یادداشت‌های روزانه نیما یوشیج - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh در ‏۱۷ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۳۹

2026-03-17T07:39:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۹
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	\| سال نشر =1399		\| سال نشر =1399

	\| کد اتوماسیون =~~AUTOMATIONCODE.....AUTOMATIONCODE~~		\| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE108347AUTOMATIONCODE
	\| چاپ =		\| چاپ =
	\| شابک =1ـ2ـ95746ـ622ـ978		\| شابک =1ـ2ـ95746ـ622ـ978
خط ۵۸:		خط ۵۸:
	[[رده:مقالات(مهر) باقی زاده]]		[[رده:مقالات(مهر) باقی زاده]]
	[[رده:مقالات بازبینی شده2 مهر 1403]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 مهر 1403]]
	~~[[رده:فاقد اتوماسیون]]~~

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' .' به '.'

2025-12-09T09:59:34Z

جایگزینی متن - ' .' به '.'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۹
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	یادداشت‌های [[یوشیج، نیما\|نیما]] که به یادگار مانده است، می‌تواند به‌روشنی نمایانگر اندیشه‌ها و افکار درونی انسانی باشد که انقلابی در شعر و ادبیات ایران ایجاد کرد. این یادداشت‌ها در سه دفترچۀ مختلف نوشته شده و یکی که بیش از همه مرتب به نظر می‌رسد، کتابچۀ کرم‌رنگی است که روی جلد آن نوشته شده: «یادداشت‌های روزانۀ نیما یوشیج». این دفتر سومین کتابی است که از مجموعۀ «دفترهای نیما» توسط انتشارات رشدیه منتشر شده است.		یادداشت‌های [[یوشیج، نیما\|نیما]] که به یادگار مانده است، می‌تواند به‌روشنی نمایانگر اندیشه‌ها و افکار درونی انسانی باشد که انقلابی در شعر و ادبیات ایران ایجاد کرد. این یادداشت‌ها در سه دفترچۀ مختلف نوشته شده و یکی که بیش از همه مرتب به نظر می‌رسد، کتابچۀ کرم‌رنگی است که روی جلد آن نوشته شده: «یادداشت‌های روزانۀ نیما یوشیج». این دفتر سومین کتابی است که از مجموعۀ «دفترهای نیما» توسط انتشارات رشدیه منتشر شده است.

	در آینۀ یادداشت‌ها می‌خوانیم؛ تأملات نیما را دربارۀ نیما، مشرب فکری و نقد و توجه او را به هنر، جامعه و فلسفه و سیاست، مذهب و هستی و آدمی و .. و چهرۀ هنرمندی را می‌خوانیم که در قرن تسلط طراران و شیادان بر فرهنگ، سخت زیسته و رخسار مردی که با چنین گذران مضطرب، باز هم‌عصر خود است و دقیق می‌بیند و حتی فراتر؛ «به جز زمان خود، فضای وسیع همۀ هستی و همۀ زمان‌ها را» رؤیت می‌کند. بزرگ‌ترین شاعر زمانه‌ای که در کنج مسکن بی‌چراغ‌اش می‌نویسد: «به قول هدایت در زندگی دردهایی است که آدم را مثل خوره می‌خورد. خورۀ من مرا خورده است. من در گودالی که خوره در گوشت تن من به وجود آورده است، تاب می‌خورم. هیچ‌کس نمی‌داند نوشتن و عوض کردن ادبیات فارسی با اینجور زندگی برای من چه اعجازی است».		در آینۀ یادداشت‌ها می‌خوانیم؛ تأملات نیما را دربارۀ نیما، مشرب فکری و نقد و توجه او را به هنر، جامعه و فلسفه و سیاست، مذهب و هستی و آدمی و.. و چهرۀ هنرمندی را می‌خوانیم که در قرن تسلط طراران و شیادان بر فرهنگ، سخت زیسته و رخسار مردی که با چنین گذران مضطرب، باز هم‌عصر خود است و دقیق می‌بیند و حتی فراتر؛ «به جز زمان خود، فضای وسیع همۀ هستی و همۀ زمان‌ها را» رؤیت می‌کند. بزرگ‌ترین شاعر زمانه‌ای که در کنج مسکن بی‌چراغ‌اش می‌نویسد: «به قول هدایت در زندگی دردهایی است که آدم را مثل خوره می‌خورد. خورۀ من مرا خورده است. من در گودالی که خوره در گوشت تن من به وجود آورده است، تاب می‌خورم. هیچ‌کس نمی‌داند نوشتن و عوض کردن ادبیات فارسی با اینجور زندگی برای من چه اعجازی است».

	نیما در ابتدای یکی از یادداشت‌های روزانه‌اش اشاره می‌کند که از تاریخ تیرماه 1329 مصمم است از نو یادداشت‌هایش را که پیش از این تاریخ، بیشترشان مفقود شده یا آنها را از بین برده بود، به صورت متوالی و مرتب نوشته و نگاه بدارد. این کتاب یادداشت‌های نیما را از همین تاریخ تا آذرماه 1338 (که آخرین سال حیات اوست) مرتب کرده و نگاه داشته است. با این حال در میان دست‌نوشته‌های نیما یادداشت‌هایی مربوط به سال‌های پیش از 1329 وجود دارد که به علت معدود بودن‌شان در فصلی جداگانه با عنوان «یادداشت‌های 1329 تا 1300» آورده شده است.		نیما در ابتدای یکی از یادداشت‌های روزانه‌اش اشاره می‌کند که از تاریخ تیرماه 1329 مصمم است از نو یادداشت‌هایش را که پیش از این تاریخ، بیشترشان مفقود شده یا آنها را از بین برده بود، به صورت متوالی و مرتب نوشته و نگاه بدارد. این کتاب یادداشت‌های نیما را از همین تاریخ تا آذرماه 1338 (که آخرین سال حیات اوست) مرتب کرده و نگاه داشته است. با این حال در میان دست‌نوشته‌های نیما یادداشت‌هایی مربوط به سال‌های پیش از 1329 وجود دارد که به علت معدود بودن‌شان در فصلی جداگانه با عنوان «یادداشت‌های 1329 تا 1300» آورده شده است.

Hbaghizadeh در ‏۷ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۱

2024-10-07T10:21:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۱
خط ۹:		خط ۹:
	\|زبان		\|زبان
	\| زبان =		\| زبان =
	\| کد کنگره =‏		\| کد کنگره =‏PIR ۸۲۸۴/آ۴
	\| موضوع =		\| موضوع = نیما‌یوشیج‌، ۱۲۷۴ - ۱۳۳۸، مستعا‌ر -- یا‌دداشت‌ها‌، طرح‌ها‌ و غیره‌
	\|ناشر		\|ناشر
	\| ناشر =رشدیه		\| ناشر =رشدیه
خط ۵۳:		خط ۵۳:

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]
			[[رده:زبان‌شناسی، زبان و ادبیات]]
			[[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]]
			[[رده:زبان و ادبیات فارسی]]
	[[رده:مقالات(مهر) باقی زاده]]		[[رده:مقالات(مهر) باقی زاده]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 مهر 1403]]
	[[رده:فاقد اتوماسیون]]		[[رده:فاقد اتوماسیون]]

Hbaghizadeh در ‏۷ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۸

2024-10-07T10:18:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۸
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	'''یادداشت‌های روزانه نیما یوشیج''' تألیف نیما یوشیج به کوشش شراگیم ~~یوشیج؛~~ یادداشت‌های نیما که به یادگار مانده است، می‌تواند به‌روشنی نمایانگر اندیشه‌ها و افکار درونی انسانی باشد که انقلابی در شعر و ادبیات ایران ایجاد کرد. این یادداشت‌ها در سه دفترچۀ مختلف نوشته شده و یکی که بیش از همه مرتب به نظر می‌رسد، کتابچۀ کرم‌رنگی است که روی جلد آن نوشته شده: «یادداشت‌های روزانۀ نیما یوشیج».		'''یادداشت‌های روزانه نیما یوشیج''' تألیف [[یوشیج، نیما\|نیما یوشیج]] به کوشش [[یوشیج، شراگیم\|شراگیم یوشیج]]؛ یادداشت‌های [[یوشیج، نیما\|نیما]] که به یادگار مانده است، می‌تواند به‌روشنی نمایانگر اندیشه‌ها و افکار درونی انسانی باشد که انقلابی در شعر و ادبیات ایران ایجاد کرد. این یادداشت‌ها در سه دفترچۀ مختلف نوشته شده و یکی که بیش از همه مرتب به نظر می‌رسد، کتابچۀ کرم‌رنگی است که روی جلد آن نوشته شده: «یادداشت‌های روزانۀ نیما یوشیج».

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	او آنچه را که سال‌ها یادداشت کرده از بین برده، اما بعد به خاطر می‌آورد چه راه پررنج و مشقتی را پشت‌سر گذاشته و هیچ نشانی از آن ایام سپری‌شدۀ سخت برجای نمانده است؛ بنابراین از سال 1329 تصمیم می‌گیرد دوباره خاطرات روزانۀ خود را بنویسد و حتی یادداشت‌های پراکنده‌اش را در یک دفتر جمع کند؛ هرچند کوتاهی عمر، مجال این کار را به او نمی‌دهد.		او آنچه را که سال‌ها یادداشت کرده از بین برده، اما بعد به خاطر می‌آورد چه راه پررنج و مشقتی را پشت‌سر گذاشته و هیچ نشانی از آن ایام سپری‌شدۀ سخت برجای نمانده است؛ بنابراین از سال 1329 تصمیم می‌گیرد دوباره خاطرات روزانۀ خود را بنویسد و حتی یادداشت‌های پراکنده‌اش را در یک دفتر جمع کند؛ هرچند کوتاهی عمر، مجال این کار را به او نمی‌دهد.

	یادداشت‌های نیما که به یادگار مانده است، می‌تواند به‌روشنی نمایانگر اندیشه‌ها و افکار درونی انسانی باشد که انقلابی در شعر و ادبیات ایران ایجاد کرد. این یادداشت‌ها در سه دفترچۀ مختلف نوشته شده و یکی که بیش از همه مرتب به نظر می‌رسد، کتابچۀ کرم‌رنگی است که روی جلد آن نوشته شده: «یادداشت‌های روزانۀ نیما یوشیج». این دفتر سومین کتابی است که از مجموعۀ «دفترهای نیما» توسط انتشارات رشدیه منتشر شده است.		یادداشت‌های [[یوشیج، نیما\|نیما]] که به یادگار مانده است، می‌تواند به‌روشنی نمایانگر اندیشه‌ها و افکار درونی انسانی باشد که انقلابی در شعر و ادبیات ایران ایجاد کرد. این یادداشت‌ها در سه دفترچۀ مختلف نوشته شده و یکی که بیش از همه مرتب به نظر می‌رسد، کتابچۀ کرم‌رنگی است که روی جلد آن نوشته شده: «یادداشت‌های روزانۀ نیما یوشیج». این دفتر سومین کتابی است که از مجموعۀ «دفترهای نیما» توسط انتشارات رشدیه منتشر شده است.

	در آینۀ یادداشت‌ها می‌خوانیم؛ تأملات نیما را دربارۀ نیما، مشرب فکری و نقد و توجه او را به هنر، جامعه و فلسفه و سیاست، مذهب و هستی و آدمی و .. و چهرۀ هنرمندی را می‌خوانیم که در قرن تسلط طراران و شیادان بر فرهنگ، سخت زیسته و رخسار مردی که با چنین گذران مضطرب، باز هم‌عصر خود است و دقیق می‌بیند و حتی فراتر؛ «به جز زمان خود، فضای وسیع همۀ هستی و همۀ زمان‌ها را» رؤیت می‌کند. بزرگ‌ترین شاعر زمانه‌ای که در کنج مسکن بی‌چراغ‌اش می‌نویسد: «به قول هدایت در زندگی دردهایی است که آدم را مثل خوره می‌خورد. خورۀ من مرا خورده است. من در گودالی که خوره در گوشت تن من به وجود آورده است، تاب می‌خورم. هیچ‌کس نمی‌داند نوشتن و عوض کردن ادبیات فارسی با اینجور زندگی برای من چه اعجازی است».		در آینۀ یادداشت‌ها می‌خوانیم؛ تأملات نیما را دربارۀ نیما، مشرب فکری و نقد و توجه او را به هنر، جامعه و فلسفه و سیاست، مذهب و هستی و آدمی و .. و چهرۀ هنرمندی را می‌خوانیم که در قرن تسلط طراران و شیادان بر فرهنگ، سخت زیسته و رخسار مردی که با چنین گذران مضطرب، باز هم‌عصر خود است و دقیق می‌بیند و حتی فراتر؛ «به جز زمان خود، فضای وسیع همۀ هستی و همۀ زمان‌ها را» رؤیت می‌کند. بزرگ‌ترین شاعر زمانه‌ای که در کنج مسکن بی‌چراغ‌اش می‌نویسد: «به قول هدایت در زندگی دردهایی است که آدم را مثل خوره می‌خورد. خورۀ من مرا خورده است. من در گودالی که خوره در گوشت تن من به وجود آورده است، تاب می‌خورم. هیچ‌کس نمی‌داند نوشتن و عوض کردن ادبیات فارسی با اینجور زندگی برای من چه اعجازی است».
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	نیما در ابتدای یکی از یادداشت‌های روزانه‌اش اشاره می‌کند که از تاریخ تیرماه 1329 مصمم است از نو یادداشت‌هایش را که پیش از این تاریخ، بیشترشان مفقود شده یا آنها را از بین برده بود، به صورت متوالی و مرتب نوشته و نگاه بدارد. این کتاب یادداشت‌های نیما را از همین تاریخ تا آذرماه 1338 (که آخرین سال حیات اوست) مرتب کرده و نگاه داشته است. با این حال در میان دست‌نوشته‌های نیما یادداشت‌هایی مربوط به سال‌های پیش از 1329 وجود دارد که به علت معدود بودن‌شان در فصلی جداگانه با عنوان «یادداشت‌های 1329 تا 1300» آورده شده است.		نیما در ابتدای یکی از یادداشت‌های روزانه‌اش اشاره می‌کند که از تاریخ تیرماه 1329 مصمم است از نو یادداشت‌هایش را که پیش از این تاریخ، بیشترشان مفقود شده یا آنها را از بین برده بود، به صورت متوالی و مرتب نوشته و نگاه بدارد. این کتاب یادداشت‌های نیما را از همین تاریخ تا آذرماه 1338 (که آخرین سال حیات اوست) مرتب کرده و نگاه داشته است. با این حال در میان دست‌نوشته‌های نیما یادداشت‌هایی مربوط به سال‌های پیش از 1329 وجود دارد که به علت معدود بودن‌شان در فصلی جداگانه با عنوان «یادداشت‌های 1329 تا 1300» آورده شده است.

	قدیمی‌ترین یادداشتی که از نیما وجود دارد، نوشته‌ای است به نام «روزهای بچگی» که نیما پای آن تاریخ سال 1300 را قید کرده و یادداشت آغازین این مجموعه است. افزون بر این در اوراق برجای‌مانده از او، یادداشت‌هایی مجزا بر روی برگه‌هایی منفرد نوشته شده که فاقد تاریخ‌اند. این یادداشت‌ها در فصل پایانی کتاب با عنوان «یادداشت‌های پراکنده» آورده شده است.		قدیمی‌ترین یادداشتی که از نیما وجود دارد، نوشته‌ای است به نام «روزهای بچگی» که [[یوشیج، نیما\|نیما]] پای آن تاریخ سال 1300 را قید کرده و یادداشت آغازین این مجموعه است. افزون بر این در اوراق برجای‌مانده از او، یادداشت‌هایی مجزا بر روی برگه‌هایی منفرد نوشته شده که فاقد تاریخ‌اند. این یادداشت‌ها در فصل پایانی کتاب با عنوان «یادداشت‌های پراکنده» آورده شده است.

	کوشیده شده در این کتاب، تمام آنچه به نام یادداشت‌های روزانه از میان انبوه دست‌نوشته‌های نیما ضبط و ثبت شده است، به ترتیب تاریخ نگارش تدوین شود تا شاید مسیر اندیشه و زندگی شاعر را در زمینۀ تاریخی‌اش بهتر بتوان دریافت.<ref> [https://literaturelib.com/books/5561 ر.ک: پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>


			کوشیده شده در این کتاب، تمام آنچه به نام یادداشت‌های روزانه از میان انبوه دست‌نوشته‌های [[یوشیج، نیما\|نیما]] ضبط و ثبت شده است، به ترتیب تاریخ نگارش تدوین شود تا شاید مسیر اندیشه و زندگی شاعر را در زمینۀ تاریخی‌اش بهتر بتوان دریافت.<ref> [https://literaturelib.com/books/5561 ر.ک: پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>
	==پانويس ==		==پانويس ==
	<references />		<references />

Hbaghizadeh: صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURیادداشت‌های روزانه نیما یوشیجJ1.jpg | عنوان =یادداشت‌های روزانه نیما یوشیج | عنوان‌های دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = یوشیج، نیما (نویسنده) یوشیج، شراگیم (به کوشش) |زبان | زبان = | کد کنگره =‏ | موضوع = |ناشر | نا...» ایجاد کرد

2024-10-06T18:16:17Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURیادداشت‌های روزانه نیما یوشیجJ1.jpg | عنوان =یادداشت‌های روزانه نیما یوشیج | عنوان‌های دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = یوشیج، نیما (نویسنده) یوشیج، شراگیم (به کوشش) |زبان | زبان = | کد کنگره =‏ | موضوع = |ناشر | نا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات کتاب
| تصویر =NURیادداشت‌های روزانه نیما یوشیجJ1.jpg
| عنوان =یادداشت‌های روزانه نیما یوشیج
| عنوان‌های دیگر =
|پدیدآورندگان
| پدیدآوران =
[[یوشیج، نیما]] (نویسنده)
[[یوشیج، شراگیم]] (به کوشش)
|زبان
| زبان =
| کد کنگره =‏
| موضوع =
|ناشر
| ناشر =رشدیه
| مکان نشر =تهران
| سال نشر =1399

| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE.....AUTOMATIONCODE
| چاپ =
| شابک =1ـ2ـ95746ـ622ـ978
| تعداد جلد =
| کتابخانۀ دیجیتال نور =
| کتابخوان همراه نور =
| کد پدیدآور =
| پس از =
| پیش از =
}}
'''یادداشت‌های روزانه نیما یوشیج''' تألیف نیما یوشیج به کوشش شراگیم یوشیج؛ یادداشت‌های نیما که به یادگار مانده است، می‌تواند به‌روشنی نمایانگر اندیشه‌ها و افکار درونی انسانی باشد که انقلابی در شعر و ادبیات ایران ایجاد کرد. این یادداشت‌ها در سه دفترچۀ مختلف نوشته شده و یکی که بیش از همه مرتب به نظر می‌رسد، کتابچۀ کرم‌رنگی است که روی جلد آن نوشته شده: «یادداشت‌های روزانۀ نیما یوشیج».

==گزارش کتاب==
چه بسیار دیده می‌شود که نیما در حاشیۀ یک شعر یا روی تکه‌کاغذی با خطی درشت نوشته «یادداشت»، به نظر می‌رسد در آن هنگامی که مشغول خلق شعری بوده، ناگهان موضوعی به ذهنش رسیده که همان لحظه یادداشت کرده و از این‌روست که بعضی از این نوشته‌ها فاقد عنوان یا تاریخ‌اند. نیما نوشته است: «سال‌ها یادداشت‌های خود را پاره کرده و حالا شروع می‌کنم، بعضی هم در ورق‌پاره‌هایی مانده است که باید ضمیمه کنم».

او آنچه را که سال‌ها یادداشت کرده از بین برده، اما بعد به خاطر می‌آورد چه راه پررنج و مشقتی را پشت‌سر گذاشته و هیچ نشانی از آن ایام سپری‌شدۀ سخت برجای نمانده است؛ بنابراین از سال 1329 تصمیم می‌گیرد دوباره خاطرات روزانۀ خود را بنویسد و حتی یادداشت‌های پراکنده‌اش را در یک دفتر جمع کند؛ هرچند کوتاهی عمر، مجال این کار را به او نمی‌دهد.

یادداشت‌های نیما که به یادگار مانده است، می‌تواند به‌روشنی نمایانگر اندیشه‌ها و افکار درونی انسانی باشد که انقلابی در شعر و ادبیات ایران ایجاد کرد. این یادداشت‌ها در سه دفترچۀ مختلف نوشته شده و یکی که بیش از همه مرتب به نظر می‌رسد، کتابچۀ کرم‌رنگی است که روی جلد آن نوشته شده: «یادداشت‌های روزانۀ نیما یوشیج». این دفتر سومین کتابی است که از مجموعۀ «دفترهای نیما» توسط انتشارات رشدیه منتشر شده است.

در آینۀ یادداشت‌ها می‌خوانیم؛ تأملات نیما را دربارۀ نیما، مشرب فکری و نقد و توجه او را به هنر، جامعه و فلسفه و سیاست، مذهب و هستی و آدمی و .. و چهرۀ هنرمندی را می‌خوانیم که در قرن تسلط طراران و شیادان بر فرهنگ، سخت زیسته و رخسار مردی که با چنین گذران مضطرب، باز هم‌عصر خود است و دقیق می‌بیند و حتی فراتر؛ «به جز زمان خود، فضای وسیع همۀ هستی و همۀ زمان‌ها را» رؤیت می‌کند. بزرگ‌ترین شاعر زمانه‌ای که در کنج مسکن بی‌چراغ‌اش می‌نویسد: «به قول هدایت در زندگی دردهایی است که آدم را مثل خوره می‌خورد. خورۀ من مرا خورده است. من در گودالی که خوره در گوشت تن من به وجود آورده است، تاب می‌خورم. هیچ‌کس نمی‌داند نوشتن و عوض کردن ادبیات فارسی با اینجور زندگی برای من چه اعجازی است».

نیما در ابتدای یکی از یادداشت‌های روزانه‌اش اشاره می‌کند که از تاریخ تیرماه 1329 مصمم است از نو یادداشت‌هایش را که پیش از این تاریخ، بیشترشان مفقود شده یا آنها را از بین برده بود، به صورت متوالی و مرتب نوشته و نگاه بدارد. این کتاب یادداشت‌های نیما را از همین تاریخ تا آذرماه 1338 (که آخرین سال حیات اوست) مرتب کرده و نگاه داشته است. با این حال در میان دست‌نوشته‌های نیما یادداشت‌هایی مربوط به سال‌های پیش از 1329 وجود دارد که به علت معدود بودن‌شان در فصلی جداگانه با عنوان «یادداشت‌های 1329 تا 1300» آورده شده است.

قدیمی‌ترین یادداشتی که از نیما وجود دارد، نوشته‌ای است به نام «روزهای بچگی» که نیما پای آن تاریخ سال 1300 را قید کرده و یادداشت آغازین این مجموعه است. افزون بر این در اوراق برجای‌مانده از او، یادداشت‌هایی مجزا بر روی برگه‌هایی منفرد نوشته شده که فاقد تاریخ‌اند. این یادداشت‌ها در فصل پایانی کتاب با عنوان «یادداشت‌های پراکنده» آورده شده است.

کوشیده شده در این کتاب، تمام آنچه به نام یادداشت‌های روزانه از میان انبوه دست‌نوشته‌های نیما ضبط و ثبت شده است، به ترتیب تاریخ نگارش تدوین شود تا شاید مسیر اندیشه و زندگی شاعر را در زمینۀ تاریخی‌اش بهتر بتوان دریافت.<ref> [https://literaturelib.com/books/5561 ر.ک: پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>

==پانويس ==
<references />

==منابع مقاله==
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات
==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}

[[رده:کتاب‌شناسی]]
[[رده:مقالات(مهر) باقی زاده]]
[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
[[رده:فاقد اتوماسیون]]