عطاء بن سائب - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ابن بابویه، ابوجعفر، محمد بن علی' به 'ابن بابویه، محمد بن علی'

2024-11-02T16:57:26Z

جایگزینی متن - 'ابن بابویه، ابوجعفر، محمد بن علی' به 'ابن بابویه، محمد بن علی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۷
خط ۴۹:		خط ۴۹:

	==وثاقت و مذهب او==		==وثاقت و مذهب او==
	ولى عده‌اى او را متهم كرده‌اند كه در سال‌هاى واپسين عمرش دچار تخليط شده بود؛ لذا او را تنها در مورد احاديث پيشينش توثيق كرده‌اند! يحيى بن سعيد مى‌گويد: «من از كسى نشنيده‌ام كه دربارۀ احاديث پيشين او سخنى بگويد». چرا چنين تحولى دربارۀ او رخ داده است‌؟ ابو قطن از شعبه نقل مى‌كند كه گفت: «از سه نفر در درون من ترديدى وجود دارد: عطاء بن سائب، يزيد بن ابى‌زياد و يك نفر ديگر». سبب اين ترديد چيست‌؟ استاد ما مرحوم [[خویی، سید ابوالقاسم\|آيت‌اللّه خويى رحمه‌اللّه]] ابتدا روايت او از [[امام سجاد علیه‌السلام\|امام علىّ بن الحسين عليه‌السّلام]] را دربارۀ مسألۀ قضا و قدر آورده و آنگاه فرموده است: «اين روايت دلالت بر تشيع او دارد و توثيقاتى كه از او دربارۀ احاديث پيشين او رسيده و اينكه سپس در هم آميخته و تغيير كرده است، شايد از آن جهت باشد كه او ابتدا از عامه محسوب مى‌شد و سپس به مكتب اهل‌بیت پيوست»، ولى به نظر مى‌رسد او از ابتداى امر از خاصه بوده است؛ زيرا كوفى است و در محضر افرادى همچون [[ابن جبير]]، مجاهد، [[عكرمه]]، سلمى و امثال آنان تربيت يافته است؛ اما علت اينكه برخى او را مختلط دانسته‌اند شايد از آن جهت باشد كه از او نشانه‌هايى از ولايت بروز گرديده بود كه تحمل آن بر بسيارى دشوار بود؛ لذا چنين گمانى دربارۀ او بردند. روايتى كه در گفتار [[خویی، سید ابوالقاسم\|مرحوم خويى]] به آن اشارت رفت، حديثى است كه [[ابن بابویه، ~~ابوجعفر،~~ محمد بن علی\|مرحوم صدوق]] از عطاء بن سائب از [[امام سجاد علیه‌السلام\|امام علىّ بن الحسين عليه‌السّلام]] روايت كرده است. حضرت فرمود: «اگر در ميان ائمۀ جور و ستم قرار گرفتيد، بر مبناى احكام آنان قضاوت كنيد و عقيدۀ خود را آشكار نسازيد؛ چون كشته خواهيد شد؛ و اگر به احكام ما عمل كرديد، البته براى شما بهتر است». مرحوم صدوق هم او را از مشايخ شمرده است.		ولى عده‌اى او را متهم كرده‌اند كه در سال‌هاى واپسين عمرش دچار تخليط شده بود؛ لذا او را تنها در مورد احاديث پيشينش توثيق كرده‌اند! يحيى بن سعيد مى‌گويد: «من از كسى نشنيده‌ام كه دربارۀ احاديث پيشين او سخنى بگويد». چرا چنين تحولى دربارۀ او رخ داده است‌؟ ابو قطن از شعبه نقل مى‌كند كه گفت: «از سه نفر در درون من ترديدى وجود دارد: عطاء بن سائب، يزيد بن ابى‌زياد و يك نفر ديگر». سبب اين ترديد چيست‌؟ استاد ما مرحوم [[خویی، سید ابوالقاسم\|آيت‌اللّه خويى رحمه‌اللّه]] ابتدا روايت او از [[امام سجاد علیه‌السلام\|امام علىّ بن الحسين عليه‌السّلام]] را دربارۀ مسألۀ قضا و قدر آورده و آنگاه فرموده است: «اين روايت دلالت بر تشيع او دارد و توثيقاتى كه از او دربارۀ احاديث پيشين او رسيده و اينكه سپس در هم آميخته و تغيير كرده است، شايد از آن جهت باشد كه او ابتدا از عامه محسوب مى‌شد و سپس به مكتب اهل‌بیت پيوست»، ولى به نظر مى‌رسد او از ابتداى امر از خاصه بوده است؛ زيرا كوفى است و در محضر افرادى همچون [[ابن جبير]]، مجاهد، [[عكرمه]]، سلمى و امثال آنان تربيت يافته است؛ اما علت اينكه برخى او را مختلط دانسته‌اند شايد از آن جهت باشد كه از او نشانه‌هايى از ولايت بروز گرديده بود كه تحمل آن بر بسيارى دشوار بود؛ لذا چنين گمانى دربارۀ او بردند. روايتى كه در گفتار [[خویی، سید ابوالقاسم\|مرحوم خويى]] به آن اشارت رفت، حديثى است كه [[ابن بابویه، محمد بن علی\|مرحوم صدوق]] از عطاء بن سائب از [[امام سجاد علیه‌السلام\|امام علىّ بن الحسين عليه‌السّلام]] روايت كرده است. حضرت فرمود: «اگر در ميان ائمۀ جور و ستم قرار گرفتيد، بر مبناى احكام آنان قضاوت كنيد و عقيدۀ خود را آشكار نسازيد؛ چون كشته خواهيد شد؛ و اگر به احكام ما عمل كرديد، البته براى شما بهتر است». مرحوم صدوق هم او را از مشايخ شمرده است.

	وفات [[امام سجاد علیه‌السلام\|امام سجاد عليه‌السّلام]] در سال 95 (سال فقهاء) اتفاق افتاد و ابن سائب پس از آن، حدود چهل سال زيست. چون وفات او در سال 136 بود. بدين جهت اين روايت اگر دلالتى بر تشيع او داشته باشد - كه دارد - تشيع او را در سال‌هاى اول حياتش اثبات مى‌كند. او يك روايت ديگر هم از زاذان، ابوعمرۀ فارسى كوفى (متوفاى 82) دربارۀ ماجراى يك قضاوت كه اميرمؤمنان عليه‌السّلام در زمان خلافت عمر انجام داد، نقل كرده است؛ اين قضاوت دربارۀ امانتى بود كه دو نفر نزد زنى به وديعت گذارده بودند... روايت را حريز بن عبداللّه سجستانى از عطاء بن سائب از زاذان نقل كرده است<ref>معرفت، محمدهادی، ج1، ص333-334</ref>.		وفات [[امام سجاد علیه‌السلام\|امام سجاد عليه‌السّلام]] در سال 95 (سال فقهاء) اتفاق افتاد و ابن سائب پس از آن، حدود چهل سال زيست. چون وفات او در سال 136 بود. بدين جهت اين روايت اگر دلالتى بر تشيع او داشته باشد - كه دارد - تشيع او را در سال‌هاى اول حياتش اثبات مى‌كند. او يك روايت ديگر هم از زاذان، ابوعمرۀ فارسى كوفى (متوفاى 82) دربارۀ ماجراى يك قضاوت كه اميرمؤمنان عليه‌السّلام در زمان خلافت عمر انجام داد، نقل كرده است؛ اين قضاوت دربارۀ امانتى بود كه دو نفر نزد زنى به وديعت گذارده بودند... روايت را حريز بن عبداللّه سجستانى از عطاء بن سائب از زاذان نقل كرده است<ref>معرفت، محمدهادی، ج1، ص333-334</ref>.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'اهل بيت ' به 'اهل‌بیت '

2024-05-04T08:47:03Z

جایگزینی متن - 'اهل بيت ' به 'اهل‌بیت '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۱۷
خط ۴۹:		خط ۴۹:

	==وثاقت و مذهب او==		==وثاقت و مذهب او==
	ولى عده‌اى او را متهم كرده‌اند كه در سال‌هاى واپسين عمرش دچار تخليط شده بود؛ لذا او را تنها در مورد احاديث پيشينش توثيق كرده‌اند! يحيى بن سعيد مى‌گويد: «من از كسى نشنيده‌ام كه دربارۀ احاديث پيشين او سخنى بگويد». چرا چنين تحولى دربارۀ او رخ داده است‌؟ ابو قطن از شعبه نقل مى‌كند كه گفت: «از سه نفر در درون من ترديدى وجود دارد: عطاء بن سائب، يزيد بن ابى‌زياد و يك نفر ديگر». سبب اين ترديد چيست‌؟ استاد ما مرحوم [[خویی، سید ابوالقاسم\|آيت‌اللّه خويى رحمه‌اللّه]] ابتدا روايت او از [[امام سجاد علیه‌السلام\|امام علىّ بن الحسين عليه‌السّلام]] را دربارۀ مسألۀ قضا و قدر آورده و آنگاه فرموده است: «اين روايت دلالت بر تشيع او دارد و توثيقاتى كه از او دربارۀ احاديث پيشين او رسيده و اينكه سپس در هم آميخته و تغيير كرده است، شايد از آن جهت باشد كه او ابتدا از عامه محسوب مى‌شد و سپس به مكتب ~~اهل بيت~~ پيوست»، ولى به نظر مى‌رسد او از ابتداى امر از خاصه بوده است؛ زيرا كوفى است و در محضر افرادى همچون [[ابن جبير]]، مجاهد، [[عكرمه]]، سلمى و امثال آنان تربيت يافته است؛ اما علت اينكه برخى او را مختلط دانسته‌اند شايد از آن جهت باشد كه از او نشانه‌هايى از ولايت بروز گرديده بود كه تحمل آن بر بسيارى دشوار بود؛ لذا چنين گمانى دربارۀ او بردند. روايتى كه در گفتار [[خویی، سید ابوالقاسم\|مرحوم خويى]] به آن اشارت رفت، حديثى است كه [[ابن بابویه، ابوجعفر، محمد بن علی\|مرحوم صدوق]] از عطاء بن سائب از [[امام سجاد علیه‌السلام\|امام علىّ بن الحسين عليه‌السّلام]] روايت كرده است. حضرت فرمود: «اگر در ميان ائمۀ جور و ستم قرار گرفتيد، بر مبناى احكام آنان قضاوت كنيد و عقيدۀ خود را آشكار نسازيد؛ چون كشته خواهيد شد؛ و اگر به احكام ما عمل كرديد، البته براى شما بهتر است». مرحوم صدوق هم او را از مشايخ شمرده است.		ولى عده‌اى او را متهم كرده‌اند كه در سال‌هاى واپسين عمرش دچار تخليط شده بود؛ لذا او را تنها در مورد احاديث پيشينش توثيق كرده‌اند! يحيى بن سعيد مى‌گويد: «من از كسى نشنيده‌ام كه دربارۀ احاديث پيشين او سخنى بگويد». چرا چنين تحولى دربارۀ او رخ داده است‌؟ ابو قطن از شعبه نقل مى‌كند كه گفت: «از سه نفر در درون من ترديدى وجود دارد: عطاء بن سائب، يزيد بن ابى‌زياد و يك نفر ديگر». سبب اين ترديد چيست‌؟ استاد ما مرحوم [[خویی، سید ابوالقاسم\|آيت‌اللّه خويى رحمه‌اللّه]] ابتدا روايت او از [[امام سجاد علیه‌السلام\|امام علىّ بن الحسين عليه‌السّلام]] را دربارۀ مسألۀ قضا و قدر آورده و آنگاه فرموده است: «اين روايت دلالت بر تشيع او دارد و توثيقاتى كه از او دربارۀ احاديث پيشين او رسيده و اينكه سپس در هم آميخته و تغيير كرده است، شايد از آن جهت باشد كه او ابتدا از عامه محسوب مى‌شد و سپس به مكتب اهل‌بیت پيوست»، ولى به نظر مى‌رسد او از ابتداى امر از خاصه بوده است؛ زيرا كوفى است و در محضر افرادى همچون [[ابن جبير]]، مجاهد، [[عكرمه]]، سلمى و امثال آنان تربيت يافته است؛ اما علت اينكه برخى او را مختلط دانسته‌اند شايد از آن جهت باشد كه از او نشانه‌هايى از ولايت بروز گرديده بود كه تحمل آن بر بسيارى دشوار بود؛ لذا چنين گمانى دربارۀ او بردند. روايتى كه در گفتار [[خویی، سید ابوالقاسم\|مرحوم خويى]] به آن اشارت رفت، حديثى است كه [[ابن بابویه، ابوجعفر، محمد بن علی\|مرحوم صدوق]] از عطاء بن سائب از [[امام سجاد علیه‌السلام\|امام علىّ بن الحسين عليه‌السّلام]] روايت كرده است. حضرت فرمود: «اگر در ميان ائمۀ جور و ستم قرار گرفتيد، بر مبناى احكام آنان قضاوت كنيد و عقيدۀ خود را آشكار نسازيد؛ چون كشته خواهيد شد؛ و اگر به احكام ما عمل كرديد، البته براى شما بهتر است». مرحوم صدوق هم او را از مشايخ شمرده است.

	وفات [[امام سجاد علیه‌السلام\|امام سجاد عليه‌السّلام]] در سال 95 (سال فقهاء) اتفاق افتاد و ابن سائب پس از آن، حدود چهل سال زيست. چون وفات او در سال 136 بود. بدين جهت اين روايت اگر دلالتى بر تشيع او داشته باشد - كه دارد - تشيع او را در سال‌هاى اول حياتش اثبات مى‌كند. او يك روايت ديگر هم از زاذان، ابوعمرۀ فارسى كوفى (متوفاى 82) دربارۀ ماجراى يك قضاوت كه اميرمؤمنان عليه‌السّلام در زمان خلافت عمر انجام داد، نقل كرده است؛ اين قضاوت دربارۀ امانتى بود كه دو نفر نزد زنى به وديعت گذارده بودند... روايت را حريز بن عبداللّه سجستانى از عطاء بن سائب از زاذان نقل كرده است<ref>معرفت، محمدهادی، ج1، ص333-334</ref>.		وفات [[امام سجاد علیه‌السلام\|امام سجاد عليه‌السّلام]] در سال 95 (سال فقهاء) اتفاق افتاد و ابن سائب پس از آن، حدود چهل سال زيست. چون وفات او در سال 136 بود. بدين جهت اين روايت اگر دلالتى بر تشيع او داشته باشد - كه دارد - تشيع او را در سال‌هاى اول حياتش اثبات مى‌كند. او يك روايت ديگر هم از زاذان، ابوعمرۀ فارسى كوفى (متوفاى 82) دربارۀ ماجراى يك قضاوت كه اميرمؤمنان عليه‌السّلام در زمان خلافت عمر انجام داد، نقل كرده است؛ اين قضاوت دربارۀ امانتى بود كه دو نفر نزد زنى به وديعت گذارده بودند... روايت را حريز بن عبداللّه سجستانى از عطاء بن سائب از زاذان نقل كرده است<ref>معرفت، محمدهادی، ج1، ص333-334</ref>.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'موسسه' به 'مؤسسه'

2023-11-24T16:56:49Z

جایگزینی متن - 'موسسه' به 'مؤسسه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۲۶
خط ۵۷:		خط ۵۷:

	==منابع مقاله==		==منابع مقاله==
	معرفت، محمدهادی، تفسیر و مفسران، قم، ~~موسسه~~ فرهنگی انتشاراتی التمهید، چاپ یکم، 1379-1380ش.		معرفت، محمدهادی، تفسیر و مفسران، قم، مؤسسه فرهنگی انتشاراتی التمهید، چاپ یکم، 1379-1380ش.

	==وابسته‌ها==		==وابسته‌ها==

Hbaghizadeh: /* وابسته‌ها */

2023-04-29T21:02:57Z

وابسته‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۰:۳۲
خط ۶۳:		خط ۶۳:

	[[رده:زندگی‌نامه]]		[[رده:زندگی‌نامه]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 اردیبهشت 1402]]
	[[رده:فاقد کد پدیدآور]]		[[رده:فاقد کد پدیدآور]]

Hbaghizadeh در ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۰۲

2023-04-29T21:02:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۰:۳۲
خط ۴۶:		خط ۴۶:

	==عطاء در کلام بزرگان==		==عطاء در کلام بزرگان==
	ابواسحاق مى‌گويد: «عطاء بن سائب يكى از بازماندگان سلف است!». احمد بن حنبل مى‌گويد: «انسانى بسيار مورد اعتماد و صالح است»،		ابواسحاق مى‌گويد: «عطاء بن سائب يكى از بازماندگان سلف است!». [[ابن حنبل، احمد بن محمد\|احمد بن حنبل]] مى‌گويد: «انسانى بسيار مورد اعتماد و صالح است»،

	==وثاقت و مذهب او==		==وثاقت و مذهب او==
	ولى عده‌اى او را متهم كرده‌اند كه در سال‌هاى واپسين عمرش دچار تخليط شده بود؛ لذا او را تنها در مورد احاديث پيشينش توثيق كرده‌اند! يحيى بن سعيد مى‌گويد: «من از كسى نشنيده‌ام كه دربارۀ احاديث پيشين او سخنى بگويد». چرا چنين تحولى دربارۀ او رخ داده است‌؟ ابو قطن از شعبه نقل مى‌كند كه گفت: «از سه نفر در درون من ترديدى وجود دارد: عطاء بن سائب، يزيد بن ابى‌زياد و يك نفر ديگر». سبب اين ترديد چيست‌؟ استاد ما مرحوم آيت‌اللّه خويى رحمه‌اللّه ابتدا روايت او از امام علىّ بن الحسين عليه‌السّلام را دربارۀ مسألۀ قضا و قدر آورده و آنگاه فرموده است: «اين روايت دلالت بر تشيع او دارد و توثيقاتى كه از او دربارۀ احاديث پيشين او رسيده و اينكه سپس در هم آميخته و تغيير كرده است، شايد از آن جهت باشد كه او ابتدا از عامه محسوب مى‌شد و سپس به مكتب اهل بيت پيوست»، ولى به نظر مى‌رسد او از ابتداى امر از خاصه بوده است؛ زيرا كوفى است و در محضر افرادى همچون ابن ~~جبير،~~ مجاهد، ~~عكرمه،~~ سلمى و امثال آنان تربيت يافته است؛ اما علت اينكه برخى او را مختلط دانسته‌اند شايد از آن جهت باشد كه از او نشانه‌هايى از ولايت بروز گرديده بود كه تحمل آن بر بسيارى دشوار بود؛ لذا چنين گمانى دربارۀ او بردند. روايتى كه در گفتار مرحوم خويى به آن اشارت رفت، حديثى است كه مرحوم صدوق از عطاء بن سائب از امام علىّ بن الحسين عليه‌السّلام روايت كرده است. حضرت فرمود: «اگر در ميان ائمۀ جور و ستم قرار گرفتيد، بر مبناى احكام آنان قضاوت كنيد و عقيدۀ خود را آشكار نسازيد؛ چون كشته خواهيد شد؛ و اگر به احكام ما عمل كرديد، البته براى شما بهتر است». مرحوم صدوق هم او را از مشايخ شمرده است.		ولى عده‌اى او را متهم كرده‌اند كه در سال‌هاى واپسين عمرش دچار تخليط شده بود؛ لذا او را تنها در مورد احاديث پيشينش توثيق كرده‌اند! يحيى بن سعيد مى‌گويد: «من از كسى نشنيده‌ام كه دربارۀ احاديث پيشين او سخنى بگويد». چرا چنين تحولى دربارۀ او رخ داده است‌؟ ابو قطن از شعبه نقل مى‌كند كه گفت: «از سه نفر در درون من ترديدى وجود دارد: عطاء بن سائب، يزيد بن ابى‌زياد و يك نفر ديگر». سبب اين ترديد چيست‌؟ استاد ما مرحوم [[خویی، سید ابوالقاسم\|آيت‌اللّه خويى رحمه‌اللّه]] ابتدا روايت او از [[امام سجاد علیه‌السلام\|امام علىّ بن الحسين عليه‌السّلام]] را دربارۀ مسألۀ قضا و قدر آورده و آنگاه فرموده است: «اين روايت دلالت بر تشيع او دارد و توثيقاتى كه از او دربارۀ احاديث پيشين او رسيده و اينكه سپس در هم آميخته و تغيير كرده است، شايد از آن جهت باشد كه او ابتدا از عامه محسوب مى‌شد و سپس به مكتب اهل بيت پيوست»، ولى به نظر مى‌رسد او از ابتداى امر از خاصه بوده است؛ زيرا كوفى است و در محضر افرادى همچون [[ابن جبير]]، مجاهد، [[عكرمه]]، سلمى و امثال آنان تربيت يافته است؛ اما علت اينكه برخى او را مختلط دانسته‌اند شايد از آن جهت باشد كه از او نشانه‌هايى از ولايت بروز گرديده بود كه تحمل آن بر بسيارى دشوار بود؛ لذا چنين گمانى دربارۀ او بردند. روايتى كه در گفتار [[خویی، سید ابوالقاسم\|مرحوم خويى]] به آن اشارت رفت، حديثى است كه [[ابن بابویه، ابوجعفر، محمد بن علی\|مرحوم صدوق]] از عطاء بن سائب از [[امام سجاد علیه‌السلام\|امام علىّ بن الحسين عليه‌السّلام]] روايت كرده است. حضرت فرمود: «اگر در ميان ائمۀ جور و ستم قرار گرفتيد، بر مبناى احكام آنان قضاوت كنيد و عقيدۀ خود را آشكار نسازيد؛ چون كشته خواهيد شد؛ و اگر به احكام ما عمل كرديد، البته براى شما بهتر است». مرحوم صدوق هم او را از مشايخ شمرده است.

	وفات امام سجاد عليه‌السّلام در سال 95 (سال فقهاء) اتفاق افتاد و ابن سائب پس از آن، حدود چهل سال زيست. چون وفات او در سال 136 بود. بدين جهت اين روايت اگر دلالتى بر تشيع او داشته باشد - كه دارد - تشيع او را در سال‌هاى اول حياتش اثبات مى‌كند. او يك روايت ديگر هم از زاذان، ابوعمرۀ فارسى كوفى (متوفاى 82) دربارۀ ماجراى يك قضاوت كه اميرمؤمنان عليه‌السّلام در زمان خلافت عمر انجام داد، نقل كرده است؛ اين قضاوت دربارۀ امانتى بود كه دو نفر نزد زنى به وديعت گذارده بودند... روايت را حريز بن عبداللّه سجستانى از عطاء بن سائب از زاذان نقل كرده است<ref>معرفت، محمدهادی، ج1، ص333-334</ref>.		وفات [[امام سجاد علیه‌السلام\|امام سجاد عليه‌السّلام]] در سال 95 (سال فقهاء) اتفاق افتاد و ابن سائب پس از آن، حدود چهل سال زيست. چون وفات او در سال 136 بود. بدين جهت اين روايت اگر دلالتى بر تشيع او داشته باشد - كه دارد - تشيع او را در سال‌هاى اول حياتش اثبات مى‌كند. او يك روايت ديگر هم از زاذان، ابوعمرۀ فارسى كوفى (متوفاى 82) دربارۀ ماجراى يك قضاوت كه اميرمؤمنان عليه‌السّلام در زمان خلافت عمر انجام داد، نقل كرده است؛ اين قضاوت دربارۀ امانتى بود كه دو نفر نزد زنى به وديعت گذارده بودند... روايت را حريز بن عبداللّه سجستانى از عطاء بن سائب از زاذان نقل كرده است<ref>معرفت، محمدهادی، ج1، ص333-334</ref>.

	==پانویس==		==پانویس==

Hbaghizadeh در ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۵۵

2023-04-29T20:55:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۰:۲۵
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	}}		}}

	'''عطاء بن ~~سائب~~'''~~، ابومحمد ثقفى كوفى~~ (متوفای 136ق) يكى از پيشوايان حديث است. وى از سعيد بن ~~جبير، مجاهد، عكرمه،~~ ابوعبدالرحمن سلمى و گروهى ديگر روايت كرده است. راويان او اعمش و ابن جريج‌اند.		'''عطاء بن سائب، ابومحمد ثقفى كوفى''' (متوفای 136ق) يكى از پيشوايان حديث است. وى از [[سعيد بن جبير]]، [[مجاهد]]، [[عكرمه]]، [[سلمی، محمد بن حسین\|ابوعبدالرحمن سلمى]] و گروهى ديگر روايت كرده است. راويان او اعمش و ابن جريج‌اند.

	==عطاء در کلام بزرگان==		==عطاء در کلام بزرگان==
خط ۴۹:		خط ۴۹:

	==وثاقت و مذهب او==		==وثاقت و مذهب او==
	ولى عده‌اى او را متهم كرده‌اند كه در سال‌هاى واپسين عمرش دچار تخليط شده بود؛ لذا او را تنها در مورد احاديث پيشينش توثيق كرده‌اند! يحيى بن سعيد مى‌گويد: «من از كسى نشنيده‌ام كه دربارۀ احاديث پيشين او سخنى بگويد». چرا چنين تحولى دربارۀ او رخ داده است‌؟ ابو قطن از شعبه نقل مى‌كند كه گفت: «از سه نفر در درون من ترديدى وجود دارد: عطاء بن سائب، يزيد بن ابى‌زياد و يك نفر ديگر». سبب اين ترديد چيست‌؟ استاد ما مرحوم آيت‌اللّه خويى ~~رحمه اللّه~~ ابتدا روايت او از امام علىّ بن الحسين عليه‌السّلام را دربارۀ مسألۀ قضا و قدر آورده و آنگاه فرموده است: «اين روايت دلالت بر تشيع او دارد و توثيقاتى كه از او دربارۀ احاديث پيشين او رسيده و اينكه سپس در هم آميخته و تغيير كرده است، شايد از آن جهت باشد كه او ابتدا از عامه محسوب مى‌شد و سپس به مكتب اهل بيت پيوست»، ولى به نظر مى‌رسد او از ابتداى امر از خاصه بوده است؛ زيرا كوفى است و در محضر افرادى همچون ابن جبير، مجاهد، عكرمه، سلمى و امثال آنان تربيت يافته است؛ اما علت اينكه برخى او را مختلط دانسته‌اند شايد از آن جهت باشد كه از او نشانه‌هايى از ولايت بروز گرديده بود كه تحمل آن بر بسيارى دشوار بود؛ لذا چنين گمانى دربارۀ او بردند. روايتى كه در گفتار مرحوم خويى به آن اشارت رفت، حديثى است كه مرحوم صدوق از عطاء بن سائب از امام علىّ بن الحسين عليه‌السّلام روايت كرده است. حضرت فرمود: «اگر در ميان ائمۀ جور و ستم قرار گرفتيد، بر مبناى احكام آنان قضاوت كنيد و عقيدۀ خود را آشكار نسازيد؛ چون كشته خواهيد شد؛ و اگر به احكام ما عمل كرديد، البته براى شما بهتر است». مرحوم صدوق هم او را از مشايخ شمرده است.		ولى عده‌اى او را متهم كرده‌اند كه در سال‌هاى واپسين عمرش دچار تخليط شده بود؛ لذا او را تنها در مورد احاديث پيشينش توثيق كرده‌اند! يحيى بن سعيد مى‌گويد: «من از كسى نشنيده‌ام كه دربارۀ احاديث پيشين او سخنى بگويد». چرا چنين تحولى دربارۀ او رخ داده است‌؟ ابو قطن از شعبه نقل مى‌كند كه گفت: «از سه نفر در درون من ترديدى وجود دارد: عطاء بن سائب، يزيد بن ابى‌زياد و يك نفر ديگر». سبب اين ترديد چيست‌؟ استاد ما مرحوم آيت‌اللّه خويى رحمه‌اللّه ابتدا روايت او از امام علىّ بن الحسين عليه‌السّلام را دربارۀ مسألۀ قضا و قدر آورده و آنگاه فرموده است: «اين روايت دلالت بر تشيع او دارد و توثيقاتى كه از او دربارۀ احاديث پيشين او رسيده و اينكه سپس در هم آميخته و تغيير كرده است، شايد از آن جهت باشد كه او ابتدا از عامه محسوب مى‌شد و سپس به مكتب اهل بيت پيوست»، ولى به نظر مى‌رسد او از ابتداى امر از خاصه بوده است؛ زيرا كوفى است و در محضر افرادى همچون ابن جبير، مجاهد، عكرمه، سلمى و امثال آنان تربيت يافته است؛ اما علت اينكه برخى او را مختلط دانسته‌اند شايد از آن جهت باشد كه از او نشانه‌هايى از ولايت بروز گرديده بود كه تحمل آن بر بسيارى دشوار بود؛ لذا چنين گمانى دربارۀ او بردند. روايتى كه در گفتار مرحوم خويى به آن اشارت رفت، حديثى است كه مرحوم صدوق از عطاء بن سائب از امام علىّ بن الحسين عليه‌السّلام روايت كرده است. حضرت فرمود: «اگر در ميان ائمۀ جور و ستم قرار گرفتيد، بر مبناى احكام آنان قضاوت كنيد و عقيدۀ خود را آشكار نسازيد؛ چون كشته خواهيد شد؛ و اگر به احكام ما عمل كرديد، البته براى شما بهتر است». مرحوم صدوق هم او را از مشايخ شمرده است.

	وفات امام سجاد عليه‌السّلام در سال 95 (سال فقهاء) اتفاق افتاد و ابن سائب پس از آن، حدود چهل سال زيست. چون وفات او در سال 136 بود. بدين جهت اين روايت اگر دلالتى بر تشيع او داشته باشد - كه دارد - تشيع او را در سال‌هاى اول حياتش اثبات مى‌كند. او يك روايت ديگر هم از زاذان، ابوعمرۀ فارسى كوفى (متوفاى 82) دربارۀ ماجراى يك قضاوت كه اميرمؤمنان عليه‌السّلام در زمان خلافت عمر انجام داد، نقل كرده است؛ اين قضاوت دربارۀ امانتى بود كه دو نفر نزد زنى به وديعت گذارده بودند... روايت را حريز بن عبداللّه سجستانى از عطاء بن سائب از زاذان نقل كرده است<ref>معرفت، محمدهادی، ج1، ص333-334</ref>.		وفات امام سجاد عليه‌السّلام در سال 95 (سال فقهاء) اتفاق افتاد و ابن سائب پس از آن، حدود چهل سال زيست. چون وفات او در سال 136 بود. بدين جهت اين روايت اگر دلالتى بر تشيع او داشته باشد - كه دارد - تشيع او را در سال‌هاى اول حياتش اثبات مى‌كند. او يك روايت ديگر هم از زاذان، ابوعمرۀ فارسى كوفى (متوفاى 82) دربارۀ ماجراى يك قضاوت كه اميرمؤمنان عليه‌السّلام در زمان خلافت عمر انجام داد، نقل كرده است؛ اين قضاوت دربارۀ امانتى بود كه دو نفر نزد زنى به وديعت گذارده بودند... روايت را حريز بن عبداللّه سجستانى از عطاء بن سائب از زاذان نقل كرده است<ref>معرفت، محمدهادی، ج1، ص333-334</ref>.

A-esmaili: صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات زندگی‌نامه | عنوان = | تصویر = NUR00000.jpg | اندازه تصویر = | توضیح تصویر = | نام کامل = ابومحمد عطاء بن سائب ثقفى كوفى | نام‌های دیگر = | لقب = | تخلص = | نسب = ثقفی کوفی | نام پدر = سائب | ولادت = | محل تولد = | کشور تولد = | محل زندگی = | رحلت = 136ق...» ایجاد کرد

2023-04-26T10:23:46Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات زندگی‌نامه | عنوان = | تصویر = NUR00000.jpg | اندازه تصویر = | توضیح تصویر = | نام کامل = ابومحمد عطاء بن سائب ثقفى كوفى | نام‌های دیگر = | لقب = | تخلص = | نسب = ثقفی کوفی | نام پدر = سائب | ولادت = | محل تولد = | کشور تولد = | محل زندگی = | رحلت = 136ق...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات زندگی‌نامه
| عنوان =
| تصویر = NUR00000.jpg
| اندازه تصویر =
| توضیح تصویر =
| نام کامل = ابومحمد عطاء بن سائب ثقفى كوفى
| نام‌های دیگر =
| لقب =
| تخلص =
| نسب = ثقفی کوفی
| نام پدر = سائب
| ولادت =
| محل تولد =
| کشور تولد =
| محل زندگی =
| رحلت = 136ق
| شهادت =
| مدفن =
| طول عمر =
| نام همسر =
| فرزندان =
| خویشاوندان =
| دین = اسلام
| مذهب = تشیع
| پیشه =
| منصب =
| پس از =
| پیش از =
| اساتید = سعيد بن جبير، مجاهد، عكرمه، ابوعبدالرحمن سلمى
| مشایخ =
| معاصرین =
| شاگردان = اعمش و ابن جريج‌
| اجازه اجتهاد از =
| درجه علمی =
| دانشگاه =
| حوزه =
| علایق پژوهشی =
| سبک نوشتاری =
| آثار =
| وبگاه =
| امضا =
| کد مؤلف = AUTHORCODE.....AUTHORCODE
}}

'''عطاء بن سائب'''، ابومحمد ثقفى كوفى (متوفای 136ق) يكى از پيشوايان حديث است. وى از سعيد بن جبير، مجاهد، عكرمه، ابوعبدالرحمن سلمى و گروهى ديگر روايت كرده است. راويان او اعمش و ابن جريج‌اند.

==عطاء در کلام بزرگان==
ابواسحاق مى‌گويد: «عطاء بن سائب يكى از بازماندگان سلف است!». احمد بن حنبل مى‌گويد: «انسانى بسيار مورد اعتماد و صالح است»،

==وثاقت و مذهب او==
ولى عده‌اى او را متهم كرده‌اند كه در سال‌هاى واپسين عمرش دچار تخليط شده بود؛ لذا او را تنها در مورد احاديث پيشينش توثيق كرده‌اند! يحيى بن سعيد مى‌گويد: «من از كسى نشنيده‌ام كه دربارۀ احاديث پيشين او سخنى بگويد». چرا چنين تحولى دربارۀ او رخ داده است‌؟ ابو قطن از شعبه نقل مى‌كند كه گفت: «از سه نفر در درون من ترديدى وجود دارد: عطاء بن سائب، يزيد بن ابى‌زياد و يك نفر ديگر». سبب اين ترديد چيست‌؟ استاد ما مرحوم آيت‌اللّه خويى رحمه اللّه ابتدا روايت او از امام علىّ بن الحسين عليه‌السّلام را دربارۀ مسألۀ قضا و قدر آورده و آنگاه فرموده است: «اين روايت دلالت بر تشيع او دارد و توثيقاتى كه از او دربارۀ احاديث پيشين او رسيده و اينكه سپس در هم آميخته و تغيير كرده است، شايد از آن جهت باشد كه او ابتدا از عامه محسوب مى‌شد و سپس به مكتب اهل بيت پيوست»، ولى به نظر مى‌رسد او از ابتداى امر از خاصه بوده است؛ زيرا كوفى است و در محضر افرادى همچون ابن جبير، مجاهد، عكرمه، سلمى و امثال آنان تربيت يافته است؛ اما علت اينكه برخى او را مختلط دانسته‌اند شايد از آن جهت باشد كه از او نشانه‌هايى از ولايت بروز گرديده بود كه تحمل آن بر بسيارى دشوار بود؛ لذا چنين گمانى دربارۀ او بردند. روايتى كه در گفتار مرحوم خويى به آن اشارت رفت، حديثى است كه مرحوم صدوق از عطاء بن سائب از امام علىّ بن الحسين عليه‌السّلام روايت كرده است. حضرت فرمود: «اگر در ميان ائمۀ جور و ستم قرار گرفتيد، بر مبناى احكام آنان قضاوت كنيد و عقيدۀ خود را آشكار نسازيد؛ چون كشته خواهيد شد؛ و اگر به احكام ما عمل كرديد، البته براى شما بهتر است». مرحوم صدوق هم او را از مشايخ شمرده است.

وفات امام سجاد عليه‌السّلام در سال 95 (سال فقهاء) اتفاق افتاد و ابن سائب پس از آن، حدود چهل سال زيست. چون وفات او در سال 136 بود. بدين جهت اين روايت اگر دلالتى بر تشيع او داشته باشد - كه دارد - تشيع او را در سال‌هاى اول حياتش اثبات مى‌كند. او يك روايت ديگر هم از زاذان، ابوعمرۀ فارسى كوفى (متوفاى 82) دربارۀ ماجراى يك قضاوت كه اميرمؤمنان عليه‌السّلام در زمان خلافت عمر انجام داد، نقل كرده است؛ اين قضاوت دربارۀ امانتى بود كه دو نفر نزد زنى به وديعت گذارده بودند... روايت را حريز بن عبداللّه سجستانى از عطاء بن سائب از زاذان نقل كرده است<ref>معرفت، محمدهادی، ج1، ص333-334</ref>.

==پانویس==
<references/>

==منابع مقاله==
معرفت، محمدهادی، تفسیر و مفسران، قم، موسسه فرهنگی انتشاراتی التمهید، چاپ یکم، 1379-1380ش.

==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}

[[رده:زندگی‌نامه]]
[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
[[رده:فاقد کد پدیدآور]]