سوره توحید: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    بدون خلاصۀ ویرایش
     
    (۱۵ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
    خط ۱۸: خط ۱۸:
    '''سوره توحید''' یا '''الإخلاص''' صد و دوازدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است که ۴ آیه دارد و در [[جزء سیام|جزء سی‌ام]] قرآن جای دارد. این سوره [[سوره مکی|مکی]] است و به اعتقاد [[مسلمانان]] در [[مکه]] بر [[محمد|پیامبر اسلام]] نازل شده است. محتوای اصلی این سوره، [[توحید]] و توصیف خدای یگانه و نفی هرگونه شبیه و همتا برای اوست. به دلیل تأکید بر خلوص [[ایمان]] (إخلاص)، این سوره به «الإخلاص» نامگذاری شده است.
    '''سوره توحید''' یا '''الإخلاص''' صد و دوازدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است که ۴ آیه دارد و در [[جزء سیام|جزء سی‌ام]] قرآن جای دارد. این سوره [[سوره مکی|مکی]] است و به اعتقاد [[مسلمانان]] در [[مکه]] بر [[محمد|پیامبر اسلام]] نازل شده است. محتوای اصلی این سوره، [[توحید]] و توصیف خدای یگانه و نفی هرگونه شبیه و همتا برای اوست. به دلیل تأکید بر خلوص [[ایمان]] (إخلاص)، این سوره به «الإخلاص» نامگذاری شده است.


    __TOC__
    <h2 style="color:#2e7d32;">'''آیات'''</h2>
    <p>سوره توحید در چهار آیه کوتاه، خلاصه و چکیده <span style="color:#0050b3;">[[عقیده اسلامی]]</span> درباره خدا را بیان می‌کند:</p>
    <div style="background-color: #f8f9fa; border-right: 6px solid #2e7d32; padding: 12px 20px; margin: 15px 0; font-family: 'Amiri', 'Traditional Arabic', serif; font-size: 1.4rem; text-align: right; direction: rtl; color: #1a1a1a;">
    «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» <span style="font-size: 0.9rem; color: #555;">(بگو او خداى یکتاست)</span><br>
    «اللَّهُ الصَّمَدُ» <span style="font-size: 0.9rem; color: #555;">(خداى بى‌نیاز و پناه همه است)</span><br>
    «لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ» <span style="font-size: 0.9rem; color: #555;">(نه زاده شده و نه مى‌زاید)</span><br>
    «وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ» <span style="font-size: 0.9rem; color: #555;">(و هیچ کس برای او همتا نیست)</span>
    </div>


    == نام‌ها ==
    <h2 style="color:#2e7d32;"><span style="color:##2e7d32;">'''اسامی سوره'''</span></h2>
    این سوره را به نام‌های زیر می‌شناسند:
    <p>اخلاص، قل هو الله احد، اساس، توحید، نسبة الرب، صمد، نور، مانعه، نجات، ولایت، تفريد، تجرید، محضر؛ مقشقشه، معرفت، منفّره، برائت، امان، مذکره، معوذه، جمال.<sup style="color:#0050b3;">[۱]</sup></p>
    * '''الإخلاص''': به دلیل خلوص و خالص‌کنندگی از شرک.
    * '''توحید''': به دلیل بیان یگانگی خدا.
    * '''الصَّمَد''': به دلیل وجود نام «الصمد» در آیه دوم.
    * '''ولایت''': در برخی روایات کسی که آن را بخواند تحت ولایت خدا قرار می‌گیرد.
    * '''نسب الرحمن''': به دلیل بیان نسبت پروردگار.


    == محتوا و تفسیر ==
    <h3 style="color:#2e7d32;">علت نام‌گذاری</h3>
    سوره توحید در چهار آیه کوتاه، خلاصه و چکیده [[عقیده اسلامی]] درباره خدا را بیان می‌کند:
    <ul>
    <li><span style="color:#c4302b;">«سوره اخلاص»</span> به خاطر اینکه این اسم مختصر توانسته است معانی این سوره را در خود جمع کند به این نام مشهور شده است.</li>
    <li><span style="color:#c4302b;">«سوره قل هو الله احد»</span> به خاطر شروع سوره با این عبارت مشهور شده است.</li>
    <li><span style="color:#c4302b;">«سوره اساس»</span> به خاطر اشتمال این سوره به توحید الهی که اساس اسلام است.</li>
    <li><span style="color:#c4302b;">«سوره توحید»</span> به جهت اثبات وحدانیت خدا.</li>
    <li><span style="color:#c4302b;">«سوره صمد»</span> به خاطر وجود لفظ «صمد» که از صفات الهی است.</li>
    <li><span style="color:#c4302b;">«سوره نور»</span> به خاطر روایت اینکه این سوره نور قرآن است.</li>
    <li><span style="color:#c4302b;">«سوره مانعه»</span> به خاطر روایت اینکه مانع عذاب قبر و آتش است.</li>
    <li><span style="color:#c4302b;">«سوره نجات»</span> به خاطر نجات‌دهندگی از کفر و آتش.</li>
    <li><span style="color:#c4302b;">«سوره ولایت»</span> به خاطر اینکه شناخت وحدانیت خدا سبب ولایت مؤمنان می‌شود.</li>
    <li><span style="color:#c4302b;">«سوره معوّذه»</span> بخاطر سخن پیامبر(ص) به عثمان بن مظعون برای تعویذ.</li>
    </ul><ref>التحریر و التنویر، ج‌۳۰، ص ۵۳۴-۵۳۳</ref>


    <blockquote>
    == تعداد آیات ==
    «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» (بگو او خداى یکتاست)<br>
    سوره اخلاص چهار آیه دارد.<ref>الکشف و البیان، ج‌۱۰، ص ۳۳۰</ref>
    «اللَّهُ الصَّمَدُ» (خداى بى‌نیاز و پناه همه است)<br>
    «لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ» (نه زاده شده و نه مى‌زاید)<br>
    «وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ» (و هیچ کس برای او همتا نیست)
    </blockquote>


    === تفسیر نام‌های الهی در این سوره ===
    == تعداد کلمات ==
    * '''«أَحَد»''': این نام تنها یک بار در قرآن و در همین سوره ذکر شده است. به گفته مفسران، «أحد» به معنای یگانه و بی‌همتایی است که نه قابل تقسیم است و نه عدد می‌پذیرد.<ref name="طبری">طبری، محمد بن جریر. ''جامع البیان عن تأویل آی القرآن''، ج۳۰، ص۳۶۷.</ref>
    سوره اخلاص پانزده کلمه دارد.<ref>همان</ref> (لازم به ذکر است اقوال در تعداد کلمات سوره‌های قرآن مختلف است)
    * '''«الصَّمَد»''': این نام نیز تنها یک بار در قرآن آمده است. [[ابن‌کثیر]] در تفسیر خود «صمد» را چنین توصیف کرده است: «کسی که نه می‌زاید و نه زاده می‌شود، زیرا هر زاده شده‌ای می‌میرد و هر مرده‌ای ارث می‌گذارد و خدا نه می‌میرد و نه ارث می‌گذارد».<ref name="ابن‌کثیر">ابن‌کثیر، اسماعیل. ''تفسیر القرآن العظیم''، ج۴، ص۵۲۰.</ref>


    === آیات ۳ و ۴: نفی فرزند و همتا ===
    == تعداد حروف ==
    آیات سوم و چهارم به صراحت باورهای [[بت‌پرستی|مشرکان عرب]] و [[اهل کتاب]] ([[یهودیت|یهود]] و [[مسیحیت]]) را که برای خدا فرزند (پسر یا دختر) قائل بودند، نفی می‌کند. همچنین هرگونه همانندی میان خدا و آفریدگانش را رد می‌نماید.
    سوره اخلاص چهل‌و‌هفت حرف دارد.<ref>همان</ref> (لازم به ذکر است اقوال در تعداد حروف سوره‌های قرآن مختلف است)


    == شأن نزول ==
    == اهداف و آموزه‌ها ==
    بر اساس نقل [[ابن‌کثیر]] و دیگر مفسران، سبب نزول این سوره پرسش مشرکان قریش از [[حضرت محمد]] بود که گفتند: «ای محمد! برای ما نسب پروردگارت را بیان کن».<ref name="شأن">واحدی نیشابوری، علی بن احمد. ''اسباب النزول''، ص۳۵۰.</ref> در نقل دیگری آمده است که [[یهودیان]] مدینه از پیامبر خواستند که خدای خود را توصیف کند. در پاسخ به این پرسش‌ها، سوره توحید نازل شد.
    هدف اصلی سوره اخلاص روشن ساختن ابعاد توحید است.<ref>تفسیر قرآن مهر، ج‌۲۲، ص ۳۹۲</ref>


    == فضایل و خواص ==
    == محتوا و موضوعات ==
    در منابع [[حدیث|حدیثی]] [[اهل سنت]]، فضایل بسیاری برای سوره توحید ذکر شده است:
    سوره اخلاص چنانکه از نامش پیدا است (سوره اخلاص و سوره توحید) از توحید پروردگار، و یگانگی او سخن می‌گوید، و در چهار آیه کوتاه چنان توصیفی از یگانگی خداوند کرده که نیاز به اضافه ندارد.<ref>تفسیر نمونه، ج‌۲۷، ص ۴۲۸</ref>


    === معادل یک‌سوم قرآن ===
    == فضائل، خواص و ثواب قرائت ==
    در [[صحیح بخاری]] از [[ابو سعید خدری]] روایت شده که [[محمد|پیامبر]] به اصحاب خود فرمود: «آیا هیچ یک از شما عاجز است که یک‌سوم قرآن را در یک شب بخواند؟» اصحاب گفتند: چگونه می‌توانیم یک‌سوم قرآن را بخوانیم؟ پیامبر فرمود: «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» یک‌سوم قرآن است.<ref>[[بخاری]]، محمد بن اسماعیل. ''صحیح بخاری''، کتاب فضائل القرآن، باب فضل قل هو الله أحد، حدیث شماره ۶۶۴۲.</ref>


    === مایه ورود به بهشت ===
    در حدیث ابی‌بن‌کعب است که هر کس آن را قرائت کند مثل آن است که یک سوم قرآن را خوانده و به او به عدد هر کس که به خدا و ملائکه و کتب سماوی و پیامبران خدا و روز قیامت ایمان آورده، ده حسنه اجر و ثواب داده می‌شود.
    در حدیث دیگری از [[ابوهریره]] روایت شده که پیامبر صدای مردی را شنید که سوره توحید می‌خواند، فرمود: «واجب شد». پرسیدند: چه چیز واجب شد؟ فرمود: «[[بهشت]]».<ref>[[ترمذی]]، محمد بن عیسی. ''سنن ترمذی''، کتاب فضائل القرآن، باب ما جاء فی فضل قل هو الله أحد، حدیث شماره ۲۸۹۸.</ref>


    === امان‌نامه شب ===
    از ابی‌درداء از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌وآله روایت شده که فرمود: «آیا عاجز است کسی از شما که یک سوم قرآن را در شب بخواند؟ گفتم یا رسول الله کیست که بتواند این کار را بکند؟ فرمود: بخوانید «قل هو الله» را».
    از [[عایشه]] روایت شده که پیامبر هر شب هنگام خواب، کف دستان خود را به هم می‌چسباند و در آن می‌دمید و سوره‌های توحید، [[سوره فلق|فلق]] و [[سوره ناس|ناس]] را می‌خواند، سپس تا جایی که می‌توانست بر بدن خود می‌کشید و این کار را سه بار تکرار می‌کرد.<ref>بخاری، ''صحیح بخاری''، کتاب فضائل القرآن، حدیث شماره ۵۰۱۷.</ref>


    == دیدگاه مفسران ==
    از انس از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌وآله روایت شده که فرمود: «هر کس یک بار «قل هو الله احد» بخواند به او برکت داده شود و اگر دوبار بخواند به او و خاندان او برکت داده شود، و اگر سه بار بخواند به او و خاندانش و تمام همسایگان او برکت داده شود، پس اگر دوازده مرتبه بخواند، برای او دوازده قصر در بهشت بنا شود، پس نگهبانان بهشت گویند برویم تا قصر برادرمان را تماشا کنیم، پس اگر صد مرتبه آن را بخواند گناه بیست‌و‌پنج سال او بخشیده شود البته غیر از گناه خون و مال (حق الناس) پس اگر چهار صد مرتبه بخواند گناه چهار صد سال او آمرزیده شود، و اگر هزار مرتبه بخواند نمیرد مگر آنکه جای خود را در بهشت ببیند یا دیگری مکان او را دیده و برای او بگوید».
    تفسیر سوره توحید از دیرباز مورد توجه مفسران بوده است. رویکرد سه مفسر بزرگ به این سوره در جدول زیر مقایسه شده است:


    {| class="wikitable"
    از سهل‌بن‌سعد ساعدی روایت شده که گفت: مردی شرفیاب حضور پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله شده و به آن حضرت از فقر و تنگی معاش شکایت نمود، پس پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: هر گاه داخل منزلت شدی اگر کسی در خانه بود سلام کن، و اگر کسی هم در خانه‌ات نبود سلام کن و یک مرتبه «قل هو الله احد» را بخوان. پس آن مرد به این دستور عمل کرد و خداوند روزی فراوان به او مرحمت کرد تا به همسایگانش احسان نمود.
    |+ رویکردهای تفسیری به سوره توحید
    |-
    ! مفسر !! رویکرد اصلی !! ویژگی‌ها
    |-
    | [[ابن‌کثیر]] (م. ۷۷۴ ق) || تفسیر به مأثور (نقلی) || تأکید بر [[حدیث|احادیث]] و زمینه تاریخی نزول
    |-
    | [[قرطبی]] (م. ۶۷۱ ق) || تفسیر اشاری (عرفانی) || توجه به معانی روحانی و رمزی آیات
    |-
    | [[طبری]] (م. ۳۱۰ ق) || تفسیر تاریخی-ادبی || توجه به بافت و کاربرد لغوی در عصر نزول
    |}


    === تفسیر ابن‌کثیر ===
    سکونی از امام صادق علیه‌السلام روایت کرده که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله بر جنازه سعدبن‌معاذ نماز خواند و چون از نمازش فارغ شد فرمود: «هفتاد هزار فرشته که در میان آنها جبرئیل بود آمدند و بر سعد نماز خواندند، به جبرئیل گفتم سعد به واسطه چه عملی مستحق نماز شما شد؟ گفت به خاطر اینکه «قل هو الله احد» را می‌خواند؛ در حال نشسته و ایستاده و سواره و پیاده و در رفتن و برگشتن». خلاصه در هر حال).
    [[ابن‌کثیر]] در تفسیر خود، بر این نکته تأکید می‌کند که «صمد» به معنای کسی است که از او چیزی بیرون نمی‌آید (فرزند) و چیزی در او داخل نمی‌شود (غذا و نیاز). همچنین «کُفُو» را به معنای همانند و نظیر می‌داند.<ref name="ابن‌کثیر" />


    === دیدگاه معاصر ===
    منصوربن‌حازم از امام صادق علیه‌السلام روایت کرده که فرمود: «کسی که یک روز از او بگذرد و در نمازهای پنج‌گانه واجبش سوره «قل هو الله احد» را نخواند به او گفته می‌شود: بنده خدا! تو از نمازگزاران نیستی».
    [[فراز ربانی]] از محققان معاصر، سوره توحید را «خلاصه و چکیده اصول عقیده اسلامی» می‌داند. به گفته وی، اسم «احد» بر یگانگی ذاتی و اسم «صمد» بر استغنا و بی‌نیازی مطلق خدا دلالت دارد.<ref>ربانی، فراز. ''Pure Faith: Surat al-Ikhlas Explained''، SeekersGuidance، ۲۰۲۰.</ref>


    == هشدار درباره تفسیرهای انحرافی ==
    ابوبکر حضرمی از آن حضرت روایت نموده که فرمود: «کسی که ایمان به خدا و روز قیامت داشته باشد، پس نباید بعد از هر نماز واجبی «قل هو الله احد» را ترک کند، و به درستی که کسی که «قل هو الله احد» را بعد از هر نماز واجب بخواند برای او خیر دنیا و آخرت جمع شده و خدا او و پدر و مادرش و فرزندانش را بیامرزد».
    در برخی تفاسیر به ویژه از سوی [[دارالفتای استرالیا]]، نسبت به برداشت‌های انحرافی از سوره توحید هشدار داده شده است. برخی فرقه‌های [[صوفیه|صوفی]] (مانند [[وحدت وجود]] افراطی) مدعی شده‌اند که «خدا واحد است در عین کثرت» یا «تعدد یافته است». این دیدگاه به صراحت مردود شمرده شده است، زیرا سوره توحید تصریح می‌کند که «لَمْ یَكُن لَّهُ كُفُواً أَحَدٌ».<ref>دارالفتای استرالیا. ''Explanation of Suratul-Ikhlas''، بیانیه رسمی، ۲۰۱۸.</ref>


    == پیوند به دیگر سوره‌ها ==
    عبدالله‌بن‌حجر گوید: شنیدم که امیرالمؤمنین علیه‌السلام می‌فرمود: «کسی که یازده مرتبه بعد از نماز صبح «قل هو الله احد» بخواند در این روز گناهی مرتکب نشود و بینی شیطان را به خاک بساید».
    سوره توحید از لحاظ موضوعی به سوره‌های زیر مرتبط است:
    * [[سوره کافرون]]: نفی عبادت غیر خدا
    * [[سوره فلق]] و [[سوره ناس]] ([[معوذتین]]): پناه بردن به خدا از شرور
    * [[آیه الکرسی]] ([[سوره بقره]]، آیه ۲۵۵): توصیف قدرت و علم خدا


    در [[سنت نبوی]]، این سه سوره (توحید، فلق و ناس) همواره با هم خوانده می‌شده‌اند.
    ابراهیم‌بن‌مهزم از کسی که از موسی‌بن‌جعفر علیه‌السلام شنیده بود روایت نموده که می‌فرمود: «کسی که «قل هو الله احد» را میان خود و هر جبار و ستمکاری مقدم بدارد خدا شر وی را از او منع می‌کند، و آن را از جلوی او و از پشت سرش و از راست و چپش بخواند، پس هر گاه این کار را کرد خدا روزی کند خیر او را و منع نماید از او شر او را، و فرمود هر گاه از کاری ترسید صد آیه از هر کجا که خواستی از قرآن بخوان آن گاه بگو سه مرتبه «اللهم اكشف عنّی البلاء»».


    == جستارهای وابسته ==
    عیسی‌بن‌عبدالله از پدرش از جدش از علی علیه‌السلام روایت کرده که گفت: «رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: کسی که صد مرتبه «قل هو الله احد» در موقع خواب بخواند خدا گناه پنجاه سال او را می‌آمرزد».<ref>ترجمه تفسیر مجمع‌البیان، ج‌۲۷، ص ۳۵۶</ref>
    * [[توحید]]
    * [[اسماء حسنی]]
    * [[سوره کافرون]]
    * [[معوذتین]]
    * [[تفسیر قرآن]]
    * [[مکی و مدنی]]


    == پانویس ==
    == محل نزول ==
    <references />
    سوره اخلاص مکی و بعضی گفته‌اند مدنی است.<ref>همان</ref>
     
    == زمان نزول ==
    تاریخ نزول سوره اخلاص در ما بین ابتدای وحی و هجرت مسلمین به حبشه است و بعد از سوره ناس نازل شده است.<ref>حجةالتفاسیر و بلاغ‌الإکسیر، مقدمه‌اول، ص ۳۸</ref>
     
    == فضای نزول ==
    از امام صادق علیه‌السلام چنین نقل شده: یهود از رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وآله تقاضا کردند خداوند را برای آنها توصیف کند، پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌وآله سه روز سکوت کرد و پاسخی نگفت، تا این سوره نازل شد و پاسخ آنها را بیان کرد.
     
    در بعضی از روایات آمده که این سؤال‌کننده عبدالله‌بن‌صوریا یکی از سران معروف یهود بود، و در روایت دیگری آمده که عبدالله‌بن‌سلام چنین سؤالی را از پیغمبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله در مکه کرد، سپس ایمان آورد، و ایمان خود را هم چنان مکتوم می‌داشت. و در روایات دیگری آمده است که مشرکان مکه چنین سؤالی را کرده‌اند<ref>المیزان، جلد ۲۰، ص ۵۴۶</ref> و در بعضی از روایات نیز آمده که سؤال‌کنندگان گروهی از مسیحیان نجران بودند.
     
    در میان این روایات تضادی وجود ندارد زیرا ممکن است این سؤال از ناحیه همه آنها مطرح شده باشد و این خود دلیلی است بر عظمت فوق‌العاده این سوره که پاسخگوی سؤالات افراد و اقوام مختلف است.<ref>تفسیر نمونه، ج‌۲۷، ص ۴۲۸</ref>
     
    == ترتیب در مصحف ==
    سوره اخلاص صد و دوازدهمین سوره در چینش کنونی قرآن به شمار می‌آید.<ref>تفسیر قرآن مهر، ج‌۲۲، ص ۳۹۱</ref>
     
    == ترتیب بر اساس نزول ==
    سوره اخلاص بیست‌و‌دومین سوره در ترتیب نزول می‌باشد و بعد از سوره ناس نازل شده است.<ref>التمهید فی علوم القرآن، ج‌۱، ص ۱۳۵</ref> (لازم به ذکر است اقوال در ترتیب نزول سوره‌های قرآن مختلف است)
     
    == ارتباط با سوره قبلی ==
    چون خداوند سبحان در سوره مسد دشمنان اهل توحید را مذمت کرد، در سوره اخلاص توحید را بیان کرد.<ref>ترجمه تفسیر مجمع‌البیان، ج‌۲۷، ص ۳۵۸</ref>
     
    == ویژگی ==
    سوره اخلاص را «شناسنامه خدا» دانسته‌اند؛ یعنی در این سوره خدا را با نام معرفی می‌کند و نسب او را مشخص می‌سازد که پدر و مادر و فرزندی ندارد و در جملاتی کوتاه، خدا را نسبتاً به صورت کامل معرفی می‌کند.<ref>تفسیر قرآن مهر، ج‌۲۲، ص ۳۹۳</ref>
     
    سوره اخلاص از سور مفصلات می‌باشد.<ref>التمهید فی علوم القرآن، ج۱، ص۳۱۳</ref> ابن قتیبه می‌گوید: «مفصلات سوره‌های کوچکی هستند که بعد از سور مثانی آمده‌اند. اینکه چرا این سوره‌ها را مفصل نامیده‌اند به خاطر کوتاه بودن آنها و اینکه بسیار به واسطه «بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ» از یکدیگر جدا شده‌اند.»<ref>جامع البیان فی تفسیر القرآن، ج‌۱، ص ۳۴</ref>
     
    روایتی است که از رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل شده که فرمود: «خداوند هفت سوره طوال را به جای تورات و سوره‌های مئین را به جای انجیل و سوره‌های مثانی را به جای زبور به من داد، و پروردگارم مرا با دادن سوره‌های مفصّل فزونی بخشید.»<ref>همان</ref>
     
    == پانویس‌ها ==
    <references/>


    == منابع ==
    == منابع ==
    * ابن‌کثیر، اسماعیل بن عمر. ''تفسیر القرآن العظیم''. بیروت: دارالکتب العلمیه، ۱۴۱۹ ق.
    ؟؟؟
    * بخاری، محمد بن اسماعیل. ''صحیح البخاری''. بیروت: دار ابن‌کثیر، ۱۴۲۳ ق.
    * ترمذی، محمد بن عیسی. ''سنن الترمذی''. قاهره: دار الحدیث، ۱۴۲۰ ق.
    * ربانی، فراز. ''Pure Faith: Surat al-Ikhlas Explained''. SeekersGuidance, 2020.
    * طبری، محمد بن جریر. ''جامع البیان عن تأویل آی القرآن''. بیروت: مؤسسة الرسالة، ۱۴۲۰ ق.
    * واحدی نیشابوری، علی بن احمد. ''اسباب النزول''. بیروت: دار الکتب العلمیه، ۱۴۱۱ ق.


    == پیوند به بیرون ==
    == پیوند به بیرون ==

    نسخهٔ کنونی تا ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۳۶

    الإخلاص (توحید)

    اطلاعات سوره
    شماره سوره ۱۱۲
    جزء ۳۰
    حزب ۶۰
    نزول ۲۲
    ترتیب در مصحف ۱۱۲
    تعداد آیات ۴
    تعداد کلمات ۱۵
    تعداد حروف ۴۷
    آیه سجده‌دار ندارد
    محل نزول مکه (مکی)
    نام‌های دیگر سوره توحید، سوره صمد، سوره ولایت
    بعد از سوره ماعون
    قبل از سوره فلق


    سوره توحید یا الإخلاص صد و دوازدهمین سوره قرآن است که ۴ آیه دارد و در جزء سی‌ام قرآن جای دارد. این سوره مکی است و به اعتقاد مسلمانان در مکه بر پیامبر اسلام نازل شده است. محتوای اصلی این سوره، توحید و توصیف خدای یگانه و نفی هرگونه شبیه و همتا برای اوست. به دلیل تأکید بر خلوص ایمان (إخلاص)، این سوره به «الإخلاص» نامگذاری شده است.

    آیات

    سوره توحید در چهار آیه کوتاه، خلاصه و چکیده عقیده اسلامی درباره خدا را بیان می‌کند:

    «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» (بگو او خداى یکتاست)
    «اللَّهُ الصَّمَدُ» (خداى بى‌نیاز و پناه همه است)
    «لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ» (نه زاده شده و نه مى‌زاید)
    «وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ» (و هیچ کس برای او همتا نیست)

    اسامی سوره

    اخلاص، قل هو الله احد، اساس، توحید، نسبة الرب، صمد، نور، مانعه، نجات، ولایت، تفريد، تجرید، محضر؛ مقشقشه، معرفت، منفّره، برائت، امان، مذکره، معوذه، جمال.[۱]

    علت نام‌گذاری

    • «سوره اخلاص» به خاطر اینکه این اسم مختصر توانسته است معانی این سوره را در خود جمع کند به این نام مشهور شده است.
    • «سوره قل هو الله احد» به خاطر شروع سوره با این عبارت مشهور شده است.
    • «سوره اساس» به خاطر اشتمال این سوره به توحید الهی که اساس اسلام است.
    • «سوره توحید» به جهت اثبات وحدانیت خدا.
    • «سوره صمد» به خاطر وجود لفظ «صمد» که از صفات الهی است.
    • «سوره نور» به خاطر روایت اینکه این سوره نور قرآن است.
    • «سوره مانعه» به خاطر روایت اینکه مانع عذاب قبر و آتش است.
    • «سوره نجات» به خاطر نجات‌دهندگی از کفر و آتش.
    • «سوره ولایت» به خاطر اینکه شناخت وحدانیت خدا سبب ولایت مؤمنان می‌شود.
    • «سوره معوّذه» بخاطر سخن پیامبر(ص) به عثمان بن مظعون برای تعویذ.

    [۱]

    تعداد آیات

    سوره اخلاص چهار آیه دارد.[۲]

    تعداد کلمات

    سوره اخلاص پانزده کلمه دارد.[۳] (لازم به ذکر است اقوال در تعداد کلمات سوره‌های قرآن مختلف است)

    تعداد حروف

    سوره اخلاص چهل‌و‌هفت حرف دارد.[۴] (لازم به ذکر است اقوال در تعداد حروف سوره‌های قرآن مختلف است)

    اهداف و آموزه‌ها

    هدف اصلی سوره اخلاص روشن ساختن ابعاد توحید است.[۵]

    محتوا و موضوعات

    سوره اخلاص چنانکه از نامش پیدا است (سوره اخلاص و سوره توحید) از توحید پروردگار، و یگانگی او سخن می‌گوید، و در چهار آیه کوتاه چنان توصیفی از یگانگی خداوند کرده که نیاز به اضافه ندارد.[۶]

    فضائل، خواص و ثواب قرائت

    در حدیث ابی‌بن‌کعب است که هر کس آن را قرائت کند مثل آن است که یک سوم قرآن را خوانده و به او به عدد هر کس که به خدا و ملائکه و کتب سماوی و پیامبران خدا و روز قیامت ایمان آورده، ده حسنه اجر و ثواب داده می‌شود.

    از ابی‌درداء از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌وآله روایت شده که فرمود: «آیا عاجز است کسی از شما که یک سوم قرآن را در شب بخواند؟ گفتم یا رسول الله کیست که بتواند این کار را بکند؟ فرمود: بخوانید «قل هو الله» را».

    از انس از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌وآله روایت شده که فرمود: «هر کس یک بار «قل هو الله احد» بخواند به او برکت داده شود و اگر دوبار بخواند به او و خاندان او برکت داده شود، و اگر سه بار بخواند به او و خاندانش و تمام همسایگان او برکت داده شود، پس اگر دوازده مرتبه بخواند، برای او دوازده قصر در بهشت بنا شود، پس نگهبانان بهشت گویند برویم تا قصر برادرمان را تماشا کنیم، پس اگر صد مرتبه آن را بخواند گناه بیست‌و‌پنج سال او بخشیده شود البته غیر از گناه خون و مال (حق الناس) پس اگر چهار صد مرتبه بخواند گناه چهار صد سال او آمرزیده شود، و اگر هزار مرتبه بخواند نمیرد مگر آنکه جای خود را در بهشت ببیند یا دیگری مکان او را دیده و برای او بگوید».

    از سهل‌بن‌سعد ساعدی روایت شده که گفت: مردی شرفیاب حضور پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله شده و به آن حضرت از فقر و تنگی معاش شکایت نمود، پس پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: هر گاه داخل منزلت شدی اگر کسی در خانه بود سلام کن، و اگر کسی هم در خانه‌ات نبود سلام کن و یک مرتبه «قل هو الله احد» را بخوان. پس آن مرد به این دستور عمل کرد و خداوند روزی فراوان به او مرحمت کرد تا به همسایگانش احسان نمود.

    سکونی از امام صادق علیه‌السلام روایت کرده که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله بر جنازه سعدبن‌معاذ نماز خواند و چون از نمازش فارغ شد فرمود: «هفتاد هزار فرشته که در میان آنها جبرئیل بود آمدند و بر سعد نماز خواندند، به جبرئیل گفتم سعد به واسطه چه عملی مستحق نماز شما شد؟ گفت به خاطر اینکه «قل هو الله احد» را می‌خواند؛ در حال نشسته و ایستاده و سواره و پیاده و در رفتن و برگشتن». (و خلاصه در هر حال).

    منصوربن‌حازم از امام صادق علیه‌السلام روایت کرده که فرمود: «کسی که یک روز از او بگذرد و در نمازهای پنج‌گانه واجبش سوره «قل هو الله احد» را نخواند به او گفته می‌شود: بنده خدا! تو از نمازگزاران نیستی».

    ابوبکر حضرمی از آن حضرت روایت نموده که فرمود: «کسی که ایمان به خدا و روز قیامت داشته باشد، پس نباید بعد از هر نماز واجبی «قل هو الله احد» را ترک کند، و به درستی که کسی که «قل هو الله احد» را بعد از هر نماز واجب بخواند برای او خیر دنیا و آخرت جمع شده و خدا او و پدر و مادرش و فرزندانش را بیامرزد».

    عبدالله‌بن‌حجر گوید: شنیدم که امیرالمؤمنین علیه‌السلام می‌فرمود: «کسی که یازده مرتبه بعد از نماز صبح «قل هو الله احد» بخواند در این روز گناهی مرتکب نشود و بینی شیطان را به خاک بساید».

    ابراهیم‌بن‌مهزم از کسی که از موسی‌بن‌جعفر علیه‌السلام شنیده بود روایت نموده که می‌فرمود: «کسی که «قل هو الله احد» را میان خود و هر جبار و ستمکاری مقدم بدارد خدا شر وی را از او منع می‌کند، و آن را از جلوی او و از پشت سرش و از راست و چپش بخواند، پس هر گاه این کار را کرد خدا روزی کند خیر او را و منع نماید از او شر او را، و فرمود هر گاه از کاری ترسید صد آیه از هر کجا که خواستی از قرآن بخوان آن گاه بگو سه مرتبه «اللهم اكشف عنّی البلاء»».

    عیسی‌بن‌عبدالله از پدرش از جدش از علی علیه‌السلام روایت کرده که گفت: «رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: کسی که صد مرتبه «قل هو الله احد» در موقع خواب بخواند خدا گناه پنجاه سال او را می‌آمرزد».[۷]

    محل نزول

    سوره اخلاص مکی و بعضی گفته‌اند مدنی است.[۸]

    زمان نزول

    تاریخ نزول سوره اخلاص در ما بین ابتدای وحی و هجرت مسلمین به حبشه است و بعد از سوره ناس نازل شده است.[۹]

    فضای نزول

    از امام صادق علیه‌السلام چنین نقل شده: یهود از رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وآله تقاضا کردند خداوند را برای آنها توصیف کند، پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌وآله سه روز سکوت کرد و پاسخی نگفت، تا این سوره نازل شد و پاسخ آنها را بیان کرد.

    در بعضی از روایات آمده که این سؤال‌کننده عبدالله‌بن‌صوریا یکی از سران معروف یهود بود، و در روایت دیگری آمده که عبدالله‌بن‌سلام چنین سؤالی را از پیغمبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله در مکه کرد، سپس ایمان آورد، و ایمان خود را هم چنان مکتوم می‌داشت. و در روایات دیگری آمده است که مشرکان مکه چنین سؤالی را کرده‌اند[۱۰] و در بعضی از روایات نیز آمده که سؤال‌کنندگان گروهی از مسیحیان نجران بودند.

    در میان این روایات تضادی وجود ندارد زیرا ممکن است این سؤال از ناحیه همه آنها مطرح شده باشد و این خود دلیلی است بر عظمت فوق‌العاده این سوره که پاسخگوی سؤالات افراد و اقوام مختلف است.[۱۱]

    ترتیب در مصحف

    سوره اخلاص صد و دوازدهمین سوره در چینش کنونی قرآن به شمار می‌آید.[۱۲]

    ترتیب بر اساس نزول

    سوره اخلاص بیست‌و‌دومین سوره در ترتیب نزول می‌باشد و بعد از سوره ناس نازل شده است.[۱۳] (لازم به ذکر است اقوال در ترتیب نزول سوره‌های قرآن مختلف است)

    ارتباط با سوره قبلی

    چون خداوند سبحان در سوره مسد دشمنان اهل توحید را مذمت کرد، در سوره اخلاص توحید را بیان کرد.[۱۴]

    ویژگی

    سوره اخلاص را «شناسنامه خدا» دانسته‌اند؛ یعنی در این سوره خدا را با نام معرفی می‌کند و نسب او را مشخص می‌سازد که پدر و مادر و فرزندی ندارد و در جملاتی کوتاه، خدا را نسبتاً به صورت کامل معرفی می‌کند.[۱۵]

    سوره اخلاص از سور مفصلات می‌باشد.[۱۶] ابن قتیبه می‌گوید: «مفصلات سوره‌های کوچکی هستند که بعد از سور مثانی آمده‌اند. اینکه چرا این سوره‌ها را مفصل نامیده‌اند به خاطر کوتاه بودن آنها و اینکه بسیار به واسطه «بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ» از یکدیگر جدا شده‌اند.»[۱۷]

    روایتی است که از رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل شده که فرمود: «خداوند هفت سوره طوال را به جای تورات و سوره‌های مئین را به جای انجیل و سوره‌های مثانی را به جای زبور به من داد، و پروردگارم مرا با دادن سوره‌های مفصّل فزونی بخشید.»[۱۸]

    پانویس‌ها

    1. التحریر و التنویر، ج‌۳۰، ص ۵۳۴-۵۳۳
    2. الکشف و البیان، ج‌۱۰، ص ۳۳۰
    3. همان
    4. همان
    5. تفسیر قرآن مهر، ج‌۲۲، ص ۳۹۲
    6. تفسیر نمونه، ج‌۲۷، ص ۴۲۸
    7. ترجمه تفسیر مجمع‌البیان، ج‌۲۷، ص ۳۵۶
    8. همان
    9. حجةالتفاسیر و بلاغ‌الإکسیر، مقدمه‌اول، ص ۳۸
    10. المیزان، جلد ۲۰، ص ۵۴۶
    11. تفسیر نمونه، ج‌۲۷، ص ۴۲۸
    12. تفسیر قرآن مهر، ج‌۲۲، ص ۳۹۱
    13. التمهید فی علوم القرآن، ج‌۱، ص ۱۳۵
    14. ترجمه تفسیر مجمع‌البیان، ج‌۲۷، ص ۳۵۸
    15. تفسیر قرآن مهر، ج‌۲۲، ص ۳۹۳
    16. التمهید فی علوم القرآن، ج۱، ص۳۱۳
    17. جامع البیان فی تفسیر القرآن، ج‌۱، ص ۳۴
    18. همان

    منابع

    ؟؟؟

    پیوند به بیرون