رسائل الحکمة العلوية
رسائل الحكمة العلوية، از آثار مؤسّس فرقه نُصیریه یا نُمیریه و یکی از غالیان مشهور قرن سوم هجری قمری، ابوشعیب محمد بن نُصَیر نُمَیری بصری بکری عبدی (متوفای 270ق) و سید جَنان جُنبُلانی (متوفای 287ق)، مجموعه مطالبی سرّی و کفرآمیز است و در آن، ادعاهایی بدون دلیل و افراطیگری و غلوّ درباره امامان معصوم(ع) مشاهده میشود. پژوهشگر و مصححی ناشناس (به نام «ابوموسی» و «شیخ موسی» و موسی طرطوسی که شاید هر سه اسم مستعار باشد)، این کتاب را تصحیح و تحقیق کرده است.
| رسائل الحکمة العلوية | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | نمیری، محمد بن نصیر (نويسنده)
جنبلانی، جنان (نویسنده) ابوموسی ( محقق) طرطوسی، موسی ( محقق) |
| ناشر | دار لأجل المعرفة |
| مکان نشر | لبنان - دیار عقل |
| چاپ | 1 |
| موضوع | علویان - علویان -- عقائد - غلاة شیعه |
| زبان | عربی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | 5ر8ن 241/2 BP |
| نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
هدف و روش
- مصحح توضیحات بسیاری درباره محتوا و چگونگی رسالههای مذکور، از جمله ویژگی اسرارآمیز بودن، ولی مقدّس نبودن و باطنی بودن پدیدآورندگان آن و ادّعای الوهیت برای امامان، آورده است[۱].
ساختار و محتوا
- کتاب حاضر از مقدمه مصحح (معرفی اجمالی اثر حاضر و ویژگیهای این رسالهها) و 3 رساله به ترتیب ذیل تشکیل شده است:
- كتاب الأكوار النورانية و الأدوار الروحانية، تألیف محمد بن نُصَیر نُمَیری که در آن، مباحثی مانند خبر حباله والبیه، خروج عبدالله بن غالب کابلی، شرح وجود خدا و گواهی اسم برای معنا، تعیین خلافت محمد بن جندب، بیان باب بودن ابوشعیب، شرح اکوان اربعه، کون ترابی بشری، تفسیر «الله نور السموات و الأرض» و خبر ابوذرّ آمده است.
- كتاب المثال و الصورة، نگارش محمد بن نُصَیر نُمَیری، به بیان مطالبی مثل وجود خدا در تجلّی، تفکیک بین اسم و مسمّی، اسم الله و معنی المعانی و تفسیر وجود امام، اختصاص دارد.
- إيضاح المصباح الدالّ علی سبيل النجاح، نوشته سید جَنان جُنبُلانی، به بررسی مسائلی از جمله شرایع مردم و اختلاف آن، فضیلت امامان، مظاهر اعداد وجود، وجود و ایمان و عبادت، شهادت و ولایت، روزه، حجّ، جهاد، خمر، امر و نهی، عدل و عقاب و ثواب، میپردازد.
نمونه مباحث
- «خَبرُ تَألِيهِ قومٍ لسلمان»: بعد به من گفت: ای محمد بن جندب! آیا میدانی که گروهی سلمان را خدای خود قرار دادند؟... گفتم: آقای من شنیدهام، ولی آنها را با چشم خودم ندیدهام و سخنشان را نخواندهام....[۲].
پانویس
منابع مقاله
مقدمه و متن کتاب.