نثاری بخاری، حسن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'سیدح' به 'سید ح'

2025-05-10T18:29:47Z

جایگزینی متن - 'سیدح' به 'سید ح'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۵۹
خط ۶:		خط ۶:
	\|-		\|-
	\|نام‌های دیگر		\|نام‌های دیگر
	\| data-type="authorOtherNames" \| بخاری، ~~سیدحسن~~		\| data-type="authorOtherNames" \| بخاری، سید حسن

	بخاری، حسن خواجه نقیب‌الاشراف		بخاری، حسن خواجه نقیب‌الاشراف

Hbaghizadeh@noornet.net: /* وابسته‌ها */

2021-11-07T08:06:00Z

وابسته‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۳۶
خط ۷۱:		خط ۷۱:

	[[رده:زندگی‌نامه]]		[[رده:زندگی‌نامه]]
			[[رده:آبان(1400)]]

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۷ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۰۵

2021-11-07T08:05:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۳۵
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	\|-		\|-
	\|رحلت		\|رحلت
	\| data-type="authorDeathDate" \|~~1005 ق~~		\| data-type="authorDeathDate" \|زنده در 974ق
	\|-		\|-
	\|اساتید		\|اساتید
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	</div>		</div>

	'''سيد حسن خواجه نقيب الاشراف بخارى'''، متخلص به '''نثارى'''، صاحب كتاب «مذكر احباب»، از اهالى بخارا در سده دهم هجرى مى‌زيسته است. با همه فضل و دانشى كه داشته، نام و نشانش از حوزه زندگى‌اش فراتر نرفته و بيرون از قلمرو ماوراءالنهر سده دهم، نامى از وى در عرصه فرهنگ و ادب ديده نمى‌شود.		'''سيد حسن خواجه نقيب الاشراف بخارى''' (زنده در 974ق)، متخلص به '''نثارى'''، ملقب به نقیب الاشراف، از شاعران ماوراءالنهر، از سرسپردگان سلسله نقشبندیه، صاحب كتاب «مذكر احباب»، از اهالى بخارا در سده دهم هجرى مى‌زيسته است.

	== خاندان ==		== خاندان ==
			با همه فضل و دانشى كه داشته، نام و نشانش از حوزه زندگى‌اش فراتر نرفته و بيرون از قلمرو ماوراءالنهر سده دهم، نامى از وى در عرصه فرهنگ و ادب ديده نمى‌شود.

	با وجود اين، نثارى خود در خاتمه «مذكر احباب»، سرگذشت خاندانش را مطرح كرده است. او جدّ اعلاى خود را ارسلان باب ناميده است و او را از جمله اصحاب رسول اكرم(ص) برشمرده است. پدربزرگ وى، سيد عبدالوهاب، نام داشته و از صوفيان سده‌هاى 8 و 9ق، بوده است، اما پدر نثارى از برجستگان سده 10ق، محسوب مى‌شده و به نام سيد پادشاه خواجه، شهرت داشته است. وى در زمره پيروان نقشبندیه نيز به شمار مى‌رفته است.		با وجود اين، نثارى خود در خاتمه «مذكر احباب»، سرگذشت خاندانش را مطرح كرده است. او جدّ اعلاى خود را ارسلان باب ناميده است و او را از جمله اصحاب رسول اكرم(ص) برشمرده است. پدربزرگ وى، سيد عبدالوهاب، نام داشته و از صوفيان سده‌هاى 8 و 9ق، بوده است، اما پدر نثارى از برجستگان سده 10ق، محسوب مى‌شده و به نام سيد پادشاه خواجه، شهرت داشته است. وى در زمره پيروان نقشبندیه نيز به شمار مى‌رفته است.

	چنان‌كه ذكر شد نام و نشان نثارى در تذكره‌هايى كه پس از سده 10ق، در بيرون از حوزه زندگى او تأليف كرده‌اند، جز به‌ندرت ديده نمى‌شود. فقط همشهرى او، [[محمد عارف بقايى اندجانى]]، هنگام تأليف «[[تذكره مجمع الفضلاء]]» در شبه قاره هند، نام و نشان او را ثبت كرده است. گزارشى كه بقايى از احوال نثارى ارائه مى‌كند، بسيار دقيق و سنجيده است و ظاهرا بقايى اندجانى، ترجمه مذكور را بر مبناى «مذكر احباب»، استخراج و استنباط كرده است، زيرا نثارى، اولا خاتمه تذكره‌اش را به‌صورت تذكره خانوادگى فراهم آورده و در آن از عموها، اجداد، بستگان و پيوستگان خويش ياد كرده است كه به لحاظ شناخت وى بسيار مفيد و ارزشمند مى‌نمايد و ثانيا در لابه‌لاى تراجم احوال سخنوران در «مذكر احباب»، به مناسبت‌هايى از تحصيلات، پسندها و علايق ادبى خويش سخن گفته است. او در نزد حافظ، [[سلطان‌على اوبهى]] و [[صفى‌الدين مصطفى رومى]]، حديث آموخته و از همين صفى‌الدين رومى، اجازه روايت حديث دريافت نموده است. در سفرى كه به شهر كَش داشته، مدتى مانده و نزد [[معصوم خواجه عشقى]]، قرائت قرآن را فراگرفته و از [[مولانا شيدا]]، نجوم و هيئت آموخته و بر استخراج تقويم مسلط شده است.		چنان‌كه ذكر شد نام و نشان نثارى در تذكره‌هايى كه پس از سده 10ق، در بيرون از حوزه زندگى او تأليف كرده‌اند، جز به‌ندرت ديده نمى‌شود. فقط همشهرى او، [[محمد عارف بقايى اندجانى]]، هنگام تأليف «[[تذكره مجمع الفضلاء]]» در شبه قاره هند، نام و نشان او را ثبت كرده است. گزارشى كه بقايى از احوال نثارى ارائه مى‌كند، بسيار دقيق و سنجيده است و ظاهرا بقايى اندجانى، ترجمه مذكور را بر مبناى «مذكر احباب»، استخراج و استنباط كرده است، زيرا نثارى، اولا خاتمه تذكره‌اش را به‌صورت تذكره خانوادگى فراهم آورده و در آن از عموها، اجداد، بستگان و پيوستگان خويش ياد كرده است كه به لحاظ شناخت وى بسيار مفيد و ارزشمند مى‌نمايد و ثانيا در لابه‌لاى تراجم احوال سخنوران در «مذكر احباب»، به مناسبت‌هايى از تحصيلات، پسندها و علايق ادبى خويش سخن گفته است.

			== اساتید ==
			او در نزد حافظ، [[سلطان‌على اوبهى]] و [[صفى‌الدين مصطفى رومى]]، حديث آموخته و از همين صفى‌الدين رومى، اجازه روايت حديث دريافت نموده است. در سفرى كه به شهر كَش داشته، مدتى مانده و نزد [[معصوم خواجه عشقى]]، قرائت قرآن را فراگرفته و از [[مولانا شيدا]]، نجوم و هيئت آموخته و بر استخراج تقويم مسلط شده است.

	ظاهرا نزد [[امير مهدى الحسينى]]، رياضى را فراگرفته و از جغرافى و طب و طبابت هم آگاهى داشته و نزد مولانا [[محمد طبيب]]، قواعد و مبادى طب را مطالعه كرده بوده است. نزد [[ميرمحمود بچقى]] نيز موسيقى را فراگرفته است.		ظاهرا نزد [[امير مهدى الحسينى]]، رياضى را فراگرفته و از جغرافى و طب و طبابت هم آگاهى داشته و نزد مولانا [[محمد طبيب]]، قواعد و مبادى طب را مطالعه كرده بوده است. نزد [[ميرمحمود بچقى]] نيز موسيقى را فراگرفته است.

			== مذهب ==
	نثارى با همه اندوخته‌ها و فضيلت‌هاى مذكور، يكى از سرسپردگان سلسله نقشبندیه بود. با فراگير شدن طريقه نقشبندیه در سده 9ق، در ماوراءالنهر و كوچيدن بسيارى از طريقه‌هاى ديگر از آن نواحى، صرفا نقشبندیه از اعتبار اجتماعى و سياسى برخوردار بودند و اهل فضل و دانش هم اگر اعتبار اجتماعى و سياسى مى‌طلبيدند، به‌هرحال، مى‌بايست به طريقه مذكور مى‌پيوستند. نثارى نيز همانند پدر خود به اين طريقه پيوست و خود را نقشبندى مى‌خواند. البته خلق و خوى درويشانه و اديبانه نثارى، او را به سلطنت معنوى نرساند؛ او چونان پدر، پيوسته و وابسته دربار ازبكان شيبانى بوده و در اين موقعيت، سخت سرسپرده و حتى متملق بوده است. همچنين او از ستايشگران عبدالقدوس سلطان بوده است و او را به لحاظ سلوك درويشانه‌اش مدح مى‌گفته است. سواى سلاطين شيبانى، رابطه نثارى با دربارهاى هند نيز برقراربوده و او پادشاهان را مدح مى‌گفته است.		نثارى با همه اندوخته‌ها و فضيلت‌هاى مذكور، يكى از سرسپردگان سلسله نقشبندیه بود. با فراگير شدن طريقه نقشبندیه در سده 9ق، در ماوراءالنهر و كوچيدن بسيارى از طريقه‌هاى ديگر از آن نواحى، صرفا نقشبندیه از اعتبار اجتماعى و سياسى برخوردار بودند و اهل فضل و دانش هم اگر اعتبار اجتماعى و سياسى مى‌طلبيدند، به‌هرحال، مى‌بايست به طريقه مذكور مى‌پيوستند. نثارى نيز همانند پدر خود به اين طريقه پيوست و خود را نقشبندى مى‌خواند. البته خلق و خوى درويشانه و اديبانه نثارى، او را به سلطنت معنوى نرساند؛ او چونان پدر، پيوسته و وابسته دربار ازبكان شيبانى بوده و در اين موقعيت، سخت سرسپرده و حتى متملق بوده است. همچنين او از ستايشگران عبدالقدوس سلطان بوده است و او را به لحاظ سلوك درويشانه‌اش مدح مى‌گفته است. سواى سلاطين شيبانى، رابطه نثارى با دربارهاى هند نيز برقراربوده و او پادشاهان را مدح مى‌گفته است.

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۷ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۵۸

2021-11-07T07:58:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۲۸
خط ۱:		خط ۱:
	<div class='wikiInfo'>		<div class="wikiInfo">
	[[پرونده:NUR00678.jpg\|بندانگشتی\|نثاری بخاری، حسن]]		[[پرونده:NUR00678.jpg\|بندانگشتی\|نثاری بخاری، حسن]]
	{\| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" \|+ \|		{\| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" \|+ \|
	\|-		\|-
	! نام!! data-type='authorName'\|نثاری بخاری، حسن		! نام!! data-type="authorName" \|نثاری بخاری، حسن
	\|-		\|-
	\|نام‌های دیگر		\|نام‌های دیگر
	\|data-type='authorOtherNames'\| بخاری، سیدحسن		\| data-type="authorOtherNames" \| بخاری، سیدحسن

	بخاری، حسن خواجه نقیب‌الاشراف		بخاری، حسن خواجه نقیب‌الاشراف
	\|-		\|-
	\|نام پدر		\|نام پدر
	\|data-type='authorfatherName'\|		\| data-type="authorfatherName" \|سيد پادشاه خواجه
	\|-		\|-
	\|متولد		\|متولد
	\|data-type='authorbirthDate'\|		\| data-type="authorbirthDate" \|
	\|-		\|-
	\|محل تولد		\|محل تولد
	\|data-type='authorBirthPlace'\|بخارا		\| data-type="authorBirthPlace" \|بخارا
	\|-		\|-
	\|رحلت		\|رحلت
	\|data-type='authorDeathDate'\|1005 ق		\| data-type="authorDeathDate" \|1005 ق
	\|-		\|-
	\|اساتید		\|اساتید
	\|data-type='authorTeachers'\|		\| data-type="authorTeachers" \|[[سلطان‌على اوبهى]]

			[[صفى‌الدين مصطفى رومى]]

			[[معصوم خواجه عشقى]]

			[[مولانا شيدا]]

			[[امير مهدى الحسينى]]

			[[محمد طبيب]]

			[[ميرمحمود بچقى]]
	\|-		\|-
	\|برخی آثار		\|برخی آثار
	\|data-type='authorWritings'\|[[مذکر احباب (ادب و فرهنگ فارسی در قرن دهم هجری)]]		\| data-type="authorWritings" \|[[مذکر احباب (ادب و فرهنگ فارسی در قرن دهم هجری)]]
	\|-class='articleCode'		\|- class="articleCode"
	\|کد مؤلف		\|کد مؤلف
	\|data-type='authorCode'\|AUTHORCODE00678AUTHORCODE		\| data-type="authorCode" \|AUTHORCODE00678AUTHORCODE
	\|}		\|}
	</div>		</div>

	'''سيد حسن خواجه نقيب الاشراف بخارى'''، متخلص به '''نثارى'''، صاحب كتاب «مذكر احباب»، از اهالى بخارا در سده دهم هجرى مى‌زيسته است. با همه فضل و دانشى كه داشته، نام و نشانش از حوزه زندگى‌اش فراتر نرفته و بيرون از قلمرو ماوراءالنهر سده دهم، نامى از وى در عرصه فرهنگ و ادب ديده نمى‌شود. با وجود اين، نثارى خود در خاتمه «مذكر احباب»، سرگذشت خاندانش را مطرح كرده است. او جدّ اعلاى خود را ارسلان باب ناميده است و او را از جمله اصحاب رسول اكرم(ص) برشمرده است. پدربزرگ وى، سيد عبدالوهاب، نام داشته و از صوفيان سده‌هاى 8 و 9ق، بوده است، اما پدر نثارى از برجستگان سده 10ق، محسوب مى‌شده و به نام سيد پادشاه خواجه، شهرت داشته است. وى در زمره پيروان نقشبندیه نيز به شمار مى‌رفته است.		'''سيد حسن خواجه نقيب الاشراف بخارى'''، متخلص به '''نثارى'''، صاحب كتاب «مذكر احباب»، از اهالى بخارا در سده دهم هجرى مى‌زيسته است. با همه فضل و دانشى كه داشته، نام و نشانش از حوزه زندگى‌اش فراتر نرفته و بيرون از قلمرو ماوراءالنهر سده دهم، نامى از وى در عرصه فرهنگ و ادب ديده نمى‌شود.

			== خاندان ==
			با وجود اين، نثارى خود در خاتمه «مذكر احباب»، سرگذشت خاندانش را مطرح كرده است. او جدّ اعلاى خود را ارسلان باب ناميده است و او را از جمله اصحاب رسول اكرم(ص) برشمرده است. پدربزرگ وى، سيد عبدالوهاب، نام داشته و از صوفيان سده‌هاى 8 و 9ق، بوده است، اما پدر نثارى از برجستگان سده 10ق، محسوب مى‌شده و به نام سيد پادشاه خواجه، شهرت داشته است. وى در زمره پيروان نقشبندیه نيز به شمار مى‌رفته است.

	چنان‌كه ذكر شد نام و نشان نثارى در تذكره‌هايى كه پس از سده 10ق، در بيرون از حوزه زندگى او تأليف كرده‌اند، جز به‌ندرت ديده نمى‌شود. فقط همشهرى او، محمد عارف بقايى ~~اندجانى،~~ هنگام تأليف ~~«تذكره~~ مجمع ~~الفضلاء»~~ در شبه قاره هند، نام و نشان او را ثبت كرده است. گزارشى كه بقايى از احوال نثارى ارائه مى‌كند، بسيار دقيق و سنجيده است و ظاهرا بقايى اندجانى، ترجمه مذكور را بر مبناى «مذكر احباب»، استخراج و استنباط كرده است، زيرا نثارى، اولا خاتمه تذكره‌اش را به‌صورت تذكره خانوادگى فراهم آورده و در آن از عموها، اجداد، بستگان و پيوستگان خويش ياد كرده است كه به لحاظ شناخت وى بسيار مفيد و ارزشمند مى‌نمايد و ثانيا در لابه‌لاى تراجم احوال سخنوران در «مذكر احباب»، به مناسبت‌هايى از تحصيلات، پسندها و علايق ادبى خويش سخن گفته است. او در نزد حافظ، سلطان‌على اوبهى و صفى‌الدين مصطفى ~~رومى،~~ حديث آموخته و از همين صفى‌الدين رومى، اجازه روايت حديث دريافت نموده است. در سفرى كه به شهر كَش داشته، مدتى مانده و نزد معصوم خواجه ~~عشقى،~~ قرائت قرآن را فراگرفته و از مولانا ~~شيدا،~~ نجوم و هيئت آموخته و بر استخراج تقويم مسلط شده است.		چنان‌كه ذكر شد نام و نشان نثارى در تذكره‌هايى كه پس از سده 10ق، در بيرون از حوزه زندگى او تأليف كرده‌اند، جز به‌ندرت ديده نمى‌شود. فقط همشهرى او، [[محمد عارف بقايى اندجانى]]، هنگام تأليف «[[تذكره مجمع الفضلاء]]» در شبه قاره هند، نام و نشان او را ثبت كرده است. گزارشى كه بقايى از احوال نثارى ارائه مى‌كند، بسيار دقيق و سنجيده است و ظاهرا بقايى اندجانى، ترجمه مذكور را بر مبناى «مذكر احباب»، استخراج و استنباط كرده است، زيرا نثارى، اولا خاتمه تذكره‌اش را به‌صورت تذكره خانوادگى فراهم آورده و در آن از عموها، اجداد، بستگان و پيوستگان خويش ياد كرده است كه به لحاظ شناخت وى بسيار مفيد و ارزشمند مى‌نمايد و ثانيا در لابه‌لاى تراجم احوال سخنوران در «مذكر احباب»، به مناسبت‌هايى از تحصيلات، پسندها و علايق ادبى خويش سخن گفته است. او در نزد حافظ، [[سلطان‌على اوبهى]] و [[صفى‌الدين مصطفى رومى]]، حديث آموخته و از همين صفى‌الدين رومى، اجازه روايت حديث دريافت نموده است. در سفرى كه به شهر كَش داشته، مدتى مانده و نزد [[معصوم خواجه عشقى]]، قرائت قرآن را فراگرفته و از [[مولانا شيدا]]، نجوم و هيئت آموخته و بر استخراج تقويم مسلط شده است.

	ظاهرا نزد امير مهدى ~~الحسينى،~~ رياضى را فراگرفته و از جغرافى و طب و طبابت هم آگاهى داشته و نزد مولانا محمد ~~طبيب،~~ قواعد و مبادى طب را مطالعه كرده بوده است. نزد ميرمحمود بچقى نيز موسيقى را فراگرفته است.		ظاهرا نزد [[امير مهدى الحسينى]]، رياضى را فراگرفته و از جغرافى و طب و طبابت هم آگاهى داشته و نزد مولانا [[محمد طبيب]]، قواعد و مبادى طب را مطالعه كرده بوده است. نزد [[ميرمحمود بچقى]] نيز موسيقى را فراگرفته است.

	نثارى با همه اندوخته‌ها و فضيلت‌هاى مذكور، يكى از سرسپردگان سلسله نقشبندیه بود. با فراگير شدن طريقه نقشبندیه در سده 9ق، در ماوراءالنهر و كوچيدن بسيارى از طريقه‌هاى ديگر از آن نواحى، صرفا نقشبندیه از اعتبار اجتماعى و سياسى برخوردار بودند و اهل فضل و دانش هم اگر اعتبار اجتماعى و سياسى مى‌طلبيدند، به‌هرحال، مى‌بايست به طريقه مذكور مى‌پيوستند. نثارى نيز همانند پدر خود به اين طريقه پيوست و خود را نقشبندى مى‌خواند. البته خلق و خوى درويشانه و اديبانه نثارى، او را به سلطنت معنوى نرساند؛ او چونان پدر، پيوسته و وابسته دربار ازبكان شيبانى بوده و در اين موقعيت، سخت سرسپرده و حتى متملق بوده است. همچنين او از ستايشگران عبدالقدوس سلطان بوده است و او را به لحاظ سلوك درويشانه‌اش مدح مى‌گفته است. سواى سلاطين شيبانى، رابطه نثارى با دربارهاى هند نيز برقراربوده و او پادشاهان را مدح مى‌گفته است.		نثارى با همه اندوخته‌ها و فضيلت‌هاى مذكور، يكى از سرسپردگان سلسله نقشبندیه بود. با فراگير شدن طريقه نقشبندیه در سده 9ق، در ماوراءالنهر و كوچيدن بسيارى از طريقه‌هاى ديگر از آن نواحى، صرفا نقشبندیه از اعتبار اجتماعى و سياسى برخوردار بودند و اهل فضل و دانش هم اگر اعتبار اجتماعى و سياسى مى‌طلبيدند، به‌هرحال، مى‌بايست به طريقه مذكور مى‌پيوستند. نثارى نيز همانند پدر خود به اين طريقه پيوست و خود را نقشبندى مى‌خواند. البته خلق و خوى درويشانه و اديبانه نثارى، او را به سلطنت معنوى نرساند؛ او چونان پدر، پيوسته و وابسته دربار ازبكان شيبانى بوده و در اين موقعيت، سخت سرسپرده و حتى متملق بوده است. همچنين او از ستايشگران عبدالقدوس سلطان بوده است و او را به لحاظ سلوك درويشانه‌اش مدح مى‌گفته است. سواى سلاطين شيبانى، رابطه نثارى با دربارهاى هند نيز برقراربوده و او پادشاهان را مدح مى‌گفته است.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - '==وابسته‌ها== [[' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} [['

2021-09-04T09:54:24Z

جایگزینی متن - '==وابسته‌ها== [[' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} [['

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۲۴
خط ۴۵:		خط ۴۵:

	==وابسته‌ها==		==وابسته‌ها==
			{{وابسته‌ها}}

	[[مذکر احباب (ادب و فرهنگ فارسی در قرن دهم هجری)]]		[[مذکر احباب (ادب و فرهنگ فارسی در قرن دهم هجری)]]

	[[رده:زندگی‌نامه]]		[[رده:زندگی‌نامه]]

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'بندي' به 'بندی'

2019-08-17T14:59:48Z

جایگزینی متن - 'بندي' به 'بندی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۱۸:۲۹
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	</div>		</div>

	'''سيد حسن خواجه نقيب الاشراف بخارى'''، متخلص به '''نثارى'''، صاحب كتاب «مذكر احباب»، از اهالى بخارا در سده دهم هجرى مى‌زيسته است. با همه فضل و دانشى كه داشته، نام و نشانش از حوزه زندگى‌اش فراتر نرفته و بيرون از قلمرو ماوراءالنهر سده دهم، نامى از وى در عرصه فرهنگ و ادب ديده نمى‌شود. با وجود اين، نثارى خود در خاتمه «مذكر احباب»، سرگذشت خاندانش را مطرح كرده است. او جدّ اعلاى خود را ارسلان باب ناميده است و او را از جمله اصحاب رسول اكرم(ص) برشمرده است. پدربزرگ وى، سيد عبدالوهاب، نام داشته و از صوفيان سده‌هاى 8 و 9ق، بوده است، اما پدر نثارى از برجستگان سده 10ق، محسوب مى‌شده و به نام سيد پادشاه خواجه، شهرت داشته است. وى در زمره پيروان ~~نقشبنديه~~ نيز به شمار مى‌رفته است.		'''سيد حسن خواجه نقيب الاشراف بخارى'''، متخلص به '''نثارى'''، صاحب كتاب «مذكر احباب»، از اهالى بخارا در سده دهم هجرى مى‌زيسته است. با همه فضل و دانشى كه داشته، نام و نشانش از حوزه زندگى‌اش فراتر نرفته و بيرون از قلمرو ماوراءالنهر سده دهم، نامى از وى در عرصه فرهنگ و ادب ديده نمى‌شود. با وجود اين، نثارى خود در خاتمه «مذكر احباب»، سرگذشت خاندانش را مطرح كرده است. او جدّ اعلاى خود را ارسلان باب ناميده است و او را از جمله اصحاب رسول اكرم(ص) برشمرده است. پدربزرگ وى، سيد عبدالوهاب، نام داشته و از صوفيان سده‌هاى 8 و 9ق، بوده است، اما پدر نثارى از برجستگان سده 10ق، محسوب مى‌شده و به نام سيد پادشاه خواجه، شهرت داشته است. وى در زمره پيروان نقشبندیه نيز به شمار مى‌رفته است.

	چنان‌كه ذكر شد نام و نشان نثارى در تذكره‌هايى كه پس از سده 10ق، در بيرون از حوزه زندگى او تأليف كرده‌اند، جز به‌ندرت ديده نمى‌شود. فقط همشهرى او، محمد عارف بقايى اندجانى، هنگام تأليف «تذكره مجمع الفضلاء» در شبه قاره هند، نام و نشان او را ثبت كرده است. گزارشى كه بقايى از احوال نثارى ارائه مى‌كند، بسيار دقيق و سنجيده است و ظاهرا بقايى اندجانى، ترجمه مذكور را بر مبناى «مذكر احباب»، استخراج و استنباط كرده است، زيرا نثارى، اولا خاتمه تذكره‌اش را به‌صورت تذكره خانوادگى فراهم آورده و در آن از عموها، اجداد، بستگان و پيوستگان خويش ياد كرده است كه به لحاظ شناخت وى بسيار مفيد و ارزشمند مى‌نمايد و ثانيا در لابه‌لاى تراجم احوال سخنوران در «مذكر احباب»، به مناسبت‌هايى از تحصيلات، پسندها و علايق ادبى خويش سخن گفته است. او در نزد حافظ، سلطان‌على اوبهى و صفى‌الدين مصطفى رومى، حديث آموخته و از همين صفى‌الدين رومى، اجازه روايت حديث دريافت نموده است. در سفرى كه به شهر كَش داشته، مدتى مانده و نزد معصوم خواجه عشقى، قرائت قرآن را فراگرفته و از مولانا شيدا، نجوم و هيئت آموخته و بر استخراج تقويم مسلط شده است.		چنان‌كه ذكر شد نام و نشان نثارى در تذكره‌هايى كه پس از سده 10ق، در بيرون از حوزه زندگى او تأليف كرده‌اند، جز به‌ندرت ديده نمى‌شود. فقط همشهرى او، محمد عارف بقايى اندجانى، هنگام تأليف «تذكره مجمع الفضلاء» در شبه قاره هند، نام و نشان او را ثبت كرده است. گزارشى كه بقايى از احوال نثارى ارائه مى‌كند، بسيار دقيق و سنجيده است و ظاهرا بقايى اندجانى، ترجمه مذكور را بر مبناى «مذكر احباب»، استخراج و استنباط كرده است، زيرا نثارى، اولا خاتمه تذكره‌اش را به‌صورت تذكره خانوادگى فراهم آورده و در آن از عموها، اجداد، بستگان و پيوستگان خويش ياد كرده است كه به لحاظ شناخت وى بسيار مفيد و ارزشمند مى‌نمايد و ثانيا در لابه‌لاى تراجم احوال سخنوران در «مذكر احباب»، به مناسبت‌هايى از تحصيلات، پسندها و علايق ادبى خويش سخن گفته است. او در نزد حافظ، سلطان‌على اوبهى و صفى‌الدين مصطفى رومى، حديث آموخته و از همين صفى‌الدين رومى، اجازه روايت حديث دريافت نموده است. در سفرى كه به شهر كَش داشته، مدتى مانده و نزد معصوم خواجه عشقى، قرائت قرآن را فراگرفته و از مولانا شيدا، نجوم و هيئت آموخته و بر استخراج تقويم مسلط شده است.
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	ظاهرا نزد امير مهدى الحسينى، رياضى را فراگرفته و از جغرافى و طب و طبابت هم آگاهى داشته و نزد مولانا محمد طبيب، قواعد و مبادى طب را مطالعه كرده بوده است. نزد ميرمحمود بچقى نيز موسيقى را فراگرفته است.		ظاهرا نزد امير مهدى الحسينى، رياضى را فراگرفته و از جغرافى و طب و طبابت هم آگاهى داشته و نزد مولانا محمد طبيب، قواعد و مبادى طب را مطالعه كرده بوده است. نزد ميرمحمود بچقى نيز موسيقى را فراگرفته است.

	نثارى با همه اندوخته‌ها و فضيلت‌هاى مذكور، يكى از سرسپردگان سلسله ~~نقشبنديه~~ بود. با فراگير شدن طريقه ~~نقشبنديه~~ در سده 9ق، در ماوراءالنهر و كوچيدن بسيارى از طريقه‌هاى ديگر از آن نواحى، صرفا ~~نقشبنديه~~ از اعتبار اجتماعى و سياسى برخوردار بودند و اهل فضل و دانش هم اگر اعتبار اجتماعى و سياسى مى‌طلبيدند، به‌هرحال، مى‌بايست به طريقه مذكور مى‌پيوستند. نثارى نيز همانند پدر خود به اين طريقه پيوست و خود را نقشبندى مى‌خواند. البته خلق و خوى درويشانه و اديبانه نثارى، او را به سلطنت معنوى نرساند؛ او چونان پدر، پيوسته و وابسته دربار ازبكان شيبانى بوده و در اين موقعيت، سخت سرسپرده و حتى متملق بوده است. همچنين او از ستايشگران عبدالقدوس سلطان بوده است و او را به لحاظ سلوك درويشانه‌اش مدح مى‌گفته است. سواى سلاطين شيبانى، رابطه نثارى با دربارهاى هند نيز برقراربوده و او پادشاهان را مدح مى‌گفته است.		نثارى با همه اندوخته‌ها و فضيلت‌هاى مذكور، يكى از سرسپردگان سلسله نقشبندیه بود. با فراگير شدن طريقه نقشبندیه در سده 9ق، در ماوراءالنهر و كوچيدن بسيارى از طريقه‌هاى ديگر از آن نواحى، صرفا نقشبندیه از اعتبار اجتماعى و سياسى برخوردار بودند و اهل فضل و دانش هم اگر اعتبار اجتماعى و سياسى مى‌طلبيدند، به‌هرحال، مى‌بايست به طريقه مذكور مى‌پيوستند. نثارى نيز همانند پدر خود به اين طريقه پيوست و خود را نقشبندى مى‌خواند. البته خلق و خوى درويشانه و اديبانه نثارى، او را به سلطنت معنوى نرساند؛ او چونان پدر، پيوسته و وابسته دربار ازبكان شيبانى بوده و در اين موقعيت، سخت سرسپرده و حتى متملق بوده است. همچنين او از ستايشگران عبدالقدوس سلطان بوده است و او را به لحاظ سلوك درويشانه‌اش مدح مى‌گفته است. سواى سلاطين شيبانى، رابطه نثارى با دربارهاى هند نيز برقراربوده و او پادشاهان را مدح مى‌گفته است.

	سلطان محمّد مطربى سمرقندى (966 - 1040ق)، يكى از شاگردان نثارى بخارى است و به تقليد از «مذكر احباب»، در 1013ق، «تذكرة الشعراء» را تأليف كرده است و در آن، شرح حال نثارى را نيز آورده است.		سلطان محمّد مطربى سمرقندى (966 - 1040ق)، يكى از شاگردان نثارى بخارى است و به تقليد از «مذكر احباب»، در 1013ق، «تذكرة الشعراء» را تأليف كرده است و در آن، شرح حال نثارى را نيز آورده است.

A-esmaili@noornet.net: جایگزینی متن - ' های ' به '‌های '

2019-02-02T07:04:59Z

جایگزینی متن - ' های ' به '‌های '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۳۴
خط ۵:		خط ۵:
	! نام!! data-type='authorName'\|نثاری بخاری، حسن		! نام!! data-type='authorName'\|نثاری بخاری، حسن
	\|-		\|-
	\|~~نام های~~ دیگر		\|نام‌های دیگر
	\|data-type='authorOtherNames'\| بخاری، سیدحسن		\|data-type='authorOtherNames'\| بخاری، سیدحسن

Yqorbani@noornet.net در ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۳:۵۷

2018-09-29T03:57:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۲۷
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\|-class='articleCode'		\|-class='articleCode'
	\|کد مؤلف		\|کد مؤلف
	\|data-type='authorCode'\|~~AUTHORCODE678AUTHORCODE~~		\|data-type='authorCode'\|AUTHORCODE00678AUTHORCODE
	\|}		\|}
	</div>		</div>

	'''سيد حسن خواجه نقيب الاشراف بخارى'''، متخلص به '''نثارى'''، صاحب كتاب «مذكر احباب»، از اهالى بخارا در سده دهم هجرى مى‌زيسته است. با همه فضل و دانشى كه داشته، نام و نشانش از حوزه زندگى‌اش فراتر نرفته و بيرون از قلمرو ماوراءالنهر سده دهم، نامى از وى در عرصه فرهنگ و ادب ديده نمى‌شود. با وجود اين، نثارى خود در خاتمه «مذكر احباب»، سرگذشت خاندانش را مطرح كرده است. او جدّ اعلاى خود را ارسلان باب ناميده است و او را از جمله اصحاب رسول اكرم(ص) برشمرده است. پدربزرگ وى، سيد عبدالوهاب، نام داشته و از صوفيان سده‌هاى 8 و 9ق، بوده است، اما پدر نثارى از برجستگان سده 10ق، محسوب مى‌شده و به نام سيد پادشاه خواجه، شهرت داشته است. وى در زمره پيروان نقشبنديه نيز به شمار مى‌رفته است.		'''سيد حسن خواجه نقيب الاشراف بخارى'''، متخلص به '''نثارى'''، صاحب كتاب «مذكر احباب»، از اهالى بخارا در سده دهم هجرى مى‌زيسته است. با همه فضل و دانشى كه داشته، نام و نشانش از حوزه زندگى‌اش فراتر نرفته و بيرون از قلمرو ماوراءالنهر سده دهم، نامى از وى در عرصه فرهنگ و ادب ديده نمى‌شود. با وجود اين، نثارى خود در خاتمه «مذكر احباب»، سرگذشت خاندانش را مطرح كرده است. او جدّ اعلاى خود را ارسلان باب ناميده است و او را از جمله اصحاب رسول اكرم(ص) برشمرده است. پدربزرگ وى، سيد عبدالوهاب، نام داشته و از صوفيان سده‌هاى 8 و 9ق، بوده است، اما پدر نثارى از برجستگان سده 10ق، محسوب مى‌شده و به نام سيد پادشاه خواجه، شهرت داشته است. وى در زمره پيروان نقشبنديه نيز به شمار مى‌رفته است.

Yqorbani@noornet.net: جایگزینی متن - '== وابسته‌ها ==' به '==وابسته‌ها=='

2018-09-27T13:03:15Z

جایگزینی متن - '== وابسته‌ها ==' به '==وابسته‌ها=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۶:۳۳
خط ۴۳:		خط ۴۳:


	== وابسته‌ها ==		==وابسته‌ها==
	[[مذکر احباب (ادب و فرهنگ فارسی در قرن دهم هجری)]]		[[مذکر احباب (ادب و فرهنگ فارسی در قرن دهم هجری)]]

	[[رده:زندگی‌نامه]]		[[رده:زندگی‌نامه]]

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - ' '''' به ' ''''

2018-07-30T06:45:20Z

جایگزینی متن - '</div> '''' به '</div> ''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۱۵
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	\|}		\|}
	</div>		</div>

	'''سيد حسن خواجه نقيب الاشراف بخارى'''، متخلص به '''نثارى'''، صاحب كتاب «مذكر احباب»، از اهالى بخارا در سده دهم هجرى مى‌زيسته است. با همه فضل و دانشى كه داشته، نام و نشانش از حوزه زندگى‌اش فراتر نرفته و بيرون از قلمرو ماوراءالنهر سده دهم، نامى از وى در عرصه فرهنگ و ادب ديده نمى‌شود. با وجود اين، نثارى خود در خاتمه «مذكر احباب»، سرگذشت خاندانش را مطرح كرده است. او جدّ اعلاى خود را ارسلان باب ناميده است و او را از جمله اصحاب رسول اكرم(ص) برشمرده است. پدربزرگ وى، سيد عبدالوهاب، نام داشته و از صوفيان سده‌هاى 8 و 9ق، بوده است، اما پدر نثارى از برجستگان سده 10ق، محسوب مى‌شده و به نام سيد پادشاه خواجه، شهرت داشته است. وى در زمره پيروان نقشبنديه نيز به شمار مى‌رفته است.		'''سيد حسن خواجه نقيب الاشراف بخارى'''، متخلص به '''نثارى'''، صاحب كتاب «مذكر احباب»، از اهالى بخارا در سده دهم هجرى مى‌زيسته است. با همه فضل و دانشى كه داشته، نام و نشانش از حوزه زندگى‌اش فراتر نرفته و بيرون از قلمرو ماوراءالنهر سده دهم، نامى از وى در عرصه فرهنگ و ادب ديده نمى‌شود. با وجود اين، نثارى خود در خاتمه «مذكر احباب»، سرگذشت خاندانش را مطرح كرده است. او جدّ اعلاى خود را ارسلان باب ناميده است و او را از جمله اصحاب رسول اكرم(ص) برشمرده است. پدربزرگ وى، سيد عبدالوهاب، نام داشته و از صوفيان سده‌هاى 8 و 9ق، بوده است، اما پدر نثارى از برجستگان سده 10ق، محسوب مى‌شده و به نام سيد پادشاه خواجه، شهرت داشته است. وى در زمره پيروان نقشبنديه نيز به شمار مى‌رفته است.