ابن ابی‌زمنین، محمد بن عبدالله: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    جز (جایگزینی متن - ' حسين' به ' حسین')
    جز (جایگزینی متن - 'ابن‌ا' به 'ابن‌ ا')
     
    (۱۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
    خط ۱: خط ۱:
    <div class="wikiInfo">
    <div class="wikiInfo">
    [[پرونده:NUR03543.jpg|بندانگشتی|ابن‌ابی‌زمنین، محمد بن عبدالله]]
    [[پرونده:NUR03543.jpg|بندانگشتی|ابن‌ ابی‌زمنین، محمد بن عبدالله]]
    {| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |
    {| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |
    |-
    |-
    ! نام!! data-type="authorName" |ابن‌ابی‌زمنین، محمد بن عبدالله
    ! نام!! data-type="authorName" |ابن‌ ابی‌زمنین، محمد بن عبدالله
    |-
    |-
    |نام‌های دیگر  
    |نام‌های دیگر  
    خط ۲۵: خط ۲۵:
    محمد بن معاویه قرشى،  
    محمد بن معاویه قرشى،  


    اسحاق بن ابراهيم،
    اسحاق بن ابراهیم،


    احمد بن مطرف،  
    احمد بن مطرف،  
    خط ۳۴: خط ۳۴:
    |-
    |-
    |برخی آثار
    |برخی آثار
    | data-type="authorWritings" |[[تفسیر ابن‌ابی‌زمنین]]  
    | data-type="authorWritings" |[[تفسیر ابن‌ ابی‌زمنین]]  
    |- class="articleCode"
    |- class="articleCode"
    |کد مؤلف
    |کد مؤلف
    | data-type="authorCode" |AUTHORCODE3543AUTHORCODE
    | data-type="authorCode" |AUTHORCODE03543AUTHORCODE
    |}
    |}
    </div>
    </div>


    '''ابن ابى‌زَمَنَيْن، ابوعبدالله محمد بن عبدالله بن عيسى بن محمدابراهيم مُرّى'''، (324 - 399ق)، فقيه مالكى، محدّث، واعظ، اديب و شاعر اندلسى.
    '''ابن ابى‌زَمَنَيْن، ابوعبدالله محمد بن عبدالله بن عيسى بن محمدابراهیم مُرّى'''، (324 - 399ق)، فقيه مالكى، محدّث، واعظ، اديب و شاعر اندلسى.


    ==تولد==
    ==ولادت==
    او در البيره زاده شد. [[ابن بشکوال، خلف بن عبدالملک|ابن بشكوال]]، تبار او را از تَنَس (شهرى در الجزاير امروزى) و قاضى عياض، از ناحيه عَدْوه (منطقه‌اى در مغرب) از قبيله نَفْزَه دانسته است. او نمى‌دانست كه چرا خاندانش به ابن ابى‌زمنين شهرت يافته‌اند و دراين باره مى‌گفت: به سبب هيبتى كه از پدر بر دل داشتم، جرأت اين پرسش را بر خود ندادم.
    او در البيره زاده شد. [[ابن بشکوال، خلف بن عبدالملک|ابن بشكوال]]، تبار او را از تَنَس (شهرى در الجزاير امروزى) و قاضى عياض، از ناحيه عَدْوه (منطقه‌اى در مغرب) از قبيله نَفْزَه دانسته است. او نمى‌دانست كه چرا خاندانش به ابن ابى‌زمنين شهرت يافته‌اند و دراين باره مى‌گفت: به سبب هيبتى كه از پدر بر دل داشتم، جرأت این پرسش را بر خود ندادم.


    ==اساتید==
    ==اساتید==
    وى ظاهراً در آغاز حيات علمى خود، فقه و حديث را نزد پدرش كه فقيه بود، فراگرفت، سپس به قُرطبه سفر كرد و در آنجا سُكنى گزيد و با كسب محضر اساتيد آن سامان، یکى از بزرگان قُرطبه شد و كلام او مورد وثوق عام و خاص گرديد. او در فقه مالكى، صاحب فتوا بود و آوازه کتاب‌هايش مانند المنتخب در زمان حيات او همه جا پيچيد. ابن ابى‌زمنين، عالمى وارسته و در تهذيب خود كوشا و دقيق بود و شهرت او بيشتر به سبب تأليفاتش در باب وعظ، زهد و اخبار نیکان است. او از سلطان دورى مى‌گزيد و در وعظ از چنان بيان شيوا و مؤثرى برخوردار بود كه قلب‌ها را به‌سوى خود جذب مى‌كرد.
    وى ظاهراً در آغاز حيات علمى خود، فقه و حديث را نزد پدرش كه فقيه بود، فراگرفت، سپس به قُرطبه سفر كرد و در آنجا سُكنى گزيد و با كسب محضر اساتيد آن سامان، یکى از بزرگان قُرطبه شد و كلام او مورد وثوق عام و خاص گرديد. او در فقه مالكى، صاحب فتوا بود و آوازه کتاب‌هایش مانند المنتخب در زمان حيات او همه جا پيچيد. ابن ابى‌زمنين، عالمى وارسته و در تهذيب خود كوشا و دقيق بود و شهرت او بيشتر به سبب تأليفاتش در باب وعظ، زهد و اخبار نیکان است. او از سلطان دورى مى‌گزيد و در وعظ از چنان بيان شيوا و مؤثرى برخوردار بود كه قلب‌ها را به‌سوى خود جذب مى‌كرد.


    ابن ابى‌زمنين در بجّانه از سعيد بن فحلون حديث شنيد و مختصر ابن عبدالحكم و نيز چند حديث را بر او خواند و عموم روايات سعيد بن فحلون را از طريق پدرش عبدالله بن عيسى فراگرفته بود. علاوه بر اين وى در قرطبه از محمد بن معاویه قرشى، اسحاق بن ابراهيم، احمد بن مطرف، احمد بن شامه، وهب بن مسره، ابن جزّار قروى، ابان بن عيسى بن محمد، احمد بن حزم، ابن احمر، احمد بن عطار، محمد بن قاسم بن هلال و ديگران حديث شنيد و نزد ابوابراهيم و اسحاق طليطلى فقه آموخت.
    ابن ابى‌زمنين در بجّانه از سعيد بن فحلون حديث شنيد و مختصر ابن عبدالحكم و نيز چند حديث را بر او خواند و عموم روايات سعيد بن فحلون را از طريق پدرش عبدالله بن عيسى فراگرفته بود. علاوه بر این وى در قرطبه از محمد بن معاویه قرشى، اسحاق بن ابراهیم، احمد بن مطرف، احمد بن شامه، وهب بن مسره، ابن جزّار قروى، ابان بن عيسى بن محمد، احمد بن حزم، ابن احمر، احمد بن عطار، محمد بن قاسم بن هلال و ديگران حديث شنيد و نزد ابوابراهیم و اسحاق طليطلى فقه آموخت.


    ==شاگردان==
    ==شاگردان==
    خط ۵۹: خط ۵۹:
    ==آثار==
    ==آثار==


    از ابن ابى‌زمنين آثارى در دست است كه بيشتر به روش [[ابن ابی‌الدنیا، عبدالله بن محمد|ابن ابى‌الدّنيا]] نوشته شده است. آنچه از اشعار وى در دست است، در زهد و موعظه، توجه به مرگ و معاد و نكوهش دنياست، اما در اين مآخذ به‌جاى ابن ابى‌زمنين، به‌غلط ابن ريمين آمده است.
    از ابن ابى‌زمنين آثارى در دست است كه بيشتر به روش [[ابن ابی‌الدنیا، عبدالله بن محمد|ابن ابى‌الدّنيا]] نوشته شده است. آنچه از اشعار وى در دست است، در زهد و موعظه، توجه به مرگ و معاد و نكوهش دنياست، اما در این مآخذ به‌جاى ابن ابى‌زمنين، به‌غلط ابن ريمین آمده است.


    الف) خطى:
    الف) خطى:
    خط ۸۱: خط ۸۱:




    [[تفسیر إبن أبيزمنین]]  
    [[تفسیر ابن أبي‌زمنین]]
     
    [[تفسير القرآن العزيز (ابن ابی‌زمنین)]]


    [[رده:زندگی‌نامه]]
    [[رده:زندگی‌نامه]]
    [[رده:25 مرداد الی 24 شهریور]]

    نسخهٔ کنونی تا ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۳

    ابن‌ ابی‌زمنین، محمد بن عبدالله
    نام ابن‌ ابی‌زمنین، محمد بن عبدالله
    نام‌های دیگر
    نام پدر عبدالله
    متولد 324ق
    محل تولد البیره
    رحلت 399 ق
    اساتید سعيد بن فحلون

    محمد بن معاویه قرشى،

    اسحاق بن ابراهیم،

    احمد بن مطرف،

    احمد بن شامه،

    وهب بن مسره

    برخی آثار تفسیر ابن‌ ابی‌زمنین
    کد مؤلف AUTHORCODE03543AUTHORCODE

    ابن ابى‌زَمَنَيْن، ابوعبدالله محمد بن عبدالله بن عيسى بن محمدابراهیم مُرّى، (324 - 399ق)، فقيه مالكى، محدّث، واعظ، اديب و شاعر اندلسى.

    ولادت

    او در البيره زاده شد. ابن بشكوال، تبار او را از تَنَس (شهرى در الجزاير امروزى) و قاضى عياض، از ناحيه عَدْوه (منطقه‌اى در مغرب) از قبيله نَفْزَه دانسته است. او نمى‌دانست كه چرا خاندانش به ابن ابى‌زمنين شهرت يافته‌اند و دراين باره مى‌گفت: به سبب هيبتى كه از پدر بر دل داشتم، جرأت این پرسش را بر خود ندادم.

    اساتید

    وى ظاهراً در آغاز حيات علمى خود، فقه و حديث را نزد پدرش كه فقيه بود، فراگرفت، سپس به قُرطبه سفر كرد و در آنجا سُكنى گزيد و با كسب محضر اساتيد آن سامان، یکى از بزرگان قُرطبه شد و كلام او مورد وثوق عام و خاص گرديد. او در فقه مالكى، صاحب فتوا بود و آوازه کتاب‌هایش مانند المنتخب در زمان حيات او همه جا پيچيد. ابن ابى‌زمنين، عالمى وارسته و در تهذيب خود كوشا و دقيق بود و شهرت او بيشتر به سبب تأليفاتش در باب وعظ، زهد و اخبار نیکان است. او از سلطان دورى مى‌گزيد و در وعظ از چنان بيان شيوا و مؤثرى برخوردار بود كه قلب‌ها را به‌سوى خود جذب مى‌كرد.

    ابن ابى‌زمنين در بجّانه از سعيد بن فحلون حديث شنيد و مختصر ابن عبدالحكم و نيز چند حديث را بر او خواند و عموم روايات سعيد بن فحلون را از طريق پدرش عبدالله بن عيسى فراگرفته بود. علاوه بر این وى در قرطبه از محمد بن معاویه قرشى، اسحاق بن ابراهیم، احمد بن مطرف، احمد بن شامه، وهب بن مسره، ابن جزّار قروى، ابان بن عيسى بن محمد، احمد بن حزم، ابن احمر، احمد بن عطار، محمد بن قاسم بن هلال و ديگران حديث شنيد و نزد ابوابراهیم و اسحاق طليطلى فقه آموخت.

    شاگردان

    اهل قرطبه و ديگران از او فقه آموختند و ابوزكريا قليعى، ابوعمر بن حذّاء، حكم بن محمد، هشام بن سوار، قاضى يونس، حسین بن غسّان، ابوعبدالله بن الحصار از او روايت كردند.

    وفات

    ابن ابى‌زمنين سرانجام به زادگاه خود البيره بازگشت و در همان جا درگذشت.

    آثار

    از ابن ابى‌زمنين آثارى در دست است كه بيشتر به روش ابن ابى‌الدّنيا نوشته شده است. آنچه از اشعار وى در دست است، در زهد و موعظه، توجه به مرگ و معاد و نكوهش دنياست، اما در این مآخذ به‌جاى ابن ابى‌زمنين، به‌غلط ابن ريمین آمده است.

    الف) خطى:

    1. أصول السّنّة يا رسالة في عقيدة أهل السّنّة، كه نسخه‌اى از آن در روان‌كوشك استانبول است.

    ب) چاپى:

    1. منتخب الأحكام در فقه كه در 1308ق، در الجزاير به طبع رسيده است.

    آثار بسيار ديگرى هم به او منسوب است كه در مآخذ و فهارس متعدد از آنها ياد شده است.[۱].

    پانویس

    1. بادکوبه هزاوه، احمد، ج2، ص657

    منابع مقاله

    بادکوبه هزاوه، احمد، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، تهران، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، چاپ دوم، 1374

    وابسته‌ها