ابن ابی‌الدم، ابراهیم بن عبدالله: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    جز (جایگزینی متن - '</div> '''' به '</div> '''')
    برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
    خط ۳۲: خط ۳۲:
    |}
    |}
    </div>
    </div>
    '''ابن اَبِى‌الدَّم، شهاب‌الدين ابواسحاق ابراهيم بن عبدالله بن عبدالمنعم هَمْدانى حَمَوى''' (583-642ق1187/-1144م)، مورّخ و قاضىِ شافعى اهل حماة (سوريه)  بود. نسبت هَمْدانى وى مربوط به قبيله بزرگى به نام هَمْدان در يمن است. وى در صباوت به بغداد سفر كرد و به آموزش فقه و استماع حديث پرداخت و از ابن سكينه حديث شنيد. در بغداد از الناصر لدين‌الله (خلافت 575-622ق1179/- 1225م) خلعت گرفت و چون به حماه برگشت، خلعت خليفه به تن او بود. در مصر، دمشق و حماه حديث مى‌گفت و جزء غطريف تأليف ابواحمد محمد بن احمد بن غطريف (د 377ق987/م)، از احاديث قاضى ابوبكر طبرى را تدريس مى‌كرد.
    '''ابن اَبِى‌الدَّم، شهاب‌الدين ابواسحاق ابراهيم بن عبدالله بن عبدالمنعم هَمْدانى حَمَوى''' (583-642ق1187/-1144م)، مورّخ و قاضىِ شافعى اهل حماة (سوريه)  بود. نسبت هَمْدانى وى مربوط به قبيله بزرگى به نام هَمْدان در يمن است. وى در صباوت به بغداد سفر كرد و به آموزش فقه و استماع حديث پرداخت و از ابن سكينه حديث شنيد. در بغداد از الناصر لدين‌الله (خلافت 575-622ق1179/- 1225م) خلعت گرفت و چون به حماه برگشت، خلعت خليفه به تن او بود. در مصر، دمشق و حماه حديث مى‌گفت و جزء غطريف تأليف ابواحمد محمد بن احمد بن غطريف (د 377ق987/م)، از احاديث قاضى ابوبكر طبرى را تدريس مى‌كرد.



    نسخهٔ ‏۱۹ اوت ۲۰۱۸، ساعت ۲۲:۴۹

    ابن ابی‌الدم، ابراهیم بن عبدالله
    نام ابن ابی‌الدم، ابراهیم بن عبدالله
    نام‌های دیگر حموی، ابراهیم بن عبدالله

    حموی، شهاب‌الدین ابراهیم بن ابی‌الدم

    نام پدر عبدالله
    متولد 583
    محل تولد حماة (سوريه)
    رحلت 642 ق
    اساتید ابن سكينه
    برخی آثار التاريخ الإسلامي المعروف بإسم التاريخ المظفري
    کد مؤلف AUTHORCODE6429AUTHORCODE

    ابن اَبِى‌الدَّم، شهاب‌الدين ابواسحاق ابراهيم بن عبدالله بن عبدالمنعم هَمْدانى حَمَوى (583-642ق1187/-1144م)، مورّخ و قاضىِ شافعى اهل حماة (سوريه) بود. نسبت هَمْدانى وى مربوط به قبيله بزرگى به نام هَمْدان در يمن است. وى در صباوت به بغداد سفر كرد و به آموزش فقه و استماع حديث پرداخت و از ابن سكينه حديث شنيد. در بغداد از الناصر لدين‌الله (خلافت 575-622ق1179/- 1225م) خلعت گرفت و چون به حماه برگشت، خلعت خليفه به تن او بود. در مصر، دمشق و حماه حديث مى‌گفت و جزء غطريف تأليف ابواحمد محمد بن احمد بن غطريف (د 377ق987/م)، از احاديث قاضى ابوبكر طبرى را تدريس مى‌كرد.

    وى در مذهب شافعى امام بود و در 622ق از سوى الملك الناصر صاحب حماه به قضاوت آن شهر گمارده شد. گفته‌اند كه وى براى جلب رضايت المستعصم بالله، به تعيين ملك منصور حموى به حكومت مَيّافارقين، كه پس از ملك مظفر (د 642ق1244/م) بى‌حاكم شده بود، به سفارت بغداد مأمور گشت و در راه بغداد در معرّه بيمار شد و به حماه بازگشت و در همانجا درگذشت. شهاب دشتى از ابن ابى‌الدّم روايت كرده و مُزَيْز تقى‌ الدين ابومحمد ادريس، محدّث حَماه نيز از او استماع كرده است.

    ابن ابى‌الدم شعر نيز نيكو مى‌گفته است. آثار مهم او از اين قرار است:

    1. ادب القضاء يا الدرر المنظومات في الاقضية و الحكومات
    2. في التاريخ يا تاريخ ابن ابى‌الدم يا التاريخ الاسلامى
    3. تاريخ مظفرى (التاريخ الكبير)
    4. شرح کتاب الواسيط المحيط باقطار البسيط غزالى
    5. تدقيق العناية في تحقيق الرواية

    ابن ابى‌الدم شهرت كاتب يهودى دوران الحاكم بامرالله (386- 411ق966/-1020م) خليفه فاطمى مصر نيز بوده و گويا حمامى در قاهره ساخته بود كه به نام او معروف بوده است.


    وابسته‌ها