هدم الجاني علی الباني - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' ' به ''

2025-08-30T07:56:17Z

جایگزینی متن - ' ' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۲۶
خط ۹:		خط ۹:
	\|زبان		\|زبان
	\| زبان = عربی		\| زبان = عربی
	\| کد کنگره =		\| کد کنگره =
	\| موضوع =		\| موضوع =
	\|ناشر		\|ناشر

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' ،' به '،'

2024-01-19T06:55:14Z

جایگزینی متن - ' ،' به '،'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۵
خط ۲۸:		خط ۲۸:

	==هدف و روش==		==هدف و روش==
	* [[جلال‌الدین سیوطی]] با بیان سخنی از [[شافعی، محمد بن ادریس\|شافعی]]، از سفیان بن عیینه، مبنی بر اینکه دانشمند نه لجاج ورزد و نه سازشکاری کند، بلکه حکمت را نشر دهد و اگر مردم بپذیرند، خدا را شکر کند و اگر هم نپذیرند باز هم خدا را بستاید، افزوده است: شکایتی به‌سوی من آوردند که شخصی در نزدیکی مسجدی، خرابه‌ای خرید و آن را به مرکز فساد (شراب‌خواری و زنا و...) تبدیل کرد و این فسادخانه مشهور شد و مؤمنی او را نصیحت کرد، ولی نتیجه‌ای نگرفت و بعد از مدتی و حوادثی، به من مراجعه کرد و از من حکم شرعی پرسید، به او گفتم برو و از او بخواه که آن مرکز فساد و معصیت را تعطیل کند، وگرنه حکم می‌کنم که تخریب شود. یکی از جاهلان به نزد [[شیخ شمس‌الدین یامی]] رفت و از او فتوایی گرفت که چنین کاری (تخریب) خلاف دین است و هیچ‌کسی نمی‌تواند چنین فتوایی بدهد و هرکسی چنین گوید، باید تعزیر شود! پس من در کتابی مفصّل به نام «رفع منار الدين و هدم بناء ~~المفسدين» ،~~ نظر «یامی» را رد کردم و این اثر گزیده‌ای از آن است تا دریافتش آسان شود<ref>ر.ک: مقدمه کتاب، ص3-6</ref>.		* [[جلال‌الدین سیوطی]] با بیان سخنی از [[شافعی، محمد بن ادریس\|شافعی]]، از سفیان بن عیینه، مبنی بر اینکه دانشمند نه لجاج ورزد و نه سازشکاری کند، بلکه حکمت را نشر دهد و اگر مردم بپذیرند، خدا را شکر کند و اگر هم نپذیرند باز هم خدا را بستاید، افزوده است: شکایتی به‌سوی من آوردند که شخصی در نزدیکی مسجدی، خرابه‌ای خرید و آن را به مرکز فساد (شراب‌خواری و زنا و...) تبدیل کرد و این فسادخانه مشهور شد و مؤمنی او را نصیحت کرد، ولی نتیجه‌ای نگرفت و بعد از مدتی و حوادثی، به من مراجعه کرد و از من حکم شرعی پرسید، به او گفتم برو و از او بخواه که آن مرکز فساد و معصیت را تعطیل کند، وگرنه حکم می‌کنم که تخریب شود. یکی از جاهلان به نزد [[شیخ شمس‌الدین یامی]] رفت و از او فتوایی گرفت که چنین کاری (تخریب) خلاف دین است و هیچ‌کسی نمی‌تواند چنین فتوایی بدهد و هرکسی چنین گوید، باید تعزیر شود! پس من در کتابی مفصّل به نام «رفع منار الدين و هدم بناء المفسدين»، نظر «یامی» را رد کردم و این اثر گزیده‌ای از آن است تا دریافتش آسان شود<ref>ر.ک: مقدمه کتاب، ص3-6</ref>.

	==ساختار و محتوا==		==ساختار و محتوا==

Hbaghizadeh در ‏۲۲ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۴۳

2023-10-22T17:43:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۱۳
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]

	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 آبان 1402]]
	[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ مهر 1402 توسط محمد خردمند]]		[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ مهر 1402 توسط محمد خردمند]]
	[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ مهر 1402 توسط محسن عزیزی]]		[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ مهر 1402 توسط محسن عزیزی]]

Hbaghizadeh در ‏۲۲ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۴۲

2023-10-22T17:42:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۱۲
خط ۲۸:		خط ۲۸:

	==هدف و روش==		==هدف و روش==
	* [[جلال‌الدین سیوطی]] با بیان سخنی از شافعی، از سفیان بن عیینه، مبنی بر اینکه دانشمند نه لجاج ورزد و نه سازشکاری کند، بلکه حکمت را نشر دهد و اگر مردم بپذیرند، خدا را شکر کند و اگر هم نپذیرند باز هم خدا را بستاید، افزوده است: شکایتی به‌سوی من آوردند که شخصی در نزدیکی مسجدی، خرابه‌ای خرید و آن را به مرکز فساد (شراب‌خواری و زنا و...) تبدیل کرد و این فسادخانه مشهور شد و مؤمنی او را نصیحت کرد، ولی نتیجه‌ای نگرفت و بعد از مدتی و حوادثی، به من مراجعه کرد و از من حکم شرعی پرسید، به او گفتم برو و از او بخواه که آن مرکز فساد و معصیت را تعطیل کند، وگرنه حکم می‌کنم که تخریب شود. یکی از جاهلان به نزد [[شیخ شمس‌الدین یامی]] رفت و از او فتوایی گرفت که چنین کاری (تخریب) خلاف دین است و هیچ‌کسی نمی‌تواند چنین فتوایی بدهد و هرکسی چنین گوید، باید تعزیر شود! پس من در کتابی مفصّل به نام «رفع منار الدين و هدم بناء المفسدين» ، نظر «یامی» را رد کردم و این اثر گزیده‌ای از آن است تا دریافتش آسان شود<ref>ر.ک: مقدمه کتاب، ص3-6</ref>.		* [[جلال‌الدین سیوطی]] با بیان سخنی از [[شافعی، محمد بن ادریس\|شافعی]]، از سفیان بن عیینه، مبنی بر اینکه دانشمند نه لجاج ورزد و نه سازشکاری کند، بلکه حکمت را نشر دهد و اگر مردم بپذیرند، خدا را شکر کند و اگر هم نپذیرند باز هم خدا را بستاید، افزوده است: شکایتی به‌سوی من آوردند که شخصی در نزدیکی مسجدی، خرابه‌ای خرید و آن را به مرکز فساد (شراب‌خواری و زنا و...) تبدیل کرد و این فسادخانه مشهور شد و مؤمنی او را نصیحت کرد، ولی نتیجه‌ای نگرفت و بعد از مدتی و حوادثی، به من مراجعه کرد و از من حکم شرعی پرسید، به او گفتم برو و از او بخواه که آن مرکز فساد و معصیت را تعطیل کند، وگرنه حکم می‌کنم که تخریب شود. یکی از جاهلان به نزد [[شیخ شمس‌الدین یامی]] رفت و از او فتوایی گرفت که چنین کاری (تخریب) خلاف دین است و هیچ‌کسی نمی‌تواند چنین فتوایی بدهد و هرکسی چنین گوید، باید تعزیر شود! پس من در کتابی مفصّل به نام «رفع منار الدين و هدم بناء المفسدين» ، نظر «یامی» را رد کردم و این اثر گزیده‌ای از آن است تا دریافتش آسان شود<ref>ر.ک: مقدمه کتاب، ص3-6</ref>.

	==ساختار و محتوا==		==ساختار و محتوا==

A-esmaeili: صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR57788J1.jpg | عنوان = هدم الجاني علی الباني | عنوان‌های دیگر = | پدیدآورندگان | پدیدآوران = سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌‌بکر (نويسنده) لحام، سعید محمد (محقق و شارح) |زبان | زبان = عربی | کد کنگره = | موضوع = |ناشر | نا...» ایجاد کرد

2023-10-22T04:11:51Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR57788J1.jpg | عنوان = هدم الجاني علی الباني | عنوان‌های دیگر = | پدیدآورندگان | پدیدآوران = سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌‌بکر (نويسنده) لحام، سعید محمد (محقق و شارح) |زبان | زبان = عربی | کد کنگره = | موضوع = |ناشر | نا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات کتاب
| تصویر =NUR57788J1.jpg
| عنوان = هدم الجاني علی الباني
| عنوان‌های دیگر =
| پدیدآورندگان
| پدیدآوران =
[[سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌‌بکر]] (نويسنده)
[[لحام، سعید محمد]] (محقق و شارح)
|زبان
| زبان = عربی
| کد کنگره =
| موضوع =
|ناشر
| ناشر = عالم الکتب
| مکان نشر = لبنان - بیروت
| سال نشر = 1417ق - 1996م
| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE57788AUTOMATIONCODE
| چاپ = 1
| شابک =
| تعداد جلد = 1
| کتابخانۀ دیجیتال نور = 57788
| کتابخوان همراه نور = 57788
| کد پدیدآور = 615
| پس از =
| پیش از =
}}
'''هدم الجاني علی الباني'''، نوشته ادیب، مورّخ، مفسّر، فقیه و نویسنده فعال شافعی قرن نهم و دهم قمری، [[جلال‌الدین عبدالرحمن سیوطی]] (849-911ق)، پاسخ‌های شرعی نویسنده به چند پرسش فقهی درباره تخریب مراکز معصیت و فساد، اختلاف در قرض، مزارعه و اجاره است.

==هدف و روش==
* [[جلال‌الدین سیوطی]] با بیان سخنی از شافعی، از سفیان بن عیینه، مبنی بر اینکه دانشمند نه لجاج ورزد و نه سازشکاری کند، بلکه حکمت را نشر دهد و اگر مردم بپذیرند، خدا را شکر کند و اگر هم نپذیرند باز هم خدا را بستاید، افزوده است: شکایتی به‌سوی من آوردند که شخصی در نزدیکی مسجدی، خرابه‌ای خرید و آن را به مرکز فساد (شراب‌خواری و زنا و...) تبدیل کرد و این فسادخانه مشهور شد و مؤمنی او را نصیحت کرد، ولی نتیجه‌ای نگرفت و بعد از مدتی و حوادثی، به من مراجعه کرد و از من حکم شرعی پرسید، به او گفتم برو و از او بخواه که آن مرکز فساد و معصیت را تعطیل کند، وگرنه حکم می‌کنم که تخریب شود. یکی از جاهلان به نزد [[شیخ شمس‌الدین یامی]] رفت و از او فتوایی گرفت که چنین کاری (تخریب) خلاف دین است و هیچ‌کسی نمی‌تواند چنین فتوایی بدهد و هرکسی چنین گوید، باید تعزیر شود! پس من در کتابی مفصّل به نام «رفع منار الدين و هدم بناء المفسدين» ، نظر «یامی» را رد کردم و این اثر گزیده‌ای از آن است تا دریافتش آسان شود<ref>ر.ک: مقدمه کتاب، ص3-6</ref>.

==ساختار و محتوا==
این کتاب، فصل‌‌‌‌‌‌‌‌‌بندی خاصی ندارد و در آن به پرسش‌های فقهی مذکور، پاسخ داده شده است. بخش اصلی اثر حاضر که بیشترین حجم مطالب به آن اختصاص یافته است، مبحث حکم شرعی تخریب مراکز فساد و فحشا است.

==نمونه مباحث==
* نویسنده با بیان اینکه سخن جاهلان، ارزشی ندارد، افزوده است: ولی فتوای «یامی»، باعث گرفتاری او در روز قیامت است و فتوایی که من داده‌ام، مضمونش در روایات آمده و صحابه و تابعان به آن عمل کرده و امامان چهارگانه به‌روشنی آن را بیان داشته‌اند و همه خلیفه‌ها و حاکمان بر طبق آن عمل کرده‌اند<ref>ر.ک: متن کتاب، ص7</ref>. [[جلال‌الدین سیوطی]] از جمله به واقعه تخریب مسجد ضرار استناد کرده است<ref>ر.ک: همان، ص13</ref>.

==پانویس==
<references/>

==منابع مقاله==
مقدمه و متن کتاب.

==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}

[[رده:کتاب‌شناسی]]

[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ مهر 1402 توسط محمد خردمند]]
[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ مهر 1402 توسط محسن عزیزی]]