مرقع ناصری - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ک ترین ' به 'ک‌ترین '

2024-07-24T06:09:50Z

جایگزینی متن - 'ک ترین ' به 'ک‌ترین '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۹
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==
	تمایل انسان به ثبت و ضبط آنچه دریافت و مشاهده می‌کند، پیشینه‌ای بس طولانی دارد، و در گذر زمان رو به تکامل نهاده، و صورت بندی‌های گونه گونی را یافته است. از نخستین جلوه‌های شناخته شده‌ی این تمایل در میان سنگ نگاره‌ها و حکاکی‌های باستانی، تا واپسین ابزار نوین ثبت و ضبط، همواره ابعاد ذهنی انسان، مورد واکاوی‌های متفکرین و اندیشمندان بوده، و طی سالیان متمادی نیز نظریات و آرای متعددی در باب ماهیت و حقایق پنهان تاریخ، بر اساس مشاهدات و مکتوبات، از سوی صاحب نظران ارائه شده است. در این میان، رویکردهای تک سویه به شواهد تاریخی و پژوهش‌های تک رشته‌ای، به تنهایی نمی‌توانند مبین تصویری شفاف از پدیده‌های تاریخی باشند، و نیازمند هم پوشانی لایه‌های متعدد از مستندات و مکتوبات، بر اساس تحقیقات چند رشته‌ای و میان رشته‌ای هستند تا مسیر پاسخگویی به بسیاری از پرسش‌های تاریخی را هموار سازند. از این منظر، شناخت و دسته‌بندی اسناد معتبر نقش بسزایی در مکاشفه‌های پژوهشی ایفا می‌کند، و تاریخ را از گزیده نگاری‌های شخصی برحذر می‌دارد. چنانکه جنبه‌ی روایی هنر ایرانی در میان طرح ها و نگاره‌های نقش بسته بر کتب و رسالات، ظروف، اشیاء، کاشی کاری‌ها، دیوارها و جز این‌ها، تا بیش از مواجهه با مناسبات هنر جدید در غرب، نقش تعیین کننده‌ای در پژوهش‌های تاریخی ایفا کرده است. برخی از این نگاره‌ها، همان تاریخ مکتوبی هستند که گویای احوال مردم این سرزمین کهن شده است. در میان مطالعات فرهنگی و تاریخی ایران، همان گونه که شعر به تنهایی خیال انتزاعی شاعر نیست و شاعر از حقیقتی پنهان اما با زبانی استعاره سخن می‌گوید، بسیاری از آثار هنری ایران در طی سده‌های پیشین، تنها به عنوان هنرهای زیبا و موزه‌ای مورد تحلیل و بررسی قرار نگرفته‌اند،بلکه گاه به مثابه روایتگرهایی تاریخی، زبان مصور تاریخ بوده‌اند. کتاب حاضر نمونه‌ای از آن موارد است. بدین سبب که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] آنچه را که می‌دید نقش می‌کرد، بسان طراحی واقع گرا؛ اما انتخاب فرم ها و ترکیب بندی آثارش مانند هنرمندان واقع گرای غربی نبود. در چهره نگاری‌ها به شبیه‌سازی می‌اندیشید، چه آنجا که از مدلی زنده در مقابل خویش بهره می‌برد، و چه آنجا که از روی کارت پستال‌ها و روزنامه‌های فرنگی نمونه‌سازی می‌کرد. دقت در ترسیم و تکرار یک فیگور در کنار هم، نشان از آن دارد که گاه الگویی مشخص در مشق طراحی داشت، اما اگر به استقبال تخیل خویش می‌رفت، در کنار آن اثر می‌نوشت: «خیالی». بنابراین آنچه که شاه در مقام یک طراح به دنیای پیرامون خویش می‌اندیشید به مانند یک طراح با بیانی ساده و دور از جزئیات، ماهیت اصلی یک فیگور یا دورنما را به تصویر می‌کشید، اما آنجا که در نقش یک راوی، رخدادها را بیان می‌کرد، کمابیش ~~کوچک ترین~~ جزییات را مصور می‌نمود. در واقع [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] طراح، همان راوی قدرتمند تاریخی بود که گاه با در هم آمیختن خیال و واقعیت، آنچه را که اراده‌ی خویش بود منقوش می‌کرد و گاه در کنار آن نیز یادداشتی را می‌نوشت که نشان از موقعیتی حقیقی داشت که پیش از خلق اثر رخ داده بود؛ به بیانی دیگر می‌توان گفت، تخیل هنری شاه در بسیاری از آثار، نمودی بیرونی و واقعی داشت.		تمایل انسان به ثبت و ضبط آنچه دریافت و مشاهده می‌کند، پیشینه‌ای بس طولانی دارد، و در گذر زمان رو به تکامل نهاده، و صورت بندی‌های گونه گونی را یافته است. از نخستین جلوه‌های شناخته شده‌ی این تمایل در میان سنگ نگاره‌ها و حکاکی‌های باستانی، تا واپسین ابزار نوین ثبت و ضبط، همواره ابعاد ذهنی انسان، مورد واکاوی‌های متفکرین و اندیشمندان بوده، و طی سالیان متمادی نیز نظریات و آرای متعددی در باب ماهیت و حقایق پنهان تاریخ، بر اساس مشاهدات و مکتوبات، از سوی صاحب نظران ارائه شده است. در این میان، رویکردهای تک سویه به شواهد تاریخی و پژوهش‌های تک رشته‌ای، به تنهایی نمی‌توانند مبین تصویری شفاف از پدیده‌های تاریخی باشند، و نیازمند هم پوشانی لایه‌های متعدد از مستندات و مکتوبات، بر اساس تحقیقات چند رشته‌ای و میان رشته‌ای هستند تا مسیر پاسخگویی به بسیاری از پرسش‌های تاریخی را هموار سازند. از این منظر، شناخت و دسته‌بندی اسناد معتبر نقش بسزایی در مکاشفه‌های پژوهشی ایفا می‌کند، و تاریخ را از گزیده نگاری‌های شخصی برحذر می‌دارد. چنانکه جنبه‌ی روایی هنر ایرانی در میان طرح ها و نگاره‌های نقش بسته بر کتب و رسالات، ظروف، اشیاء، کاشی کاری‌ها، دیوارها و جز این‌ها، تا بیش از مواجهه با مناسبات هنر جدید در غرب، نقش تعیین کننده‌ای در پژوهش‌های تاریخی ایفا کرده است. برخی از این نگاره‌ها، همان تاریخ مکتوبی هستند که گویای احوال مردم این سرزمین کهن شده است. در میان مطالعات فرهنگی و تاریخی ایران، همان گونه که شعر به تنهایی خیال انتزاعی شاعر نیست و شاعر از حقیقتی پنهان اما با زبانی استعاره سخن می‌گوید، بسیاری از آثار هنری ایران در طی سده‌های پیشین، تنها به عنوان هنرهای زیبا و موزه‌ای مورد تحلیل و بررسی قرار نگرفته‌اند،بلکه گاه به مثابه روایتگرهایی تاریخی، زبان مصور تاریخ بوده‌اند. کتاب حاضر نمونه‌ای از آن موارد است. بدین سبب که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] آنچه را که می‌دید نقش می‌کرد، بسان طراحی واقع گرا؛ اما انتخاب فرم ها و ترکیب بندی آثارش مانند هنرمندان واقع گرای غربی نبود. در چهره نگاری‌ها به شبیه‌سازی می‌اندیشید، چه آنجا که از مدلی زنده در مقابل خویش بهره می‌برد، و چه آنجا که از روی کارت پستال‌ها و روزنامه‌های فرنگی نمونه‌سازی می‌کرد. دقت در ترسیم و تکرار یک فیگور در کنار هم، نشان از آن دارد که گاه الگویی مشخص در مشق طراحی داشت، اما اگر به استقبال تخیل خویش می‌رفت، در کنار آن اثر می‌نوشت: «خیالی». بنابراین آنچه که شاه در مقام یک طراح به دنیای پیرامون خویش می‌اندیشید به مانند یک طراح با بیانی ساده و دور از جزئیات، ماهیت اصلی یک فیگور یا دورنما را به تصویر می‌کشید، اما آنجا که در نقش یک راوی، رخدادها را بیان می‌کرد، کمابیش کوچک‌ترین جزییات را مصور می‌نمود. در واقع [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] طراح، همان راوی قدرتمند تاریخی بود که گاه با در هم آمیختن خیال و واقعیت، آنچه را که اراده‌ی خویش بود منقوش می‌کرد و گاه در کنار آن نیز یادداشتی را می‌نوشت که نشان از موقعیتی حقیقی داشت که پیش از خلق اثر رخ داده بود؛ به بیانی دیگر می‌توان گفت، تخیل هنری شاه در بسیاری از آثار، نمودی بیرونی و واقعی داشت.

	کتاب پیش رو دربردارنده‌ی دو مرقع از قدیمی‌ترین مشق‌های خوشنویسی، طراحی‌ها، اشعار و روز نوشته‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] است که در کتابخانه‌ی سلطنتی و مرکز اسناد کاخ گلستان نگهداری می‌شود. این دو مرقع را [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] خود طی سالیان متمادی فراهم آورده است. آثار گردآمده در آن‌ها، شامل پرتره‌هایی از مهدعلیا، شاهزادگان و همسران شاه، رجال درباری، فرنگیان و صاحب منصبان نظامی و همچنین مناظر و دورنماهایی از عمارت‌های سلطنتی و خانه‌های روستایی، مشق‌های نظامی، صحنه‌های شکار و برخی مراسم درباری است که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] از دوران ولیعهدی به بعد طراحی کرده است. در میان گزارش‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] همچنین اطلاعات تاریخی ذی قیمتی درباره‌ی برخی رجال، درباریان، اهل حرم، بناها، مناطق و رویدادها در سال‌های اولیه‌ی سلطنت وی یافت می‌شود.<ref> [https://historylib.com/books/2572 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>		کتاب پیش رو دربردارنده‌ی دو مرقع از قدیمی‌ترین مشق‌های خوشنویسی، طراحی‌ها، اشعار و روز نوشته‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] است که در کتابخانه‌ی سلطنتی و مرکز اسناد کاخ گلستان نگهداری می‌شود. این دو مرقع را [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] خود طی سالیان متمادی فراهم آورده است. آثار گردآمده در آن‌ها، شامل پرتره‌هایی از مهدعلیا، شاهزادگان و همسران شاه، رجال درباری، فرنگیان و صاحب منصبان نظامی و همچنین مناظر و دورنماهایی از عمارت‌های سلطنتی و خانه‌های روستایی، مشق‌های نظامی، صحنه‌های شکار و برخی مراسم درباری است که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] از دوران ولیعهدی به بعد طراحی کرده است. در میان گزارش‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] همچنین اطلاعات تاریخی ذی قیمتی درباره‌ی برخی رجال، درباریان، اهل حرم، بناها، مناطق و رویدادها در سال‌های اولیه‌ی سلطنت وی یافت می‌شود.<ref> [https://historylib.com/books/2572 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' می برد' به ' می‌برد'

2024-05-12T08:35:58Z

جایگزینی متن - ' می برد' به ' می‌برد'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۵
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==
	تمایل انسان به ثبت و ضبط آنچه دریافت و مشاهده می‌کند، پیشینه‌ای بس طولانی دارد، و در گذر زمان رو به تکامل نهاده، و صورت بندی‌های گونه گونی را یافته است. از نخستین جلوه‌های شناخته شده‌ی این تمایل در میان سنگ نگاره‌ها و حکاکی‌های باستانی، تا واپسین ابزار نوین ثبت و ضبط، همواره ابعاد ذهنی انسان، مورد واکاوی‌های متفکرین و اندیشمندان بوده، و طی سالیان متمادی نیز نظریات و آرای متعددی در باب ماهیت و حقایق پنهان تاریخ، بر اساس مشاهدات و مکتوبات، از سوی صاحب نظران ارائه شده است. در این میان، رویکردهای تک سویه به شواهد تاریخی و پژوهش‌های تک رشته‌ای، به تنهایی نمی‌توانند مبین تصویری شفاف از پدیده‌های تاریخی باشند، و نیازمند هم پوشانی لایه‌های متعدد از مستندات و مکتوبات، بر اساس تحقیقات چند رشته‌ای و میان رشته‌ای هستند تا مسیر پاسخگویی به بسیاری از پرسش‌های تاریخی را هموار سازند. از این منظر، شناخت و دسته‌بندی اسناد معتبر نقش بسزایی در مکاشفه‌های پژوهشی ایفا می‌کند، و تاریخ را از گزیده نگاری‌های شخصی برحذر می‌دارد. چنانکه جنبه‌ی روایی هنر ایرانی در میان طرح ها و نگاره‌های نقش بسته بر کتب و رسالات، ظروف، اشیاء، کاشی کاری‌ها، دیوارها و جز این‌ها، تا بیش از مواجهه با مناسبات هنر جدید در غرب، نقش تعیین کننده‌ای در پژوهش‌های تاریخی ایفا کرده است. برخی از این نگاره‌ها، همان تاریخ مکتوبی هستند که گویای احوال مردم این سرزمین کهن شده است. در میان مطالعات فرهنگی و تاریخی ایران، همان گونه که شعر به تنهایی خیال انتزاعی شاعر نیست و شاعر از حقیقتی پنهان اما با زبانی استعاره سخن می‌گوید، بسیاری از آثار هنری ایران در طی سده‌های پیشین، تنها به عنوان هنرهای زیبا و موزه‌ای مورد تحلیل و بررسی قرار نگرفته‌اند،بلکه گاه به مثابه روایتگرهایی تاریخی، زبان مصور تاریخ بوده‌اند. کتاب حاضر نمونه‌ای از آن موارد است. بدین سبب که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] آنچه را که می‌دید نقش می‌کرد، بسان طراحی واقع گرا؛ اما انتخاب فرم ها و ترکیب بندی آثارش مانند هنرمندان واقع گرای غربی نبود. در چهره نگاری‌ها به شبیه‌سازی می‌اندیشید، چه آنجا که از مدلی زنده در مقابل خویش بهره ~~می برد،~~ و چه آنجا که از روی کارت پستال‌ها و روزنامه‌های فرنگی نمونه‌سازی می‌کرد. دقت در ترسیم و تکرار یک فیگور در کنار هم، نشان از آن دارد که گاه الگویی مشخص در مشق طراحی داشت، اما اگر به استقبال تخیل خویش می‌رفت، در کنار آن اثر می‌نوشت: «خیالی». بنابراین آنچه که شاه در مقام یک طراح به دنیای پیرامون خویش می‌اندیشید به مانند یک طراح با بیانی ساده و دور از جزئیات، ماهیت اصلی یک فیگور یا دورنما را به تصویر می‌کشید، اما آنجا که در نقش یک راوی، رخدادها را بیان می‌کرد، کمابیش کوچک ترین جزییات را مصور می‌نمود. در واقع [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] طراح، همان راوی قدرتمند تاریخی بود که گاه با در هم آمیختن خیال و واقعیت، آنچه را که اراده‌ی خویش بود منقوش می‌کرد و گاه در کنار آن نیز یادداشتی را می‌نوشت که نشان از موقعیتی حقیقی داشت که پیش از خلق اثر رخ داده بود؛ به بیانی دیگر می‌توان گفت، تخیل هنری شاه در بسیاری از آثار، نمودی بیرونی و واقعی داشت.		تمایل انسان به ثبت و ضبط آنچه دریافت و مشاهده می‌کند، پیشینه‌ای بس طولانی دارد، و در گذر زمان رو به تکامل نهاده، و صورت بندی‌های گونه گونی را یافته است. از نخستین جلوه‌های شناخته شده‌ی این تمایل در میان سنگ نگاره‌ها و حکاکی‌های باستانی، تا واپسین ابزار نوین ثبت و ضبط، همواره ابعاد ذهنی انسان، مورد واکاوی‌های متفکرین و اندیشمندان بوده، و طی سالیان متمادی نیز نظریات و آرای متعددی در باب ماهیت و حقایق پنهان تاریخ، بر اساس مشاهدات و مکتوبات، از سوی صاحب نظران ارائه شده است. در این میان، رویکردهای تک سویه به شواهد تاریخی و پژوهش‌های تک رشته‌ای، به تنهایی نمی‌توانند مبین تصویری شفاف از پدیده‌های تاریخی باشند، و نیازمند هم پوشانی لایه‌های متعدد از مستندات و مکتوبات، بر اساس تحقیقات چند رشته‌ای و میان رشته‌ای هستند تا مسیر پاسخگویی به بسیاری از پرسش‌های تاریخی را هموار سازند. از این منظر، شناخت و دسته‌بندی اسناد معتبر نقش بسزایی در مکاشفه‌های پژوهشی ایفا می‌کند، و تاریخ را از گزیده نگاری‌های شخصی برحذر می‌دارد. چنانکه جنبه‌ی روایی هنر ایرانی در میان طرح ها و نگاره‌های نقش بسته بر کتب و رسالات، ظروف، اشیاء، کاشی کاری‌ها، دیوارها و جز این‌ها، تا بیش از مواجهه با مناسبات هنر جدید در غرب، نقش تعیین کننده‌ای در پژوهش‌های تاریخی ایفا کرده است. برخی از این نگاره‌ها، همان تاریخ مکتوبی هستند که گویای احوال مردم این سرزمین کهن شده است. در میان مطالعات فرهنگی و تاریخی ایران، همان گونه که شعر به تنهایی خیال انتزاعی شاعر نیست و شاعر از حقیقتی پنهان اما با زبانی استعاره سخن می‌گوید، بسیاری از آثار هنری ایران در طی سده‌های پیشین، تنها به عنوان هنرهای زیبا و موزه‌ای مورد تحلیل و بررسی قرار نگرفته‌اند،بلکه گاه به مثابه روایتگرهایی تاریخی، زبان مصور تاریخ بوده‌اند. کتاب حاضر نمونه‌ای از آن موارد است. بدین سبب که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] آنچه را که می‌دید نقش می‌کرد، بسان طراحی واقع گرا؛ اما انتخاب فرم ها و ترکیب بندی آثارش مانند هنرمندان واقع گرای غربی نبود. در چهره نگاری‌ها به شبیه‌سازی می‌اندیشید، چه آنجا که از مدلی زنده در مقابل خویش بهره می‌برد، و چه آنجا که از روی کارت پستال‌ها و روزنامه‌های فرنگی نمونه‌سازی می‌کرد. دقت در ترسیم و تکرار یک فیگور در کنار هم، نشان از آن دارد که گاه الگویی مشخص در مشق طراحی داشت، اما اگر به استقبال تخیل خویش می‌رفت، در کنار آن اثر می‌نوشت: «خیالی». بنابراین آنچه که شاه در مقام یک طراح به دنیای پیرامون خویش می‌اندیشید به مانند یک طراح با بیانی ساده و دور از جزئیات، ماهیت اصلی یک فیگور یا دورنما را به تصویر می‌کشید، اما آنجا که در نقش یک راوی، رخدادها را بیان می‌کرد، کمابیش کوچک ترین جزییات را مصور می‌نمود. در واقع [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] طراح، همان راوی قدرتمند تاریخی بود که گاه با در هم آمیختن خیال و واقعیت، آنچه را که اراده‌ی خویش بود منقوش می‌کرد و گاه در کنار آن نیز یادداشتی را می‌نوشت که نشان از موقعیتی حقیقی داشت که پیش از خلق اثر رخ داده بود؛ به بیانی دیگر می‌توان گفت، تخیل هنری شاه در بسیاری از آثار، نمودی بیرونی و واقعی داشت.

	کتاب پیش رو دربردارنده‌ی دو مرقع از قدیمی‌ترین مشق‌های خوشنویسی، طراحی‌ها، اشعار و روز نوشته‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] است که در کتابخانه‌ی سلطنتی و مرکز اسناد کاخ گلستان نگهداری می‌شود. این دو مرقع را [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] خود طی سالیان متمادی فراهم آورده است. آثار گردآمده در آن‌ها، شامل پرتره‌هایی از مهدعلیا، شاهزادگان و همسران شاه، رجال درباری، فرنگیان و صاحب منصبان نظامی و همچنین مناظر و دورنماهایی از عمارت‌های سلطنتی و خانه‌های روستایی، مشق‌های نظامی، صحنه‌های شکار و برخی مراسم درباری است که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] از دوران ولیعهدی به بعد طراحی کرده است. در میان گزارش‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] همچنین اطلاعات تاریخی ذی قیمتی درباره‌ی برخی رجال، درباریان، اهل حرم، بناها، مناطق و رویدادها در سال‌های اولیه‌ی سلطنت وی یافت می‌شود.<ref> [https://historylib.com/books/2572 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>		کتاب پیش رو دربردارنده‌ی دو مرقع از قدیمی‌ترین مشق‌های خوشنویسی، طراحی‌ها، اشعار و روز نوشته‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] است که در کتابخانه‌ی سلطنتی و مرکز اسناد کاخ گلستان نگهداری می‌شود. این دو مرقع را [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] خود طی سالیان متمادی فراهم آورده است. آثار گردآمده در آن‌ها، شامل پرتره‌هایی از مهدعلیا، شاهزادگان و همسران شاه، رجال درباری، فرنگیان و صاحب منصبان نظامی و همچنین مناظر و دورنماهایی از عمارت‌های سلطنتی و خانه‌های روستایی، مشق‌های نظامی، صحنه‌های شکار و برخی مراسم درباری است که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] از دوران ولیعهدی به بعد طراحی کرده است. در میان گزارش‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] همچنین اطلاعات تاریخی ذی قیمتی درباره‌ی برخی رجال، درباریان، اهل حرم، بناها، مناطق و رویدادها در سال‌های اولیه‌ی سلطنت وی یافت می‌شود.<ref> [https://historylib.com/books/2572 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ه سازی ' به 'ه‌سازی '

2024-05-04T14:21:33Z

جایگزینی متن - 'ه سازی ' به 'ه‌سازی '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۱
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==
	تمایل انسان به ثبت و ضبط آنچه دریافت و مشاهده می‌کند، پیشینه‌ای بس طولانی دارد، و در گذر زمان رو به تکامل نهاده، و صورت بندی‌های گونه گونی را یافته است. از نخستین جلوه‌های شناخته شده‌ی این تمایل در میان سنگ نگاره‌ها و حکاکی‌های باستانی، تا واپسین ابزار نوین ثبت و ضبط، همواره ابعاد ذهنی انسان، مورد واکاوی‌های متفکرین و اندیشمندان بوده، و طی سالیان متمادی نیز نظریات و آرای متعددی در باب ماهیت و حقایق پنهان تاریخ، بر اساس مشاهدات و مکتوبات، از سوی صاحب نظران ارائه شده است. در این میان، رویکردهای تک سویه به شواهد تاریخی و پژوهش‌های تک رشته‌ای، به تنهایی نمی‌توانند مبین تصویری شفاف از پدیده‌های تاریخی باشند، و نیازمند هم پوشانی لایه‌های متعدد از مستندات و مکتوبات، بر اساس تحقیقات چند رشته‌ای و میان رشته‌ای هستند تا مسیر پاسخگویی به بسیاری از پرسش‌های تاریخی را هموار سازند. از این منظر، شناخت و دسته‌بندی اسناد معتبر نقش بسزایی در مکاشفه‌های پژوهشی ایفا می‌کند، و تاریخ را از گزیده نگاری‌های شخصی برحذر می‌دارد. چنانکه جنبه‌ی روایی هنر ایرانی در میان طرح ها و نگاره‌های نقش بسته بر کتب و رسالات، ظروف، اشیاء، کاشی کاری‌ها، دیوارها و جز این‌ها، تا بیش از مواجهه با مناسبات هنر جدید در غرب، نقش تعیین کننده‌ای در پژوهش‌های تاریخی ایفا کرده است. برخی از این نگاره‌ها، همان تاریخ مکتوبی هستند که گویای احوال مردم این سرزمین کهن شده است. در میان مطالعات فرهنگی و تاریخی ایران، همان گونه که شعر به تنهایی خیال انتزاعی شاعر نیست و شاعر از حقیقتی پنهان اما با زبانی استعاره سخن می‌گوید، بسیاری از آثار هنری ایران در طی سده‌های پیشین، تنها به عنوان هنرهای زیبا و موزه‌ای مورد تحلیل و بررسی قرار نگرفته‌اند،بلکه گاه به مثابه روایتگرهایی تاریخی، زبان مصور تاریخ بوده‌اند. کتاب حاضر نمونه‌ای از آن موارد است. بدین سبب که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] آنچه را که می‌دید نقش می‌کرد، بسان طراحی واقع گرا؛ اما انتخاب فرم ها و ترکیب بندی آثارش مانند هنرمندان واقع گرای غربی نبود. در چهره نگاری‌ها به ~~شبیه سازی~~ می‌اندیشید، چه آنجا که از مدلی زنده در مقابل خویش بهره می برد، و چه آنجا که از روی کارت پستال‌ها و روزنامه‌های فرنگی ~~نمونه سازی~~ می‌کرد. دقت در ترسیم و تکرار یک فیگور در کنار هم، نشان از آن دارد که گاه الگویی مشخص در مشق طراحی داشت، اما اگر به استقبال تخیل خویش می‌رفت، در کنار آن اثر می‌نوشت: «خیالی». بنابراین آنچه که شاه در مقام یک طراح به دنیای پیرامون خویش می‌اندیشید به مانند یک طراح با بیانی ساده و دور از جزئیات، ماهیت اصلی یک فیگور یا دورنما را به تصویر می‌کشید، اما آنجا که در نقش یک راوی، رخدادها را بیان می‌کرد، کمابیش کوچک ترین جزییات را مصور می‌نمود. در واقع [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] طراح، همان راوی قدرتمند تاریخی بود که گاه با در هم آمیختن خیال و واقعیت، آنچه را که اراده‌ی خویش بود منقوش می‌کرد و گاه در کنار آن نیز یادداشتی را می‌نوشت که نشان از موقعیتی حقیقی داشت که پیش از خلق اثر رخ داده بود؛ به بیانی دیگر می‌توان گفت، تخیل هنری شاه در بسیاری از آثار، نمودی بیرونی و واقعی داشت.		تمایل انسان به ثبت و ضبط آنچه دریافت و مشاهده می‌کند، پیشینه‌ای بس طولانی دارد، و در گذر زمان رو به تکامل نهاده، و صورت بندی‌های گونه گونی را یافته است. از نخستین جلوه‌های شناخته شده‌ی این تمایل در میان سنگ نگاره‌ها و حکاکی‌های باستانی، تا واپسین ابزار نوین ثبت و ضبط، همواره ابعاد ذهنی انسان، مورد واکاوی‌های متفکرین و اندیشمندان بوده، و طی سالیان متمادی نیز نظریات و آرای متعددی در باب ماهیت و حقایق پنهان تاریخ، بر اساس مشاهدات و مکتوبات، از سوی صاحب نظران ارائه شده است. در این میان، رویکردهای تک سویه به شواهد تاریخی و پژوهش‌های تک رشته‌ای، به تنهایی نمی‌توانند مبین تصویری شفاف از پدیده‌های تاریخی باشند، و نیازمند هم پوشانی لایه‌های متعدد از مستندات و مکتوبات، بر اساس تحقیقات چند رشته‌ای و میان رشته‌ای هستند تا مسیر پاسخگویی به بسیاری از پرسش‌های تاریخی را هموار سازند. از این منظر، شناخت و دسته‌بندی اسناد معتبر نقش بسزایی در مکاشفه‌های پژوهشی ایفا می‌کند، و تاریخ را از گزیده نگاری‌های شخصی برحذر می‌دارد. چنانکه جنبه‌ی روایی هنر ایرانی در میان طرح ها و نگاره‌های نقش بسته بر کتب و رسالات، ظروف، اشیاء، کاشی کاری‌ها، دیوارها و جز این‌ها، تا بیش از مواجهه با مناسبات هنر جدید در غرب، نقش تعیین کننده‌ای در پژوهش‌های تاریخی ایفا کرده است. برخی از این نگاره‌ها، همان تاریخ مکتوبی هستند که گویای احوال مردم این سرزمین کهن شده است. در میان مطالعات فرهنگی و تاریخی ایران، همان گونه که شعر به تنهایی خیال انتزاعی شاعر نیست و شاعر از حقیقتی پنهان اما با زبانی استعاره سخن می‌گوید، بسیاری از آثار هنری ایران در طی سده‌های پیشین، تنها به عنوان هنرهای زیبا و موزه‌ای مورد تحلیل و بررسی قرار نگرفته‌اند،بلکه گاه به مثابه روایتگرهایی تاریخی، زبان مصور تاریخ بوده‌اند. کتاب حاضر نمونه‌ای از آن موارد است. بدین سبب که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] آنچه را که می‌دید نقش می‌کرد، بسان طراحی واقع گرا؛ اما انتخاب فرم ها و ترکیب بندی آثارش مانند هنرمندان واقع گرای غربی نبود. در چهره نگاری‌ها به شبیه‌سازی می‌اندیشید، چه آنجا که از مدلی زنده در مقابل خویش بهره می برد، و چه آنجا که از روی کارت پستال‌ها و روزنامه‌های فرنگی نمونه‌سازی می‌کرد. دقت در ترسیم و تکرار یک فیگور در کنار هم، نشان از آن دارد که گاه الگویی مشخص در مشق طراحی داشت، اما اگر به استقبال تخیل خویش می‌رفت، در کنار آن اثر می‌نوشت: «خیالی». بنابراین آنچه که شاه در مقام یک طراح به دنیای پیرامون خویش می‌اندیشید به مانند یک طراح با بیانی ساده و دور از جزئیات، ماهیت اصلی یک فیگور یا دورنما را به تصویر می‌کشید، اما آنجا که در نقش یک راوی، رخدادها را بیان می‌کرد، کمابیش کوچک ترین جزییات را مصور می‌نمود. در واقع [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] طراح، همان راوی قدرتمند تاریخی بود که گاه با در هم آمیختن خیال و واقعیت، آنچه را که اراده‌ی خویش بود منقوش می‌کرد و گاه در کنار آن نیز یادداشتی را می‌نوشت که نشان از موقعیتی حقیقی داشت که پیش از خلق اثر رخ داده بود؛ به بیانی دیگر می‌توان گفت، تخیل هنری شاه در بسیاری از آثار، نمودی بیرونی و واقعی داشت.

	کتاب پیش رو دربردارنده‌ی دو مرقع از قدیمی‌ترین مشق‌های خوشنویسی، طراحی‌ها، اشعار و روز نوشته‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] است که در کتابخانه‌ی سلطنتی و مرکز اسناد کاخ گلستان نگهداری می‌شود. این دو مرقع را [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] خود طی سالیان متمادی فراهم آورده است. آثار گردآمده در آن‌ها، شامل پرتره‌هایی از مهدعلیا، شاهزادگان و همسران شاه، رجال درباری، فرنگیان و صاحب منصبان نظامی و همچنین مناظر و دورنماهایی از عمارت‌های سلطنتی و خانه‌های روستایی، مشق‌های نظامی، صحنه‌های شکار و برخی مراسم درباری است که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] از دوران ولیعهدی به بعد طراحی کرده است. در میان گزارش‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] همچنین اطلاعات تاریخی ذی قیمتی درباره‌ی برخی رجال، درباریان، اهل حرم، بناها، مناطق و رویدادها در سال‌های اولیه‌ی سلطنت وی یافت می‌شود.<ref> [https://historylib.com/books/2572 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>		کتاب پیش رو دربردارنده‌ی دو مرقع از قدیمی‌ترین مشق‌های خوشنویسی، طراحی‌ها، اشعار و روز نوشته‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] است که در کتابخانه‌ی سلطنتی و مرکز اسناد کاخ گلستان نگهداری می‌شود. این دو مرقع را [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] خود طی سالیان متمادی فراهم آورده است. آثار گردآمده در آن‌ها، شامل پرتره‌هایی از مهدعلیا، شاهزادگان و همسران شاه، رجال درباری، فرنگیان و صاحب منصبان نظامی و همچنین مناظر و دورنماهایی از عمارت‌های سلطنتی و خانه‌های روستایی، مشق‌های نظامی، صحنه‌های شکار و برخی مراسم درباری است که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] از دوران ولیعهدی به بعد طراحی کرده است. در میان گزارش‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] همچنین اطلاعات تاریخی ذی قیمتی درباره‌ی برخی رجال، درباریان، اهل حرم، بناها، مناطق و رویدادها در سال‌های اولیه‌ی سلطنت وی یافت می‌شود.<ref> [https://historylib.com/books/2572 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' می گ' به ' می‌گ'

2024-05-04T13:55:22Z

جایگزینی متن - ' می گ' به ' می‌گ'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۲۵
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==
	تمایل انسان به ثبت و ضبط آنچه دریافت و مشاهده می‌کند، پیشینه‌ای بس طولانی دارد، و در گذر زمان رو به تکامل نهاده، و صورت بندی‌های گونه گونی را یافته است. از نخستین جلوه‌های شناخته شده‌ی این تمایل در میان سنگ نگاره‌ها و حکاکی‌های باستانی، تا واپسین ابزار نوین ثبت و ضبط، همواره ابعاد ذهنی انسان، مورد واکاوی‌های متفکرین و اندیشمندان بوده، و طی سالیان متمادی نیز نظریات و آرای متعددی در باب ماهیت و حقایق پنهان تاریخ، بر اساس مشاهدات و مکتوبات، از سوی صاحب نظران ارائه شده است. در این میان، رویکردهای تک سویه به شواهد تاریخی و پژوهش‌های تک رشته‌ای، به تنهایی نمی‌توانند مبین تصویری شفاف از پدیده‌های تاریخی باشند، و نیازمند هم پوشانی لایه‌های متعدد از مستندات و مکتوبات، بر اساس تحقیقات چند رشته‌ای و میان رشته‌ای هستند تا مسیر پاسخگویی به بسیاری از پرسش‌های تاریخی را هموار سازند. از این منظر، شناخت و دسته‌بندی اسناد معتبر نقش بسزایی در مکاشفه‌های پژوهشی ایفا می‌کند، و تاریخ را از گزیده نگاری‌های شخصی برحذر می‌دارد. چنانکه جنبه‌ی روایی هنر ایرانی در میان طرح ها و نگاره‌های نقش بسته بر کتب و رسالات، ظروف، اشیاء، کاشی کاری‌ها، دیوارها و جز این‌ها، تا بیش از مواجهه با مناسبات هنر جدید در غرب، نقش تعیین کننده‌ای در پژوهش‌های تاریخی ایفا کرده است. برخی از این نگاره‌ها، همان تاریخ مکتوبی هستند که گویای احوال مردم این سرزمین کهن شده است. در میان مطالعات فرهنگی و تاریخی ایران، همان گونه که شعر به تنهایی خیال انتزاعی شاعر نیست و شاعر از حقیقتی پنهان اما با زبانی استعاره سخن ~~می گوید،~~ بسیاری از آثار هنری ایران در طی سده‌های پیشین، تنها به عنوان هنرهای زیبا و موزه‌ای مورد تحلیل و بررسی قرار نگرفته‌اند،بلکه گاه به مثابه روایتگرهایی تاریخی، زبان مصور تاریخ بوده‌اند. کتاب حاضر نمونه‌ای از آن موارد است. بدین سبب که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] آنچه را که می‌دید نقش می‌کرد، بسان طراحی واقع گرا؛ اما انتخاب فرم ها و ترکیب بندی آثارش مانند هنرمندان واقع گرای غربی نبود. در چهره نگاری‌ها به شبیه سازی می‌اندیشید، چه آنجا که از مدلی زنده در مقابل خویش بهره می برد، و چه آنجا که از روی کارت پستال‌ها و روزنامه‌های فرنگی نمونه سازی می‌کرد. دقت در ترسیم و تکرار یک فیگور در کنار هم، نشان از آن دارد که گاه الگویی مشخص در مشق طراحی داشت، اما اگر به استقبال تخیل خویش می‌رفت، در کنار آن اثر می‌نوشت: «خیالی». بنابراین آنچه که شاه در مقام یک طراح به دنیای پیرامون خویش می‌اندیشید به مانند یک طراح با بیانی ساده و دور از جزئیات، ماهیت اصلی یک فیگور یا دورنما را به تصویر می‌کشید، اما آنجا که در نقش یک راوی، رخدادها را بیان می‌کرد، کمابیش کوچک ترین جزییات را مصور می‌نمود. در واقع [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] طراح، همان راوی قدرتمند تاریخی بود که گاه با در هم آمیختن خیال و واقعیت، آنچه را که اراده‌ی خویش بود منقوش می‌کرد و گاه در کنار آن نیز یادداشتی را می‌نوشت که نشان از موقعیتی حقیقی داشت که پیش از خلق اثر رخ داده بود؛ به بیانی دیگر می‌توان گفت، تخیل هنری شاه در بسیاری از آثار، نمودی بیرونی و واقعی داشت.		تمایل انسان به ثبت و ضبط آنچه دریافت و مشاهده می‌کند، پیشینه‌ای بس طولانی دارد، و در گذر زمان رو به تکامل نهاده، و صورت بندی‌های گونه گونی را یافته است. از نخستین جلوه‌های شناخته شده‌ی این تمایل در میان سنگ نگاره‌ها و حکاکی‌های باستانی، تا واپسین ابزار نوین ثبت و ضبط، همواره ابعاد ذهنی انسان، مورد واکاوی‌های متفکرین و اندیشمندان بوده، و طی سالیان متمادی نیز نظریات و آرای متعددی در باب ماهیت و حقایق پنهان تاریخ، بر اساس مشاهدات و مکتوبات، از سوی صاحب نظران ارائه شده است. در این میان، رویکردهای تک سویه به شواهد تاریخی و پژوهش‌های تک رشته‌ای، به تنهایی نمی‌توانند مبین تصویری شفاف از پدیده‌های تاریخی باشند، و نیازمند هم پوشانی لایه‌های متعدد از مستندات و مکتوبات، بر اساس تحقیقات چند رشته‌ای و میان رشته‌ای هستند تا مسیر پاسخگویی به بسیاری از پرسش‌های تاریخی را هموار سازند. از این منظر، شناخت و دسته‌بندی اسناد معتبر نقش بسزایی در مکاشفه‌های پژوهشی ایفا می‌کند، و تاریخ را از گزیده نگاری‌های شخصی برحذر می‌دارد. چنانکه جنبه‌ی روایی هنر ایرانی در میان طرح ها و نگاره‌های نقش بسته بر کتب و رسالات، ظروف، اشیاء، کاشی کاری‌ها، دیوارها و جز این‌ها، تا بیش از مواجهه با مناسبات هنر جدید در غرب، نقش تعیین کننده‌ای در پژوهش‌های تاریخی ایفا کرده است. برخی از این نگاره‌ها، همان تاریخ مکتوبی هستند که گویای احوال مردم این سرزمین کهن شده است. در میان مطالعات فرهنگی و تاریخی ایران، همان گونه که شعر به تنهایی خیال انتزاعی شاعر نیست و شاعر از حقیقتی پنهان اما با زبانی استعاره سخن می‌گوید، بسیاری از آثار هنری ایران در طی سده‌های پیشین، تنها به عنوان هنرهای زیبا و موزه‌ای مورد تحلیل و بررسی قرار نگرفته‌اند،بلکه گاه به مثابه روایتگرهایی تاریخی، زبان مصور تاریخ بوده‌اند. کتاب حاضر نمونه‌ای از آن موارد است. بدین سبب که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] آنچه را که می‌دید نقش می‌کرد، بسان طراحی واقع گرا؛ اما انتخاب فرم ها و ترکیب بندی آثارش مانند هنرمندان واقع گرای غربی نبود. در چهره نگاری‌ها به شبیه سازی می‌اندیشید، چه آنجا که از مدلی زنده در مقابل خویش بهره می برد، و چه آنجا که از روی کارت پستال‌ها و روزنامه‌های فرنگی نمونه سازی می‌کرد. دقت در ترسیم و تکرار یک فیگور در کنار هم، نشان از آن دارد که گاه الگویی مشخص در مشق طراحی داشت، اما اگر به استقبال تخیل خویش می‌رفت، در کنار آن اثر می‌نوشت: «خیالی». بنابراین آنچه که شاه در مقام یک طراح به دنیای پیرامون خویش می‌اندیشید به مانند یک طراح با بیانی ساده و دور از جزئیات، ماهیت اصلی یک فیگور یا دورنما را به تصویر می‌کشید، اما آنجا که در نقش یک راوی، رخدادها را بیان می‌کرد، کمابیش کوچک ترین جزییات را مصور می‌نمود. در واقع [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] طراح، همان راوی قدرتمند تاریخی بود که گاه با در هم آمیختن خیال و واقعیت، آنچه را که اراده‌ی خویش بود منقوش می‌کرد و گاه در کنار آن نیز یادداشتی را می‌نوشت که نشان از موقعیتی حقیقی داشت که پیش از خلق اثر رخ داده بود؛ به بیانی دیگر می‌توان گفت، تخیل هنری شاه در بسیاری از آثار، نمودی بیرونی و واقعی داشت.

	کتاب پیش رو دربردارنده‌ی دو مرقع از قدیمی‌ترین مشق‌های خوشنویسی، طراحی‌ها، اشعار و روز نوشته‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] است که در کتابخانه‌ی سلطنتی و مرکز اسناد کاخ گلستان نگهداری می‌شود. این دو مرقع را [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] خود طی سالیان متمادی فراهم آورده است. آثار گردآمده در آن‌ها، شامل پرتره‌هایی از مهدعلیا، شاهزادگان و همسران شاه، رجال درباری، فرنگیان و صاحب منصبان نظامی و همچنین مناظر و دورنماهایی از عمارت‌های سلطنتی و خانه‌های روستایی، مشق‌های نظامی، صحنه‌های شکار و برخی مراسم درباری است که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] از دوران ولیعهدی به بعد طراحی کرده است. در میان گزارش‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] همچنین اطلاعات تاریخی ذی قیمتی درباره‌ی برخی رجال، درباریان، اهل حرم، بناها، مناطق و رویدادها در سال‌های اولیه‌ی سلطنت وی یافت می‌شود.<ref> [https://historylib.com/books/2572 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>		کتاب پیش رو دربردارنده‌ی دو مرقع از قدیمی‌ترین مشق‌های خوشنویسی، طراحی‌ها، اشعار و روز نوشته‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] است که در کتابخانه‌ی سلطنتی و مرکز اسناد کاخ گلستان نگهداری می‌شود. این دو مرقع را [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] خود طی سالیان متمادی فراهم آورده است. آثار گردآمده در آن‌ها، شامل پرتره‌هایی از مهدعلیا، شاهزادگان و همسران شاه، رجال درباری، فرنگیان و صاحب منصبان نظامی و همچنین مناظر و دورنماهایی از عمارت‌های سلطنتی و خانه‌های روستایی، مشق‌های نظامی، صحنه‌های شکار و برخی مراسم درباری است که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] از دوران ولیعهدی به بعد طراحی کرده است. در میان گزارش‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] همچنین اطلاعات تاریخی ذی قیمتی درباره‌ی برخی رجال، درباریان، اهل حرم، بناها، مناطق و رویدادها در سال‌های اولیه‌ی سلطنت وی یافت می‌شود.<ref> [https://historylib.com/books/2572 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'دسته بندی' به 'دسته‌بندی'

2024-04-10T19:28:22Z

جایگزینی متن - 'دسته بندی' به 'دسته‌بندی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۵۸
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==
	تمایل انسان به ثبت و ضبط آنچه دریافت و مشاهده می‌کند، پیشینه‌ای بس طولانی دارد، و در گذر زمان رو به تکامل نهاده، و صورت بندی‌های گونه گونی را یافته است. از نخستین جلوه‌های شناخته شده‌ی این تمایل در میان سنگ نگاره‌ها و حکاکی‌های باستانی، تا واپسین ابزار نوین ثبت و ضبط، همواره ابعاد ذهنی انسان، مورد واکاوی‌های متفکرین و اندیشمندان بوده، و طی سالیان متمادی نیز نظریات و آرای متعددی در باب ماهیت و حقایق پنهان تاریخ، بر اساس مشاهدات و مکتوبات، از سوی صاحب نظران ارائه شده است. در این میان، رویکردهای تک سویه به شواهد تاریخی و پژوهش‌های تک رشته‌ای، به تنهایی نمی‌توانند مبین تصویری شفاف از پدیده‌های تاریخی باشند، و نیازمند هم پوشانی لایه‌های متعدد از مستندات و مکتوبات، بر اساس تحقیقات چند رشته‌ای و میان رشته‌ای هستند تا مسیر پاسخگویی به بسیاری از پرسش‌های تاریخی را هموار سازند. از این منظر، شناخت و ~~دسته بندی~~ اسناد معتبر نقش بسزایی در مکاشفه‌های پژوهشی ایفا می‌کند، و تاریخ را از گزیده نگاری‌های شخصی برحذر می‌دارد. چنانکه جنبه‌ی روایی هنر ایرانی در میان طرح ها و نگاره‌های نقش بسته بر کتب و رسالات، ظروف، اشیاء، کاشی کاری‌ها، دیوارها و جز این‌ها، تا بیش از مواجهه با مناسبات هنر جدید در غرب، نقش تعیین کننده‌ای در پژوهش‌های تاریخی ایفا کرده است. برخی از این نگاره‌ها، همان تاریخ مکتوبی هستند که گویای احوال مردم این سرزمین کهن شده است. در میان مطالعات فرهنگی و تاریخی ایران، همان گونه که شعر به تنهایی خیال انتزاعی شاعر نیست و شاعر از حقیقتی پنهان اما با زبانی استعاره سخن می گوید، بسیاری از آثار هنری ایران در طی سده‌های پیشین، تنها به عنوان هنرهای زیبا و موزه‌ای مورد تحلیل و بررسی قرار نگرفته‌اند،بلکه گاه به مثابه روایتگرهایی تاریخی، زبان مصور تاریخ بوده‌اند. کتاب حاضر نمونه‌ای از آن موارد است. بدین سبب که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] آنچه را که می‌دید نقش می‌کرد، بسان طراحی واقع گرا؛ اما انتخاب فرم ها و ترکیب بندی آثارش مانند هنرمندان واقع گرای غربی نبود. در چهره نگاری‌ها به شبیه سازی می‌اندیشید، چه آنجا که از مدلی زنده در مقابل خویش بهره می برد، و چه آنجا که از روی کارت پستال‌ها و روزنامه‌های فرنگی نمونه سازی می‌کرد. دقت در ترسیم و تکرار یک فیگور در کنار هم، نشان از آن دارد که گاه الگویی مشخص در مشق طراحی داشت، اما اگر به استقبال تخیل خویش می‌رفت، در کنار آن اثر می‌نوشت: «خیالی». بنابراین آنچه که شاه در مقام یک طراح به دنیای پیرامون خویش می‌اندیشید به مانند یک طراح با بیانی ساده و دور از جزئیات، ماهیت اصلی یک فیگور یا دورنما را به تصویر می‌کشید، اما آنجا که در نقش یک راوی، رخدادها را بیان می‌کرد، کمابیش کوچک ترین جزییات را مصور می‌نمود. در واقع [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] طراح، همان راوی قدرتمند تاریخی بود که گاه با در هم آمیختن خیال و واقعیت، آنچه را که اراده‌ی خویش بود منقوش می‌کرد و گاه در کنار آن نیز یادداشتی را می‌نوشت که نشان از موقعیتی حقیقی داشت که پیش از خلق اثر رخ داده بود؛ به بیانی دیگر می‌توان گفت، تخیل هنری شاه در بسیاری از آثار، نمودی بیرونی و واقعی داشت.		تمایل انسان به ثبت و ضبط آنچه دریافت و مشاهده می‌کند، پیشینه‌ای بس طولانی دارد، و در گذر زمان رو به تکامل نهاده، و صورت بندی‌های گونه گونی را یافته است. از نخستین جلوه‌های شناخته شده‌ی این تمایل در میان سنگ نگاره‌ها و حکاکی‌های باستانی، تا واپسین ابزار نوین ثبت و ضبط، همواره ابعاد ذهنی انسان، مورد واکاوی‌های متفکرین و اندیشمندان بوده، و طی سالیان متمادی نیز نظریات و آرای متعددی در باب ماهیت و حقایق پنهان تاریخ، بر اساس مشاهدات و مکتوبات، از سوی صاحب نظران ارائه شده است. در این میان، رویکردهای تک سویه به شواهد تاریخی و پژوهش‌های تک رشته‌ای، به تنهایی نمی‌توانند مبین تصویری شفاف از پدیده‌های تاریخی باشند، و نیازمند هم پوشانی لایه‌های متعدد از مستندات و مکتوبات، بر اساس تحقیقات چند رشته‌ای و میان رشته‌ای هستند تا مسیر پاسخگویی به بسیاری از پرسش‌های تاریخی را هموار سازند. از این منظر، شناخت و دسته‌بندی اسناد معتبر نقش بسزایی در مکاشفه‌های پژوهشی ایفا می‌کند، و تاریخ را از گزیده نگاری‌های شخصی برحذر می‌دارد. چنانکه جنبه‌ی روایی هنر ایرانی در میان طرح ها و نگاره‌های نقش بسته بر کتب و رسالات، ظروف، اشیاء، کاشی کاری‌ها، دیوارها و جز این‌ها، تا بیش از مواجهه با مناسبات هنر جدید در غرب، نقش تعیین کننده‌ای در پژوهش‌های تاریخی ایفا کرده است. برخی از این نگاره‌ها، همان تاریخ مکتوبی هستند که گویای احوال مردم این سرزمین کهن شده است. در میان مطالعات فرهنگی و تاریخی ایران، همان گونه که شعر به تنهایی خیال انتزاعی شاعر نیست و شاعر از حقیقتی پنهان اما با زبانی استعاره سخن می گوید، بسیاری از آثار هنری ایران در طی سده‌های پیشین، تنها به عنوان هنرهای زیبا و موزه‌ای مورد تحلیل و بررسی قرار نگرفته‌اند،بلکه گاه به مثابه روایتگرهایی تاریخی، زبان مصور تاریخ بوده‌اند. کتاب حاضر نمونه‌ای از آن موارد است. بدین سبب که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] آنچه را که می‌دید نقش می‌کرد، بسان طراحی واقع گرا؛ اما انتخاب فرم ها و ترکیب بندی آثارش مانند هنرمندان واقع گرای غربی نبود. در چهره نگاری‌ها به شبیه سازی می‌اندیشید، چه آنجا که از مدلی زنده در مقابل خویش بهره می برد، و چه آنجا که از روی کارت پستال‌ها و روزنامه‌های فرنگی نمونه سازی می‌کرد. دقت در ترسیم و تکرار یک فیگور در کنار هم، نشان از آن دارد که گاه الگویی مشخص در مشق طراحی داشت، اما اگر به استقبال تخیل خویش می‌رفت، در کنار آن اثر می‌نوشت: «خیالی». بنابراین آنچه که شاه در مقام یک طراح به دنیای پیرامون خویش می‌اندیشید به مانند یک طراح با بیانی ساده و دور از جزئیات، ماهیت اصلی یک فیگور یا دورنما را به تصویر می‌کشید، اما آنجا که در نقش یک راوی، رخدادها را بیان می‌کرد، کمابیش کوچک ترین جزییات را مصور می‌نمود. در واقع [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] طراح، همان راوی قدرتمند تاریخی بود که گاه با در هم آمیختن خیال و واقعیت، آنچه را که اراده‌ی خویش بود منقوش می‌کرد و گاه در کنار آن نیز یادداشتی را می‌نوشت که نشان از موقعیتی حقیقی داشت که پیش از خلق اثر رخ داده بود؛ به بیانی دیگر می‌توان گفت، تخیل هنری شاه در بسیاری از آثار، نمودی بیرونی و واقعی داشت.

	کتاب پیش رو دربردارنده‌ی دو مرقع از قدیمی‌ترین مشق‌های خوشنویسی، طراحی‌ها، اشعار و روز نوشته‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] است که در کتابخانه‌ی سلطنتی و مرکز اسناد کاخ گلستان نگهداری می‌شود. این دو مرقع را [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] خود طی سالیان متمادی فراهم آورده است. آثار گردآمده در آن‌ها، شامل پرتره‌هایی از مهدعلیا، شاهزادگان و همسران شاه، رجال درباری، فرنگیان و صاحب منصبان نظامی و همچنین مناظر و دورنماهایی از عمارت‌های سلطنتی و خانه‌های روستایی، مشق‌های نظامی، صحنه‌های شکار و برخی مراسم درباری است که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] از دوران ولیعهدی به بعد طراحی کرده است. در میان گزارش‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] همچنین اطلاعات تاریخی ذی قیمتی درباره‌ی برخی رجال، درباریان، اهل حرم، بناها، مناطق و رویدادها در سال‌های اولیه‌ی سلطنت وی یافت می‌شود.<ref> [https://historylib.com/books/2572 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>		کتاب پیش رو دربردارنده‌ی دو مرقع از قدیمی‌ترین مشق‌های خوشنویسی، طراحی‌ها، اشعار و روز نوشته‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] است که در کتابخانه‌ی سلطنتی و مرکز اسناد کاخ گلستان نگهداری می‌شود. این دو مرقع را [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] خود طی سالیان متمادی فراهم آورده است. آثار گردآمده در آن‌ها، شامل پرتره‌هایی از مهدعلیا، شاهزادگان و همسران شاه، رجال درباری، فرنگیان و صاحب منصبان نظامی و همچنین مناظر و دورنماهایی از عمارت‌های سلطنتی و خانه‌های روستایی، مشق‌های نظامی، صحنه‌های شکار و برخی مراسم درباری است که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] از دوران ولیعهدی به بعد طراحی کرده است. در میان گزارش‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] همچنین اطلاعات تاریخی ذی قیمتی درباره‌ی برخی رجال، درباریان، اهل حرم، بناها، مناطق و رویدادها در سال‌های اولیه‌ی سلطنت وی یافت می‌شود.<ref> [https://historylib.com/books/2572 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' می د' به ' می‌د'

2024-04-10T17:21:51Z

جایگزینی متن - ' می د' به ' می‌د'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۵۱
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==
	تمایل انسان به ثبت و ضبط آنچه دریافت و مشاهده می‌کند، پیشینه‌ای بس طولانی دارد، و در گذر زمان رو به تکامل نهاده، و صورت بندی‌های گونه گونی را یافته است. از نخستین جلوه‌های شناخته شده‌ی این تمایل در میان سنگ نگاره‌ها و حکاکی‌های باستانی، تا واپسین ابزار نوین ثبت و ضبط، همواره ابعاد ذهنی انسان، مورد واکاوی‌های متفکرین و اندیشمندان بوده، و طی سالیان متمادی نیز نظریات و آرای متعددی در باب ماهیت و حقایق پنهان تاریخ، بر اساس مشاهدات و مکتوبات، از سوی صاحب نظران ارائه شده است. در این میان، رویکردهای تک سویه به شواهد تاریخی و پژوهش‌های تک رشته‌ای، به تنهایی نمی‌توانند مبین تصویری شفاف از پدیده‌های تاریخی باشند، و نیازمند هم پوشانی لایه‌های متعدد از مستندات و مکتوبات، بر اساس تحقیقات چند رشته‌ای و میان رشته‌ای هستند تا مسیر پاسخگویی به بسیاری از پرسش‌های تاریخی را هموار سازند. از این منظر، شناخت و دسته بندی اسناد معتبر نقش بسزایی در مکاشفه‌های پژوهشی ایفا می‌کند، و تاریخ را از گزیده نگاری‌های شخصی برحذر می‌دارد. چنانکه جنبه‌ی روایی هنر ایرانی در میان طرح ها و نگاره‌های نقش بسته بر کتب و رسالات، ظروف، اشیاء، کاشی کاری‌ها، دیوارها و جز این‌ها، تا بیش از مواجهه با مناسبات هنر جدید در غرب، نقش تعیین کننده‌ای در پژوهش‌های تاریخی ایفا کرده است. برخی از این نگاره‌ها، همان تاریخ مکتوبی هستند که گویای احوال مردم این سرزمین کهن شده است. در میان مطالعات فرهنگی و تاریخی ایران، همان گونه که شعر به تنهایی خیال انتزاعی شاعر نیست و شاعر از حقیقتی پنهان اما با زبانی استعاره سخن می گوید، بسیاری از آثار هنری ایران در طی سده‌های پیشین، تنها به عنوان هنرهای زیبا و موزه‌ای مورد تحلیل و بررسی قرار نگرفته‌اند،بلکه گاه به مثابه روایتگرهایی تاریخی، زبان مصور تاریخ بوده‌اند. کتاب حاضر نمونه‌ای از آن موارد است. بدین سبب که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] آنچه را که ~~می دید~~ نقش می‌کرد، بسان طراحی واقع گرا؛ اما انتخاب فرم ها و ترکیب بندی آثارش مانند هنرمندان واقع گرای غربی نبود. در چهره نگاری‌ها به شبیه سازی می‌اندیشید، چه آنجا که از مدلی زنده در مقابل خویش بهره می برد، و چه آنجا که از روی کارت پستال‌ها و روزنامه‌های فرنگی نمونه سازی می‌کرد. دقت در ترسیم و تکرار یک فیگور در کنار هم، نشان از آن دارد که گاه الگویی مشخص در مشق طراحی داشت، اما اگر به استقبال تخیل خویش می‌رفت، در کنار آن اثر می‌نوشت: «خیالی». بنابراین آنچه که شاه در مقام یک طراح به دنیای پیرامون خویش می‌اندیشید به مانند یک طراح با بیانی ساده و دور از جزئیات، ماهیت اصلی یک فیگور یا دورنما را به تصویر می‌کشید، اما آنجا که در نقش یک راوی، رخدادها را بیان می‌کرد، کمابیش کوچک ترین جزییات را مصور می‌نمود. در واقع [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] طراح، همان راوی قدرتمند تاریخی بود که گاه با در هم آمیختن خیال و واقعیت، آنچه را که اراده‌ی خویش بود منقوش می‌کرد و گاه در کنار آن نیز یادداشتی را می‌نوشت که نشان از موقعیتی حقیقی داشت که پیش از خلق اثر رخ داده بود؛ به بیانی دیگر می‌توان گفت، تخیل هنری شاه در بسیاری از آثار، نمودی بیرونی و واقعی داشت.		تمایل انسان به ثبت و ضبط آنچه دریافت و مشاهده می‌کند، پیشینه‌ای بس طولانی دارد، و در گذر زمان رو به تکامل نهاده، و صورت بندی‌های گونه گونی را یافته است. از نخستین جلوه‌های شناخته شده‌ی این تمایل در میان سنگ نگاره‌ها و حکاکی‌های باستانی، تا واپسین ابزار نوین ثبت و ضبط، همواره ابعاد ذهنی انسان، مورد واکاوی‌های متفکرین و اندیشمندان بوده، و طی سالیان متمادی نیز نظریات و آرای متعددی در باب ماهیت و حقایق پنهان تاریخ، بر اساس مشاهدات و مکتوبات، از سوی صاحب نظران ارائه شده است. در این میان، رویکردهای تک سویه به شواهد تاریخی و پژوهش‌های تک رشته‌ای، به تنهایی نمی‌توانند مبین تصویری شفاف از پدیده‌های تاریخی باشند، و نیازمند هم پوشانی لایه‌های متعدد از مستندات و مکتوبات، بر اساس تحقیقات چند رشته‌ای و میان رشته‌ای هستند تا مسیر پاسخگویی به بسیاری از پرسش‌های تاریخی را هموار سازند. از این منظر، شناخت و دسته بندی اسناد معتبر نقش بسزایی در مکاشفه‌های پژوهشی ایفا می‌کند، و تاریخ را از گزیده نگاری‌های شخصی برحذر می‌دارد. چنانکه جنبه‌ی روایی هنر ایرانی در میان طرح ها و نگاره‌های نقش بسته بر کتب و رسالات، ظروف، اشیاء، کاشی کاری‌ها، دیوارها و جز این‌ها، تا بیش از مواجهه با مناسبات هنر جدید در غرب، نقش تعیین کننده‌ای در پژوهش‌های تاریخی ایفا کرده است. برخی از این نگاره‌ها، همان تاریخ مکتوبی هستند که گویای احوال مردم این سرزمین کهن شده است. در میان مطالعات فرهنگی و تاریخی ایران، همان گونه که شعر به تنهایی خیال انتزاعی شاعر نیست و شاعر از حقیقتی پنهان اما با زبانی استعاره سخن می گوید، بسیاری از آثار هنری ایران در طی سده‌های پیشین، تنها به عنوان هنرهای زیبا و موزه‌ای مورد تحلیل و بررسی قرار نگرفته‌اند،بلکه گاه به مثابه روایتگرهایی تاریخی، زبان مصور تاریخ بوده‌اند. کتاب حاضر نمونه‌ای از آن موارد است. بدین سبب که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] آنچه را که می‌دید نقش می‌کرد، بسان طراحی واقع گرا؛ اما انتخاب فرم ها و ترکیب بندی آثارش مانند هنرمندان واقع گرای غربی نبود. در چهره نگاری‌ها به شبیه سازی می‌اندیشید، چه آنجا که از مدلی زنده در مقابل خویش بهره می برد، و چه آنجا که از روی کارت پستال‌ها و روزنامه‌های فرنگی نمونه سازی می‌کرد. دقت در ترسیم و تکرار یک فیگور در کنار هم، نشان از آن دارد که گاه الگویی مشخص در مشق طراحی داشت، اما اگر به استقبال تخیل خویش می‌رفت، در کنار آن اثر می‌نوشت: «خیالی». بنابراین آنچه که شاه در مقام یک طراح به دنیای پیرامون خویش می‌اندیشید به مانند یک طراح با بیانی ساده و دور از جزئیات، ماهیت اصلی یک فیگور یا دورنما را به تصویر می‌کشید، اما آنجا که در نقش یک راوی، رخدادها را بیان می‌کرد، کمابیش کوچک ترین جزییات را مصور می‌نمود. در واقع [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] طراح، همان راوی قدرتمند تاریخی بود که گاه با در هم آمیختن خیال و واقعیت، آنچه را که اراده‌ی خویش بود منقوش می‌کرد و گاه در کنار آن نیز یادداشتی را می‌نوشت که نشان از موقعیتی حقیقی داشت که پیش از خلق اثر رخ داده بود؛ به بیانی دیگر می‌توان گفت، تخیل هنری شاه در بسیاری از آثار، نمودی بیرونی و واقعی داشت.

	کتاب پیش رو دربردارنده‌ی دو مرقع از قدیمی‌ترین مشق‌های خوشنویسی، طراحی‌ها، اشعار و روز نوشته‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] است که در کتابخانه‌ی سلطنتی و مرکز اسناد کاخ گلستان نگهداری می‌شود. این دو مرقع را [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] خود طی سالیان متمادی فراهم آورده است. آثار گردآمده در آن‌ها، شامل پرتره‌هایی از مهدعلیا، شاهزادگان و همسران شاه، رجال درباری، فرنگیان و صاحب منصبان نظامی و همچنین مناظر و دورنماهایی از عمارت‌های سلطنتی و خانه‌های روستایی، مشق‌های نظامی، صحنه‌های شکار و برخی مراسم درباری است که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] از دوران ولیعهدی به بعد طراحی کرده است. در میان گزارش‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] همچنین اطلاعات تاریخی ذی قیمتی درباره‌ی برخی رجال، درباریان، اهل حرم، بناها، مناطق و رویدادها در سال‌های اولیه‌ی سلطنت وی یافت می‌شود.<ref> [https://historylib.com/books/2572 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>		کتاب پیش رو دربردارنده‌ی دو مرقع از قدیمی‌ترین مشق‌های خوشنویسی، طراحی‌ها، اشعار و روز نوشته‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] است که در کتابخانه‌ی سلطنتی و مرکز اسناد کاخ گلستان نگهداری می‌شود. این دو مرقع را [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] خود طی سالیان متمادی فراهم آورده است. آثار گردآمده در آن‌ها، شامل پرتره‌هایی از مهدعلیا، شاهزادگان و همسران شاه، رجال درباری، فرنگیان و صاحب منصبان نظامی و همچنین مناظر و دورنماهایی از عمارت‌های سلطنتی و خانه‌های روستایی، مشق‌های نظامی، صحنه‌های شکار و برخی مراسم درباری است که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] از دوران ولیعهدی به بعد طراحی کرده است. در میان گزارش‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] همچنین اطلاعات تاریخی ذی قیمتی درباره‌ی برخی رجال، درباریان، اهل حرم، بناها، مناطق و رویدادها در سال‌های اولیه‌ی سلطنت وی یافت می‌شود.<ref> [https://historylib.com/books/2572 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' می ا' به ' می‌ا'

2024-04-08T08:39:34Z

جایگزینی متن - ' می ا' به ' می‌ا'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۹
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==
	تمایل انسان به ثبت و ضبط آنچه دریافت و مشاهده می‌کند، پیشینه‌ای بس طولانی دارد، و در گذر زمان رو به تکامل نهاده، و صورت بندی‌های گونه گونی را یافته است. از نخستین جلوه‌های شناخته شده‌ی این تمایل در میان سنگ نگاره‌ها و حکاکی‌های باستانی، تا واپسین ابزار نوین ثبت و ضبط، همواره ابعاد ذهنی انسان، مورد واکاوی‌های متفکرین و اندیشمندان بوده، و طی سالیان متمادی نیز نظریات و آرای متعددی در باب ماهیت و حقایق پنهان تاریخ، بر اساس مشاهدات و مکتوبات، از سوی صاحب نظران ارائه شده است. در این میان، رویکردهای تک سویه به شواهد تاریخی و پژوهش‌های تک رشته‌ای، به تنهایی نمی‌توانند مبین تصویری شفاف از پدیده‌های تاریخی باشند، و نیازمند هم پوشانی لایه‌های متعدد از مستندات و مکتوبات، بر اساس تحقیقات چند رشته‌ای و میان رشته‌ای هستند تا مسیر پاسخگویی به بسیاری از پرسش‌های تاریخی را هموار سازند. از این منظر، شناخت و دسته بندی اسناد معتبر نقش بسزایی در مکاشفه‌های پژوهشی ایفا می‌کند، و تاریخ را از گزیده نگاری‌های شخصی برحذر می‌دارد. چنانکه جنبه‌ی روایی هنر ایرانی در میان طرح ها و نگاره‌های نقش بسته بر کتب و رسالات، ظروف، اشیاء، کاشی کاری‌ها، دیوارها و جز این‌ها، تا بیش از مواجهه با مناسبات هنر جدید در غرب، نقش تعیین کننده‌ای در پژوهش‌های تاریخی ایفا کرده است. برخی از این نگاره‌ها، همان تاریخ مکتوبی هستند که گویای احوال مردم این سرزمین کهن شده است. در میان مطالعات فرهنگی و تاریخی ایران، همان گونه که شعر به تنهایی خیال انتزاعی شاعر نیست و شاعر از حقیقتی پنهان اما با زبانی استعاره سخن می گوید، بسیاری از آثار هنری ایران در طی سده‌های پیشین، تنها به عنوان هنرهای زیبا و موزه‌ای مورد تحلیل و بررسی قرار نگرفته‌اند،بلکه گاه به مثابه روایتگرهایی تاریخی، زبان مصور تاریخ بوده‌اند. کتاب حاضر نمونه‌ای از آن موارد است. بدین سبب که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] آنچه را که می دید نقش می‌کرد، بسان طراحی واقع گرا؛ اما انتخاب فرم ها و ترکیب بندی آثارش مانند هنرمندان واقع گرای غربی نبود. در چهره نگاری‌ها به شبیه سازی ~~می اندیشید،~~ چه آنجا که از مدلی زنده در مقابل خویش بهره می برد، و چه آنجا که از روی کارت پستال‌ها و روزنامه‌های فرنگی نمونه سازی می‌کرد. دقت در ترسیم و تکرار یک فیگور در کنار هم، نشان از آن دارد که گاه الگویی مشخص در مشق طراحی داشت، اما اگر به استقبال تخیل خویش می‌رفت، در کنار آن اثر می‌نوشت: «خیالی». بنابراین آنچه که شاه در مقام یک طراح به دنیای پیرامون خویش ~~می اندیشید~~ به مانند یک طراح با بیانی ساده و دور از جزئیات، ماهیت اصلی یک فیگور یا دورنما را به تصویر می‌کشید، اما آنجا که در نقش یک راوی، رخدادها را بیان می‌کرد، کمابیش کوچک ترین جزییات را مصور می‌نمود. در واقع [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] طراح، همان راوی قدرتمند تاریخی بود که گاه با در هم آمیختن خیال و واقعیت، آنچه را که اراده‌ی خویش بود منقوش می‌کرد و گاه در کنار آن نیز یادداشتی را می‌نوشت که نشان از موقعیتی حقیقی داشت که پیش از خلق اثر رخ داده بود؛ به بیانی دیگر می‌توان گفت، تخیل هنری شاه در بسیاری از آثار، نمودی بیرونی و واقعی داشت.		تمایل انسان به ثبت و ضبط آنچه دریافت و مشاهده می‌کند، پیشینه‌ای بس طولانی دارد، و در گذر زمان رو به تکامل نهاده، و صورت بندی‌های گونه گونی را یافته است. از نخستین جلوه‌های شناخته شده‌ی این تمایل در میان سنگ نگاره‌ها و حکاکی‌های باستانی، تا واپسین ابزار نوین ثبت و ضبط، همواره ابعاد ذهنی انسان، مورد واکاوی‌های متفکرین و اندیشمندان بوده، و طی سالیان متمادی نیز نظریات و آرای متعددی در باب ماهیت و حقایق پنهان تاریخ، بر اساس مشاهدات و مکتوبات، از سوی صاحب نظران ارائه شده است. در این میان، رویکردهای تک سویه به شواهد تاریخی و پژوهش‌های تک رشته‌ای، به تنهایی نمی‌توانند مبین تصویری شفاف از پدیده‌های تاریخی باشند، و نیازمند هم پوشانی لایه‌های متعدد از مستندات و مکتوبات، بر اساس تحقیقات چند رشته‌ای و میان رشته‌ای هستند تا مسیر پاسخگویی به بسیاری از پرسش‌های تاریخی را هموار سازند. از این منظر، شناخت و دسته بندی اسناد معتبر نقش بسزایی در مکاشفه‌های پژوهشی ایفا می‌کند، و تاریخ را از گزیده نگاری‌های شخصی برحذر می‌دارد. چنانکه جنبه‌ی روایی هنر ایرانی در میان طرح ها و نگاره‌های نقش بسته بر کتب و رسالات، ظروف، اشیاء، کاشی کاری‌ها، دیوارها و جز این‌ها، تا بیش از مواجهه با مناسبات هنر جدید در غرب، نقش تعیین کننده‌ای در پژوهش‌های تاریخی ایفا کرده است. برخی از این نگاره‌ها، همان تاریخ مکتوبی هستند که گویای احوال مردم این سرزمین کهن شده است. در میان مطالعات فرهنگی و تاریخی ایران، همان گونه که شعر به تنهایی خیال انتزاعی شاعر نیست و شاعر از حقیقتی پنهان اما با زبانی استعاره سخن می گوید، بسیاری از آثار هنری ایران در طی سده‌های پیشین، تنها به عنوان هنرهای زیبا و موزه‌ای مورد تحلیل و بررسی قرار نگرفته‌اند،بلکه گاه به مثابه روایتگرهایی تاریخی، زبان مصور تاریخ بوده‌اند. کتاب حاضر نمونه‌ای از آن موارد است. بدین سبب که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] آنچه را که می دید نقش می‌کرد، بسان طراحی واقع گرا؛ اما انتخاب فرم ها و ترکیب بندی آثارش مانند هنرمندان واقع گرای غربی نبود. در چهره نگاری‌ها به شبیه سازی می‌اندیشید، چه آنجا که از مدلی زنده در مقابل خویش بهره می برد، و چه آنجا که از روی کارت پستال‌ها و روزنامه‌های فرنگی نمونه سازی می‌کرد. دقت در ترسیم و تکرار یک فیگور در کنار هم، نشان از آن دارد که گاه الگویی مشخص در مشق طراحی داشت، اما اگر به استقبال تخیل خویش می‌رفت، در کنار آن اثر می‌نوشت: «خیالی». بنابراین آنچه که شاه در مقام یک طراح به دنیای پیرامون خویش می‌اندیشید به مانند یک طراح با بیانی ساده و دور از جزئیات، ماهیت اصلی یک فیگور یا دورنما را به تصویر می‌کشید، اما آنجا که در نقش یک راوی، رخدادها را بیان می‌کرد، کمابیش کوچک ترین جزییات را مصور می‌نمود. در واقع [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] طراح، همان راوی قدرتمند تاریخی بود که گاه با در هم آمیختن خیال و واقعیت، آنچه را که اراده‌ی خویش بود منقوش می‌کرد و گاه در کنار آن نیز یادداشتی را می‌نوشت که نشان از موقعیتی حقیقی داشت که پیش از خلق اثر رخ داده بود؛ به بیانی دیگر می‌توان گفت، تخیل هنری شاه در بسیاری از آثار، نمودی بیرونی و واقعی داشت.

	کتاب پیش رو دربردارنده‌ی دو مرقع از قدیمی‌ترین مشق‌های خوشنویسی، طراحی‌ها، اشعار و روز نوشته‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] است که در کتابخانه‌ی سلطنتی و مرکز اسناد کاخ گلستان نگهداری می‌شود. این دو مرقع را [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] خود طی سالیان متمادی فراهم آورده است. آثار گردآمده در آن‌ها، شامل پرتره‌هایی از مهدعلیا، شاهزادگان و همسران شاه، رجال درباری، فرنگیان و صاحب منصبان نظامی و همچنین مناظر و دورنماهایی از عمارت‌های سلطنتی و خانه‌های روستایی، مشق‌های نظامی، صحنه‌های شکار و برخی مراسم درباری است که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] از دوران ولیعهدی به بعد طراحی کرده است. در میان گزارش‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] همچنین اطلاعات تاریخی ذی قیمتی درباره‌ی برخی رجال، درباریان، اهل حرم، بناها، مناطق و رویدادها در سال‌های اولیه‌ی سلطنت وی یافت می‌شود.<ref> [https://historylib.com/books/2572 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>		کتاب پیش رو دربردارنده‌ی دو مرقع از قدیمی‌ترین مشق‌های خوشنویسی، طراحی‌ها، اشعار و روز نوشته‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] است که در کتابخانه‌ی سلطنتی و مرکز اسناد کاخ گلستان نگهداری می‌شود. این دو مرقع را [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] خود طی سالیان متمادی فراهم آورده است. آثار گردآمده در آن‌ها، شامل پرتره‌هایی از مهدعلیا، شاهزادگان و همسران شاه، رجال درباری، فرنگیان و صاحب منصبان نظامی و همچنین مناظر و دورنماهایی از عمارت‌های سلطنتی و خانه‌های روستایی، مشق‌های نظامی، صحنه‌های شکار و برخی مراسم درباری است که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] از دوران ولیعهدی به بعد طراحی کرده است. در میان گزارش‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] همچنین اطلاعات تاریخی ذی قیمتی درباره‌ی برخی رجال، درباریان، اهل حرم، بناها، مناطق و رویدادها در سال‌های اولیه‌ی سلطنت وی یافت می‌شود.<ref> [https://historylib.com/books/2572 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'نمی توان' به 'نمی‌توان'

2024-03-15T07:35:12Z

جایگزینی متن - 'نمی توان' به 'نمی‌توان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۵
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==
	تمایل انسان به ثبت و ضبط آنچه دریافت و مشاهده می‌کند، پیشینه‌ای بس طولانی دارد، و در گذر زمان رو به تکامل نهاده، و صورت بندی‌های گونه گونی را یافته است. از نخستین جلوه‌های شناخته شده‌ی این تمایل در میان سنگ نگاره‌ها و حکاکی‌های باستانی، تا واپسین ابزار نوین ثبت و ضبط، همواره ابعاد ذهنی انسان، مورد واکاوی‌های متفکرین و اندیشمندان بوده، و طی سالیان متمادی نیز نظریات و آرای متعددی در باب ماهیت و حقایق پنهان تاریخ، بر اساس مشاهدات و مکتوبات، از سوی صاحب نظران ارائه شده است. در این میان، رویکردهای تک سویه به شواهد تاریخی و پژوهش‌های تک رشته‌ای، به تنهایی ~~نمی توانند~~ مبین تصویری شفاف از پدیده‌های تاریخی باشند، و نیازمند هم پوشانی لایه‌های متعدد از مستندات و مکتوبات، بر اساس تحقیقات چند رشته‌ای و میان رشته‌ای هستند تا مسیر پاسخگویی به بسیاری از پرسش‌های تاریخی را هموار سازند. از این منظر، شناخت و دسته بندی اسناد معتبر نقش بسزایی در مکاشفه‌های پژوهشی ایفا می‌کند، و تاریخ را از گزیده نگاری‌های شخصی برحذر می‌دارد. چنانکه جنبه‌ی روایی هنر ایرانی در میان طرح ها و نگاره‌های نقش بسته بر کتب و رسالات، ظروف، اشیاء، کاشی کاری‌ها، دیوارها و جز این‌ها، تا بیش از مواجهه با مناسبات هنر جدید در غرب، نقش تعیین کننده‌ای در پژوهش‌های تاریخی ایفا کرده است. برخی از این نگاره‌ها، همان تاریخ مکتوبی هستند که گویای احوال مردم این سرزمین کهن شده است. در میان مطالعات فرهنگی و تاریخی ایران، همان گونه که شعر به تنهایی خیال انتزاعی شاعر نیست و شاعر از حقیقتی پنهان اما با زبانی استعاره سخن می گوید، بسیاری از آثار هنری ایران در طی سده‌های پیشین، تنها به عنوان هنرهای زیبا و موزه‌ای مورد تحلیل و بررسی قرار نگرفته‌اند،بلکه گاه به مثابه روایتگرهایی تاریخی، زبان مصور تاریخ بوده‌اند. کتاب حاضر نمونه‌ای از آن موارد است. بدین سبب که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] آنچه را که می دید نقش می‌کرد، بسان طراحی واقع گرا؛ اما انتخاب فرم ها و ترکیب بندی آثارش مانند هنرمندان واقع گرای غربی نبود. در چهره نگاری‌ها به شبیه سازی می اندیشید، چه آنجا که از مدلی زنده در مقابل خویش بهره می برد، و چه آنجا که از روی کارت پستال‌ها و روزنامه‌های فرنگی نمونه سازی می‌کرد. دقت در ترسیم و تکرار یک فیگور در کنار هم، نشان از آن دارد که گاه الگویی مشخص در مشق طراحی داشت، اما اگر به استقبال تخیل خویش می‌رفت، در کنار آن اثر می‌نوشت: «خیالی». بنابراین آنچه که شاه در مقام یک طراح به دنیای پیرامون خویش می اندیشید به مانند یک طراح با بیانی ساده و دور از جزئیات، ماهیت اصلی یک فیگور یا دورنما را به تصویر می‌کشید، اما آنجا که در نقش یک راوی، رخدادها را بیان می‌کرد، کمابیش کوچک ترین جزییات را مصور می‌نمود. در واقع [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] طراح، همان راوی قدرتمند تاریخی بود که گاه با در هم آمیختن خیال و واقعیت، آنچه را که اراده‌ی خویش بود منقوش می‌کرد و گاه در کنار آن نیز یادداشتی را می‌نوشت که نشان از موقعیتی حقیقی داشت که پیش از خلق اثر رخ داده بود؛ به بیانی دیگر می‌توان گفت، تخیل هنری شاه در بسیاری از آثار، نمودی بیرونی و واقعی داشت.		تمایل انسان به ثبت و ضبط آنچه دریافت و مشاهده می‌کند، پیشینه‌ای بس طولانی دارد، و در گذر زمان رو به تکامل نهاده، و صورت بندی‌های گونه گونی را یافته است. از نخستین جلوه‌های شناخته شده‌ی این تمایل در میان سنگ نگاره‌ها و حکاکی‌های باستانی، تا واپسین ابزار نوین ثبت و ضبط، همواره ابعاد ذهنی انسان، مورد واکاوی‌های متفکرین و اندیشمندان بوده، و طی سالیان متمادی نیز نظریات و آرای متعددی در باب ماهیت و حقایق پنهان تاریخ، بر اساس مشاهدات و مکتوبات، از سوی صاحب نظران ارائه شده است. در این میان، رویکردهای تک سویه به شواهد تاریخی و پژوهش‌های تک رشته‌ای، به تنهایی نمی‌توانند مبین تصویری شفاف از پدیده‌های تاریخی باشند، و نیازمند هم پوشانی لایه‌های متعدد از مستندات و مکتوبات، بر اساس تحقیقات چند رشته‌ای و میان رشته‌ای هستند تا مسیر پاسخگویی به بسیاری از پرسش‌های تاریخی را هموار سازند. از این منظر، شناخت و دسته بندی اسناد معتبر نقش بسزایی در مکاشفه‌های پژوهشی ایفا می‌کند، و تاریخ را از گزیده نگاری‌های شخصی برحذر می‌دارد. چنانکه جنبه‌ی روایی هنر ایرانی در میان طرح ها و نگاره‌های نقش بسته بر کتب و رسالات، ظروف، اشیاء، کاشی کاری‌ها، دیوارها و جز این‌ها، تا بیش از مواجهه با مناسبات هنر جدید در غرب، نقش تعیین کننده‌ای در پژوهش‌های تاریخی ایفا کرده است. برخی از این نگاره‌ها، همان تاریخ مکتوبی هستند که گویای احوال مردم این سرزمین کهن شده است. در میان مطالعات فرهنگی و تاریخی ایران، همان گونه که شعر به تنهایی خیال انتزاعی شاعر نیست و شاعر از حقیقتی پنهان اما با زبانی استعاره سخن می گوید، بسیاری از آثار هنری ایران در طی سده‌های پیشین، تنها به عنوان هنرهای زیبا و موزه‌ای مورد تحلیل و بررسی قرار نگرفته‌اند،بلکه گاه به مثابه روایتگرهایی تاریخی، زبان مصور تاریخ بوده‌اند. کتاب حاضر نمونه‌ای از آن موارد است. بدین سبب که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] آنچه را که می دید نقش می‌کرد، بسان طراحی واقع گرا؛ اما انتخاب فرم ها و ترکیب بندی آثارش مانند هنرمندان واقع گرای غربی نبود. در چهره نگاری‌ها به شبیه سازی می اندیشید، چه آنجا که از مدلی زنده در مقابل خویش بهره می برد، و چه آنجا که از روی کارت پستال‌ها و روزنامه‌های فرنگی نمونه سازی می‌کرد. دقت در ترسیم و تکرار یک فیگور در کنار هم، نشان از آن دارد که گاه الگویی مشخص در مشق طراحی داشت، اما اگر به استقبال تخیل خویش می‌رفت، در کنار آن اثر می‌نوشت: «خیالی». بنابراین آنچه که شاه در مقام یک طراح به دنیای پیرامون خویش می اندیشید به مانند یک طراح با بیانی ساده و دور از جزئیات، ماهیت اصلی یک فیگور یا دورنما را به تصویر می‌کشید، اما آنجا که در نقش یک راوی، رخدادها را بیان می‌کرد، کمابیش کوچک ترین جزییات را مصور می‌نمود. در واقع [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] طراح، همان راوی قدرتمند تاریخی بود که گاه با در هم آمیختن خیال و واقعیت، آنچه را که اراده‌ی خویش بود منقوش می‌کرد و گاه در کنار آن نیز یادداشتی را می‌نوشت که نشان از موقعیتی حقیقی داشت که پیش از خلق اثر رخ داده بود؛ به بیانی دیگر می‌توان گفت، تخیل هنری شاه در بسیاری از آثار، نمودی بیرونی و واقعی داشت.

	کتاب پیش رو دربردارنده‌ی دو مرقع از قدیمی‌ترین مشق‌های خوشنویسی، طراحی‌ها، اشعار و روز نوشته‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] است که در کتابخانه‌ی سلطنتی و مرکز اسناد کاخ گلستان نگهداری می‌شود. این دو مرقع را [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] خود طی سالیان متمادی فراهم آورده است. آثار گردآمده در آن‌ها، شامل پرتره‌هایی از مهدعلیا، شاهزادگان و همسران شاه، رجال درباری، فرنگیان و صاحب منصبان نظامی و همچنین مناظر و دورنماهایی از عمارت‌های سلطنتی و خانه‌های روستایی، مشق‌های نظامی، صحنه‌های شکار و برخی مراسم درباری است که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] از دوران ولیعهدی به بعد طراحی کرده است. در میان گزارش‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] همچنین اطلاعات تاریخی ذی قیمتی درباره‌ی برخی رجال، درباریان، اهل حرم، بناها، مناطق و رویدادها در سال‌های اولیه‌ی سلطنت وی یافت می‌شود.<ref> [https://historylib.com/books/2572 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>		کتاب پیش رو دربردارنده‌ی دو مرقع از قدیمی‌ترین مشق‌های خوشنویسی، طراحی‌ها، اشعار و روز نوشته‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] است که در کتابخانه‌ی سلطنتی و مرکز اسناد کاخ گلستان نگهداری می‌شود. این دو مرقع را [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] خود طی سالیان متمادی فراهم آورده است. آثار گردآمده در آن‌ها، شامل پرتره‌هایی از مهدعلیا، شاهزادگان و همسران شاه، رجال درباری، فرنگیان و صاحب منصبان نظامی و همچنین مناظر و دورنماهایی از عمارت‌های سلطنتی و خانه‌های روستایی، مشق‌های نظامی، صحنه‌های شکار و برخی مراسم درباری است که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] از دوران ولیعهدی به بعد طراحی کرده است. در میان گزارش‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] همچنین اطلاعات تاریخی ذی قیمتی درباره‌ی برخی رجال، درباریان، اهل حرم، بناها، مناطق و رویدادها در سال‌های اولیه‌ی سلطنت وی یافت می‌شود.<ref> [https://historylib.com/books/2572 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ی ترین ' به 'ی‌ترین '

2024-03-14T19:46:57Z

جایگزینی متن - 'ی ترین ' به 'ی‌ترین '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۱۶
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	'''مرقّع ناصری''' تألیف [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]]، مصحح [[عبد امین، مجید\|مجید عبد امین]] - [[فراهانی، مهدی\|مهدی فراهانی]]؛ کتاب حاضر دربردارنده‌ی دو مرقع از ~~قدیمی ترین~~ مشق‌های خوشنویسی، طراحی‌ها، اشعار و روز نوشته‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] است که در کتابخانه‌ی سلطنتی و مرکز اسناد کاخ گلستان نگهداری می‌شود.		'''مرقّع ناصری''' تألیف [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]]، مصحح [[عبد امین، مجید\|مجید عبد امین]] - [[فراهانی، مهدی\|مهدی فراهانی]]؛ کتاب حاضر دربردارنده‌ی دو مرقع از قدیمی‌ترین مشق‌های خوشنویسی، طراحی‌ها، اشعار و روز نوشته‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] است که در کتابخانه‌ی سلطنتی و مرکز اسناد کاخ گلستان نگهداری می‌شود.

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==
	تمایل انسان به ثبت و ضبط آنچه دریافت و مشاهده می‌کند، پیشینه‌ای بس طولانی دارد، و در گذر زمان رو به تکامل نهاده، و صورت بندی‌های گونه گونی را یافته است. از نخستین جلوه‌های شناخته شده‌ی این تمایل در میان سنگ نگاره‌ها و حکاکی‌های باستانی، تا واپسین ابزار نوین ثبت و ضبط، همواره ابعاد ذهنی انسان، مورد واکاوی‌های متفکرین و اندیشمندان بوده، و طی سالیان متمادی نیز نظریات و آرای متعددی در باب ماهیت و حقایق پنهان تاریخ، بر اساس مشاهدات و مکتوبات، از سوی صاحب نظران ارائه شده است. در این میان، رویکردهای تک سویه به شواهد تاریخی و پژوهش‌های تک رشته‌ای، به تنهایی نمی توانند مبین تصویری شفاف از پدیده‌های تاریخی باشند، و نیازمند هم پوشانی لایه‌های متعدد از مستندات و مکتوبات، بر اساس تحقیقات چند رشته‌ای و میان رشته‌ای هستند تا مسیر پاسخگویی به بسیاری از پرسش‌های تاریخی را هموار سازند. از این منظر، شناخت و دسته بندی اسناد معتبر نقش بسزایی در مکاشفه‌های پژوهشی ایفا می‌کند، و تاریخ را از گزیده نگاری‌های شخصی برحذر می‌دارد. چنانکه جنبه‌ی روایی هنر ایرانی در میان طرح ها و نگاره‌های نقش بسته بر کتب و رسالات، ظروف، اشیاء، کاشی کاری‌ها، دیوارها و جز این‌ها، تا بیش از مواجهه با مناسبات هنر جدید در غرب، نقش تعیین کننده‌ای در پژوهش‌های تاریخی ایفا کرده است. برخی از این نگاره‌ها، همان تاریخ مکتوبی هستند که گویای احوال مردم این سرزمین کهن شده است. در میان مطالعات فرهنگی و تاریخی ایران، همان گونه که شعر به تنهایی خیال انتزاعی شاعر نیست و شاعر از حقیقتی پنهان اما با زبانی استعاره سخن می گوید، بسیاری از آثار هنری ایران در طی سده‌های پیشین، تنها به عنوان هنرهای زیبا و موزه‌ای مورد تحلیل و بررسی قرار نگرفته‌اند،بلکه گاه به مثابه روایتگرهایی تاریخی، زبان مصور تاریخ بوده‌اند. کتاب حاضر نمونه‌ای از آن موارد است. بدین سبب که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] آنچه را که می دید نقش می‌کرد، بسان طراحی واقع گرا؛ اما انتخاب فرم ها و ترکیب بندی آثارش مانند هنرمندان واقع گرای غربی نبود. در چهره نگاری‌ها به شبیه سازی می اندیشید، چه آنجا که از مدلی زنده در مقابل خویش بهره می برد، و چه آنجا که از روی کارت پستال‌ها و روزنامه‌های فرنگی نمونه سازی می‌کرد. دقت در ترسیم و تکرار یک فیگور در کنار هم، نشان از آن دارد که گاه الگویی مشخص در مشق طراحی داشت، اما اگر به استقبال تخیل خویش می‌رفت، در کنار آن اثر می‌نوشت: «خیالی». بنابراین آنچه که شاه در مقام یک طراح به دنیای پیرامون خویش می اندیشید به مانند یک طراح با بیانی ساده و دور از جزئیات، ماهیت اصلی یک فیگور یا دورنما را به تصویر می‌کشید، اما آنجا که در نقش یک راوی، رخدادها را بیان می‌کرد، کمابیش کوچک ترین جزییات را مصور می‌نمود. در واقع [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] طراح، همان راوی قدرتمند تاریخی بود که گاه با در هم آمیختن خیال و واقعیت، آنچه را که اراده‌ی خویش بود منقوش می‌کرد و گاه در کنار آن نیز یادداشتی را می‌نوشت که نشان از موقعیتی حقیقی داشت که پیش از خلق اثر رخ داده بود؛ به بیانی دیگر می‌توان گفت، تخیل هنری شاه در بسیاری از آثار، نمودی بیرونی و واقعی داشت.		تمایل انسان به ثبت و ضبط آنچه دریافت و مشاهده می‌کند، پیشینه‌ای بس طولانی دارد، و در گذر زمان رو به تکامل نهاده، و صورت بندی‌های گونه گونی را یافته است. از نخستین جلوه‌های شناخته شده‌ی این تمایل در میان سنگ نگاره‌ها و حکاکی‌های باستانی، تا واپسین ابزار نوین ثبت و ضبط، همواره ابعاد ذهنی انسان، مورد واکاوی‌های متفکرین و اندیشمندان بوده، و طی سالیان متمادی نیز نظریات و آرای متعددی در باب ماهیت و حقایق پنهان تاریخ، بر اساس مشاهدات و مکتوبات، از سوی صاحب نظران ارائه شده است. در این میان، رویکردهای تک سویه به شواهد تاریخی و پژوهش‌های تک رشته‌ای، به تنهایی نمی توانند مبین تصویری شفاف از پدیده‌های تاریخی باشند، و نیازمند هم پوشانی لایه‌های متعدد از مستندات و مکتوبات، بر اساس تحقیقات چند رشته‌ای و میان رشته‌ای هستند تا مسیر پاسخگویی به بسیاری از پرسش‌های تاریخی را هموار سازند. از این منظر، شناخت و دسته بندی اسناد معتبر نقش بسزایی در مکاشفه‌های پژوهشی ایفا می‌کند، و تاریخ را از گزیده نگاری‌های شخصی برحذر می‌دارد. چنانکه جنبه‌ی روایی هنر ایرانی در میان طرح ها و نگاره‌های نقش بسته بر کتب و رسالات، ظروف، اشیاء، کاشی کاری‌ها، دیوارها و جز این‌ها، تا بیش از مواجهه با مناسبات هنر جدید در غرب، نقش تعیین کننده‌ای در پژوهش‌های تاریخی ایفا کرده است. برخی از این نگاره‌ها، همان تاریخ مکتوبی هستند که گویای احوال مردم این سرزمین کهن شده است. در میان مطالعات فرهنگی و تاریخی ایران، همان گونه که شعر به تنهایی خیال انتزاعی شاعر نیست و شاعر از حقیقتی پنهان اما با زبانی استعاره سخن می گوید، بسیاری از آثار هنری ایران در طی سده‌های پیشین، تنها به عنوان هنرهای زیبا و موزه‌ای مورد تحلیل و بررسی قرار نگرفته‌اند،بلکه گاه به مثابه روایتگرهایی تاریخی، زبان مصور تاریخ بوده‌اند. کتاب حاضر نمونه‌ای از آن موارد است. بدین سبب که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] آنچه را که می دید نقش می‌کرد، بسان طراحی واقع گرا؛ اما انتخاب فرم ها و ترکیب بندی آثارش مانند هنرمندان واقع گرای غربی نبود. در چهره نگاری‌ها به شبیه سازی می اندیشید، چه آنجا که از مدلی زنده در مقابل خویش بهره می برد، و چه آنجا که از روی کارت پستال‌ها و روزنامه‌های فرنگی نمونه سازی می‌کرد. دقت در ترسیم و تکرار یک فیگور در کنار هم، نشان از آن دارد که گاه الگویی مشخص در مشق طراحی داشت، اما اگر به استقبال تخیل خویش می‌رفت، در کنار آن اثر می‌نوشت: «خیالی». بنابراین آنچه که شاه در مقام یک طراح به دنیای پیرامون خویش می اندیشید به مانند یک طراح با بیانی ساده و دور از جزئیات، ماهیت اصلی یک فیگور یا دورنما را به تصویر می‌کشید، اما آنجا که در نقش یک راوی، رخدادها را بیان می‌کرد، کمابیش کوچک ترین جزییات را مصور می‌نمود. در واقع [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] طراح، همان راوی قدرتمند تاریخی بود که گاه با در هم آمیختن خیال و واقعیت، آنچه را که اراده‌ی خویش بود منقوش می‌کرد و گاه در کنار آن نیز یادداشتی را می‌نوشت که نشان از موقعیتی حقیقی داشت که پیش از خلق اثر رخ داده بود؛ به بیانی دیگر می‌توان گفت، تخیل هنری شاه در بسیاری از آثار، نمودی بیرونی و واقعی داشت.

	کتاب پیش رو دربردارنده‌ی دو مرقع از ~~قدیمی ترین~~ مشق‌های خوشنویسی، طراحی‌ها، اشعار و روز نوشته‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] است که در کتابخانه‌ی سلطنتی و مرکز اسناد کاخ گلستان نگهداری می‌شود. این دو مرقع را [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] خود طی سالیان متمادی فراهم آورده است. آثار گردآمده در آن‌ها، شامل پرتره‌هایی از مهدعلیا، شاهزادگان و همسران شاه، رجال درباری، فرنگیان و صاحب منصبان نظامی و همچنین مناظر و دورنماهایی از عمارت‌های سلطنتی و خانه‌های روستایی، مشق‌های نظامی، صحنه‌های شکار و برخی مراسم درباری است که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] از دوران ولیعهدی به بعد طراحی کرده است. در میان گزارش‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] همچنین اطلاعات تاریخی ذی قیمتی درباره‌ی برخی رجال، درباریان، اهل حرم، بناها، مناطق و رویدادها در سال‌های اولیه‌ی سلطنت وی یافت می‌شود.<ref> [https://historylib.com/books/2572 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>		کتاب پیش رو دربردارنده‌ی دو مرقع از قدیمی‌ترین مشق‌های خوشنویسی، طراحی‌ها، اشعار و روز نوشته‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] است که در کتابخانه‌ی سلطنتی و مرکز اسناد کاخ گلستان نگهداری می‌شود. این دو مرقع را [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] خود طی سالیان متمادی فراهم آورده است. آثار گردآمده در آن‌ها، شامل پرتره‌هایی از مهدعلیا، شاهزادگان و همسران شاه، رجال درباری، فرنگیان و صاحب منصبان نظامی و همچنین مناظر و دورنماهایی از عمارت‌های سلطنتی و خانه‌های روستایی، مشق‌های نظامی، صحنه‌های شکار و برخی مراسم درباری است که [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] از دوران ولیعهدی به بعد طراحی کرده است. در میان گزارش‌های [[ناصرالدین ‌شاه قاجار\|ناصرالدین شاه]] همچنین اطلاعات تاریخی ذی قیمتی درباره‌ی برخی رجال، درباریان، اهل حرم، بناها، مناطق و رویدادها در سال‌های اولیه‌ی سلطنت وی یافت می‌شود.<ref> [https://historylib.com/books/2572 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>

	==پانويس ==		==پانويس ==

Hbaghizadeh در ‏۱۴ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۲۰

2024-03-14T19:20:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۵۰
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	\|زبان		\|زبان
	\| زبان =		\| زبان =
	\| کد کنگره =‏		\| کد کنگره =‏ND۹۸۴/ن۲م۴
	\| موضوع =		\| موضوع = نقا‌شی‌ها‌ی ایرانی‌ -- قرن‌ ۱۳ق‌,*Iranian ,Paintings -- century th19,مرقعا‌ت‌,atchworkB,خوشنویسی‌ -- ایران‌,alligraphyB -- Iran
	\|ناشر		\|ناشر
	\| ناشر =انتشارات دکتر محمود افشار		\| ناشر =انتشارات دکتر محمود افشار
خط ۴۵:		خط ۴۵:

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]
			[[رده:هنرهای تجسمی]]
			[[رده:نقاشی]]
	[[رده:مقالات جدید(اسفند) باقی زاده]]		[[رده:مقالات جدید(اسفند) باقی زاده]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 اسفند 1402]]