مشهورات بی اعتبار در تاریخ و حدیث - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'فارسي' به 'فارسی'

2025-11-06T06:11:35Z

جایگزینی متن - 'فارسي' به 'فارسی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۱
خط ۷:		خط ۷:
	[[سیمایی، مهدی]] (نویسنده)		[[سیمایی، مهدی]] (نویسنده)
	\|زبان		\|زبان
	\| زبان = ~~فارسي~~		\| زبان = فارسی
	\| کد کنگره =‏5م9س / 109 BP		\| کد کنگره =‏5م9س / 109 BP
	\| موضوع = حديث - نقد و تفسير		\| موضوع = حديث - نقد و تفسير

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' اهل بیت' به ' اهل‌بیت'

2024-07-29T19:46:07Z

جایگزینی متن - ' اهل بیت' به ' اهل‌بیت'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۱۶
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	سنت معصومان علیهم‌السلام بعد از قرآن دومین منبع شناخت دین است و از طریق منابع و دفاتر حدیثی و روایی و در طول تاریخ به دست ما رسیده است. از آنجا که دستیابی به سنت از طریق «متون» ی است که در مسیر «تاریخ» به ما رسیده، سنت نیز مانند هر «متن» و هر «امر تاریخ مند» دیگری دستخوش آسیب‌ها و زیان‌های سهوی و عمدی شده است. در نتیجه برای فهم و استناد به سنت معصومان باید با استفاده از روش‌ها و معیارهای علمی و معتبر، این متون تاریخی را ارزیابی کرد. عالمان نیک اندیش و پرتلاش شیعه در گذر زمان، رنج ها و مرارت‌های بسیاری کشیده‌اند تا این میراث مکتوب بی بدیل حفظ و به نسل‌های بعد به شایستگی منتقل شود. برای همه‌ی آشنایان با فرهنگ شیعه روشن است که هیچ یک از حافظان و حاملان حدیث، دعوی قطعیت صدور تمام احادیث منقول و مکتوب در مجامع حدیثی خود را نکرده و راه را برای ارزیابی و اعتبار سنجی خبرگان حدیث و روایت باز گذاشته‌اند. همچنین روشن است که حتی به فرض صحت انتساب حدیثی به معصومان، گاه فهم آن نیاز به بررسی دقیق دارد و باید با به کارگیری علوم و فنون مختلف آن را مطلق، مقید یا محدود به شرایطی زمانی و مکانی خاص و مانند آن معنا و تفسیر کرد. حفظ میراث مکتوب شیعه و جلوگیری از نابود شدن منابع و دفاتر روایی بدون دست بردن در روایات و محتوای موجود در هر منبع و بدون اعمال سلیقه و نظر شخصی برای استفاده‌ی آیندگان، آن هم در زمانه‌ی سختی که شیعه گذرانده است، خدمت بزرگ بزرگانی است که سبب جاودانگی شان در تاریخ تشیع شده و کسی را یارای توهین یا نتقیص آن بزرگان و کار بزرگ ایشان نیست.		سنت معصومان علیهم‌السلام بعد از قرآن دومین منبع شناخت دین است و از طریق منابع و دفاتر حدیثی و روایی و در طول تاریخ به دست ما رسیده است. از آنجا که دستیابی به سنت از طریق «متون» ی است که در مسیر «تاریخ» به ما رسیده، سنت نیز مانند هر «متن» و هر «امر تاریخ مند» دیگری دستخوش آسیب‌ها و زیان‌های سهوی و عمدی شده است. در نتیجه برای فهم و استناد به سنت معصومان باید با استفاده از روش‌ها و معیارهای علمی و معتبر، این متون تاریخی را ارزیابی کرد. عالمان نیک اندیش و پرتلاش شیعه در گذر زمان، رنج ها و مرارت‌های بسیاری کشیده‌اند تا این میراث مکتوب بی بدیل حفظ و به نسل‌های بعد به شایستگی منتقل شود. برای همه‌ی آشنایان با فرهنگ شیعه روشن است که هیچ یک از حافظان و حاملان حدیث، دعوی قطعیت صدور تمام احادیث منقول و مکتوب در مجامع حدیثی خود را نکرده و راه را برای ارزیابی و اعتبار سنجی خبرگان حدیث و روایت باز گذاشته‌اند. همچنین روشن است که حتی به فرض صحت انتساب حدیثی به معصومان، گاه فهم آن نیاز به بررسی دقیق دارد و باید با به کارگیری علوم و فنون مختلف آن را مطلق، مقید یا محدود به شرایطی زمانی و مکانی خاص و مانند آن معنا و تفسیر کرد. حفظ میراث مکتوب شیعه و جلوگیری از نابود شدن منابع و دفاتر روایی بدون دست بردن در روایات و محتوای موجود در هر منبع و بدون اعمال سلیقه و نظر شخصی برای استفاده‌ی آیندگان، آن هم در زمانه‌ی سختی که شیعه گذرانده است، خدمت بزرگ بزرگانی است که سبب جاودانگی شان در تاریخ تشیع شده و کسی را یارای توهین یا نتقیص آن بزرگان و کار بزرگ ایشان نیست.

	پالایش میراث حدیثی سنت دیرینه و پرافتخار تشیع بوده و از وجوه متمایز کننده‌ی شیعه از اهل سنت بوده است، امری که عالمان شیعی بدان پرداخته‌اند و گاه به دلیل اختلاف نظرهایی، آرای یکدیگر را نیز نقد کرده‌اند. امروزه از آنجا که برخی - عامدانه یا ناشیانه - با دستاویز قرار دادن روایات خرافی و ضعیف سعی در بی اعتبار جلوه دادن تمام مجموعه‌های حدیثی گران بهای شیعه دارند، ضرورت نقد حدیث از سوی آشنایان با علوم ~~اهل بیت~~ علیهم‌السلام دوچندان شده است. اگر اینان در اقدام خود توفیق یابند، نه فقط جامعه‌ی اسلامی که بشریت از گنجینه‌ی عظیمی از معارف ناب الهی محروم خواهد شد.<ref> [https://www.historylib.com/books/2451 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>		پالایش میراث حدیثی سنت دیرینه و پرافتخار تشیع بوده و از وجوه متمایز کننده‌ی شیعه از اهل سنت بوده است، امری که عالمان شیعی بدان پرداخته‌اند و گاه به دلیل اختلاف نظرهایی، آرای یکدیگر را نیز نقد کرده‌اند. امروزه از آنجا که برخی - عامدانه یا ناشیانه - با دستاویز قرار دادن روایات خرافی و ضعیف سعی در بی اعتبار جلوه دادن تمام مجموعه‌های حدیثی گران بهای شیعه دارند، ضرورت نقد حدیث از سوی آشنایان با علوم اهل‌بیت علیهم‌السلام دوچندان شده است. اگر اینان در اقدام خود توفیق یابند، نه فقط جامعه‌ی اسلامی که بشریت از گنجینه‌ی عظیمی از معارف ناب الهی محروم خواهد شد.<ref> [https://www.historylib.com/books/2451 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>

	==پانويس ==		==پانويس ==

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ب ها ' به 'ب‌ها '

2024-05-04T08:22:04Z

جایگزینی متن - 'ب ها ' به 'ب‌ها '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۲
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	فصل پنجم: روایات عاشورا؛ این فصل راجع به روایات عاشورا است. روایات عاشورا نیز جزو روایات تاریخی هستند، اما به جهت اهمیت عاشورا و مقتل امام حسین علیه‌السلام، فصل جداگانه به ان اختصاص یافته است.		فصل پنجم: روایات عاشورا؛ این فصل راجع به روایات عاشورا است. روایات عاشورا نیز جزو روایات تاریخی هستند، اما به جهت اهمیت عاشورا و مقتل امام حسین علیه‌السلام، فصل جداگانه به ان اختصاص یافته است.
	==گزارش محتوا==		==گزارش محتوا==
	سنت معصومان علیهم‌السلام بعد از قرآن دومین منبع شناخت دین است و از طریق منابع و دفاتر حدیثی و روایی و در طول تاریخ به دست ما رسیده است. از آنجا که دستیابی به سنت از طریق «متون» ی است که در مسیر «تاریخ» به ما رسیده، سنت نیز مانند هر «متن» و هر «امر تاریخ مند» دیگری دستخوش ~~آسیب ها~~ و زیان‌های سهوی و عمدی شده است. در نتیجه برای فهم و استناد به سنت معصومان باید با استفاده از روش‌ها و معیارهای علمی و معتبر، این متون تاریخی را ارزیابی کرد. عالمان نیک اندیش و پرتلاش شیعه در گذر زمان، رنج ها و مرارت‌های بسیاری کشیده‌اند تا این میراث مکتوب بی بدیل حفظ و به نسل‌های بعد به شایستگی منتقل شود. برای همه‌ی آشنایان با فرهنگ شیعه روشن است که هیچ یک از حافظان و حاملان حدیث، دعوی قطعیت صدور تمام احادیث منقول و مکتوب در مجامع حدیثی خود را نکرده و راه را برای ارزیابی و اعتبار سنجی خبرگان حدیث و روایت باز گذاشته‌اند. همچنین روشن است که حتی به فرض صحت انتساب حدیثی به معصومان، گاه فهم آن نیاز به بررسی دقیق دارد و باید با به کارگیری علوم و فنون مختلف آن را مطلق، مقید یا محدود به شرایطی زمانی و مکانی خاص و مانند آن معنا و تفسیر کرد. حفظ میراث مکتوب شیعه و جلوگیری از نابود شدن منابع و دفاتر روایی بدون دست بردن در روایات و محتوای موجود در هر منبع و بدون اعمال سلیقه و نظر شخصی برای استفاده‌ی آیندگان، آن هم در زمانه‌ی سختی که شیعه گذرانده است، خدمت بزرگ بزرگانی است که سبب جاودانگی شان در تاریخ تشیع شده و کسی را یارای توهین یا نتقیص آن بزرگان و کار بزرگ ایشان نیست.		سنت معصومان علیهم‌السلام بعد از قرآن دومین منبع شناخت دین است و از طریق منابع و دفاتر حدیثی و روایی و در طول تاریخ به دست ما رسیده است. از آنجا که دستیابی به سنت از طریق «متون» ی است که در مسیر «تاریخ» به ما رسیده، سنت نیز مانند هر «متن» و هر «امر تاریخ مند» دیگری دستخوش آسیب‌ها و زیان‌های سهوی و عمدی شده است. در نتیجه برای فهم و استناد به سنت معصومان باید با استفاده از روش‌ها و معیارهای علمی و معتبر، این متون تاریخی را ارزیابی کرد. عالمان نیک اندیش و پرتلاش شیعه در گذر زمان، رنج ها و مرارت‌های بسیاری کشیده‌اند تا این میراث مکتوب بی بدیل حفظ و به نسل‌های بعد به شایستگی منتقل شود. برای همه‌ی آشنایان با فرهنگ شیعه روشن است که هیچ یک از حافظان و حاملان حدیث، دعوی قطعیت صدور تمام احادیث منقول و مکتوب در مجامع حدیثی خود را نکرده و راه را برای ارزیابی و اعتبار سنجی خبرگان حدیث و روایت باز گذاشته‌اند. همچنین روشن است که حتی به فرض صحت انتساب حدیثی به معصومان، گاه فهم آن نیاز به بررسی دقیق دارد و باید با به کارگیری علوم و فنون مختلف آن را مطلق، مقید یا محدود به شرایطی زمانی و مکانی خاص و مانند آن معنا و تفسیر کرد. حفظ میراث مکتوب شیعه و جلوگیری از نابود شدن منابع و دفاتر روایی بدون دست بردن در روایات و محتوای موجود در هر منبع و بدون اعمال سلیقه و نظر شخصی برای استفاده‌ی آیندگان، آن هم در زمانه‌ی سختی که شیعه گذرانده است، خدمت بزرگ بزرگانی است که سبب جاودانگی شان در تاریخ تشیع شده و کسی را یارای توهین یا نتقیص آن بزرگان و کار بزرگ ایشان نیست.

	پالایش میراث حدیثی سنت دیرینه و پرافتخار تشیع بوده و از وجوه متمایز کننده‌ی شیعه از اهل سنت بوده است، امری که عالمان شیعی بدان پرداخته‌اند و گاه به دلیل اختلاف نظرهایی، آرای یکدیگر را نیز نقد کرده‌اند. امروزه از آنجا که برخی - عامدانه یا ناشیانه - با دستاویز قرار دادن روایات خرافی و ضعیف سعی در بی اعتبار جلوه دادن تمام مجموعه‌های حدیثی گران بهای شیعه دارند، ضرورت نقد حدیث از سوی آشنایان با علوم اهل بیت علیهم‌السلام دوچندان شده است. اگر اینان در اقدام خود توفیق یابند، نه فقط جامعه‌ی اسلامی که بشریت از گنجینه‌ی عظیمی از معارف ناب الهی محروم خواهد شد.<ref> [https://www.historylib.com/books/2451 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>		پالایش میراث حدیثی سنت دیرینه و پرافتخار تشیع بوده و از وجوه متمایز کننده‌ی شیعه از اهل سنت بوده است، امری که عالمان شیعی بدان پرداخته‌اند و گاه به دلیل اختلاف نظرهایی، آرای یکدیگر را نیز نقد کرده‌اند. امروزه از آنجا که برخی - عامدانه یا ناشیانه - با دستاویز قرار دادن روایات خرافی و ضعیف سعی در بی اعتبار جلوه دادن تمام مجموعه‌های حدیثی گران بهای شیعه دارند، ضرورت نقد حدیث از سوی آشنایان با علوم اهل بیت علیهم‌السلام دوچندان شده است. اگر اینان در اقدام خود توفیق یابند، نه فقط جامعه‌ی اسلامی که بشریت از گنجینه‌ی عظیمی از معارف ناب الهی محروم خواهد شد.<ref> [https://www.historylib.com/books/2451 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>

Hbaghizadeh در ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۲۸

2024-04-23T07:28:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۸
خط ۵۶:		خط ۵۶:

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]
			[[رده:اسلام، عرفان، غیره]]
			[[رده:حدیث]]
			[[رده:علم الحدیث]]
			[[رده:آثار کلی علم الحدیث]]
	[[رده:مقالات(فروردین) باقی زاده]]		[[رده:مقالات(فروردین) باقی زاده]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 اردیبهشت 1403]]

Hbaghizadeh در ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۲۸

2024-04-23T07:28:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۸
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	'''مشهورات بی اعتبار در تاریخ و حدیث''' تألیف مهدی ~~سیمایی؛~~ در این اثر نویسنده سیمای نقلی شیعیان را از زوائد بی فواید بلکه پرضرر و زیان زدوده است؛ نه با استبعاد و ذوق و سلیقه که با اندازه‌ای بسنده از دلایل نقلی معتبر و گاه با برهان خرد. در نتیجه وی از تشیع نشان داده است که از زوائد زیان بار، پیرایش شایسته‌ای شده است.		'''مشهورات بی اعتبار در تاریخ و حدیث''' تألیف [[سیمایی، مهدی\|مهدی سیمایی]]؛ در این اثر نویسنده سیمای نقلی شیعیان را از زوائد بی فواید بلکه پرضرر و زیان زدوده است؛ نه با استبعاد و ذوق و سلیقه که با اندازه‌ای بسنده از دلایل نقلی معتبر و گاه با برهان خرد. در نتیجه وی از تشیع نشان داده است که از زوائد زیان بار، پیرایش شایسته‌ای شده است.

	==ساختار==		==ساختار==

Hbaghizadeh در ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۶

2024-04-10T20:26:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۵۶
خط ۷:		خط ۷:
	[[سیمایی، مهدی]] (نویسنده)		[[سیمایی، مهدی]] (نویسنده)
	\|زبان		\|زبان
	\| زبان =		\| زبان = فارسي
	\| کد کنگره =‏		\| کد کنگره =‏5م9س / 109 BP
	\| موضوع =		\| موضوع = حديث - نقد و تفسير
			احاديث صحيح
			شيعه -- احاديث
			حديث - علم الرجال
	\|ناشر		\|ناشر
	\| ناشر =کتاب طه		\| ناشر =کتاب طه
خط ۱۵:		خط ۱۸:
	\| سال نشر =۱۳۹۸ش		\| سال نشر =۱۳۹۸ش

	\| کد اتوماسیون =~~AUTOMATIONCODE.....AUTOMATIONCODE~~		\| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE129051AUTOMATIONCODE
	\| چاپ =		\| چاپ =
	\| شابک =1-82-5334-600-978		\| شابک =1-82-5334-600-978

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' می د' به ' می‌د'

2024-04-10T17:24:19Z

جایگزینی متن - ' می د' به ' می‌د'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۵۴
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	فصل سوم: روایات اعتقادی؛ این فصل اختصاص به احادیث اعتقادی دارد. مراد از روایات اعتقادی در اینجا هر روایتی است که به شکلی متضمن یک عقیده یا باور است، نه صرفا روایات کلامی. به همین دلیل پاره‌ای از روایات عرفانی در این بخش آمده است که البته این نوع تبویت و فصل بندی خالی از تسامح نیست.		فصل سوم: روایات اعتقادی؛ این فصل اختصاص به احادیث اعتقادی دارد. مراد از روایات اعتقادی در اینجا هر روایتی است که به شکلی متضمن یک عقیده یا باور است، نه صرفا روایات کلامی. به همین دلیل پاره‌ای از روایات عرفانی در این بخش آمده است که البته این نوع تبویت و فصل بندی خالی از تسامح نیست.

	فصل چهارم: روایات تاریخی؛ این فصل به نقد روایات تاریخی پرداخته است. روایاتی که داستانی را به امامان علیهم‌السلام نسبت ~~می دهند~~ یا سیره‌ای را از ایشان نقل می‌کنند.		فصل چهارم: روایات تاریخی؛ این فصل به نقد روایات تاریخی پرداخته است. روایاتی که داستانی را به امامان علیهم‌السلام نسبت می‌دهند یا سیره‌ای را از ایشان نقل می‌کنند.

	فصل پنجم: روایات عاشورا؛ این فصل راجع به روایات عاشورا است. روایات عاشورا نیز جزو روایات تاریخی هستند، اما به جهت اهمیت عاشورا و مقتل امام حسین علیه‌السلام، فصل جداگانه به ان اختصاص یافته است.		فصل پنجم: روایات عاشورا؛ این فصل راجع به روایات عاشورا است. روایات عاشورا نیز جزو روایات تاریخی هستند، اما به جهت اهمیت عاشورا و مقتل امام حسین علیه‌السلام، فصل جداگانه به ان اختصاص یافته است.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ل های ' به 'ل‌های '

2024-04-09T08:29:30Z

جایگزینی متن - 'ل های ' به 'ل‌های '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۹
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	فصل پنجم: روایات عاشورا؛ این فصل راجع به روایات عاشورا است. روایات عاشورا نیز جزو روایات تاریخی هستند، اما به جهت اهمیت عاشورا و مقتل امام حسین علیه‌السلام، فصل جداگانه به ان اختصاص یافته است.		فصل پنجم: روایات عاشورا؛ این فصل راجع به روایات عاشورا است. روایات عاشورا نیز جزو روایات تاریخی هستند، اما به جهت اهمیت عاشورا و مقتل امام حسین علیه‌السلام، فصل جداگانه به ان اختصاص یافته است.
	==گزارش محتوا==		==گزارش محتوا==
	سنت معصومان علیهم‌السلام بعد از قرآن دومین منبع شناخت دین است و از طریق منابع و دفاتر حدیثی و روایی و در طول تاریخ به دست ما رسیده است. از آنجا که دستیابی به سنت از طریق «متون» ی است که در مسیر «تاریخ» به ما رسیده، سنت نیز مانند هر «متن» و هر «امر تاریخ مند» دیگری دستخوش آسیب ها و زیان‌های سهوی و عمدی شده است. در نتیجه برای فهم و استناد به سنت معصومان باید با استفاده از روش‌ها و معیارهای علمی و معتبر، این متون تاریخی را ارزیابی کرد. عالمان نیک اندیش و پرتلاش شیعه در گذر زمان، رنج ها و مرارت‌های بسیاری کشیده‌اند تا این میراث مکتوب بی بدیل حفظ و به ~~نسل های~~ بعد به شایستگی منتقل شود. برای همه‌ی آشنایان با فرهنگ شیعه روشن است که هیچ یک از حافظان و حاملان حدیث، دعوی قطعیت صدور تمام احادیث منقول و مکتوب در مجامع حدیثی خود را نکرده و راه را برای ارزیابی و اعتبار سنجی خبرگان حدیث و روایت باز گذاشته‌اند. همچنین روشن است که حتی به فرض صحت انتساب حدیثی به معصومان، گاه فهم آن نیاز به بررسی دقیق دارد و باید با به کارگیری علوم و فنون مختلف آن را مطلق، مقید یا محدود به شرایطی زمانی و مکانی خاص و مانند آن معنا و تفسیر کرد. حفظ میراث مکتوب شیعه و جلوگیری از نابود شدن منابع و دفاتر روایی بدون دست بردن در روایات و محتوای موجود در هر منبع و بدون اعمال سلیقه و نظر شخصی برای استفاده‌ی آیندگان، آن هم در زمانه‌ی سختی که شیعه گذرانده است، خدمت بزرگ بزرگانی است که سبب جاودانگی شان در تاریخ تشیع شده و کسی را یارای توهین یا نتقیص آن بزرگان و کار بزرگ ایشان نیست.		سنت معصومان علیهم‌السلام بعد از قرآن دومین منبع شناخت دین است و از طریق منابع و دفاتر حدیثی و روایی و در طول تاریخ به دست ما رسیده است. از آنجا که دستیابی به سنت از طریق «متون» ی است که در مسیر «تاریخ» به ما رسیده، سنت نیز مانند هر «متن» و هر «امر تاریخ مند» دیگری دستخوش آسیب ها و زیان‌های سهوی و عمدی شده است. در نتیجه برای فهم و استناد به سنت معصومان باید با استفاده از روش‌ها و معیارهای علمی و معتبر، این متون تاریخی را ارزیابی کرد. عالمان نیک اندیش و پرتلاش شیعه در گذر زمان، رنج ها و مرارت‌های بسیاری کشیده‌اند تا این میراث مکتوب بی بدیل حفظ و به نسل‌های بعد به شایستگی منتقل شود. برای همه‌ی آشنایان با فرهنگ شیعه روشن است که هیچ یک از حافظان و حاملان حدیث، دعوی قطعیت صدور تمام احادیث منقول و مکتوب در مجامع حدیثی خود را نکرده و راه را برای ارزیابی و اعتبار سنجی خبرگان حدیث و روایت باز گذاشته‌اند. همچنین روشن است که حتی به فرض صحت انتساب حدیثی به معصومان، گاه فهم آن نیاز به بررسی دقیق دارد و باید با به کارگیری علوم و فنون مختلف آن را مطلق، مقید یا محدود به شرایطی زمانی و مکانی خاص و مانند آن معنا و تفسیر کرد. حفظ میراث مکتوب شیعه و جلوگیری از نابود شدن منابع و دفاتر روایی بدون دست بردن در روایات و محتوای موجود در هر منبع و بدون اعمال سلیقه و نظر شخصی برای استفاده‌ی آیندگان، آن هم در زمانه‌ی سختی که شیعه گذرانده است، خدمت بزرگ بزرگانی است که سبب جاودانگی شان در تاریخ تشیع شده و کسی را یارای توهین یا نتقیص آن بزرگان و کار بزرگ ایشان نیست.

	پالایش میراث حدیثی سنت دیرینه و پرافتخار تشیع بوده و از وجوه متمایز کننده‌ی شیعه از اهل سنت بوده است، امری که عالمان شیعی بدان پرداخته‌اند و گاه به دلیل اختلاف نظرهایی، آرای یکدیگر را نیز نقد کرده‌اند. امروزه از آنجا که برخی - عامدانه یا ناشیانه - با دستاویز قرار دادن روایات خرافی و ضعیف سعی در بی اعتبار جلوه دادن تمام مجموعه‌های حدیثی گران بهای شیعه دارند، ضرورت نقد حدیث از سوی آشنایان با علوم اهل بیت علیهم‌السلام دوچندان شده است. اگر اینان در اقدام خود توفیق یابند، نه فقط جامعه‌ی اسلامی که بشریت از گنجینه‌ی عظیمی از معارف ناب الهی محروم خواهد شد.<ref> [https://www.historylib.com/books/2451 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>		پالایش میراث حدیثی سنت دیرینه و پرافتخار تشیع بوده و از وجوه متمایز کننده‌ی شیعه از اهل سنت بوده است، امری که عالمان شیعی بدان پرداخته‌اند و گاه به دلیل اختلاف نظرهایی، آرای یکدیگر را نیز نقد کرده‌اند. امروزه از آنجا که برخی - عامدانه یا ناشیانه - با دستاویز قرار دادن روایات خرافی و ضعیف سعی در بی اعتبار جلوه دادن تمام مجموعه‌های حدیثی گران بهای شیعه دارند، ضرورت نقد حدیث از سوی آشنایان با علوم اهل بیت علیهم‌السلام دوچندان شده است. اگر اینان در اقدام خود توفیق یابند، نه فقط جامعه‌ی اسلامی که بشریت از گنجینه‌ی عظیمی از معارف ناب الهی محروم خواهد شد.<ref> [https://www.historylib.com/books/2451 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ه اند ' به 'ه‌اند '

2024-04-08T10:29:39Z

جایگزینی متن - 'ه اند ' به 'ه‌اند '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۹
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	فصل پنجم: روایات عاشورا؛ این فصل راجع به روایات عاشورا است. روایات عاشورا نیز جزو روایات تاریخی هستند، اما به جهت اهمیت عاشورا و مقتل امام حسین علیه‌السلام، فصل جداگانه به ان اختصاص یافته است.		فصل پنجم: روایات عاشورا؛ این فصل راجع به روایات عاشورا است. روایات عاشورا نیز جزو روایات تاریخی هستند، اما به جهت اهمیت عاشورا و مقتل امام حسین علیه‌السلام، فصل جداگانه به ان اختصاص یافته است.
	==گزارش محتوا==		==گزارش محتوا==
	سنت معصومان علیهم‌السلام بعد از قرآن دومین منبع شناخت دین است و از طریق منابع و دفاتر حدیثی و روایی و در طول تاریخ به دست ما رسیده است. از آنجا که دستیابی به سنت از طریق «متون» ی است که در مسیر «تاریخ» به ما رسیده، سنت نیز مانند هر «متن» و هر «امر تاریخ مند» دیگری دستخوش آسیب ها و زیان‌های سهوی و عمدی شده است. در نتیجه برای فهم و استناد به سنت معصومان باید با استفاده از روش‌ها و معیارهای علمی و معتبر، این متون تاریخی را ارزیابی کرد. عالمان نیک اندیش و پرتلاش شیعه در گذر زمان، رنج ها و مرارت‌های بسیاری ~~کشیده اند~~ تا این میراث مکتوب بی بدیل حفظ و به نسل های بعد به شایستگی منتقل شود. برای همه‌ی آشنایان با فرهنگ شیعه روشن است که هیچ یک از حافظان و حاملان حدیث، دعوی قطعیت صدور تمام احادیث منقول و مکتوب در مجامع حدیثی خود را نکرده و راه را برای ارزیابی و اعتبار سنجی خبرگان حدیث و روایت باز گذاشته‌اند. همچنین روشن است که حتی به فرض صحت انتساب حدیثی به معصومان، گاه فهم آن نیاز به بررسی دقیق دارد و باید با به کارگیری علوم و فنون مختلف آن را مطلق، مقید یا محدود به شرایطی زمانی و مکانی خاص و مانند آن معنا و تفسیر کرد. حفظ میراث مکتوب شیعه و جلوگیری از نابود شدن منابع و دفاتر روایی بدون دست بردن در روایات و محتوای موجود در هر منبع و بدون اعمال سلیقه و نظر شخصی برای استفاده‌ی آیندگان، آن هم در زمانه‌ی سختی که شیعه گذرانده است، خدمت بزرگ بزرگانی است که سبب جاودانگی شان در تاریخ تشیع شده و کسی را یارای توهین یا نتقیص آن بزرگان و کار بزرگ ایشان نیست.		سنت معصومان علیهم‌السلام بعد از قرآن دومین منبع شناخت دین است و از طریق منابع و دفاتر حدیثی و روایی و در طول تاریخ به دست ما رسیده است. از آنجا که دستیابی به سنت از طریق «متون» ی است که در مسیر «تاریخ» به ما رسیده، سنت نیز مانند هر «متن» و هر «امر تاریخ مند» دیگری دستخوش آسیب ها و زیان‌های سهوی و عمدی شده است. در نتیجه برای فهم و استناد به سنت معصومان باید با استفاده از روش‌ها و معیارهای علمی و معتبر، این متون تاریخی را ارزیابی کرد. عالمان نیک اندیش و پرتلاش شیعه در گذر زمان، رنج ها و مرارت‌های بسیاری کشیده‌اند تا این میراث مکتوب بی بدیل حفظ و به نسل های بعد به شایستگی منتقل شود. برای همه‌ی آشنایان با فرهنگ شیعه روشن است که هیچ یک از حافظان و حاملان حدیث، دعوی قطعیت صدور تمام احادیث منقول و مکتوب در مجامع حدیثی خود را نکرده و راه را برای ارزیابی و اعتبار سنجی خبرگان حدیث و روایت باز گذاشته‌اند. همچنین روشن است که حتی به فرض صحت انتساب حدیثی به معصومان، گاه فهم آن نیاز به بررسی دقیق دارد و باید با به کارگیری علوم و فنون مختلف آن را مطلق، مقید یا محدود به شرایطی زمانی و مکانی خاص و مانند آن معنا و تفسیر کرد. حفظ میراث مکتوب شیعه و جلوگیری از نابود شدن منابع و دفاتر روایی بدون دست بردن در روایات و محتوای موجود در هر منبع و بدون اعمال سلیقه و نظر شخصی برای استفاده‌ی آیندگان، آن هم در زمانه‌ی سختی که شیعه گذرانده است، خدمت بزرگ بزرگانی است که سبب جاودانگی شان در تاریخ تشیع شده و کسی را یارای توهین یا نتقیص آن بزرگان و کار بزرگ ایشان نیست.

	پالایش میراث حدیثی سنت دیرینه و پرافتخار تشیع بوده و از وجوه متمایز کننده‌ی شیعه از اهل سنت بوده است، امری که عالمان شیعی بدان ~~پرداخته اند~~ و گاه به دلیل اختلاف نظرهایی، آرای یکدیگر را نیز نقد کرده‌اند. امروزه از آنجا که برخی - عامدانه یا ناشیانه - با دستاویز قرار دادن روایات خرافی و ضعیف سعی در بی اعتبار جلوه دادن تمام مجموعه‌های حدیثی گران بهای شیعه دارند، ضرورت نقد حدیث از سوی آشنایان با علوم اهل بیت علیهم‌السلام دوچندان شده است. اگر اینان در اقدام خود توفیق یابند، نه فقط جامعه‌ی اسلامی که بشریت از گنجینه‌ی عظیمی از معارف ناب الهی محروم خواهد شد.<ref> [https://www.historylib.com/books/2451 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>		پالایش میراث حدیثی سنت دیرینه و پرافتخار تشیع بوده و از وجوه متمایز کننده‌ی شیعه از اهل سنت بوده است، امری که عالمان شیعی بدان پرداخته‌اند و گاه به دلیل اختلاف نظرهایی، آرای یکدیگر را نیز نقد کرده‌اند. امروزه از آنجا که برخی - عامدانه یا ناشیانه - با دستاویز قرار دادن روایات خرافی و ضعیف سعی در بی اعتبار جلوه دادن تمام مجموعه‌های حدیثی گران بهای شیعه دارند، ضرورت نقد حدیث از سوی آشنایان با علوم اهل بیت علیهم‌السلام دوچندان شده است. اگر اینان در اقدام خود توفیق یابند، نه فقط جامعه‌ی اسلامی که بشریت از گنجینه‌ی عظیمی از معارف ناب الهی محروم خواهد شد.<ref> [https://www.historylib.com/books/2451 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>

	==پانويس ==		==پانويس ==

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' می ک' به ' می‌ک'

2024-04-08T10:20:02Z

جایگزینی متن - ' می ک' به ' می‌ک'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۰
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	فصل سوم: روایات اعتقادی؛ این فصل اختصاص به احادیث اعتقادی دارد. مراد از روایات اعتقادی در اینجا هر روایتی است که به شکلی متضمن یک عقیده یا باور است، نه صرفا روایات کلامی. به همین دلیل پاره‌ای از روایات عرفانی در این بخش آمده است که البته این نوع تبویت و فصل بندی خالی از تسامح نیست.		فصل سوم: روایات اعتقادی؛ این فصل اختصاص به احادیث اعتقادی دارد. مراد از روایات اعتقادی در اینجا هر روایتی است که به شکلی متضمن یک عقیده یا باور است، نه صرفا روایات کلامی. به همین دلیل پاره‌ای از روایات عرفانی در این بخش آمده است که البته این نوع تبویت و فصل بندی خالی از تسامح نیست.

	فصل چهارم: روایات تاریخی؛ این فصل به نقد روایات تاریخی پرداخته است. روایاتی که داستانی را به امامان علیهم‌السلام نسبت می دهند یا سیره‌ای را از ایشان نقل ~~می کنند~~.		فصل چهارم: روایات تاریخی؛ این فصل به نقد روایات تاریخی پرداخته است. روایاتی که داستانی را به امامان علیهم‌السلام نسبت می دهند یا سیره‌ای را از ایشان نقل می‌کنند.

	فصل پنجم: روایات عاشورا؛ این فصل راجع به روایات عاشورا است. روایات عاشورا نیز جزو روایات تاریخی هستند، اما به جهت اهمیت عاشورا و مقتل امام حسین علیه‌السلام، فصل جداگانه به ان اختصاص یافته است.		فصل پنجم: روایات عاشورا؛ این فصل راجع به روایات عاشورا است. روایات عاشورا نیز جزو روایات تاریخی هستند، اما به جهت اهمیت عاشورا و مقتل امام حسین علیه‌السلام، فصل جداگانه به ان اختصاص یافته است.