فن سماع طبیعی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ته اند' به 'ته‌اند'

2023-05-27T13:57:17Z

جایگزینی متن - 'ته اند' به 'ته‌اند'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۲۷
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	'''فن سماع طبیعی از کتاب شفا'''، ترجمه فارسی چهار مقاله از بخش طبیعیات کتاب [[الشفاء\|شفا]]<nowiki/>ی [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن سینا]]<nowiki/>ست که بزرگ‎ترین کتاب حکمت نظری است. فن سماع طبیعی در صدر کلیات طبیعیات قرار دارد.		'''فن سماع طبیعی از کتاب شفا'''، ترجمه فارسی چهار مقاله از بخش طبیعیات کتاب [[الشفاء\|شفا]]<nowiki/>ی [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن سینا]]<nowiki/>ست که بزرگ‎ترین کتاب حکمت نظری است. فن سماع طبیعی در صدر کلیات طبیعیات قرار دارد.

	مترجم کتاب ([[فروغی، محمدعلی\|محمدعلی فروغی]]) در مقدمه، انگیزه خود در ترجمه کتاب [[الشفاء\|شفا]] را این‌گونه توضیح می‌دهد: «اینجانب که همه عمر گرفتار مشاغل دولتی بودم، از آنجا که به علم و معرفت عشق داشتم و نیز اشتیاق به اینکه تا بتوانم کار تحصیل علم را بر دانش‌پژوهان آسان کنم، تفنّن و تفریح خود را در تألیف و ترجمه کتب یافتم و از جمله هوس‎ها که در دل پروردم این بود که حکمت قدیم و جدید را به دسترس طالبان علم بگذارم و چون در حکمت مشّاء کتابی معتبرتر از [[الشفاء\|شفا]] نیست، با بال ~~شکسته اندیشه~~ بلندپروازی به ‎سرم زد و بر آن شدم که هر اندازه از آن کتاب گران‌بها را بتوانم به فارسی درآورم‎»<ref>ر.ک: دیباچه مترجم، ص2</ref>.‎		مترجم کتاب ([[فروغی، محمدعلی\|محمدعلی فروغی]]) در مقدمه، انگیزه خود در ترجمه کتاب [[الشفاء\|شفا]] را این‌گونه توضیح می‌دهد: «اینجانب که همه عمر گرفتار مشاغل دولتی بودم، از آنجا که به علم و معرفت عشق داشتم و نیز اشتیاق به اینکه تا بتوانم کار تحصیل علم را بر دانش‌پژوهان آسان کنم، تفنّن و تفریح خود را در تألیف و ترجمه کتب یافتم و از جمله هوس‎ها که در دل پروردم این بود که حکمت قدیم و جدید را به دسترس طالبان علم بگذارم و چون در حکمت مشّاء کتابی معتبرتر از [[الشفاء\|شفا]] نیست، با بال شکسته‌اندیشه بلندپروازی به ‎سرم زد و بر آن شدم که هر اندازه از آن کتاب گران‌بها را بتوانم به فارسی درآورم‎»<ref>ر.ک: دیباچه مترجم، ص2</ref>.‎

	وی همچنین در گزینش بخش طبیعیات از کتاب [[الشفاء\|شفا]] و فن سماع طبیعی می‌نویسد: «[[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابوعلی سینا]] در کتاب [[الشفاء\|شفا]]‎ پیروی تمام از ارسطو در نظر داشته و خواسته است فلسفه آن حکیم بزرگ را بشناساند و آن کتاب مشتمل بر منطق و طبیعیات و ریاضیات و الهیات است؛ یعنی مجموع معلوماتی که آن ‎زمان حکمت نظری خوانده می‌شد. اینجانب منطق شفا را منظور نظر نساختم؛ زیرا فرورفتن در آن فن را با پهنایی که شیخ بزرگوار به آن داده بی‎ضرورت می‌پندارم و از این فن همان اندازه که در مقدمات تحصیل می‌شود، کافی می‌دانم. از منطق که گذشتیم به طبیعیات می‌رسیم و در صدر آن فن سماع طبیعی است که در کلیات آن علم است و مطابق است با یکی از تصنیف‌های معتبر [[ارسطو]] که معروف به فیزیک می‌باشد. پس در ترجمه [[الشفاء\|شفا]] از سماع طبیعی آغاز کردم و اینک که آن قسمت به پایان رسیده، به‌صورت کتابی مستقل به چاپ می‌رسد»<ref>ر.ک: همان، ص3</ref>.		وی همچنین در گزینش بخش طبیعیات از کتاب [[الشفاء\|شفا]] و فن سماع طبیعی می‌نویسد: «[[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابوعلی سینا]] در کتاب [[الشفاء\|شفا]]‎ پیروی تمام از ارسطو در نظر داشته و خواسته است فلسفه آن حکیم بزرگ را بشناساند و آن کتاب مشتمل بر منطق و طبیعیات و ریاضیات و الهیات است؛ یعنی مجموع معلوماتی که آن ‎زمان حکمت نظری خوانده می‌شد. اینجانب منطق شفا را منظور نظر نساختم؛ زیرا فرورفتن در آن فن را با پهنایی که شیخ بزرگوار به آن داده بی‎ضرورت می‌پندارم و از این فن همان اندازه که در مقدمات تحصیل می‌شود، کافی می‌دانم. از منطق که گذشتیم به طبیعیات می‌رسیم و در صدر آن فن سماع طبیعی است که در کلیات آن علم است و مطابق است با یکی از تصنیف‌های معتبر [[ارسطو]] که معروف به فیزیک می‌باشد. پس در ترجمه [[الشفاء\|شفا]] از سماع طبیعی آغاز کردم و اینک که آن قسمت به پایان رسیده، به‌صورت کتابی مستقل به چاپ می‌رسد»<ref>ر.ک: همان، ص3</ref>.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - '==وابسته‌ها== [[' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} [['

2021-09-04T09:35:31Z

جایگزینی متن - '==وابسته‌ها== [[' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} [['

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۰۵
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	\| چاپ =3		\| چاپ =3
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =13909
	\| کتابخوان همراه نور =13909		\| کتابخوان همراه نور =13909
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
خط ۵۵:		خط ۵۵:

	==وابسته‌ها==		==وابسته‌ها==
			{{وابسته‌ها}}

	[[الشفاء]]		[[الشفاء]]

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'رده:25 دی الی 24 بهمن' به ''

2020-06-14T14:16:52Z

جایگزینی متن - 'رده:25 دی الی 24 بهمن' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۴۶
خط ۶۲:		خط ۶۲:

	[[رده:فلسفه، مذهب و روانشناسی]]		[[رده:فلسفه، مذهب و روانشناسی]]

	~~[[رده:25 دی الی 24 بهمن]]~~

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'رده:25 دی الی 24 بهمن96' به ''

2020-06-14T11:13:06Z

جایگزینی متن - 'رده:25 دی الی 24 بهمن96' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۴۳
خط ۶۴:		خط ۶۴:

	[[رده:25 دی الی 24 بهمن]]		[[رده:25 دی الی 24 بهمن]]

	~~[[رده:25 دی الی 24 بهمن96]]~~

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'ف‎ه' به 'ف‌ه'

2020-05-11T12:15:48Z

جایگزینی متن - 'ف‎ه' به 'ف‌ه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۴۵
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	مترجم کتاب ([[فروغی، محمدعلی\|محمدعلی فروغی]]) در مقدمه، انگیزه خود در ترجمه کتاب [[الشفاء\|شفا]] را این‌گونه توضیح می‌دهد: «اینجانب که همه عمر گرفتار مشاغل دولتی بودم، از آنجا که به علم و معرفت عشق داشتم و نیز اشتیاق به اینکه تا بتوانم کار تحصیل علم را بر دانش‌پژوهان آسان کنم، تفنّن و تفریح خود را در تألیف و ترجمه کتب یافتم و از جمله هوس‎ها که در دل پروردم این بود که حکمت قدیم و جدید را به دسترس طالبان علم بگذارم و چون در حکمت مشّاء کتابی معتبرتر از [[الشفاء\|شفا]] نیست، با بال شکسته اندیشه بلندپروازی به ‎سرم زد و بر آن شدم که هر اندازه از آن کتاب گران‌بها را بتوانم به فارسی درآورم‎»<ref>ر.ک: دیباچه مترجم، ص2</ref>.‎		مترجم کتاب ([[فروغی، محمدعلی\|محمدعلی فروغی]]) در مقدمه، انگیزه خود در ترجمه کتاب [[الشفاء\|شفا]] را این‌گونه توضیح می‌دهد: «اینجانب که همه عمر گرفتار مشاغل دولتی بودم، از آنجا که به علم و معرفت عشق داشتم و نیز اشتیاق به اینکه تا بتوانم کار تحصیل علم را بر دانش‌پژوهان آسان کنم، تفنّن و تفریح خود را در تألیف و ترجمه کتب یافتم و از جمله هوس‎ها که در دل پروردم این بود که حکمت قدیم و جدید را به دسترس طالبان علم بگذارم و چون در حکمت مشّاء کتابی معتبرتر از [[الشفاء\|شفا]] نیست، با بال شکسته اندیشه بلندپروازی به ‎سرم زد و بر آن شدم که هر اندازه از آن کتاب گران‌بها را بتوانم به فارسی درآورم‎»<ref>ر.ک: دیباچه مترجم، ص2</ref>.‎

	وی همچنین در گزینش بخش طبیعیات از کتاب [[الشفاء\|شفا]] و فن سماع طبیعی می‌نویسد: «[[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابوعلی سینا]] در کتاب [[الشفاء\|شفا]]‎ پیروی تمام از ارسطو در نظر داشته و خواسته است فلسفه آن حکیم بزرگ را بشناساند و آن کتاب مشتمل بر منطق و طبیعیات و ریاضیات و الهیات است؛ یعنی مجموع معلوماتی که آن ‎زمان حکمت نظری خوانده می‌شد. اینجانب منطق شفا را منظور نظر نساختم؛ زیرا فرورفتن در آن فن را با پهنایی که شیخ بزرگوار به آن داده بی‎ضرورت می‌پندارم و از این فن همان اندازه که در مقدمات تحصیل می‌شود، کافی می‌دانم. از منطق که گذشتیم به طبیعیات می‌رسیم و در صدر آن فن سماع طبیعی است که در کلیات آن علم است و مطابق است با یکی از ~~تصنیف‎های~~ معتبر [[ارسطو]] که معروف به فیزیک می‌باشد. پس در ترجمه [[الشفاء\|شفا]] از سماع طبیعی آغاز کردم و اینک که آن قسمت به پایان رسیده، به‌صورت کتابی مستقل به چاپ می‌رسد»<ref>ر.ک: همان، ص3</ref>.		وی همچنین در گزینش بخش طبیعیات از کتاب [[الشفاء\|شفا]] و فن سماع طبیعی می‌نویسد: «[[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابوعلی سینا]] در کتاب [[الشفاء\|شفا]]‎ پیروی تمام از ارسطو در نظر داشته و خواسته است فلسفه آن حکیم بزرگ را بشناساند و آن کتاب مشتمل بر منطق و طبیعیات و ریاضیات و الهیات است؛ یعنی مجموع معلوماتی که آن ‎زمان حکمت نظری خوانده می‌شد. اینجانب منطق شفا را منظور نظر نساختم؛ زیرا فرورفتن در آن فن را با پهنایی که شیخ بزرگوار به آن داده بی‎ضرورت می‌پندارم و از این فن همان اندازه که در مقدمات تحصیل می‌شود، کافی می‌دانم. از منطق که گذشتیم به طبیعیات می‌رسیم و در صدر آن فن سماع طبیعی است که در کلیات آن علم است و مطابق است با یکی از تصنیف‌های معتبر [[ارسطو]] که معروف به فیزیک می‌باشد. پس در ترجمه [[الشفاء\|شفا]] از سماع طبیعی آغاز کردم و اینک که آن قسمت به پایان رسیده، به‌صورت کتابی مستقل به چاپ می‌رسد»<ref>ر.ک: همان، ص3</ref>.

	او همچنین در ترجمه کتاب، شیوه ترجمه تحت‌اللفظی و درعین‌حال سلیس و روان را برگزیده، می‌نویسد: «سلیقه اینجانب در ترجمه مخصوصاًً در کتاب علمی چنین است که عین کتاب به فارسی درآورده شود و در این مورد نیز بر همین روش رفتم؛ چنان‌که می‌توان گفت ترجمه تحت لفظی است؛ زیرا منظورم این بود که کتاب شفا عیناً بی‌کم‌وزیاد به فارسی درآید و اگر بنا بود حاصل معنی را بگویم، کتابی مستقل می‌نگاشتم و زحمت ترجمه را بر خود هموار نمی‌ساختم؛ جز اینکه هرچند در سلاست عبارت فارسی کوشیده‌ام، چون تجاوز از اصل و دخل و تصرف در عبارات مصنف را روا نمی‌دانستم، گمانم این است که فهم آن آسان نباشد؛ زیرا که شفا از کتاب‌های مشکل علمی است؛ چون گذشته از اینکه مطالب خود دقیق و محتاج به تأمّل است، چنین می‌نماید و پیشینیان‎ هم تصریح کرده‌اند که شیخ اجلّ در امر تصنیف اهتمام نداشته، بسیار به‌سرعت می‌نگاشته و مراجعه و حک و اصلاح هم نمی‌کرده است. به این واسطه اطناب مملّ و ایجاز مخلّ و پیچیدگی عبارت و مطلب در آن بسیار است»<ref>ر.ک: همان، ص4-3</ref>.‎		او همچنین در ترجمه کتاب، شیوه ترجمه تحت‌اللفظی و درعین‌حال سلیس و روان را برگزیده، می‌نویسد: «سلیقه اینجانب در ترجمه مخصوصاًً در کتاب علمی چنین است که عین کتاب به فارسی درآورده شود و در این مورد نیز بر همین روش رفتم؛ چنان‌که می‌توان گفت ترجمه تحت لفظی است؛ زیرا منظورم این بود که کتاب شفا عیناً بی‌کم‌وزیاد به فارسی درآید و اگر بنا بود حاصل معنی را بگویم، کتابی مستقل می‌نگاشتم و زحمت ترجمه را بر خود هموار نمی‌ساختم؛ جز اینکه هرچند در سلاست عبارت فارسی کوشیده‌ام، چون تجاوز از اصل و دخل و تصرف در عبارات مصنف را روا نمی‌دانستم، گمانم این است که فهم آن آسان نباشد؛ زیرا که شفا از کتاب‌های مشکل علمی است؛ چون گذشته از اینکه مطالب خود دقیق و محتاج به تأمّل است، چنین می‌نماید و پیشینیان‎ هم تصریح کرده‌اند که شیخ اجلّ در امر تصنیف اهتمام نداشته، بسیار به‌سرعت می‌نگاشته و مراجعه و حک و اصلاح هم نمی‌کرده است. به این واسطه اطناب مملّ و ایجاز مخلّ و پیچیدگی عبارت و مطلب در آن بسیار است»<ref>ر.ک: همان، ص4-3</ref>.‎

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'ه]](' به 'ه]]('

2020-03-31T10:34:35Z

جایگزینی متن - 'ه]](' به 'ه]]('

→ نسخهٔ قدیمی‌تر

نسخهٔ ‏۳۱ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۰۴

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'خ‎ا' به 'خ‌ا'

2019-09-11T00:20:05Z

جایگزینی متن - 'خ‎ا' به 'خ‌ا'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۳:۵۰
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =
			\| کتابخوان همراه نور =13909
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
	\| پس از =		\| پس از =
خط ۴۲:		خط ۴۳:
	مترجم برای آسان شدن فهم کتاب، تدبیری به‌کار برده و در آخر کتاب ملحقاتی بر اصل افزوده است. وی در ابتدای این ملحقات، اشکالات [[الشفاء\|شفا]] و فعالیت‎هایش در جهت رفع آنها را این‌گونه توضیح می‌دهد:		مترجم برای آسان شدن فهم کتاب، تدبیری به‌کار برده و در آخر کتاب ملحقاتی بر اصل افزوده است. وی در ابتدای این ملحقات، اشکالات [[الشفاء\|شفا]] و فعالیت‎هایش در جهت رفع آنها را این‌گونه توضیح می‌دهد:
	# از آنجا که مطالب [[الشفاء\|شفا]] به شیوه پیشینیان یک‎سره نوشته شده؛ یعنی فقرات و مطالب و جمله‌ها در هر فصلی، از یکدیگر جدا نیست، مطالب را آن‌سان که خود تشخیص داده متمایز ساخته و جمله‌ها را از یکدیگر جدا نموده است. برای هر مطلبی نیز در حاشیه، عنوان مختصری گذاشته تا در آغاز مطالعه بر خواننده فی‌الجمله معلوم باشد که مطلب چیست.		# از آنجا که مطالب [[الشفاء\|شفا]] به شیوه پیشینیان یک‎سره نوشته شده؛ یعنی فقرات و مطالب و جمله‌ها در هر فصلی، از یکدیگر جدا نیست، مطالب را آن‌سان که خود تشخیص داده متمایز ساخته و جمله‌ها را از یکدیگر جدا نموده است. برای هر مطلبی نیز در حاشیه، عنوان مختصری گذاشته تا در آغاز مطالعه بر خواننده فی‌الجمله معلوم باشد که مطلب چیست.
	# [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|بوعلی سینا]] در این کتاب تکرار و درازی سخن را بیش از حد لزوم روا داشته است. مترجم برای رفع این مشکل برای هر فصلی، خلاصه، ترتیب داده است که خواننده اول به‌واسطه آن خلاصه، اجمالاً مطالب را دریابد و به خواندن تفصیل آن در اصل کتاب شائق شود. وی بدین ‎جهت که نخواسته عبارات خود را با آثار قلم [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|~~شیخ‎الرئیس~~]] آمیخته کند، خلاصه‌ها را جمع کرده و پس از مقالات [[الشفاء\|شفا]] آورده است. در این خلاصه‌ها از مطالب اصل کتاب تجاوز نکرده‎ و تا توانسته است همان ترتیبی را که [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|شیخ]] در ایراد مطالب اختیار کرده رعایت نموده‎ است، ولیکن در عبارت، مقید به متابعت شیخ نشده و کوشیده‎ است که سلیس و روان باشد.		# [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|بوعلی سینا]] در این کتاب تکرار و درازی سخن را بیش از حد لزوم روا داشته است. مترجم برای رفع این مشکل برای هر فصلی، خلاصه، ترتیب داده است که خواننده اول به‌واسطه آن خلاصه، اجمالاً مطالب را دریابد و به خواندن تفصیل آن در اصل کتاب شائق شود. وی بدین ‎جهت که نخواسته عبارات خود را با آثار قلم [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|شیخ‌الرئیس]] آمیخته کند، خلاصه‌ها را جمع کرده و پس از مقالات [[الشفاء\|شفا]] آورده است. در این خلاصه‌ها از مطالب اصل کتاب تجاوز نکرده‎ و تا توانسته است همان ترتیبی را که [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|شیخ]] در ایراد مطالب اختیار کرده رعایت نموده‎ است، ولیکن در عبارت، مقید به متابعت شیخ نشده و کوشیده‎ است که سلیس و روان باشد.
	# از آنجا که عبارت‎‎نویسی [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|شیخ]]، چنان‌که باید سلیس و روان نیست و غالب مطالب را پیچیده و معقد بیان کرده است، مترجم برای رفع اشکال چون در ترجمه مقید بوده است که کاملاً از عبارات مصنف متابعت کند و هیچ تغییر و حذف و اضافه را جایز نمی‌دانسته، تصرفی در عبارات تا آنجا که مقدور بود نکرده است؛ لیکن هرجا لازم دانسته بر مطالب حاشیه‌ها نوشته است؛ یعنی هرجا عبارت [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|شیخ]] را موجز یا طویل یا پیچیده یافته، توضیح داده است. این حاشیه‌ها و توضیحات را نیز به‎ همان ملاحظه که در فقره سابق گفته شد، در متن نیاورده‎ و همه را یکجا به آخر کتاب برده است. بسیاری از این توضیحات البته به روشن ساختن مطالب خلاصه‌ها هم یاری می‌کند<ref>ر.ک: همان، ص4؛ متن کتاب، ص425-424</ref>.		# از آنجا که عبارت‎‎نویسی [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|شیخ]]، چنان‌که باید سلیس و روان نیست و غالب مطالب را پیچیده و معقد بیان کرده است، مترجم برای رفع اشکال چون در ترجمه مقید بوده است که کاملاً از عبارات مصنف متابعت کند و هیچ تغییر و حذف و اضافه را جایز نمی‌دانسته، تصرفی در عبارات تا آنجا که مقدور بود نکرده است؛ لیکن هرجا لازم دانسته بر مطالب حاشیه‌ها نوشته است؛ یعنی هرجا عبارت [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|شیخ]] را موجز یا طویل یا پیچیده یافته، توضیح داده است. این حاشیه‌ها و توضیحات را نیز به‎ همان ملاحظه که در فقره سابق گفته شد، در متن نیاورده‎ و همه را یکجا به آخر کتاب برده است. بسیاری از این توضیحات البته به روشن ساختن مطالب خلاصه‌ها هم یاری می‌کند<ref>ر.ک: همان، ص4؛ متن کتاب، ص425-424</ref>.
	‎		‎

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'ن‎گ' به 'ن‌گ'

2019-09-11T00:14:38Z

جایگزینی متن - 'ن‎گ' به 'ن‌گ'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۳:۴۴
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	'''فن سماع طبیعی از کتاب شفا'''، ترجمه فارسی چهار مقاله از بخش طبیعیات کتاب [[الشفاء\|شفا]]<nowiki/>ی [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن سینا]]<nowiki/>ست که بزرگ‎ترین کتاب حکمت نظری است. فن سماع طبیعی در صدر کلیات طبیعیات قرار دارد.		'''فن سماع طبیعی از کتاب شفا'''، ترجمه فارسی چهار مقاله از بخش طبیعیات کتاب [[الشفاء\|شفا]]<nowiki/>ی [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن سینا]]<nowiki/>ست که بزرگ‎ترین کتاب حکمت نظری است. فن سماع طبیعی در صدر کلیات طبیعیات قرار دارد.

	مترجم کتاب ([[فروغی، محمدعلی\|محمدعلی فروغی]]) در مقدمه، انگیزه خود در ترجمه کتاب [[الشفاء\|شفا]] را ~~این‎گونه~~ توضیح می‌دهد: «اینجانب که همه عمر گرفتار مشاغل دولتی بودم، از آنجا که به علم و معرفت عشق داشتم و نیز اشتیاق به اینکه تا بتوانم کار تحصیل علم را بر دانش‌پژوهان آسان کنم، تفنّن و تفریح خود را در تألیف و ترجمه کتب یافتم و از جمله هوس‎ها که در دل پروردم این بود که حکمت قدیم و جدید را به دسترس طالبان علم بگذارم و چون در حکمت مشّاء کتابی معتبرتر از [[الشفاء\|شفا]] نیست، با بال شکسته اندیشه بلندپروازی به ‎سرم زد و بر آن شدم که هر اندازه از آن کتاب گران‌بها را بتوانم به فارسی درآورم‎»<ref>ر.ک: دیباچه مترجم، ص2</ref>.‎		مترجم کتاب ([[فروغی، محمدعلی\|محمدعلی فروغی]]) در مقدمه، انگیزه خود در ترجمه کتاب [[الشفاء\|شفا]] را این‌گونه توضیح می‌دهد: «اینجانب که همه عمر گرفتار مشاغل دولتی بودم، از آنجا که به علم و معرفت عشق داشتم و نیز اشتیاق به اینکه تا بتوانم کار تحصیل علم را بر دانش‌پژوهان آسان کنم، تفنّن و تفریح خود را در تألیف و ترجمه کتب یافتم و از جمله هوس‎ها که در دل پروردم این بود که حکمت قدیم و جدید را به دسترس طالبان علم بگذارم و چون در حکمت مشّاء کتابی معتبرتر از [[الشفاء\|شفا]] نیست، با بال شکسته اندیشه بلندپروازی به ‎سرم زد و بر آن شدم که هر اندازه از آن کتاب گران‌بها را بتوانم به فارسی درآورم‎»<ref>ر.ک: دیباچه مترجم، ص2</ref>.‎

	وی همچنین در گزینش بخش طبیعیات از کتاب [[الشفاء\|شفا]] و فن سماع طبیعی می‌نویسد: «[[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابوعلی سینا]] در کتاب [[الشفاء\|شفا]]‎ پیروی تمام از ارسطو در نظر داشته و خواسته است فلسفه آن حکیم بزرگ را بشناساند و آن کتاب مشتمل بر منطق و طبیعیات و ریاضیات و الهیات است؛ یعنی مجموع معلوماتی که آن ‎زمان حکمت نظری خوانده می‌شد. اینجانب منطق شفا را منظور نظر نساختم؛ زیرا فرورفتن در آن فن را با پهنایی که شیخ بزرگوار به آن داده بی‎ضرورت می‌پندارم و از این فن همان اندازه که در مقدمات تحصیل می‌شود، کافی می‌دانم. از منطق که گذشتیم به طبیعیات می‌رسیم و در صدر آن فن سماع طبیعی است که در کلیات آن علم است و مطابق است با یکی از تصنیف‎های معتبر [[ارسطو]] که معروف به فیزیک می‌باشد. پس در ترجمه [[الشفاء\|شفا]] از سماع طبیعی آغاز کردم و اینک که آن قسمت به پایان رسیده، به‌صورت کتابی مستقل به چاپ می‌رسد»<ref>ر.ک: همان، ص3</ref>.		وی همچنین در گزینش بخش طبیعیات از کتاب [[الشفاء\|شفا]] و فن سماع طبیعی می‌نویسد: «[[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابوعلی سینا]] در کتاب [[الشفاء\|شفا]]‎ پیروی تمام از ارسطو در نظر داشته و خواسته است فلسفه آن حکیم بزرگ را بشناساند و آن کتاب مشتمل بر منطق و طبیعیات و ریاضیات و الهیات است؛ یعنی مجموع معلوماتی که آن ‎زمان حکمت نظری خوانده می‌شد. اینجانب منطق شفا را منظور نظر نساختم؛ زیرا فرورفتن در آن فن را با پهنایی که شیخ بزرگوار به آن داده بی‎ضرورت می‌پندارم و از این فن همان اندازه که در مقدمات تحصیل می‌شود، کافی می‌دانم. از منطق که گذشتیم به طبیعیات می‌رسیم و در صدر آن فن سماع طبیعی است که در کلیات آن علم است و مطابق است با یکی از تصنیف‎های معتبر [[ارسطو]] که معروف به فیزیک می‌باشد. پس در ترجمه [[الشفاء\|شفا]] از سماع طبیعی آغاز کردم و اینک که آن قسمت به پایان رسیده، به‌صورت کتابی مستقل به چاپ می‌رسد»<ref>ر.ک: همان، ص3</ref>.
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	او همچنین در ترجمه کتاب، شیوه ترجمه تحت‌اللفظی و درعین‌حال سلیس و روان را برگزیده، می‌نویسد: «سلیقه اینجانب در ترجمه مخصوصاًً در کتاب علمی چنین است که عین کتاب به فارسی درآورده شود و در این مورد نیز بر همین روش رفتم؛ چنان‌که می‌توان گفت ترجمه تحت لفظی است؛ زیرا منظورم این بود که کتاب شفا عیناً بی‌کم‌وزیاد به فارسی درآید و اگر بنا بود حاصل معنی را بگویم، کتابی مستقل می‌نگاشتم و زحمت ترجمه را بر خود هموار نمی‌ساختم؛ جز اینکه هرچند در سلاست عبارت فارسی کوشیده‌ام، چون تجاوز از اصل و دخل و تصرف در عبارات مصنف را روا نمی‌دانستم، گمانم این است که فهم آن آسان نباشد؛ زیرا که شفا از کتاب‌های مشکل علمی است؛ چون گذشته از اینکه مطالب خود دقیق و محتاج به تأمّل است، چنین می‌نماید و پیشینیان‎ هم تصریح کرده‌اند که شیخ اجلّ در امر تصنیف اهتمام نداشته، بسیار به‌سرعت می‌نگاشته و مراجعه و حک و اصلاح هم نمی‌کرده است. به این واسطه اطناب مملّ و ایجاز مخلّ و پیچیدگی عبارت و مطلب در آن بسیار است»<ref>ر.ک: همان، ص4-3</ref>.‎		او همچنین در ترجمه کتاب، شیوه ترجمه تحت‌اللفظی و درعین‌حال سلیس و روان را برگزیده، می‌نویسد: «سلیقه اینجانب در ترجمه مخصوصاًً در کتاب علمی چنین است که عین کتاب به فارسی درآورده شود و در این مورد نیز بر همین روش رفتم؛ چنان‌که می‌توان گفت ترجمه تحت لفظی است؛ زیرا منظورم این بود که کتاب شفا عیناً بی‌کم‌وزیاد به فارسی درآید و اگر بنا بود حاصل معنی را بگویم، کتابی مستقل می‌نگاشتم و زحمت ترجمه را بر خود هموار نمی‌ساختم؛ جز اینکه هرچند در سلاست عبارت فارسی کوشیده‌ام، چون تجاوز از اصل و دخل و تصرف در عبارات مصنف را روا نمی‌دانستم، گمانم این است که فهم آن آسان نباشد؛ زیرا که شفا از کتاب‌های مشکل علمی است؛ چون گذشته از اینکه مطالب خود دقیق و محتاج به تأمّل است، چنین می‌نماید و پیشینیان‎ هم تصریح کرده‌اند که شیخ اجلّ در امر تصنیف اهتمام نداشته، بسیار به‌سرعت می‌نگاشته و مراجعه و حک و اصلاح هم نمی‌کرده است. به این واسطه اطناب مملّ و ایجاز مخلّ و پیچیدگی عبارت و مطلب در آن بسیار است»<ref>ر.ک: همان، ص4-3</ref>.‎

	مترجم برای آسان شدن فهم کتاب، تدبیری به‌کار برده و در آخر کتاب ملحقاتی بر اصل افزوده است. وی در ابتدای این ملحقات، اشکالات [[الشفاء\|شفا]] و فعالیت‎هایش در جهت رفع آنها را ~~این‎گونه~~ توضیح می‌دهد:		مترجم برای آسان شدن فهم کتاب، تدبیری به‌کار برده و در آخر کتاب ملحقاتی بر اصل افزوده است. وی در ابتدای این ملحقات، اشکالات [[الشفاء\|شفا]] و فعالیت‎هایش در جهت رفع آنها را این‌گونه توضیح می‌دهد:
	# از آنجا که مطالب [[الشفاء\|شفا]] به شیوه پیشینیان یک‎سره نوشته شده؛ یعنی فقرات و مطالب و جمله‌ها در هر فصلی، از یکدیگر جدا نیست، مطالب را آن‌سان که خود تشخیص داده متمایز ساخته و جمله‌ها را از یکدیگر جدا نموده است. برای هر مطلبی نیز در حاشیه، عنوان مختصری گذاشته تا در آغاز مطالعه بر خواننده فی‌الجمله معلوم باشد که مطلب چیست.		# از آنجا که مطالب [[الشفاء\|شفا]] به شیوه پیشینیان یک‎سره نوشته شده؛ یعنی فقرات و مطالب و جمله‌ها در هر فصلی، از یکدیگر جدا نیست، مطالب را آن‌سان که خود تشخیص داده متمایز ساخته و جمله‌ها را از یکدیگر جدا نموده است. برای هر مطلبی نیز در حاشیه، عنوان مختصری گذاشته تا در آغاز مطالعه بر خواننده فی‌الجمله معلوم باشد که مطلب چیست.
	# [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|بوعلی سینا]] در این کتاب تکرار و درازی سخن را بیش از حد لزوم روا داشته است. مترجم برای رفع این مشکل برای هر فصلی، خلاصه، ترتیب داده است که خواننده اول به‌واسطه آن خلاصه، اجمالاً مطالب را دریابد و به خواندن تفصیل آن در اصل کتاب شائق شود. وی بدین ‎جهت که نخواسته عبارات خود را با آثار قلم [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|شیخ‎الرئیس]] آمیخته کند، خلاصه‌ها را جمع کرده و پس از مقالات [[الشفاء\|شفا]] آورده است. در این خلاصه‌ها از مطالب اصل کتاب تجاوز نکرده‎ و تا توانسته است همان ترتیبی را که [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|شیخ]] در ایراد مطالب اختیار کرده رعایت نموده‎ است، ولیکن در عبارت، مقید به متابعت شیخ نشده و کوشیده‎ است که سلیس و روان باشد.		# [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|بوعلی سینا]] در این کتاب تکرار و درازی سخن را بیش از حد لزوم روا داشته است. مترجم برای رفع این مشکل برای هر فصلی، خلاصه، ترتیب داده است که خواننده اول به‌واسطه آن خلاصه، اجمالاً مطالب را دریابد و به خواندن تفصیل آن در اصل کتاب شائق شود. وی بدین ‎جهت که نخواسته عبارات خود را با آثار قلم [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|شیخ‎الرئیس]] آمیخته کند، خلاصه‌ها را جمع کرده و پس از مقالات [[الشفاء\|شفا]] آورده است. در این خلاصه‌ها از مطالب اصل کتاب تجاوز نکرده‎ و تا توانسته است همان ترتیبی را که [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|شیخ]] در ایراد مطالب اختیار کرده رعایت نموده‎ است، ولیکن در عبارت، مقید به متابعت شیخ نشده و کوشیده‎ است که سلیس و روان باشد.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'ن‎ب' به 'ن‌ب'

2019-09-08T21:39:28Z

جایگزینی متن - 'ن‎ب' به 'ن‌ب'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۱:۰۹
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	'''فن سماع طبیعی از کتاب شفا'''، ترجمه فارسی چهار مقاله از بخش طبیعیات کتاب [[الشفاء\|شفا]]<nowiki/>ی [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن سینا]]<nowiki/>ست که بزرگ‎ترین کتاب حکمت نظری است. فن سماع طبیعی در صدر کلیات طبیعیات قرار دارد.		'''فن سماع طبیعی از کتاب شفا'''، ترجمه فارسی چهار مقاله از بخش طبیعیات کتاب [[الشفاء\|شفا]]<nowiki/>ی [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن سینا]]<nowiki/>ست که بزرگ‎ترین کتاب حکمت نظری است. فن سماع طبیعی در صدر کلیات طبیعیات قرار دارد.

	مترجم کتاب ([[فروغی، محمدعلی\|محمدعلی فروغی]]) در مقدمه، انگیزه خود در ترجمه کتاب [[الشفاء\|شفا]] را این‎گونه توضیح می‌دهد: «اینجانب که همه عمر گرفتار مشاغل دولتی بودم، از آنجا که به علم و معرفت عشق داشتم و نیز اشتیاق به اینکه تا بتوانم کار تحصیل علم را بر دانش‌پژوهان آسان کنم، تفنّن و تفریح خود را در تألیف و ترجمه کتب یافتم و از جمله هوس‎ها که در دل پروردم این بود که حکمت قدیم و جدید را به دسترس طالبان علم بگذارم و چون در حکمت مشّاء کتابی معتبرتر از [[الشفاء\|شفا]] نیست، با بال شکسته اندیشه بلندپروازی به ‎سرم زد و بر آن شدم که هر اندازه از آن کتاب ~~گران‎بها~~ را بتوانم به فارسی درآورم‎»<ref>ر.ک: دیباچه مترجم، ص2</ref>.‎		مترجم کتاب ([[فروغی، محمدعلی\|محمدعلی فروغی]]) در مقدمه، انگیزه خود در ترجمه کتاب [[الشفاء\|شفا]] را این‎گونه توضیح می‌دهد: «اینجانب که همه عمر گرفتار مشاغل دولتی بودم، از آنجا که به علم و معرفت عشق داشتم و نیز اشتیاق به اینکه تا بتوانم کار تحصیل علم را بر دانش‌پژوهان آسان کنم، تفنّن و تفریح خود را در تألیف و ترجمه کتب یافتم و از جمله هوس‎ها که در دل پروردم این بود که حکمت قدیم و جدید را به دسترس طالبان علم بگذارم و چون در حکمت مشّاء کتابی معتبرتر از [[الشفاء\|شفا]] نیست، با بال شکسته اندیشه بلندپروازی به ‎سرم زد و بر آن شدم که هر اندازه از آن کتاب گران‌بها را بتوانم به فارسی درآورم‎»<ref>ر.ک: دیباچه مترجم، ص2</ref>.‎

	وی همچنین در گزینش بخش طبیعیات از کتاب [[الشفاء\|شفا]] و فن سماع طبیعی می‌نویسد: «[[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابوعلی سینا]] در کتاب [[الشفاء\|شفا]]‎ پیروی تمام از ارسطو در نظر داشته و خواسته است فلسفه آن حکیم بزرگ را بشناساند و آن کتاب مشتمل بر منطق و طبیعیات و ریاضیات و الهیات است؛ یعنی مجموع معلوماتی که آن ‎زمان حکمت نظری خوانده می‌شد. اینجانب منطق شفا را منظور نظر نساختم؛ زیرا فرورفتن در آن فن را با پهنایی که شیخ بزرگوار به آن داده بی‎ضرورت می‌پندارم و از این فن همان اندازه که در مقدمات تحصیل می‌شود، کافی می‌دانم. از منطق که گذشتیم به طبیعیات می‌رسیم و در صدر آن فن سماع طبیعی است که در کلیات آن علم است و مطابق است با یکی از تصنیف‎های معتبر [[ارسطو]] که معروف به فیزیک می‌باشد. پس در ترجمه [[الشفاء\|شفا]] از سماع طبیعی آغاز کردم و اینک که آن قسمت به پایان رسیده، به‌صورت کتابی مستقل به چاپ می‌رسد»<ref>ر.ک: همان، ص3</ref>.		وی همچنین در گزینش بخش طبیعیات از کتاب [[الشفاء\|شفا]] و فن سماع طبیعی می‌نویسد: «[[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابوعلی سینا]] در کتاب [[الشفاء\|شفا]]‎ پیروی تمام از ارسطو در نظر داشته و خواسته است فلسفه آن حکیم بزرگ را بشناساند و آن کتاب مشتمل بر منطق و طبیعیات و ریاضیات و الهیات است؛ یعنی مجموع معلوماتی که آن ‎زمان حکمت نظری خوانده می‌شد. اینجانب منطق شفا را منظور نظر نساختم؛ زیرا فرورفتن در آن فن را با پهنایی که شیخ بزرگوار به آن داده بی‎ضرورت می‌پندارم و از این فن همان اندازه که در مقدمات تحصیل می‌شود، کافی می‌دانم. از منطق که گذشتیم به طبیعیات می‌رسیم و در صدر آن فن سماع طبیعی است که در کلیات آن علم است و مطابق است با یکی از تصنیف‎های معتبر [[ارسطو]] که معروف به فیزیک می‌باشد. پس در ترجمه [[الشفاء\|شفا]] از سماع طبیعی آغاز کردم و اینک که آن قسمت به پایان رسیده، به‌صورت کتابی مستقل به چاپ می‌رسد»<ref>ر.ک: همان، ص3</ref>.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'ه‎س' به 'ه‌س'

2019-09-08T21:29:42Z

جایگزینی متن - 'ه‎س' به 'ه‌س'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۰:۵۹
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	وی همچنین در گزینش بخش طبیعیات از کتاب [[الشفاء\|شفا]] و فن سماع طبیعی می‌نویسد: «[[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابوعلی سینا]] در کتاب [[الشفاء\|شفا]]‎ پیروی تمام از ارسطو در نظر داشته و خواسته است فلسفه آن حکیم بزرگ را بشناساند و آن کتاب مشتمل بر منطق و طبیعیات و ریاضیات و الهیات است؛ یعنی مجموع معلوماتی که آن ‎زمان حکمت نظری خوانده می‌شد. اینجانب منطق شفا را منظور نظر نساختم؛ زیرا فرورفتن در آن فن را با پهنایی که شیخ بزرگوار به آن داده بی‎ضرورت می‌پندارم و از این فن همان اندازه که در مقدمات تحصیل می‌شود، کافی می‌دانم. از منطق که گذشتیم به طبیعیات می‌رسیم و در صدر آن فن سماع طبیعی است که در کلیات آن علم است و مطابق است با یکی از تصنیف‎های معتبر [[ارسطو]] که معروف به فیزیک می‌باشد. پس در ترجمه [[الشفاء\|شفا]] از سماع طبیعی آغاز کردم و اینک که آن قسمت به پایان رسیده، به‌صورت کتابی مستقل به چاپ می‌رسد»<ref>ر.ک: همان، ص3</ref>.		وی همچنین در گزینش بخش طبیعیات از کتاب [[الشفاء\|شفا]] و فن سماع طبیعی می‌نویسد: «[[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابوعلی سینا]] در کتاب [[الشفاء\|شفا]]‎ پیروی تمام از ارسطو در نظر داشته و خواسته است فلسفه آن حکیم بزرگ را بشناساند و آن کتاب مشتمل بر منطق و طبیعیات و ریاضیات و الهیات است؛ یعنی مجموع معلوماتی که آن ‎زمان حکمت نظری خوانده می‌شد. اینجانب منطق شفا را منظور نظر نساختم؛ زیرا فرورفتن در آن فن را با پهنایی که شیخ بزرگوار به آن داده بی‎ضرورت می‌پندارم و از این فن همان اندازه که در مقدمات تحصیل می‌شود، کافی می‌دانم. از منطق که گذشتیم به طبیعیات می‌رسیم و در صدر آن فن سماع طبیعی است که در کلیات آن علم است و مطابق است با یکی از تصنیف‎های معتبر [[ارسطو]] که معروف به فیزیک می‌باشد. پس در ترجمه [[الشفاء\|شفا]] از سماع طبیعی آغاز کردم و اینک که آن قسمت به پایان رسیده، به‌صورت کتابی مستقل به چاپ می‌رسد»<ref>ر.ک: همان، ص3</ref>.

	او همچنین در ترجمه کتاب، شیوه ترجمه تحت‌اللفظی و درعین‌حال سلیس و روان را برگزیده، می‌نویسد: «سلیقه اینجانب در ترجمه مخصوصاًً در کتاب علمی چنین است که عین کتاب به فارسی درآورده شود و در این مورد نیز بر همین روش رفتم؛ چنان‌که می‌توان گفت ترجمه تحت لفظی است؛ زیرا منظورم این بود که کتاب شفا عیناً بی‌کم‌وزیاد به فارسی درآید و اگر بنا بود حاصل معنی را بگویم، کتابی مستقل می‌نگاشتم و زحمت ترجمه را بر خود هموار نمی‌ساختم؛ جز اینکه هرچند در سلاست عبارت فارسی کوشیده‌ام، چون تجاوز از اصل و دخل و تصرف در عبارات مصنف را روا نمی‌دانستم، گمانم این است که فهم آن آسان نباشد؛ زیرا که شفا از کتاب‌های مشکل علمی است؛ چون گذشته از اینکه مطالب خود دقیق و محتاج به تأمّل است، چنین می‌نماید و پیشینیان‎ هم تصریح کرده‌اند که شیخ اجلّ در امر تصنیف اهتمام نداشته، بسیار ~~به‎سرعت~~ می‌نگاشته و مراجعه و حک و اصلاح هم نمی‌کرده است. به این واسطه اطناب مملّ و ایجاز مخلّ و پیچیدگی عبارت و مطلب در آن بسیار است»<ref>ر.ک: همان، ص4-3</ref>.‎		او همچنین در ترجمه کتاب، شیوه ترجمه تحت‌اللفظی و درعین‌حال سلیس و روان را برگزیده، می‌نویسد: «سلیقه اینجانب در ترجمه مخصوصاًً در کتاب علمی چنین است که عین کتاب به فارسی درآورده شود و در این مورد نیز بر همین روش رفتم؛ چنان‌که می‌توان گفت ترجمه تحت لفظی است؛ زیرا منظورم این بود که کتاب شفا عیناً بی‌کم‌وزیاد به فارسی درآید و اگر بنا بود حاصل معنی را بگویم، کتابی مستقل می‌نگاشتم و زحمت ترجمه را بر خود هموار نمی‌ساختم؛ جز اینکه هرچند در سلاست عبارت فارسی کوشیده‌ام، چون تجاوز از اصل و دخل و تصرف در عبارات مصنف را روا نمی‌دانستم، گمانم این است که فهم آن آسان نباشد؛ زیرا که شفا از کتاب‌های مشکل علمی است؛ چون گذشته از اینکه مطالب خود دقیق و محتاج به تأمّل است، چنین می‌نماید و پیشینیان‎ هم تصریح کرده‌اند که شیخ اجلّ در امر تصنیف اهتمام نداشته، بسیار به‌سرعت می‌نگاشته و مراجعه و حک و اصلاح هم نمی‌کرده است. به این واسطه اطناب مملّ و ایجاز مخلّ و پیچیدگی عبارت و مطلب در آن بسیار است»<ref>ر.ک: همان، ص4-3</ref>.‎

	مترجم برای آسان شدن فهم کتاب، تدبیری به‌کار برده و در آخر کتاب ملحقاتی بر اصل افزوده است. وی در ابتدای این ملحقات، اشکالات [[الشفاء\|شفا]] و فعالیت‎هایش در جهت رفع آنها را این‎گونه توضیح می‌دهد:		مترجم برای آسان شدن فهم کتاب، تدبیری به‌کار برده و در آخر کتاب ملحقاتی بر اصل افزوده است. وی در ابتدای این ملحقات، اشکالات [[الشفاء\|شفا]] و فعالیت‎هایش در جهت رفع آنها را این‎گونه توضیح می‌دهد:

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۲۷
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	'''فن سماع طبیعی از کتاب شفا'''، ترجمه فارسی چهار مقاله از بخش طبیعیات کتاب [[الشفاء\|شفا]]<nowiki/>ی [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن سینا]]<nowiki/>ست که بزرگ‎ترین کتاب حکمت نظری است. فن سماع طبیعی در صدر کلیات طبیعیات قرار دارد.		'''فن سماع طبیعی از کتاب شفا'''، ترجمه فارسی چهار مقاله از بخش طبیعیات کتاب [[الشفاء\|شفا]]<nowiki/>ی [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن سینا]]<nowiki/>ست که بزرگ‎ترین کتاب حکمت نظری است. فن سماع طبیعی در صدر کلیات طبیعیات قرار دارد.

	مترجم کتاب ([[فروغی، محمدعلی\|محمدعلی فروغی]]) در مقدمه، انگیزه خود در ترجمه کتاب [[الشفاء\|شفا]] را این‌گونه توضیح می‌دهد: «اینجانب که همه عمر گرفتار مشاغل دولتی بودم، از آنجا که به علم و معرفت عشق داشتم و نیز اشتیاق به اینکه تا بتوانم کار تحصیل علم را بر دانش‌پژوهان آسان کنم، تفنّن و تفریح خود را در تألیف و ترجمه کتب یافتم و از جمله هوس‎ها که در دل پروردم این بود که حکمت قدیم و جدید را به دسترس طالبان علم بگذارم و چون در حکمت مشّاء کتابی معتبرتر از [[الشفاء\|شفا]] نیست، با بال ~~شکسته اندیشه~~ بلندپروازی به ‎سرم زد و بر آن شدم که هر اندازه از آن کتاب گران‌بها را بتوانم به فارسی درآورم‎»<ref>ر.ک: دیباچه مترجم، ص2</ref>.‎		مترجم کتاب ([[فروغی، محمدعلی\|محمدعلی فروغی]]) در مقدمه، انگیزه خود در ترجمه کتاب [[الشفاء\|شفا]] را این‌گونه توضیح می‌دهد: «اینجانب که همه عمر گرفتار مشاغل دولتی بودم، از آنجا که به علم و معرفت عشق داشتم و نیز اشتیاق به اینکه تا بتوانم کار تحصیل علم را بر دانش‌پژوهان آسان کنم، تفنّن و تفریح خود را در تألیف و ترجمه کتب یافتم و از جمله هوس‎ها که در دل پروردم این بود که حکمت قدیم و جدید را به دسترس طالبان علم بگذارم و چون در حکمت مشّاء کتابی معتبرتر از [[الشفاء\|شفا]] نیست، با بال شکسته‌اندیشه بلندپروازی به ‎سرم زد و بر آن شدم که هر اندازه از آن کتاب گران‌بها را بتوانم به فارسی درآورم‎»<ref>ر.ک: دیباچه مترجم، ص2</ref>.‎

	وی همچنین در گزینش بخش طبیعیات از کتاب [[الشفاء\|شفا]] و فن سماع طبیعی می‌نویسد: «[[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابوعلی سینا]] در کتاب [[الشفاء\|شفا]]‎ پیروی تمام از ارسطو در نظر داشته و خواسته است فلسفه آن حکیم بزرگ را بشناساند و آن کتاب مشتمل بر منطق و طبیعیات و ریاضیات و الهیات است؛ یعنی مجموع معلوماتی که آن ‎زمان حکمت نظری خوانده می‌شد. اینجانب منطق شفا را منظور نظر نساختم؛ زیرا فرورفتن در آن فن را با پهنایی که شیخ بزرگوار به آن داده بی‎ضرورت می‌پندارم و از این فن همان اندازه که در مقدمات تحصیل می‌شود، کافی می‌دانم. از منطق که گذشتیم به طبیعیات می‌رسیم و در صدر آن فن سماع طبیعی است که در کلیات آن علم است و مطابق است با یکی از تصنیف‌های معتبر [[ارسطو]] که معروف به فیزیک می‌باشد. پس در ترجمه [[الشفاء\|شفا]] از سماع طبیعی آغاز کردم و اینک که آن قسمت به پایان رسیده، به‌صورت کتابی مستقل به چاپ می‌رسد»<ref>ر.ک: همان، ص3</ref>.		وی همچنین در گزینش بخش طبیعیات از کتاب [[الشفاء\|شفا]] و فن سماع طبیعی می‌نویسد: «[[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابوعلی سینا]] در کتاب [[الشفاء\|شفا]]‎ پیروی تمام از ارسطو در نظر داشته و خواسته است فلسفه آن حکیم بزرگ را بشناساند و آن کتاب مشتمل بر منطق و طبیعیات و ریاضیات و الهیات است؛ یعنی مجموع معلوماتی که آن ‎زمان حکمت نظری خوانده می‌شد. اینجانب منطق شفا را منظور نظر نساختم؛ زیرا فرورفتن در آن فن را با پهنایی که شیخ بزرگوار به آن داده بی‎ضرورت می‌پندارم و از این فن همان اندازه که در مقدمات تحصیل می‌شود، کافی می‌دانم. از منطق که گذشتیم به طبیعیات می‌رسیم و در صدر آن فن سماع طبیعی است که در کلیات آن علم است و مطابق است با یکی از تصنیف‌های معتبر [[ارسطو]] که معروف به فیزیک می‌باشد. پس در ترجمه [[الشفاء\|شفا]] از سماع طبیعی آغاز کردم و اینک که آن قسمت به پایان رسیده، به‌صورت کتابی مستقل به چاپ می‌رسد»<ref>ر.ک: همان، ص3</ref>.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۳:۴۴
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	'''فن سماع طبیعی از کتاب شفا'''، ترجمه فارسی چهار مقاله از بخش طبیعیات کتاب [[الشفاء\|شفا]]<nowiki/>ی [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن سینا]]<nowiki/>ست که بزرگ‎ترین کتاب حکمت نظری است. فن سماع طبیعی در صدر کلیات طبیعیات قرار دارد.		'''فن سماع طبیعی از کتاب شفا'''، ترجمه فارسی چهار مقاله از بخش طبیعیات کتاب [[الشفاء\|شفا]]<nowiki/>ی [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن سینا]]<nowiki/>ست که بزرگ‎ترین کتاب حکمت نظری است. فن سماع طبیعی در صدر کلیات طبیعیات قرار دارد.

	مترجم کتاب ([[فروغی، محمدعلی\|محمدعلی فروغی]]) در مقدمه، انگیزه خود در ترجمه کتاب [[الشفاء\|شفا]] را ~~این‎گونه~~ توضیح می‌دهد: «اینجانب که همه عمر گرفتار مشاغل دولتی بودم، از آنجا که به علم و معرفت عشق داشتم و نیز اشتیاق به اینکه تا بتوانم کار تحصیل علم را بر دانش‌پژوهان آسان کنم، تفنّن و تفریح خود را در تألیف و ترجمه کتب یافتم و از جمله هوس‎ها که در دل پروردم این بود که حکمت قدیم و جدید را به دسترس طالبان علم بگذارم و چون در حکمت مشّاء کتابی معتبرتر از [[الشفاء\|شفا]] نیست، با بال شکسته اندیشه بلندپروازی به ‎سرم زد و بر آن شدم که هر اندازه از آن کتاب گران‌بها را بتوانم به فارسی درآورم‎»<ref>ر.ک: دیباچه مترجم، ص2</ref>.‎		مترجم کتاب ([[فروغی، محمدعلی\|محمدعلی فروغی]]) در مقدمه، انگیزه خود در ترجمه کتاب [[الشفاء\|شفا]] را این‌گونه توضیح می‌دهد: «اینجانب که همه عمر گرفتار مشاغل دولتی بودم، از آنجا که به علم و معرفت عشق داشتم و نیز اشتیاق به اینکه تا بتوانم کار تحصیل علم را بر دانش‌پژوهان آسان کنم، تفنّن و تفریح خود را در تألیف و ترجمه کتب یافتم و از جمله هوس‎ها که در دل پروردم این بود که حکمت قدیم و جدید را به دسترس طالبان علم بگذارم و چون در حکمت مشّاء کتابی معتبرتر از [[الشفاء\|شفا]] نیست، با بال شکسته اندیشه بلندپروازی به ‎سرم زد و بر آن شدم که هر اندازه از آن کتاب گران‌بها را بتوانم به فارسی درآورم‎»<ref>ر.ک: دیباچه مترجم، ص2</ref>.‎

	وی همچنین در گزینش بخش طبیعیات از کتاب [[الشفاء\|شفا]] و فن سماع طبیعی می‌نویسد: «[[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابوعلی سینا]] در کتاب [[الشفاء\|شفا]]‎ پیروی تمام از ارسطو در نظر داشته و خواسته است فلسفه آن حکیم بزرگ را بشناساند و آن کتاب مشتمل بر منطق و طبیعیات و ریاضیات و الهیات است؛ یعنی مجموع معلوماتی که آن ‎زمان حکمت نظری خوانده می‌شد. اینجانب منطق شفا را منظور نظر نساختم؛ زیرا فرورفتن در آن فن را با پهنایی که شیخ بزرگوار به آن داده بی‎ضرورت می‌پندارم و از این فن همان اندازه که در مقدمات تحصیل می‌شود، کافی می‌دانم. از منطق که گذشتیم به طبیعیات می‌رسیم و در صدر آن فن سماع طبیعی است که در کلیات آن علم است و مطابق است با یکی از تصنیف‎های معتبر [[ارسطو]] که معروف به فیزیک می‌باشد. پس در ترجمه [[الشفاء\|شفا]] از سماع طبیعی آغاز کردم و اینک که آن قسمت به پایان رسیده، به‌صورت کتابی مستقل به چاپ می‌رسد»<ref>ر.ک: همان، ص3</ref>.		وی همچنین در گزینش بخش طبیعیات از کتاب [[الشفاء\|شفا]] و فن سماع طبیعی می‌نویسد: «[[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابوعلی سینا]] در کتاب [[الشفاء\|شفا]]‎ پیروی تمام از ارسطو در نظر داشته و خواسته است فلسفه آن حکیم بزرگ را بشناساند و آن کتاب مشتمل بر منطق و طبیعیات و ریاضیات و الهیات است؛ یعنی مجموع معلوماتی که آن ‎زمان حکمت نظری خوانده می‌شد. اینجانب منطق شفا را منظور نظر نساختم؛ زیرا فرورفتن در آن فن را با پهنایی که شیخ بزرگوار به آن داده بی‎ضرورت می‌پندارم و از این فن همان اندازه که در مقدمات تحصیل می‌شود، کافی می‌دانم. از منطق که گذشتیم به طبیعیات می‌رسیم و در صدر آن فن سماع طبیعی است که در کلیات آن علم است و مطابق است با یکی از تصنیف‎های معتبر [[ارسطو]] که معروف به فیزیک می‌باشد. پس در ترجمه [[الشفاء\|شفا]] از سماع طبیعی آغاز کردم و اینک که آن قسمت به پایان رسیده، به‌صورت کتابی مستقل به چاپ می‌رسد»<ref>ر.ک: همان، ص3</ref>.
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	او همچنین در ترجمه کتاب، شیوه ترجمه تحت‌اللفظی و درعین‌حال سلیس و روان را برگزیده، می‌نویسد: «سلیقه اینجانب در ترجمه مخصوصاًً در کتاب علمی چنین است که عین کتاب به فارسی درآورده شود و در این مورد نیز بر همین روش رفتم؛ چنان‌که می‌توان گفت ترجمه تحت لفظی است؛ زیرا منظورم این بود که کتاب شفا عیناً بی‌کم‌وزیاد به فارسی درآید و اگر بنا بود حاصل معنی را بگویم، کتابی مستقل می‌نگاشتم و زحمت ترجمه را بر خود هموار نمی‌ساختم؛ جز اینکه هرچند در سلاست عبارت فارسی کوشیده‌ام، چون تجاوز از اصل و دخل و تصرف در عبارات مصنف را روا نمی‌دانستم، گمانم این است که فهم آن آسان نباشد؛ زیرا که شفا از کتاب‌های مشکل علمی است؛ چون گذشته از اینکه مطالب خود دقیق و محتاج به تأمّل است، چنین می‌نماید و پیشینیان‎ هم تصریح کرده‌اند که شیخ اجلّ در امر تصنیف اهتمام نداشته، بسیار به‌سرعت می‌نگاشته و مراجعه و حک و اصلاح هم نمی‌کرده است. به این واسطه اطناب مملّ و ایجاز مخلّ و پیچیدگی عبارت و مطلب در آن بسیار است»<ref>ر.ک: همان، ص4-3</ref>.‎		او همچنین در ترجمه کتاب، شیوه ترجمه تحت‌اللفظی و درعین‌حال سلیس و روان را برگزیده، می‌نویسد: «سلیقه اینجانب در ترجمه مخصوصاًً در کتاب علمی چنین است که عین کتاب به فارسی درآورده شود و در این مورد نیز بر همین روش رفتم؛ چنان‌که می‌توان گفت ترجمه تحت لفظی است؛ زیرا منظورم این بود که کتاب شفا عیناً بی‌کم‌وزیاد به فارسی درآید و اگر بنا بود حاصل معنی را بگویم، کتابی مستقل می‌نگاشتم و زحمت ترجمه را بر خود هموار نمی‌ساختم؛ جز اینکه هرچند در سلاست عبارت فارسی کوشیده‌ام، چون تجاوز از اصل و دخل و تصرف در عبارات مصنف را روا نمی‌دانستم، گمانم این است که فهم آن آسان نباشد؛ زیرا که شفا از کتاب‌های مشکل علمی است؛ چون گذشته از اینکه مطالب خود دقیق و محتاج به تأمّل است، چنین می‌نماید و پیشینیان‎ هم تصریح کرده‌اند که شیخ اجلّ در امر تصنیف اهتمام نداشته، بسیار به‌سرعت می‌نگاشته و مراجعه و حک و اصلاح هم نمی‌کرده است. به این واسطه اطناب مملّ و ایجاز مخلّ و پیچیدگی عبارت و مطلب در آن بسیار است»<ref>ر.ک: همان، ص4-3</ref>.‎

	مترجم برای آسان شدن فهم کتاب، تدبیری به‌کار برده و در آخر کتاب ملحقاتی بر اصل افزوده است. وی در ابتدای این ملحقات، اشکالات [[الشفاء\|شفا]] و فعالیت‎هایش در جهت رفع آنها را ~~این‎گونه~~ توضیح می‌دهد:		مترجم برای آسان شدن فهم کتاب، تدبیری به‌کار برده و در آخر کتاب ملحقاتی بر اصل افزوده است. وی در ابتدای این ملحقات، اشکالات [[الشفاء\|شفا]] و فعالیت‎هایش در جهت رفع آنها را این‌گونه توضیح می‌دهد:
	# از آنجا که مطالب [[الشفاء\|شفا]] به شیوه پیشینیان یک‎سره نوشته شده؛ یعنی فقرات و مطالب و جمله‌ها در هر فصلی، از یکدیگر جدا نیست، مطالب را آن‌سان که خود تشخیص داده متمایز ساخته و جمله‌ها را از یکدیگر جدا نموده است. برای هر مطلبی نیز در حاشیه، عنوان مختصری گذاشته تا در آغاز مطالعه بر خواننده فی‌الجمله معلوم باشد که مطلب چیست.		# از آنجا که مطالب [[الشفاء\|شفا]] به شیوه پیشینیان یک‎سره نوشته شده؛ یعنی فقرات و مطالب و جمله‌ها در هر فصلی، از یکدیگر جدا نیست، مطالب را آن‌سان که خود تشخیص داده متمایز ساخته و جمله‌ها را از یکدیگر جدا نموده است. برای هر مطلبی نیز در حاشیه، عنوان مختصری گذاشته تا در آغاز مطالعه بر خواننده فی‌الجمله معلوم باشد که مطلب چیست.
	# [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|بوعلی سینا]] در این کتاب تکرار و درازی سخن را بیش از حد لزوم روا داشته است. مترجم برای رفع این مشکل برای هر فصلی، خلاصه، ترتیب داده است که خواننده اول به‌واسطه آن خلاصه، اجمالاً مطالب را دریابد و به خواندن تفصیل آن در اصل کتاب شائق شود. وی بدین ‎جهت که نخواسته عبارات خود را با آثار قلم [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|شیخ‎الرئیس]] آمیخته کند، خلاصه‌ها را جمع کرده و پس از مقالات [[الشفاء\|شفا]] آورده است. در این خلاصه‌ها از مطالب اصل کتاب تجاوز نکرده‎ و تا توانسته است همان ترتیبی را که [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|شیخ]] در ایراد مطالب اختیار کرده رعایت نموده‎ است، ولیکن در عبارت، مقید به متابعت شیخ نشده و کوشیده‎ است که سلیس و روان باشد.		# [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|بوعلی سینا]] در این کتاب تکرار و درازی سخن را بیش از حد لزوم روا داشته است. مترجم برای رفع این مشکل برای هر فصلی، خلاصه، ترتیب داده است که خواننده اول به‌واسطه آن خلاصه، اجمالاً مطالب را دریابد و به خواندن تفصیل آن در اصل کتاب شائق شود. وی بدین ‎جهت که نخواسته عبارات خود را با آثار قلم [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|شیخ‎الرئیس]] آمیخته کند، خلاصه‌ها را جمع کرده و پس از مقالات [[الشفاء\|شفا]] آورده است. در این خلاصه‌ها از مطالب اصل کتاب تجاوز نکرده‎ و تا توانسته است همان ترتیبی را که [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|شیخ]] در ایراد مطالب اختیار کرده رعایت نموده‎ است، ولیکن در عبارت، مقید به متابعت شیخ نشده و کوشیده‎ است که سلیس و روان باشد.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۱:۰۹
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	'''فن سماع طبیعی از کتاب شفا'''، ترجمه فارسی چهار مقاله از بخش طبیعیات کتاب [[الشفاء\|شفا]]<nowiki/>ی [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن سینا]]<nowiki/>ست که بزرگ‎ترین کتاب حکمت نظری است. فن سماع طبیعی در صدر کلیات طبیعیات قرار دارد.		'''فن سماع طبیعی از کتاب شفا'''، ترجمه فارسی چهار مقاله از بخش طبیعیات کتاب [[الشفاء\|شفا]]<nowiki/>ی [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن سینا]]<nowiki/>ست که بزرگ‎ترین کتاب حکمت نظری است. فن سماع طبیعی در صدر کلیات طبیعیات قرار دارد.

	مترجم کتاب ([[فروغی، محمدعلی\|محمدعلی فروغی]]) در مقدمه، انگیزه خود در ترجمه کتاب [[الشفاء\|شفا]] را این‎گونه توضیح می‌دهد: «اینجانب که همه عمر گرفتار مشاغل دولتی بودم، از آنجا که به علم و معرفت عشق داشتم و نیز اشتیاق به اینکه تا بتوانم کار تحصیل علم را بر دانش‌پژوهان آسان کنم، تفنّن و تفریح خود را در تألیف و ترجمه کتب یافتم و از جمله هوس‎ها که در دل پروردم این بود که حکمت قدیم و جدید را به دسترس طالبان علم بگذارم و چون در حکمت مشّاء کتابی معتبرتر از [[الشفاء\|شفا]] نیست، با بال شکسته اندیشه بلندپروازی به ‎سرم زد و بر آن شدم که هر اندازه از آن کتاب ~~گران‎بها~~ را بتوانم به فارسی درآورم‎»<ref>ر.ک: دیباچه مترجم، ص2</ref>.‎		مترجم کتاب ([[فروغی، محمدعلی\|محمدعلی فروغی]]) در مقدمه، انگیزه خود در ترجمه کتاب [[الشفاء\|شفا]] را این‎گونه توضیح می‌دهد: «اینجانب که همه عمر گرفتار مشاغل دولتی بودم، از آنجا که به علم و معرفت عشق داشتم و نیز اشتیاق به اینکه تا بتوانم کار تحصیل علم را بر دانش‌پژوهان آسان کنم، تفنّن و تفریح خود را در تألیف و ترجمه کتب یافتم و از جمله هوس‎ها که در دل پروردم این بود که حکمت قدیم و جدید را به دسترس طالبان علم بگذارم و چون در حکمت مشّاء کتابی معتبرتر از [[الشفاء\|شفا]] نیست، با بال شکسته اندیشه بلندپروازی به ‎سرم زد و بر آن شدم که هر اندازه از آن کتاب گران‌بها را بتوانم به فارسی درآورم‎»<ref>ر.ک: دیباچه مترجم، ص2</ref>.‎

	وی همچنین در گزینش بخش طبیعیات از کتاب [[الشفاء\|شفا]] و فن سماع طبیعی می‌نویسد: «[[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابوعلی سینا]] در کتاب [[الشفاء\|شفا]]‎ پیروی تمام از ارسطو در نظر داشته و خواسته است فلسفه آن حکیم بزرگ را بشناساند و آن کتاب مشتمل بر منطق و طبیعیات و ریاضیات و الهیات است؛ یعنی مجموع معلوماتی که آن ‎زمان حکمت نظری خوانده می‌شد. اینجانب منطق شفا را منظور نظر نساختم؛ زیرا فرورفتن در آن فن را با پهنایی که شیخ بزرگوار به آن داده بی‎ضرورت می‌پندارم و از این فن همان اندازه که در مقدمات تحصیل می‌شود، کافی می‌دانم. از منطق که گذشتیم به طبیعیات می‌رسیم و در صدر آن فن سماع طبیعی است که در کلیات آن علم است و مطابق است با یکی از تصنیف‎های معتبر [[ارسطو]] که معروف به فیزیک می‌باشد. پس در ترجمه [[الشفاء\|شفا]] از سماع طبیعی آغاز کردم و اینک که آن قسمت به پایان رسیده، به‌صورت کتابی مستقل به چاپ می‌رسد»<ref>ر.ک: همان، ص3</ref>.		وی همچنین در گزینش بخش طبیعیات از کتاب [[الشفاء\|شفا]] و فن سماع طبیعی می‌نویسد: «[[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابوعلی سینا]] در کتاب [[الشفاء\|شفا]]‎ پیروی تمام از ارسطو در نظر داشته و خواسته است فلسفه آن حکیم بزرگ را بشناساند و آن کتاب مشتمل بر منطق و طبیعیات و ریاضیات و الهیات است؛ یعنی مجموع معلوماتی که آن ‎زمان حکمت نظری خوانده می‌شد. اینجانب منطق شفا را منظور نظر نساختم؛ زیرا فرورفتن در آن فن را با پهنایی که شیخ بزرگوار به آن داده بی‎ضرورت می‌پندارم و از این فن همان اندازه که در مقدمات تحصیل می‌شود، کافی می‌دانم. از منطق که گذشتیم به طبیعیات می‌رسیم و در صدر آن فن سماع طبیعی است که در کلیات آن علم است و مطابق است با یکی از تصنیف‎های معتبر [[ارسطو]] که معروف به فیزیک می‌باشد. پس در ترجمه [[الشفاء\|شفا]] از سماع طبیعی آغاز کردم و اینک که آن قسمت به پایان رسیده، به‌صورت کتابی مستقل به چاپ می‌رسد»<ref>ر.ک: همان، ص3</ref>.