ربعی، عبدالله بن احمد: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۶: | خط ۴۶: | ||
==ولادت== | ==ولادت== | ||
عبدالله بن احمد بن زبر در سال ۲۵۵ هجری قمری (۸۶۹ میلادی) در شهر سامراء (در عراق کنونی) متولد شد.<ref name="زرکلی">[https://noorlib.ir/book/view/2519?volumeNumber=9&pageNumber=394 زرکلی، خیرالدین، ج4، ص66]</ref> بنا به نقل پسرش ابو | عبدالله بن احمد بن زبر در سال ۲۵۵ هجری قمری (۸۶۹ میلادی) در شهر سامراء (در عراق کنونی) متولد شد.<ref name="زرکلی">[https://noorlib.ir/book/view/2519?volumeNumber=9&pageNumber=394 زرکلی، خیرالدین، ج4، ص66]</ref> بنا به نقل پسرش [[ربعی دمشقی، محمد بن عبدالله|ابو سلیمان]]، ولادت او در همین سال بوده است.<ref name="ابن عساکر">[https://noorlib.ir/book/view/2519?volumeNumber=9&pageNumber=394 ابن عساکر، علی بن حسن، ج27، ص23-30]</ref> | ||
==تحصیلات== | ==تحصیلات== | ||
نسخهٔ ۸ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۲۳:۰۹
این مقاله هماکنون در دست ویرایش است.
این برچسب در تاریخ 18 خرداد 1405 توسط کاربر:کاربر:Hbaghizadeh برای جلوگیری از تعارض ویرایشی اینجا گذاشته شده است. اگر بیش از پنج روز از آخرین ویرایش مقاله میگذرد میتوانید برچسب را بردارید. در غیر این صورت، شکیبایی کرده و تغییری در مقاله ایجاد نکنید. |
ابومحمد عبدالله بن احمد بن ربیعة بن زبر ربعی دمشقی، مشهور به ابن زبر (۲۵۵-۳۲۹ق)، قاضی، محدث، فقیه و مورخ پرآوازه اما بحثبرانگیز قرن چهارم هجری بود. وی با وجود علم گسترده به حدیث، اخبار و تاریخ، به دلیل ضعف در وثاقت و اتهامات مالی و اخلاقی مورد انتقاد شدید بزرگان علم رجال قرار گرفت.
ولادت
عبدالله بن احمد بن زبر در سال ۲۵۵ هجری قمری (۸۶۹ میلادی) در شهر سامراء (در عراق کنونی) متولد شد.[۱] بنا به نقل پسرش ابو سلیمان، ولادت او در همین سال بوده است.[۲]
تحصیلات
ابن زبر از محدثان و فقهای بزرگ زمان خود بود و نزد اساتید بسیاری تحصیل کرد. از جمله مهمترین اساتید وی میتوان به عباس دوری، ابو بکر صاغانی، ابوداود سجستانی، حنبل بن اسحاق، یوسف بن مسلم، عبدالله بن محمد بن شاکر، احمد بن عبید بن ناصح، محمد بن سلیمان منقری، محمد بن یونس کدیمی و بیش از پنجاه استاد دیگر اشاره کرد.[۲][۳] ذهبی در توصیف او میگوید: «کثیرالسماع بود اما متقن نبود.»[۴]
فعالیتها
مناصب قضایی
ابن زبر چندین دوره به عنوان قاضی در شهرهای دمشق و مصر منصوب شد:
قضاوت دمشق: نخستین بار در سال ۳۱۰ هجری پس از عزل زکریا بن احمد به قضاوت دمشق رسید و تا سال ۳۱۲ هجری در این سمت بود. عزل او در روز یکشنبه، بیستم ربیع الآخر سال ۳۱۲ هجری انجام گرفت.[۲][۵]
قضاوت مصر: وی چهار دوره قضاوت مصر را بر عهده داشت:[۶]
- دوره اول: ورود در نیمه محرم ۳۱۷، عزل در ۲۰ جمادی الآخره ۳۱۷ (حدود شش ماه)
- دوره دوم: آغاز در ۱۱ جمادی الآخره ۳۲۰، پایان در ۱۰ صفر ۳۲۱
- دوره سوم: آغاز در ۵ شعبان ۳۲۴، مدت حدود دو ماه
- دوره چهارم (آخرین): ورود در اول ربیع الاول ۳۲۹، وفات در ۳ ربیع الاول ۳۲۹ (حدود یک ماه)
ویژگیهای علمی و اخلاقی
توصیفات مثبت:
- مسبحی او را چنین توصیف کرده است: «شیخی ضابط از زیرکان، کارگشا، آگاه به اخبار، کتابها و سیره دو دولت (عباسی و اموی)»[۴]
- مجالس او پررونق بود؛ «املا میکرد و بر او میخواندند»[۳]
انتقادات و تضعیفات:
- خطیب بغدادی: «غیر ثقة» (قابل اعتماد نبود)[۷]
- مسلمة بن قاسم: «ضعیف بود، به کذب متهم بود»[۸]
- دارقطنی: نقل کرده که وارد مجلس ابن زبر شد و دید او از یک جزء حدیث املا میکند و متن از جزء دیگر است، و گمان میکرد دارقطنی متوجه نمیشود.[۷]
- یحیی بن مکی معدل: «اگر ابن زبر عادل بود، هرگز او را قاضی نمیکردم»[۸]
وفات
عبدالله بن احمد بن زبر در روز دوشنبه، سوم ربیعالاول سال ۳۲۹ هجری قمری (دسامبر ۹۴۰ میلادی) در شهر فسطاط (مصر قدیم) درگذشت.[۲] علت وفات او ابتلا به اسهال ذکر شده است که حدود یک ماه پیش از مرگ بدان مبتلا شد.[۶] وی در سن ۷۴ سالگی در مصلی عبسون در فسطاط به خاک سپرده شد.[۲]
پسرش: ابو سلیمان ابن زبر
محمد بن عبدالله بن احمد بن زبر، ملقب به ابو سلیمان (متوفای ۳۷۹ق)، از حافظان و محدثان بزرگ شام بود. او در ذیالحجه سال ۲۹۸ هجری در رقه متولد شد و از پدرش و بزرگان دیگری روایت کرد.[۹] برخلاف پدر، او مورد وثوق و اعتماد بود: «ثقه، حافظ، نبیل» و محدث دمشق در زمان خود به شمار میرفت.[۱۰] از تألیفات او میتوان به «اخبار ابن ابی ذئب» و «تاریخ مولد العلماء و وفیاتهم» اشاره کرد.[۱۰]
آثار
ابن زبر تألیفات متعددی در زمینههای حدیث، تاریخ و سیره از خود به جای گذاشت:
- تشریف الفقر علی الغنی (در فضیلت فقر بر غنا)[۱]
- اخبار الاصمعی (اخبار و اشعار اصمعی) - منتخبی از آن توسط ضیاء مقدسی چاپ شده است[۳]
- سیرة الدولتین (تاریخ دو دولت عباسی و اموی)[۱]
- شروط النصاری (شرایط اهل ذمه) - این کتاب به صورت جزئی مستقل در کتابخانه نور موجود است[۳]
- اخبار من ضرب من العلماء فی محنته (اخبار علمایی که در محنه شکنجه شدند)[۳]
- اخبار عمر و بدء اسلامه (اخبار عمر بن خطاب و آغاز اسلام او)[۳]
- وصایا العلماء عند الموت (وصیتهای علمای هنگام مرگ) - این کتاب چاپ شده است[۳]
- جزءان من حدیثه (دو جزء حدیثی) - معروف به کبیر و صغیر[۳]
- کتاب معرفة الرجال (شناخت رجال حدیث)[۳]
- علل الحدیث (روایت شده از امام احمد)[۳]
پانویس
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ زرکلی، خیرالدین، ج4، ص66
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ ابن عساکر، علی بن حسن، ج27، ص23-30
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ۳٫۴ ۳٫۵ ۳٫۶ ۳٫۷ ۳٫۸ ۳٫۹ کلابی، عبدالوهاب بن احمد، ص4-5
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ ذهبی، محمد بن احمد، ج15، ص315-316
- ↑ انصاری، موسی بن یوسف، ج1، ص261
- ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ کندی، محمد بن یوسف، ص483-542
- ↑ ۷٫۰ ۷٫۱ خطیب بغدادی، احمد بن علی، ج9، ص394
- ↑ ۸٫۰ ۸٫۱ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، ج3، ص316-317
- ↑ ربعی، محمدبن عبدالله، ص7-8
- ↑ ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ منجد، صلاحالدین، ص22
منابع مقاله
- خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، بیروت: دار الکتب العلمیة، ۱۴۱۷ق، ج9
- زرکلی، خیرالدین، الأعلام: قاموس تراجم لأشهر الرجال و النساء من العرب و المستعربین و المستشرقین، بیروت: دار العلم للملایین، ۱۹۸۹م، ج4
- ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، بیروت: دار الفکر، ۱۴۱۵ق، ج27
- کلابی، عبدالوهاب بن احمد، جزء فیه شروط النصاری، بیروت: دار البشائر الإسلامیة، ۱۴۲۷ق
- انصاری، موسی بن یوسف، نزهة الخاطر و بهجة الناظر، صنعا: وزارة الثقافة و السیاحة، ۱۹۹۱م، ج1
- کندی، محمد بن یوسف، الولاة و کتاب القضاة، بیروت: مطبعة الآباء الیسوعیین، ۱۹۰۸م
- ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، بیروت: دار الفکر، ۱۴۰۷ق، ج3
- منجد، صلاحالدین، معجم المؤرخین الدمشقیین و آثارهم المخطوطة و المطبوعه، بیروت: دار الکتاب الجدید، ۱۳۹۸ق
- ربعی، محمدبن عبدالله، الجزء فیه من أخبار ابن أبی ذئب، بیروت: مؤسسة الریان للطباعة و النشر و التوزیع، ۱۴۲۵ق
- ذهبی، محمد بن احمد، سیر أعلام النبلاء، بیروت: مؤسسة الرسالة، ۱۴۱۴ق، ج15
