هندی کرناتکی، محمد عبدالحسین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'بیت الله' به 'بیت‌الله'

2026-03-25T06:22:35Z

جایگزینی متن - 'بیت الله' به 'بیت‌الله'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۵۲
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	\|-		\|-
	\|برخی آثار		\|برخی آثار
	\| data-type="authorWritings" \|[[تذکرة الطریق فی مصائب حجاج ~~بیت الله~~ العتیق]]		\| data-type="authorWritings" \|[[تذکرة الطریق فی مصائب حجاج بیت‌الله العتیق]]
	\|- class="articleCode"		\|- class="articleCode"
	\|کد مؤلف		\|کد مؤلف
خط ۶۸:		خط ۶۸:
	{{وابسته‌ها}}		{{وابسته‌ها}}

	[[تذکرة الطریق فی مصائب حجاج ~~بیت الله~~ العتیق]]		[[تذکرة الطریق فی مصائب حجاج بیت‌الله العتیق]]

	[[رده:زندگی‌نامه]]		[[رده:زندگی‌نامه]]
	[[رده:آذر(1400)]]		[[رده:آذر(1400)]]

Hbaghizadeh@noornet.net: /* وابسته‌ها */

2021-12-05T08:16:20Z

وابسته‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۴۶
خط ۷۱:		خط ۷۱:

	[[رده:زندگی‌نامه]]		[[رده:زندگی‌نامه]]
			[[رده:آذر(1400)]]

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۵ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۱۶

2021-12-05T08:16:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۴۶
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	\|-		\|-
	\|برخی آثار		\|برخی آثار
	\| data-type="authorWritings" \|		\| data-type="authorWritings" \|[[تذکرة الطریق فی مصائب حجاج بیت الله العتیق]]
	\|- class="articleCode"		\|- class="articleCode"
	\|کد مؤلف		\|کد مؤلف
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	</div>		</div>

	'''محمد عبدالحسین کربلایى کرناتکى هندى'''، مشهور به رئیس الامراء، از خاندان نوّاب آرکات هند بوده و خود را نواده محمدعلى والاجاه شناسانده و در یک مورد به‌صراحت از جدّ خود و نردبانى که براى داخل بیت‌اللّه الحرام ساخته بوده یاد کرده است. وى که همراه مادرش به زیارت داخل خانه کعبه رفته است، مى‌نویسد: «نردبان که جدّم نواب والاجاه مرحوم مغفور از نقره ساخته، فرستاده بودند، حالا هم همان نردبان است، لیکن همه نقره را مردم کنده، بردند، فقط چوب باقى است و بر بالاى آن همچنین نوشته است: خادم بیت‌اللّه، محمد والاجاه، سنه 1201 هجرى مقدسه».		'''محمد عبدالحسین کربلایى کرناتکى هندى''' (زنده در 1242ق)، مشهور به رئیس الامراء، از خاندان نوّاب آرکات هند بوده و خود را نواده محمدعلى والاجاه شناسانده و در یک مورد به‌صراحت از جدّ خود و نردبانى که براى داخل بیت‌اللّه الحرام ساخته بوده یاد کرده است. وى که همراه مادرش به زیارت داخل خانه کعبه رفته است، مى‌نویسد: «نردبان که جدّم نواب والاجاه مرحوم مغفور از نقره ساخته، فرستاده بودند، حالا هم همان نردبان است، لیکن همه نقره را مردم کنده، بردند، فقط چوب باقى است و بر بالاى آن همچنین نوشته است: خادم بیت‌اللّه، محمد والاجاه، سنه 1201 هجرى مقدسه».

	== خاندان ==		== خاندان ==

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۵ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۱۴

2021-12-05T08:14:46Z

نمایش تغییرات

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - '==وابسته‌ها== [[' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} [['

2021-09-04T09:32:45Z

جایگزینی متن - '==وابسته‌ها== [[' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} [['

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۰۲
خط ۵۹:		خط ۵۹:

	==وابسته‌ها==		==وابسته‌ها==
			{{وابسته‌ها}}

	[[تذکرة الطریق فی مصائب حجاج بیت الله العتیق]]		[[تذکرة الطریق فی مصائب حجاج بیت الله العتیق]]

	[[رده:زندگی‌نامه]]		[[رده:زندگی‌نامه]]

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'براي' به 'برای'

2019-10-07T20:57:38Z

جایگزینی متن - 'براي' به 'برای'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۰:۲۷
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	سلسله جديد آنان، با نوّاب انورالدين آغاز شد و محمدعلى والاجاه يكى از برجسته‌ترين آنها بود كه چهل سال حكومت كرد. در اين دوره انگليسى‌ها در اين منطقه به‌شدّت فعال بوده و با اين سلسله، ارتباط مثبت داشتند و به عبارتى همه‌كاره آن ديار به حساب مى‌آمدند.		سلسله جديد آنان، با نوّاب انورالدين آغاز شد و محمدعلى والاجاه يكى از برجسته‌ترين آنها بود كه چهل سال حكومت كرد. در اين دوره انگليسى‌ها در اين منطقه به‌شدّت فعال بوده و با اين سلسله، ارتباط مثبت داشتند و به عبارتى همه‌كاره آن ديار به حساب مى‌آمدند.

	آقابزرگ كه كتابى از او را در عراق ديده، نام وى را ضمن معرفى كتاب او چنين مى‌نگارد: «للمولوى الحافظ محمد عبدالحسين بن محمدعلى الهادى الجعفرى الطيارى الهندى الكربلائى»؛ ~~بنابراين،~~ وى خود را از سادات جعفرى مى‌دانسته است، اما وى در سفرنامه خويش، به اين نسب خود اشاره‌اى ندارد.		آقابزرگ كه كتابى از او را در عراق ديده، نام وى را ضمن معرفى كتاب او چنين مى‌نگارد: «للمولوى الحافظ محمد عبدالحسين بن محمدعلى الهادى الجعفرى الطيارى الهندى الكربلائى»؛ بنابراین، وى خود را از سادات جعفرى مى‌دانسته است، اما وى در سفرنامه خويش، به اين نسب خود اشاره‌اى ندارد.

	اين خاندان، شيعه امامى بوده و مهم‌ترين شاهد آن كتاب «تذكرة الطريق فى مصائب حجاج بيت‌الله العتيق» است كه سراسر آن، نشان از باور شيعى او در حدى عميق و فراگير دارد. مجتبايى در مدخل «آركات» در دائرةالمعارف بزرگ اسلامى مى‌نويسد: «نواب سعادت اللّه خان و جانشينانش كه از شیعیان هند بودند و به قوم «نوائط» كه گويند از عراق به هند مهاجرت كرده بودند، تعلق داشتند، همگى، از علاقه‌مندان فرهنگ اسلامى و از مشوّقان شعر و ادب فارسى به شمار مى‌رفتند. در دوران حكومت اين خاندان با وجود حمله‌هاى جنگجويان مراتهى و درگيرى‌هاى داخلى، آركات از مراكز مهم علمى و ادبى اسلامى هند شد و مسلمانان از نواحى ديگر به آنجا روى آوردند و گروهى از شاعران و دانشمندان از نقاط شمالى هند به آركات آمدند. نوّاب غلام‌على خان، برادر سعادت اللّه خان و پسر او نوّاب باقرعلى خان هر دو، به فارسى شعر مى‌گفتند و ديوان اشعارشان موجود است».		اين خاندان، شيعه امامى بوده و مهم‌ترين شاهد آن كتاب «تذكرة الطريق فى مصائب حجاج بيت‌الله العتيق» است كه سراسر آن، نشان از باور شيعى او در حدى عميق و فراگير دارد. مجتبايى در مدخل «آركات» در دائرةالمعارف بزرگ اسلامى مى‌نويسد: «نواب سعادت اللّه خان و جانشينانش كه از شیعیان هند بودند و به قوم «نوائط» كه گويند از عراق به هند مهاجرت كرده بودند، تعلق داشتند، همگى، از علاقه‌مندان فرهنگ اسلامى و از مشوّقان شعر و ادب فارسى به شمار مى‌رفتند. در دوران حكومت اين خاندان با وجود حمله‌هاى جنگجويان مراتهى و درگيرى‌هاى داخلى، آركات از مراكز مهم علمى و ادبى اسلامى هند شد و مسلمانان از نواحى ديگر به آنجا روى آوردند و گروهى از شاعران و دانشمندان از نقاط شمالى هند به آركات آمدند. نوّاب غلام‌على خان، برادر سعادت اللّه خان و پسر او نوّاب باقرعلى خان هر دو، به فارسى شعر مى‌گفتند و ديوان اشعارشان موجود است».

A-esmaili@noornet.net: جایگزینی متن - ' های ' به '‌های '

2019-04-28T09:43:29Z

جایگزینی متن - ' های ' به '‌های '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۱۹، ساعت ۱۳:۱۳
خط ۵:		خط ۵:
	! نام!! data-type='authorName'\|هندی کرناتکی، محمد عبدالحسین		! نام!! data-type='authorName'\|هندی کرناتکی، محمد عبدالحسین
	\|-		\|-
	\|~~نام های~~ دیگر		\|نام‌های دیگر
	\|data-type='authorOtherNames'\| رئیس الامراء		\|data-type='authorOtherNames'\| رئیس الامراء

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - ' ' به ' '

2018-10-08T14:02:59Z

جایگزینی متن - ' ' به ' '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۷:۳۲
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	\|-class='articleCode'		\|-class='articleCode'
	\|کد مؤلف		\|کد مؤلف
	\|data-type='authorCode'\|~~AUTHORCODE555AUTHORCODE~~		\|data-type='authorCode'\|AUTHORCODE00555AUTHORCODE
	\|}		\|}
	</div>		</div>
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	آقابزرگ كه كتابى از او را در عراق ديده، نام وى را ضمن معرفى كتاب او چنين مى‌نگارد: «للمولوى الحافظ محمد عبدالحسين بن محمدعلى الهادى الجعفرى الطيارى الهندى الكربلائى»؛ بنابراين، وى خود را از سادات جعفرى مى‌دانسته است، اما وى در سفرنامه خويش، به اين نسب خود اشاره‌اى ندارد.		آقابزرگ كه كتابى از او را در عراق ديده، نام وى را ضمن معرفى كتاب او چنين مى‌نگارد: «للمولوى الحافظ محمد عبدالحسين بن محمدعلى الهادى الجعفرى الطيارى الهندى الكربلائى»؛ بنابراين، وى خود را از سادات جعفرى مى‌دانسته است، اما وى در سفرنامه خويش، به اين نسب خود اشاره‌اى ندارد.

	اين خاندان، شيعه امامى بوده و مهم‌ترين شاهد آن كتاب «تذكرة الطريق فى مصائب حجاج بيت‌الله العتيق» است كه سراسر آن، نشان از باور شيعى او در حدى عميق و فراگير دارد. مجتبايى در مدخل «آركات» در دائرةالمعارف بزرگ اسلامى مى‌نويسد: «نواب سعادت اللّه خان و جانشينانش كه از شیعیان هند بودند و به قوم «نوائط» كه گويند از عراق به هند مهاجرت كرده بودند، تعلق داشتند، همگى، از علاقه‌مندان فرهنگ اسلامى و از مشوّقان شعر و ادب فارسى به شمار مى‌رفتند. در دوران حكومت اين خاندان با وجود حمله‌هاى جنگجويان مراتهى و درگيرى‌هاى داخلى، آركات از مراكز مهم علمى و ادبى اسلامى هند شد و مسلمانان از نواحى ديگر به آنجا روى آوردند و گروهى از شاعران و دانشمندان از نقاط شمالى هند به آركات آمدند. نوّاب غلام‌على خان، برادر سعادت اللّه خان و پسر او نوّاب باقرعلى خان هر دو، به فارسى شعر مى‌گفتند و ديوان اشعارشان موجود است».		اين خاندان، شيعه امامى بوده و مهم‌ترين شاهد آن كتاب «تذكرة الطريق فى مصائب حجاج بيت‌الله العتيق» است كه سراسر آن، نشان از باور شيعى او در حدى عميق و فراگير دارد. مجتبايى در مدخل «آركات» در دائرةالمعارف بزرگ اسلامى مى‌نويسد: «نواب سعادت اللّه خان و جانشينانش كه از شیعیان هند بودند و به قوم «نوائط» كه گويند از عراق به هند مهاجرت كرده بودند، تعلق داشتند، همگى، از علاقه‌مندان فرهنگ اسلامى و از مشوّقان شعر و ادب فارسى به شمار مى‌رفتند. در دوران حكومت اين خاندان با وجود حمله‌هاى جنگجويان مراتهى و درگيرى‌هاى داخلى، آركات از مراكز مهم علمى و ادبى اسلامى هند شد و مسلمانان از نواحى ديگر به آنجا روى آوردند و گروهى از شاعران و دانشمندان از نقاط شمالى هند به آركات آمدند. نوّاب غلام‌على خان، برادر سعادت اللّه خان و پسر او نوّاب باقرعلى خان هر دو، به فارسى شعر مى‌گفتند و ديوان اشعارشان موجود است».

	متأسفانه درباره خود مؤلف، چيز زيادى نمى‌دانيم، جز اينكه از خاندان مذكور و مورد احترام فراوان بوده و به‌عنوان يك شاهزاده هندى با او برخورد مى‌شده است. خودش مى‌گويد كه روز دهم جمادى‌الاولى، روز تولد وى است، اما سال آن را مشخص نمى‌كند. درباره مادرش هم اشاره مختصرى به اسم و نسبش دارد و جد اعلاى مادر را [[سيد على خان مدنى]] شيرازى (م 1120) صاحب شرح كامله صحيفه سجاديه مى‌داند. از برخى از آثار ديگر چنين به دست مى‌آيد كه وى قطعا تا سال 1242 زنده بوده و به احتمال بسيار زياد در كاظمين يا كربلا مى‌زيسته است.		متأسفانه درباره خود مؤلف، چيز زيادى نمى‌دانيم، جز اينكه از خاندان مذكور و مورد احترام فراوان بوده و به‌عنوان يك شاهزاده هندى با او برخورد مى‌شده است. خودش مى‌گويد كه روز دهم جمادى‌الاولى، روز تولد وى است، اما سال آن را مشخص نمى‌كند. درباره مادرش هم اشاره مختصرى به اسم و نسبش دارد و جد اعلاى مادر را [[سيد على خان مدنى]] شيرازى (م 1120) صاحب شرح كامله صحيفه سجاديه مى‌داند. از برخى از آثار ديگر چنين به دست مى‌آيد كه وى قطعا تا سال 1242 زنده بوده و به احتمال بسيار زياد در كاظمين يا كربلا مى‌زيسته است.

Yqorbani@noornet.net در ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۳۴

2018-09-29T06:34:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۰۴
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	\|}		\|}
	</div>		</div>

	'''محمد عبدالحسين كربلايى كرناتكى هندى'''، مشهور به رئيس الامراء، از خاندان نوّاب آركات هند بوده و خود را نواده محمدعلى والاجاه شناسانده و در يك مورد به‌صراحت از جدّ خود و نردبانى كه براى داخل بيت‌اللّه الحرام ساخته بوده ياد كرده است. وى كه همراه مادرش به زيارت داخل خانه كعبه رفته است، مى‌نويسد: «نردبان كه جدّم نواب والاجاه مرحوم مغفور از نقره ساخته، فرستاده بودند، حالا هم همان نردبان است، ليكن همه نقره را مردم كنده، بردند، فقط چوب باقى است و بر بالاى آن همچنين نوشته است: خادم بيت‌اللّه، محمد والاجاه، سنه 1201 هجرى مقدسه».		'''محمد عبدالحسين كربلايى كرناتكى هندى'''، مشهور به رئيس الامراء، از خاندان نوّاب آركات هند بوده و خود را نواده محمدعلى والاجاه شناسانده و در يك مورد به‌صراحت از جدّ خود و نردبانى كه براى داخل بيت‌اللّه الحرام ساخته بوده ياد كرده است. وى كه همراه مادرش به زيارت داخل خانه كعبه رفته است، مى‌نويسد: «نردبان كه جدّم نواب والاجاه مرحوم مغفور از نقره ساخته، فرستاده بودند، حالا هم همان نردبان است، ليكن همه نقره را مردم كنده، بردند، فقط چوب باقى است و بر بالاى آن همچنين نوشته است: خادم بيت‌اللّه، محمد والاجاه، سنه 1201 هجرى مقدسه».

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'شيعيان' به 'شیعیان '

2018-09-27T19:25:49Z

جایگزینی متن - 'شيعيان' به 'شیعیان '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۲۲:۵۵
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	آقابزرگ كه كتابى از او را در عراق ديده، نام وى را ضمن معرفى كتاب او چنين مى‌نگارد: «للمولوى الحافظ محمد عبدالحسين بن محمدعلى الهادى الجعفرى الطيارى الهندى الكربلائى»؛ بنابراين، وى خود را از سادات جعفرى مى‌دانسته است، اما وى در سفرنامه خويش، به اين نسب خود اشاره‌اى ندارد.		آقابزرگ كه كتابى از او را در عراق ديده، نام وى را ضمن معرفى كتاب او چنين مى‌نگارد: «للمولوى الحافظ محمد عبدالحسين بن محمدعلى الهادى الجعفرى الطيارى الهندى الكربلائى»؛ بنابراين، وى خود را از سادات جعفرى مى‌دانسته است، اما وى در سفرنامه خويش، به اين نسب خود اشاره‌اى ندارد.

	اين خاندان، شيعه امامى بوده و مهم‌ترين شاهد آن كتاب «تذكرة الطريق فى مصائب حجاج بيت‌الله العتيق» است كه سراسر آن، نشان از باور شيعى او در حدى عميق و فراگير دارد. مجتبايى در مدخل «آركات» در دائرةالمعارف بزرگ اسلامى مى‌نويسد: «نواب سعادت اللّه خان و جانشينانش كه از ~~شيعيان~~ هند بودند و به قوم «نوائط» كه گويند از عراق به هند مهاجرت كرده بودند، تعلق داشتند، همگى، از علاقه‌مندان فرهنگ اسلامى و از مشوّقان شعر و ادب فارسى به شمار مى‌رفتند. در دوران حكومت اين خاندان با وجود حمله‌هاى جنگجويان مراتهى و درگيرى‌هاى داخلى، آركات از مراكز مهم علمى و ادبى اسلامى هند شد و مسلمانان از نواحى ديگر به آنجا روى آوردند و گروهى از شاعران و دانشمندان از نقاط شمالى هند به آركات آمدند. نوّاب غلام‌على خان، برادر سعادت اللّه خان و پسر او نوّاب باقرعلى خان هر دو، به فارسى شعر مى‌گفتند و ديوان اشعارشان موجود است».		اين خاندان، شيعه امامى بوده و مهم‌ترين شاهد آن كتاب «تذكرة الطريق فى مصائب حجاج بيت‌الله العتيق» است كه سراسر آن، نشان از باور شيعى او در حدى عميق و فراگير دارد. مجتبايى در مدخل «آركات» در دائرةالمعارف بزرگ اسلامى مى‌نويسد: «نواب سعادت اللّه خان و جانشينانش كه از شیعیان هند بودند و به قوم «نوائط» كه گويند از عراق به هند مهاجرت كرده بودند، تعلق داشتند، همگى، از علاقه‌مندان فرهنگ اسلامى و از مشوّقان شعر و ادب فارسى به شمار مى‌رفتند. در دوران حكومت اين خاندان با وجود حمله‌هاى جنگجويان مراتهى و درگيرى‌هاى داخلى، آركات از مراكز مهم علمى و ادبى اسلامى هند شد و مسلمانان از نواحى ديگر به آنجا روى آوردند و گروهى از شاعران و دانشمندان از نقاط شمالى هند به آركات آمدند. نوّاب غلام‌على خان، برادر سعادت اللّه خان و پسر او نوّاب باقرعلى خان هر دو، به فارسى شعر مى‌گفتند و ديوان اشعارشان موجود است».

	متأسفانه درباره خود مؤلف، چيز زيادى نمى‌دانيم، جز اينكه از خاندان مذكور و مورد احترام فراوان بوده و به‌عنوان يك شاهزاده هندى با او برخورد مى‌شده است. خودش مى‌گويد كه روز دهم جمادى‌الاولى، روز تولد وى است، اما سال آن را مشخص نمى‌كند. درباره مادرش هم اشاره مختصرى به اسم و نسبش دارد و جد اعلاى مادر را [[سيد على خان مدنى]] شيرازى (م 1120) صاحب شرح كامله صحيفه سجاديه مى‌داند. از برخى از آثار ديگر چنين به دست مى‌آيد كه وى قطعا تا سال 1242 زنده بوده و به احتمال بسيار زياد در كاظمين يا كربلا مى‌زيسته است.		متأسفانه درباره خود مؤلف، چيز زيادى نمى‌دانيم، جز اينكه از خاندان مذكور و مورد احترام فراوان بوده و به‌عنوان يك شاهزاده هندى با او برخورد مى‌شده است. خودش مى‌گويد كه روز دهم جمادى‌الاولى، روز تولد وى است، اما سال آن را مشخص نمى‌كند. درباره مادرش هم اشاره مختصرى به اسم و نسبش دارد و جد اعلاى مادر را [[سيد على خان مدنى]] شيرازى (م 1120) صاحب شرح كامله صحيفه سجاديه مى‌داند. از برخى از آثار ديگر چنين به دست مى‌آيد كه وى قطعا تا سال 1242 زنده بوده و به احتمال بسيار زياد در كاظمين يا كربلا مى‌زيسته است.