أسامي من روى عنهم محمد بن إسماعیل البخاري من مشایخه الذین ذکرهم في جامعه الصحیح
| أسامي من روى عنهم محمد بن إسماعیل البخاري من مشایخه الذین ذکرهم في جامعه الصحیح | |
|---|---|
| پدیدآوران | ابن عدی، عبدالله بن عدی (نويسنده) صبری، عامر حسن (محقق) |
| ناشر | دار البشائر الإسلامیة |
| مکان نشر | لبنان - بیروت |
| سال نشر | 1414ق - 1994م |
| چاپ | 1 |
| موضوع | متون قدیم محدثان,بخاری، محمد بن اسماعیل، ۱۹۴-۲۵۶ ق. جامع الصحیح |
| زبان | عربی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | BP 115.A264A51994 |
| نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
أسامي من روی عنهم محمد بن إسماعيل البخاري من مشايخه الذين ذکرهم في جامعه الصحيح اثر ابن عدى، ابو احمد عبدالله بن عدى بن عبدالله جرجانى (277- 365ق)، در معرفی شیوخی که محمد بن اسماعيل بخاری (199- 256ق) در کتاب «الجامع الصحيح» از آنها روایت نقل کرده است.
نویسنده در این کتاب، 296 نفر، شیوخی را که بخاری در کتاب «الجامع الصحيح» خود از آنها روایت نقل کرده را گردآوری نموده است و به ترتیب حروف الفبا مرتب کرده تا فهم و دستیابی به آنها برای طلاب و دانشپژوهان، آسانتر شود. البته وی به دلیل تیمن و تبرک، از اسامی کسانی شروع کرده است که نامشان «احمد» میباشد. ابن عدی در تنظیم اسامی کتاب، جز نام شیوخ، چیز دیگری را در نظر نگرفته و به اسامی پدران و اجداد شیوخ، توجهی نداشته است[۱]،[۲].
ابن عدی کتاب خود را با شرححال مختصری از محمد بن اسماعيل بخاری آغاز نموده که در آن، به نام، نسب، ولادت، اوصاف، فضایل، حافظه، ابتلائات و وفات ایشان، اشاره کرده است. سپس به فهرستکردن شیوخ بخاری به ترتیب حروف الفبا پرداخته است. میتوان مهمترین ویژگیهای روشی کتاب و رویکرد نویسنده در نگارش مطالب آن را در مؤلفههای زیر، معرفی نمود:
- ذکر اسامی شیوخ بخاری و اشاره به کنیه و نسبت او به قبیله یا شهر وی. در بیشتر موارد، به لقب یا نسبت یا مورد دیگری که شیخ بدان مشهورتر بوده، اشاره شده است.
- گاهی به مکان ولادت شیخ و سال وفات وی اشاره شده است.
- در برخی موارد، به ذکر سبب ملقب شدن شیخ به لقب مذکور نیز پرداخته شده است.
- در مواردی به اسامی بعضی از شیوخ شیخ مورد نیز اشاره شده است. همچنان که گاهی شاگردان وی نیز معرفی شدهاند.
- در برخی موارد، در معرفی شیوخ، از عباراتی استفاده شده است که بیانگر جرح یا تعدیل ایشان است. گاهی نیز الفاظ جرحوتعدیل، از قول برخی از علمای این علم مانند عبدالرحمن بن مهدی، ابن حنبل (241-164ق)، ابن مدینی(161 یا 162- 234ق)، ابن راهویه (161-238ق)، یحیی بن معین (158-233ق)، ابن ابیشیبه (159-235ق) و... نقل شده است[۳].
پانویس
منابع مقاله
مقدمه کتاب.