ربعی، عبدالله بن احمد: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    بدون خلاصۀ ویرایش
     
    (۵ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
    خط ۴۲: خط ۴۲:
    | کد مؤلف = AUTHORCODE92684AUTHORCODE
    | کد مؤلف = AUTHORCODE92684AUTHORCODE
    }}
    }}
     
    {{کاربردهای دیگر|ربعی (ابهام‌زدایی)}}
    '''عبدالله بن احمد بن ربیعة بن زبر ربعی دمشقی، ابو محمد، مشهور به ابن زبر''' (۲۵۵-۳۲۹ق)، قاضی، محدث، فقیه و مورخ پرآوازه اما بحث‌برانگیز قرن چهارم هجری بود. وی با وجود علم گسترده به حدیث، اخبار و تاریخ، به دلیل ضعف در وثاقت و اتهامات مالی و اخلاقی مورد انتقاد شدید بزرگان علم رجال قرار گرفت.
    '''ابومحمد عبدالله بن احمد بن ربیعة بن زبر ربعی دمشقی''' (۲۵۵-۳۲۹ق)، مشهور به ابن زبر، قاضی، محدث، فقیه و مورخ پرآوازه اما بحث‌برانگیز قرن چهارم هجری بود. وی با وجود علم گسترده به حدیث، اخبار و تاریخ، به دلیل ضعف در وثاقت و اتهامات مالی و اخلاقی مورد انتقاد شدید بزرگان علم رجال قرار گرفت.


    ==ولادت==
    ==ولادت==
    عبدالله بن احمد بن زبر در سال ۲۵۵ هجری قمری (۸۶۹ میلادی) در شهر سامراء (در عراق کنونی) متولد شد.<ref name="زرکلی">[https://noorlib.ir/book/view/2519?volumeNumber=9&pageNumber=394 زرکلی، خیرالدین، ج4، ص66]</ref> بنا به نقل پسرش ابو سلیمان، ولادت او در همین سال بوده است.<ref name="ابن عساکر">[https://noorlib.ir/book/view/2519?volumeNumber=9&pageNumber=394 ابن عساکر، علی بن حسن، ج27، ص23-30]</ref>
    عبدالله بن احمد بن زبر در سال ۲۵۵ هجری قمری (۸۶۹ میلادی) در شهر سامراء (در عراق کنونی) متولد شد.<ref name="زرکلی">[https://noorlib.ir/book/view/2519?volumeNumber=9&pageNumber=394 زرکلی، خیرالدین، ج4، ص66]</ref> بنا به نقل پسرش [[ربعی دمشقی، محمد بن عبدالله|ابو سلیمان]]، ولادت او در همین سال بوده است.<ref name="ابن عساکر">[https://noorlib.ir/book/view/2519?volumeNumber=9&pageNumber=394 ابن عساکر، علی بن حسن، ج27، ص23-30]</ref>


    ==تحصیلات==
    ==تحصیلات==
    ابن زبر از محدثان و فقهای بزرگ زمان خود بود و نزد اساتید بسیاری تحصیل کرد. از جمله مهم‌ترین اساتید وی می‌توان به عباس دوری، ابو بکر صاغانی، ابوداود سجستانی، حنبل بن اسحاق، یوسف بن مسلم، عبدالله بن محمد بن شاکر، احمد بن عبید بن ناصح، محمد بن سلیمان منقری، محمد بن یونس کدیمی و بیش از پنجاه استاد دیگر اشاره کرد.<ref name="ابن عساکر" /><ref name="کلابی">[https://noorlib.ir/book/view/115887?pageNumber=4 کلابی، عبدالوهاب بن احمد، ص4-5]</ref> ذهبی در توصیف او می‌گوید: «کثیرالسماع بود اما متقن نبود.»<ref name="ذهبی">[https://noorlib.ir/book/view/2519?volumeNumber=9&pageNumber=394 ذهبی، محمد بن احمد، ج15، ص315-316]</ref>
    ابن زبر از محدثان و فقهای بزرگ زمان خود بود و نزد اساتید بسیاری تحصیل کرد. از جمله مهم‌ترین اساتید وی می‌توان به عباس دوری، ابو بکر صاغانی، [[ابوداود، سلیمان بن اشعث|ابوداود سجستانی]]، [[شیبانی، حنبل بن اسحاق|حنبل بن اسحاق]]، یوسف بن مسلم، عبدالله بن محمد بن شاکر، احمد بن عبید بن ناصح، محمد بن سلیمان منقری، محمد بن یونس کدیمی و بیش از پنجاه استاد دیگر اشاره کرد.<ref name="ابن عساکر" /><ref name="کلابی">[https://noorlib.ir/book/view/115887?pageNumber=4 کلابی، عبدالوهاب بن احمد، ص4-5]</ref> ذهبی در توصیف او می‌گوید: «کثیرالسماع بود اما متقن نبود.»<ref name="ذهبی">[https://noorlib.ir/book/view/2519?volumeNumber=9&pageNumber=394 ذهبی، محمد بن احمد، ج15، ص315-316]</ref>


    ==فعالیت‌ها==
    ==فعالیت‌ها==
    خط ۷۰: خط ۷۰:


    '''انتقادات و تضعیفات:'''
    '''انتقادات و تضعیفات:'''
    * خطیب بغدادی: «غیر ثقة» (قابل اعتماد نبود)<ref name="خطیب">[https://noorlib.ir/book/view/2519?volumeNumber=9&pageNumber=394 خطیب بغدادی، احمد بن علی، ج9، ص394]</ref>
    * [[خطیب بغدادی، احمد بن علی|خطیب بغدادی]]: «غیر ثقة» (قابل اعتماد نبود)<ref name="خطیب">[https://noorlib.ir/book/view/2519?volumeNumber=9&pageNumber=394 خطیب بغدادی، احمد بن علی، ج9، ص394]</ref>
    * مسلمة بن قاسم: «ضعیف بود، به کذب متهم بود»<ref name="ابن حجر">[https://noorlib.ir/book/view/16418?volumeNumber=3&pageNumber=316 ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، ج3، ص316-317]</ref>
    * [[مسلمة بن قاسم]]: «ضعیف بود، به کذب متهم بود»<ref name="ابن حجر">[https://noorlib.ir/book/view/16418?volumeNumber=3&pageNumber=316 ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، ج3، ص316-317]</ref>
    * دارقطنی: نقل کرده که وارد مجلس ابن زبر شد و دید او از یک جزء حدیث املا می‌کند و متن از جزء دیگر است، و گمان می‌کرد دارقطنی متوجه نمی‌شود.<ref name="خطیب" />
    * [[دارقطنی، علی بن عمر|دارقطنی]]: نقل کرده که وارد مجلس ابن زبر شد و دید او از یک جزء حدیث املا می‌کند و متن از جزء دیگر است، و گمان می‌کرد دارقطنی متوجه نمی‌شود.<ref name="خطیب" />
    * یحیی بن مکی معدل: «اگر ابن زبر عادل بود، هرگز او را قاضی نمی‌کردم»<ref name="ابن حجر" />
    * یحیی بن مکی معدل: «اگر ابن زبر عادل بود، هرگز او را قاضی نمی‌کردم»<ref name="ابن حجر" />


    خط ۷۹: خط ۷۹:


    ==پسرش: ابو سلیمان ابن زبر==
    ==پسرش: ابو سلیمان ابن زبر==
    محمد بن عبدالله بن احمد بن زبر، ملقب به ابو سلیمان (متوفای ۳۷۹ق)، از حافظان و محدثان بزرگ شام بود. او در ذی‌الحجه سال ۲۹۸ هجری در رقه متولد شد و از پدرش و بزرگان دیگری روایت کرد.<ref name="ربعی">[https://noorlib.ir/book/view/98109?pageNumber=7 ربعی، محمدبن عبدالله، ص7-8]</ref> برخلاف پدر، او مورد وثوق و اعتماد بود: «ثقه، حافظ، نبیل» و محدث دمشق در زمان خود به شمار می‌رفت.<ref name="منجد">[https://noorlib.ir/book/view/11945?pageNumber=22 منجد، صلاح‌الدین، ص22]</ref> از تألیفات او می‌توان به «اخبار ابن ابی ذئب» و «تاریخ مولد العلماء و وفیاتهم» اشاره کرد.<ref name="منجد" />
    [[ربعی دمشقی، محمد بن عبدالله|محمد بن عبدالله بن احمد بن زبر]]، ملقب به ابو سلیمان (متوفای ۳۷۹ق)، از حافظان و محدثان بزرگ شام بود. او در ذی‌الحجه سال ۲۹۸ هجری در رقه متولد شد و از پدرش و بزرگان دیگری روایت کرد.<ref name="ربعی">[https://noorlib.ir/book/view/98109?pageNumber=7 ربعی، محمدبن عبدالله، ص7-8]</ref> برخلاف پدر، او مورد وثوق و اعتماد بود: «ثقه، حافظ، نبیل» و محدث دمشق در زمان خود به شمار می‌رفت.<ref name="منجد">[https://noorlib.ir/book/view/11945?pageNumber=22 منجد، صلاح‌الدین، ص22]</ref> از تألیفات او می‌توان به «[[اخبار ابن ابی‌ذئب|اخبار ابن ابی ذئب]]» و «[[تاریخ مولد العلماء و وفیاتهم]]» اشاره کرد.<ref name="منجد" />


    ==آثار==
    ==آثار==

    نسخهٔ کنونی تا ‏۹ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۰:۳۱

    کلابی، عبدالوهاب بن احمد
    NUR00000.jpg
    نام کاملعبدالله بن احمد بن ربیعة بن سلیمان بن خالد بن عبدالرحمن بن زبر بن عطارد بن عمرو بن حجر بن منقذ بن اسامة بن الجعید بن صبرة بن الدیل بن شنق بن افصی بن عبدالقیس بن لكیز بن هنب بن دعمی بن جدیلة بن اسد بن ربیعة بن نزار بن معد بن عدنان
    نام‌های دیگرابن زبر
    لقبابو محمد
    نسبربعی، دمشقی، بغدادی
    نام پدراحمد بن ربیعة
    ولادت۲۵۵ق (۸۶۹م)
    محل تولدسامراء (عراق)
    محل زندگیبغداد، دمشق، فسطاط (مصر)
    رحلت۳۲۹ق (۹۴۱م) - روز دوشنبه ۳ ربیع الاول
    مدفنمصلی عبسون در فسطاط (مصر)
    طول عمر۷۴ سال قمری
    فرزندانابو سلیمان محمد بن عبدالله بن احمد (محدث ثقه)
    دیناسلام
    پیشهقاضی، محدث، فقیه، مورخ
    منصبقاضی دمشق (۳۱۰-۳۱۲ق) و قاضی مصر (دوره‌های متعدد: ۳۱۷، ۳۲۰، ۳۲۴، ۳۲۹ق)
    اطلاعات علمی
    درجه علمیامام، عالم، محدث، فقیه (با وجود ضعف در وثاقت)
    علایق پژوهشیحدیث، تاریخ، فقه، اخبار و سیر
    اساتید
    • عباس دوری
    • ابو بکر صاغانی
    • ابو داود سجستانی
    • حنبل بن اسحاق
    • یوسف بن مسلم
    • عبدالله بن محمد بن شاکر
    • احمد بن عبید بن ناصح
    • محمد بن سلیمان منقری
    • محمد بن یونس کدیمی
    • و بیش از ۵۰ استاد دیگر
    شاگردان
    • ابو سلیمان محمد بن عبدالله (پسرش)
    • دارقطنی
    • ابن شاهین
    • احمد بن قاضی میانجی
    • ابو بکر بن ابی حدید
    • عبدالله بن موسی هاشمی
    • عبدالله بن احمد بن مالک بیع
    برخی آثار
    • تشریف الفقر علی الغنی
    • اخبار الاصمعی
    • سیرة الدولتین
    • شروط النصاری
    • اخبار من ضرب من العلماء فی محنته
    • اخبار عمر و بدء اسلامه
    • وصایا العلماء عند الموت
    • جزءان من حدیثه (کبیر و صغیر)
    • کتاب معرفة الرجال
    • علل الحدیث

    ابومحمد عبدالله بن احمد بن ربیعة بن زبر ربعی دمشقی (۲۵۵-۳۲۹ق)، مشهور به ابن زبر، قاضی، محدث، فقیه و مورخ پرآوازه اما بحث‌برانگیز قرن چهارم هجری بود. وی با وجود علم گسترده به حدیث، اخبار و تاریخ، به دلیل ضعف در وثاقت و اتهامات مالی و اخلاقی مورد انتقاد شدید بزرگان علم رجال قرار گرفت.

    ولادت

    عبدالله بن احمد بن زبر در سال ۲۵۵ هجری قمری (۸۶۹ میلادی) در شهر سامراء (در عراق کنونی) متولد شد.[۱] بنا به نقل پسرش ابو سلیمان، ولادت او در همین سال بوده است.[۲]

    تحصیلات

    ابن زبر از محدثان و فقهای بزرگ زمان خود بود و نزد اساتید بسیاری تحصیل کرد. از جمله مهم‌ترین اساتید وی می‌توان به عباس دوری، ابو بکر صاغانی، ابوداود سجستانی، حنبل بن اسحاق، یوسف بن مسلم، عبدالله بن محمد بن شاکر، احمد بن عبید بن ناصح، محمد بن سلیمان منقری، محمد بن یونس کدیمی و بیش از پنجاه استاد دیگر اشاره کرد.[۲][۳] ذهبی در توصیف او می‌گوید: «کثیرالسماع بود اما متقن نبود.»[۴]

    فعالیت‌ها

    مناصب قضایی

    ابن زبر چندین دوره به عنوان قاضی در شهرهای دمشق و مصر منصوب شد:

    قضاوت دمشق: نخستین بار در سال ۳۱۰ هجری پس از عزل زکریا بن احمد به قضاوت دمشق رسید و تا سال ۳۱۲ هجری در این سمت بود. عزل او در روز یکشنبه، بیستم ربیع الآخر سال ۳۱۲ هجری انجام گرفت.[۲][۵]

    قضاوت مصر: وی چهار دوره قضاوت مصر را بر عهده داشت:[۶]

    • دوره اول: ورود در نیمه محرم ۳۱۷، عزل در ۲۰ جمادی الآخره ۳۱۷ (حدود شش ماه)
    • دوره دوم: آغاز در ۱۱ جمادی الآخره ۳۲۰، پایان در ۱۰ صفر ۳۲۱
    • دوره سوم: آغاز در ۵ شعبان ۳۲۴، مدت حدود دو ماه
    • دوره چهارم (آخرین): ورود در اول ربیع الاول ۳۲۹، وفات در ۳ ربیع الاول ۳۲۹ (حدود یک ماه)

    ویژگی‌های علمی و اخلاقی

    توصیفات مثبت:

    • مسبحی او را چنین توصیف کرده است: «شیخی ضابط از زیرکان، کارگشا، آگاه به اخبار، کتاب‌ها و سیره دو دولت (عباسی و اموی)»[۴]
    • مجالس او پررونق بود؛ «املا می‌کرد و بر او می‌خواندند»[۳]

    انتقادات و تضعیفات:

    • خطیب بغدادی: «غیر ثقة» (قابل اعتماد نبود)[۷]
    • مسلمة بن قاسم: «ضعیف بود، به کذب متهم بود»[۸]
    • دارقطنی: نقل کرده که وارد مجلس ابن زبر شد و دید او از یک جزء حدیث املا می‌کند و متن از جزء دیگر است، و گمان می‌کرد دارقطنی متوجه نمی‌شود.[۷]
    • یحیی بن مکی معدل: «اگر ابن زبر عادل بود، هرگز او را قاضی نمی‌کردم»[۸]

    وفات

    عبدالله بن احمد بن زبر در روز دوشنبه، سوم ربیع‌الاول سال ۳۲۹ هجری قمری (دسامبر ۹۴۰ میلادی) در شهر فسطاط (مصر قدیم) درگذشت.[۲] علت وفات او ابتلا به اسهال ذکر شده است که حدود یک ماه پیش از مرگ بدان مبتلا شد.[۶] وی در سن ۷۴ سالگی در مصلی عبسون در فسطاط به خاک سپرده شد.[۲]

    پسرش: ابو سلیمان ابن زبر

    محمد بن عبدالله بن احمد بن زبر، ملقب به ابو سلیمان (متوفای ۳۷۹ق)، از حافظان و محدثان بزرگ شام بود. او در ذی‌الحجه سال ۲۹۸ هجری در رقه متولد شد و از پدرش و بزرگان دیگری روایت کرد.[۹] برخلاف پدر، او مورد وثوق و اعتماد بود: «ثقه، حافظ، نبیل» و محدث دمشق در زمان خود به شمار می‌رفت.[۱۰] از تألیفات او می‌توان به «اخبار ابن ابی ذئب» و «تاریخ مولد العلماء و وفیاتهم» اشاره کرد.[۱۰]

    آثار

    ابن زبر تألیفات متعددی در زمینه‌های حدیث، تاریخ و سیره از خود به جای گذاشت:

    • تشریف الفقر علی الغنی (در فضیلت فقر بر غنا)[۱]
    • اخبار الاصمعی (اخبار و اشعار اصمعی) - منتخبی از آن توسط ضیاء مقدسی چاپ شده است[۳]
    • سیرة الدولتین (تاریخ دو دولت عباسی و اموی)[۱]
    • شروط النصاری (شرایط اهل ذمه) - این کتاب به صورت جزئی مستقل در کتابخانه نور موجود است[۳]
    • اخبار من ضرب من العلماء فی محنته (اخبار علمایی که در محنه شکنجه شدند)[۳]
    • اخبار عمر و بدء اسلامه (اخبار عمر بن خطاب و آغاز اسلام او)[۳]
    • وصایا العلماء عند الموت (وصیت‌های علمای هنگام مرگ) - این کتاب چاپ شده است[۳]
    • جزءان من حدیثه (دو جزء حدیثی) - معروف به کبیر و صغیر[۳]
    • کتاب معرفة الرجال (شناخت رجال حدیث)[۳]
    • علل الحدیث (روایت شده از امام احمد)[۳]

    پانویس

    منابع مقاله

    وابسته‌ها