منابع اندیشه مذهبی شیعه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'شیعه (ابهام زدایی)' به 'شیعه (ابهام‌زدایی)'

2024-09-04T17:46:22Z

جایگزینی متن - 'شیعه (ابهام زدایی)' به 'شیعه (ابهام‌زدایی)'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۱۶
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	{{کاربردهای دیگر\| شیعه (~~ابهام زدایی~~)}}		{{کاربردهای دیگر\| شیعه (ابهام‌زدایی)}}
	'''منابع اندیشه مذهبی شیعه''' تألیف [[شیروانی، علی\|علی شیروانی]]، دفتر نخست از مجموعه «شناخت مکتب تشیع» است که به زبان فارسی بر اساس کتاب «[[شیعه در اسلام]]» [[طباطبایی، سید محمدحسین\|سید محمدحسین طباطبایی]] تدوین شده است. این کتاب مدخل و درآمدی بر شناسایی مکتب تشیع به شمار می‌رود.		'''منابع اندیشه مذهبی شیعه''' تألیف [[شیروانی، علی\|علی شیروانی]]، دفتر نخست از مجموعه «شناخت مکتب تشیع» است که به زبان فارسی بر اساس کتاب «[[شیعه در اسلام]]» [[طباطبایی، سید محمدحسین\|سید محمدحسین طباطبایی]] تدوین شده است. این کتاب مدخل و درآمدی بر شناسایی مکتب تشیع به شمار می‌رود.

Wikinoor.ir: جایگزینی متن - '(ابهام زدایی)}} ↵↵↵'''' به '(ابهام زدایی)}} ''''

2023-01-15T08:10:56Z

جایگزینی متن - '(ابهام زدایی)}} ↵↵↵'''' به '(ابهام زدایی)}} ''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۰
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	{{کاربردهای دیگر\| شیعه (ابهام زدایی)}}		{{کاربردهای دیگر\| شیعه (ابهام زدایی)}}


	'''منابع اندیشه مذهبی شیعه''' تألیف [[شیروانی، علی\|علی شیروانی]]، دفتر نخست از مجموعه «شناخت مکتب تشیع» است که به زبان فارسی بر اساس کتاب «[[شیعه در اسلام]]» [[طباطبایی، سید محمدحسین\|سید محمدحسین طباطبایی]] تدوین شده است. این کتاب مدخل و درآمدی بر شناسایی مکتب تشیع به شمار می‌رود.		'''منابع اندیشه مذهبی شیعه''' تألیف [[شیروانی، علی\|علی شیروانی]]، دفتر نخست از مجموعه «شناخت مکتب تشیع» است که به زبان فارسی بر اساس کتاب «[[شیعه در اسلام]]» [[طباطبایی، سید محمدحسین\|سید محمدحسین طباطبایی]] تدوین شده است. این کتاب مدخل و درآمدی بر شناسایی مکتب تشیع به شمار می‌رود.

Wikinoor.ir: جایگزینی متن - '↵↵↵\{\{کاربردهای\sدیگر\|(.*)\s$ابهام\sزدایی$\}\}' به ' {{کاربردهای دیگر|$1 (ابهام زدایی)}}'

2022-12-07T06:00:10Z

جایگزینی متن - '↵↵↵\{\{کاربردهای\sدیگر\|(.*)\s$ابهام\sزدایی$\}\}' به ' {{کاربردهای دیگر|$1 (ابهام زدایی)}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۰
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}


	{{کاربردهای دیگر\| شیعه (ابهام زدایی)}}		{{کاربردهای دیگر\| شیعه (ابهام زدایی)}}

Hbaghizadeh در ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۴۶

2022-11-30T21:46:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۱۶
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}


			{{کاربردهای دیگر\| شیعه (ابهام زدایی)}}


	'''منابع اندیشه مذهبی شیعه''' تألیف [[شیروانی، علی\|علی شیروانی]]، دفتر نخست از مجموعه «شناخت مکتب تشیع» است که به زبان فارسی بر اساس کتاب «[[شیعه در اسلام]]» [[طباطبایی، سید محمدحسین\|سید محمدحسین طباطبایی]] تدوین شده است. این کتاب مدخل و درآمدی بر شناسایی مکتب تشیع به شمار می‌رود.		'''منابع اندیشه مذهبی شیعه''' تألیف [[شیروانی، علی\|علی شیروانی]]، دفتر نخست از مجموعه «شناخت مکتب تشیع» است که به زبان فارسی بر اساس کتاب «[[شیعه در اسلام]]» [[طباطبایی، سید محمدحسین\|سید محمدحسین طباطبایی]] تدوین شده است. این کتاب مدخل و درآمدی بر شناسایی مکتب تشیع به شمار می‌رود.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - '==وابسته‌ها== [[' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} [['

2021-09-04T09:46:33Z

جایگزینی متن - '==وابسته‌ها== [[' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} [['

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۱۶
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	\| چاپ =1		\| چاپ =1
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =~~16999~~		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =17772
	\| کتابخوان همراه نور =17772		\| کتابخوان همراه نور =17772
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
خط ۵۹:		خط ۵۹:

	==وابسته‌ها==		==وابسته‌ها==
			{{وابسته‌ها}}

	[[شیعه در اسلام]]		[[شیعه در اسلام]]

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'طباطبایی، محمدحسین' به 'طباطبایی، سید محمدحسین'

2021-01-02T07:40:36Z

جایگزینی متن - 'طباطبایی، محمدحسین' به 'طباطبایی، سید محمدحسین'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۰
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	}}		}}

	'''منابع اندیشه مذهبی شیعه''' تألیف [[شیروانی، علی\|علی شیروانی]]، دفتر نخست از مجموعه «شناخت مکتب تشیع» است که به زبان فارسی بر اساس کتاب «[[شیعه در اسلام]]» [[طباطبایی، محمدحسین\|سید محمدحسین طباطبایی]] تدوین شده است. این کتاب مدخل و درآمدی بر شناسایی مکتب تشیع به شمار می‌رود.		'''منابع اندیشه مذهبی شیعه''' تألیف [[شیروانی، علی\|علی شیروانی]]، دفتر نخست از مجموعه «شناخت مکتب تشیع» است که به زبان فارسی بر اساس کتاب «[[شیعه در اسلام]]» [[طباطبایی، سید محمدحسین\|سید محمدحسین طباطبایی]] تدوین شده است. این کتاب مدخل و درآمدی بر شناسایی مکتب تشیع به شمار می‌رود.

	==ساختار==		==ساختار==
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	در دومین فصل، سنت رسول‌الله به‌عنوان دومین منبع و مصدر اندیشه مذهبی نزد شیعه امامیه مطرح شده است. در اصطلاح مسلمانان مقصود از سنت رسول(ص) معنایی است عام که شامل گفتار رسول خدا (حدیث نبی)، فعل رسول خدا (سیره نبی) و تقریر او می‌شود؛ بنابراین از نظر امامیه –بلکه چنان‌که خواهد آمد از نظر تمام مسلمانان- آنچه از رسول خدا(ص) صادر می‌شود، حجیت و سندیت دارد و می‌توان به مدلول آن تمسک کرد؛ یعنی همان‌گونه که سخن رسول خدا حجت است و چیزی جز حقیقت را بازگو نمی‌کند، فعل رسول و تقریر او نیز حجت است<ref>ر.ک: همان، ص75</ref>.		در دومین فصل، سنت رسول‌الله به‌عنوان دومین منبع و مصدر اندیشه مذهبی نزد شیعه امامیه مطرح شده است. در اصطلاح مسلمانان مقصود از سنت رسول(ص) معنایی است عام که شامل گفتار رسول خدا (حدیث نبی)، فعل رسول خدا (سیره نبی) و تقریر او می‌شود؛ بنابراین از نظر امامیه –بلکه چنان‌که خواهد آمد از نظر تمام مسلمانان- آنچه از رسول خدا(ص) صادر می‌شود، حجیت و سندیت دارد و می‌توان به مدلول آن تمسک کرد؛ یعنی همان‌گونه که سخن رسول خدا حجت است و چیزی جز حقیقت را بازگو نمی‌کند، فعل رسول و تقریر او نیز حجت است<ref>ر.ک: همان، ص75</ref>.

	از موضوعات اختلافی میان اهل سنت و شیعه اعتبار و حجیت سنت صحابه رسول خدا(ص) است. صحابی نزد اهل سنت به کسی گفته می‌شود که در حال ایمان، رسول گرامی را ملاقات کرده باشد، اگرچه این ملاقات لحظه‌ای بیش نبوده باشد؛ و بنابراین، اکثریت قریب به‌اتفاق مسلمانان صدر اسلام در مکه و طائف، نزد اهل سنت از گروه صحابی به شمار می‌روند؛ چراکه جمعیت مکه و طائف همگی اسلام آوردند و لااقل در حجة‌الوداع رسول گرامی(ص) را دیدار کردند. جمهور اهل سنت برآنند که صحابه رسول اسلام(ص)، به همان معنای عامی که ایشان برای صحابه بیان می‌کنند، همگی عادل‌اند و نیز معتقدند احادیث و به‌طورکلی سنت ایشان حجت بوده و می‌توان در اخذ معالم دین بدان تمسک جست. شیعه معتقد است که اولاً چنین نیست که همه صحابی عادل باشند، بلکه برخی از ایشان مؤمن و عادل و برخی دیگر منافق و فاسق بوده‌اند و در میان این دو دسته نیز، طیف گسترده‌ای از مسلمانان بودند که اعمال نیک و بد را با هم آمیخته بودند؛ و ثانیاً چنین نیست که عدالت صحابه مستلزم حجت بودن گفتار و سیره آنان باشد. [[طباطبایی، محمدحسین\|علامه طباطبایی]](ره) درباره حجیت گفته‌ها و احادیث صحابه می‌گوید: «احادیثی که از صحابه نقل می‌شود، اگر متضمن قول یا فعل پیغمبر(ص) باشد و مخالف با حدیث اهل‌بیت(ع) نباشد [در صورت موثق بودن آن صحابی] قابل قبول است؛ و اگر متضمن نظر و رأی خود صحابی باشد دارای حجیتی نیست و حکم صحابه مانند حکم سایر افراد مسلمانان است و خود صحابه نیز با یک نفر صحابی معامله یک نفر مسلمان می‌کردند»<ref>ر.ک: همان، ص111-104</ref>.		از موضوعات اختلافی میان اهل سنت و شیعه اعتبار و حجیت سنت صحابه رسول خدا(ص) است. صحابی نزد اهل سنت به کسی گفته می‌شود که در حال ایمان، رسول گرامی را ملاقات کرده باشد، اگرچه این ملاقات لحظه‌ای بیش نبوده باشد؛ و بنابراین، اکثریت قریب به‌اتفاق مسلمانان صدر اسلام در مکه و طائف، نزد اهل سنت از گروه صحابی به شمار می‌روند؛ چراکه جمعیت مکه و طائف همگی اسلام آوردند و لااقل در حجة‌الوداع رسول گرامی(ص) را دیدار کردند. جمهور اهل سنت برآنند که صحابه رسول اسلام(ص)، به همان معنای عامی که ایشان برای صحابه بیان می‌کنند، همگی عادل‌اند و نیز معتقدند احادیث و به‌طورکلی سنت ایشان حجت بوده و می‌توان در اخذ معالم دین بدان تمسک جست. شیعه معتقد است که اولاً چنین نیست که همه صحابی عادل باشند، بلکه برخی از ایشان مؤمن و عادل و برخی دیگر منافق و فاسق بوده‌اند و در میان این دو دسته نیز، طیف گسترده‌ای از مسلمانان بودند که اعمال نیک و بد را با هم آمیخته بودند؛ و ثانیاً چنین نیست که عدالت صحابه مستلزم حجت بودن گفتار و سیره آنان باشد. [[طباطبایی، سید محمدحسین\|علامه طباطبایی]](ره) درباره حجیت گفته‌ها و احادیث صحابه می‌گوید: «احادیثی که از صحابه نقل می‌شود، اگر متضمن قول یا فعل پیغمبر(ص) باشد و مخالف با حدیث اهل‌بیت(ع) نباشد [در صورت موثق بودن آن صحابی] قابل قبول است؛ و اگر متضمن نظر و رأی خود صحابی باشد دارای حجیتی نیست و حکم صحابه مانند حکم سایر افراد مسلمانان است و خود صحابه نیز با یک نفر صحابی معامله یک نفر مسلمان می‌کردند»<ref>ر.ک: همان، ص111-104</ref>.

	در فصل سوم کتاب عقل به‌عنوان یکی دیگر از منابع اندیشه مذهبی معرفی شده است. تشیع مکتبی است عقل‌گرا و خردورز. کمتر مرام و مذهبی را می‌توان یافت که به‌اندازه مکتب تشیع به عقل بها و اعتبار داده باشد. گواه این مطلب پیش از هر چیز، سخنان پیشوایان شیعه و ظهور بزرگ‌ترین اندیشمندان و متفکران جهان در میان شیعیان است. مقصود از عقل، همان قوه استدلال و برهان‌آوری و نیروی تمییز میان حق و باطل و صحیح از ناصحیح است. آری، تشیع مکتبی است که عقاید خود را بر اساس حجت‌های عقلی استوار می‌سازد و از عقل در اکتشاف فروع فقهی و احکام عملی مدد می‌گیرد. چنان‌که می‌دانیم، امروزه و به‌ویژه در مکتب‌های غربی، اعتبار عقل و ارزش استدلال‌های نظری مورد گفت‌وشنودها و مناقشات فراوانی واقع شده است. بسیاری از اندیشمندان غربی چراغ عقل را در بحث‌های هستی شناختی بی‌فروغ می‌دانند و بحث‌های تعقلی صرف را لغو و بی‌فایده بلکه گمراه‌کننده به شمار می‌آورند. در مکتب تشیع، به‌عکس، عقل و اندیشه مقامی ارجمند دارد و اساساً پذیرش اصول عقاید مذهبی و ایمان و اذعان به آن نزد بسیاری از اندیشمندان شیعه جز از روی حجت و دلیل عقلی جایز و پذیرفته نیست؛ و ازاین‌روست که بسیاری از فقهای شیعه تقلید در اصول دین را جایز نمی‌شمارند<ref>ر.ک: همان، ص136-135</ref>.		در فصل سوم کتاب عقل به‌عنوان یکی دیگر از منابع اندیشه مذهبی معرفی شده است. تشیع مکتبی است عقل‌گرا و خردورز. کمتر مرام و مذهبی را می‌توان یافت که به‌اندازه مکتب تشیع به عقل بها و اعتبار داده باشد. گواه این مطلب پیش از هر چیز، سخنان پیشوایان شیعه و ظهور بزرگ‌ترین اندیشمندان و متفکران جهان در میان شیعیان است. مقصود از عقل، همان قوه استدلال و برهان‌آوری و نیروی تمییز میان حق و باطل و صحیح از ناصحیح است. آری، تشیع مکتبی است که عقاید خود را بر اساس حجت‌های عقلی استوار می‌سازد و از عقل در اکتشاف فروع فقهی و احکام عملی مدد می‌گیرد. چنان‌که می‌دانیم، امروزه و به‌ویژه در مکتب‌های غربی، اعتبار عقل و ارزش استدلال‌های نظری مورد گفت‌وشنودها و مناقشات فراوانی واقع شده است. بسیاری از اندیشمندان غربی چراغ عقل را در بحث‌های هستی شناختی بی‌فروغ می‌دانند و بحث‌های تعقلی صرف را لغو و بی‌فایده بلکه گمراه‌کننده به شمار می‌آورند. در مکتب تشیع، به‌عکس، عقل و اندیشه مقامی ارجمند دارد و اساساً پذیرش اصول عقاید مذهبی و ایمان و اذعان به آن نزد بسیاری از اندیشمندان شیعه جز از روی حجت و دلیل عقلی جایز و پذیرفته نیست؛ و ازاین‌روست که بسیاری از فقهای شیعه تقلید در اصول دین را جایز نمی‌شمارند<ref>ر.ک: همان، ص136-135</ref>.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'رده:جدید 25 تیرالی 24 مرداد' به ''

2020-06-14T14:08:12Z

جایگزینی متن - 'رده:جدید 25 تیرالی 24 مرداد' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۳۸
خط ۷۱:		خط ۷۱:

	[[رده:آثار کلامی امامیه اثناعشریه (قرن 11 – 14)]]		[[رده:آثار کلامی امامیه اثناعشریه (قرن 11 – 14)]]

	~~[[رده:جدید 25 تیرالی 24 مرداد]]~~

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - ' (ره)' به '(ره)'

2019-08-23T01:37:43Z

جایگزینی متن - ' (ره)' به '(ره)'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۰۷
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =16999		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =16999
			\| کتابخوان همراه نور =17772
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
	\| پس از =		\| پس از =
خط ۴۴:		خط ۴۵:
	در دومین فصل، سنت رسول‌الله به‌عنوان دومین منبع و مصدر اندیشه مذهبی نزد شیعه امامیه مطرح شده است. در اصطلاح مسلمانان مقصود از سنت رسول(ص) معنایی است عام که شامل گفتار رسول خدا (حدیث نبی)، فعل رسول خدا (سیره نبی) و تقریر او می‌شود؛ بنابراین از نظر امامیه –بلکه چنان‌که خواهد آمد از نظر تمام مسلمانان- آنچه از رسول خدا(ص) صادر می‌شود، حجیت و سندیت دارد و می‌توان به مدلول آن تمسک کرد؛ یعنی همان‌گونه که سخن رسول خدا حجت است و چیزی جز حقیقت را بازگو نمی‌کند، فعل رسول و تقریر او نیز حجت است<ref>ر.ک: همان، ص75</ref>.		در دومین فصل، سنت رسول‌الله به‌عنوان دومین منبع و مصدر اندیشه مذهبی نزد شیعه امامیه مطرح شده است. در اصطلاح مسلمانان مقصود از سنت رسول(ص) معنایی است عام که شامل گفتار رسول خدا (حدیث نبی)، فعل رسول خدا (سیره نبی) و تقریر او می‌شود؛ بنابراین از نظر امامیه –بلکه چنان‌که خواهد آمد از نظر تمام مسلمانان- آنچه از رسول خدا(ص) صادر می‌شود، حجیت و سندیت دارد و می‌توان به مدلول آن تمسک کرد؛ یعنی همان‌گونه که سخن رسول خدا حجت است و چیزی جز حقیقت را بازگو نمی‌کند، فعل رسول و تقریر او نیز حجت است<ref>ر.ک: همان، ص75</ref>.

	از موضوعات اختلافی میان اهل سنت و شیعه اعتبار و حجیت سنت صحابه رسول خدا(ص) است. صحابی نزد اهل سنت به کسی گفته می‌شود که در حال ایمان، رسول گرامی را ملاقات کرده باشد، اگرچه این ملاقات لحظه‌ای بیش نبوده باشد؛ و بنابراین، اکثریت قریب به‌اتفاق مسلمانان صدر اسلام در مکه و طائف، نزد اهل سنت از گروه صحابی به شمار می‌روند؛ چراکه جمعیت مکه و طائف همگی اسلام آوردند و لااقل در حجة‌الوداع رسول گرامی(ص) را دیدار کردند. جمهور اهل سنت برآنند که صحابه رسول اسلام(ص)، به همان معنای عامی که ایشان برای صحابه بیان می‌کنند، همگی عادل‌اند و نیز معتقدند احادیث و به‌طورکلی سنت ایشان حجت بوده و می‌توان در اخذ معالم دین بدان تمسک جست. شیعه معتقد است که اولاً چنین نیست که همه صحابی عادل باشند، بلکه برخی از ایشان مؤمن و عادل و برخی دیگر منافق و فاسق بوده‌اند و در میان این دو دسته نیز، طیف گسترده‌ای از مسلمانان بودند که اعمال نیک و بد را با هم آمیخته بودند؛ و ثانیاً چنین نیست که عدالت صحابه مستلزم حجت بودن گفتار و سیره آنان باشد. [[طباطبایی، محمدحسین\|علامه طباطبایی]] (ره) درباره حجیت گفته‌ها و احادیث صحابه می‌گوید: «احادیثی که از صحابه نقل می‌شود، اگر متضمن قول یا فعل پیغمبر(ص) باشد و مخالف با حدیث اهل‌بیت(ع) نباشد [در صورت موثق بودن آن صحابی] قابل قبول است؛ و اگر متضمن نظر و رأی خود صحابی باشد دارای حجیتی نیست و حکم صحابه مانند حکم سایر افراد مسلمانان است و خود صحابه نیز با یک نفر صحابی معامله یک نفر مسلمان می‌کردند»<ref>ر.ک: همان، ص111-104</ref>.		از موضوعات اختلافی میان اهل سنت و شیعه اعتبار و حجیت سنت صحابه رسول خدا(ص) است. صحابی نزد اهل سنت به کسی گفته می‌شود که در حال ایمان، رسول گرامی را ملاقات کرده باشد، اگرچه این ملاقات لحظه‌ای بیش نبوده باشد؛ و بنابراین، اکثریت قریب به‌اتفاق مسلمانان صدر اسلام در مکه و طائف، نزد اهل سنت از گروه صحابی به شمار می‌روند؛ چراکه جمعیت مکه و طائف همگی اسلام آوردند و لااقل در حجة‌الوداع رسول گرامی(ص) را دیدار کردند. جمهور اهل سنت برآنند که صحابه رسول اسلام(ص)، به همان معنای عامی که ایشان برای صحابه بیان می‌کنند، همگی عادل‌اند و نیز معتقدند احادیث و به‌طورکلی سنت ایشان حجت بوده و می‌توان در اخذ معالم دین بدان تمسک جست. شیعه معتقد است که اولاً چنین نیست که همه صحابی عادل باشند، بلکه برخی از ایشان مؤمن و عادل و برخی دیگر منافق و فاسق بوده‌اند و در میان این دو دسته نیز، طیف گسترده‌ای از مسلمانان بودند که اعمال نیک و بد را با هم آمیخته بودند؛ و ثانیاً چنین نیست که عدالت صحابه مستلزم حجت بودن گفتار و سیره آنان باشد. [[طباطبایی، محمدحسین\|علامه طباطبایی]](ره) درباره حجیت گفته‌ها و احادیث صحابه می‌گوید: «احادیثی که از صحابه نقل می‌شود، اگر متضمن قول یا فعل پیغمبر(ص) باشد و مخالف با حدیث اهل‌بیت(ع) نباشد [در صورت موثق بودن آن صحابی] قابل قبول است؛ و اگر متضمن نظر و رأی خود صحابی باشد دارای حجیتی نیست و حکم صحابه مانند حکم سایر افراد مسلمانان است و خود صحابه نیز با یک نفر صحابی معامله یک نفر مسلمان می‌کردند»<ref>ر.ک: همان، ص111-104</ref>.

	در فصل سوم کتاب عقل به‌عنوان یکی دیگر از منابع اندیشه مذهبی معرفی شده است. تشیع مکتبی است عقل‌گرا و خردورز. کمتر مرام و مذهبی را می‌توان یافت که به‌اندازه مکتب تشیع به عقل بها و اعتبار داده باشد. گواه این مطلب پیش از هر چیز، سخنان پیشوایان شیعه و ظهور بزرگ‌ترین اندیشمندان و متفکران جهان در میان شیعیان است. مقصود از عقل، همان قوه استدلال و برهان‌آوری و نیروی تمییز میان حق و باطل و صحیح از ناصحیح است. آری، تشیع مکتبی است که عقاید خود را بر اساس حجت‌های عقلی استوار می‌سازد و از عقل در اکتشاف فروع فقهی و احکام عملی مدد می‌گیرد. چنان‌که می‌دانیم، امروزه و به‌ویژه در مکتب‌های غربی، اعتبار عقل و ارزش استدلال‌های نظری مورد گفت‌وشنودها و مناقشات فراوانی واقع شده است. بسیاری از اندیشمندان غربی چراغ عقل را در بحث‌های هستی شناختی بی‌فروغ می‌دانند و بحث‌های تعقلی صرف را لغو و بی‌فایده بلکه گمراه‌کننده به شمار می‌آورند. در مکتب تشیع، به‌عکس، عقل و اندیشه مقامی ارجمند دارد و اساساً پذیرش اصول عقاید مذهبی و ایمان و اذعان به آن نزد بسیاری از اندیشمندان شیعه جز از روی حجت و دلیل عقلی جایز و پذیرفته نیست؛ و ازاین‌روست که بسیاری از فقهای شیعه تقلید در اصول دین را جایز نمی‌شمارند<ref>ر.ک: همان، ص136-135</ref>.		در فصل سوم کتاب عقل به‌عنوان یکی دیگر از منابع اندیشه مذهبی معرفی شده است. تشیع مکتبی است عقل‌گرا و خردورز. کمتر مرام و مذهبی را می‌توان یافت که به‌اندازه مکتب تشیع به عقل بها و اعتبار داده باشد. گواه این مطلب پیش از هر چیز، سخنان پیشوایان شیعه و ظهور بزرگ‌ترین اندیشمندان و متفکران جهان در میان شیعیان است. مقصود از عقل، همان قوه استدلال و برهان‌آوری و نیروی تمییز میان حق و باطل و صحیح از ناصحیح است. آری، تشیع مکتبی است که عقاید خود را بر اساس حجت‌های عقلی استوار می‌سازد و از عقل در اکتشاف فروع فقهی و احکام عملی مدد می‌گیرد. چنان‌که می‌دانیم، امروزه و به‌ویژه در مکتب‌های غربی، اعتبار عقل و ارزش استدلال‌های نظری مورد گفت‌وشنودها و مناقشات فراوانی واقع شده است. بسیاری از اندیشمندان غربی چراغ عقل را در بحث‌های هستی شناختی بی‌فروغ می‌دانند و بحث‌های تعقلی صرف را لغو و بی‌فایده بلکه گمراه‌کننده به شمار می‌آورند. در مکتب تشیع، به‌عکس، عقل و اندیشه مقامی ارجمند دارد و اساساً پذیرش اصول عقاید مذهبی و ایمان و اذعان به آن نزد بسیاری از اندیشمندان شیعه جز از روی حجت و دلیل عقلی جایز و پذیرفته نیست؛ و ازاین‌روست که بسیاری از فقهای شیعه تقلید در اصول دین را جایز نمی‌شمارند<ref>ر.ک: همان، ص136-135</ref>.

A-esmaili@noornet.net: جایگزینی متن - 'نويسنده' به 'نویسنده'

2018-11-12T04:28:11Z

جایگزینی متن - 'نويسنده' به 'نویسنده'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۵۸
خط ۴:		خط ۴:
	\| عنوان‌های دیگر =		\| عنوان‌های دیگر =
	\| پدیدآوران =		\| پدیدآوران =
	[[شیروانی، علی]] (~~نويسنده~~)		[[شیروانی، علی]] (نویسنده)

	\| زبان = فارسی		\| زبان = فارسی

Yqorbani@noornet.net: جایگزینی متن - '==پانویس == ' به '==پانویس== '

2018-09-27T07:51:03Z

جایگزینی متن - '==پانویس == <references />' به '==پانویس== <references/>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۲۱
خط ۵۱:		خط ۵۱:
	فهرست مطالب در ابتدا و فهرست منابع در انتهای کتاب ذکر شده است. آدرس آیات و روایات، ارجاعات و منابع مطالب با ذکر جلد و صفحه در پاورقی‌های کتاب ذکر شده است. نویسنده برخی توضیحات را نیز در پاورقی آورده است؛ مثلاً به هنگام تعریف اعجاز، تعاریف [[نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد\|خواجه‌نصیرالدین طوسی]] و نظام‌الدین قوشچی را در پاورقی ذکر کرده است<ref>ر.ک: همان، ص21، پاورقی 2</ref>.		فهرست مطالب در ابتدا و فهرست منابع در انتهای کتاب ذکر شده است. آدرس آیات و روایات، ارجاعات و منابع مطالب با ذکر جلد و صفحه در پاورقی‌های کتاب ذکر شده است. نویسنده برخی توضیحات را نیز در پاورقی آورده است؛ مثلاً به هنگام تعریف اعجاز، تعاریف [[نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد\|خواجه‌نصیرالدین طوسی]] و نظام‌الدین قوشچی را در پاورقی ذکر کرده است<ref>ر.ک: همان، ص21، پاورقی 2</ref>.

	==پانویس ==		==پانویس==
	<references />		<references/>

	==منابع مقاله==		==منابع مقاله==