أسامي من روى عنهم محمد بن إسماعیل البخاري من مشایخه الذین ذکرهم في جامعه الصحیح

    از ویکی‌نور
    أسامي من روى عنهم محمد بن إسماعیل البخاري من مشایخه الذین ذکرهم في جامعه الصحیح
    أسامي من روى عنهم محمد بن إسماعیل البخاري من مشایخه الذین ذکرهم في جامعه الصحیح
    پدیدآورانابن عدی، عبدالله بن عدی (نويسنده) صبری، عامر حسن (محقق)
    ناشردار البشائر الإسلامیة
    مکان نشرلبنان - بیروت
    سال نشر1414ق - 1994م
    چاپ1
    موضوعمتون‌ قدیم‌ محدثا‌ن‌,بخا‌ری، محمد بن‌ اسما‌عیل‌، ۱۹۴-۲۵۶ ق‌. جا‌مع‌ الصحیح‌
    زبانعربی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    BP 115.A264A51994
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    أسامي من روی عنهم محمد بن إسماعيل البخاري من مشايخه الذين ذکرهم في جامعه الصحيح اثر ابن عدى، ابو احمد عبدالله بن عدى بن عبدالله جرجانى (277- 365ق)، در معرفی شیوخی که محمد بن اسماعيل بخاری (199- 256ق) در کتاب «الجامع الصحيح» از آنها روایت نقل کرده است.

    نویسنده در این کتاب، 296 نفر، شیوخی را که بخاری در کتاب «الجامع الصحيح» خود از آنها روایت نقل کرده را گردآوری نموده است و به ترتیب حروف الفبا مرتب کرده تا فهم و دست‌یابی به آنها برای طلاب و دانش‌پژوهان، آسان‌تر شود. البته وی به دلیل تیمن و تبرک، از اسامی کسانی شروع کرده است که نامشان «احمد» می‌باشد. ابن عدی در تنظیم اسامی کتاب، جز نام شیوخ، چیز دیگری را در نظر نگرفته و به اسامی پدران و اجداد شیوخ، توجهی نداشته است[۱]،[۲].

    ابن عدی کتاب خود را با شرح‌حال مختصری از محمد بن اسماعيل بخاری آغاز نموده که در آن، به نام، نسب، ولادت، اوصاف، فضایل، حافظه، ابتلائات و وفات ایشان، اشاره کرده است. سپس به فهرست‌کردن شیوخ بخاری به ترتیب حروف الفبا پرداخته است. می‌توان مهم‌ترین ویژگی‌های روشی کتاب و رویکرد نویسنده در نگارش مطالب آن را در مؤلفه‌های زیر، معرفی نمود:

    1. ذکر اسامی شیوخ بخاری و اشاره به کنیه و نسبت او به قبیله یا شهر وی. در بیشتر موارد، به لقب یا نسبت یا مورد دیگری که شیخ بدان مشهورتر بوده، اشاره شده است.
    2. گاهی به مکان ولادت شیخ و سال وفات وی اشاره شده است.
    3. در برخی موارد، به ذکر سبب ملقب شدن شیخ به لقب مذکور نیز پرداخته شده است.
    4. در مواردی به اسامی بعضی از شیوخ شیخ مورد نیز اشاره شده است. همچنان که گاهی شاگردان وی نیز معرفی شده‌اند.
    5. در برخی موارد، در معرفی شیوخ، از عباراتی استفاده شده است که بیانگر جرح یا تعدیل ایشان است. گاهی نیز الفاظ جرح‌وتعدیل، از قول برخی از علمای این علم مانند عبدالرحمن بن مهدی، ابن حنبل (241-164ق)، ابن مدینی(161 یا 162- 234ق)،‌ ابن راهویه (161-238ق)، یحیی بن معین (158-233ق)، ابن ابی‌شیبه (159-235ق) و... نقل شده است[۳].

    پانویس

    1. مقدمه محقق، ص16- 17
    2. متن کتاب، ص232
    3. همان،ص17-18

    منابع مقاله

    مقدمه کتاب.


    وابسته‌ها