محاصره مسجدالحرام - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' می گ' به ' می‌گ'

2024-05-04T14:00:04Z

جایگزینی متن - ' می گ' به ' می‌گ'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۰
خط ۴۱:		خط ۴۱:

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==
	تصرف مسجدالحرام، در 20 نوامبر 1989 میلادی، برابر با 29 آبان 1358 شمسی، پس از حمله و اشغال مسجدالحرام، و گروگان گیری حجاج، به دست یک گروه مسلح بنیادگرای اسلامی و مخالف دولت عربستان سعودی، صورت گرفت. این گروه معتقد بودند که محمد عبدالله القحطانی، منجی اسلام یا همان مهدی موعود است و همه باید از او اطاعت کنند. این رویداد، بسیاری از مسلمانان را شوکه کرد. بسیاری از حجاج به گروگان گرفته شدند و تعدادی از گروگان گیران، نیروهای امنیتی و گروگان ها، در تیراندازی‌های طرفین درگیری، کشته شدند. دولت عربستان، پس از این حادثه، سختگیری‌های مذهبی را افزایش داد. این اقدام به رهبری جهیمان بن حمد بن سیف العتیبی، انجام گرفت. او معتقد بود که شوهر خواهرش همان مهدی موعود است. او برای اثبات گفته‌های خود، از احادیثی سخن ~~می گفت~~ که در آن، بازگشت مهدی موعود پیشگویی شده بود. این گروه، اولین روز سال 1400 قمری (20 نوامبر 1979م) را برای تصرف مسجدالحرام برگزیدند، تا بر بعضی از احادیث درباره‌ی تاریخ قیام مهدی منطبق باشد. در صبح 20 نوامبر 1979 میلادی، هنگامی که، امام جماعت مسجد الحرام در حال آماده شدن برای برپایی نماز جماعت، برای پنجاه هزار عبادت کننده، در آخرین روز حج بود، شورشیان، اسلحه‌های خود را بیرون آوردند، دروازه‌ها را بستند و چند مأمور را کشتند. تعداد این افراد، پانصد نفر تخمین زده می‌شد. همچنین چهارصد تا پانصد نفر از حجاج نیز به کمک این گروه پیوستند. در همان زمان، گروه سعودی بن لادن، در حال نوسازی مسجد بود. یکی از کارکنان این شرکت، پیش از آنکه شورشیان سیم‌های تلفن را قطع کنند، موضوع را به ریاست شرکت گزارش داد و آن‌ها نیز به اطلاع ملک خالد رساندند. شورشیان، بیشتر گروگان‌ها را آزاد می‌کردند. نیروهای امنیتی، برای حمله به شورشیان، به اجازه‌ی علمای مذهبی نیاز داشتند؛ زیرا در اسلام، از اعمال خشونت در مسجدالحرام، نهی شده است. نیروهای امنیتی، پس از اجازه و فتوای علمای مذهبی، کوشیدند وارد مسجد شوند. ولی ناموفق بودند. در نهایت سه تن از نیروهای کماندویی فرانسوی، برای این مأموریت در نظر گرفته شدند. از آنجا که ورود غیر مسلمان به مسجد ممنوع بود، نیروهای فرانسوی، طی مراسمی تشریفاتی در عربستان، به اسلام گرویدند. پس از دو هفته، شورشیان تسلیم شدند. در این حادثه، 127 تن از نیروهای امنیتی و 250 تن از نیروهای شورشی کشته شدند. دولت عربستان برای اطلاع رسانی این حادثه، کوشش چندانی نکرد و ترسید که افکار عمومی را به قیام‌های مشابهی علیه خود تحریک کند. از این رو در رسانه‌های خود خبر حمله جهیمان و انگیزه‌ی او را سانسور کردند. اما در این میان، [[ترافیموف، یاروسلاف\|یاروسلاو تورفیفوف]]، روزنامه نگار آمریکایی اوکراینی تبار، [[حزیمی، ناصر\|ناصر الحزیمی]] و [[هگ‌هامر، توماس\|توماس هیگهامر]] توانستند با تحقیقات جالب و خواندنی خود، داستان هجوم جهیمان را به مسجدالحرام، به شایستگی، بازتعریف کنند. کتاب حاضر که در بردارنده‌ی سه اثر به نام‌های «حصر مکه»، «ایام مع جهیمان»، و «حتی لایعود الجهیمان» از نویسندگان یاد شده است، به تحلیل این واقعه می‌پردازد.<ref> [https://www.historylib.com/books/2393 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>		تصرف مسجدالحرام، در 20 نوامبر 1989 میلادی، برابر با 29 آبان 1358 شمسی، پس از حمله و اشغال مسجدالحرام، و گروگان گیری حجاج، به دست یک گروه مسلح بنیادگرای اسلامی و مخالف دولت عربستان سعودی، صورت گرفت. این گروه معتقد بودند که محمد عبدالله القحطانی، منجی اسلام یا همان مهدی موعود است و همه باید از او اطاعت کنند. این رویداد، بسیاری از مسلمانان را شوکه کرد. بسیاری از حجاج به گروگان گرفته شدند و تعدادی از گروگان گیران، نیروهای امنیتی و گروگان ها، در تیراندازی‌های طرفین درگیری، کشته شدند. دولت عربستان، پس از این حادثه، سختگیری‌های مذهبی را افزایش داد. این اقدام به رهبری جهیمان بن حمد بن سیف العتیبی، انجام گرفت. او معتقد بود که شوهر خواهرش همان مهدی موعود است. او برای اثبات گفته‌های خود، از احادیثی سخن می‌گفت که در آن، بازگشت مهدی موعود پیشگویی شده بود. این گروه، اولین روز سال 1400 قمری (20 نوامبر 1979م) را برای تصرف مسجدالحرام برگزیدند، تا بر بعضی از احادیث درباره‌ی تاریخ قیام مهدی منطبق باشد. در صبح 20 نوامبر 1979 میلادی، هنگامی که، امام جماعت مسجد الحرام در حال آماده شدن برای برپایی نماز جماعت، برای پنجاه هزار عبادت کننده، در آخرین روز حج بود، شورشیان، اسلحه‌های خود را بیرون آوردند، دروازه‌ها را بستند و چند مأمور را کشتند. تعداد این افراد، پانصد نفر تخمین زده می‌شد. همچنین چهارصد تا پانصد نفر از حجاج نیز به کمک این گروه پیوستند. در همان زمان، گروه سعودی بن لادن، در حال نوسازی مسجد بود. یکی از کارکنان این شرکت، پیش از آنکه شورشیان سیم‌های تلفن را قطع کنند، موضوع را به ریاست شرکت گزارش داد و آن‌ها نیز به اطلاع ملک خالد رساندند. شورشیان، بیشتر گروگان‌ها را آزاد می‌کردند. نیروهای امنیتی، برای حمله به شورشیان، به اجازه‌ی علمای مذهبی نیاز داشتند؛ زیرا در اسلام، از اعمال خشونت در مسجدالحرام، نهی شده است. نیروهای امنیتی، پس از اجازه و فتوای علمای مذهبی، کوشیدند وارد مسجد شوند. ولی ناموفق بودند. در نهایت سه تن از نیروهای کماندویی فرانسوی، برای این مأموریت در نظر گرفته شدند. از آنجا که ورود غیر مسلمان به مسجد ممنوع بود، نیروهای فرانسوی، طی مراسمی تشریفاتی در عربستان، به اسلام گرویدند. پس از دو هفته، شورشیان تسلیم شدند. در این حادثه، 127 تن از نیروهای امنیتی و 250 تن از نیروهای شورشی کشته شدند. دولت عربستان برای اطلاع رسانی این حادثه، کوشش چندانی نکرد و ترسید که افکار عمومی را به قیام‌های مشابهی علیه خود تحریک کند. از این رو در رسانه‌های خود خبر حمله جهیمان و انگیزه‌ی او را سانسور کردند. اما در این میان، [[ترافیموف، یاروسلاف\|یاروسلاو تورفیفوف]]، روزنامه نگار آمریکایی اوکراینی تبار، [[حزیمی، ناصر\|ناصر الحزیمی]] و [[هگ‌هامر، توماس\|توماس هیگهامر]] توانستند با تحقیقات جالب و خواندنی خود، داستان هجوم جهیمان را به مسجدالحرام، به شایستگی، بازتعریف کنند. کتاب حاضر که در بردارنده‌ی سه اثر به نام‌های «حصر مکه»، «ایام مع جهیمان»، و «حتی لایعود الجهیمان» از نویسندگان یاد شده است، به تحلیل این واقعه می‌پردازد.<ref> [https://www.historylib.com/books/2393 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>

	==پانويس ==		==پانويس ==

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' ، ' به '، '

2024-05-04T08:30:44Z

جایگزینی متن - ' ، ' به '، '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۰
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\| زبان =		\| زبان =
	\| کد کنگره =‏DS۲۴۸/م۷،ت۴ ۱۳۹۶		\| کد کنگره =‏DS۲۴۸/م۷،ت۴ ۱۳۹۶
	\| موضوع =عتیبی,، جهیمان,مسجد الحرام, (مکه),مکه (عربستان سعودی),Mecca (Saudi Arabia), -- تاریخ,-- History, -- ~~محاصره ،~~ ۱۹۷۹م.,-- Siege,1979,nli,a01,a01		\| موضوع =عتیبی,، جهیمان,مسجد الحرام, (مکه),مکه (عربستان سعودی),Mecca (Saudi Arabia), -- تاریخ,-- History, -- محاصره، ۱۹۷۹م.,-- Siege,1979,nli,a01,a01
	\|ناشر		\|ناشر
	\| ناشر = نشر مشعر		\| ناشر = نشر مشعر

Hbaghizadeh در ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۴۰

2024-04-23T04:40:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۰
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	\|زبان		\|زبان
	\| زبان =		\| زبان =
	\| کد کنگره =‏		\| کد کنگره =‏DS۲۴۸/م۷،ت۴ ۱۳۹۶
	\| موضوع =		\| موضوع =عتیبی,، جهیمان,مسجد الحرام, (مکه),مکه (عربستان سعودی),Mecca (Saudi Arabia), -- تاریخ,-- History, -- محاصره ، ۱۹۷۹م.,-- Siege,1979,nli,a01,a01
	\|ناشر		\|ناشر
	\| ناشر = نشر مشعر		\| ناشر = نشر مشعر
خط ۵۴:		خط ۵۴:

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]
			[[رده: تاریخ (عمومی)]]
			[[رده: تاریخ آسیا]]
			[[رده: تاریخ محلی و گزارش‌های شبه جزیره]]
	[[رده:مقالات(فروردین) باقی زاده]]		[[رده:مقالات(فروردین) باقی زاده]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 اردیبهشت 1403]]

Hbaghizadeh در ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۳۸

2024-04-23T04:38:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۸
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	'''محاصره مسجدالحرام: ترجمه کتاب‌های حصر مکه، ایام مع جهیمان و حتی لایعود جهیمان''' ~~تألیف توماس هگ‌هامر، یاروسلاف ترافیموف، ناصر حزیمی، ترجمه مرتضی آقامحمدی؛ مصحح محمدمهدی فقیه بحرالعلوم؛~~ کتاب حاضر ترجمه‌ی سه کتاب است با نام‌های ~~«حصر مکه»اثر~~ یاروسلاو ~~تروفیموف، «ایام~~ مع ~~جهیمان»~~ تألیف ناصر الحزیمی و ~~«حتی~~ لایعود ~~الجهیمان»~~ نوشته‌ی توماس هیگهامر که به تحلیل واقعه‌ی هجوم جهیمان به مسجدالحرام ~~می‌پردازد~~.		'''محاصره مسجدالحرام: ترجمه کتاب‌های حصر مکه، ایام مع جهیمان و حتی لایعود جهیمان''' کتاب حاضر ترجمه‌ی سه کتاب است با نام‌های «[[حصر مکه]]»اثر [[ترافیموف، یاروسلاف\|یاروسلاو تروفیموف]]، «[[ایام مع جهیمان]]» تألیف [[حزیمی، ناصر\|ناصر الحزیمی]] و «[[حتی لایعود الجهیمان]]» نوشته‌ی [[هگ‌هامر، توماس\|توماس هیگهامر]] که به تحلیل واقعه‌ی هجوم جهیمان به مسجدالحرام می‌پردازد، کتاب ترجمه [[آقامحمدی، مرتضی\|مرتضی آقامحمدی]]؛ مصحح کتاب [[فقیه محمدی جلالی، محمدمهدی\|محمدمهدی فقیه بحرالعلوم]] است.

	==ساختار==		==ساختار==
	کتاب از سه فصل تشکیل شده است.		کتاب از سه فصل تشکیل شده است.

	فصل اول: حصر مکه از اشغال مسجدالحرام تا پیدایش القاعده		فصل اول: حصر مکه از اشغال مسجدالحرام تا پیدایش القاعده

خط ۴۰:		خط ۴۱:

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==
	تصرف مسجدالحرام، در 20 نوامبر 1989 میلادی، برابر با 29 آبان 1358 شمسی، پس از حمله و اشغال مسجدالحرام، و گروگان گیری حجاج، به دست یک گروه مسلح بنیادگرای اسلامی و مخالف دولت عربستان سعودی، صورت گرفت. این گروه معتقد بودند که محمد عبدالله القحطانی، منجی اسلام یا همان مهدی موعود است و همه باید از او اطاعت کنند. این رویداد، بسیاری از مسلمانان را شوکه کرد. بسیاری از حجاج به گروگان گرفته شدند و تعدادی از گروگان گیران، نیروهای امنیتی و گروگان ها، در تیراندازی‌های طرفین درگیری، کشته شدند. دولت عربستان، پس از این حادثه، سختگیری‌های مذهبی را افزایش داد. این اقدام به رهبری جهیمان بن حمد بن سیف العتیبی، انجام گرفت. او معتقد بود که شوهر خواهرش همان مهدی موعود است. او برای اثبات گفته‌های خود، از احادیثی سخن می گفت که در آن، بازگشت مهدی موعود پیشگویی شده بود. این گروه، اولین روز سال 1400 قمری (20 نوامبر 1979م) را برای تصرف مسجدالحرام برگزیدند، تا بر بعضی از احادیث درباره‌ی تاریخ قیام مهدی منطبق باشد. در صبح 20 نوامبر 1979 میلادی، هنگامی که، امام جماعت مسجد الحرام در حال آماده شدن برای برپایی نماز جماعت، برای پنجاه هزار عبادت کننده، در آخرین روز حج بود، شورشیان، اسلحه‌های خود را بیرون آوردند، دروازه‌ها را بستند و چند مأمور را کشتند. تعداد این افراد، پانصد نفر تخمین زده می‌شد. همچنین چهارصد تا پانصد نفر از حجاج نیز به کمک این گروه پیوستند. در همان زمان، گروه سعودی بن لادن، در حال نوسازی مسجد بود. یکی از کارکنان این شرکت، پیش از آنکه شورشیان سیم‌های تلفن را قطع کنند، موضوع را به ریاست شرکت گزارش داد و آن‌ها نیز به اطلاع ملک خالد رساندند. شورشیان، بیشتر گروگان‌ها را آزاد می‌کردند. نیروهای امنیتی، برای حمله به شورشیان، به اجازه‌ی علمای مذهبی نیاز داشتند؛ زیرا در اسلام، از اعمال خشونت در مسجدالحرام، نهی شده است. نیروهای امنیتی، پس از اجازه و فتوای علمای مذهبی، کوشیدند وارد مسجد شوند. ولی ناموفق بودند. در نهایت سه تن از نیروهای کماندویی فرانسوی، برای این مأموریت در نظر گرفته شدند. از آنجا که ورود غیر مسلمان به مسجد ممنوع بود، نیروهای فرانسوی، طی مراسمی تشریفاتی در عربستان، به اسلام گرویدند. پس از دو هفته، شورشیان تسلیم شدند. در این حادثه، 127 تن از نیروهای امنیتی و 250 تن از نیروهای شورشی کشته شدند. دولت عربستان برای اطلاع رسانی این حادثه، کوشش چندانی نکرد و ترسید که افکار عمومی را به قیام‌های مشابهی علیه خود تحریک کند. از این رو در رسانه‌های خود خبر حمله جهیمان و انگیزه‌ی او را سانسور کردند. اما در این میان، یاروسلاو ~~تورفیفوف،~~ روزنامه نگار آمریکایی اوکراینی تبار، ناصر الحزیمی و توماس هیگهامر توانستند با تحقیقات جالب و خواندنی خود، داستان هجوم جهیمان را به مسجدالحرام، به شایستگی، بازتعریف کنند. کتاب حاضر که در بردارنده‌ی سه اثر به نام‌های «حصر مکه»، «ایام مع جهیمان»، و «حتی لایعود الجهیمان» از نویسندگان یاد شده است، به تحلیل این واقعه می‌پردازد.<ref> [https://www.historylib.com/books/2393 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>		تصرف مسجدالحرام، در 20 نوامبر 1989 میلادی، برابر با 29 آبان 1358 شمسی، پس از حمله و اشغال مسجدالحرام، و گروگان گیری حجاج، به دست یک گروه مسلح بنیادگرای اسلامی و مخالف دولت عربستان سعودی، صورت گرفت. این گروه معتقد بودند که محمد عبدالله القحطانی، منجی اسلام یا همان مهدی موعود است و همه باید از او اطاعت کنند. این رویداد، بسیاری از مسلمانان را شوکه کرد. بسیاری از حجاج به گروگان گرفته شدند و تعدادی از گروگان گیران، نیروهای امنیتی و گروگان ها، در تیراندازی‌های طرفین درگیری، کشته شدند. دولت عربستان، پس از این حادثه، سختگیری‌های مذهبی را افزایش داد. این اقدام به رهبری جهیمان بن حمد بن سیف العتیبی، انجام گرفت. او معتقد بود که شوهر خواهرش همان مهدی موعود است. او برای اثبات گفته‌های خود، از احادیثی سخن می گفت که در آن، بازگشت مهدی موعود پیشگویی شده بود. این گروه، اولین روز سال 1400 قمری (20 نوامبر 1979م) را برای تصرف مسجدالحرام برگزیدند، تا بر بعضی از احادیث درباره‌ی تاریخ قیام مهدی منطبق باشد. در صبح 20 نوامبر 1979 میلادی، هنگامی که، امام جماعت مسجد الحرام در حال آماده شدن برای برپایی نماز جماعت، برای پنجاه هزار عبادت کننده، در آخرین روز حج بود، شورشیان، اسلحه‌های خود را بیرون آوردند، دروازه‌ها را بستند و چند مأمور را کشتند. تعداد این افراد، پانصد نفر تخمین زده می‌شد. همچنین چهارصد تا پانصد نفر از حجاج نیز به کمک این گروه پیوستند. در همان زمان، گروه سعودی بن لادن، در حال نوسازی مسجد بود. یکی از کارکنان این شرکت، پیش از آنکه شورشیان سیم‌های تلفن را قطع کنند، موضوع را به ریاست شرکت گزارش داد و آن‌ها نیز به اطلاع ملک خالد رساندند. شورشیان، بیشتر گروگان‌ها را آزاد می‌کردند. نیروهای امنیتی، برای حمله به شورشیان، به اجازه‌ی علمای مذهبی نیاز داشتند؛ زیرا در اسلام، از اعمال خشونت در مسجدالحرام، نهی شده است. نیروهای امنیتی، پس از اجازه و فتوای علمای مذهبی، کوشیدند وارد مسجد شوند. ولی ناموفق بودند. در نهایت سه تن از نیروهای کماندویی فرانسوی، برای این مأموریت در نظر گرفته شدند. از آنجا که ورود غیر مسلمان به مسجد ممنوع بود، نیروهای فرانسوی، طی مراسمی تشریفاتی در عربستان، به اسلام گرویدند. پس از دو هفته، شورشیان تسلیم شدند. در این حادثه، 127 تن از نیروهای امنیتی و 250 تن از نیروهای شورشی کشته شدند. دولت عربستان برای اطلاع رسانی این حادثه، کوشش چندانی نکرد و ترسید که افکار عمومی را به قیام‌های مشابهی علیه خود تحریک کند. از این رو در رسانه‌های خود خبر حمله جهیمان و انگیزه‌ی او را سانسور کردند. اما در این میان، [[ترافیموف، یاروسلاف\|یاروسلاو تورفیفوف]]، روزنامه نگار آمریکایی اوکراینی تبار، [[حزیمی، ناصر\|ناصر الحزیمی]] و [[هگ‌هامر، توماس\|توماس هیگهامر]] توانستند با تحقیقات جالب و خواندنی خود، داستان هجوم جهیمان را به مسجدالحرام، به شایستگی، بازتعریف کنند. کتاب حاضر که در بردارنده‌ی سه اثر به نام‌های «حصر مکه»، «ایام مع جهیمان»، و «حتی لایعود الجهیمان» از نویسندگان یاد شده است، به تحلیل این واقعه می‌پردازد.<ref> [https://www.historylib.com/books/2393 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>

	==پانويس ==		==پانويس ==

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ی های ' به 'ی‌های '

2024-04-08T08:54:31Z

جایگزینی متن - 'ی های ' به 'ی‌های '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۴
خط ۴۰:		خط ۴۰:

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==
	تصرف مسجدالحرام، در 20 نوامبر 1989 میلادی، برابر با 29 آبان 1358 شمسی، پس از حمله و اشغال مسجدالحرام، و گروگان گیری حجاج، به دست یک گروه مسلح بنیادگرای اسلامی و مخالف دولت عربستان سعودی، صورت گرفت. این گروه معتقد بودند که محمد عبدالله القحطانی، منجی اسلام یا همان مهدی موعود است و همه باید از او اطاعت کنند. این رویداد، بسیاری از مسلمانان را شوکه کرد. بسیاری از حجاج به گروگان گرفته شدند و تعدادی از گروگان گیران، نیروهای امنیتی و گروگان ها، در ~~تیراندازی های~~ طرفین درگیری، کشته شدند. دولت عربستان، پس از این حادثه، ~~سختگیری های~~ مذهبی را افزایش داد. این اقدام به رهبری جهیمان بن حمد بن سیف العتیبی، انجام گرفت. او معتقد بود که شوهر خواهرش همان مهدی موعود است. او برای اثبات گفته‌های خود، از احادیثی سخن می گفت که در آن، بازگشت مهدی موعود پیشگویی شده بود. این گروه، اولین روز سال 1400 قمری (20 نوامبر 1979م) را برای تصرف مسجدالحرام برگزیدند، تا بر بعضی از احادیث درباره‌ی تاریخ قیام مهدی منطبق باشد. در صبح 20 نوامبر 1979 میلادی، هنگامی که، امام جماعت مسجد الحرام در حال آماده شدن برای برپایی نماز جماعت، برای پنجاه هزار عبادت کننده، در آخرین روز حج بود، شورشیان، اسلحه‌های خود را بیرون آوردند، دروازه‌ها را بستند و چند مأمور را کشتند. تعداد این افراد، پانصد نفر تخمین زده می‌شد. همچنین چهارصد تا پانصد نفر از حجاج نیز به کمک این گروه پیوستند. در همان زمان، گروه سعودی بن لادن، در حال نوسازی مسجد بود. یکی از کارکنان این شرکت، پیش از آنکه شورشیان سیم‌های تلفن را قطع کنند، موضوع را به ریاست شرکت گزارش داد و آن‌ها نیز به اطلاع ملک خالد رساندند. شورشیان، بیشتر گروگان‌ها را آزاد می‌کردند. نیروهای امنیتی، برای حمله به شورشیان، به اجازه‌ی علمای مذهبی نیاز داشتند؛ زیرا در اسلام، از اعمال خشونت در مسجدالحرام، نهی شده است. نیروهای امنیتی، پس از اجازه و فتوای علمای مذهبی، کوشیدند وارد مسجد شوند. ولی ناموفق بودند. در نهایت سه تن از نیروهای کماندویی فرانسوی، برای این مأموریت در نظر گرفته شدند. از آنجا که ورود غیر مسلمان به مسجد ممنوع بود، نیروهای فرانسوی، طی مراسمی تشریفاتی در عربستان، به اسلام گرویدند. پس از دو هفته، شورشیان تسلیم شدند. در این حادثه، 127 تن از نیروهای امنیتی و 250 تن از نیروهای شورشی کشته شدند. دولت عربستان برای اطلاع رسانی این حادثه، کوشش چندانی نکرد و ترسید که افکار عمومی را به قیام‌های مشابهی علیه خود تحریک کند. از این رو در رسانه‌های خود خبر حمله جهیمان و انگیزه‌ی او را سانسور کردند. اما در این میان، یاروسلاو تورفیفوف، روزنامه نگار آمریکایی اوکراینی تبار، ناصر الحزیمی و توماس هیگهامر توانستند با تحقیقات جالب و خواندنی خود، داستان هجوم جهیمان را به مسجدالحرام، به شایستگی، بازتعریف کنند. کتاب حاضر که در بردارنده‌ی سه اثر به نام‌های «حصر مکه»، «ایام مع جهیمان»، و «حتی لایعود الجهیمان» از نویسندگان یاد شده است، به تحلیل این واقعه می‌پردازد.<ref> [https://www.historylib.com/books/2393 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>		تصرف مسجدالحرام، در 20 نوامبر 1989 میلادی، برابر با 29 آبان 1358 شمسی، پس از حمله و اشغال مسجدالحرام، و گروگان گیری حجاج، به دست یک گروه مسلح بنیادگرای اسلامی و مخالف دولت عربستان سعودی، صورت گرفت. این گروه معتقد بودند که محمد عبدالله القحطانی، منجی اسلام یا همان مهدی موعود است و همه باید از او اطاعت کنند. این رویداد، بسیاری از مسلمانان را شوکه کرد. بسیاری از حجاج به گروگان گرفته شدند و تعدادی از گروگان گیران، نیروهای امنیتی و گروگان ها، در تیراندازی‌های طرفین درگیری، کشته شدند. دولت عربستان، پس از این حادثه، سختگیری‌های مذهبی را افزایش داد. این اقدام به رهبری جهیمان بن حمد بن سیف العتیبی، انجام گرفت. او معتقد بود که شوهر خواهرش همان مهدی موعود است. او برای اثبات گفته‌های خود، از احادیثی سخن می گفت که در آن، بازگشت مهدی موعود پیشگویی شده بود. این گروه، اولین روز سال 1400 قمری (20 نوامبر 1979م) را برای تصرف مسجدالحرام برگزیدند، تا بر بعضی از احادیث درباره‌ی تاریخ قیام مهدی منطبق باشد. در صبح 20 نوامبر 1979 میلادی، هنگامی که، امام جماعت مسجد الحرام در حال آماده شدن برای برپایی نماز جماعت، برای پنجاه هزار عبادت کننده، در آخرین روز حج بود، شورشیان، اسلحه‌های خود را بیرون آوردند، دروازه‌ها را بستند و چند مأمور را کشتند. تعداد این افراد، پانصد نفر تخمین زده می‌شد. همچنین چهارصد تا پانصد نفر از حجاج نیز به کمک این گروه پیوستند. در همان زمان، گروه سعودی بن لادن، در حال نوسازی مسجد بود. یکی از کارکنان این شرکت، پیش از آنکه شورشیان سیم‌های تلفن را قطع کنند، موضوع را به ریاست شرکت گزارش داد و آن‌ها نیز به اطلاع ملک خالد رساندند. شورشیان، بیشتر گروگان‌ها را آزاد می‌کردند. نیروهای امنیتی، برای حمله به شورشیان، به اجازه‌ی علمای مذهبی نیاز داشتند؛ زیرا در اسلام، از اعمال خشونت در مسجدالحرام، نهی شده است. نیروهای امنیتی، پس از اجازه و فتوای علمای مذهبی، کوشیدند وارد مسجد شوند. ولی ناموفق بودند. در نهایت سه تن از نیروهای کماندویی فرانسوی، برای این مأموریت در نظر گرفته شدند. از آنجا که ورود غیر مسلمان به مسجد ممنوع بود، نیروهای فرانسوی، طی مراسمی تشریفاتی در عربستان، به اسلام گرویدند. پس از دو هفته، شورشیان تسلیم شدند. در این حادثه، 127 تن از نیروهای امنیتی و 250 تن از نیروهای شورشی کشته شدند. دولت عربستان برای اطلاع رسانی این حادثه، کوشش چندانی نکرد و ترسید که افکار عمومی را به قیام‌های مشابهی علیه خود تحریک کند. از این رو در رسانه‌های خود خبر حمله جهیمان و انگیزه‌ی او را سانسور کردند. اما در این میان، یاروسلاو تورفیفوف، روزنامه نگار آمریکایی اوکراینی تبار، ناصر الحزیمی و توماس هیگهامر توانستند با تحقیقات جالب و خواندنی خود، داستان هجوم جهیمان را به مسجدالحرام، به شایستگی، بازتعریف کنند. کتاب حاضر که در بردارنده‌ی سه اثر به نام‌های «حصر مکه»، «ایام مع جهیمان»، و «حتی لایعود الجهیمان» از نویسندگان یاد شده است، به تحلیل این واقعه می‌پردازد.<ref> [https://www.historylib.com/books/2393 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>

	==پانويس ==		==پانويس ==

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'م های ' به 'م‌های '

2024-04-08T08:50:57Z

جایگزینی متن - 'م های ' به 'م‌های '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۰
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	'''محاصره مسجدالحرام: ترجمه کتاب‌های حصر مکه، ایام مع جهیمان و حتی لایعود جهیمان''' تألیف توماس هگ‌هامر، یاروسلاف ترافیموف، ناصر حزیمی، ترجمه مرتضی آقامحمدی؛ مصحح محمدمهدی فقیه بحرالعلوم؛ کتاب حاضر ترجمه‌ی سه کتاب است با ~~نام های~~ «حصر مکه»اثر یاروسلاو تروفیموف، «ایام مع جهیمان» تألیف ناصر الحزیمی و «حتی لایعود الجهیمان» نوشته‌ی توماس هیگهامر که به تحلیل واقعه‌ی هجوم جهیمان به مسجدالحرام می‌پردازد.		'''محاصره مسجدالحرام: ترجمه کتاب‌های حصر مکه، ایام مع جهیمان و حتی لایعود جهیمان''' تألیف توماس هگ‌هامر، یاروسلاف ترافیموف، ناصر حزیمی، ترجمه مرتضی آقامحمدی؛ مصحح محمدمهدی فقیه بحرالعلوم؛ کتاب حاضر ترجمه‌ی سه کتاب است با نام‌های «حصر مکه»اثر یاروسلاو تروفیموف، «ایام مع جهیمان» تألیف ناصر الحزیمی و «حتی لایعود الجهیمان» نوشته‌ی توماس هیگهامر که به تحلیل واقعه‌ی هجوم جهیمان به مسجدالحرام می‌پردازد.

	==ساختار==		==ساختار==
خط ۴۰:		خط ۴۰:

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==
	تصرف مسجدالحرام، در 20 نوامبر 1989 میلادی، برابر با 29 آبان 1358 شمسی، پس از حمله و اشغال مسجدالحرام، و گروگان گیری حجاج، به دست یک گروه مسلح بنیادگرای اسلامی و مخالف دولت عربستان سعودی، صورت گرفت. این گروه معتقد بودند که محمد عبدالله القحطانی، منجی اسلام یا همان مهدی موعود است و همه باید از او اطاعت کنند. این رویداد، بسیاری از مسلمانان را شوکه کرد. بسیاری از حجاج به گروگان گرفته شدند و تعدادی از گروگان گیران، نیروهای امنیتی و گروگان ها، در تیراندازی های طرفین درگیری، کشته شدند. دولت عربستان، پس از این حادثه، سختگیری های مذهبی را افزایش داد. این اقدام به رهبری جهیمان بن حمد بن سیف العتیبی، انجام گرفت. او معتقد بود که شوهر خواهرش همان مهدی موعود است. او برای اثبات گفته‌های خود، از احادیثی سخن می گفت که در آن، بازگشت مهدی موعود پیشگویی شده بود. این گروه، اولین روز سال 1400 قمری (20 نوامبر 1979م) را برای تصرف مسجدالحرام برگزیدند، تا بر بعضی از احادیث درباره‌ی تاریخ قیام مهدی منطبق باشد. در صبح 20 نوامبر 1979 میلادی، هنگامی که، امام جماعت مسجد الحرام در حال آماده شدن برای برپایی نماز جماعت، برای پنجاه هزار عبادت کننده، در آخرین روز حج بود، شورشیان، اسلحه‌های خود را بیرون آوردند، دروازه‌ها را بستند و چند مأمور را کشتند. تعداد این افراد، پانصد نفر تخمین زده می‌شد. همچنین چهارصد تا پانصد نفر از حجاج نیز به کمک این گروه پیوستند. در همان زمان، گروه سعودی بن لادن، در حال نوسازی مسجد بود. یکی از کارکنان این شرکت، پیش از آنکه شورشیان ~~سیم های~~ تلفن را قطع کنند، موضوع را به ریاست شرکت گزارش داد و آن‌ها نیز به اطلاع ملک خالد رساندند. شورشیان، بیشتر گروگان‌ها را آزاد می‌کردند. نیروهای امنیتی، برای حمله به شورشیان، به اجازه‌ی علمای مذهبی نیاز داشتند؛ زیرا در اسلام، از اعمال خشونت در مسجدالحرام، نهی شده است. نیروهای امنیتی، پس از اجازه و فتوای علمای مذهبی، کوشیدند وارد مسجد شوند. ولی ناموفق بودند. در نهایت سه تن از نیروهای کماندویی فرانسوی، برای این مأموریت در نظر گرفته شدند. از آنجا که ورود غیر مسلمان به مسجد ممنوع بود، نیروهای فرانسوی، طی مراسمی تشریفاتی در عربستان، به اسلام گرویدند. پس از دو هفته، شورشیان تسلیم شدند. در این حادثه، 127 تن از نیروهای امنیتی و 250 تن از نیروهای شورشی کشته شدند. دولت عربستان برای اطلاع رسانی این حادثه، کوشش چندانی نکرد و ترسید که افکار عمومی را به ~~قیام های~~ مشابهی علیه خود تحریک کند. از این رو در رسانه‌های خود خبر حمله جهیمان و انگیزه‌ی او را سانسور کردند. اما در این میان، یاروسلاو تورفیفوف، روزنامه نگار آمریکایی اوکراینی تبار، ناصر الحزیمی و توماس هیگهامر توانستند با تحقیقات جالب و خواندنی خود، داستان هجوم جهیمان را به مسجدالحرام، به شایستگی، بازتعریف کنند. کتاب حاضر که در بردارنده‌ی سه اثر به ~~نام های~~ «حصر مکه»، «ایام مع جهیمان»، و «حتی لایعود الجهیمان» از نویسندگان یاد شده است، به تحلیل این واقعه می‌پردازد.<ref> [https://www.historylib.com/books/2393 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>		تصرف مسجدالحرام، در 20 نوامبر 1989 میلادی، برابر با 29 آبان 1358 شمسی، پس از حمله و اشغال مسجدالحرام، و گروگان گیری حجاج، به دست یک گروه مسلح بنیادگرای اسلامی و مخالف دولت عربستان سعودی، صورت گرفت. این گروه معتقد بودند که محمد عبدالله القحطانی، منجی اسلام یا همان مهدی موعود است و همه باید از او اطاعت کنند. این رویداد، بسیاری از مسلمانان را شوکه کرد. بسیاری از حجاج به گروگان گرفته شدند و تعدادی از گروگان گیران، نیروهای امنیتی و گروگان ها، در تیراندازی های طرفین درگیری، کشته شدند. دولت عربستان، پس از این حادثه، سختگیری های مذهبی را افزایش داد. این اقدام به رهبری جهیمان بن حمد بن سیف العتیبی، انجام گرفت. او معتقد بود که شوهر خواهرش همان مهدی موعود است. او برای اثبات گفته‌های خود، از احادیثی سخن می گفت که در آن، بازگشت مهدی موعود پیشگویی شده بود. این گروه، اولین روز سال 1400 قمری (20 نوامبر 1979م) را برای تصرف مسجدالحرام برگزیدند، تا بر بعضی از احادیث درباره‌ی تاریخ قیام مهدی منطبق باشد. در صبح 20 نوامبر 1979 میلادی، هنگامی که، امام جماعت مسجد الحرام در حال آماده شدن برای برپایی نماز جماعت، برای پنجاه هزار عبادت کننده، در آخرین روز حج بود، شورشیان، اسلحه‌های خود را بیرون آوردند، دروازه‌ها را بستند و چند مأمور را کشتند. تعداد این افراد، پانصد نفر تخمین زده می‌شد. همچنین چهارصد تا پانصد نفر از حجاج نیز به کمک این گروه پیوستند. در همان زمان، گروه سعودی بن لادن، در حال نوسازی مسجد بود. یکی از کارکنان این شرکت، پیش از آنکه شورشیان سیم‌های تلفن را قطع کنند، موضوع را به ریاست شرکت گزارش داد و آن‌ها نیز به اطلاع ملک خالد رساندند. شورشیان، بیشتر گروگان‌ها را آزاد می‌کردند. نیروهای امنیتی، برای حمله به شورشیان، به اجازه‌ی علمای مذهبی نیاز داشتند؛ زیرا در اسلام، از اعمال خشونت در مسجدالحرام، نهی شده است. نیروهای امنیتی، پس از اجازه و فتوای علمای مذهبی، کوشیدند وارد مسجد شوند. ولی ناموفق بودند. در نهایت سه تن از نیروهای کماندویی فرانسوی، برای این مأموریت در نظر گرفته شدند. از آنجا که ورود غیر مسلمان به مسجد ممنوع بود، نیروهای فرانسوی، طی مراسمی تشریفاتی در عربستان، به اسلام گرویدند. پس از دو هفته، شورشیان تسلیم شدند. در این حادثه، 127 تن از نیروهای امنیتی و 250 تن از نیروهای شورشی کشته شدند. دولت عربستان برای اطلاع رسانی این حادثه، کوشش چندانی نکرد و ترسید که افکار عمومی را به قیام‌های مشابهی علیه خود تحریک کند. از این رو در رسانه‌های خود خبر حمله جهیمان و انگیزه‌ی او را سانسور کردند. اما در این میان، یاروسلاو تورفیفوف، روزنامه نگار آمریکایی اوکراینی تبار، ناصر الحزیمی و توماس هیگهامر توانستند با تحقیقات جالب و خواندنی خود، داستان هجوم جهیمان را به مسجدالحرام، به شایستگی، بازتعریف کنند. کتاب حاضر که در بردارنده‌ی سه اثر به نام‌های «حصر مکه»، «ایام مع جهیمان»، و «حتی لایعود الجهیمان» از نویسندگان یاد شده است، به تحلیل این واقعه می‌پردازد.<ref> [https://www.historylib.com/books/2393 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>

	==پانويس ==		==پانويس ==

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' می پ' به ' می‌پ'

2024-04-08T08:39:20Z

جایگزینی متن - ' می پ' به ' می‌پ'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۹
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	'''محاصره مسجدالحرام: ترجمه کتاب‌های حصر مکه، ایام مع جهیمان و حتی لایعود جهیمان''' تألیف توماس هگ‌هامر، یاروسلاف ترافیموف، ناصر حزیمی، ترجمه مرتضی آقامحمدی؛ مصحح محمدمهدی فقیه بحرالعلوم؛ کتاب حاضر ترجمه‌ی سه کتاب است با نام های «حصر مکه»اثر یاروسلاو تروفیموف، «ایام مع جهیمان» تألیف ناصر الحزیمی و «حتی لایعود الجهیمان» نوشته‌ی توماس هیگهامر که به تحلیل واقعه‌ی هجوم جهیمان به مسجدالحرام ~~می پردازد~~.		'''محاصره مسجدالحرام: ترجمه کتاب‌های حصر مکه، ایام مع جهیمان و حتی لایعود جهیمان''' تألیف توماس هگ‌هامر، یاروسلاف ترافیموف، ناصر حزیمی، ترجمه مرتضی آقامحمدی؛ مصحح محمدمهدی فقیه بحرالعلوم؛ کتاب حاضر ترجمه‌ی سه کتاب است با نام های «حصر مکه»اثر یاروسلاو تروفیموف، «ایام مع جهیمان» تألیف ناصر الحزیمی و «حتی لایعود الجهیمان» نوشته‌ی توماس هیگهامر که به تحلیل واقعه‌ی هجوم جهیمان به مسجدالحرام می‌پردازد.

	==ساختار==		==ساختار==
خط ۴۰:		خط ۴۰:

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==
	تصرف مسجدالحرام، در 20 نوامبر 1989 میلادی، برابر با 29 آبان 1358 شمسی، پس از حمله و اشغال مسجدالحرام، و گروگان گیری حجاج، به دست یک گروه مسلح بنیادگرای اسلامی و مخالف دولت عربستان سعودی، صورت گرفت. این گروه معتقد بودند که محمد عبدالله القحطانی، منجی اسلام یا همان مهدی موعود است و همه باید از او اطاعت کنند. این رویداد، بسیاری از مسلمانان را شوکه کرد. بسیاری از حجاج به گروگان گرفته شدند و تعدادی از گروگان گیران، نیروهای امنیتی و گروگان ها، در تیراندازی های طرفین درگیری، کشته شدند. دولت عربستان، پس از این حادثه، سختگیری های مذهبی را افزایش داد. این اقدام به رهبری جهیمان بن حمد بن سیف العتیبی، انجام گرفت. او معتقد بود که شوهر خواهرش همان مهدی موعود است. او برای اثبات گفته‌های خود، از احادیثی سخن می گفت که در آن، بازگشت مهدی موعود پیشگویی شده بود. این گروه، اولین روز سال 1400 قمری (20 نوامبر 1979م) را برای تصرف مسجدالحرام برگزیدند، تا بر بعضی از احادیث درباره‌ی تاریخ قیام مهدی منطبق باشد. در صبح 20 نوامبر 1979 میلادی، هنگامی که، امام جماعت مسجد الحرام در حال آماده شدن برای برپایی نماز جماعت، برای پنجاه هزار عبادت کننده، در آخرین روز حج بود، شورشیان، اسلحه‌های خود را بیرون آوردند، دروازه‌ها را بستند و چند مأمور را کشتند. تعداد این افراد، پانصد نفر تخمین زده می‌شد. همچنین چهارصد تا پانصد نفر از حجاج نیز به کمک این گروه پیوستند. در همان زمان، گروه سعودی بن لادن، در حال نوسازی مسجد بود. یکی از کارکنان این شرکت، پیش از آنکه شورشیان سیم های تلفن را قطع کنند، موضوع را به ریاست شرکت گزارش داد و آن‌ها نیز به اطلاع ملک خالد رساندند. شورشیان، بیشتر گروگان‌ها را آزاد می‌کردند. نیروهای امنیتی، برای حمله به شورشیان، به اجازه‌ی علمای مذهبی نیاز داشتند؛ زیرا در اسلام، از اعمال خشونت در مسجدالحرام، نهی شده است. نیروهای امنیتی، پس از اجازه و فتوای علمای مذهبی، کوشیدند وارد مسجد شوند. ولی ناموفق بودند. در نهایت سه تن از نیروهای کماندویی فرانسوی، برای این مأموریت در نظر گرفته شدند. از آنجا که ورود غیر مسلمان به مسجد ممنوع بود، نیروهای فرانسوی، طی مراسمی تشریفاتی در عربستان، به اسلام گرویدند. پس از دو هفته، شورشیان تسلیم شدند. در این حادثه، 127 تن از نیروهای امنیتی و 250 تن از نیروهای شورشی کشته شدند. دولت عربستان برای اطلاع رسانی این حادثه، کوشش چندانی نکرد و ترسید که افکار عمومی را به قیام های مشابهی علیه خود تحریک کند. از این رو در رسانه‌های خود خبر حمله جهیمان و انگیزه‌ی او را سانسور کردند. اما در این میان، یاروسلاو تورفیفوف، روزنامه نگار آمریکایی اوکراینی تبار، ناصر الحزیمی و توماس هیگهامر توانستند با تحقیقات جالب و خواندنی خود، داستان هجوم جهیمان را به مسجدالحرام، به شایستگی، بازتعریف کنند. کتاب حاضر که در بردارنده‌ی سه اثر به نام های «حصر مکه»، «ایام مع جهیمان»، و «حتی لایعود الجهیمان» از نویسندگان یاد شده است، به تحلیل این واقعه ~~می پردازد~~.<ref> [https://www.historylib.com/books/2393 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>		تصرف مسجدالحرام، در 20 نوامبر 1989 میلادی، برابر با 29 آبان 1358 شمسی، پس از حمله و اشغال مسجدالحرام، و گروگان گیری حجاج، به دست یک گروه مسلح بنیادگرای اسلامی و مخالف دولت عربستان سعودی، صورت گرفت. این گروه معتقد بودند که محمد عبدالله القحطانی، منجی اسلام یا همان مهدی موعود است و همه باید از او اطاعت کنند. این رویداد، بسیاری از مسلمانان را شوکه کرد. بسیاری از حجاج به گروگان گرفته شدند و تعدادی از گروگان گیران، نیروهای امنیتی و گروگان ها، در تیراندازی های طرفین درگیری، کشته شدند. دولت عربستان، پس از این حادثه، سختگیری های مذهبی را افزایش داد. این اقدام به رهبری جهیمان بن حمد بن سیف العتیبی، انجام گرفت. او معتقد بود که شوهر خواهرش همان مهدی موعود است. او برای اثبات گفته‌های خود، از احادیثی سخن می گفت که در آن، بازگشت مهدی موعود پیشگویی شده بود. این گروه، اولین روز سال 1400 قمری (20 نوامبر 1979م) را برای تصرف مسجدالحرام برگزیدند، تا بر بعضی از احادیث درباره‌ی تاریخ قیام مهدی منطبق باشد. در صبح 20 نوامبر 1979 میلادی، هنگامی که، امام جماعت مسجد الحرام در حال آماده شدن برای برپایی نماز جماعت، برای پنجاه هزار عبادت کننده، در آخرین روز حج بود، شورشیان، اسلحه‌های خود را بیرون آوردند، دروازه‌ها را بستند و چند مأمور را کشتند. تعداد این افراد، پانصد نفر تخمین زده می‌شد. همچنین چهارصد تا پانصد نفر از حجاج نیز به کمک این گروه پیوستند. در همان زمان، گروه سعودی بن لادن، در حال نوسازی مسجد بود. یکی از کارکنان این شرکت، پیش از آنکه شورشیان سیم های تلفن را قطع کنند، موضوع را به ریاست شرکت گزارش داد و آن‌ها نیز به اطلاع ملک خالد رساندند. شورشیان، بیشتر گروگان‌ها را آزاد می‌کردند. نیروهای امنیتی، برای حمله به شورشیان، به اجازه‌ی علمای مذهبی نیاز داشتند؛ زیرا در اسلام، از اعمال خشونت در مسجدالحرام، نهی شده است. نیروهای امنیتی، پس از اجازه و فتوای علمای مذهبی، کوشیدند وارد مسجد شوند. ولی ناموفق بودند. در نهایت سه تن از نیروهای کماندویی فرانسوی، برای این مأموریت در نظر گرفته شدند. از آنجا که ورود غیر مسلمان به مسجد ممنوع بود، نیروهای فرانسوی، طی مراسمی تشریفاتی در عربستان، به اسلام گرویدند. پس از دو هفته، شورشیان تسلیم شدند. در این حادثه، 127 تن از نیروهای امنیتی و 250 تن از نیروهای شورشی کشته شدند. دولت عربستان برای اطلاع رسانی این حادثه، کوشش چندانی نکرد و ترسید که افکار عمومی را به قیام های مشابهی علیه خود تحریک کند. از این رو در رسانه‌های خود خبر حمله جهیمان و انگیزه‌ی او را سانسور کردند. اما در این میان، یاروسلاو تورفیفوف، روزنامه نگار آمریکایی اوکراینی تبار، ناصر الحزیمی و توماس هیگهامر توانستند با تحقیقات جالب و خواندنی خود، داستان هجوم جهیمان را به مسجدالحرام، به شایستگی، بازتعریف کنند. کتاب حاضر که در بردارنده‌ی سه اثر به نام های «حصر مکه»، «ایام مع جهیمان»، و «حتی لایعود الجهیمان» از نویسندگان یاد شده است، به تحلیل این واقعه می‌پردازد.<ref> [https://www.historylib.com/books/2393 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>

	==پانويس ==		==پانويس ==

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ه ها ' به 'ه‌ها '

2024-04-08T08:30:12Z

جایگزینی متن - 'ه ها ' به 'ه‌ها '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۰
خط ۴۰:		خط ۴۰:

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==
	تصرف مسجدالحرام، در 20 نوامبر 1989 میلادی، برابر با 29 آبان 1358 شمسی، پس از حمله و اشغال مسجدالحرام، و گروگان گیری حجاج، به دست یک گروه مسلح بنیادگرای اسلامی و مخالف دولت عربستان سعودی، صورت گرفت. این گروه معتقد بودند که محمد عبدالله القحطانی، منجی اسلام یا همان مهدی موعود است و همه باید از او اطاعت کنند. این رویداد، بسیاری از مسلمانان را شوکه کرد. بسیاری از حجاج به گروگان گرفته شدند و تعدادی از گروگان گیران، نیروهای امنیتی و گروگان ها، در تیراندازی های طرفین درگیری، کشته شدند. دولت عربستان، پس از این حادثه، سختگیری های مذهبی را افزایش داد. این اقدام به رهبری جهیمان بن حمد بن سیف العتیبی، انجام گرفت. او معتقد بود که شوهر خواهرش همان مهدی موعود است. او برای اثبات گفته‌های خود، از احادیثی سخن می گفت که در آن، بازگشت مهدی موعود پیشگویی شده بود. این گروه، اولین روز سال 1400 قمری (20 نوامبر 1979م) را برای تصرف مسجدالحرام برگزیدند، تا بر بعضی از احادیث درباره‌ی تاریخ قیام مهدی منطبق باشد. در صبح 20 نوامبر 1979 میلادی، هنگامی که، امام جماعت مسجد الحرام در حال آماده شدن برای برپایی نماز جماعت، برای پنجاه هزار عبادت کننده، در آخرین روز حج بود، شورشیان، اسلحه‌های خود را بیرون آوردند، ~~دروازه ها~~ را بستند و چند مأمور را کشتند. تعداد این افراد، پانصد نفر تخمین زده می‌شد. همچنین چهارصد تا پانصد نفر از حجاج نیز به کمک این گروه پیوستند. در همان زمان، گروه سعودی بن لادن، در حال نوسازی مسجد بود. یکی از کارکنان این شرکت، پیش از آنکه شورشیان سیم های تلفن را قطع کنند، موضوع را به ریاست شرکت گزارش داد و آن‌ها نیز به اطلاع ملک خالد رساندند. شورشیان، بیشتر گروگان‌ها را آزاد می‌کردند. نیروهای امنیتی، برای حمله به شورشیان، به اجازه‌ی علمای مذهبی نیاز داشتند؛ زیرا در اسلام، از اعمال خشونت در مسجدالحرام، نهی شده است. نیروهای امنیتی، پس از اجازه و فتوای علمای مذهبی، کوشیدند وارد مسجد شوند. ولی ناموفق بودند. در نهایت سه تن از نیروهای کماندویی فرانسوی، برای این مأموریت در نظر گرفته شدند. از آنجا که ورود غیر مسلمان به مسجد ممنوع بود، نیروهای فرانسوی، طی مراسمی تشریفاتی در عربستان، به اسلام گرویدند. پس از دو هفته، شورشیان تسلیم شدند. در این حادثه، 127 تن از نیروهای امنیتی و 250 تن از نیروهای شورشی کشته شدند. دولت عربستان برای اطلاع رسانی این حادثه، کوشش چندانی نکرد و ترسید که افکار عمومی را به قیام های مشابهی علیه خود تحریک کند. از این رو در رسانه‌های خود خبر حمله جهیمان و انگیزه‌ی او را سانسور کردند. اما در این میان، یاروسلاو تورفیفوف، روزنامه نگار آمریکایی اوکراینی تبار، ناصر الحزیمی و توماس هیگهامر توانستند با تحقیقات جالب و خواندنی خود، داستان هجوم جهیمان را به مسجدالحرام، به شایستگی، بازتعریف کنند. کتاب حاضر که در بردارنده‌ی سه اثر به نام های «حصر مکه»، «ایام مع جهیمان»، و «حتی لایعود الجهیمان» از نویسندگان یاد شده است، به تحلیل این واقعه می پردازد.<ref> [https://www.historylib.com/books/2393 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>		تصرف مسجدالحرام، در 20 نوامبر 1989 میلادی، برابر با 29 آبان 1358 شمسی، پس از حمله و اشغال مسجدالحرام، و گروگان گیری حجاج، به دست یک گروه مسلح بنیادگرای اسلامی و مخالف دولت عربستان سعودی، صورت گرفت. این گروه معتقد بودند که محمد عبدالله القحطانی، منجی اسلام یا همان مهدی موعود است و همه باید از او اطاعت کنند. این رویداد، بسیاری از مسلمانان را شوکه کرد. بسیاری از حجاج به گروگان گرفته شدند و تعدادی از گروگان گیران، نیروهای امنیتی و گروگان ها، در تیراندازی های طرفین درگیری، کشته شدند. دولت عربستان، پس از این حادثه، سختگیری های مذهبی را افزایش داد. این اقدام به رهبری جهیمان بن حمد بن سیف العتیبی، انجام گرفت. او معتقد بود که شوهر خواهرش همان مهدی موعود است. او برای اثبات گفته‌های خود، از احادیثی سخن می گفت که در آن، بازگشت مهدی موعود پیشگویی شده بود. این گروه، اولین روز سال 1400 قمری (20 نوامبر 1979م) را برای تصرف مسجدالحرام برگزیدند، تا بر بعضی از احادیث درباره‌ی تاریخ قیام مهدی منطبق باشد. در صبح 20 نوامبر 1979 میلادی، هنگامی که، امام جماعت مسجد الحرام در حال آماده شدن برای برپایی نماز جماعت، برای پنجاه هزار عبادت کننده، در آخرین روز حج بود، شورشیان، اسلحه‌های خود را بیرون آوردند، دروازه‌ها را بستند و چند مأمور را کشتند. تعداد این افراد، پانصد نفر تخمین زده می‌شد. همچنین چهارصد تا پانصد نفر از حجاج نیز به کمک این گروه پیوستند. در همان زمان، گروه سعودی بن لادن، در حال نوسازی مسجد بود. یکی از کارکنان این شرکت، پیش از آنکه شورشیان سیم های تلفن را قطع کنند، موضوع را به ریاست شرکت گزارش داد و آن‌ها نیز به اطلاع ملک خالد رساندند. شورشیان، بیشتر گروگان‌ها را آزاد می‌کردند. نیروهای امنیتی، برای حمله به شورشیان، به اجازه‌ی علمای مذهبی نیاز داشتند؛ زیرا در اسلام، از اعمال خشونت در مسجدالحرام، نهی شده است. نیروهای امنیتی، پس از اجازه و فتوای علمای مذهبی، کوشیدند وارد مسجد شوند. ولی ناموفق بودند. در نهایت سه تن از نیروهای کماندویی فرانسوی، برای این مأموریت در نظر گرفته شدند. از آنجا که ورود غیر مسلمان به مسجد ممنوع بود، نیروهای فرانسوی، طی مراسمی تشریفاتی در عربستان، به اسلام گرویدند. پس از دو هفته، شورشیان تسلیم شدند. در این حادثه، 127 تن از نیروهای امنیتی و 250 تن از نیروهای شورشی کشته شدند. دولت عربستان برای اطلاع رسانی این حادثه، کوشش چندانی نکرد و ترسید که افکار عمومی را به قیام های مشابهی علیه خود تحریک کند. از این رو در رسانه‌های خود خبر حمله جهیمان و انگیزه‌ی او را سانسور کردند. اما در این میان، یاروسلاو تورفیفوف، روزنامه نگار آمریکایی اوکراینی تبار، ناصر الحزیمی و توماس هیگهامر توانستند با تحقیقات جالب و خواندنی خود، داستان هجوم جهیمان را به مسجدالحرام، به شایستگی، بازتعریف کنند. کتاب حاضر که در بردارنده‌ی سه اثر به نام های «حصر مکه»، «ایام مع جهیمان»، و «حتی لایعود الجهیمان» از نویسندگان یاد شده است، به تحلیل این واقعه می پردازد.<ref> [https://www.historylib.com/books/2393 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>

	==پانويس ==		==پانويس ==

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ن ها ' به 'ن‌ها '

2024-04-08T08:30:09Z

جایگزینی متن - 'ن ها ' به 'ن‌ها '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۰
خط ۴۰:		خط ۴۰:

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==
	تصرف مسجدالحرام، در 20 نوامبر 1989 میلادی، برابر با 29 آبان 1358 شمسی، پس از حمله و اشغال مسجدالحرام، و گروگان گیری حجاج، به دست یک گروه مسلح بنیادگرای اسلامی و مخالف دولت عربستان سعودی، صورت گرفت. این گروه معتقد بودند که محمد عبدالله القحطانی، منجی اسلام یا همان مهدی موعود است و همه باید از او اطاعت کنند. این رویداد، بسیاری از مسلمانان را شوکه کرد. بسیاری از حجاج به گروگان گرفته شدند و تعدادی از گروگان گیران، نیروهای امنیتی و گروگان ها، در تیراندازی های طرفین درگیری، کشته شدند. دولت عربستان، پس از این حادثه، سختگیری های مذهبی را افزایش داد. این اقدام به رهبری جهیمان بن حمد بن سیف العتیبی، انجام گرفت. او معتقد بود که شوهر خواهرش همان مهدی موعود است. او برای اثبات گفته‌های خود، از احادیثی سخن می گفت که در آن، بازگشت مهدی موعود پیشگویی شده بود. این گروه، اولین روز سال 1400 قمری (20 نوامبر 1979م) را برای تصرف مسجدالحرام برگزیدند، تا بر بعضی از احادیث درباره‌ی تاریخ قیام مهدی منطبق باشد. در صبح 20 نوامبر 1979 میلادی، هنگامی که، امام جماعت مسجد الحرام در حال آماده شدن برای برپایی نماز جماعت، برای پنجاه هزار عبادت کننده، در آخرین روز حج بود، شورشیان، اسلحه‌های خود را بیرون آوردند، دروازه ها را بستند و چند مأمور را کشتند. تعداد این افراد، پانصد نفر تخمین زده می‌شد. همچنین چهارصد تا پانصد نفر از حجاج نیز به کمک این گروه پیوستند. در همان زمان، گروه سعودی بن لادن، در حال نوسازی مسجد بود. یکی از کارکنان این شرکت، پیش از آنکه شورشیان سیم های تلفن را قطع کنند، موضوع را به ریاست شرکت گزارش داد و ~~آن ها~~ نیز به اطلاع ملک خالد رساندند. شورشیان، بیشتر ~~گروگان ها~~ را آزاد می‌کردند. نیروهای امنیتی، برای حمله به شورشیان، به اجازه‌ی علمای مذهبی نیاز داشتند؛ زیرا در اسلام، از اعمال خشونت در مسجدالحرام، نهی شده است. نیروهای امنیتی، پس از اجازه و فتوای علمای مذهبی، کوشیدند وارد مسجد شوند. ولی ناموفق بودند. در نهایت سه تن از نیروهای کماندویی فرانسوی، برای این مأموریت در نظر گرفته شدند. از آنجا که ورود غیر مسلمان به مسجد ممنوع بود، نیروهای فرانسوی، طی مراسمی تشریفاتی در عربستان، به اسلام گرویدند. پس از دو هفته، شورشیان تسلیم شدند. در این حادثه، 127 تن از نیروهای امنیتی و 250 تن از نیروهای شورشی کشته شدند. دولت عربستان برای اطلاع رسانی این حادثه، کوشش چندانی نکرد و ترسید که افکار عمومی را به قیام های مشابهی علیه خود تحریک کند. از این رو در رسانه‌های خود خبر حمله جهیمان و انگیزه‌ی او را سانسور کردند. اما در این میان، یاروسلاو تورفیفوف، روزنامه نگار آمریکایی اوکراینی تبار، ناصر الحزیمی و توماس هیگهامر توانستند با تحقیقات جالب و خواندنی خود، داستان هجوم جهیمان را به مسجدالحرام، به شایستگی، بازتعریف کنند. کتاب حاضر که در بردارنده‌ی سه اثر به نام های «حصر مکه»، «ایام مع جهیمان»، و «حتی لایعود الجهیمان» از نویسندگان یاد شده است، به تحلیل این واقعه می پردازد.<ref> [https://www.historylib.com/books/2393 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>		تصرف مسجدالحرام، در 20 نوامبر 1989 میلادی، برابر با 29 آبان 1358 شمسی، پس از حمله و اشغال مسجدالحرام، و گروگان گیری حجاج، به دست یک گروه مسلح بنیادگرای اسلامی و مخالف دولت عربستان سعودی، صورت گرفت. این گروه معتقد بودند که محمد عبدالله القحطانی، منجی اسلام یا همان مهدی موعود است و همه باید از او اطاعت کنند. این رویداد، بسیاری از مسلمانان را شوکه کرد. بسیاری از حجاج به گروگان گرفته شدند و تعدادی از گروگان گیران، نیروهای امنیتی و گروگان ها، در تیراندازی های طرفین درگیری، کشته شدند. دولت عربستان، پس از این حادثه، سختگیری های مذهبی را افزایش داد. این اقدام به رهبری جهیمان بن حمد بن سیف العتیبی، انجام گرفت. او معتقد بود که شوهر خواهرش همان مهدی موعود است. او برای اثبات گفته‌های خود، از احادیثی سخن می گفت که در آن، بازگشت مهدی موعود پیشگویی شده بود. این گروه، اولین روز سال 1400 قمری (20 نوامبر 1979م) را برای تصرف مسجدالحرام برگزیدند، تا بر بعضی از احادیث درباره‌ی تاریخ قیام مهدی منطبق باشد. در صبح 20 نوامبر 1979 میلادی، هنگامی که، امام جماعت مسجد الحرام در حال آماده شدن برای برپایی نماز جماعت، برای پنجاه هزار عبادت کننده، در آخرین روز حج بود، شورشیان، اسلحه‌های خود را بیرون آوردند، دروازه ها را بستند و چند مأمور را کشتند. تعداد این افراد، پانصد نفر تخمین زده می‌شد. همچنین چهارصد تا پانصد نفر از حجاج نیز به کمک این گروه پیوستند. در همان زمان، گروه سعودی بن لادن، در حال نوسازی مسجد بود. یکی از کارکنان این شرکت، پیش از آنکه شورشیان سیم های تلفن را قطع کنند، موضوع را به ریاست شرکت گزارش داد و آن‌ها نیز به اطلاع ملک خالد رساندند. شورشیان، بیشتر گروگان‌ها را آزاد می‌کردند. نیروهای امنیتی، برای حمله به شورشیان، به اجازه‌ی علمای مذهبی نیاز داشتند؛ زیرا در اسلام، از اعمال خشونت در مسجدالحرام، نهی شده است. نیروهای امنیتی، پس از اجازه و فتوای علمای مذهبی، کوشیدند وارد مسجد شوند. ولی ناموفق بودند. در نهایت سه تن از نیروهای کماندویی فرانسوی، برای این مأموریت در نظر گرفته شدند. از آنجا که ورود غیر مسلمان به مسجد ممنوع بود، نیروهای فرانسوی، طی مراسمی تشریفاتی در عربستان، به اسلام گرویدند. پس از دو هفته، شورشیان تسلیم شدند. در این حادثه، 127 تن از نیروهای امنیتی و 250 تن از نیروهای شورشی کشته شدند. دولت عربستان برای اطلاع رسانی این حادثه، کوشش چندانی نکرد و ترسید که افکار عمومی را به قیام های مشابهی علیه خود تحریک کند. از این رو در رسانه‌های خود خبر حمله جهیمان و انگیزه‌ی او را سانسور کردند. اما در این میان، یاروسلاو تورفیفوف، روزنامه نگار آمریکایی اوکراینی تبار، ناصر الحزیمی و توماس هیگهامر توانستند با تحقیقات جالب و خواندنی خود، داستان هجوم جهیمان را به مسجدالحرام، به شایستگی، بازتعریف کنند. کتاب حاضر که در بردارنده‌ی سه اثر به نام های «حصر مکه»، «ایام مع جهیمان»، و «حتی لایعود الجهیمان» از نویسندگان یاد شده است، به تحلیل این واقعه می پردازد.<ref> [https://www.historylib.com/books/2393 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>

	==پانويس ==		==پانويس ==

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' می کرد' به ' می‌کرد'

2024-04-08T08:28:30Z

جایگزینی متن - ' می کرد' به ' می‌کرد'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۸
خط ۴۰:		خط ۴۰:

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==
	تصرف مسجدالحرام، در 20 نوامبر 1989 میلادی، برابر با 29 آبان 1358 شمسی، پس از حمله و اشغال مسجدالحرام، و گروگان گیری حجاج، به دست یک گروه مسلح بنیادگرای اسلامی و مخالف دولت عربستان سعودی، صورت گرفت. این گروه معتقد بودند که محمد عبدالله القحطانی، منجی اسلام یا همان مهدی موعود است و همه باید از او اطاعت کنند. این رویداد، بسیاری از مسلمانان را شوکه کرد. بسیاری از حجاج به گروگان گرفته شدند و تعدادی از گروگان گیران، نیروهای امنیتی و گروگان ها، در تیراندازی های طرفین درگیری، کشته شدند. دولت عربستان، پس از این حادثه، سختگیری های مذهبی را افزایش داد. این اقدام به رهبری جهیمان بن حمد بن سیف العتیبی، انجام گرفت. او معتقد بود که شوهر خواهرش همان مهدی موعود است. او برای اثبات گفته‌های خود، از احادیثی سخن می گفت که در آن، بازگشت مهدی موعود پیشگویی شده بود. این گروه، اولین روز سال 1400 قمری (20 نوامبر 1979م) را برای تصرف مسجدالحرام برگزیدند، تا بر بعضی از احادیث درباره‌ی تاریخ قیام مهدی منطبق باشد. در صبح 20 نوامبر 1979 میلادی، هنگامی که، امام جماعت مسجد الحرام در حال آماده شدن برای برپایی نماز جماعت، برای پنجاه هزار عبادت کننده، در آخرین روز حج بود، شورشیان، اسلحه‌های خود را بیرون آوردند، دروازه ها را بستند و چند مأمور را کشتند. تعداد این افراد، پانصد نفر تخمین زده می‌شد. همچنین چهارصد تا پانصد نفر از حجاج نیز به کمک این گروه پیوستند. در همان زمان، گروه سعودی بن لادن، در حال نوسازی مسجد بود. یکی از کارکنان این شرکت، پیش از آنکه شورشیان سیم های تلفن را قطع کنند، موضوع را به ریاست شرکت گزارش داد و آن ها نیز به اطلاع ملک خالد رساندند. شورشیان، بیشتر گروگان ها را آزاد ~~می کردند~~. نیروهای امنیتی، برای حمله به شورشیان، به اجازه‌ی علمای مذهبی نیاز داشتند؛ زیرا در اسلام، از اعمال خشونت در مسجدالحرام، نهی شده است. نیروهای امنیتی، پس از اجازه و فتوای علمای مذهبی، کوشیدند وارد مسجد شوند. ولی ناموفق بودند. در نهایت سه تن از نیروهای کماندویی فرانسوی، برای این مأموریت در نظر گرفته شدند. از آنجا که ورود غیر مسلمان به مسجد ممنوع بود، نیروهای فرانسوی، طی مراسمی تشریفاتی در عربستان، به اسلام گرویدند. پس از دو هفته، شورشیان تسلیم شدند. در این حادثه، 127 تن از نیروهای امنیتی و 250 تن از نیروهای شورشی کشته شدند. دولت عربستان برای اطلاع رسانی این حادثه، کوشش چندانی نکرد و ترسید که افکار عمومی را به قیام های مشابهی علیه خود تحریک کند. از این رو در رسانه‌های خود خبر حمله جهیمان و انگیزه‌ی او را سانسور کردند. اما در این میان، یاروسلاو تورفیفوف، روزنامه نگار آمریکایی اوکراینی تبار، ناصر الحزیمی و توماس هیگهامر توانستند با تحقیقات جالب و خواندنی خود، داستان هجوم جهیمان را به مسجدالحرام، به شایستگی، بازتعریف کنند. کتاب حاضر که در بردارنده‌ی سه اثر به نام های «حصر مکه»، «ایام مع جهیمان»، و «حتی لایعود الجهیمان» از نویسندگان یاد شده است، به تحلیل این واقعه می پردازد.<ref> [https://www.historylib.com/books/2393 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>		تصرف مسجدالحرام، در 20 نوامبر 1989 میلادی، برابر با 29 آبان 1358 شمسی، پس از حمله و اشغال مسجدالحرام، و گروگان گیری حجاج، به دست یک گروه مسلح بنیادگرای اسلامی و مخالف دولت عربستان سعودی، صورت گرفت. این گروه معتقد بودند که محمد عبدالله القحطانی، منجی اسلام یا همان مهدی موعود است و همه باید از او اطاعت کنند. این رویداد، بسیاری از مسلمانان را شوکه کرد. بسیاری از حجاج به گروگان گرفته شدند و تعدادی از گروگان گیران، نیروهای امنیتی و گروگان ها، در تیراندازی های طرفین درگیری، کشته شدند. دولت عربستان، پس از این حادثه، سختگیری های مذهبی را افزایش داد. این اقدام به رهبری جهیمان بن حمد بن سیف العتیبی، انجام گرفت. او معتقد بود که شوهر خواهرش همان مهدی موعود است. او برای اثبات گفته‌های خود، از احادیثی سخن می گفت که در آن، بازگشت مهدی موعود پیشگویی شده بود. این گروه، اولین روز سال 1400 قمری (20 نوامبر 1979م) را برای تصرف مسجدالحرام برگزیدند، تا بر بعضی از احادیث درباره‌ی تاریخ قیام مهدی منطبق باشد. در صبح 20 نوامبر 1979 میلادی، هنگامی که، امام جماعت مسجد الحرام در حال آماده شدن برای برپایی نماز جماعت، برای پنجاه هزار عبادت کننده، در آخرین روز حج بود، شورشیان، اسلحه‌های خود را بیرون آوردند، دروازه ها را بستند و چند مأمور را کشتند. تعداد این افراد، پانصد نفر تخمین زده می‌شد. همچنین چهارصد تا پانصد نفر از حجاج نیز به کمک این گروه پیوستند. در همان زمان، گروه سعودی بن لادن، در حال نوسازی مسجد بود. یکی از کارکنان این شرکت، پیش از آنکه شورشیان سیم های تلفن را قطع کنند، موضوع را به ریاست شرکت گزارش داد و آن ها نیز به اطلاع ملک خالد رساندند. شورشیان، بیشتر گروگان ها را آزاد می‌کردند. نیروهای امنیتی، برای حمله به شورشیان، به اجازه‌ی علمای مذهبی نیاز داشتند؛ زیرا در اسلام، از اعمال خشونت در مسجدالحرام، نهی شده است. نیروهای امنیتی، پس از اجازه و فتوای علمای مذهبی، کوشیدند وارد مسجد شوند. ولی ناموفق بودند. در نهایت سه تن از نیروهای کماندویی فرانسوی، برای این مأموریت در نظر گرفته شدند. از آنجا که ورود غیر مسلمان به مسجد ممنوع بود، نیروهای فرانسوی، طی مراسمی تشریفاتی در عربستان، به اسلام گرویدند. پس از دو هفته، شورشیان تسلیم شدند. در این حادثه، 127 تن از نیروهای امنیتی و 250 تن از نیروهای شورشی کشته شدند. دولت عربستان برای اطلاع رسانی این حادثه، کوشش چندانی نکرد و ترسید که افکار عمومی را به قیام های مشابهی علیه خود تحریک کند. از این رو در رسانه‌های خود خبر حمله جهیمان و انگیزه‌ی او را سانسور کردند. اما در این میان، یاروسلاو تورفیفوف، روزنامه نگار آمریکایی اوکراینی تبار، ناصر الحزیمی و توماس هیگهامر توانستند با تحقیقات جالب و خواندنی خود، داستان هجوم جهیمان را به مسجدالحرام، به شایستگی، بازتعریف کنند. کتاب حاضر که در بردارنده‌ی سه اثر به نام های «حصر مکه»، «ایام مع جهیمان»، و «حتی لایعود الجهیمان» از نویسندگان یاد شده است، به تحلیل این واقعه می پردازد.<ref> [https://www.historylib.com/books/2393 ر.ک: کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران] </ref>

	==پانويس ==		==پانويس ==