محمود، زکی نجیب

    از ویکی‌نور
    (تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
    زکی نجیب محمود
    NUR15909.jpg
    نام کاملزکی نجیب محمود
    لقبادیب الفلاسفه و فیلسوف الادباء
    نام پدرنجیب محمود
    ولادت۱ فوریه ۱۹۰۵م (۱۲ بهمن ۱۲۸۳ش)
    محل تولدقرية ميت الخولي عبد الله، دمياط (مصر)، مصر
    محل زندگیقاهره، لندن، واشنگتن، کویت
    رحلت۸ سپتامبر ۱۹۹۳م (۱۷ شهریور ۱۳۷۲ش)
    مدفنقاهره (مصر)
    طول عمر۸۸ سال
    همسرمنیره حلمی (دکترای روانشناسی)
    دیناسلام
    پیشهفیلسوف، استاد دانشگاه، نویسنده، مترجم
    منصباستاد فلسفه دانشگاه قاهره، ملحق فرهنگی سفارت مصر در واشنگتن، رئیس تحریر مجله «الفکر المعاصر»
    اطلاعات علمی
    درجه علمیدکترای فلسفه (کینگز کالج لندن، ۱۹۴۷م)
    دانشگاهدانشگاه قاهره، دانشگاه کلمبیا، دانشگاه واشنگتن، دانشگاه کویت
    علایق پژوهشیفلسفه تحلیلی، پوزیتیویسم منطقی، تجدید فکر عربی، میراث اسلامی
    اساتیدهارولد فاستر هالت (استاد راهنما)
    معاصرینعباس محمود عقاد، طه حسین، احمد امین، سید قطب
    برخی آثار
    • المنطق الوضعی (۱۹۵۱)
    • خرافة المیتافیزیقا (۱۹۵۳)
    • تجدید الفکر العربی (۱۹۷۰)
    • المعقول واللامعقول فی تراثنا الفکری (۱۹۷۵)
    • رؤیة إسلامیة (۱۹۸۷)
    • قصة عقل (۱۹۸۴)
    • قصة نفس (۱۹۶۵)

    زکی نجیب محمود (۱۹۰۵ – ۱۹۹۳ م)، فیلسوف، نویسنده و مترجم پرآوازه مصری و از برجسته‌ترین چهره‌های فلسفه تحلیلی در جهان عرب بود. او که به «ادیب الفلاسفه و فیلسوف الادباء» ملقب گردید، به ترویج پوزیتیویسم منطقی در جهان عرب پرداخت و بعدها با نگاه انتقادی به میراث اسلامی، نظریه «تجدید فکر عربی» را بر پایه تلفیق اصالت و معاصرت ارائه داد.

    ولادت

    زکی نجیب محمود در ۱ فوریه سال ۱۹۰۵ میلادی (۱۲ بهمن ۱۲۸۳ هجری شمسی) در روستای «میت الخولی عبدالله» از توابع شهر دمياط در شمال مصر به دنیا آمد.[۱]

    تحصیلات

    در کودکی به مکتب خانه رفت و بخشی از قرآن را حفظ کرد. خانواده او ابتدا به قاهره و سپس به سودان نقل مکان کردند. وی دوره ابتدایی را در مدرسه «گوردون» خارطوم و دوره متوسطه را در مصر به پایان رساند.[۲]

    زکی نجیب محمود در سال ۱۹۳۰ مدرک لیسانس ادبیات و تربیت را از مدرسه عالی معلمان (مدرسة المعلمین العلیا) دریافت کرد.[۱] سپس به مدت ۱۳ سال به تدریس مشغول بود. در سال ۱۹۴۴ برای ادامه تحصیل به انگلستان اعزام شد. ابتدا مدرک کارشناسی ارشد را از کالج دانشگاهی لندن (UCL) گرفت و سپس در سال ۱۹۴۷ موفق به اخذ درجه دکترای فلسفه از کینگز کالج لندن شد. عنوان رساله دکتری او «جبر ذاتی» (Self-Determination) بود و هارولد فاستر هالت استاد راهنمای وی را بر عهده داشت.[۳]

    فعالیت‌ها

    سمت‌های علمی و اجرایی

    دکتر زکی نجیب محمود پس از بازگشت به مصر، به عنوان استاد فلسفه در دانشکده ادبیات دانشگاه قاهره مشغول به کار شد و تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۶۵ در این سمت باقی ماند.[۲] او در سال ۱۹۵۳ به عنوان استاد مدعو در دانشگاه کلمبیا (کارولینای جنوبی) و دانشگاه ایالتی واشنگتن تدریس کرد و سپس در سال‌های ۱۹۵۴-۱۹۵۵ به عنوان وابسته فرهنگی سفارت مصر در واشنگتن دی.سی. فعالیت نمود.[۳] از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۳ در دانشگاه کویت به تدریس فلسفه اشتغال داشت.[۲]

    فعالیت‌های مطبوعاتی و فرهنگی

    وی از بدو تأسیس مجله «الرساله» در سال ۱۹۳۲ با این مجله همکاری داشت و مقالات فلسفی خود را در آن منتشر می‌کرد. او عضو «لجنة التألیف و الترجمة و النشر» به ریاست احمد امین بود و در تألیف سه کتاب «قصة الفلسفة الیونانیة»، «قصة الفلسفة الحدیثة» و «قصة الادب فی العالم» مشارکت داشت. در سال ۱۹۶۵ مجله «الفکر المعاصر» را تأسیس کرد و تا سال ۱۹۶۸ سردبیر آن بود. از سال ۱۹۷۳ تا پایان عمر، مقاله هفتگی ثابتی در روزنامه الاهرام منتشر می‌کرد که همزمان در پنج روزنامه عربی دیگر نیز بازنشر می‌شد.[۴]

    دوره‌های فکری

    زندگی فکری زکی نجیب محمود به سه دوره تقسیم می‌شود:[۲]

    دوره اول (پیش از سفر به اروپا)

    نقد زندگی اجتماعی مصر و ارائه الگوهایی از فلسفه و ادبیات کهن با رویکرد روشنگری.

    دوره دوم (پس از بازگشت از لندن تا دهه ۱۹۶۰)

    دفاع از پوزیتیویسم منطقی و دعوت به پذیرش تمدن غرب به عنوان تمدن عصر. مهم‌ترین آثار این دوره: «المنطق الوضعی»، «خرافة المیتافیزیقا» و «نحو فلسفة علمیة».

    دوره سوم (از اواخر دهه ۱۹۶۰ به بعد)

    بازگشت به میراث عربی-اسلامی و تلاش برای تلفیق اصالت و معاصرت. مهم‌ترین آثار این دوره: «تجدید الفکر العربی»، «المعقول واللامعقول فی تراثنا الفکری» و «رؤیة إسلامیة».[۵]

    نظریه ترکیبی «اصالت و معاصرت»

    وی در دوره سوم فکری خود، نظریه‌ای ارائه داد که بر اساس آن، فرهنگ بشری به چهار نظام اصلی تقسیم می‌شود: نظام دینی (اعتقادی)، نظام ادبی-هنری، نظام فکری-ارزشی و نظام علمی-تجربی. به باور او، دین بالاترین درجه اصالت و علم بالاترین درجه معاصرت را دارند و در میان آن دو، نظام‌های فکری و ادبی قرار می‌گیرند. وی معتقد بود که هویت عربی حاصل تلاش انسان عرب در فهم دین، خلاقیت هنری، مشارکت فکری در تمدن بشری و فعالیت علمی است.[۶]

    رابطه با قرآن و علم

    او در کتاب «رؤیة إسلامیة» خود، تخلف جهان اسلام را ناشی از غفلت از مفهوم «اقرأ» دانست و تأکید کرد که اسلام هرگز با علم جدید تضاد ندارد؛ بلکه علم، رکن اساسی اسلام است و ابزار آن، عقل می‌باشد. به باور او، مسلمان باید از روح اسلام برای مشارکت در کشفیات علمی و تبدیل آن به فعالیت انسانی بهره گیرد.[۷]

    مراجعه فکری و نقد پوزیتیویسم

    او در کتاب «قصة عقل» (۱۹۸۴) که به نوعی زندگینامه فکری اوست، از شدت مواضع پوزیتیویستی پیشین خود فاصله گرفت و با اشاره به انتقادات وارده، محدوده پوزیتیویسم منطقی را تنها به علوم طبیعی منحصر کرد و آن را نافی متافیزیک و دین ندانست. او در این کتاب اعتراف کرد که انسان دارای چندین جنبه زندگی (علمی، هنری، اخلاقی، دینی و اجتماعی) است و این جنبه‌ها مکمل یکدیگرند نه متعارض.[۸]

    وی در تحلیل خود از احیای حیات فلسفی در مصر، نقش دو جنبش «احیای میراث» (تحقیق و نشر متون بنیادین فلسفه اسلامی) و «جنبش ترجمه» (انتقال مکاتب فلسفی غرب به عربی) را کارآمدترین عامل برای بیداری عقل و تفکر انتقادی معرفی کرده است.[۹]

    جوایز و افتخارات

    • جایزه دولتی تشویقی (مصر) در فلسفه (۱۹۶۰)[۱۰]
    • نشان هنر و ادب از طبقه اول (۱۹۶۰)[۱]
    • جایزه دولتی تقدیری در ادبیات (۱۹۷۵)[۲]
    • نشان جمهوری از طبقه اول (۱۹۷۵)[۱]
    • جایزه فرهنگ عربی از اتحادیه کشورهای عربی (۱۹۸۴)[۱۰]
    • دکترای افتخاری از دانشگاه آمریکایی قاهره (۱۹۸۵)[۳]
    • جایزه سلطان بن علی العویس (دوره دوم، ۱۹۹۰-۱۹۹۱) در رشته «دراسات إنسانیة و مستقبلیة»[۱۰]

    وفات

    زکی نجیب محمود سرانجام در ۸ سپتامبر سال ۱۹۹۳ میلادی (۱۷ شهریور ۱۳۷۲ شمسی) در قاهره درگذشت.[۱] پیش از مرگ، به دلیل ضعف بینایی از نوشتن بازمانده بود. آخرین کتاب او «حصاد السنین» (۱۹۹۱) بود.[۲]

    آثار

    دکتر زکی نجیب محمود بیش از ۴۰ کتاب در زمینه‌های فلسفه، ادبیات و نقد ادبی تألیف کرد و آثار متعددی را از انگلیسی به عربی ترجمه نمود.

    تألیفات فلسفی

    • المنطق الوضعی (دو جزء: «المنطق الصوری» و «فلسفة العلم») - ۱۹۵۱-۱۹۵۲[۱۱]
    • خرافة المیتافیزیقا (چاپ بعدی با عنوان «موقف من المیتافیزقا») - ۱۹۵۳
    • حیاة الفکر فی العالم الجدید - ۱۹۵۶
    • برتراند رسل - ۱۹۵۶
    • دیوید هیوم - ۱۹۵۷
    • نحو فلسفة علمیة - ۱۹۶۰
    • الشرق الفنان - ۱۹۶۱
    • الجبر الذاتی (رساله دکتری) - ۱۹۶۲

    آثار در زمینه تجدید فکر عربی

    • تجدید الفکر العربی - ۱۹۷۰
    • المعقول واللامعقول فی تراثنا الفکری - ۱۹۷۵
    • ثقافتنا فی مواجهة العصر - ۱۹۷۶
    • رؤیة إسلامیة (چاپ دوم، دارالشروق، ۱۹۹۳)[۷]
    • فی تحدیت الثقافة العربیة - ۱۹۸۷
    • عربی بین ثقافتین - ۱۹۹۰

    آثار ادبی

    • أرض الأحلام - ۱۹۳۹
    • جنة العبیط - ۱۹۴۷
    • شروق من الغرب - ۱۹۵۰
    • قصة نفس (زندگی‌نامه عاطفی) - ۱۹۶۵
    • قصة عقل (زندگی‌نامه فکری) - ۱۹۸۴
    • حصاد السنین - ۱۹۹۱

    ترجمه‌ها (به عربی)

    • محاورات أفلاطون - ۱۹۳۶
    • تاریخ الفلسفة الغربیة (برتراند راسل) - ۱۹۵۰
    • المنطق: نظریة البحث (جان دیویی) - ۱۹۵۹
    • مشارکت در ترجمه «قصة الحضارة» (ویل دورانت)

    آثار به فارسی

    • منطق وضعی (ترجمه غلام حسن مجددی، با مقدمه اسدالله حبیب) - انتشارات دانشگاه کابل، ۱۳۴۷ش[۱۱]

    مقالات و نقد ادبی

    وی در زمینه نقد ادبی نیز صاحب‌نظر بود و مقالات متعددی در این حوزه نوشت. از جمله آرا و نظریات او در نقد ادبی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

    • تمایز میان «نقد ذوقی» (تأثری) و «نقد تحلیلی»؛
    • اعتقاد به این که متن ادبی باید یک «فرد» (منحصربه‌فرد) باشد و از قالب‌های تکراری بپرهیزد؛
    • تحلیل آثار شاعرانی مانند عباس محمود عقاد، محمود سامی البارودی، صلاح عبدالصبور، احمد عبدالمعطی حجازی و أدونیس.[۱۲]

    پانویس

    1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ پایگاه اطلاع‌رسانی دولت مصر (sis.gov.eg)، نمایه «زکی نجیب محمود»
    2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ ۲٫۵ دانشنامه المعرفة (marefa.org)، مدخل «زکی نجیب محمود»
    3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ موسسه هنداوی (hindawi.org)، نمایه «زکی نجیب محمود»
    4. پایگاه روزنامه الاهرام (gate.ahram.org.eg)، «۲۹ عاما على الرحیل.. ویبقى زکی نجیب محمود راسخا»، ۸ سپتامبر ۲۰۲۲
    5. مرکز الاتحاد للاخبار (aletihad.ae)، «رؤیة الفیلسوف الراحل د. زکی نجیب محمود.. تطور الفکر العربی یبدأ باللغة»، ۲۲ دسامبر ۲۰۲۰
    6. مجله الفیصل، «زکی نجیب محمود.. الفیلسوف الذی تجرأ على أفکاره»، ۱ مارس ۲۰۲۳
    7. ۷٫۰ ۷٫۱ پایگاه ناشری (nashiri.net)، د. رواء محمود حسین، «د. زکی نجیب محمود: رؤیة إسلامیة داخل منظومة فلسفیة»، ۲۶ آوریل ۲۰۱۲
    8. روزنامه عمان (omandaily.om)، عبدالله العلیان، «المراجعات الفکریة الثاقبة.. زکی نجیب محمود مثالاً»، ۳۰ آوریل ۲۰۲۵
    9. مجله آینه پژوهش، «داستان احیای اندیشه فلسفی در مصر: روایت زکی نجیب محمود از تحقیق و نشر میراث فلسفی اسلام تا جنبش ترجمه متون فلسفه غرب»، ترجمه حمیدرضا تمدن
    10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ ۱۰٫۲ مؤسسة سلطان بن علی العویس (alowais.com)، نمایه «الدکتور زکی نجیب محمود»
    11. ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ کتابخانه مرکزی دانشگاه صنعتی شریف، نسخه فارسی «منطق وضعی» ترجمه غلام حسن مجددی، ۱۳۴۷ش
    12. سعید عدنان، «زکی نجیب محمود ناقداً»، مجله آداب المستنصریة، العدد ۱۴، سال ۱۴۰۶ق، صص۸۱-۹۸

    منابع مقاله

    وابسته‌ها