کلیات اشعار مولانا عرفی شیرازی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'جمال الدین ' به 'جمال‌الدین '

2024-02-11T04:43:32Z

جایگزینی متن - 'جمال الدین ' به 'جمال‌الدین '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۳
خط ۶:		خط ۶:
	\| پدیدآوران =		\| پدیدآوران =
	[[جواهری، غلام حسین]] (نويسنده)		[[جواهری، غلام حسین]] (نويسنده)
	[[عرفی شیرازی، ~~جمال الدین~~ محمد]] (سراينده)		[[عرفی شیرازی، جمال‌الدین محمد]] (سراينده)
	\|زبان		\|زبان
	\| زبان = فارسی		\| زبان = فارسی
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	'''کلیات عرفی شیرازی'''، مشتمل بر رساله نفسیه، قصاید، ترجیع‌بند، ترکیب‌بند، غزلیات، رباعیات، ساقی‌نامه و مثنویات [[عرفی شیرازی، ~~جمال الدین~~ محمد\|جمال‌الدین عرفی شیرازی]] (م 999ق) شاعر دوره صفوی است که بیشتر در هند مشهور بوده است. این اثر به کوشش [[جواهری، غلام حسین\|غلامحسین جواهری (وجدی)]] منتشر شده است.		'''کلیات عرفی شیرازی'''، مشتمل بر رساله نفسیه، قصاید، ترجیع‌بند، ترکیب‌بند، غزلیات، رباعیات، ساقی‌نامه و مثنویات [[عرفی شیرازی، جمال‌الدین محمد\|جمال‌الدین عرفی شیرازی]] (م 999ق) شاعر دوره صفوی است که بیشتر در هند مشهور بوده است. این اثر به کوشش [[جواهری، غلام حسین\|غلامحسین جواهری (وجدی)]] منتشر شده است.

	در ابتدای کتاب، به شرح حال و نام و نسب عرفی به‌اختصار و به اخلاق و عقاید او با تفصیل بیشتر پرداخته شده است<ref>ر.ک: مقدمه، ص2-14</ref>‏. [[عرفی شیرازی، ~~جمال الدین~~ محمد\|عرفی]]، در زمینه سخن مزیت‌های مخصوصی دارد؛ به‌طوری‌که تمام شعرا و گویندگان هم‌دوره او این حقیقت را تصدیق داشتند؛ حتی فیضی که ملک‌الشعرای دربار و سخن‌شناس توانایی بود نمی‌توانست طرز جدید و ابتکار عرفی را منکر شود و مکرر در مکاتبات خود، او را به وسعت فکر و قدرت ایجاد می‌ستود. نظیری نیشابوری که از سخن‌سرایان مسلم است و قدر او را در قصیده، هم‌سنگ انوری گرفته‌اند، در استقبال یکی از قصاید عرفی شکست خورده و در پایان بعد از عجز و اقرار به ناتوانی، خود را به پیروی از او ملزم می‌کند:		در ابتدای کتاب، به شرح حال و نام و نسب عرفی به‌اختصار و به اخلاق و عقاید او با تفصیل بیشتر پرداخته شده است<ref>ر.ک: مقدمه، ص2-14</ref>‏. [[عرفی شیرازی، جمال‌الدین محمد\|عرفی]]، در زمینه سخن مزیت‌های مخصوصی دارد؛ به‌طوری‌که تمام شعرا و گویندگان هم‌دوره او این حقیقت را تصدیق داشتند؛ حتی فیضی که ملک‌الشعرای دربار و سخن‌شناس توانایی بود نمی‌توانست طرز جدید و ابتکار عرفی را منکر شود و مکرر در مکاتبات خود، او را به وسعت فکر و قدرت ایجاد می‌ستود. نظیری نیشابوری که از سخن‌سرایان مسلم است و قدر او را در قصیده، هم‌سنگ انوری گرفته‌اند، در استقبال یکی از قصاید عرفی شکست خورده و در پایان بعد از عجز و اقرار به ناتوانی، خود را به پیروی از او ملزم می‌کند:

	{{شعر}}		{{شعر}}
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	{{پایان شعر}}		{{پایان شعر}}

	[[جواهری، غلام حسین\|وجدی]]، معتقد است که تمام آثار منظوم و منثور [[عرفی شیرازی، ~~جمال الدین~~ محمد\|عرفی]] از فهرست این کتاب خارج نیست؛ چون همان طور که در دیباچه نوشته شده آثار پراکنده عرفی به شکل قصیده و غزل و رساله نفسیه که هرکدام جداگانه چاپ‌ می‌شده، ظن اهل تحقیق را قوی کرده و احتمال داده‌اند که ممکن است آثار دیگری از او به‌جای مانده باشد، ولی با نسخه‌های متعدد و تحقیقاتی که روی آثار او شده، حدود آثار عرفی از فهرست این کتاب خارج نیست<ref>ر.ک: همان، ص23</ref>‏.		[[جواهری، غلام حسین\|وجدی]]، معتقد است که تمام آثار منظوم و منثور [[عرفی شیرازی، جمال‌الدین محمد\|عرفی]] از فهرست این کتاب خارج نیست؛ چون همان طور که در دیباچه نوشته شده آثار پراکنده عرفی به شکل قصیده و غزل و رساله نفسیه که هرکدام جداگانه چاپ‌ می‌شده، ظن اهل تحقیق را قوی کرده و احتمال داده‌اند که ممکن است آثار دیگری از او به‌جای مانده باشد، ولی با نسخه‌های متعدد و تحقیقاتی که روی آثار او شده، حدود آثار عرفی از فهرست این کتاب خارج نیست<ref>ر.ک: همان، ص23</ref>‏.

	به‌طوری‌که در این کتاب ملاحظه می‌کنید تعداد قصاید از 50 و غزلیات از 500 و رباعیات و قطعات، ترکیبات و ترجیعات و مثنویات او از صدها شعر متجاوز است. درباره رساله نفسیه که در ابتدای کتاب آمده و به زحمت زیاد به آن دسترسی پیدا شده، خیلی از تذکره‌نویسان از کلمه آن دچار اشتباه شده‌اند و آن را «نفیسه» نوشته‌اند؛ درصورتی‌که نام آن، «نفسیه» است و کلمه نفس در چند جای آن تکرار شده... نکاتی که این رساله دارد به یک سلسله مواعظ از قبیل تهذیب و تزکیه نفس و ارائه طریق به‌سوی حقیقت اختصاص یافته است<ref>ر.ک: همان، ص23-24</ref>‏.		به‌طوری‌که در این کتاب ملاحظه می‌کنید تعداد قصاید از 50 و غزلیات از 500 و رباعیات و قطعات، ترکیبات و ترجیعات و مثنویات او از صدها شعر متجاوز است. درباره رساله نفسیه که در ابتدای کتاب آمده و به زحمت زیاد به آن دسترسی پیدا شده، خیلی از تذکره‌نویسان از کلمه آن دچار اشتباه شده‌اند و آن را «نفیسه» نوشته‌اند؛ درصورتی‌که نام آن، «نفسیه» است و کلمه نفس در چند جای آن تکرار شده... نکاتی که این رساله دارد به یک سلسله مواعظ از قبیل تهذیب و تزکیه نفس و ارائه طریق به‌سوی حقیقت اختصاص یافته است<ref>ر.ک: همان، ص23-24</ref>‏.

Hbaghizadeh: /* وابسته‌ها */

2023-12-21T10:13:49Z

وابسته‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۳
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	==وابسته‌ها==		==وابسته‌ها==
	{{وابسته‌ها}}		{{وابسته‌ها}}
			[[کلیات عرفی شیرازی]]
	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]
	[[رده:زبان‌شناسی، زبان و ادبیات]]		[[رده:زبان‌شناسی، زبان و ادبیات]]

Hbaghizadeh در ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۲۲

2023-12-13T20:22:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۵۲
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	در ابتدای کتاب، به شرح حال و نام و نسب عرفی به‌اختصار و به اخلاق و عقاید او با تفصیل بیشتر پرداخته شده است<ref>ر.ک: مقدمه، ص2-14</ref>‏. [[عرفی شیرازی، جمال الدین محمد\|عرفی]]، در زمینه سخن مزیت‌های مخصوصی دارد؛ به‌طوری‌که تمام شعرا و گویندگان هم‌دوره او این حقیقت را تصدیق داشتند؛ حتی فیضی که ملک‌الشعرای دربار و سخن‌شناس توانایی بود نمی‌توانست طرز جدید و ابتکار عرفی را منکر شود و مکرر در مکاتبات خود، او را به وسعت فکر و قدرت ایجاد می‌ستود. نظیری نیشابوری که از سخن‌سرایان مسلم است و قدر او را در قصیده، هم‌سنگ انوری گرفته‌اند، در استقبال یکی از قصاید عرفی شکست خورده و در پایان بعد از عجز و اقرار به ناتوانی، خود را به پیروی از او ملزم می‌کند:		در ابتدای کتاب، به شرح حال و نام و نسب عرفی به‌اختصار و به اخلاق و عقاید او با تفصیل بیشتر پرداخته شده است<ref>ر.ک: مقدمه، ص2-14</ref>‏. [[عرفی شیرازی، جمال الدین محمد\|عرفی]]، در زمینه سخن مزیت‌های مخصوصی دارد؛ به‌طوری‌که تمام شعرا و گویندگان هم‌دوره او این حقیقت را تصدیق داشتند؛ حتی فیضی که ملک‌الشعرای دربار و سخن‌شناس توانایی بود نمی‌توانست طرز جدید و ابتکار عرفی را منکر شود و مکرر در مکاتبات خود، او را به وسعت فکر و قدرت ایجاد می‌ستود. نظیری نیشابوری که از سخن‌سرایان مسلم است و قدر او را در قصیده، هم‌سنگ انوری گرفته‌اند، در استقبال یکی از قصاید عرفی شکست خورده و در پایان بعد از عجز و اقرار به ناتوانی، خود را به پیروی از او ملزم می‌کند:

	'''به طرز وی دو سه بیتی دگر ادا سازم'''		{{شعر}}
	که بهر دعوی او قاطع است برهانی'''<ref>ر.ک: همان، ص15</ref>‏~~.'''~~		{{ب\|''به طرز وی دو سه بیتی دگر ادا سازم''\|2=''که بهر دعوی او قاطع است برهانی''<ref>ر.ک: همان، ص15</ref>‏}}
			{{پایان شعر}}

	[[جواهری، غلام حسین\|وجدی]]، معتقد است که تمام آثار منظوم و منثور [[عرفی شیرازی، جمال الدین محمد\|عرفی]] از فهرست این کتاب خارج نیست؛ چون همان طور که در دیباچه نوشته شده آثار پراکنده عرفی به شکل قصیده و غزل و رساله نفسیه که هرکدام جداگانه چاپ‌ می‌شده، ظن اهل تحقیق را قوی کرده و احتمال داده‌اند که ممکن است آثار دیگری از او به‌جای مانده باشد، ولی با نسخه‌های متعدد و تحقیقاتی که روی آثار او شده، حدود آثار عرفی از فهرست این کتاب خارج نیست<ref>ر.ک: همان، ص23</ref>‏.		[[جواهری، غلام حسین\|وجدی]]، معتقد است که تمام آثار منظوم و منثور [[عرفی شیرازی، جمال الدین محمد\|عرفی]] از فهرست این کتاب خارج نیست؛ چون همان طور که در دیباچه نوشته شده آثار پراکنده عرفی به شکل قصیده و غزل و رساله نفسیه که هرکدام جداگانه چاپ‌ می‌شده، ظن اهل تحقیق را قوی کرده و احتمال داده‌اند که ممکن است آثار دیگری از او به‌جای مانده باشد، ولی با نسخه‌های متعدد و تحقیقاتی که روی آثار او شده، حدود آثار عرفی از فهرست این کتاب خارج نیست<ref>ر.ک: همان، ص23</ref>‏.
خط ۴۸:		خط ۴۹:

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]
			[[رده:زبان‌شناسی، زبان و ادبیات]]
			[[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]]
			[[رده:زبان و ادبیات فارسی]]

	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 آذر 1402]]
	[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ آذر 1402 توسط سید محمد رضا موسوی]]		[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ آذر 1402 توسط سید محمد رضا موسوی]]
	[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ آذر 1402 توسط محسن عزیزی]]		[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ آذر 1402 توسط محسن عزیزی]]

Hbaghizadeh در ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۱۸

2023-12-13T20:18:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۴۸
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	'''کلیات عرفی شیرازی'''، مشتمل بر رساله نفسیه، قصاید، ترجیع‌بند، ترکیب‌بند، غزلیات، رباعیات، ساقی‌نامه و مثنویات جمال‌الدین عرفی شیرازی (م 999ق) شاعر دوره صفوی است که بیشتر در هند مشهور بوده است. این اثر به کوشش غلامحسین جواهری (وجدی) منتشر شده است.		'''کلیات عرفی شیرازی'''، مشتمل بر رساله نفسیه، قصاید، ترجیع‌بند، ترکیب‌بند، غزلیات، رباعیات، ساقی‌نامه و مثنویات [[عرفی شیرازی، جمال الدین محمد\|جمال‌الدین عرفی شیرازی]] (م 999ق) شاعر دوره صفوی است که بیشتر در هند مشهور بوده است. این اثر به کوشش [[جواهری، غلام حسین\|غلامحسین جواهری (وجدی)]] منتشر شده است.

	در ابتدای کتاب، به شرح حال و نام و نسب عرفی به‌اختصار و به اخلاق و عقاید او با تفصیل بیشتر پرداخته شده است<ref>ر.ک: مقدمه، ص2-14</ref>‏. ~~عرفی،~~ در زمینه سخن مزیت‌های مخصوصی دارد؛ به‌طوری‌که تمام شعرا و گویندگان هم‌دوره او این حقیقت را تصدیق داشتند؛ حتی فیضی که ملک‌الشعرای دربار و سخن‌شناس توانایی بود نمی‌توانست طرز جدید و ابتکار عرفی را منکر شود و مکرر در مکاتبات خود، او را به وسعت فکر و قدرت ایجاد می‌ستود. نظیری نیشابوری که از سخن‌سرایان مسلم است و قدر او را در قصیده، هم‌سنگ انوری گرفته‌اند، در استقبال یکی از قصاید عرفی شکست خورده و در پایان بعد از عجز و اقرار به ناتوانی، خود را به پیروی از او ملزم می‌کند:		در ابتدای کتاب، به شرح حال و نام و نسب عرفی به‌اختصار و به اخلاق و عقاید او با تفصیل بیشتر پرداخته شده است<ref>ر.ک: مقدمه، ص2-14</ref>‏. [[عرفی شیرازی، جمال الدین محمد\|عرفی]]، در زمینه سخن مزیت‌های مخصوصی دارد؛ به‌طوری‌که تمام شعرا و گویندگان هم‌دوره او این حقیقت را تصدیق داشتند؛ حتی فیضی که ملک‌الشعرای دربار و سخن‌شناس توانایی بود نمی‌توانست طرز جدید و ابتکار عرفی را منکر شود و مکرر در مکاتبات خود، او را به وسعت فکر و قدرت ایجاد می‌ستود. نظیری نیشابوری که از سخن‌سرایان مسلم است و قدر او را در قصیده، هم‌سنگ انوری گرفته‌اند، در استقبال یکی از قصاید عرفی شکست خورده و در پایان بعد از عجز و اقرار به ناتوانی، خود را به پیروی از او ملزم می‌کند:
	~~'''به طرز وی دو سه بیتی دگر ادا سازم~~
	~~که بهر دعوی او قاطع است برهانی'''<ref>ر.ک: همان، ص15</ref>‏.~~

	~~وجدی،~~ معتقد است که تمام آثار منظوم و منثور عرفی از فهرست این کتاب خارج نیست؛ چون همان طور که در دیباچه نوشته شده آثار پراکنده عرفی به شکل قصیده و غزل و رساله نفسیه که هرکدام جداگانه چاپ‌ می‌شده، ظن اهل تحقیق را قوی کرده و احتمال داده‌اند که ممکن است آثار دیگری از او به‌جای مانده باشد، ولی با نسخه‌های متعدد و تحقیقاتی که روی آثار او شده، حدود آثار عرفی از فهرست این کتاب خارج نیست<ref>ر.ک: همان، ص23</ref>‏.		'''به طرز وی دو سه بیتی دگر ادا سازم'''
			که بهر دعوی او قاطع است برهانی'''<ref>ر.ک: همان، ص15</ref>‏.'''

			[[جواهری، غلام حسین\|وجدی]]، معتقد است که تمام آثار منظوم و منثور [[عرفی شیرازی، جمال الدین محمد\|عرفی]] از فهرست این کتاب خارج نیست؛ چون همان طور که در دیباچه نوشته شده آثار پراکنده عرفی به شکل قصیده و غزل و رساله نفسیه که هرکدام جداگانه چاپ‌ می‌شده، ظن اهل تحقیق را قوی کرده و احتمال داده‌اند که ممکن است آثار دیگری از او به‌جای مانده باشد، ولی با نسخه‌های متعدد و تحقیقاتی که روی آثار او شده، حدود آثار عرفی از فهرست این کتاب خارج نیست<ref>ر.ک: همان، ص23</ref>‏.

	به‌طوری‌که در این کتاب ملاحظه می‌کنید تعداد قصاید از 50 و غزلیات از 500 و رباعیات و قطعات، ترکیبات و ترجیعات و مثنویات او از صدها شعر متجاوز است. درباره رساله نفسیه که در ابتدای کتاب آمده و به زحمت زیاد به آن دسترسی پیدا شده، خیلی از تذکره‌نویسان از کلمه آن دچار اشتباه شده‌اند و آن را «نفیسه» نوشته‌اند؛ درصورتی‌که نام آن، «نفسیه» است و کلمه نفس در چند جای آن تکرار شده... نکاتی که این رساله دارد به یک سلسله مواعظ از قبیل تهذیب و تزکیه نفس و ارائه طریق به‌سوی حقیقت اختصاص یافته است<ref>ر.ک: همان، ص23-24</ref>‏.		به‌طوری‌که در این کتاب ملاحظه می‌کنید تعداد قصاید از 50 و غزلیات از 500 و رباعیات و قطعات، ترکیبات و ترجیعات و مثنویات او از صدها شعر متجاوز است. درباره رساله نفسیه که در ابتدای کتاب آمده و به زحمت زیاد به آن دسترسی پیدا شده، خیلی از تذکره‌نویسان از کلمه آن دچار اشتباه شده‌اند و آن را «نفیسه» نوشته‌اند؛ درصورتی‌که نام آن، «نفسیه» است و کلمه نفس در چند جای آن تکرار شده... نکاتی که این رساله دارد به یک سلسله مواعظ از قبیل تهذیب و تزکیه نفس و ارائه طریق به‌سوی حقیقت اختصاص یافته است<ref>ر.ک: همان، ص23-24</ref>‏.

Hbaghizadeh در ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۱۶

2023-12-13T20:16:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۴۶
خط ۶:		خط ۶:
	\| پدیدآوران =		\| پدیدآوران =
	[[جواهری، غلام حسین]] (نويسنده)		[[جواهری، غلام حسین]] (نويسنده)
	[[عرفی ~~شیرازی ،~~ جمال الدین محمد]] (سراينده)		[[عرفی شیرازی، جمال الدین محمد]] (سراينده)
	\|زبان		\|زبان
	\| زبان = فارسی		\| زبان = فارسی

A-esmaeili: صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR12134J1.jpg | عنوان = کلیات اشعار مولانا عرفی شیرازی | عنوان‌های دیگر = دیوان عرفی شیرازی شامل رساله نفسیه - قصاید - ترجیع بند - ترکیب بند - غزلیات - رباعیات - ساقی نامه - مثنویات کلیات اشعار مولانا عرفی شیرازی | پدیدآور...» ایجاد کرد

2023-12-09T04:16:50Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR12134J1.jpg | عنوان = کلیات اشعار مولانا عرفی شیرازی | عنوان‌های دیگر = دیوان عرفی شیرازی ** شامل رساله نفسیه - قصاید - ترجیع بند - ترکیب بند - غزلیات - رباعیات - ساقی نامه - مثنویات ** کلیات اشعار مولانا عرفی شیرازی | پدیدآور...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات کتاب
| تصویر =NUR12134J1.jpg
| عنوان = کلیات اشعار مولانا عرفی شیرازی
| عنوان‌های دیگر = دیوان عرفی شیرازی ** شامل رساله نفسیه - قصاید - ترجیع بند - ترکیب بند - غزلیات - رباعیات - ساقی نامه - مثنویات ** کلیات اشعار مولانا عرفی شیرازی
| پدیدآورندگان
| پدیدآوران =
[[جواهری، غلام حسین]] (نويسنده)
[[عرفی شیرازی ، جمال الدین محمد]] (سراينده)
|زبان
| زبان = فارسی
| کد کنگره = 9د 6031 ‏PIR‎‏
| موضوع =شعر فارسی - قرن 10ق.
|ناشر
| ناشر = کتابخانه سنايی
| مکان نشر = ایران - تهران
| سال نشر = 13سده
| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE12134AUTOMATIONCODE
| چاپ = 1
| شابک = -
| تعداد جلد = 1
| کتابخانۀ دیجیتال نور = 12134
| کتابخوان همراه نور = 12134
| کد پدیدآور = 2542
| پس از =
| پیش از =
}}
'''کلیات عرفی شیرازی'''، مشتمل بر رساله نفسیه، قصاید، ترجیع‌بند، ترکیب‌بند، غزلیات، رباعیات، ساقی‌نامه و مثنویات جمال‌الدین عرفی شیرازی (م 999ق) شاعر دوره صفوی است که بیشتر در هند مشهور بوده است. این اثر به کوشش غلامحسین جواهری (وجدی) منتشر شده است.

در ابتدای کتاب، به شرح حال و نام و نسب عرفی به‌اختصار و به اخلاق و عقاید او با تفصیل بیشتر پرداخته شده است<ref>ر.ک: مقدمه، ص2-14</ref>‏. عرفی، در زمینه سخن مزیت‌های مخصوصی دارد؛ به‌طوری‌که تمام شعرا و گویندگان هم‌دوره او این حقیقت را تصدیق داشتند؛ حتی فیضی که ملک‌الشعرای دربار و سخن‌شناس توانایی بود نمی‌توانست طرز جدید و ابتکار عرفی را منکر شود و مکرر در مکاتبات خود، او را به وسعت فکر و قدرت ایجاد می‌ستود. نظیری نیشابوری که از سخن‌سرایان مسلم است و قدر او را در قصیده، هم‌سنگ انوری گرفته‌اند، در استقبال یکی از قصاید عرفی شکست خورده و در پایان بعد از عجز و اقرار به ناتوانی، خود را به پیروی از او ملزم می‌کند:
'''به طرز وی دو سه بیتی دگر ادا سازم
که بهر دعوی او قاطع است برهانی'''<ref>ر.ک: همان، ص15</ref>‏.

وجدی، معتقد است که تمام آثار منظوم و منثور عرفی از فهرست این کتاب خارج نیست؛ چون همان طور که در دیباچه نوشته شده آثار پراکنده عرفی به شکل قصیده و غزل و رساله نفسیه که هرکدام جداگانه چاپ‌ می‌شده، ظن اهل تحقیق را قوی کرده و احتمال داده‌اند که ممکن است آثار دیگری از او به‌جای مانده باشد، ولی با نسخه‌های متعدد و تحقیقاتی که روی آثار او شده، حدود آثار عرفی از فهرست این کتاب خارج نیست<ref>ر.ک: همان، ص23</ref>‏.

به‌طوری‌که در این کتاب ملاحظه می‌کنید تعداد قصاید از 50 و غزلیات از 500 و رباعیات و قطعات، ترکیبات و ترجیعات و مثنویات او از صدها شعر متجاوز است. درباره رساله نفسیه که در ابتدای کتاب آمده و به زحمت زیاد به آن دسترسی پیدا شده، خیلی از تذکره‌نویسان از کلمه آن دچار اشتباه شده‌اند و آن را «نفیسه» نوشته‌اند؛ درصورتی‌که نام آن، «نفسیه» است و کلمه نفس در چند جای آن تکرار شده... نکاتی که این رساله دارد به یک سلسله مواعظ از قبیل تهذیب و تزکیه نفس و ارائه طریق به‌سوی حقیقت اختصاص یافته است<ref>ر.ک: همان، ص23-24</ref>‏.

==پانویس==
<references/>

==منابع مقاله==
مقدمه کتاب.

==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}

[[رده:کتاب‌شناسی]]

[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ آذر 1402 توسط سید محمد رضا موسوی]]
[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ آذر 1402 توسط محسن عزیزی]]