مقیاس الروایة في علم الدرایة - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'وحید بهبهانی، محمدباقر' به 'بهبهانی، محمدباقر بن محمداکمل'

2025-01-23T04:22:34Z

جایگزینی متن - 'وحید بهبهانی، محمدباقر' به 'بهبهانی، محمدباقر بن محمداکمل'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۲
خط ۲۷:		خط ۲۷:

	==ساختار==		==ساختار==
	کتاب یک جلد دارد و محتوای مطالب آن در 10 بخش ارائه شده است. از کتابهای فقهی، اصولی، روایی و تفسیر در شکل‌گیری محتوای این کتاب بهره برده شده است و این منابع به صورت الفبایی در انتهای اثر، ذکر شده. از جمله منابع کتاب می‌توان «[[أجود التقريرات\|اجود التقریرات]]» [[خویی، سید ابوالقاسم\|سید ابوالقاسم خویی]]، «[[الاستبصار في ما اختلف من الأخبار\|استبصار]]» [[طوسی، محمد بن حسن\|شیخ طوسی]]، «[[أصول الفقه (طبع اسماعیلیان)\|اصول فقه]]» [[مظفر، محمدرضا\|محمدرضا مظفر]]، «اصول فقه» شیخ خضری، «[[اصول کافی (ترجمه مصطفوی)\|اصول کافی]]»، «انوار الهدایة»، «[[بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علیهم‌السلام\|بحار الانوار]]»، «[[تعلیقه منهج المقال]]» [[~~وحید~~ بهبهانی، محمدباقر\|وحید بهبهانی]]، «[[تهذيب الأحكام\|تهذیب الاحکام]]» [[طوسی، محمد بن حسن\|شیخ طوسی]]، «[[توضيح المقال في علم الرجال\|توضیح المقال]]» [[کنی تهرانی، علی\|ملا علی کنی]]، «[[جامع المقاصد في شرح القواعد\|جامع القاصد]]» [[محقق کرکی، علی بن حسین\|محقق کرکی]]، «[[جواهر الكلام في شرح شرائع الإسلام\|جواهر الکلام]]» [[صاحب جواهر، محمدحسن\|شیخ محمد حسن نجفی]]، «[[درر الفوائد في الحاشیة علی الفرائد\|حاشیه فرائد الاصول]]» [[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین\|آخوند خراسانی]]، «[[الحبل المتين في أحكام الدين (طبع قدیم)\|الحبل المتین]]» [[شیخ بهایی، محمد بن حسین\|شیخ بهایی]]، «[[الحدائق الناضرة في أحكام العترة الطاهرة\|الحدائق الناضرة]]» [[بحرانی، یوسف بن احمد\|شیخ یوسف بحرانی]] و... را نام برد.<ref>ر.ک: منابع کتاب، ص231-233</ref>		کتاب یک جلد دارد و محتوای مطالب آن در 10 بخش ارائه شده است. از کتابهای فقهی، اصولی، روایی و تفسیر در شکل‌گیری محتوای این کتاب بهره برده شده است و این منابع به صورت الفبایی در انتهای اثر، ذکر شده. از جمله منابع کتاب می‌توان «[[أجود التقريرات\|اجود التقریرات]]» [[خویی، سید ابوالقاسم\|سید ابوالقاسم خویی]]، «[[الاستبصار في ما اختلف من الأخبار\|استبصار]]» [[طوسی، محمد بن حسن\|شیخ طوسی]]، «[[أصول الفقه (طبع اسماعیلیان)\|اصول فقه]]» [[مظفر، محمدرضا\|محمدرضا مظفر]]، «اصول فقه» شیخ خضری، «[[اصول کافی (ترجمه مصطفوی)\|اصول کافی]]»، «انوار الهدایة»، «[[بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علیهم‌السلام\|بحار الانوار]]»، «[[تعلیقه منهج المقال]]» [[بهبهانی، محمدباقر بن محمداکمل\|وحید بهبهانی]]، «[[تهذيب الأحكام\|تهذیب الاحکام]]» [[طوسی، محمد بن حسن\|شیخ طوسی]]، «[[توضيح المقال في علم الرجال\|توضیح المقال]]» [[کنی تهرانی، علی\|ملا علی کنی]]، «[[جامع المقاصد في شرح القواعد\|جامع القاصد]]» [[محقق کرکی، علی بن حسین\|محقق کرکی]]، «[[جواهر الكلام في شرح شرائع الإسلام\|جواهر الکلام]]» [[صاحب جواهر، محمدحسن\|شیخ محمد حسن نجفی]]، «[[درر الفوائد في الحاشیة علی الفرائد\|حاشیه فرائد الاصول]]» [[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین\|آخوند خراسانی]]، «[[الحبل المتين في أحكام الدين (طبع قدیم)\|الحبل المتین]]» [[شیخ بهایی، محمد بن حسین\|شیخ بهایی]]، «[[الحدائق الناضرة في أحكام العترة الطاهرة\|الحدائق الناضرة]]» [[بحرانی، یوسف بن احمد\|شیخ یوسف بحرانی]] و... را نام برد.<ref>ر.ک: منابع کتاب، ص231-233</ref>

	==گزارش محتوا==		==گزارش محتوا==

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' .' به '.'

2023-06-17T05:09:53Z

جایگزینی متن - ' .' به '.'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۹
خط ۲۷:		خط ۲۷:

	==ساختار==		==ساختار==
	کتاب یک جلد دارد و محتوای مطالب آن در 10 بخش ارائه شده است. از کتابهای فقهی، اصولی، روایی و تفسیر در شکل‌گیری محتوای این کتاب بهره برده شده است و این منابع به صورت الفبایی در انتهای اثر، ذکر شده. از جمله منابع کتاب می‌توان «[[أجود التقريرات\|اجود التقریرات]]» [[خویی، سید ابوالقاسم\|سید ابوالقاسم خویی]]، «[[الاستبصار في ما اختلف من الأخبار\|استبصار]]» [[طوسی، محمد بن حسن\|شیخ طوسی]]، «[[أصول الفقه (طبع اسماعیلیان)\|اصول فقه]]» [[مظفر، محمدرضا\|محمدرضا مظفر]]، «اصول فقه» شیخ خضری، «[[اصول کافی (ترجمه مصطفوی)\|اصول کافی]]»، «انوار الهدایة»، «[[بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علیهم‌السلام\|بحار الانوار]]»، «[[تعلیقه منهج المقال]]» [[وحید بهبهانی، محمدباقر\|وحید بهبهانی]]، «[[تهذيب الأحكام\|تهذیب الاحکام]]» [[طوسی، محمد بن حسن\|شیخ طوسی]]، «[[توضيح المقال في علم الرجال\|توضیح المقال]]» [[کنی تهرانی، علی\|ملا علی کنی]]، «[[جامع المقاصد في شرح القواعد\|جامع القاصد]]» [[محقق کرکی، علی بن حسین\|محقق کرکی]]، «[[جواهر الكلام في شرح شرائع الإسلام\|جواهر الکلام]]» [[صاحب جواهر، محمدحسن\|شیخ محمد حسن نجفی]]، «[[درر الفوائد في الحاشیة علی الفرائد\|حاشیه فرائد الاصول]]» [[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین\|آخوند خراسانی]]، «[[الحبل المتين في أحكام الدين (طبع قدیم)\|الحبل المتین]]» [[شیخ بهایی، محمد بن حسین\|شیخ بهایی]]، «[[الحدائق الناضرة في أحكام العترة الطاهرة\|الحدائق الناضرة]]» [[بحرانی، یوسف بن احمد\|شیخ یوسف بحرانی]] و ... را نام برد.<ref>ر.ک: منابع کتاب، ص231-233</ref>		کتاب یک جلد دارد و محتوای مطالب آن در 10 بخش ارائه شده است. از کتابهای فقهی، اصولی، روایی و تفسیر در شکل‌گیری محتوای این کتاب بهره برده شده است و این منابع به صورت الفبایی در انتهای اثر، ذکر شده. از جمله منابع کتاب می‌توان «[[أجود التقريرات\|اجود التقریرات]]» [[خویی، سید ابوالقاسم\|سید ابوالقاسم خویی]]، «[[الاستبصار في ما اختلف من الأخبار\|استبصار]]» [[طوسی، محمد بن حسن\|شیخ طوسی]]، «[[أصول الفقه (طبع اسماعیلیان)\|اصول فقه]]» [[مظفر، محمدرضا\|محمدرضا مظفر]]، «اصول فقه» شیخ خضری، «[[اصول کافی (ترجمه مصطفوی)\|اصول کافی]]»، «انوار الهدایة»، «[[بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علیهم‌السلام\|بحار الانوار]]»، «[[تعلیقه منهج المقال]]» [[وحید بهبهانی، محمدباقر\|وحید بهبهانی]]، «[[تهذيب الأحكام\|تهذیب الاحکام]]» [[طوسی، محمد بن حسن\|شیخ طوسی]]، «[[توضيح المقال في علم الرجال\|توضیح المقال]]» [[کنی تهرانی، علی\|ملا علی کنی]]، «[[جامع المقاصد في شرح القواعد\|جامع القاصد]]» [[محقق کرکی، علی بن حسین\|محقق کرکی]]، «[[جواهر الكلام في شرح شرائع الإسلام\|جواهر الکلام]]» [[صاحب جواهر، محمدحسن\|شیخ محمد حسن نجفی]]، «[[درر الفوائد في الحاشیة علی الفرائد\|حاشیه فرائد الاصول]]» [[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین\|آخوند خراسانی]]، «[[الحبل المتين في أحكام الدين (طبع قدیم)\|الحبل المتین]]» [[شیخ بهایی، محمد بن حسین\|شیخ بهایی]]، «[[الحدائق الناضرة في أحكام العترة الطاهرة\|الحدائق الناضرة]]» [[بحرانی، یوسف بن احمد\|شیخ یوسف بحرانی]] و... را نام برد.<ref>ر.ک: منابع کتاب، ص231-233</ref>

	==گزارش محتوا==		==گزارش محتوا==
خط ۴۲:		خط ۴۲:
	در ششمین بخش هم بحثی درباره مرسلات مشایخ ثقات، مطرح می‌شود. در این بخش، درباره مرسلاتی که به این صفت معروفند که فقط از ثقه استرسال و روایت شده‌اند، بحث شده و سپس مناقشاتی درباره این تعریف مطرح می‌شود.<ref>ر.ک: همان</ref>		در ششمین بخش هم بحثی درباره مرسلات مشایخ ثقات، مطرح می‌شود. در این بخش، درباره مرسلاتی که به این صفت معروفند که فقط از ثقه استرسال و روایت شده‌اند، بحث شده و سپس مناقشاتی درباره این تعریف مطرح می‌شود.<ref>ر.ک: همان</ref>

	هفتمین بخش مطالب کتاب، معرکه آرا درباره انجبار ضعف خبر با عمل مشهور به آن و وهن یک روایت با اعراض مشهور از عمل به آن، است. در این بخش ابتدا بحثی درباره انجبار ضعف خبر با شهرت فتوایی مطرح می‌شود . سپس به ترتیب، نظرات محقق حلی، شهید ثانی، محقق مامقانی، شیخ انصاری، محقق خراسانی، محقق همدانی، محقق عراقی، محقق اصفهانی، محقق نائینی، و امام خمینی، مطرح می‌شود. سپس تحقیقی درباره مطلب شده و مقتضای تحقیق از نظر نویسنده در این بخش، مطرح می‌شود. نویسنده پس از بحث از انجبار ضعف سند با عمل مشهور به سراغ بحث از وهن سند خبر با اعراض اصحاب می‌رود؛ وی در اینجا هم ابتدا به تنقیح آرا و نظرات در این ارتباط می‌پردازد و سپس مقتضای تحقیق را از نگاه خودش بیان می‌دارد. در پایان این بخش، به برخی شبهات پاسخ داده می‌شود.<ref>ر.ک: همان، ص235-236</ref>		هفتمین بخش مطالب کتاب، معرکه آرا درباره انجبار ضعف خبر با عمل مشهور به آن و وهن یک روایت با اعراض مشهور از عمل به آن، است. در این بخش ابتدا بحثی درباره انجبار ضعف خبر با شهرت فتوایی مطرح می‌شود. سپس به ترتیب، نظرات محقق حلی، شهید ثانی، محقق مامقانی، شیخ انصاری، محقق خراسانی، محقق همدانی، محقق عراقی، محقق اصفهانی، محقق نائینی، و امام خمینی، مطرح می‌شود. سپس تحقیقی درباره مطلب شده و مقتضای تحقیق از نظر نویسنده در این بخش، مطرح می‌شود. نویسنده پس از بحث از انجبار ضعف سند با عمل مشهور به سراغ بحث از وهن سند خبر با اعراض اصحاب می‌رود؛ وی در اینجا هم ابتدا به تنقیح آرا و نظرات در این ارتباط می‌پردازد و سپس مقتضای تحقیق را از نگاه خودش بیان می‌دارد. در پایان این بخش، به برخی شبهات پاسخ داده می‌شود.<ref>ر.ک: همان، ص235-236</ref>

	بحث در بخش هشتم درباره احادیث معلّل است. نویسنده ابتدا قیاس حرام در شریعت را مطرح می‌کند، سپس به تعریف قیاس و مبدأ عمل به آن می‌پردازد، پس از آن از تنقیح مناط قطعی و علت منصوصه صحبت می‌کند و سپس به بیان ضابطه فرق میان علت و حکمت می‌پردازد. تعلیل تعبدی و ارشادی، آخرین بحث در این بخش از مطالب کتاب است.<ref>ر.ک: همان، ص236</ref>		بحث در بخش هشتم درباره احادیث معلّل است. نویسنده ابتدا قیاس حرام در شریعت را مطرح می‌کند، سپس به تعریف قیاس و مبدأ عمل به آن می‌پردازد، پس از آن از تنقیح مناط قطعی و علت منصوصه صحبت می‌کند و سپس به بیان ضابطه فرق میان علت و حکمت می‌پردازد. تعلیل تعبدی و ارشادی، آخرین بحث در این بخش از مطالب کتاب است.<ref>ر.ک: همان، ص236</ref>

Hbaghizadeh در ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۳:۳۹

2023-06-10T03:39:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۰۹
خط ۷۹:		خط ۷۹:

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]
			[[رده:اسلام، عرفان، غیره]]
			[[رده:حدیث]]
			[[رده:علم الحدیث]]
			[[رده:آثار کلی علم الحدیث]]

	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 خرداد 1402]]

Hbaghizadeh در ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۳:۳۸

2023-06-10T03:38:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۰۸
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	'''مقیاس الروایة فی علم الدرایة''' عنوان اثری است یک جلدی به زبان عربی از ~~علی اکبر~~ سیفی مازندرانی با موضوع علوم حدیث. نویسنده در این کتاب، به بیان مباحث مربوط به علم درایة الحدیث، پرداخته است.		'''مقیاس الروایة فی علم الدرایة''' عنوان اثری است یک جلدی به زبان عربی از [[سیفی مازندرانی، علی‌اکبر\|علی‌اکبر سیفی مازندرانی]] با موضوع علوم حدیث. نویسنده در این کتاب، به بیان مباحث مربوط به علم درایة الحدیث، پرداخته است.

	==ساختار==		==ساختار==
	کتاب یک جلد دارد و محتوای مطالب آن در 10 بخش ارائه شده است. از کتابهای فقهی، اصولی، روایی و تفسیر در شکل‌گیری محتوای این کتاب بهره برده شده است و این منابع به صورت الفبایی در انتهای اثر، ذکر شده. از جمله منابع کتاب می‌توان ~~«اجود التقریرات»~~ سید ابوالقاسم ~~خویی، «استبصار»~~ شیخ ~~طوسی، «اصول فقه»~~ محمدرضا ~~مظفر،~~ «اصول فقه» شیخ خضری، ~~«اصول کافی»،~~ «انوار الهدایة»، ~~«بحار الانوار»، «تعلیقه~~ منهج ~~المقال»~~ وحید بهبهانی، ~~«تهذیب الاحکام»~~ شیخ ~~طوسی، «توضیح المقال»~~ ملا علی ~~کنی، «جامع القاصد»~~ محقق کرکی، ~~«جواهر الکلام»~~ شیخ محمد حسن ~~نجفی، «حاشیه~~ فرائد ~~الاصول»~~ آخوند خراسانی، ~~«الحبل المتین»~~ شیخ بهایی، ~~«الحدائق الناضرة»~~ شیخ یوسف بحرانی و ... را نام برد.<ref>ر.ک: منابع کتاب، ص231-233</ref>		کتاب یک جلد دارد و محتوای مطالب آن در 10 بخش ارائه شده است. از کتابهای فقهی، اصولی، روایی و تفسیر در شکل‌گیری محتوای این کتاب بهره برده شده است و این منابع به صورت الفبایی در انتهای اثر، ذکر شده. از جمله منابع کتاب می‌توان «[[أجود التقريرات\|اجود التقریرات]]» [[خویی، سید ابوالقاسم\|سید ابوالقاسم خویی]]، «[[الاستبصار في ما اختلف من الأخبار\|استبصار]]» [[طوسی، محمد بن حسن\|شیخ طوسی]]، «[[أصول الفقه (طبع اسماعیلیان)\|اصول فقه]]» [[مظفر، محمدرضا\|محمدرضا مظفر]]، «اصول فقه» شیخ خضری، «[[اصول کافی (ترجمه مصطفوی)\|اصول کافی]]»، «انوار الهدایة»، «[[بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار علیهم‌السلام\|بحار الانوار]]»، «[[تعلیقه منهج المقال]]» [[وحید بهبهانی، محمدباقر\|وحید بهبهانی]]، «[[تهذيب الأحكام\|تهذیب الاحکام]]» [[طوسی، محمد بن حسن\|شیخ طوسی]]، «[[توضيح المقال في علم الرجال\|توضیح المقال]]» [[کنی تهرانی، علی\|ملا علی کنی]]، «[[جامع المقاصد في شرح القواعد\|جامع القاصد]]» [[محقق کرکی، علی بن حسین\|محقق کرکی]]، «[[جواهر الكلام في شرح شرائع الإسلام\|جواهر الکلام]]» [[صاحب جواهر، محمدحسن\|شیخ محمد حسن نجفی]]، «[[درر الفوائد في الحاشیة علی الفرائد\|حاشیه فرائد الاصول]]» [[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین\|آخوند خراسانی]]، «[[الحبل المتين في أحكام الدين (طبع قدیم)\|الحبل المتین]]» [[شیخ بهایی، محمد بن حسین\|شیخ بهایی]]، «[[الحدائق الناضرة في أحكام العترة الطاهرة\|الحدائق الناضرة]]» [[بحرانی، یوسف بن احمد\|شیخ یوسف بحرانی]] و ... را نام برد.<ref>ر.ک: منابع کتاب، ص231-233</ref>

	==گزارش محتوا==		==گزارش محتوا==
خط ۵۶:		خط ۵۶:
	گاه از این روایت به غریب مشهور تعبیر می‌شود و به علت اشتهار نقلش، غرابت تنها در متن آن است نه در سندش(هرچند در یک طرف از سندش). میرداماد در رواشح از اهل درایه نقل کرده که گفته‌اند: روایتی که به لحاظ متنی غریب باشد در إسناد یافت نمی‌شود مگر در جایی که حدیث مفردی مشهور باشد و جماعت کثیری آن را از کسی که متفرد به آن روایت است نقل کرده باشند؛ اینجاست که روایت ما غریب مشهور خواهد شد و به عبارت دیگر روایتی خواهد بود غریب المتن و غیر غریب الاسناد مگر به نسبت به یکی از طرفین آن؛ یعنی اسناد این روایت متصف به غرابت در طرف اولش خواهد بود و در عین حال متصف به شهرت در وسط و طرف دیگرش خواهد بود.<ref>ر.ک: متن کتاب، ص85</ref>		گاه از این روایت به غریب مشهور تعبیر می‌شود و به علت اشتهار نقلش، غرابت تنها در متن آن است نه در سندش(هرچند در یک طرف از سندش). میرداماد در رواشح از اهل درایه نقل کرده که گفته‌اند: روایتی که به لحاظ متنی غریب باشد در إسناد یافت نمی‌شود مگر در جایی که حدیث مفردی مشهور باشد و جماعت کثیری آن را از کسی که متفرد به آن روایت است نقل کرده باشند؛ اینجاست که روایت ما غریب مشهور خواهد شد و به عبارت دیگر روایتی خواهد بود غریب المتن و غیر غریب الاسناد مگر به نسبت به یکی از طرفین آن؛ یعنی اسناد این روایت متصف به غرابت در طرف اولش خواهد بود و در عین حال متصف به شهرت در وسط و طرف دیگرش خواهد بود.<ref>ر.ک: متن کتاب، ص85</ref>

	گاه نیز غرابت هم در متن حدیث هست و هم در سند آن، و آن روایتی است که تنها یک نفر متن آن را نقل کرده و این متن و نقل آن در میان اصحاب، مشهور نیست. شهید ثانی قائل به این نوع از روایت است و این مطلب از مقابله‌اش در این قسم از روایت غریب با دو قسم دیگر(غریب المتن و غریب السند) آشکار می‌شود. با این کلام و تقسیم‌بندی شهید، اشکال در کلام محقق مامقانی روشن می‌شود که در این قسم از روایت غریب، اشتهار متن را شرط کرده بود. یک نوع دیگر از غرابت هم وجود دارد و آن غرابت در لفظ روایت است؛ این نوع غرابت در جایی است که متن روایت مشتمل بر لفظ غامض المعنایی باشد که آن لفظ به خاطر نادر بودن استعمال در لغت و زبان رایج مردم، بعید از فهم است.<ref>ر.ک: همان، ص86</ref>		گاه نیز غرابت هم در متن حدیث هست و هم در سند آن، و آن روایتی است که تنها یک نفر متن آن را نقل کرده و این متن و نقل آن در میان اصحاب، مشهور نیست. [[شهید ثانی، زین‌الدین بن علی\|شهید ثانی]] قائل به این نوع از روایت است و این مطلب از مقابله‌اش در این قسم از روایت غریب با دو قسم دیگر(غریب المتن و غریب السند) آشکار می‌شود. با این کلام و تقسیم‌بندی شهید، اشکال در کلام محقق مامقانی روشن می‌شود که در این قسم از روایت غریب، اشتهار متن را شرط کرده بود. یک نوع دیگر از غرابت هم وجود دارد و آن غرابت در لفظ روایت است؛ این نوع غرابت در جایی است که متن روایت مشتمل بر لفظ غامض المعنایی باشد که آن لفظ به خاطر نادر بودن استعمال در لغت و زبان رایج مردم، بعید از فهم است.<ref>ر.ک: همان، ص86</ref>

	==وضعیت کتاب==		==وضعیت کتاب==

A-esmaili در ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۰۴

2023-05-23T04:04:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۳۴
خط ۸۱:		خط ۸۱:

	[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]		[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
	~~[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ خرداد 1402 توسط ابوالحسن اسماعیلی]]~~
	~~[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ خرداد 1402 توسط ابوالحسن اسماعیلی]]~~

A-esmaeili: صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR19531J1.jpg | عنوان = مقیاس الروایة في علم الدرایة | عنوان‌های دیگر = | پدیدآورندگان | پدیدآوران = سیفی، علی‌اکبر (نويسنده) |زبان | زبان = عربی | کد کنگره = /س9م7 109 BP | موضوع = |ناشر | ناشر = جامعه مدرسین حوزه علمیه قم. د...» ایجاد کرد

2023-05-23T03:33:30Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR19531J1.jpg | عنوان = مقیاس الروایة في علم الدرایة | عنوان‌های دیگر = | پدیدآورندگان | پدیدآوران = سیفی، علی‌اکبر (نويسنده) |زبان | زبان = عربی | کد کنگره = /س9م7 109 BP | موضوع = |ناشر | ناشر = جامعه مدرسین حوزه علمیه قم. د...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات کتاب
| تصویر =NUR19531J1.jpg
| عنوان = مقیاس الروایة في علم الدرایة
| عنوان‌های دیگر =
| پدیدآورندگان
| پدیدآوران =
[[سیفی، علی‌اکبر]] (نويسنده)
|زبان
| زبان = عربی
| کد کنگره = /س9م7 109 BP
| موضوع =
|ناشر
| ناشر = جامعه مدرسین حوزه علمیه قم. دفتر انتشارات اسلامی
| مکان نشر = ایران - قم
| سال نشر = 1431ق
| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE19531AUTOMATIONCODE
| چاپ = 2
| شابک = 978-964-470-222-8
| تعداد جلد = 1
| کتابخانۀ دیجیتال نور = 19531
| کتابخوان همراه نور = 19531
| کد پدیدآور = 103
| پس از =
| پیش از =
}}
'''مقیاس الروایة فی علم الدرایة''' عنوان اثری است یک جلدی به زبان عربی از علی اکبر سیفی مازندرانی با موضوع علوم حدیث. نویسنده در این کتاب، به بیان مباحث مربوط به علم درایة الحدیث، پرداخته است.

==ساختار==
کتاب یک جلد دارد و محتوای مطالب آن در 10 بخش ارائه شده است. از کتابهای فقهی، اصولی، روایی و تفسیر در شکل‌گیری محتوای این کتاب بهره برده شده است و این منابع به صورت الفبایی در انتهای اثر، ذکر شده. از جمله منابع کتاب می‌توان «اجود التقریرات» سید ابوالقاسم خویی، «استبصار» شیخ طوسی، «اصول فقه» محمدرضا مظفر، «اصول فقه» شیخ خضری، «اصول کافی»، «انوار الهدایة»، «بحار الانوار»، «تعلیقه منهج المقال» وحید بهبهانی، «تهذیب الاحکام» شیخ طوسی، «توضیح المقال» ملا علی کنی، «جامع القاصد» محقق کرکی، «جواهر الکلام» شیخ محمد حسن نجفی، «حاشیه فرائد الاصول» آخوند خراسانی، «الحبل المتین» شیخ بهایی، «الحدائق الناضرة» شیخ یوسف بحرانی و ... را نام برد.<ref>ر.ک: منابع کتاب، ص231-233</ref>

==گزارش محتوا==
در اولین بخش مطالب کتاب، درباره علم حدیث و موضوع و غایت آن صحبت شده است؛ در این بخش، ابتدا اهمیت علم حدیث بیان شده، سپس تعریفی از علم درایه به دست داده می‌شود و پس از آن موضوع و غایت(هدف) و اهمیت این علم، بیان می‌گردد.<ref>ر.ک: فهرست مطالب کتاب، ص234</ref>

عنوان بخش دوم مطالب، طرق تحمل حدیث و نقل به معنی در احادیث و تقطیع در روایت است؛ مباحثی که در این بخش مطرح می‌گردد به ترتیب عبارت است از: شرایط تحمل حدیث و نقل روایت، طرق تحمل حدیث، نقل حدیث به معنی و تقطیع حدیث.<ref>ر.ک: همان</ref>

عنوان بخش سوم عبارت است از تعریف خبر و اقسام و مصطلحات آن: مباحث این بخش به ترتیب عبارت است از: خبر و اقسام آن، اقسام خبر، حدیث، اثر، روایت و حدیث قدسی، و در نهایت بحث از سنت.<ref>ر.ک: همان</ref>

در چهارمین بخش، از تقسیم حدیث به چهار بخش اصلی صحبت می‌شود. مباحثی که خواننده در این بخش به آنها برمی‌خورد به ترتیب از این قرار است: تقسیم حدیث از لحاظ حال راوی، مبدأ این تقسیم و علت آن، حدیث صحیح در اصطلاح قدما، خبر صحیح در اصطلاح متأخرین، منظور از عدالت معتبر در راوی، اعتبار و عدم اعتبار ضبط در راوی، اشتراط بلوغ در راوی، مقتضای تحقیق در موارد گذشته، خبر حسن و موثّق، خبر ضعیف، و در نهایت، فایده تقسیم حدیث به اقسام چهارگانه.<ref>ر.ک: همان، 234-235</ref>

در بخش پنجم به تقسیم‌بندی‌های فرعی حدیث برمی‌خوریم. در این بخش ابتدا تقسیم‌بندی‌های فرعی مشترک میان همه روایات را مشاهده می‌کنیم و سپس اقسام مختص به حدیث ضعیف را مطالعه می‌کنیم.<ref>ر.ک: همان، ص235</ref>

در ششمین بخش هم بحثی درباره مرسلات مشایخ ثقات، مطرح می‌شود. در این بخش، درباره مرسلاتی که به این صفت معروفند که فقط از ثقه استرسال و روایت شده‌اند، بحث شده و سپس مناقشاتی درباره این تعریف مطرح می‌شود.<ref>ر.ک: همان</ref>

هفتمین بخش مطالب کتاب، معرکه آرا درباره انجبار ضعف خبر با عمل مشهور به آن و وهن یک روایت با اعراض مشهور از عمل به آن، است. در این بخش ابتدا بحثی درباره انجبار ضعف خبر با شهرت فتوایی مطرح می‌شود . سپس به ترتیب، نظرات محقق حلی، شهید ثانی، محقق مامقانی، شیخ انصاری، محقق خراسانی، محقق همدانی، محقق عراقی، محقق اصفهانی، محقق نائینی، و امام خمینی، مطرح می‌شود. سپس تحقیقی درباره مطلب شده و مقتضای تحقیق از نظر نویسنده در این بخش، مطرح می‌شود. نویسنده پس از بحث از انجبار ضعف سند با عمل مشهور به سراغ بحث از وهن سند خبر با اعراض اصحاب می‌رود؛ وی در اینجا هم ابتدا به تنقیح آرا و نظرات در این ارتباط می‌پردازد و سپس مقتضای تحقیق را از نگاه خودش بیان می‌دارد. در پایان این بخش، به برخی شبهات پاسخ داده می‌شود.<ref>ر.ک: همان، ص235-236</ref>

بحث در بخش هشتم درباره احادیث معلّل است. نویسنده ابتدا قیاس حرام در شریعت را مطرح می‌کند، سپس به تعریف قیاس و مبدأ عمل به آن می‌پردازد، پس از آن از تنقیح مناط قطعی و علت منصوصه صحبت می‌کند و سپس به بیان ضابطه فرق میان علت و حکمت می‌پردازد. تعلیل تعبدی و ارشادی، آخرین بحث در این بخش از مطالب کتاب است.<ref>ر.ک: همان، ص236</ref>

نویسنده در نهمین بخش کتاب درباره احادیث مضمرة ارائه مطلب می‌نماید. وی در این بخش هم مانند مباحث بخش هفتم، ابتدا به بیان تنقیح آرا می‌پردازد و سپس مقتضای تحقیق خودش در این ارتباط را بیان می‌نماید.<ref>ر.ک: همان</ref>

دهمین و آخرین بخش مطالب کتاب درباره قاعده تسامح در ادله سنن صحبت می‌کند. در این بخش، ابتدا مفاد قاعده بیان شده و محل نزاع تحریر می‌شود. علی اکبر سیفی پس از آن به بیان تنقیح اقوال در ا ین ارتباط می‌پردازد. سپس درباره مدرک قاعده صحبت می‌کند و در پایان، ثمره بحث از این قاعده را بیان می‌کند.<ref>ر.ک: همان</ref>

در بخشی از مطالب کتاب درباره حدیث غریب می‌خوانیم: حدیث غریب، روایتی است که راوی آن در جمیع یا بعضی از طبقات، واحد باشد و در عین حال متن روایت فی الجمله مشهور بوده یا نقلش میان اصحاب یا جماعتی از اصحاب، شهرت داشته باشد.

غرابت یا در سند است و آن در جایی است که یک راوی واحد متفرد در روایت از یک واحد دیگر باشد و این امر تا آخر سند پیش برود و در عین حال متن روایت در میان جماعتی از اصحاب، معروف باشد. و یا در متن است و آن در جایی است که روایت مفردی داشته باشیم که نقلش در میان اصحاب مشهور است.

گاه از این روایت به غریب مشهور تعبیر می‌شود و به علت اشتهار نقلش، غرابت تنها در متن آن است نه در سندش(هرچند در یک طرف از سندش). میرداماد در رواشح از اهل درایه نقل کرده که گفته‌اند: روایتی که به لحاظ متنی غریب باشد در إسناد یافت نمی‌شود مگر در جایی که حدیث مفردی مشهور باشد و جماعت کثیری آن را از کسی که متفرد به آن روایت است نقل کرده باشند؛ اینجاست که روایت ما غریب مشهور خواهد شد و به عبارت دیگر روایتی خواهد بود غریب المتن و غیر غریب الاسناد مگر به نسبت به یکی از طرفین آن؛ یعنی اسناد این روایت متصف به غرابت در طرف اولش خواهد بود و در عین حال متصف به شهرت در وسط و طرف دیگرش خواهد بود.<ref>ر.ک: متن کتاب، ص85</ref>

گاه نیز غرابت هم در متن حدیث هست و هم در سند آن، و آن روایتی است که تنها یک نفر متن آن را نقل کرده و این متن و نقل آن در میان اصحاب، مشهور نیست. شهید ثانی قائل به این نوع از روایت است و این مطلب از مقابله‌اش در این قسم از روایت غریب با دو قسم دیگر(غریب المتن و غریب السند) آشکار می‌شود. با این کلام و تقسیم‌بندی شهید، اشکال در کلام محقق مامقانی روشن می‌شود که در این قسم از روایت غریب، اشتهار متن را شرط کرده بود. یک نوع دیگر از غرابت هم وجود دارد و آن غرابت در لفظ روایت است؛ این نوع غرابت در جایی است که متن روایت مشتمل بر لفظ غامض المعنایی باشد که آن لفظ به خاطر نادر بودن استعمال در لغت و زبان رایج مردم، بعید از فهم است.<ref>ر.ک: همان، ص86</ref>

==وضعیت کتاب==
فهرستهای منابع و مطالب، پس از پایان مطالب کتاب به ترتیب، در انتهای اثر ذکر شده است. پاورقیهای کتاب اکثرا به ذکر ارجاعات اختصاص دارد و نویسنده در موارد انگشت‌شماری در پاورقیها به توضیح مختصری درباره محتوای مطالب پرداخته است مثلا پاورقی شماره 2 صفحه 97 یا پاورقی شماره 1 صفحه 68.

==پانویس==
<references />

==منبع مقاله==
# فهرست مطالب و متن کتاب.

==پانویس==
<references />

==منبع مقاله==
# فهرست مطالب و متن کتاب.

==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}

[[رده:کتاب‌شناسی]]

[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ خرداد 1402 توسط ابوالحسن اسماعیلی]]
[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ خرداد 1402 توسط ابوالحسن اسماعیلی]]