https://fa.wikinoor.ir/w/index.php?action=history&feed=atom&title=%DA%AF%D9%84%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%DB%8C%DA%A9%E2%80%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%87%D8%9B_%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1_%DA%A9%D9%88_%D8%A6%D9%88%D9%86گلهای یکروزه؛ گزیده اشعار کو ئون - تاریخچهٔ نسخهها2026-06-22T14:09:28Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.39.0https://fa.wikinoor.ir/w/index.php?title=%DA%AF%D9%84%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%DB%8C%DA%A9%E2%80%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%87%D8%9B_%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1_%DA%A9%D9%88_%D8%A6%D9%88%D9%86&diff=810364&oldid=prevHbaghizadeh: جایگزینی متن - ' .' به '.'2025-12-09T09:59:21Z<p>جایگزینی متن - ' .' به '.'</p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۹ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۹</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l46">خط ۴۶:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۴۶:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در شعر [[کو ئون]] نوعی سادگی بینظیر وجود دارد. مثل بالبال زدن اثیری یک پروانۀ سفید. اما به واقع شاعر به هر آنچه ساده و ترد است، با دیدۀ بصیرت مینگرد؛ نسیم، ابر، پر، شبنم، بادبان و حتی شستشو، رخت و لباس و عمر کوتاه گل و شکوفه، نمادهایی است از ماهیت گذرای زندگی. با تمام این احوال او شاعری نیست که شعرش از مسائل بغرنج و حساس روزگار عاری بماند. او خود دربارۀ شعرش میگوید: «شعر من در خرابههای جنگ کره زاده شد» و در شعر «خرابهها» از خود به عنوان آجری شکسته در خرابهها یاد میکند: در قلب من جنگ هرگز پایان نیافته است».</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در شعر [[کو ئون]] نوعی سادگی بینظیر وجود دارد. مثل بالبال زدن اثیری یک پروانۀ سفید. اما به واقع شاعر به هر آنچه ساده و ترد است، با دیدۀ بصیرت مینگرد؛ نسیم، ابر، پر، شبنم، بادبان و حتی شستشو، رخت و لباس و عمر کوتاه گل و شکوفه، نمادهایی است از ماهیت گذرای زندگی. با تمام این احوال او شاعری نیست که شعرش از مسائل بغرنج و حساس روزگار عاری بماند. او خود دربارۀ شعرش میگوید: «شعر من در خرابههای جنگ کره زاده شد» و در شعر «خرابهها» از خود به عنوان آجری شکسته در خرابهها یاد میکند: در قلب من جنگ هرگز پایان نیافته است».</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اشعار این کتاب از زبان سوئدی به زبان فارسی برگردانده شده که منتخبی است از مجموعههای «پروانۀ سفید»، «راه، را از نور ماه بپرس» و «گلِ وقت» به ترجمۀ سون کیونگ چوی، بیونگ ائون چوی و .... .<ref>[https://literaturelib.com/books/4043 پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اشعار این کتاب از زبان سوئدی به زبان فارسی برگردانده شده که منتخبی است از مجموعههای «پروانۀ سفید»، «راه، را از نور ماه بپرس» و «گلِ وقت» به ترجمۀ سون کیونگ چوی، بیونگ ائون چوی و.....<ref>[https://literaturelib.com/books/4043 پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==پانويس ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==پانويس ==</div></td></tr>
<!-- diff cache key fawiki:diff::1.12:old-773236:rev-810364 -->
</table>Hbaghizadehhttps://fa.wikinoor.ir/w/index.php?title=%DA%AF%D9%84%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%DB%8C%DA%A9%E2%80%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%87%D8%9B_%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1_%DA%A9%D9%88_%D8%A6%D9%88%D9%86&diff=773236&oldid=prevHbaghizadeh در ۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۲2025-02-04T12:12:29Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۴۲</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l60">خط ۶۰:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۶۰:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:کتابشناسی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:کتابشناسی]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:مقالات(بهمن) باقی زاده]] </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:مقالات(بهمن) باقی زاده]] </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:مقالات بازبینی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نشده2</del>]]</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:مقالات بازبینی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شده2 بهمن 1403</ins>]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:فاقد اتوماسیون]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:فاقد اتوماسیون]]</div></td></tr>
<!-- diff cache key fawiki:diff::1.12:old-773235:rev-773236 -->
</table>Hbaghizadehhttps://fa.wikinoor.ir/w/index.php?title=%DA%AF%D9%84%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%DB%8C%DA%A9%E2%80%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%87%D8%9B_%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1_%DA%A9%D9%88_%D8%A6%D9%88%D9%86&diff=773235&oldid=prevHbaghizadeh در ۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۲2025-02-04T10:52:13Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۲</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l27">خط ۲۷:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲۷:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>| پیش از =</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>| پیش از =</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>}}</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>}}</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''گلهای یکروزه؛ گزیده اشعار کو ئون''' تألیف کو <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ئون، </del>ترجمه مانا آقایی و رباب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">محب، </del>کو ئون یکی از پرکارترین شاعران معاصر و مطرحترین چهرههای ادبی کرۀ جنوبی به شمار میرود که تاکنون حدود 155 کتاب و از آن میان 81 دفتر شعر منتشر کرده است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''گلهای یکروزه؛ گزیده اشعار کو ئون''' تألیف <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>کو <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ئون]]، </ins>ترجمه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[آقایی، مانا|</ins>مانا آقایی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[محب، </ins>رباب<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">|رباب محب]]، [[</ins>کو ئون<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>یکی از پرکارترین شاعران معاصر و مطرحترین چهرههای ادبی کرۀ جنوبی به شمار میرود که تاکنون حدود 155 کتاب و از آن میان 81 دفتر شعر منتشر کرده است.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==گزارش کتاب==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==گزارش کتاب==</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کو ئون در یکم اوت 1933 میلادی در کرۀ جنوبی در روستایی که اکنون جزء شهر کونسان است، در یک خانوادۀ دهقانی به دنیا آمد. دوران کودکی او از معضلات سیاسی و مصائب ناشی از آن رنگ پذیرفت؛ کره در تصرف نیروهای ژاپن و فرهنگ کرهای تحت سلطه و سرکوب خصمانۀ ژاپنیها قرار گرفت. کو ئون سواد خواندن و نوشتن به زبان مادری را در خانه و تاریخ کشورش را به طور شفاهی از پدربزرگش آموخت و از عنفوان کودکی ادبیات کلاسیک چین را پیگیرانه دنبال کرد. دوازدهساله بود که روزی در خیابان، مجموعهای از شاعر عشایری مبتلا به جذام، هان ها ئون را پیدا کرد و با شعر آشنا شد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>کو ئون<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>در یکم اوت 1933 میلادی در کرۀ جنوبی در روستایی که اکنون جزء شهر کونسان است، در یک خانوادۀ دهقانی به دنیا آمد. دوران کودکی او از معضلات سیاسی و مصائب ناشی از آن رنگ پذیرفت؛ کره در تصرف نیروهای ژاپن و فرهنگ کرهای تحت سلطه و سرکوب خصمانۀ ژاپنیها قرار گرفت. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>کو ئون<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>سواد خواندن و نوشتن به زبان مادری را در خانه و تاریخ کشورش را به طور شفاهی از پدربزرگش آموخت و از عنفوان کودکی ادبیات کلاسیک چین را پیگیرانه دنبال کرد. دوازدهساله بود که روزی در خیابان، مجموعهای از شاعر عشایری مبتلا به جذام، هان ها ئون را پیدا کرد و با شعر آشنا شد.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>با شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم، شبه جزیرۀ کره به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم شد. حاصل این جنگ ویرانگر سهساله، همانا جدایی ملتی واحد و همزبان و قربانی شدن میلیونها انسان بیگناه بود. کو ئون هفدهساله ناگزیر تحصیلات دبیرستانی را رها کرد تا به ارتش بپیوندد و در پی آن، دو سال تمام شاهد جنگ و عواقب آن، قتلعامهای وحشیانه و تجاوزهای هولناک شد. از دستدادن بسیاری از خویشاوندان و دوستان به روح لطیف شاعر زخمهای عمیقی وارد آورد و او را به دیدار با مرگ مشتاق کرد. آشفتگیهای روحی و ویرانیهای پیرامون، او را به لبۀ پرتگاه کشاند؛ پس در یکی از گوشهای خود اسید ریخت و چند بار دست به خودکشی زد؛ اما مرگ با او سر سازش نداشت. آنگاه به دامن معنویت پناه آورد و ده سال از عمرش را به دیرنشینی و مراقبۀ نشستۀ ذن و سپس پیادهرویهای طولانی و مراقبۀ سیار در مناطق کوهستانی گذراند. روزی بر قلۀ کوهی نشسته بود که بهناگاه تصمیم گرفت شاعر شود. بدینروی عجیب نیست اگر در اغلب اشعار کو ئون با آیین سنت بودایی روبرو شویم.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>با شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم، شبه جزیرۀ کره به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم شد. حاصل این جنگ ویرانگر سهساله، همانا جدایی ملتی واحد و همزبان و قربانی شدن میلیونها انسان بیگناه بود. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>کو ئون<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>هفدهساله ناگزیر تحصیلات دبیرستانی را رها کرد تا به ارتش بپیوندد و در پی آن، دو سال تمام شاهد جنگ و عواقب آن، قتلعامهای وحشیانه و تجاوزهای هولناک شد. از دستدادن بسیاری از خویشاوندان و دوستان به روح لطیف شاعر زخمهای عمیقی وارد آورد و او را به دیدار با مرگ مشتاق کرد. آشفتگیهای روحی و ویرانیهای پیرامون، او را به لبۀ پرتگاه کشاند؛ پس در یکی از گوشهای خود اسید ریخت و چند بار دست به خودکشی زد؛ اما مرگ با او سر سازش نداشت. آنگاه به دامن معنویت پناه آورد و ده سال از عمرش را به دیرنشینی و مراقبۀ نشستۀ ذن و سپس پیادهرویهای طولانی و مراقبۀ سیار در مناطق کوهستانی گذراند. روزی بر قلۀ کوهی نشسته بود که بهناگاه تصمیم گرفت شاعر شود. بدینروی عجیب نیست اگر در اغلب اشعار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>کو ئون<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>با آیین سنت بودایی روبرو شویم.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کو ئون در 24 سالگی اولین شعرش را در نخستین نشریۀ بودایی کره منتشر کرد. سه سال بعد سرپرست و مدرس معبد چونگدونگ شد و نخستین مجموعۀ شعرش به چاپ رسید. دیری نگذشت که شهرۀ آفاق شد؛ حال او شاعری بود سرخورده از ظاهرگرایی و فساد درونی دستگاه و روحانیت بودایی که راهی نمیدید مگر استعفایش را علنی کند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>کو ئون<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>در 24 سالگی اولین شعرش را در نخستین نشریۀ بودایی کره منتشر کرد. سه سال بعد سرپرست و مدرس معبد چونگدونگ شد و نخستین مجموعۀ شعرش به چاپ رسید. دیری نگذشت که شهرۀ آفاق شد؛ حال او شاعری بود سرخورده از ظاهرگرایی و فساد درونی دستگاه و روحانیت بودایی که راهی نمیدید مگر استعفایش را علنی کند.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>زندگی کو ئون در آستانۀ چهلسالگی در مسیر تازهای افتاد. شاعر فعالانه در جنبش آزادیطلبی مردم کشورش شرکت جست و پس از مدتی سخنگوی دوم «کمیتۀ دفاع از حقوق بشر در کره» شد. او در این برهه به سرودن اشعار انقلابی و اجتماعی روی آورد. این تحول فکری در دفتار «در راه روستای مونوئی» (1974)، «در خلوت کوهستان» (1977) و «مسیر سپیدهدم» (1978) نمود پیدا کرده است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>زندگی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>کو ئون<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>در آستانۀ چهلسالگی در مسیر تازهای افتاد. شاعر فعالانه در جنبش آزادیطلبی مردم کشورش شرکت جست و پس از مدتی سخنگوی دوم «کمیتۀ دفاع از حقوق بشر در کره» شد. او در این برهه به سرودن اشعار انقلابی و اجتماعی روی آورد. این تحول فکری در دفتار «در راه روستای مونوئی» (1974)، «در خلوت کوهستان» (1977) و «مسیر سپیدهدم» (1978) نمود پیدا کرده است.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پیامد فعالیتهای سیاسی شاعر، چهار دوره حبس، شکنجه و سرانجام محکومیت به سیسال زندان به اتهام خیانت شد. این حکم بعد از دوسالونیم در یک عفو عمومی لغو شد. پس از آزادی در سن پنجاهسالگی ازدواج کرد و در شهر آنسئونگ مستقر شد. از این تاریخ آرامترین و همچنین شکوفاترین دورۀ زندگی خصوصی و ادبی او آغاز شد. تا سال 1992 او با نام مستعار قلم میزد. در این سال اسم او از فهرست سیاه حذف شد و ممنوعیت ترجمۀ آثارش لغو گردید.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پیامد فعالیتهای سیاسی شاعر، چهار دوره حبس، شکنجه و سرانجام محکومیت به سیسال زندان به اتهام خیانت شد. این حکم بعد از دوسالونیم در یک عفو عمومی لغو شد. پس از آزادی در سن پنجاهسالگی ازدواج کرد و در شهر آنسئونگ مستقر شد. از این تاریخ آرامترین و همچنین شکوفاترین دورۀ زندگی خصوصی و ادبی او آغاز شد. تا سال 1992 او با نام مستعار قلم میزد. در این سال اسم او از فهرست سیاه حذف شد و ممنوعیت ترجمۀ آثارش لغو گردید.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کو ئون یکی از پرکارترین شاعران معاصر و مطرحترین چهرههای ادبی کرۀ جنوبی به شمار میرود که تاکنون حدود 155 کتاب و از آن میان 81 دفتر شعر منتشر کرده است. وی با جسارت و مهارتی بینظیر ژانرهای گوناگون ادبی همچون شعر، داستان، نمایشنامه، مقاله، خودزندگینامه، سفرنامه و ترجمۀ آثار چینی کلاسیک و انواع سبک و سیاق شعری؛ مرثیه، شعر حماسی، شعر شبانی، شعر تاریخی و شعر ذن بودایی را تجربه و به کار گیرد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>کو ئون<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>یکی از پرکارترین شاعران معاصر و مطرحترین چهرههای ادبی کرۀ جنوبی به شمار میرود که تاکنون حدود 155 کتاب و از آن میان 81 دفتر شعر منتشر کرده است. وی با جسارت و مهارتی بینظیر ژانرهای گوناگون ادبی همچون شعر، داستان، نمایشنامه، مقاله، خودزندگینامه، سفرنامه و ترجمۀ آثار چینی کلاسیک و انواع سبک و سیاق شعری؛ مرثیه، شعر حماسی، شعر شبانی، شعر تاریخی و شعر ذن بودایی را تجربه و به کار گیرد.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>«مانینبو» (ده هزار زندگی) یکی از معروفترین آثار کو ئون است. سرایش این اثر دنبالهدار که تا به امروز به سی مجلد رسیده، در دهۀ 1970 میلادی در زندان آغاز شده است. در این اثر کو ئون سرنوشت ده هزار انسان واقعی را به تصویر میکشد و برای هر فرد، شعری درخور میسراید.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>«مانینبو» (ده هزار زندگی) یکی از معروفترین آثار کو ئون است. سرایش این اثر دنبالهدار که تا به امروز به سی مجلد رسیده، در دهۀ 1970 میلادی در زندان آغاز شده است. در این اثر کو ئون سرنوشت ده هزار انسان واقعی را به تصویر میکشد و برای هر فرد، شعری درخور میسراید.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در شعر کو ئون نوعی سادگی بینظیر وجود دارد. مثل بالبال زدن اثیری یک پروانۀ سفید. اما به واقع شاعر به هر آنچه ساده و ترد است، با دیدۀ بصیرت مینگرد؛ نسیم، ابر، پر، شبنم، بادبان و حتی شستشو، رخت و لباس و عمر کوتاه گل و شکوفه، نمادهایی است از ماهیت گذرای زندگی. با تمام این احوال او شاعری نیست که شعرش از مسائل بغرنج و حساس روزگار عاری بماند. او خود دربارۀ شعرش میگوید: «شعر من در خرابههای جنگ کره زاده شد» و در شعر «خرابهها» از خود به عنوان آجری شکسته در خرابهها یاد میکند: در قلب من جنگ هرگز پایان نیافته است».</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در شعر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>کو ئون<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>نوعی سادگی بینظیر وجود دارد. مثل بالبال زدن اثیری یک پروانۀ سفید. اما به واقع شاعر به هر آنچه ساده و ترد است، با دیدۀ بصیرت مینگرد؛ نسیم، ابر، پر، شبنم، بادبان و حتی شستشو، رخت و لباس و عمر کوتاه گل و شکوفه، نمادهایی است از ماهیت گذرای زندگی. با تمام این احوال او شاعری نیست که شعرش از مسائل بغرنج و حساس روزگار عاری بماند. او خود دربارۀ شعرش میگوید: «شعر من در خرابههای جنگ کره زاده شد» و در شعر «خرابهها» از خود به عنوان آجری شکسته در خرابهها یاد میکند: در قلب من جنگ هرگز پایان نیافته است».</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اشعار این کتاب از زبان سوئدی به زبان فارسی برگردانده شده که منتخبی است از مجموعههای «پروانۀ سفید»، «راه، را از نور ماه بپرس» و «گلِ وقت» به ترجمۀ سون کیونگ چوی، بیونگ ائون چوی و .... .<ref>[https://literaturelib.com/books/4043 پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref></div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اشعار این کتاب از زبان سوئدی به زبان فارسی برگردانده شده که منتخبی است از مجموعههای «پروانۀ سفید»، «راه، را از نور ماه بپرس» و «گلِ وقت» به ترجمۀ سون کیونگ چوی، بیونگ ائون چوی و .... .<ref>[https://literaturelib.com/books/4043 پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref></div></td></tr>
<!-- diff cache key fawiki:diff::1.12:old-773137:rev-773235 -->
</table>Hbaghizadehhttps://fa.wikinoor.ir/w/index.php?title=%DA%AF%D9%84%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%DB%8C%DA%A9%E2%80%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%87%D8%9B_%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1_%DA%A9%D9%88_%D8%A6%D9%88%D9%86&diff=773137&oldid=prevHbaghizadeh: صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURگلهای یکروزهJ1.jpg | عنوان =گلهای یکروزه | عنوانهای دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = کو ئون (نویسنده) آقایی، مانا (مترجم) محب، رباب (مترجم) |زبان | زبان = | کد کنگره = | موضوع = |ناشر | ناشر =سیب سرخ | مکان نش...» ایجاد کرد2025-02-03T11:22:24Z<p>صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURگلهای یکروزهJ1.jpg | عنوان =گلهای یکروزه | عنوانهای دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = <a href="/w/index.php?title=%DA%A9%D9%88_%D8%A6%D9%88%D9%86&action=edit&redlink=1" class="new" title="کو ئون (صفحه وجود ندارد)">کو ئون</a> (نویسنده) <a href="/w/index.php?title=%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C%DB%8C%D8%8C_%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%A7&action=edit&redlink=1" class="new" title="آقایی، مانا (صفحه وجود ندارد)">آقایی، مانا</a> (مترجم) <a href="/w/index.php?title=%D9%85%D8%AD%D8%A8%D8%8C_%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%A8&action=edit&redlink=1" class="new" title="محب، رباب (صفحه وجود ندارد)">محب، رباب</a> (مترجم) |زبان | زبان = | کد کنگره = | موضوع = |ناشر | ناشر =سیب سرخ | مکان نش...» ایجاد کرد</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>{{جعبه اطلاعات کتاب<br />
| تصویر =NURگلهای یکروزهJ1.jpg<br />
| عنوان =گلهای یکروزه<br />
| عنوانهای دیگر =<br />
|پدیدآورندگان <br />
| پدیدآوران = <br />
[[کو ئون]] (نویسنده)<br />
[[آقایی، مانا]] (مترجم)<br />
[[محب، رباب]] (مترجم)<br />
|زبان <br />
| زبان =<br />
| کد کنگره =<br />
| موضوع =<br />
|ناشر <br />
| ناشر =سیب سرخ <br />
| مکان نشر =تهران<br />
| سال نشر =1398 <br />
<br />
| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE.....AUTOMATIONCODE<br />
| چاپ =<br />
| شابک =8ـ76ـ7348ـ964ـ978<br />
| تعداد جلد =<br />
| کتابخانۀ دیجیتال نور =<br />
| کتابخوان همراه نور =<br />
| کد پدیدآور =<br />
| پس از =<br />
| پیش از =<br />
}}<br />
'''گلهای یکروزه؛ گزیده اشعار کو ئون''' تألیف کو ئون، ترجمه مانا آقایی و رباب محب، کو ئون یکی از پرکارترین شاعران معاصر و مطرحترین چهرههای ادبی کرۀ جنوبی به شمار میرود که تاکنون حدود 155 کتاب و از آن میان 81 دفتر شعر منتشر کرده است.<br />
<br />
==گزارش کتاب==<br />
کو ئون در یکم اوت 1933 میلادی در کرۀ جنوبی در روستایی که اکنون جزء شهر کونسان است، در یک خانوادۀ دهقانی به دنیا آمد. دوران کودکی او از معضلات سیاسی و مصائب ناشی از آن رنگ پذیرفت؛ کره در تصرف نیروهای ژاپن و فرهنگ کرهای تحت سلطه و سرکوب خصمانۀ ژاپنیها قرار گرفت. کو ئون سواد خواندن و نوشتن به زبان مادری را در خانه و تاریخ کشورش را به طور شفاهی از پدربزرگش آموخت و از عنفوان کودکی ادبیات کلاسیک چین را پیگیرانه دنبال کرد. دوازدهساله بود که روزی در خیابان، مجموعهای از شاعر عشایری مبتلا به جذام، هان ها ئون را پیدا کرد و با شعر آشنا شد.<br />
<br />
با شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم، شبه جزیرۀ کره به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم شد. حاصل این جنگ ویرانگر سهساله، همانا جدایی ملتی واحد و همزبان و قربانی شدن میلیونها انسان بیگناه بود. کو ئون هفدهساله ناگزیر تحصیلات دبیرستانی را رها کرد تا به ارتش بپیوندد و در پی آن، دو سال تمام شاهد جنگ و عواقب آن، قتلعامهای وحشیانه و تجاوزهای هولناک شد. از دستدادن بسیاری از خویشاوندان و دوستان به روح لطیف شاعر زخمهای عمیقی وارد آورد و او را به دیدار با مرگ مشتاق کرد. آشفتگیهای روحی و ویرانیهای پیرامون، او را به لبۀ پرتگاه کشاند؛ پس در یکی از گوشهای خود اسید ریخت و چند بار دست به خودکشی زد؛ اما مرگ با او سر سازش نداشت. آنگاه به دامن معنویت پناه آورد و ده سال از عمرش را به دیرنشینی و مراقبۀ نشستۀ ذن و سپس پیادهرویهای طولانی و مراقبۀ سیار در مناطق کوهستانی گذراند. روزی بر قلۀ کوهی نشسته بود که بهناگاه تصمیم گرفت شاعر شود. بدینروی عجیب نیست اگر در اغلب اشعار کو ئون با آیین سنت بودایی روبرو شویم.<br />
<br />
کو ئون در 24 سالگی اولین شعرش را در نخستین نشریۀ بودایی کره منتشر کرد. سه سال بعد سرپرست و مدرس معبد چونگدونگ شد و نخستین مجموعۀ شعرش به چاپ رسید. دیری نگذشت که شهرۀ آفاق شد؛ حال او شاعری بود سرخورده از ظاهرگرایی و فساد درونی دستگاه و روحانیت بودایی که راهی نمیدید مگر استعفایش را علنی کند.<br />
<br />
زندگی کو ئون در آستانۀ چهلسالگی در مسیر تازهای افتاد. شاعر فعالانه در جنبش آزادیطلبی مردم کشورش شرکت جست و پس از مدتی سخنگوی دوم «کمیتۀ دفاع از حقوق بشر در کره» شد. او در این برهه به سرودن اشعار انقلابی و اجتماعی روی آورد. این تحول فکری در دفتار «در راه روستای مونوئی» (1974)، «در خلوت کوهستان» (1977) و «مسیر سپیدهدم» (1978) نمود پیدا کرده است.<br />
<br />
پیامد فعالیتهای سیاسی شاعر، چهار دوره حبس، شکنجه و سرانجام محکومیت به سیسال زندان به اتهام خیانت شد. این حکم بعد از دوسالونیم در یک عفو عمومی لغو شد. پس از آزادی در سن پنجاهسالگی ازدواج کرد و در شهر آنسئونگ مستقر شد. از این تاریخ آرامترین و همچنین شکوفاترین دورۀ زندگی خصوصی و ادبی او آغاز شد. تا سال 1992 او با نام مستعار قلم میزد. در این سال اسم او از فهرست سیاه حذف شد و ممنوعیت ترجمۀ آثارش لغو گردید.<br />
<br />
کو ئون یکی از پرکارترین شاعران معاصر و مطرحترین چهرههای ادبی کرۀ جنوبی به شمار میرود که تاکنون حدود 155 کتاب و از آن میان 81 دفتر شعر منتشر کرده است. وی با جسارت و مهارتی بینظیر ژانرهای گوناگون ادبی همچون شعر، داستان، نمایشنامه، مقاله، خودزندگینامه، سفرنامه و ترجمۀ آثار چینی کلاسیک و انواع سبک و سیاق شعری؛ مرثیه، شعر حماسی، شعر شبانی، شعر تاریخی و شعر ذن بودایی را تجربه و به کار گیرد.<br />
<br />
«مانینبو» (ده هزار زندگی) یکی از معروفترین آثار کو ئون است. سرایش این اثر دنبالهدار که تا به امروز به سی مجلد رسیده، در دهۀ 1970 میلادی در زندان آغاز شده است. در این اثر کو ئون سرنوشت ده هزار انسان واقعی را به تصویر میکشد و برای هر فرد، شعری درخور میسراید.<br />
<br />
در شعر کو ئون نوعی سادگی بینظیر وجود دارد. مثل بالبال زدن اثیری یک پروانۀ سفید. اما به واقع شاعر به هر آنچه ساده و ترد است، با دیدۀ بصیرت مینگرد؛ نسیم، ابر، پر، شبنم، بادبان و حتی شستشو، رخت و لباس و عمر کوتاه گل و شکوفه، نمادهایی است از ماهیت گذرای زندگی. با تمام این احوال او شاعری نیست که شعرش از مسائل بغرنج و حساس روزگار عاری بماند. او خود دربارۀ شعرش میگوید: «شعر من در خرابههای جنگ کره زاده شد» و در شعر «خرابهها» از خود به عنوان آجری شکسته در خرابهها یاد میکند: در قلب من جنگ هرگز پایان نیافته است».<br />
<br />
اشعار این کتاب از زبان سوئدی به زبان فارسی برگردانده شده که منتخبی است از مجموعههای «پروانۀ سفید»، «راه، را از نور ماه بپرس» و «گلِ وقت» به ترجمۀ سون کیونگ چوی، بیونگ ائون چوی و .... .<ref>[https://literaturelib.com/books/4043 پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref><br />
<br />
==پانويس ==<br />
<references /><br />
<br />
<br />
==منابع مقاله==<br />
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات<br />
==وابستهها==<br />
{{وابستهها}}<br />
<br />
<br />
[[رده:کتابشناسی]]<br />
[[رده:مقالات(بهمن) باقی زاده]] <br />
[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]<br />
[[رده:فاقد اتوماسیون]]</div>Hbaghizadeh