لمعة الاعتقاد الهادي إلی سبيل الرشاد - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'لـ' به 'ل'

2022-01-19T20:33:11Z

جایگزینی متن - 'لـ' به 'ل'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۰۳
خط ۲:		خط ۲:
	\| تصویر =NUR14747J1.jpg		\| تصویر =NUR14747J1.jpg
	\| عنوان =لمعة الاعتقاد الهادي إلی سبيل الرشاد		\| عنوان =لمعة الاعتقاد الهادي إلی سبيل الرشاد
	\| عنوان‌های دیگر =~~الـهادي~~ الي سيبل الرشاد		\| عنوان‌های دیگر =الهادي الي سيبل الرشاد
	\| پدیدآوران =		\| پدیدآوران =
	[[ابن قدامه، عبدالله بن احمد]] (نویسنده)		[[ابن قدامه، عبدالله بن احمد]] (نویسنده)
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	\| چاپ =1		\| چاپ =1
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =14747
	\| کتابخوان همراه نور =14747		\| کتابخوان همراه نور =14747
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۴۲

2021-06-17T08:42:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۱۲
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	}}		}}

	'''لمعة الاعتقاد الهادي إلی سبيل الرشاد'''، اثر ابن قدامه مقدسی (541-620ق)، کتابی است اعتقادی در موضوع خداوند و پیامبر که بر اساس ظاهر آیات و روایات نوشته شده است.		'''لمعة الاعتقاد الهادي إلی سبيل الرشاد'''، اثر [[ابن قدامه، عبدالله بن احمد\|ابن قدامه مقدسی]] (541-620ق)، کتابی است اعتقادی در موضوع خداوند و پیامبر که بر اساس ظاهر آیات و روایات نوشته شده است.

	==ساختار==		==ساختار==
خط ۴۹:		خط ۴۹:

	==پانویس==		==پانویس==
	<references/>		<references />

	==منابع مقاله==		==منابع مقاله==

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - '==وابسته‌ها== ' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} '

2020-12-10T17:57:53Z

جایگزینی متن - '==وابسته‌ها== ' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۲۱:۲۷
خط ۵۶:		خط ۵۶:

	==وابسته‌ها==		==وابسته‌ها==
			{{وابسته‌ها}}


	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'رده:سال97-1اردیبهشت الی31' به ''

2020-06-14T14:04:37Z

جایگزینی متن - 'رده:سال97-1اردیبهشت الی31' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۳۴
خط ۶۰:		خط ۶۰:

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]



	~~[[رده:سال97-1اردیبهشت الی31]]~~

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'رده:25 فروردین الی 24 اردیبهشت' به ''

2020-06-14T12:21:55Z

جایگزینی متن - 'رده:25 فروردین الی 24 اردیبهشت' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۵۱
خط ۶۱:		خط ۶۱:
	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]

	~~[[رده:25 فروردین الی 24 اردیبهشت]]~~

	[[رده:سال97-1اردیبهشت الی31]]		[[رده:سال97-1اردیبهشت الی31]]

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'ک‎ا' به 'ک‌ا'

2019-09-11T01:09:59Z

جایگزینی متن - 'ک‎ا' به 'ک‌ا'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۴:۳۹
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =
			\| کتابخوان همراه نور =14747
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
	\| پس از =		\| پس از =
خط ۳۸:		خط ۳۹:
	نویسنده، معتقد است که خداوند در قیامت قابل رؤیت است. مؤمنان، پروردگارشان را با چشمانشان می‌بینند و او را زیارت می‌کنند و با او هم‌کلام می‌شوند و خداوند در این‌باره در قرآن فرموده: '''وُجُوهٌ يوْمَئِذٍ نٰاضِرَةٌ إِلىٰ رَبِّهٰا نٰاظِرَةٌ''' (سوره قیامت: 22-23)؛ «در آن روز چهره‌هایی شادند؛ به‌سوی پروردگارشان می‌نگرند». علاوه بر این پیامبر نیز فرموده است: به‌زودی پروردگارتان را می‌بینید؛ همان ‎طور که ماه را می‌بینید و در رؤیت او با همدیگر تصادم نمی‌کنید<ref>ر.ک: همان، ص13</ref>.		نویسنده، معتقد است که خداوند در قیامت قابل رؤیت است. مؤمنان، پروردگارشان را با چشمانشان می‌بینند و او را زیارت می‌کنند و با او هم‌کلام می‌شوند و خداوند در این‌باره در قرآن فرموده: '''وُجُوهٌ يوْمَئِذٍ نٰاضِرَةٌ إِلىٰ رَبِّهٰا نٰاظِرَةٌ''' (سوره قیامت: 22-23)؛ «در آن روز چهره‌هایی شادند؛ به‌سوی پروردگارشان می‌نگرند». علاوه بر این پیامبر نیز فرموده است: به‌زودی پروردگارتان را می‌بینید؛ همان ‎طور که ماه را می‌بینید و در رؤیت او با همدیگر تصادم نمی‌کنید<ref>ر.ک: همان، ص13</ref>.

	ایشان در تعریف ایمان گفته که ایمان اقرار با زبان، عمل با ارکان و اعضای بدن و اعتقاد با قلب است. طاعت و بندگی موجب ازدیاد ایمان و عصیان باعث کم شدن آن می‌شود<ref>ر.ک: همان، ص15</ref>. علاوه بر ایمان به خدا، ایمان به هر آنچه پیامبر به ما فرموده و از طریق صحیح به دست ما رسیده است، واجب است؛ حال فرق نمی‌کند آنچه آن حضرت فرموده، در درک ما بگنجد یا اینکه ما به آن جاهل باشیم و از حقیقت آن مطلع نباشیم؛ همچون اینکه ~~ملک‎الموت~~ زمانی که می‌خواست حضرت موسی را قبض روح کند، او ~~ملک‎الموت~~ را سیلی زد و دیده او را برکند و او به نزد پروردگارش برگشت و خداوند چشمش را دوباره برگرداند و نیز مواردی همچون خروج دجال، نزول حضرت عیسی، خروج یأجوج و مأجوج، خروج دابة الأرض، طلوع آفتاب از مغرب و امثال این موارد که با سند صحیح رسیده است<ref>ر.ک: همان، ص15-16</ref>.		ایشان در تعریف ایمان گفته که ایمان اقرار با زبان، عمل با ارکان و اعضای بدن و اعتقاد با قلب است. طاعت و بندگی موجب ازدیاد ایمان و عصیان باعث کم شدن آن می‌شود<ref>ر.ک: همان، ص15</ref>. علاوه بر ایمان به خدا، ایمان به هر آنچه پیامبر به ما فرموده و از طریق صحیح به دست ما رسیده است، واجب است؛ حال فرق نمی‌کند آنچه آن حضرت فرموده، در درک ما بگنجد یا اینکه ما به آن جاهل باشیم و از حقیقت آن مطلع نباشیم؛ همچون اینکه ملک‌الموت زمانی که می‌خواست حضرت موسی را قبض روح کند، او ملک‌الموت را سیلی زد و دیده او را برکند و او به نزد پروردگارش برگشت و خداوند چشمش را دوباره برگرداند و نیز مواردی همچون خروج دجال، نزول حضرت عیسی، خروج یأجوج و مأجوج، خروج دابة الأرض، طلوع آفتاب از مغرب و امثال این موارد که با سند صحیح رسیده است<ref>ر.ک: همان، ص15-16</ref>.

	او درباره پیامبر می‌گوید: او خاتم پیامبران و سید مرسلین است و ایمان بنده صحیح نیست، مگر اینکه ایمان به رسالت و شهادت به نبوتش دهد. افضل امت پیامبر، آن چهار خلیفه به‎‎ترتیب می‌باشند. در این‌باره عبدالله بن عمر نقل می‌کند که ما در زمان پیامبر چنین می‌گفتیم و پیامبر منکر آن نشد و نیز اینکه اجماع صحابه بر این است که بعد از پیامبر، ابوبکر نسبت به بقیه صحابه مقدم است و با او بیعت نمودند.		او درباره پیامبر می‌گوید: او خاتم پیامبران و سید مرسلین است و ایمان بنده صحیح نیست، مگر اینکه ایمان به رسالت و شهادت به نبوتش دهد. افضل امت پیامبر، آن چهار خلیفه به‎‎ترتیب می‌باشند. در این‌باره عبدالله بن عمر نقل می‌کند که ما در زمان پیامبر چنین می‌گفتیم و پیامبر منکر آن نشد و نیز اینکه اجماع صحابه بر این است که بعد از پیامبر، ابوبکر نسبت به بقیه صحابه مقدم است و با او بیعت نمودند.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'ه‎ز' به 'ه‌ز'

2019-09-08T22:23:05Z

جایگزینی متن - 'ه‎ز' به 'ه‌ز'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۱:۵۳
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	دراین‌بین، قرآن کریم نیز از قبیل کلام خداوند سبحان بشمار می‌رود؛ قرآنی که طبق روایت نبوی، خواندن هر حرف از آن ده حسنه دارد و [[امام على(ع)\|حضرت علی(ع)]] درباره آن فرموده: هرکس به یک حرف آن، کافر شود، همانا به تمام آن کافر شده است<ref>ر.ک: همان، ص11-12</ref>.		دراین‌بین، قرآن کریم نیز از قبیل کلام خداوند سبحان بشمار می‌رود؛ قرآنی که طبق روایت نبوی، خواندن هر حرف از آن ده حسنه دارد و [[امام على(ع)\|حضرت علی(ع)]] درباره آن فرموده: هرکس به یک حرف آن، کافر شود، همانا به تمام آن کافر شده است<ref>ر.ک: همان، ص11-12</ref>.

	نویسنده، معتقد است که خداوند در قیامت قابل رؤیت است. مؤمنان، پروردگارشان را با چشمانشان می‌بینند و او را زیارت می‌کنند و با او هم‌کلام می‌شوند و خداوند در این‌باره در قرآن فرموده: '''وُجُوهٌ يوْمَئِذٍ نٰاضِرَةٌ إِلىٰ رَبِّهٰا نٰاظِرَةٌ''' (سوره قیامت: 22-23)؛ «در آن روز چهره‌هایی شادند؛ به‌سوی پروردگارشان می‌نگرند». علاوه بر این پیامبر نیز فرموده است: ~~به‎زودی~~ پروردگارتان را می‌بینید؛ همان ‎طور که ماه را می‌بینید و در رؤیت او با همدیگر تصادم نمی‌کنید<ref>ر.ک: همان، ص13</ref>.		نویسنده، معتقد است که خداوند در قیامت قابل رؤیت است. مؤمنان، پروردگارشان را با چشمانشان می‌بینند و او را زیارت می‌کنند و با او هم‌کلام می‌شوند و خداوند در این‌باره در قرآن فرموده: '''وُجُوهٌ يوْمَئِذٍ نٰاضِرَةٌ إِلىٰ رَبِّهٰا نٰاظِرَةٌ''' (سوره قیامت: 22-23)؛ «در آن روز چهره‌هایی شادند؛ به‌سوی پروردگارشان می‌نگرند». علاوه بر این پیامبر نیز فرموده است: به‌زودی پروردگارتان را می‌بینید؛ همان ‎طور که ماه را می‌بینید و در رؤیت او با همدیگر تصادم نمی‌کنید<ref>ر.ک: همان، ص13</ref>.

	ایشان در تعریف ایمان گفته که ایمان اقرار با زبان، عمل با ارکان و اعضای بدن و اعتقاد با قلب است. طاعت و بندگی موجب ازدیاد ایمان و عصیان باعث کم شدن آن می‌شود<ref>ر.ک: همان، ص15</ref>. علاوه بر ایمان به خدا، ایمان به هر آنچه پیامبر به ما فرموده و از طریق صحیح به دست ما رسیده است، واجب است؛ حال فرق نمی‌کند آنچه آن حضرت فرموده، در درک ما بگنجد یا اینکه ما به آن جاهل باشیم و از حقیقت آن مطلع نباشیم؛ همچون اینکه ملک‎الموت زمانی که می‌خواست حضرت موسی را قبض روح کند، او ملک‎الموت را سیلی زد و دیده او را برکند و او به نزد پروردگارش برگشت و خداوند چشمش را دوباره برگرداند و نیز مواردی همچون خروج دجال، نزول حضرت عیسی، خروج یأجوج و مأجوج، خروج دابة الأرض، طلوع آفتاب از مغرب و امثال این موارد که با سند صحیح رسیده است<ref>ر.ک: همان، ص15-16</ref>.		ایشان در تعریف ایمان گفته که ایمان اقرار با زبان، عمل با ارکان و اعضای بدن و اعتقاد با قلب است. طاعت و بندگی موجب ازدیاد ایمان و عصیان باعث کم شدن آن می‌شود<ref>ر.ک: همان، ص15</ref>. علاوه بر ایمان به خدا، ایمان به هر آنچه پیامبر به ما فرموده و از طریق صحیح به دست ما رسیده است، واجب است؛ حال فرق نمی‌کند آنچه آن حضرت فرموده، در درک ما بگنجد یا اینکه ما به آن جاهل باشیم و از حقیقت آن مطلع نباشیم؛ همچون اینکه ملک‎الموت زمانی که می‌خواست حضرت موسی را قبض روح کند، او ملک‎الموت را سیلی زد و دیده او را برکند و او به نزد پروردگارش برگشت و خداوند چشمش را دوباره برگرداند و نیز مواردی همچون خروج دجال، نزول حضرت عیسی، خروج یأجوج و مأجوج، خروج دابة الأرض، طلوع آفتاب از مغرب و امثال این موارد که با سند صحیح رسیده است<ref>ر.ک: همان، ص15-16</ref>.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'ن‎ب' به 'ن‌ب'

2019-09-08T22:04:51Z

جایگزینی متن - 'ن‎ب' به 'ن‌ب'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۱:۳۴
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	ایشان در ادامه با ذکر مطالبی از برخی از علما، لزوم پذیرش نظرات سلف و قبول هر آنچه درباره خداوند در آیات و روایات صحیح مبنی بر جسمانیت خداوند، آمده، تأکید می‌نماید و می‌گوید: نباید این آیات و روایات را رد یا تأویل نمود، بلکه فقط باید آن‌ها را پذیرفت<ref>ر.ک: همان، ص6-9</ref>.		ایشان در ادامه با ذکر مطالبی از برخی از علما، لزوم پذیرش نظرات سلف و قبول هر آنچه درباره خداوند در آیات و روایات صحیح مبنی بر جسمانیت خداوند، آمده، تأکید می‌نماید و می‌گوید: نباید این آیات و روایات را رد یا تأویل نمود، بلکه فقط باید آن‌ها را پذیرفت<ref>ر.ک: همان، ص6-9</ref>.

	ابن قدامه در ابتدای فصول کتاب، از یکی از صفات خداوند به نام متکلم بودن سخن به میان آورده است. او می‌گوید: این صفت یکی از صفات قدیم خداوند است و هر‎کس که خداوند بخواهد از انسان‌ها و ملائکه می‌تواند صدای خداوند را بشنوند. خداوند خود در ~~این‎باره~~ گفته است: '''وَ كلَّمَ اَللّٰهُ مُوسىٰ تَكلِيماً''' (نساء: 164) و یا '''قٰالَ يٰا مُوسىٰ إِنِّي اِصْطَفَيتُك عَلَى اَلنّٰاسِ بِرِسٰالاٰتِي وَ بِكلاٰمِي''' (اعراف: 144). علاوه بر آن روایاتی نیز در این زمینه آمده است؛ همچون روایت عبدالله بن مسعود از پیامبر که آن حضرت فرمود: «زمانی که خداوند با پیامبرش به‌وسیله وحی سخن می‌گوید، اهل آسمان صدای او را می‌شنوند»<ref>ر.ک: متن کتاب، ص10</ref>.		ابن قدامه در ابتدای فصول کتاب، از یکی از صفات خداوند به نام متکلم بودن سخن به میان آورده است. او می‌گوید: این صفت یکی از صفات قدیم خداوند است و هر‎کس که خداوند بخواهد از انسان‌ها و ملائکه می‌تواند صدای خداوند را بشنوند. خداوند خود در این‌باره گفته است: '''وَ كلَّمَ اَللّٰهُ مُوسىٰ تَكلِيماً''' (نساء: 164) و یا '''قٰالَ يٰا مُوسىٰ إِنِّي اِصْطَفَيتُك عَلَى اَلنّٰاسِ بِرِسٰالاٰتِي وَ بِكلاٰمِي''' (اعراف: 144). علاوه بر آن روایاتی نیز در این زمینه آمده است؛ همچون روایت عبدالله بن مسعود از پیامبر که آن حضرت فرمود: «زمانی که خداوند با پیامبرش به‌وسیله وحی سخن می‌گوید، اهل آسمان صدای او را می‌شنوند»<ref>ر.ک: متن کتاب، ص10</ref>.

	~~دراین‎بین،~~ قرآن کریم نیز از قبیل کلام خداوند سبحان بشمار می‌رود؛ قرآنی که طبق روایت نبوی، خواندن هر حرف از آن ده حسنه دارد و [[امام على(ع)\|حضرت علی(ع)]] درباره آن فرموده: هرکس به یک حرف آن، کافر شود، همانا به تمام آن کافر شده است<ref>ر.ک: همان، ص11-12</ref>.		دراین‌بین، قرآن کریم نیز از قبیل کلام خداوند سبحان بشمار می‌رود؛ قرآنی که طبق روایت نبوی، خواندن هر حرف از آن ده حسنه دارد و [[امام على(ع)\|حضرت علی(ع)]] درباره آن فرموده: هرکس به یک حرف آن، کافر شود، همانا به تمام آن کافر شده است<ref>ر.ک: همان، ص11-12</ref>.

	نویسنده، معتقد است که خداوند در قیامت قابل رؤیت است. مؤمنان، پروردگارشان را با چشمانشان می‌بینند و او را زیارت می‌کنند و با او هم‌کلام می‌شوند و خداوند در ~~این‎باره~~ در قرآن فرموده: '''وُجُوهٌ يوْمَئِذٍ نٰاضِرَةٌ إِلىٰ رَبِّهٰا نٰاظِرَةٌ''' (سوره قیامت: 22-23)؛ «در آن روز چهره‌هایی شادند؛ به‌سوی پروردگارشان می‌نگرند». علاوه بر این پیامبر نیز فرموده است: به‎زودی پروردگارتان را می‌بینید؛ همان ‎طور که ماه را می‌بینید و در رؤیت او با همدیگر تصادم نمی‌کنید<ref>ر.ک: همان، ص13</ref>.		نویسنده، معتقد است که خداوند در قیامت قابل رؤیت است. مؤمنان، پروردگارشان را با چشمانشان می‌بینند و او را زیارت می‌کنند و با او هم‌کلام می‌شوند و خداوند در این‌باره در قرآن فرموده: '''وُجُوهٌ يوْمَئِذٍ نٰاضِرَةٌ إِلىٰ رَبِّهٰا نٰاظِرَةٌ''' (سوره قیامت: 22-23)؛ «در آن روز چهره‌هایی شادند؛ به‌سوی پروردگارشان می‌نگرند». علاوه بر این پیامبر نیز فرموده است: به‎زودی پروردگارتان را می‌بینید؛ همان ‎طور که ماه را می‌بینید و در رؤیت او با همدیگر تصادم نمی‌کنید<ref>ر.ک: همان، ص13</ref>.

	ایشان در تعریف ایمان گفته که ایمان اقرار با زبان، عمل با ارکان و اعضای بدن و اعتقاد با قلب است. طاعت و بندگی موجب ازدیاد ایمان و عصیان باعث کم شدن آن می‌شود<ref>ر.ک: همان، ص15</ref>. علاوه بر ایمان به خدا، ایمان به هر آنچه پیامبر به ما فرموده و از طریق صحیح به دست ما رسیده است، واجب است؛ حال فرق نمی‌کند آنچه آن حضرت فرموده، در درک ما بگنجد یا اینکه ما به آن جاهل باشیم و از حقیقت آن مطلع نباشیم؛ همچون اینکه ملک‎الموت زمانی که می‌خواست حضرت موسی را قبض روح کند، او ملک‎الموت را سیلی زد و دیده او را برکند و او به نزد پروردگارش برگشت و خداوند چشمش را دوباره برگرداند و نیز مواردی همچون خروج دجال، نزول حضرت عیسی، خروج یأجوج و مأجوج، خروج دابة الأرض، طلوع آفتاب از مغرب و امثال این موارد که با سند صحیح رسیده است<ref>ر.ک: همان، ص15-16</ref>.		ایشان در تعریف ایمان گفته که ایمان اقرار با زبان، عمل با ارکان و اعضای بدن و اعتقاد با قلب است. طاعت و بندگی موجب ازدیاد ایمان و عصیان باعث کم شدن آن می‌شود<ref>ر.ک: همان، ص15</ref>. علاوه بر ایمان به خدا، ایمان به هر آنچه پیامبر به ما فرموده و از طریق صحیح به دست ما رسیده است، واجب است؛ حال فرق نمی‌کند آنچه آن حضرت فرموده، در درک ما بگنجد یا اینکه ما به آن جاهل باشیم و از حقیقت آن مطلع نباشیم؛ همچون اینکه ملک‎الموت زمانی که می‌خواست حضرت موسی را قبض روح کند، او ملک‎الموت را سیلی زد و دیده او را برکند و او به نزد پروردگارش برگشت و خداوند چشمش را دوباره برگرداند و نیز مواردی همچون خروج دجال، نزول حضرت عیسی، خروج یأجوج و مأجوج، خروج دابة الأرض، طلوع آفتاب از مغرب و امثال این موارد که با سند صحیح رسیده است<ref>ر.ک: همان، ص15-16</ref>.

	او درباره پیامبر می‌گوید: او خاتم پیامبران و سید مرسلین است و ایمان بنده صحیح نیست، مگر اینکه ایمان به رسالت و شهادت به نبوتش دهد. افضل امت پیامبر، آن چهار خلیفه به‎‎ترتیب می‌باشند. در ~~این‎باره~~ عبدالله بن عمر نقل می‌کند که ما در زمان پیامبر چنین می‌گفتیم و پیامبر منکر آن نشد و نیز اینکه اجماع صحابه بر این است که بعد از پیامبر، ابوبکر نسبت به بقیه صحابه مقدم است و با او بیعت نمودند.		او درباره پیامبر می‌گوید: او خاتم پیامبران و سید مرسلین است و ایمان بنده صحیح نیست، مگر اینکه ایمان به رسالت و شهادت به نبوتش دهد. افضل امت پیامبر، آن چهار خلیفه به‎‎ترتیب می‌باشند. در این‌باره عبدالله بن عمر نقل می‌کند که ما در زمان پیامبر چنین می‌گفتیم و پیامبر منکر آن نشد و نیز اینکه اجماع صحابه بر این است که بعد از پیامبر، ابوبکر نسبت به بقیه صحابه مقدم است و با او بیعت نمودند.

	نویسنده در پایان نیز به چند امر مستحبی که از آن به سنت یاد کرده، اشاره نموده است؛ اموری چون دوستی با اصحاب رسول خدا و ذکر محاسن آن‌ها، اعتقاد به اینکه همسران پیامبر همان امهات مؤمنین هستند که مبرا از هر عمل سویی هستند... و اینکه معاویه خال (دایی) مؤمنین و کاتب وحی و یکی از خلفای مسلمانان است و..<ref>ر.ک: همان، ص18-20</ref>.		نویسنده در پایان نیز به چند امر مستحبی که از آن به سنت یاد کرده، اشاره نموده است؛ اموری چون دوستی با اصحاب رسول خدا و ذکر محاسن آن‌ها، اعتقاد به اینکه همسران پیامبر همان امهات مؤمنین هستند که مبرا از هر عمل سویی هستند... و اینکه معاویه خال (دایی) مؤمنین و کاتب وحی و یکی از خلفای مسلمانان است و..<ref>ر.ک: همان، ص18-20</ref>.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'ه‎س' به 'ه‌س'

2019-09-08T21:58:43Z

جایگزینی متن - 'ه‎س' به 'ه‌س'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۱:۲۸
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	دراین‎بین، قرآن کریم نیز از قبیل کلام خداوند سبحان بشمار می‌رود؛ قرآنی که طبق روایت نبوی، خواندن هر حرف از آن ده حسنه دارد و [[امام على(ع)\|حضرت علی(ع)]] درباره آن فرموده: هرکس به یک حرف آن، کافر شود، همانا به تمام آن کافر شده است<ref>ر.ک: همان، ص11-12</ref>.		دراین‎بین، قرآن کریم نیز از قبیل کلام خداوند سبحان بشمار می‌رود؛ قرآنی که طبق روایت نبوی، خواندن هر حرف از آن ده حسنه دارد و [[امام على(ع)\|حضرت علی(ع)]] درباره آن فرموده: هرکس به یک حرف آن، کافر شود، همانا به تمام آن کافر شده است<ref>ر.ک: همان، ص11-12</ref>.

	نویسنده، معتقد است که خداوند در قیامت قابل رؤیت است. مؤمنان، پروردگارشان را با چشمانشان می‌بینند و او را زیارت می‌کنند و با او هم‌کلام می‌شوند و خداوند در این‎باره در قرآن فرموده: '''وُجُوهٌ يوْمَئِذٍ نٰاضِرَةٌ إِلىٰ رَبِّهٰا نٰاظِرَةٌ''' (سوره قیامت: 22-23)؛ «در آن روز چهره‌هایی شادند؛ ~~به‎سوی~~ پروردگارشان می‌نگرند». علاوه بر این پیامبر نیز فرموده است: به‎زودی پروردگارتان را می‌بینید؛ همان ‎طور که ماه را می‌بینید و در رؤیت او با همدیگر تصادم نمی‌کنید<ref>ر.ک: همان، ص13</ref>.		نویسنده، معتقد است که خداوند در قیامت قابل رؤیت است. مؤمنان، پروردگارشان را با چشمانشان می‌بینند و او را زیارت می‌کنند و با او هم‌کلام می‌شوند و خداوند در این‎باره در قرآن فرموده: '''وُجُوهٌ يوْمَئِذٍ نٰاضِرَةٌ إِلىٰ رَبِّهٰا نٰاظِرَةٌ''' (سوره قیامت: 22-23)؛ «در آن روز چهره‌هایی شادند؛ به‌سوی پروردگارشان می‌نگرند». علاوه بر این پیامبر نیز فرموده است: به‎زودی پروردگارتان را می‌بینید؛ همان ‎طور که ماه را می‌بینید و در رؤیت او با همدیگر تصادم نمی‌کنید<ref>ر.ک: همان، ص13</ref>.

	ایشان در تعریف ایمان گفته که ایمان اقرار با زبان، عمل با ارکان و اعضای بدن و اعتقاد با قلب است. طاعت و بندگی موجب ازدیاد ایمان و عصیان باعث کم شدن آن می‌شود<ref>ر.ک: همان، ص15</ref>. علاوه بر ایمان به خدا، ایمان به هر آنچه پیامبر به ما فرموده و از طریق صحیح به دست ما رسیده است، واجب است؛ حال فرق نمی‌کند آنچه آن حضرت فرموده، در درک ما بگنجد یا اینکه ما به آن جاهل باشیم و از حقیقت آن مطلع نباشیم؛ همچون اینکه ملک‎الموت زمانی که می‌خواست حضرت موسی را قبض روح کند، او ملک‎الموت را سیلی زد و دیده او را برکند و او به نزد پروردگارش برگشت و خداوند چشمش را دوباره برگرداند و نیز مواردی همچون خروج دجال، نزول حضرت عیسی، خروج یأجوج و مأجوج، خروج دابة الأرض، طلوع آفتاب از مغرب و امثال این موارد که با سند صحیح رسیده است<ref>ر.ک: همان، ص15-16</ref>.		ایشان در تعریف ایمان گفته که ایمان اقرار با زبان، عمل با ارکان و اعضای بدن و اعتقاد با قلب است. طاعت و بندگی موجب ازدیاد ایمان و عصیان باعث کم شدن آن می‌شود<ref>ر.ک: همان، ص15</ref>. علاوه بر ایمان به خدا، ایمان به هر آنچه پیامبر به ما فرموده و از طریق صحیح به دست ما رسیده است، واجب است؛ حال فرق نمی‌کند آنچه آن حضرت فرموده، در درک ما بگنجد یا اینکه ما به آن جاهل باشیم و از حقیقت آن مطلع نباشیم؛ همچون اینکه ملک‎الموت زمانی که می‌خواست حضرت موسی را قبض روح کند، او ملک‎الموت را سیلی زد و دیده او را برکند و او به نزد پروردگارش برگشت و خداوند چشمش را دوباره برگرداند و نیز مواردی همچون خروج دجال، نزول حضرت عیسی، خروج یأجوج و مأجوج، خروج دابة الأرض، طلوع آفتاب از مغرب و امثال این موارد که با سند صحیح رسیده است<ref>ر.ک: همان، ص15-16</ref>.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'ی‎آ' به 'ی‌آ'

2019-09-07T04:18:26Z

جایگزینی متن - 'ی‎آ' به 'ی‌آ'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۴۸
خط ۲۸:		خط ۲۸:

	==گزارش محتوا==		==گزارش محتوا==
	نویسنده در ابتدا بعد از حمد خدا، برخی از صفات خداوند را برشمرده و از لزوم اعتقاد به هر آنچه در قرآن و از طریق صحیح از پیامبر آمده، سخن به میان آورده و در لزوم ترک تأویل، تشبیه و تمثیل مطالبی بیان نموده است. ایشان نظر احمد بن حنبل درباره رؤیت خداوند را پذیرفته است. [[ابن حنبل، احمد بن محمد\|احمد بن حنبل]] درباره رؤیت خداوند با توجه به روایت نبوی «خداوند به آسمان دنیا نزول می‌کند و فرود ~~می‎آید»~~ و «خداوند را در روز قیامت می‌توان دید» و امثال این احادیث، می‌گوید: به این روایات ایمان داریم، آن‌ها را تصدیق می‌کنیم، او نه کیفیت دارد و نه معنی و هیچ‎یک از آن‌ها را رد نمی‌کنیم و می‌دانیم هر آنچه رسول خدا آورده حق است..<ref>ر.ک: مقدمه، ص5-6</ref>.		نویسنده در ابتدا بعد از حمد خدا، برخی از صفات خداوند را برشمرده و از لزوم اعتقاد به هر آنچه در قرآن و از طریق صحیح از پیامبر آمده، سخن به میان آورده و در لزوم ترک تأویل، تشبیه و تمثیل مطالبی بیان نموده است. ایشان نظر احمد بن حنبل درباره رؤیت خداوند را پذیرفته است. [[ابن حنبل، احمد بن محمد\|احمد بن حنبل]] درباره رؤیت خداوند با توجه به روایت نبوی «خداوند به آسمان دنیا نزول می‌کند و فرود می‌آید» و «خداوند را در روز قیامت می‌توان دید» و امثال این احادیث، می‌گوید: به این روایات ایمان داریم، آن‌ها را تصدیق می‌کنیم، او نه کیفیت دارد و نه معنی و هیچ‎یک از آن‌ها را رد نمی‌کنیم و می‌دانیم هر آنچه رسول خدا آورده حق است..<ref>ر.ک: مقدمه، ص5-6</ref>.

	ایشان در ادامه با ذکر مطالبی از برخی از علما، لزوم پذیرش نظرات سلف و قبول هر آنچه درباره خداوند در آیات و روایات صحیح مبنی بر جسمانیت خداوند، آمده، تأکید می‌نماید و می‌گوید: نباید این آیات و روایات را رد یا تأویل نمود، بلکه فقط باید آن‌ها را پذیرفت<ref>ر.ک: همان، ص6-9</ref>.		ایشان در ادامه با ذکر مطالبی از برخی از علما، لزوم پذیرش نظرات سلف و قبول هر آنچه درباره خداوند در آیات و روایات صحیح مبنی بر جسمانیت خداوند، آمده، تأکید می‌نماید و می‌گوید: نباید این آیات و روایات را رد یا تأویل نمود، بلکه فقط باید آن‌ها را پذیرفت<ref>ر.ک: همان، ص6-9</ref>.