وصایای ارسطو به شیماس - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'مقدمه نويس' به 'مقدمه‌نويس'

2023-01-25T10:24:10Z

جایگزینی متن - 'مقدمه نويس' به 'مقدمه‌نويس'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۴
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	[[نجفی قوچانی، محمدحسن]] (شارح)		[[نجفی قوچانی، محمدحسن]] (شارح)

	[[عطایی، محمدرضا]] (~~مقدمه نويس~~)		[[عطایی، محمدرضا]] (مقدمه‌نويس)
	\| زبان =فارسی		\| زبان =فارسی
	\| کد کنگره =‏BBR‎‏ ‎‏817‎‏ ‎‏/‎‏ت‎‏703		\| کد کنگره =‏BBR‎‏ ‎‏817‎‏ ‎‏/‎‏ت‎‏703

Hbaghizadeh@noornet.net: /* منابع مقاله */

2022-02-06T21:28:26Z

منابع مقاله

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۵۸
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	\| شابک =964-92199-4-3		\| شابک =964-92199-4-3
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =~~18266~~		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =14477
	\| کتابخوان همراه نور =14477		\| کتابخوان همراه نور =14477
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
خط ۹۶:		خط ۹۶:
	[[رده:عصر شارحان (فلسفه)]]		[[رده:عصر شارحان (فلسفه)]]
	[[رده:شارحان (فلسفه) قرن هفتم]]		[[رده:شارحان (فلسفه) قرن هفتم]]
	[[رده:~~فيلسوفان قرن هفتم، آ-ی~~]]		[[رده:آثار فلسفی]]

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۱۷

2021-01-21T23:17:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۲:۴۷
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	}}		}}

	'''وصاياى ارسطو به شيماس (شرح رساله تفاحيه)'''، از آثار ارسطو مى‌باشد كه محمد بن حسين، بابا افضل كاشانى، حكيم و فيلسوف برجسته سده ششم و اوايل سده هفتم هجرى آن را از عربى به فارسى ترجمه و [[نجفی قوچانی، محمدحسن\|حسن حسينى خراسانى قوچانى]]، معروف به [[نجفی قوچانی، محمدحسن\|آقا نجفى قوچانى]]، آن را شرح و با تصحيح و تعليق محمدرضا عطايى عرضه شده است.		'''وصاياى ارسطو به شيماس (شرح رساله تفاحيه)'''، از آثار [[ارسطو]] مى‌باشد كه محمد بن حسين، بابا افضل كاشانى، حكيم و فيلسوف برجسته سده ششم و اوايل سده هفتم هجرى آن را از عربى به فارسى ترجمه و [[نجفی قوچانی، محمدحسن\|حسن حسينى خراسانى قوچانى]]، معروف به [[نجفی قوچانی، محمدحسن\|آقا نجفى قوچانى]]، آن را شرح و با تصحيح و تعليق [[عطایی، محمدرضا\|محمدرضا عطايى]] عرضه شده است.

	مترجم عربى اين اثر از متن يونانى دقيقاً مشخص نيست كه چه كسى بوده است.		مترجم عربى اين اثر از متن يونانى دقيقاً مشخص نيست كه چه كسى بوده است.
خط ۵۶:		خط ۵۶:
	نام اين رساله در دست‌نوشت مرحوم آقا نجفى و هم‌چنين در كتاب «[[الذريعة إلی تصانيف الشيعة\|الذريعة الى تصانيف الشيعة]]» و نظاير اينها، به همين شكل و با ياى نسبت ضبط شده است، ولى در نسخه‌اى كه به اهتمام آقاى مينوى و مهدوى به چاپ رسيده، «رساله تفاحه» آمده است كه طبق قواعد دستورى نيز به شكل فوق صحيح‌تر است.		نام اين رساله در دست‌نوشت مرحوم آقا نجفى و هم‌چنين در كتاب «[[الذريعة إلی تصانيف الشيعة\|الذريعة الى تصانيف الشيعة]]» و نظاير اينها، به همين شكل و با ياى نسبت ضبط شده است، ولى در نسخه‌اى كه به اهتمام آقاى مينوى و مهدوى به چاپ رسيده، «رساله تفاحه» آمده است كه طبق قواعد دستورى نيز به شكل فوق صحيح‌تر است.

	محمدتقى دانش‌پژوه (ص 436) از اين رساله، به «سيب‌نامه» تعبير كرده است. (دانشنامه جهان اسلام).		[[دانش‌پژوه، محمدتقی\|محمدتقى دانش‌پژوه]] (ص 436) از اين رساله، به «سيب‌نامه» تعبير كرده است. (دانشنامه جهان اسلام).

	== گزارش محتوا ==		== گزارش محتوا ==
خط ۶۳:		خط ۶۳:
	مصحح، در مقدمه خود، ابتدا شرح حال مختصرى از زندگانى و شخصيت ارسطو و بابا افضل كاشانى را بيان و سپس به اختلاف نسخه‌هاى موجود اين رساله، اشاره كرده است.		مصحح، در مقدمه خود، ابتدا شرح حال مختصرى از زندگانى و شخصيت ارسطو و بابا افضل كاشانى را بيان و سپس به اختلاف نسخه‌هاى موجود اين رساله، اشاره كرده است.

	اين رساله، حاصل بحث و گفت‌وگوهايى است كه ارسطو در آخرين لحظات عمر خود، در بستر بيمارى با شاگردانش انجام داده و مضامين آن عبارتند از: زندگى، دورى از نفس، محبت، طلب دانش و علم و نظاير آن. نمونه‌اى از متن اين اثر، بدين قرار مى‌باشد:		اين رساله، حاصل بحث و گفت‌وگوهايى است كه [[ارسطو]] در آخرين لحظات عمر خود، در بستر بيمارى با شاگردانش انجام داده و مضامين آن عبارتند از: زندگى، دورى از نفس، محبت، طلب دانش و علم و نظاير آن. نمونه‌اى از متن اين اثر، بدين قرار مى‌باشد:

	«ارسطو گفت: من رأى طبيب را بگذاشتم و از ادويه، به بوى سيبى بس كردم كه روان مرا چندان نگه دارد كه در سخن حق شما كه طالب علمید، بگذارم... و بهترين اميد من از دارو، نيروى سخن گفتن است... پس چون مرگ، شما را ناخوش افتد؟ و منزلى را كه از آن فضيلت حكمت و منفعت به شما رسد، ناخوش آيد؟ و منزلى را كه از آن، زيان به شما رسد، به خود پسنديده آيد؟... اين مرگ كه نزد عامه ناپسنديده است، خود نيست الا از قالب جدا گشتن و مرغ روان از قفس پريدن.		«ارسطو گفت: من رأى طبيب را بگذاشتم و از ادويه، به بوى سيبى بس كردم كه روان مرا چندان نگه دارد كه در سخن حق شما كه طالب علمید، بگذارم... و بهترين اميد من از دارو، نيروى سخن گفتن است... پس چون مرگ، شما را ناخوش افتد؟ و منزلى را كه از آن فضيلت حكمت و منفعت به شما رسد، ناخوش آيد؟ و منزلى را كه از آن، زيان به شما رسد، به خود پسنديده آيد؟... اين مرگ كه نزد عامه ناپسنديده است، خود نيست الا از قالب جدا گشتن و مرغ روان از قفس پريدن.
خط ۷۳:		خط ۷۳:
	چنان‌كه از محتواى اين رساله برمى‌آيد، ارسطو داراى مقامى از عرفان و اهل تهذيب نفس، رياضت و سير و سلوك بوده است. وى در علوم و فنون مختلف زمان، سرآمد بود و مورخان فلسفه، او را بنيان‌گذار منطق و هم‌چنين رئيس فلاسفه مشاء دانسته‌اند، از نظر وى، انسان كامل آن نيست كه به علم مابعدالطبيعه اشتغال ورزد؛ شايد منظور اين باشد كه علم تنها باعث كمال نمى‌شود، بلكه تقرب عملى نيز لازم است.		چنان‌كه از محتواى اين رساله برمى‌آيد، ارسطو داراى مقامى از عرفان و اهل تهذيب نفس، رياضت و سير و سلوك بوده است. وى در علوم و فنون مختلف زمان، سرآمد بود و مورخان فلسفه، او را بنيان‌گذار منطق و هم‌چنين رئيس فلاسفه مشاء دانسته‌اند، از نظر وى، انسان كامل آن نيست كه به علم مابعدالطبيعه اشتغال ورزد؛ شايد منظور اين باشد كه علم تنها باعث كمال نمى‌شود، بلكه تقرب عملى نيز لازم است.

	ارسطو هدف زندگى را سعادت و خوشبختى مى‌داند و شرط سعادت را زندگى عقلايى. به نظر وى براى وصول به كمال و فضيلت، يك راه هست و آن، راه وسط و اعتدال است.		[[ارسطو]] هدف زندگى را سعادت و خوشبختى مى‌داند و شرط سعادت را زندگى عقلايى. به نظر وى براى وصول به كمال و فضيلت، يك راه هست و آن، راه وسط و اعتدال است.

	== وضعيت كتاب ==		== وضعيت كتاب ==


	اين اثر در تهران به سال 1311ش، توسط «ح. اصفهانى» (مبصر السلطنه) تحت عنوان «تفاحيه» و توسط «د. س. مارگاليوس» با ترجمه‌اى انگليسى، چاپ و منتشر شده است.		اين اثر در تهران به سال 1311ش، توسط «ح. اصفهانى» (مبصر السلطنه) تحت عنوان «تفاحيه» و توسط «د. س. مارگاليوس» با ترجمه‌اى انگليسى، چاپ و منتشر شده است.
خط ۸۴:		خط ۸۳:
	نسخه‌برگردان اين رساله، كتابت سال 676ق، توسط دكتر محمدرضا ابويى مهريزى و دكتر وحيد ذو الفقارى، مالك نسخه، از سوى مؤسسه پژوهشى حكمت و فلسفه ايران منتشر شده است. اين نسخه خطى، به‌وسيله كاتبى از مردم كاشان به نام محمد بن يوسف بن على نوش‌آبادى در تاريخ مذكور كتابت شده است.		نسخه‌برگردان اين رساله، كتابت سال 676ق، توسط دكتر محمدرضا ابويى مهريزى و دكتر وحيد ذو الفقارى، مالك نسخه، از سوى مؤسسه پژوهشى حكمت و فلسفه ايران منتشر شده است. اين نسخه خطى، به‌وسيله كاتبى از مردم كاشان به نام محمد بن يوسف بن على نوش‌آبادى در تاريخ مذكور كتابت شده است.

	اين رساله در سال 1331ق، توسط دو استاد فقيد، [[مینوی، مجتبی\|مجتبى مينوى]] و يحيى مهدوى در قالب مصنفات بابا افضل تصحيح و چاپ شده و مجداداً در سال 1366ق، توسط انتشارات خوارزمى به‌صورت افست تجديد چاپ شده است. كار سترگى كه اين دو استاد انجام دادند، بر اساس چندين نسخه خطى از اين رساله، از جمله نسخه‌اى مربوط به سال 674ق، متعلق به كتابخانه نور عثمانيه استانبول و نسخه مرحوم مهدى بيانى، كتابت سال 679ق، مى‌باشد.		اين رساله در سال 1331ق، توسط دو استاد فقيد، [[مینوی، مجتبی\|مجتبى مينوى]] و [[يحيى مهدوى]] در قالب مصنفات بابا افضل تصحيح و چاپ شده و مجداداً در سال 1366ق، توسط انتشارات خوارزمى به‌صورت افست تجديد چاپ شده است. كار سترگى كه اين دو استاد انجام دادند، بر اساس چندين نسخه خطى از اين رساله، از جمله نسخه‌اى مربوط به سال 674ق، متعلق به كتابخانه نور عثمانيه استانبول و نسخه مرحوم مهدى بيانى، كتابت سال 679ق، مى‌باشد.

	نسخه‌اى از اين رساله، اخيراً در يزد يافت شده كه تنها دو سال با نسخه اساس مرحومان [[مینوی، مجتبی\|مجتبى مينوى]] و يحيى مهدوى اختلاف دارد و با توجه به اينكه كاتب آن از مردم نوش‌آباد كاشان است و فاصله كمى هم با روزگار حيات بابا افضل دارد، نسخه مهم و درخور توجهى است كه حال به‌صورت نسخه‌برگردان در مؤسسه پژوهشى حكمت و فلسفه ايران در قالب مجموعه متون فلسفى و كلامى ايران و اسلام كه متعلق به اين مؤسسه است به همراه پيشگفتار و مقدمه انگليسى استاد [[پورجوادی، نصرالله\|نصرالله پورجوادى]]، منتشر شده است.		نسخه‌اى از اين رساله، اخيراً در يزد يافت شده كه تنها دو سال با نسخه اساس مرحومان [[مینوی، مجتبی\|مجتبى مينوى]] و يحيى مهدوى اختلاف دارد و با توجه به اينكه كاتب آن از مردم نوش‌آباد كاشان است و فاصله كمى هم با روزگار حيات بابا افضل دارد، نسخه مهم و درخور توجهى است كه حال به‌صورت نسخه‌برگردان در مؤسسه پژوهشى حكمت و فلسفه ايران در قالب مجموعه متون فلسفى و كلامى ايران و اسلام كه متعلق به اين مؤسسه است به همراه پيشگفتار و مقدمه انگليسى استاد [[پورجوادی، نصرالله\|نصرالله پورجوادى]]، منتشر شده است.

	== منابع مقاله ==		== منابع مقاله ==


	#مقدمه و متن كتاب؛		#مقدمه و متن كتاب؛
	#دانشنامه جهان اسلام، مدخل بابا افضل، ج 1، ص 21، نوشته عباس زرياب.		#دانشنامه جهان اسلام، مدخل بابا افضل، ج 1، ص 21، نوشته عباس زرياب.


	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'علمي' به 'علمی'

2019-08-07T20:27:50Z

جایگزینی متن - 'علمي' به 'علمی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۲۳:۵۷
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =18266		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =18266
			\| کتابخوان همراه نور =14477
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
	\| پس از =		\| پس از =
خط ۶۴:		خط ۶۵:
	اين رساله، حاصل بحث و گفت‌وگوهايى است كه ارسطو در آخرين لحظات عمر خود، در بستر بيمارى با شاگردانش انجام داده و مضامين آن عبارتند از: زندگى، دورى از نفس، محبت، طلب دانش و علم و نظاير آن. نمونه‌اى از متن اين اثر، بدين قرار مى‌باشد:		اين رساله، حاصل بحث و گفت‌وگوهايى است كه ارسطو در آخرين لحظات عمر خود، در بستر بيمارى با شاگردانش انجام داده و مضامين آن عبارتند از: زندگى، دورى از نفس، محبت، طلب دانش و علم و نظاير آن. نمونه‌اى از متن اين اثر، بدين قرار مى‌باشد:

	«ارسطو گفت: من رأى طبيب را بگذاشتم و از ادويه، به بوى سيبى بس كردم كه روان مرا چندان نگه دارد كه در سخن حق شما كه طالب ~~علميد،~~ بگذارم... و بهترين اميد من از دارو، نيروى سخن گفتن است... پس چون مرگ، شما را ناخوش افتد؟ و منزلى را كه از آن فضيلت حكمت و منفعت به شما رسد، ناخوش آيد؟ و منزلى را كه از آن، زيان به شما رسد، به خود پسنديده آيد؟... اين مرگ كه نزد عامه ناپسنديده است، خود نيست الا از قالب جدا گشتن و مرغ روان از قفس پريدن.		«ارسطو گفت: من رأى طبيب را بگذاشتم و از ادويه، به بوى سيبى بس كردم كه روان مرا چندان نگه دارد كه در سخن حق شما كه طالب علمید، بگذارم... و بهترين اميد من از دارو، نيروى سخن گفتن است... پس چون مرگ، شما را ناخوش افتد؟ و منزلى را كه از آن فضيلت حكمت و منفعت به شما رسد، ناخوش آيد؟ و منزلى را كه از آن، زيان به شما رسد، به خود پسنديده آيد؟... اين مرگ كه نزد عامه ناپسنديده است، خود نيست الا از قالب جدا گشتن و مرغ روان از قفس پريدن.

	شاگردان گفتند: جز اينش ندانيم.		شاگردان گفتند: جز اينش ندانيم.

A-esmaili@noornet.net: جایگزینی متن - 'نويسنده' به 'نویسنده'

2018-11-12T07:22:24Z

جایگزینی متن - 'نويسنده' به 'نویسنده'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۵۲
خط ۶:		خط ۶:
	شرح رساله تفاحیه		شرح رساله تفاحیه
	\| پدیدآوران =		\| پدیدآوران =
	[[ارسطو]] (~~نويسنده~~)		[[ارسطو]] (نویسنده)

	[[نجفی قوچانی، محمدحسن]] (شارح)		[[نجفی قوچانی، محمدحسن]] (شارح)
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	كتاب، با دو مقدمه از كميته علمى مجمع بزرگداشت آیت‌الله [[نجفی قوچانی، محمدحسن\|آقا نجفى قوچانى]] آغاز شده است. اين رساله، به طريقِ رساله فيدون كه مكالمه سقراط با شاگردان است، مكالمه ارسطو را به هنگام وفات، با شاگردان بيان مى‌كند.		كتاب، با دو مقدمه از كميته علمى مجمع بزرگداشت آیت‌الله [[نجفی قوچانی، محمدحسن\|آقا نجفى قوچانى]] آغاز شده است. اين رساله، به طريقِ رساله فيدون كه مكالمه سقراط با شاگردان است، مكالمه ارسطو را به هنگام وفات، با شاگردان بيان مى‌كند.

	شارح، ابتدا، به متن اثر اشاره كرده و در خلال بيان مطالب، توضيحاتى كه بيشتر بيان مراد ~~نويسنده~~ و يا تشريح برخى كلمات يا عبارات مى‌باشد، پيرامون آن مطلب، بيان كرده است.		شارح، ابتدا، به متن اثر اشاره كرده و در خلال بيان مطالب، توضيحاتى كه بيشتر بيان مراد نویسنده و يا تشريح برخى كلمات يا عبارات مى‌باشد، پيرامون آن مطلب، بيان كرده است.

	اين شرح كه متن آن به نثر فارسى قديم متداول قرن ششم و هفتم نوشته شده، از جمله شروح مزجى مى‌باشد كه براى تميز شرح از متن، از دو اندازه قلم متفاوت استفاده شده است.		اين شرح كه متن آن به نثر فارسى قديم متداول قرن ششم و هفتم نوشته شده، از جمله شروح مزجى مى‌باشد كه براى تميز شرح از متن، از دو اندازه قلم متفاوت استفاده شده است.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - ' ' به ' '

2018-10-08T13:51:29Z

جایگزینی متن - ' ' به ' '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۷:۲۱
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	نشر هفت		نشر هفت
	\| مکان نشر =تهران - ایران		\| مکان نشر =تهران - ایران
	\| سال نشر = 1378 ش		\| سال نشر = 1378 ش

	\| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE14477AUTOMATIONCODE		\| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE14477AUTOMATIONCODE

Yqorbani@noornet.net: جایگزینی متن - ' | کتابخانۀ دیجیتال نور =' به '| کتابخانۀ دیجیتال نور ='

2018-09-15T10:34:21Z

جایگزینی متن - ' | کتابخانۀ دیجیتال نور =' به '| کتابخانۀ دیجیتال نور ='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۴:۰۴
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	\| شابک =964-92199-4-3		\| شابک =964-92199-4-3
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =18266		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =18266
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
	\| پس از =		\| پس از =

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - '== گزارش محتوا == ' به '== گزارش محتوا == '

2018-09-13T20:12:49Z

جایگزینی متن - '== گزارش محتوا == ' به '== گزارش محتوا == '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۲۳:۴۲
خط ۵۸:		خط ۵۸:

	== گزارش محتوا ==		== گزارش محتوا ==

	مقدمه كميته علمى، شرح كوتاهى از احوال و آثار آیت‌الله [[نجفی قوچانی، محمدحسن\|آقا نجفى قوچانى]] مى‌باشد.		مقدمه كميته علمى، شرح كوتاهى از احوال و آثار آیت‌الله [[نجفی قوچانی، محمدحسن\|آقا نجفى قوچانى]] مى‌باشد.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - '== گزارش محتوا == ' به '== گزارش محتوا == '

2018-09-13T18:24:16Z

جایگزینی متن - '== گزارش محتوا == ' به '== گزارش محتوا == '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۲۱:۵۴
خط ۵۸:		خط ۵۸:

	== گزارش محتوا ==		== گزارش محتوا ==


	مقدمه كميته علمى، شرح كوتاهى از احوال و آثار آیت‌الله [[نجفی قوچانی، محمدحسن\|آقا نجفى قوچانى]] مى‌باشد.		مقدمه كميته علمى، شرح كوتاهى از احوال و آثار آیت‌الله [[نجفی قوچانی، محمدحسن\|آقا نجفى قوچانى]] مى‌باشد.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - '== ساختار == ' به '== ساختار == '

2018-09-13T13:44:05Z

جایگزینی متن - '== ساختار == ' به '== ساختار == '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۷:۱۴
خط ۴۵:		خط ۴۵:

	== ساختار ==		== ساختار ==


	كتاب، با دو مقدمه از كميته علمى مجمع بزرگداشت آیت‌الله [[نجفی قوچانی، محمدحسن\|آقا نجفى قوچانى]] آغاز شده است. اين رساله، به طريقِ رساله فيدون كه مكالمه سقراط با شاگردان است، مكالمه ارسطو را به هنگام وفات، با شاگردان بيان مى‌كند.		كتاب، با دو مقدمه از كميته علمى مجمع بزرگداشت آیت‌الله [[نجفی قوچانی، محمدحسن\|آقا نجفى قوچانى]] آغاز شده است. اين رساله، به طريقِ رساله فيدون كه مكالمه سقراط با شاگردان است، مكالمه ارسطو را به هنگام وفات، با شاگردان بيان مى‌كند.