کلیات دیوان امیر معزی نیشابوری - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'اميرمعزي، محمد بن عبدالملک' به 'امیرمعزی، محمد بن عبدالملک'

2024-06-03T17:45:45Z

جایگزینی متن - 'اميرمعزي، محمد بن عبدالملک' به 'امیرمعزی، محمد بن عبدالملک'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۱۵
خط ۵:		خط ۵:

	\| پدیدآوران =		\| پدیدآوران =
	[[~~اميرمعزي،~~ محمد بن عبدالملک]] (نويسنده)		[[امیرمعزی، محمد بن عبدالملک]] (نويسنده)

	[[قنبري، محمدرضا]] (مصحح)		[[قنبري، محمدرضا]] (مصحح)
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	}}		}}

	'''کلیات دیوان امیر معزی نیشابوری'''، مشتمل بر قصاید، غزلیات و مقطعات [[~~اميرمعزي،~~ محمد بن عبدالملک\|محمد بن عبدالملک نیشابوری]] (متوفی اوایل قرن ششم هجری حدود 520ق) متخلص به معزی، امیرالشعراء دربار سلجوقی است. این دیوان با مقدمه و تصحیح و تعلیقات [[قنبري، محمدرضا\|محمدرضا قنبری]] منتشر شده است.		'''کلیات دیوان امیر معزی نیشابوری'''، مشتمل بر قصاید، غزلیات و مقطعات [[امیرمعزی، محمد بن عبدالملک\|محمد بن عبدالملک نیشابوری]] (متوفی اوایل قرن ششم هجری حدود 520ق) متخلص به معزی، امیرالشعراء دربار سلجوقی است. این دیوان با مقدمه و تصحیح و تعلیقات [[قنبري، محمدرضا\|محمدرضا قنبری]] منتشر شده است.

	مصحح اثر در مقدمه پس از ذکر شرح‌حال معزی، پیشاهنگی او در غزل فارسی، داوری شاعران درباره شعر معزی و مطالب دیگری را به‌تفصیل موردمطالعه قرار داده است. وی باور و عقیده دینی معزی را این‌گونه معرفی می‌کند: آنچه روشن می‌نماید مذهب مختار معزی تسنن است ولی درعین‌حال نسبت به ائمه طاهرین(ع) ارادتی ستودنی دارد که این ارادت از منظری می‌تواند به دلیل شافعی بودن خواجه نظام الملک طوسی ممدوح بزرگ معزی و تقریب مذهب شافعی با مذهب شیعه باشد:		مصحح اثر در مقدمه پس از ذکر شرح‌حال معزی، پیشاهنگی او در غزل فارسی، داوری شاعران درباره شعر معزی و مطالب دیگری را به‌تفصیل موردمطالعه قرار داده است. وی باور و عقیده دینی معزی را این‌گونه معرفی می‌کند: آنچه روشن می‌نماید مذهب مختار معزی تسنن است ولی درعین‌حال نسبت به ائمه طاهرین(ع) ارادتی ستودنی دارد که این ارادت از منظری می‌تواند به دلیل شافعی بودن خواجه نظام الملک طوسی ممدوح بزرگ معزی و تقریب مذهب شافعی با مذهب شیعه باشد:

A-esmaili@noornet.net: جایگزینی متن - ' ' به ''

2021-04-26T04:14:48Z

جایگزینی متن - ' <ref>' به '<ref>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۴۴
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	\| شابک =964-401-262-3		\| شابک =964-401-262-3
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =28372
	\| کتابخوان همراه نور =28372		\| کتابخوان همراه نور =28372
	\| کد پدیدآور =10807		\| کد پدیدآور =10807
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	{{ب\|'' آن که داماد نبی بود و وصی بود و ولی''\|2='' در موالاتش وصیت نیست شرط اولیا''<ref>ر.ک: مقدمه مصحح، صفحه هشتادوسه و چهار</ref>‏}}		{{ب\|'' آن که داماد نبی بود و وصی بود و ولی''\|2='' در موالاتش وصیت نیست شرط اولیا''<ref>ر.ک: مقدمه مصحح، صفحه هشتادوسه و چهار</ref>‏}}
	{{پایان شعر}}		{{پایان شعر}}
	همچنین اضافه می‌کند: دیوان معزی یکی از معدود دواوینی است که می‌توان از فواید تاریخی و لغوی آن بهره‌ها برد. از شعر روان و بی‌پیرایه معزی حتی می‌توان به پاره‌ای از اخبار مربوط به حواشی حکومت سلاجقه از قبیل امرای محلی، درباریان، خویشاوندان سلطان و مانند آن‌ها آگاهی یافت: «گذشته از مزیت‎هایی که شعر معزی بدان ممتاز است اشارات زیاد تاریخی نیز در قصاید او آمده و بسیاری از وقایع قسمتی از عصر سلجوقی را که بین 465ق یعنی سال جلوس ملکشاه تا حدود 520 ق پیش آمد (که گویا مرگ شاعر در آن موقع اتفاق افتاد) از آن قصاید می‌توان دریافت و از خواص و اخلاق و جنگ‎ها و صلح‎های ملکشاه و سلطان سنجر و اخبار بستگان و ندیمان و وزیران آنان مانند خواجه نظام الملک و فرزندان او و دیگران اطلاع حاصل توان کرد» <ref>ر.ک: همان، صفحه هشتادوهفت</ref>‏.		همچنین اضافه می‌کند: دیوان معزی یکی از معدود دواوینی است که می‌توان از فواید تاریخی و لغوی آن بهره‌ها برد. از شعر روان و بی‌پیرایه معزی حتی می‌توان به پاره‌ای از اخبار مربوط به حواشی حکومت سلاجقه از قبیل امرای محلی، درباریان، خویشاوندان سلطان و مانند آن‌ها آگاهی یافت: «گذشته از مزیت‎هایی که شعر معزی بدان ممتاز است اشارات زیاد تاریخی نیز در قصاید او آمده و بسیاری از وقایع قسمتی از عصر سلجوقی را که بین 465ق یعنی سال جلوس ملکشاه تا حدود 520 ق پیش آمد (که گویا مرگ شاعر در آن موقع اتفاق افتاد) از آن قصاید می‌توان دریافت و از خواص و اخلاق و جنگ‎ها و صلح‎های ملکشاه و سلطان سنجر و اخبار بستگان و ندیمان و وزیران آنان مانند خواجه نظام الملک و فرزندان او و دیگران اطلاع حاصل توان کرد»<ref>ر.ک: همان، صفحه هشتادوهفت</ref>‏.

	وی سپس به بررسی پیشینه چاپ این اثر و اشکالات فراوان آن‌ها پرداخته می‌نویسد: «کلیات دیوان امیر معزی تنها یک‌‌بار با تصحیح و مقدمه کوتاه [[اقبال آشتیانی، عباس\|عباس اقبال آشتیانی]] در سال 1318ش از سوی کتاب‌فروشی اسلامیه به چاپ رسید و پس‌ازآن هیچ‎گاه تجدید چاپ نگردید. تنها یک‌‌بار دیگر آن‌هم پس از چهل سال از روی نسخه مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] به صورتی کاملاً نازل از حیث چاپ به سعی آقای [[هيري، ناصر\|ناصر هیری]] در سال 1362ش انتشار یافت و در این بیست‌وچند سال اخیر هم چاپ جدیدی از دیوان معزی صورت نبست. ازآنجاکه کلیات دیوان امیر معزی به اهتمامی آقای هیری عیناً از روی نسخه چاپی مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] حروف‎چینی شده در این مقال تنها به ارزیابی نسخه مصحح مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] می‌پردازیم. برخلاف ظاهر شکیل و آراسته کتاب، سهوهای بی‌شمار در آن راه یافته است که می‌تواند از عدم اشراف و نظارت دقیق مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] در مراحل چاپ کتاب که در آن روزگاران بسیار شیوه دشوار و سختی بوده حکایت نماید. کتاب دارای غلط‎های چاپی انبوه، تکرار برخی قصاید، آشفتگی در ردیف‌ها، سقطات و ناخوانا بودن بعضی از کلمات و اشتباهات قابل ذکر است و افزون بر همه این‌ها کتاب از هیچ فهرستی برخوردار نیست»<ref>ر.ک: همان، صفحه نودوهشت</ref>‏.		وی سپس به بررسی پیشینه چاپ این اثر و اشکالات فراوان آن‌ها پرداخته می‌نویسد: «کلیات دیوان امیر معزی تنها یک‌‌بار با تصحیح و مقدمه کوتاه [[اقبال آشتیانی، عباس\|عباس اقبال آشتیانی]] در سال 1318ش از سوی کتاب‌فروشی اسلامیه به چاپ رسید و پس‌ازآن هیچ‎گاه تجدید چاپ نگردید. تنها یک‌‌بار دیگر آن‌هم پس از چهل سال از روی نسخه مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] به صورتی کاملاً نازل از حیث چاپ به سعی آقای [[هيري، ناصر\|ناصر هیری]] در سال 1362ش انتشار یافت و در این بیست‌وچند سال اخیر هم چاپ جدیدی از دیوان معزی صورت نبست. ازآنجاکه کلیات دیوان امیر معزی به اهتمامی آقای هیری عیناً از روی نسخه چاپی مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] حروف‎چینی شده در این مقال تنها به ارزیابی نسخه مصحح مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] می‌پردازیم. برخلاف ظاهر شکیل و آراسته کتاب، سهوهای بی‌شمار در آن راه یافته است که می‌تواند از عدم اشراف و نظارت دقیق مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] در مراحل چاپ کتاب که در آن روزگاران بسیار شیوه دشوار و سختی بوده حکایت نماید. کتاب دارای غلط‎های چاپی انبوه، تکرار برخی قصاید، آشفتگی در ردیف‌ها، سقطات و ناخوانا بودن بعضی از کلمات و اشتباهات قابل ذکر است و افزون بر همه این‌ها کتاب از هیچ فهرستی برخوردار نیست»<ref>ر.ک: همان، صفحه نودوهشت</ref>‏.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'رده: مهر(98)' به ''

2020-06-14T15:03:24Z

جایگزینی متن - 'رده: مهر(98)' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۸:۳۳
خط ۶۲:		خط ۶۲:

	[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]]		[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]]

	~~[[رده: مهر(98)]]~~

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'رده:25 تیر الی 24 مرداد (98)' به ''

2020-06-10T17:39:02Z

جایگزینی متن - 'رده:25 تیر الی 24 مرداد (98)' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۲۱:۰۹
خط ۶۴:		خط ۶۴:

	[[رده: مهر(98)]]		[[رده: مهر(98)]]

	~~[[رده:25 تیر الی 24 مرداد (98)]]~~

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'ب‎ف' به 'ب‌ف'

2020-05-17T10:33:52Z

جایگزینی متن - 'ب‎ف' به 'ب‌ف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۰۳
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	همچنین اضافه می‌کند: دیوان معزی یکی از معدود دواوینی است که می‌توان از فواید تاریخی و لغوی آن بهره‌ها برد. از شعر روان و بی‌پیرایه معزی حتی می‌توان به پاره‌ای از اخبار مربوط به حواشی حکومت سلاجقه از قبیل امرای محلی، درباریان، خویشاوندان سلطان و مانند آن‌ها آگاهی یافت: «گذشته از مزیت‎هایی که شعر معزی بدان ممتاز است اشارات زیاد تاریخی نیز در قصاید او آمده و بسیاری از وقایع قسمتی از عصر سلجوقی را که بین 465ق یعنی سال جلوس ملکشاه تا حدود 520 ق پیش آمد (که گویا مرگ شاعر در آن موقع اتفاق افتاد) از آن قصاید می‌توان دریافت و از خواص و اخلاق و جنگ‎ها و صلح‎های ملکشاه و سلطان سنجر و اخبار بستگان و ندیمان و وزیران آنان مانند خواجه نظام الملک و فرزندان او و دیگران اطلاع حاصل توان کرد» <ref>ر.ک: همان، صفحه هشتادوهفت</ref>‏.		همچنین اضافه می‌کند: دیوان معزی یکی از معدود دواوینی است که می‌توان از فواید تاریخی و لغوی آن بهره‌ها برد. از شعر روان و بی‌پیرایه معزی حتی می‌توان به پاره‌ای از اخبار مربوط به حواشی حکومت سلاجقه از قبیل امرای محلی، درباریان، خویشاوندان سلطان و مانند آن‌ها آگاهی یافت: «گذشته از مزیت‎هایی که شعر معزی بدان ممتاز است اشارات زیاد تاریخی نیز در قصاید او آمده و بسیاری از وقایع قسمتی از عصر سلجوقی را که بین 465ق یعنی سال جلوس ملکشاه تا حدود 520 ق پیش آمد (که گویا مرگ شاعر در آن موقع اتفاق افتاد) از آن قصاید می‌توان دریافت و از خواص و اخلاق و جنگ‎ها و صلح‎های ملکشاه و سلطان سنجر و اخبار بستگان و ندیمان و وزیران آنان مانند خواجه نظام الملک و فرزندان او و دیگران اطلاع حاصل توان کرد» <ref>ر.ک: همان، صفحه هشتادوهفت</ref>‏.

	وی سپس به بررسی پیشینه چاپ این اثر و اشکالات فراوان آن‌ها پرداخته می‌نویسد: «کلیات دیوان امیر معزی تنها یک‌‌بار با تصحیح و مقدمه کوتاه [[اقبال آشتیانی، عباس\|عباس اقبال آشتیانی]] در سال 1318ش از سوی ~~کتاب‎فروشی~~ اسلامیه به چاپ رسید و پس‌ازآن هیچ‎گاه تجدید چاپ نگردید. تنها یک‌‌بار دیگر آن‌هم پس از چهل سال از روی نسخه مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] به صورتی کاملاً نازل از حیث چاپ به سعی آقای [[هيري، ناصر\|ناصر هیری]] در سال 1362ش انتشار یافت و در این بیست‌وچند سال اخیر هم چاپ جدیدی از دیوان معزی صورت نبست. ازآنجاکه کلیات دیوان امیر معزی به اهتمامی آقای هیری عیناً از روی نسخه چاپی مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] حروف‎چینی شده در این مقال تنها به ارزیابی نسخه مصحح مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] می‌پردازیم. برخلاف ظاهر شکیل و آراسته کتاب، سهوهای بی‌شمار در آن راه یافته است که می‌تواند از عدم اشراف و نظارت دقیق مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] در مراحل چاپ کتاب که در آن روزگاران بسیار شیوه دشوار و سختی بوده حکایت نماید. کتاب دارای غلط‎های چاپی انبوه، تکرار برخی قصاید، آشفتگی در ردیف‌ها، سقطات و ناخوانا بودن بعضی از کلمات و اشتباهات قابل ذکر است و افزون بر همه این‌ها کتاب از هیچ فهرستی برخوردار نیست»<ref>ر.ک: همان، صفحه نودوهشت</ref>‏.		وی سپس به بررسی پیشینه چاپ این اثر و اشکالات فراوان آن‌ها پرداخته می‌نویسد: «کلیات دیوان امیر معزی تنها یک‌‌بار با تصحیح و مقدمه کوتاه [[اقبال آشتیانی، عباس\|عباس اقبال آشتیانی]] در سال 1318ش از سوی کتاب‌فروشی اسلامیه به چاپ رسید و پس‌ازآن هیچ‎گاه تجدید چاپ نگردید. تنها یک‌‌بار دیگر آن‌هم پس از چهل سال از روی نسخه مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] به صورتی کاملاً نازل از حیث چاپ به سعی آقای [[هيري، ناصر\|ناصر هیری]] در سال 1362ش انتشار یافت و در این بیست‌وچند سال اخیر هم چاپ جدیدی از دیوان معزی صورت نبست. ازآنجاکه کلیات دیوان امیر معزی به اهتمامی آقای هیری عیناً از روی نسخه چاپی مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] حروف‎چینی شده در این مقال تنها به ارزیابی نسخه مصحح مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] می‌پردازیم. برخلاف ظاهر شکیل و آراسته کتاب، سهوهای بی‌شمار در آن راه یافته است که می‌تواند از عدم اشراف و نظارت دقیق مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] در مراحل چاپ کتاب که در آن روزگاران بسیار شیوه دشوار و سختی بوده حکایت نماید. کتاب دارای غلط‎های چاپی انبوه، تکرار برخی قصاید، آشفتگی در ردیف‌ها، سقطات و ناخوانا بودن بعضی از کلمات و اشتباهات قابل ذکر است و افزون بر همه این‌ها کتاب از هیچ فهرستی برخوردار نیست»<ref>ر.ک: همان، صفحه نودوهشت</ref>‏.

	مصحح باوجود اشکالات نسخه اقبال چاره‌ای جز استفاده از این نسخه نداشته است: «چون متأسفانه نسخه‌ای قدیمی از اشعار وی برای مقابله یافت نمی‌شود ما نیز به ناگزیر همان نسخه مصحح استاد [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] را نسخه اساس قرار دادیم و تا آنجا که امکان‌پذیر بود با مراجعه به بعضی از تذکره‌ها، جنگ‎ها و مجموعه‌هایی که شعر معزی را در خویش داشت به تصحیح آن اهتمام کردیم و در مواردی که به هیچ قسم تصحیح امکان‌پذیر نبود به ناگزیر به تصحیح قیاسی ابیات و مصاریع پرداختیم و البته موارد تصحیح قیاسی را داخل قلاب [ ] نشان دادیم تا امکان اشتباه و التباس فراهم نگردد»<ref>ر.ک: همان، صفحه یک‎صد</ref>‏.		مصحح باوجود اشکالات نسخه اقبال چاره‌ای جز استفاده از این نسخه نداشته است: «چون متأسفانه نسخه‌ای قدیمی از اشعار وی برای مقابله یافت نمی‌شود ما نیز به ناگزیر همان نسخه مصحح استاد [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] را نسخه اساس قرار دادیم و تا آنجا که امکان‌پذیر بود با مراجعه به بعضی از تذکره‌ها، جنگ‎ها و مجموعه‌هایی که شعر معزی را در خویش داشت به تصحیح آن اهتمام کردیم و در مواردی که به هیچ قسم تصحیح امکان‌پذیر نبود به ناگزیر به تصحیح قیاسی ابیات و مصاریع پرداختیم و البته موارد تصحیح قیاسی را داخل قلاب [ ] نشان دادیم تا امکان اشتباه و التباس فراهم نگردد»<ref>ر.ک: همان، صفحه یک‎صد</ref>‏.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'ف‎ه' به 'ف‌ه'

2020-05-11T12:12:40Z

جایگزینی متن - 'ف‎ه' به 'ف‌ه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۴۲
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	همچنین اضافه می‌کند: دیوان معزی یکی از معدود دواوینی است که می‌توان از فواید تاریخی و لغوی آن بهره‌ها برد. از شعر روان و بی‌پیرایه معزی حتی می‌توان به پاره‌ای از اخبار مربوط به حواشی حکومت سلاجقه از قبیل امرای محلی، درباریان، خویشاوندان سلطان و مانند آن‌ها آگاهی یافت: «گذشته از مزیت‎هایی که شعر معزی بدان ممتاز است اشارات زیاد تاریخی نیز در قصاید او آمده و بسیاری از وقایع قسمتی از عصر سلجوقی را که بین 465ق یعنی سال جلوس ملکشاه تا حدود 520 ق پیش آمد (که گویا مرگ شاعر در آن موقع اتفاق افتاد) از آن قصاید می‌توان دریافت و از خواص و اخلاق و جنگ‎ها و صلح‎های ملکشاه و سلطان سنجر و اخبار بستگان و ندیمان و وزیران آنان مانند خواجه نظام الملک و فرزندان او و دیگران اطلاع حاصل توان کرد» <ref>ر.ک: همان، صفحه هشتادوهفت</ref>‏.		همچنین اضافه می‌کند: دیوان معزی یکی از معدود دواوینی است که می‌توان از فواید تاریخی و لغوی آن بهره‌ها برد. از شعر روان و بی‌پیرایه معزی حتی می‌توان به پاره‌ای از اخبار مربوط به حواشی حکومت سلاجقه از قبیل امرای محلی، درباریان، خویشاوندان سلطان و مانند آن‌ها آگاهی یافت: «گذشته از مزیت‎هایی که شعر معزی بدان ممتاز است اشارات زیاد تاریخی نیز در قصاید او آمده و بسیاری از وقایع قسمتی از عصر سلجوقی را که بین 465ق یعنی سال جلوس ملکشاه تا حدود 520 ق پیش آمد (که گویا مرگ شاعر در آن موقع اتفاق افتاد) از آن قصاید می‌توان دریافت و از خواص و اخلاق و جنگ‎ها و صلح‎های ملکشاه و سلطان سنجر و اخبار بستگان و ندیمان و وزیران آنان مانند خواجه نظام الملک و فرزندان او و دیگران اطلاع حاصل توان کرد» <ref>ر.ک: همان، صفحه هشتادوهفت</ref>‏.

	وی سپس به بررسی پیشینه چاپ این اثر و اشکالات فراوان آن‌ها پرداخته می‌نویسد: «کلیات دیوان امیر معزی تنها یک‌‌بار با تصحیح و مقدمه کوتاه [[اقبال آشتیانی، عباس\|عباس اقبال آشتیانی]] در سال 1318ش از سوی کتاب‎فروشی اسلامیه به چاپ رسید و پس‌ازآن هیچ‎گاه تجدید چاپ نگردید. تنها یک‌‌بار دیگر آن‌هم پس از چهل سال از روی نسخه مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] به صورتی کاملاً نازل از حیث چاپ به سعی آقای [[هيري، ناصر\|ناصر هیری]] در سال 1362ش انتشار یافت و در این بیست‌وچند سال اخیر هم چاپ جدیدی از دیوان معزی صورت نبست. ازآنجاکه کلیات دیوان امیر معزی به اهتمامی آقای هیری عیناً از روی نسخه چاپی مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] حروف‎چینی شده در این مقال تنها به ارزیابی نسخه مصحح مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] می‌پردازیم. برخلاف ظاهر شکیل و آراسته کتاب، سهوهای بی‌شمار در آن راه یافته است که می‌تواند از عدم اشراف و نظارت دقیق مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] در مراحل چاپ کتاب که در آن روزگاران بسیار شیوه دشوار و سختی بوده حکایت نماید. کتاب دارای غلط‎های چاپی انبوه، تکرار برخی قصاید، آشفتگی در ~~ردیف‎ها،~~ سقطات و ناخوانا بودن بعضی از کلمات و اشتباهات قابل ذکر است و افزون بر همه این‌ها کتاب از هیچ فهرستی برخوردار نیست»<ref>ر.ک: همان، صفحه نودوهشت</ref>‏.		وی سپس به بررسی پیشینه چاپ این اثر و اشکالات فراوان آن‌ها پرداخته می‌نویسد: «کلیات دیوان امیر معزی تنها یک‌‌بار با تصحیح و مقدمه کوتاه [[اقبال آشتیانی، عباس\|عباس اقبال آشتیانی]] در سال 1318ش از سوی کتاب‎فروشی اسلامیه به چاپ رسید و پس‌ازآن هیچ‎گاه تجدید چاپ نگردید. تنها یک‌‌بار دیگر آن‌هم پس از چهل سال از روی نسخه مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] به صورتی کاملاً نازل از حیث چاپ به سعی آقای [[هيري، ناصر\|ناصر هیری]] در سال 1362ش انتشار یافت و در این بیست‌وچند سال اخیر هم چاپ جدیدی از دیوان معزی صورت نبست. ازآنجاکه کلیات دیوان امیر معزی به اهتمامی آقای هیری عیناً از روی نسخه چاپی مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] حروف‎چینی شده در این مقال تنها به ارزیابی نسخه مصحح مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] می‌پردازیم. برخلاف ظاهر شکیل و آراسته کتاب، سهوهای بی‌شمار در آن راه یافته است که می‌تواند از عدم اشراف و نظارت دقیق مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] در مراحل چاپ کتاب که در آن روزگاران بسیار شیوه دشوار و سختی بوده حکایت نماید. کتاب دارای غلط‎های چاپی انبوه، تکرار برخی قصاید، آشفتگی در ردیف‌ها، سقطات و ناخوانا بودن بعضی از کلمات و اشتباهات قابل ذکر است و افزون بر همه این‌ها کتاب از هیچ فهرستی برخوردار نیست»<ref>ر.ک: همان، صفحه نودوهشت</ref>‏.

	مصحح باوجود اشکالات نسخه اقبال چاره‌ای جز استفاده از این نسخه نداشته است: «چون متأسفانه نسخه‌ای قدیمی از اشعار وی برای مقابله یافت نمی‌شود ما نیز به ناگزیر همان نسخه مصحح استاد [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] را نسخه اساس قرار دادیم و تا آنجا که امکان‌پذیر بود با مراجعه به بعضی از تذکره‌ها، جنگ‎ها و مجموعه‌هایی که شعر معزی را در خویش داشت به تصحیح آن اهتمام کردیم و در مواردی که به هیچ قسم تصحیح امکان‌پذیر نبود به ناگزیر به تصحیح قیاسی ابیات و مصاریع پرداختیم و البته موارد تصحیح قیاسی را داخل قلاب [ ] نشان دادیم تا امکان اشتباه و التباس فراهم نگردد»<ref>ر.ک: همان، صفحه یک‎صد</ref>‏.		مصحح باوجود اشکالات نسخه اقبال چاره‌ای جز استفاده از این نسخه نداشته است: «چون متأسفانه نسخه‌ای قدیمی از اشعار وی برای مقابله یافت نمی‌شود ما نیز به ناگزیر همان نسخه مصحح استاد [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] را نسخه اساس قرار دادیم و تا آنجا که امکان‌پذیر بود با مراجعه به بعضی از تذکره‌ها، جنگ‎ها و مجموعه‌هایی که شعر معزی را در خویش داشت به تصحیح آن اهتمام کردیم و در مواردی که به هیچ قسم تصحیح امکان‌پذیر نبود به ناگزیر به تصحیح قیاسی ابیات و مصاریع پرداختیم و البته موارد تصحیح قیاسی را داخل قلاب [ ] نشان دادیم تا امکان اشتباه و التباس فراهم نگردد»<ref>ر.ک: همان، صفحه یک‎صد</ref>‏.

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۶ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۷:۳۲

2019-10-06T17:32:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۲۱:۰۲
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =
			\| کتابخوان همراه نور =28372
	\| کد پدیدآور =10807		\| کد پدیدآور =10807
	\| پس از =		\| پس از =
خط ۳۲:		خط ۳۳:
	{{شعر}}		{{شعر}}
	{{ب\|'' آن که داماد نبی بود و وصی بود و ولی''\|2='' در موالاتش وصیت نیست شرط اولیا''<ref>ر.ک: مقدمه مصحح، صفحه هشتادوسه و چهار</ref>‏}}		{{ب\|'' آن که داماد نبی بود و وصی بود و ولی''\|2='' در موالاتش وصیت نیست شرط اولیا''<ref>ر.ک: مقدمه مصحح، صفحه هشتادوسه و چهار</ref>‏}}
			{{پایان شعر}}
	همچنین اضافه می‌کند: دیوان معزی یکی از معدود دواوینی است که می‌توان از فواید تاریخی و لغوی آن بهره‌ها برد. از شعر روان و بی‌پیرایه معزی حتی می‌توان به پاره‌ای از اخبار مربوط به حواشی حکومت سلاجقه از قبیل امرای محلی، درباریان، خویشاوندان سلطان و مانند آن‌ها آگاهی یافت: «گذشته از مزیت‎هایی که شعر معزی بدان ممتاز است اشارات زیاد تاریخی نیز در قصاید او آمده و بسیاری از وقایع قسمتی از عصر سلجوقی را که بین 465ق یعنی سال جلوس ملکشاه تا حدود 520 ق پیش آمد (که گویا مرگ شاعر در آن موقع اتفاق افتاد) از آن قصاید می‌توان دریافت و از خواص و اخلاق و جنگ‎ها و صلح‎های ملکشاه و سلطان سنجر و اخبار بستگان و ندیمان و وزیران آنان مانند خواجه نظام الملک و فرزندان او و دیگران اطلاع حاصل توان کرد» <ref>ر.ک: همان، صفحه هشتادوهفت</ref>‏.		همچنین اضافه می‌کند: دیوان معزی یکی از معدود دواوینی است که می‌توان از فواید تاریخی و لغوی آن بهره‌ها برد. از شعر روان و بی‌پیرایه معزی حتی می‌توان به پاره‌ای از اخبار مربوط به حواشی حکومت سلاجقه از قبیل امرای محلی، درباریان، خویشاوندان سلطان و مانند آن‌ها آگاهی یافت: «گذشته از مزیت‎هایی که شعر معزی بدان ممتاز است اشارات زیاد تاریخی نیز در قصاید او آمده و بسیاری از وقایع قسمتی از عصر سلجوقی را که بین 465ق یعنی سال جلوس ملکشاه تا حدود 520 ق پیش آمد (که گویا مرگ شاعر در آن موقع اتفاق افتاد) از آن قصاید می‌توان دریافت و از خواص و اخلاق و جنگ‎ها و صلح‎های ملکشاه و سلطان سنجر و اخبار بستگان و ندیمان و وزیران آنان مانند خواجه نظام الملک و فرزندان او و دیگران اطلاع حاصل توان کرد» <ref>ر.ک: همان، صفحه هشتادوهفت</ref>‏.

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۶ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۷:۳۱

2019-10-06T17:31:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۲۱:۰۱
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	مصحح اثر در مقدمه پس از ذکر شرح‌حال معزی، پیشاهنگی او در غزل فارسی، داوری شاعران درباره شعر معزی و مطالب دیگری را به‌تفصیل موردمطالعه قرار داده است. وی باور و عقیده دینی معزی را این‌گونه معرفی می‌کند: آنچه روشن می‌نماید مذهب مختار معزی تسنن است ولی درعین‌حال نسبت به ائمه طاهرین(ع) ارادتی ستودنی دارد که این ارادت از منظری می‌تواند به دلیل شافعی بودن خواجه نظام الملک طوسی ممدوح بزرگ معزی و تقریب مذهب شافعی با مذهب شیعه باشد:		مصحح اثر در مقدمه پس از ذکر شرح‌حال معزی، پیشاهنگی او در غزل فارسی، داوری شاعران درباره شعر معزی و مطالب دیگری را به‌تفصیل موردمطالعه قرار داده است. وی باور و عقیده دینی معزی را این‌گونه معرفی می‌کند: آنچه روشن می‌نماید مذهب مختار معزی تسنن است ولی درعین‌حال نسبت به ائمه طاهرین(ع) ارادتی ستودنی دارد که این ارادت از منظری می‌تواند به دلیل شافعی بودن خواجه نظام الملک طوسی ممدوح بزرگ معزی و تقریب مذهب شافعی با مذهب شیعه باشد:
			{{شعر}}
	'''آن که داماد نبی بود و وصی بود و ولی~~***~~در موالاتش وصیت نیست شرط اولیا'''<ref>ر.ک: مقدمه مصحح، صفحه هشتادوسه و چهار</ref>‏.		{{ب\|'' آن که داماد نبی بود و وصی بود و ولی''\|2='' در موالاتش وصیت نیست شرط اولیا''<ref>ر.ک: مقدمه مصحح، صفحه هشتادوسه و چهار</ref>‏}}

	همچنین اضافه می‌کند: دیوان معزی یکی از معدود دواوینی است که می‌توان از فواید تاریخی و لغوی آن بهره‌ها برد. از شعر روان و بی‌پیرایه معزی حتی می‌توان به پاره‌ای از اخبار مربوط به حواشی حکومت سلاجقه از قبیل امرای محلی، درباریان، خویشاوندان سلطان و مانند آن‌ها آگاهی یافت: «گذشته از مزیت‎هایی که شعر معزی بدان ممتاز است اشارات زیاد تاریخی نیز در قصاید او آمده و بسیاری از وقایع قسمتی از عصر سلجوقی را که بین 465ق یعنی سال جلوس ملکشاه تا حدود 520 ق پیش آمد (که گویا مرگ شاعر در آن موقع اتفاق افتاد) از آن قصاید می‌توان دریافت و از خواص و اخلاق و جنگ‎ها و صلح‎های ملکشاه و سلطان سنجر و اخبار بستگان و ندیمان و وزیران آنان مانند خواجه نظام الملک و فرزندان او و دیگران اطلاع حاصل توان کرد» <ref>ر.ک: همان، صفحه هشتادوهفت</ref>‏.		همچنین اضافه می‌کند: دیوان معزی یکی از معدود دواوینی است که می‌توان از فواید تاریخی و لغوی آن بهره‌ها برد. از شعر روان و بی‌پیرایه معزی حتی می‌توان به پاره‌ای از اخبار مربوط به حواشی حکومت سلاجقه از قبیل امرای محلی، درباریان، خویشاوندان سلطان و مانند آن‌ها آگاهی یافت: «گذشته از مزیت‎هایی که شعر معزی بدان ممتاز است اشارات زیاد تاریخی نیز در قصاید او آمده و بسیاری از وقایع قسمتی از عصر سلجوقی را که بین 465ق یعنی سال جلوس ملکشاه تا حدود 520 ق پیش آمد (که گویا مرگ شاعر در آن موقع اتفاق افتاد) از آن قصاید می‌توان دریافت و از خواص و اخلاق و جنگ‎ها و صلح‎های ملکشاه و سلطان سنجر و اخبار بستگان و ندیمان و وزیران آنان مانند خواجه نظام الملک و فرزندان او و دیگران اطلاع حاصل توان کرد» <ref>ر.ک: همان، صفحه هشتادوهفت</ref>‏.

خط ۶۲:		خط ۶۱:
	[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]]		[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]]

	[[رده:~~قربانی-باقی زاده~~]]		[[رده: مهر(98)]]

	[[رده:25 تیر الی 24 مرداد (98)]]		[[رده:25 تیر الی 24 مرداد (98)]]

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۶ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۷:۲۹

2019-10-06T17:29:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۲۰:۵۹
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	}}		}}

	'''کلیات دیوان امیر معزی نیشابوری'''، مشتمل بر قصاید، غزلیات و مقطعات [[اميرمعزي، محمد بن عبدالملک\|محمد بن عبدالملک نیشابوری]] (متوفی اوایل قرن ششم هجری حدود 520ق) متخلص به معزی، امیرالشعراء دربار سلجوقی است. این دیوان با مقدمه و تصحیح و تعلیقات محمدرضا قنبری منتشر شده است.		'''کلیات دیوان امیر معزی نیشابوری'''، مشتمل بر قصاید، غزلیات و مقطعات [[اميرمعزي، محمد بن عبدالملک\|محمد بن عبدالملک نیشابوری]] (متوفی اوایل قرن ششم هجری حدود 520ق) متخلص به معزی، امیرالشعراء دربار سلجوقی است. این دیوان با مقدمه و تصحیح و تعلیقات [[قنبري، محمدرضا\|محمدرضا قنبری]] منتشر شده است.

	مصحح اثر در مقدمه پس از ذکر شرح‌حال معزی، پیشاهنگی او در غزل فارسی، داوری شاعران درباره شعر معزی و مطالب دیگری را به‌تفصیل موردمطالعه قرار داده است. وی باور و عقیده دینی معزی را این‌گونه معرفی می‌کند: آنچه روشن می‌نماید مذهب مختار معزی تسنن است ولی درعین‌حال نسبت به ائمه طاهرین(ع) ارادتی ستودنی دارد که این ارادت از منظری می‌تواند به دلیل شافعی بودن خواجه نظام الملک طوسی ممدوح بزرگ معزی و تقریب مذهب شافعی با مذهب شیعه باشد:		مصحح اثر در مقدمه پس از ذکر شرح‌حال معزی، پیشاهنگی او در غزل فارسی، داوری شاعران درباره شعر معزی و مطالب دیگری را به‌تفصیل موردمطالعه قرار داده است. وی باور و عقیده دینی معزی را این‌گونه معرفی می‌کند: آنچه روشن می‌نماید مذهب مختار معزی تسنن است ولی درعین‌حال نسبت به ائمه طاهرین(ع) ارادتی ستودنی دارد که این ارادت از منظری می‌تواند به دلیل شافعی بودن خواجه نظام الملک طوسی ممدوح بزرگ معزی و تقریب مذهب شافعی با مذهب شیعه باشد:
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	همچنین اضافه می‌کند: دیوان معزی یکی از معدود دواوینی است که می‌توان از فواید تاریخی و لغوی آن بهره‌ها برد. از شعر روان و بی‌پیرایه معزی حتی می‌توان به پاره‌ای از اخبار مربوط به حواشی حکومت سلاجقه از قبیل امرای محلی، درباریان، خویشاوندان سلطان و مانند آن‌ها آگاهی یافت: «گذشته از مزیت‎هایی که شعر معزی بدان ممتاز است اشارات زیاد تاریخی نیز در قصاید او آمده و بسیاری از وقایع قسمتی از عصر سلجوقی را که بین 465ق یعنی سال جلوس ملکشاه تا حدود 520 ق پیش آمد (که گویا مرگ شاعر در آن موقع اتفاق افتاد) از آن قصاید می‌توان دریافت و از خواص و اخلاق و جنگ‎ها و صلح‎های ملکشاه و سلطان سنجر و اخبار بستگان و ندیمان و وزیران آنان مانند خواجه نظام الملک و فرزندان او و دیگران اطلاع حاصل توان کرد» <ref>ر.ک: همان، صفحه هشتادوهفت</ref>‏.		همچنین اضافه می‌کند: دیوان معزی یکی از معدود دواوینی است که می‌توان از فواید تاریخی و لغوی آن بهره‌ها برد. از شعر روان و بی‌پیرایه معزی حتی می‌توان به پاره‌ای از اخبار مربوط به حواشی حکومت سلاجقه از قبیل امرای محلی، درباریان، خویشاوندان سلطان و مانند آن‌ها آگاهی یافت: «گذشته از مزیت‎هایی که شعر معزی بدان ممتاز است اشارات زیاد تاریخی نیز در قصاید او آمده و بسیاری از وقایع قسمتی از عصر سلجوقی را که بین 465ق یعنی سال جلوس ملکشاه تا حدود 520 ق پیش آمد (که گویا مرگ شاعر در آن موقع اتفاق افتاد) از آن قصاید می‌توان دریافت و از خواص و اخلاق و جنگ‎ها و صلح‎های ملکشاه و سلطان سنجر و اخبار بستگان و ندیمان و وزیران آنان مانند خواجه نظام الملک و فرزندان او و دیگران اطلاع حاصل توان کرد» <ref>ر.ک: همان، صفحه هشتادوهفت</ref>‏.

	وی سپس به بررسی پیشینه چاپ این اثر و اشکالات فراوان آن‌ها پرداخته می‌نویسد: «کلیات دیوان امیر معزی تنها یک‌‌بار با تصحیح و مقدمه کوتاه عباس اقبال آشتیانی در سال 1318ش از سوی کتاب‎فروشی اسلامیه به چاپ رسید و پس‌ازآن هیچ‎گاه تجدید چاپ نگردید. تنها یک‌‌بار دیگر آن‌هم پس از چهل سال از روی نسخه مرحوم اقبال به صورتی کاملاً نازل از حیث چاپ به سعی آقای ناصر هیری در سال 1362ش انتشار یافت و در این بیست‌وچند سال اخیر هم چاپ جدیدی از دیوان معزی صورت نبست. ازآنجاکه کلیات دیوان امیر معزی به اهتمامی آقای هیری عیناً از روی نسخه چاپی مرحوم اقبال حروف‎چینی شده در این مقال تنها به ارزیابی نسخه مصحح مرحوم اقبال می‌پردازیم. برخلاف ظاهر شکیل و آراسته کتاب، سهوهای بی‌شمار در آن راه یافته است که می‌تواند از عدم اشراف و نظارت دقیق مرحوم اقبال در مراحل چاپ کتاب که در آن روزگاران بسیار شیوه دشوار و سختی بوده حکایت نماید. کتاب دارای غلط‎های چاپی انبوه، تکرار برخی قصاید، آشفتگی در ردیف‎ها، سقطات و ناخوانا بودن بعضی از کلمات و اشتباهات قابل ذکر است و افزون بر همه این‌ها کتاب از هیچ فهرستی برخوردار نیست»<ref>ر.ک: همان، صفحه نودوهشت</ref>‏.		وی سپس به بررسی پیشینه چاپ این اثر و اشکالات فراوان آن‌ها پرداخته می‌نویسد: «کلیات دیوان امیر معزی تنها یک‌‌بار با تصحیح و مقدمه کوتاه [[اقبال آشتیانی، عباس\|عباس اقبال آشتیانی]] در سال 1318ش از سوی کتاب‎فروشی اسلامیه به چاپ رسید و پس‌ازآن هیچ‎گاه تجدید چاپ نگردید. تنها یک‌‌بار دیگر آن‌هم پس از چهل سال از روی نسخه مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] به صورتی کاملاً نازل از حیث چاپ به سعی آقای [[هيري، ناصر\|ناصر هیری]] در سال 1362ش انتشار یافت و در این بیست‌وچند سال اخیر هم چاپ جدیدی از دیوان معزی صورت نبست. ازآنجاکه کلیات دیوان امیر معزی به اهتمامی آقای هیری عیناً از روی نسخه چاپی مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] حروف‎چینی شده در این مقال تنها به ارزیابی نسخه مصحح مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] می‌پردازیم. برخلاف ظاهر شکیل و آراسته کتاب، سهوهای بی‌شمار در آن راه یافته است که می‌تواند از عدم اشراف و نظارت دقیق مرحوم [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] در مراحل چاپ کتاب که در آن روزگاران بسیار شیوه دشوار و سختی بوده حکایت نماید. کتاب دارای غلط‎های چاپی انبوه، تکرار برخی قصاید، آشفتگی در ردیف‎ها، سقطات و ناخوانا بودن بعضی از کلمات و اشتباهات قابل ذکر است و افزون بر همه این‌ها کتاب از هیچ فهرستی برخوردار نیست»<ref>ر.ک: همان، صفحه نودوهشت</ref>‏.

	مصحح باوجود اشکالات نسخه اقبال چاره‌ای جز استفاده از این نسخه نداشته است: «چون متأسفانه نسخه‌ای قدیمی از اشعار وی برای مقابله یافت نمی‌شود ما نیز به ناگزیر همان نسخه مصحح استاد اقبال را نسخه اساس قرار دادیم و تا آنجا که امکان‌پذیر بود با مراجعه به بعضی از تذکره‌ها، جنگ‎ها و مجموعه‌هایی که شعر معزی را در خویش داشت به تصحیح آن اهتمام کردیم و در مواردی که به هیچ قسم تصحیح امکان‌پذیر نبود به ناگزیر به تصحیح قیاسی ابیات و مصاریع پرداختیم و البته موارد تصحیح قیاسی را داخل قلاب [ ] نشان دادیم تا امکان اشتباه و التباس فراهم نگردد»<ref>ر.ک: همان، صفحه یک‎صد</ref>‏.		مصحح باوجود اشکالات نسخه اقبال چاره‌ای جز استفاده از این نسخه نداشته است: «چون متأسفانه نسخه‌ای قدیمی از اشعار وی برای مقابله یافت نمی‌شود ما نیز به ناگزیر همان نسخه مصحح استاد [[اقبال آشتیانی، عباس\|اقبال]] را نسخه اساس قرار دادیم و تا آنجا که امکان‌پذیر بود با مراجعه به بعضی از تذکره‌ها، جنگ‎ها و مجموعه‌هایی که شعر معزی را در خویش داشت به تصحیح آن اهتمام کردیم و در مواردی که به هیچ قسم تصحیح امکان‌پذیر نبود به ناگزیر به تصحیح قیاسی ابیات و مصاریع پرداختیم و البته موارد تصحیح قیاسی را داخل قلاب [ ] نشان دادیم تا امکان اشتباه و التباس فراهم نگردد»<ref>ر.ک: همان، صفحه یک‎صد</ref>‏.

	حروف‎چینی جدید، جدانویسی در سراسر دیوان، فاصله‌گذاری شریطه قصاید و جدانویسی کلمات، شماره‌گذاری ابیات و اعراب‌گذاری بر روی کلمات و عبارات مشکل برای آسان‌خوانی، ذکر برخی تعلیقات بر ابیات و واژگان دشوار، استفاده از اشعار شاعران و نویسندگان‌هم‌عصر و نزدیک به روزگار معزی از دیگر ویژگی‌های این دیوان نسبت به نسخ پیشین است<ref>ر.ک: همان، صفحه یک‎صد و یکصدویک</ref>‏.		حروف‎چینی جدید، جدانویسی در سراسر دیوان، فاصله‌گذاری شریطه قصاید و جدانویسی کلمات، شماره‌گذاری ابیات و اعراب‌گذاری بر روی کلمات و عبارات مشکل برای آسان‌خوانی، ذکر برخی تعلیقات بر ابیات و واژگان دشوار، استفاده از اشعار شاعران و نویسندگان‌هم‌عصر و نزدیک به روزگار معزی از دیگر ویژگی‌های این دیوان نسبت به نسخ پیشین است<ref>ر.ک: همان، صفحه یک‎صد و یکصدویک</ref>‏.
خط ۴۴:		خط ۴۴:

	==پانویس ==		==پانویس ==
	<references/>		<references />

	==منابع مقاله==		==منابع مقاله==

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۶ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۷:۲۴

2019-10-06T17:24:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۲۰:۵۴
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	}}		}}

	'''کلیات دیوان امیر معزی نیشابوری'''، مشتمل بر قصاید، غزلیات و مقطعات محمد بن عبدالملک نیشابوری (متوفی اوایل قرن ششم هجری حدود 520ق) متخلص به معزی، امیرالشعراء دربار سلجوقی است. این دیوان با مقدمه و تصحیح و تعلیقات محمدرضا قنبری منتشر شده است.		'''کلیات دیوان امیر معزی نیشابوری'''، مشتمل بر قصاید، غزلیات و مقطعات [[اميرمعزي، محمد بن عبدالملک\|محمد بن عبدالملک نیشابوری]] (متوفی اوایل قرن ششم هجری حدود 520ق) متخلص به معزی، امیرالشعراء دربار سلجوقی است. این دیوان با مقدمه و تصحیح و تعلیقات محمدرضا قنبری منتشر شده است.

	مصحح اثر در مقدمه پس از ذکر شرح‌حال معزی، پیشاهنگی او در غزل فارسی، داوری شاعران درباره شعر معزی و مطالب دیگری را به‌تفصیل موردمطالعه قرار داده است. وی باور و عقیده دینی معزی را این‌گونه معرفی می‌کند: آنچه روشن می‌نماید مذهب مختار معزی تسنن است ولی درعین‌حال نسبت به ائمه طاهرین(ع) ارادتی ستودنی دارد که این ارادت از منظری می‌تواند به دلیل شافعی بودن خواجه نظام الملک طوسی ممدوح بزرگ معزی و تقریب مذهب شافعی با مذهب شیعه باشد:		مصحح اثر در مقدمه پس از ذکر شرح‌حال معزی، پیشاهنگی او در غزل فارسی، داوری شاعران درباره شعر معزی و مطالب دیگری را به‌تفصیل موردمطالعه قرار داده است. وی باور و عقیده دینی معزی را این‌گونه معرفی می‌کند: آنچه روشن می‌نماید مذهب مختار معزی تسنن است ولی درعین‌حال نسبت به ائمه طاهرین(ع) ارادتی ستودنی دارد که این ارادت از منظری می‌تواند به دلیل شافعی بودن خواجه نظام الملک طوسی ممدوح بزرگ معزی و تقریب مذهب شافعی با مذهب شیعه باشد: