نامه‌ها - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh در ‏۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۵۵

2025-04-07T18:55:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۲۵
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]
	[[رده:مقالات(فروردین 1404) باقی زاده]]		[[رده:مقالات(فروردین 1404) باقی زاده]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 فروردین 1404]]
	[[رده:فاقد اتوماسیون]]		[[رده:فاقد اتوماسیون]]

Hbaghizadeh در ‏۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۵۰

2025-04-07T18:50:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۲۰
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	'''نامه‌ها''' تألیف صمد بهرنگی به کوشش اسد ~~بهرنگی،~~ نامه‌هایی که در این کتاب آمده است، مربوط به دوران‌های مختلف زندگی صمد است. او این نامه‌ها را برای افراد مختلف نوشته است.		'''نامه‌ها''' تألیف [[بهرنگی، صمد\|صمد بهرنگی]] به کوشش [[بهرنگی، اسد\|اسد بهرنگی]]، نامه‌هایی که در این کتاب آمده است، مربوط به دوران‌های مختلف زندگی صمد است. او این نامه‌ها را برای افراد مختلف نوشته است.

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	قسمت دوم کتاب، چند نامۀ اداری است که صمد به عناوین مختلف، نوشته و نسخه‌ای از آنها را برای خود نگاه داشته است. این نامه‌ها از نظر اینکه شاید در شناسایی صمد و محیط و زمان او کمک کند، آورده شده است. برای پرهیز از هر نوع جنجال و تأکید بر این واقعیت که نامه‌های صمد، با وجود خصوصی بودن، می‌توانند جنبۀ خطابی عام نیز داشته باشند، در این نامه‌ها نام اشخاص و ادارات حذف شده و به جای آنها «...» گذاشته شده است.		قسمت دوم کتاب، چند نامۀ اداری است که صمد به عناوین مختلف، نوشته و نسخه‌ای از آنها را برای خود نگاه داشته است. این نامه‌ها از نظر اینکه شاید در شناسایی صمد و محیط و زمان او کمک کند، آورده شده است. برای پرهیز از هر نوع جنجال و تأکید بر این واقعیت که نامه‌های صمد، با وجود خصوصی بودن، می‌توانند جنبۀ خطابی عام نیز داشته باشند، در این نامه‌ها نام اشخاص و ادارات حذف شده و به جای آنها «...» گذاشته شده است.

	قسمت سوم کتاب را نامه‌هایی شکل می‌دهند که صمد برای برادرش اسد نوشته است. در این نامه‌ها نیز پاره‌ای مطالب و حتی چند سطر و صفحه که بیشتر مربوط به مسائل خصوصی و خانوادگی بود، حذف شده و اینگونه حذف‌ها با «......» نشان داده شده است.		قسمت سوم کتاب را نامه‌هایی شکل می‌دهند که [[بهرنگی، صمد\|صمد]] برای برادرش [[بهرنگی، اسد\|اسد]] نوشته است. در این نامه‌ها نیز پاره‌ای مطالب و حتی چند سطر و صفحه که بیشتر مربوط به مسائل خصوصی و خانوادگی بود، حذف شده و اینگونه حذف‌ها با «......» نشان داده شده است.

	قسمت چهارم کتاب شامل نامه‌هایی است که صمد برای یوسف، دوست ایام کودکی و بچه محل خود که در میان دوستان او جای مخصوصی داشته نوشته شده است. او از دوستان هم‌قلم صمد نبود و همانطور که از فحوای نامه‌های صمد نیز برمی‌آید، فقط دوست داشت که صمد را دوست بدارد؛ و عجیب اینکه، هر آن دو، سرنوشت مشابهی یافتند؛ صمد را آب شمال غرق کرد و یوسف را آب جنوب ـ درست دو نقطۀ مقابل هم و بسیار دور از هم: کلالۀ ارس و چاه‌بهار. شاید بیشتر دوستان ~~صمد،~~ تاکنون نام یوسف را نشنیده‌اند ـ یوسفی که شیدای صمد بود.		قسمت چهارم کتاب شامل نامه‌هایی است که [[بهرنگی، صمد\|صمد]] برای یوسف، دوست ایام کودکی و بچه محل خود که در میان دوستان او جای مخصوصی داشته نوشته شده است. او از دوستان هم‌قلم [[بهرنگی، صمد\|صمد]] نبود و همانطور که از فحوای نامه‌های صمد نیز برمی‌آید، فقط دوست داشت که صمد را دوست بدارد؛ و عجیب اینکه، هر آن دو، سرنوشت مشابهی یافتند؛ [[بهرنگی، صمد\|صمد]] را آب شمال غرق کرد و یوسف را آب جنوب ـ درست دو نقطۀ مقابل هم و بسیار دور از هم: کلالۀ ارس و چاه‌بهار. شاید بیشتر دوستان [[بهرنگی، صمد\|صمد]]، تاکنون نام یوسف را نشنیده‌اند ـ یوسفی که شیدای صمد بود.

	در قسمت ضمایم: مقاله‌ای است که فقط یک بار، در جُنگی چاپ شده، به علاوۀ «وقایع‌نگاری مشروطه» که در آدینه چاپ شده بود و دو افسانۀ چاپ‌نشدۀ آذربایجانی که بنا به عللی در افسانه‌های آذربایجان درج نشده بود. در ضمن دو نامه از خیل نامه‌های شاگردان صمد و یک نامه از جمله نامه‌های بچه‌های جنوب کشور، به عنوان نمونه آورده شده است تا شاید مختصری از چگونگی روابط صمیمانۀ صمد با شاگردانش و بچه‌های دیگر و خوانندگان کتاب‌هایش معلوم گردد و دانسته شود که این همه محبت مردم ـ به ویژه کوچولوها و نوجوان‌ها ـ به صمد بیجا نیست.		در قسمت ضمایم: مقاله‌ای است که فقط یک بار، در جُنگی چاپ شده، به علاوۀ «وقایع‌نگاری مشروطه» که در آدینه چاپ شده بود و دو افسانۀ چاپ‌نشدۀ آذربایجانی که بنا به عللی در افسانه‌های آذربایجان درج نشده بود. در ضمن دو نامه از خیل نامه‌های شاگردان صمد و یک نامه از جمله نامه‌های بچه‌های جنوب کشور، به عنوان نمونه آورده شده است تا شاید مختصری از چگونگی روابط صمیمانۀ [[بهرنگی، صمد\|صمد]] با شاگردانش و بچه‌های دیگر و خوانندگان کتاب‌هایش معلوم گردد و دانسته شود که این همه محبت مردم ـ به ویژه کوچولوها و نوجوان‌ها ـ به صمد بیجا نیست.

	در یکی از نامه‌های این کتاب که خطاب به فریدون نوبهار نوشته شده، آمده است: «داستان مفصل «شیشه‌های بخارگرفته» را خواندم، و باور کن که گریستم. نه خیال کنی که تحت اثر داستان تو گریه کردم؛ گریه‌ام برای این بود که شما محصل‌های خوب دیگر چرا باید آن آدم صادق رخت‌بربسته را الگوی خودتان بکنید. اگر آن عزیز، رو به دیوار نشست و حرف‌هایش را به دیوار گفت و حتی نتوانست وجود خودش را تحمل کند، موجبی داشت. سال‌ها دست به هر کوششی زدن و از جان گذشتن و آخرش دست به جایی بند نبودن و دیدن خرمهره به جای گوهرو نشستن «خبزدو» در میان شقایق؛ احساس اینکه چون پر کاهی در تهی و پوچی بی‌سرانجامی سقوط می‌کند؛ آن عزیز را به راه آدم‌هایی برد که خودش آنها را در قصه‌هایش تصویر کرده بود. به عبارت دیگر او خود راهی را رفت که پیش پای آدم‌های قصه‌هاش می‌گذاشت». (ص 23)<ref>[[https://literaturelib.com/books/3416\|پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]]</ref>		در یکی از نامه‌های این کتاب که خطاب به فریدون نوبهار نوشته شده، آمده است: «داستان مفصل «شیشه‌های بخارگرفته» را خواندم، و باور کن که گریستم. نه خیال کنی که تحت اثر داستان تو گریه کردم؛ گریه‌ام برای این بود که شما محصل‌های خوب دیگر چرا باید آن آدم صادق رخت‌بربسته را الگوی خودتان بکنید. اگر آن عزیز، رو به دیوار نشست و حرف‌هایش را به دیوار گفت و حتی نتوانست وجود خودش را تحمل کند، موجبی داشت. سال‌ها دست به هر کوششی زدن و از جان گذشتن و آخرش دست به جایی بند نبودن و دیدن خرمهره به جای گوهرو نشستن «خبزدو» در میان شقایق؛ احساس اینکه چون پر کاهی در تهی و پوچی بی‌سرانجامی سقوط می‌کند؛ آن عزیز را به راه آدم‌هایی برد که خودش آنها را در قصه‌هایش تصویر کرده بود. به عبارت دیگر او خود راهی را رفت که پیش پای آدم‌های قصه‌هاش می‌گذاشت». (ص 23)<ref>[[https://literaturelib.com/books/3416\|پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]]</ref>


	==پانويس ==		==پانويس ==
	<references />		<references />

Hbaghizadeh: صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURنامه‌هاJ1.jpg | عنوان =نامه‌ها | عنوان‌های دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = بهرنگی، صمد (نویسنده) بهرنگی، اسد (محقق) |زبان | زبان = | کد کنگره =‏ | موضوع = |ناشر | ناشر =نگاه | مکان نشر =تهران | سال نشر =1397 | کد اتوماسی...» ایجاد کرد

2025-04-07T08:02:54Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURنامه‌هاJ1.jpg | عنوان =نامه‌ها | عنوان‌های دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = بهرنگی، صمد (نویسنده) بهرنگی، اسد (محقق) |زبان | زبان = | کد کنگره =‏ | موضوع = |ناشر | ناشر =نگاه | مکان نشر =تهران | سال نشر =1397 | کد اتوماسی...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات کتاب
| تصویر =NURنامه‌هاJ1.jpg
| عنوان =نامه‌ها
| عنوان‌های دیگر =
|پدیدآورندگان
| پدیدآوران =
[[بهرنگی، صمد]] (نویسنده)
[[بهرنگی، اسد]] (محقق)
|زبان
| زبان =
| کد کنگره =‏
| موضوع =
|ناشر
| ناشر =نگاه
| مکان نشر =تهران
| سال نشر =1397

| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE.....AUTOMATIONCODE
| چاپ =
| شابک =0ـ334ـ376ـ600ـ978
| تعداد جلد =
| کتابخانۀ دیجیتال نور =
| کتابخوان همراه نور =
| کد پدیدآور =
| پس از =
| پیش از =
}}
'''نامه‌ها''' تألیف صمد بهرنگی به کوشش اسد بهرنگی، نامه‌هایی که در این کتاب آمده است، مربوط به دوران‌های مختلف زندگی صمد است. او این نامه‌ها را برای افراد مختلف نوشته است.

==گزارش کتاب==
نامه‌هایی که در این کتاب آمده است، مربوط به دوران‌های مختلف زندگی صمد است. او این نامه‌ها را برای افراد مختلف نوشته است.

قسمت اول این کتاب، شامل نامه‌های اوست برای شاگردان و دوستانش، این نامه‌ها قبلاً در جنگ‌های مختلف چاپ شده و در اینجا از همان جُنگ‌ها، عیناً نقل می‌شود ـ بدون هیچ‌گونه دخل و تصرفی.

قسمت دوم کتاب، چند نامۀ اداری است که صمد به عناوین مختلف، نوشته و نسخه‌ای از آنها را برای خود نگاه داشته است. این نامه‌ها از نظر اینکه شاید در شناسایی صمد و محیط و زمان او کمک کند، آورده شده است. برای پرهیز از هر نوع جنجال و تأکید بر این واقعیت که نامه‌های صمد، با وجود خصوصی بودن، می‌توانند جنبۀ خطابی عام نیز داشته باشند، در این نامه‌ها نام اشخاص و ادارات حذف شده و به جای آنها «...» گذاشته شده است.

قسمت سوم کتاب را نامه‌هایی شکل می‌دهند که صمد برای برادرش اسد نوشته است. در این نامه‌ها نیز پاره‌ای مطالب و حتی چند سطر و صفحه که بیشتر مربوط به مسائل خصوصی و خانوادگی بود، حذف شده و اینگونه حذف‌ها با «......» نشان داده شده است.

قسمت چهارم کتاب شامل نامه‌هایی است که صمد برای یوسف، دوست ایام کودکی و بچه محل خود که در میان دوستان او جای مخصوصی داشته نوشته شده است. او از دوستان هم‌قلم صمد نبود و همانطور که از فحوای نامه‌های صمد نیز برمی‌آید، فقط دوست داشت که صمد را دوست بدارد؛ و عجیب اینکه، هر آن دو، سرنوشت مشابهی یافتند؛ صمد را آب شمال غرق کرد و یوسف را آب جنوب ـ درست دو نقطۀ مقابل هم و بسیار دور از هم: کلالۀ ارس و چاه‌بهار. شاید بیشتر دوستان صمد، تاکنون نام یوسف را نشنیده‌اند ـ یوسفی که شیدای صمد بود.

در قسمت ضمایم: مقاله‌ای است که فقط یک بار، در جُنگی چاپ شده، به علاوۀ «وقایع‌نگاری مشروطه» که در آدینه چاپ شده بود و دو افسانۀ چاپ‌نشدۀ آذربایجانی که بنا به عللی در افسانه‌های آذربایجان درج نشده بود. در ضمن دو نامه از خیل نامه‌های شاگردان صمد و یک نامه از جمله نامه‌های بچه‌های جنوب کشور، به عنوان نمونه آورده شده است تا شاید مختصری از چگونگی روابط صمیمانۀ صمد با شاگردانش و بچه‌های دیگر و خوانندگان کتاب‌هایش معلوم گردد و دانسته شود که این همه محبت مردم ـ به ویژه کوچولوها و نوجوان‌ها ـ به صمد بیجا نیست.

در یکی از نامه‌های این کتاب که خطاب به فریدون نوبهار نوشته شده، آمده است: «داستان مفصل «شیشه‌های بخارگرفته» را خواندم، و باور کن که گریستم. نه خیال کنی که تحت اثر داستان تو گریه کردم؛ گریه‌ام برای این بود که شما محصل‌های خوب دیگر چرا باید آن آدم صادق رخت‌بربسته را الگوی خودتان بکنید. اگر آن عزیز، رو به دیوار نشست و حرف‌هایش را به دیوار گفت و حتی نتوانست وجود خودش را تحمل کند، موجبی داشت. سال‌ها دست به هر کوششی زدن و از جان گذشتن و آخرش دست به جایی بند نبودن و دیدن خرمهره به جای گوهرو نشستن «خبزدو» در میان شقایق؛ احساس اینکه چون پر کاهی در تهی و پوچی بی‌سرانجامی سقوط می‌کند؛ آن عزیز را به راه آدم‌هایی برد که خودش آنها را در قصه‌هایش تصویر کرده بود. به عبارت دیگر او خود راهی را رفت که پیش پای آدم‌های قصه‌هاش می‌گذاشت». (ص 23)<ref>[[https://literaturelib.com/books/3416|پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]]</ref>

==پانويس ==
<references />

==منابع مقاله==
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات
==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}

[[رده:کتاب‌شناسی]]
[[رده:مقالات(فروردین 1404) باقی زاده]]
[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
[[رده:فاقد اتوماسیون]]