قطعة من تفسير الإمام عبد بن حميد

    از ویکی‌نور
    (تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
    قطعة من تفسير الإمام عبد بن حميد المتوفي سنة (249ھ)
    قطعة من تفسير الإمام عبد بن حميد
    پدیدآورانعبد بن حمید (نويسنده) عرف، مخلف بن بنیه (مصحح)
    سال نشر1425ق - 2004م
    چاپ1
    زبانعربی
    تعداد جلد1
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    قطعة من تفسير الإمام عبد بن حميد، از آثار حافظ، محدث و مفسر اهل‌ سنت قرن سوم هجری قمری، ابومحمد عبدالحمید بن حمید بن نصر کشّی، معروف به عبد بن حمید (متوفای ۲۴۹ق)، تفسیری است که به توضیح روایی و چگونگی قرائت و شأن نزول و معانی برخی از آیات سوره‌های آل عمران و نساء می‌پردازد. پژوهشگر معاصر، ابوعبدالرحمن مخلف بن بنیه عرف، این کتاب را تصحیح و تحقیق کرده است.

    هدف و روش

    • مخلف بنیه عرف نوشته است: در سفری که تابستان سال 1420ق، به مدینه منوره داشتم با دو برادر فاضل عبدالباری و عبدالاول فرزندان شیخ حماد انصاری ملاقات کردم و درباره نسخه‌های خطی تفاسیر مأثور به گفتگو پرداختیم و شیخ عبدالباری گفت نسخه خطی تفسیر امام عبد بن حمید در حاشیه تفسیر امام ابن ابی‌حاتم کتابت شده است و به همین جهت بسیاری متوجه آن نمی‌شوند و آن دو برادر نسخه‌ای از آن تفسیر را به من هدیه دادند که یکی از ناسخان برای شیخ حماد نوشته بود. پس من به تصحیح آن پرداختم....[۱].
    • مخلف بنیه عرف، اهمیت این کتاب را در این نکته می‌داند که از تفاسیر اثری شمرده می‌شود و دانشوران و حافظانی مانند ابن تیمیه و ابن حجر عسقلانی، آن را ستوده‌اند....[۲].

    ساختار و محتوا

    • کتاب تفسیری حاضر از 2 بخش و 463 مطلب به ترتیب ذیل تشکیل شده است:
    1. تفسیر برخی از آیات سوره آل عمران (مطلب 1-178).
    2. تفسیر برخی از آیات سوره نسا ء (مطلب 179-463).

    نمونه مباحث

    • «تفسير سورة النساء»، بسم الله الرّحمن الرّحيم:

    قوله تعالى: اَلَّذِي خَلَقَكمْ مِنْ نَفْسٍ وٰاحِدَةٍ وَ خَلَقَ مِنْهٰا زَوْجَهٰا (آیه 1)) 179)؛ من آدم عليه الصلاة و السّلام. رواه عبد في تفسيره بسنده عن قتادة.... (181) قوله: «وَ خَلَقَ مِنْهٰا زَوْجَهٰا»؛ أنها حواء. رواه عبد في تفسيره عن قتادة[۳].

    • یعنی مقصود از «نفس» در آیه اول سوره نساء، حضرت آدم(ع) و «زوج»، حضرت حوا(س) است و این مطلب را عبد بن حمید در تفسیرش با سند از قتاده نقل کرده است. گفتنی است که در عربی، زوج، به معنی جفت، به هرکدام از زن و شوهر گفته می‌شود و زوجها، یعنی جفتِ آن نفس.

    پانویس

    1. ر.ک: مقدمه مصحح، ص5-6
    2. ر.ک: همان، ص11
    3. ر.ک: متن کتاب، ص68

    منابع مقاله

    مقدمه و متن کتاب.

    وابسته‌ها