ربعی دمشقی، محمد بن عبدالله: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = ابوسلیمان محمد بن عبدالله ربعی دمشقی | |||
| تصویر = NUR14201.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = | |||
| | | نام کامل = محمد بن عبدالله بن احمد بن محمد بن سلیمان | ||
| | | نامهای دیگر = ابوسلیمان ربعی دمشقی | ||
| | | لقب = | ||
| تخلص = | |||
| | | نسب = از نسل نزار بن معد بن عدنان | ||
| | | نام پدر = عبدالله بن احمد (قاضی دمشق) | ||
| | | ولادت = ذیالحجه ۲۹۸ هجری قمری | ||
| | | محل تولد = رقه | ||
| | | کشور تولد = قلمرو خلافت عباسی | ||
| | | محل زندگی = دمشق | ||
| | | رحلت = ۱۲ جمادیالاولی ۳۷۹ هجری قمری | ||
| | | شهادت = | ||
| | | مدفن = | ||
| | | طول عمر = | ||
| | | نام همسر = | ||
| | | فرزندان = | ||
| | | خویشاوندان = | ||
|اساتید | | دین = اسلام | ||
| مذهب = | |||
| پیشه = محدث، مورخ | |||
| درجه علمی = | |||
| دانشگاه = | |||
| علایق پژوهشی = حدیث، تاریخ، تراجم | |||
| منصب = | |||
| پس از = | |||
| | | پیش از = | ||
| | | اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | ابواسحاق ابراهیم بن عبدالرحمن | ابوالطیب احمد بن ابراهیم بن عبادل | ابوالجهم احمد بن الحسین بن طلاب | ابوبکر احمد بن عمرو بن جابر طحاوی | ابوبکر عبدالله بن ابیداود سجستانی | عبدالغافر بن سلامه حمصی}} | ||
| | | مشایخ = | ||
| معاصرین = | |||
| شاگردان = {{فهرست جعبه عمودی | ابوعلی احمد بن عبدالرحمن بن عثمان | ابوالقاسم تمام بن محمد بن عبدالله رازی | ابوعلی حسن بن علی بن شواش کتانی | ابومحمد طلحة بن اسد بن مختار رقی | ابومحمد عبدالرحمن بن عثمان بن ابینصر | ابوالحسن محمد بن عوف مزنی | ابوالحسن مکی بن محمد بن غمر تمیمی}} | |||
| | | اجازه اجتهاد از = {{فهرست جعبه عمودی }} | ||
| | | آثار = {{فهرست جعبه عمودی | تاریخ مولد العلماء و وفاتهم | وصایا العلماء عند حضور الموت | أخبار ابن ابیذئب | معرفة الصحابة | المنتقى من أخبار الأصمعی}} | ||
| | | سبک نوشتاری = | ||
|} | | وبگاه = | ||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE14201AUTHORCODE | |||
}} | |||
{{کاربردهای دیگر|ربعی (ابهامزدایی)}} | |||
'''ابوسليمان محمد بن عبدالله ربعى دمشقى''' (۲۹۸- ۳۷۹ق)، محدث و مورخ دمشقی، از علماى قرن چهارم هجرى | '''ابوسليمان محمد بن عبدالله ربعى دمشقى''' (۲۹۸- ۳۷۹ق)، محدث و مورخ دمشقی، از علماى قرن چهارم هجرى | ||
== ولادت == | == ولادت == | ||
وى در سال 298ق در ماه ذىحجه، در شهر رقه ديده به جهان گشود <ref>ر.ك: ربعى دمشقى، محمد بن عبدالله، ج1، ص11</ref>. | وى در سال 298ق در ماه ذىحجه، در شهر رقه ديده به جهان گشود <ref>ر.ك: ربعى دمشقى، محمد بن عبدالله، ج1، ص11</ref>. پدرش [[ربعی، عبدالله بن احمد|ابومحمد عبدالله بن احمد]] (متوفای ۳۲۹ ق/ ۹۴۱ م) قاضی دمشق بود و نسبش به نزار بن مَعد بن عدنان میرسد. | ||
== تحصیلات == | == تحصیلات == | ||
| خط ۱۱۰: | خط ۱۱۲: | ||
==منابع مقاله== | ==منابع مقاله== | ||
ربعى دمشقى، محمد بن عبدالله، «تاريخ مولد العلماء و وفياتهم»، تحقيق عبدالله بن احمد بن سليمان، رياض، دارالعاصمة، چاپ اول، 1410ق. | #ربعى دمشقى، محمد بن عبدالله، «تاريخ مولد العلماء و وفياتهم»، تحقيق عبدالله بن احمد بن سليمان، رياض، دارالعاصمة، چاپ اول، 1410ق. | ||
#[https://www.cgie.org.ir/fa/article/223149/%D8%A7%D8%A8%D9%86-%D8%B2%D8%A8%D8%B1 آصف فکرت، محمد، «ابن زبر»، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی] | |||
==وابستهها== | ==وابستهها== | ||
نسخهٔ کنونی تا ۹ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۰:۳۱
| ابوسلیمان محمد بن عبدالله ربعی دمشقی | |
|---|---|
 | |
| نام کامل | محمد بن عبدالله بن احمد بن محمد بن سلیمان |
| نامهای دیگر | ابوسلیمان ربعی دمشقی |
| نسب | از نسل نزار بن معد بن عدنان |
| نام پدر | عبدالله بن احمد (قاضی دمشق) |
| ولادت | ذیالحجه ۲۹۸ هجری قمری |
| محل تولد | رقه، قلمرو خلافت عباسی |
| محل زندگی | دمشق |
| رحلت | ۱۲ جمادیالاولی ۳۷۹ هجری قمری |
| دین | اسلام |
| پیشه | محدث، مورخ |
| اطلاعات علمی | |
| علایق پژوهشی | حدیث، تاریخ، تراجم |
| اساتید |
|
| شاگردان |
|
| برخی آثار |
|
برای دیگر کاربردها، ربعی (ابهامزدایی) را ببینید.
ابوسليمان محمد بن عبدالله ربعى دمشقى (۲۹۸- ۳۷۹ق)، محدث و مورخ دمشقی، از علماى قرن چهارم هجرى
ولادت
وى در سال 298ق در ماه ذىحجه، در شهر رقه ديده به جهان گشود [۱]. پدرش ابومحمد عبدالله بن احمد (متوفای ۳۲۹ ق/ ۹۴۱ م) قاضی دمشق بود و نسبش به نزار بن مَعد بن عدنان میرسد.
تحصیلات
وى در دمشق زندگى مىكرد، اما سفرهاى زيادى بهمنظور كسب علم و دانش، به نقاط مختلف از جمله مصر، مكه مكرمه و بغداد داشته است [۲].
اساتيد
- ابواسحاق ابراهيم بن عبدالرحمن بن عبدالملك بن مروان؛
- ابوالطيب احمد بن ابراهيم بن عبادل؛
- ابوالجهم احمد بن الحسين بن طلاب؛
- ابوبكر احمد بن عمرو بن جابر طحاوى؛
- ابوالحسن احمد بن عمير بن يوسف بن موسى بن جوصاء؛
- ابوالدحداح احمد بن محمد بن اسماعيل؛
- ابوسعيد احمد بن محمد بن زياد اعرابى؛
- ابوبكر احمد بن محمد بن ابوشيبه بغدادى؛
- ابوعلى اسماعيل بن عباس وراق؛
- ابوالقاسم اسماعيل بن على خزاعى؛
- ابومحمد جعفر بن عبدالله ختلى؛
- ابوالازهر جماهر بن محمد بن احمد ازدى زملكانى؛
- ابوالقاسم حسن بن آدم عسقلانى؛
- ابوعلى حسن بن احمد بن غطفان فزارى؛
- ابوعلى حسن بن حبيب بن عبدالملك، معروف به حضائرى؛
- سعد بن عبدالعزيز حلبى؛
- ابومحمد عبدالرحمن بن اسماعيل كوفى؛
- عبدالله بن حسين خزاعى؛
- ابوبكر عبدالله بن ابوداود سجستانى؛
- عبدالغافر بن سلامه حمصى.
و... [۳].
شاگردان
- ابوعلى احمد بن عبدالرحمن بن عثمان بن ابونصر؛
- ابوالقاسم تمام بن محمد بن عبدالله بن جعفر رازى دمشقى؛
- ابوعلى حسن بن على بن شواش كتانى مقرى؛
- ابومحمد طلحة بن اسد بن مختار رقى؛
- ابومحمد عبدالرحمن بن عثمان بن ابونصر؛
- ابوالقاسم عبدالرحمن بن عمر بن نصر سامرى؛
- ابوالقاسم عبدالعزيز بن احمد بن على بن حمدان لخمى؛
- ابومحمد عبدالغنى بن سعيد بن على ازدى مصرى؛
- ابوالحسن عبدالوهاب بن جعفر ميدانى؛
- ابونصر عبدالوهاب بن عبدالله مزى، معروف به ابن جبان؛
- ابوالحسن على بن عبدالله بن حسن بن جهضم همدانى؛
- ابوالحسن على بن محمد بن طوق دارانى؛
- ابوالحسن على بن موسى سمسار؛
- ابوعبدالله محمد بن احمد برزى؛
- ابواسامه محمد بن احمد بن محمد بن قاسم هروى مقرى؛
- ابوبكر محمد بن حرمى مقرى؛
- ابوالحسن محمد بن عبدالرحمن بن عثمان بن ابونصر؛
- ابوالحسن محمد بن عوف مزنى؛
- ابوالحسن مكى بن محمد بن غمر تميمى مؤدب [۴].
وفات
وى در روز شنبه، دوازدهم جمادىالاولى سال 379ق درگذشت [۵].
آثار
- تاريخ مولد العلماء و وفياتهم؛
- وصايا العلماء عند حضور الموت؛
- أخبار ابن أبيذئب؛
- معرفة الصحابة؛
- المنتقى من أخبار الأصمعي [۶].
پانویس
منابع مقاله
- ربعى دمشقى، محمد بن عبدالله، «تاريخ مولد العلماء و وفياتهم»، تحقيق عبدالله بن احمد بن سليمان، رياض، دارالعاصمة، چاپ اول، 1410ق.
- آصف فکرت، محمد، «ابن زبر»، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی