صد غزل انتقادی حافظ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' .' به '.'

2025-12-09T09:51:38Z

جایگزینی متن - ' .' به '.'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۱
خط ۳۳:		خط ۳۳:

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==
	[[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] با همۀ جلالت قدر نه صدیق است نه قدیس، رندی است که سرش به «دنیی و عقبی» فرو نمی‌آید، رند [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]]، همان [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] رند است. حاصل انقلاب [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] در غزل، نظم پریشان «پاشان» است که غزلی چندآوایی اما هماهنگ پدید آورده است. [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] از شعر، از شراب، از حقیقت، از زهد، از وعظ، از شریعت، از طریقت، از عشق، از راستی، از مستی، از احکام شرع و شهر، از ارباب دین و دنیا، از محتسب، از خانقاه و ..... حرف می‌زند؛ اما هر یک را با نگاهی تازه و دیگرگونه و انتقادی.		[[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] با همۀ جلالت قدر نه صدیق است نه قدیس، رندی است که سرش به «دنیی و عقبی» فرو نمی‌آید، رند [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]]، همان [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] رند است. حاصل انقلاب [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] در غزل، نظم پریشان «پاشان» است که غزلی چندآوایی اما هماهنگ پدید آورده است. [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] از شعر، از شراب، از حقیقت، از زهد، از وعظ، از شریعت، از طریقت، از عشق، از راستی، از مستی، از احکام شرع و شهر، از ارباب دین و دنیا، از محتسب، از خانقاه و..... حرف می‌زند؛ اما هر یک را با نگاهی تازه و دیگرگونه و انتقادی.

	به نظر نگارندۀ این کتاب انتقادگری [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] نخستین رکن از ارکان دیوان و شخصیت و رسالت اوست. گویی همۀ [[دیوان حافظ بر اساس نه نسخه کامل کهن مورخ به سال‌های 813 تا 827 هجری قمری (چاپ دوم)\|دیوان حافظ]] بر این شالودۀ اصلی، مهم و همیشه تازه تنیده و بافته شده است. از انتقادهای دینی، عرفانی، اخلاقی و اجتماعی گرفته تا انتقاد بر طرز غزل پیش از خود و بنیاد نوعی دیگر و تازه‌تر دیدن و سرودن غزل که در زمان خود بزرگ‌ترین جنبش ادبی بر علیه شعر گذشته و معاصر حافظ است.		به نظر نگارندۀ این کتاب انتقادگری [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] نخستین رکن از ارکان دیوان و شخصیت و رسالت اوست. گویی همۀ [[دیوان حافظ بر اساس نه نسخه کامل کهن مورخ به سال‌های 813 تا 827 هجری قمری (چاپ دوم)\|دیوان حافظ]] بر این شالودۀ اصلی، مهم و همیشه تازه تنیده و بافته شده است. از انتقادهای دینی، عرفانی، اخلاقی و اجتماعی گرفته تا انتقاد بر طرز غزل پیش از خود و بنیاد نوعی دیگر و تازه‌تر دیدن و سرودن غزل که در زمان خود بزرگ‌ترین جنبش ادبی بر علیه شعر گذشته و معاصر حافظ است.

Hbaghizadeh در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۲۹

2025-04-30T17:29:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۵۹
خط ۹:		خط ۹:
	\|زبان		\|زبان
	\| زبان =فارسی		\| زبان =فارسی
	\| کد کنگره =‏		\| کد کنگره =‏PIR 5424/م5ص41391
	\| موضوع =حافظ، غزل فارسی، نقد ادبی		\| موضوع =حافظ، غزل فارسی، نقد ادبی
	\|ناشر		\|ناشر
خط ۶۳:		خط ۶۳:

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]

			[[رده:زبان‌شناسی، علم زبان]]

			[[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]]

			[[رده:زبان و ادبیات فارسی]]

			[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]]
	[[رده:مقالات(اردیبهشت 1404) باقی زاده]]		[[رده:مقالات(اردیبهشت 1404) باقی زاده]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 اردیبهشت 1404]]
	[[رده:فاقد اتوماسیون]]		[[رده:فاقد اتوماسیون]]

Hbaghizadeh در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۲۱

2025-04-30T17:21:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۵۱
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	}}		}}

	'''صد غزل انتقادی حافظ''' تألیف هیوا مسیح با یادداشتی از بهاءالدین ~~خرمشاهی؛~~ این کتاب با بررسی غزل‌های انتقادی حافظ و ارائهٔ آنها در قالب نوین «زیرهم‌نویسی نیمایی»، او را مصلحی اجتماعی می‌داند که شعرش الهام‌بخش جنبش‌های ادبی بعدی شد و با شکستن ساختار سنتی، آن را برای نسل امروز جذاب‌تر کرده است.		'''صد غزل انتقادی حافظ''' تألیف [[مسیح، هیوا\|هیوا مسیح]] با یادداشتی از [[خرمشاهی، بهاءالدین\|بهاءالدین خرمشاهی]]؛ این کتاب با بررسی غزل‌های انتقادی [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] و ارائهٔ آنها در قالب نوین «زیرهم‌نویسی نیمایی»، او را مصلحی اجتماعی می‌داند که شعرش الهام‌بخش جنبش‌های ادبی بعدی شد و با شکستن ساختار سنتی، آن را برای نسل امروز جذاب‌تر کرده است.

	==ساختار==		==ساختار==
	این کتاب شامل گزیده‌ای از صد غزل انتقادی حافظ با رویکردی نوین در ارائه و تقطیع اشعار است.		این کتاب شامل گزیده‌ای از صد غزل انتقادی [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] با رویکردی نوین در ارائه و تقطیع اشعار است.

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==
	حافظ با همۀ جلالت قدر نه صدیق است نه قدیس، رندی است که سرش به «دنیی و عقبی» فرو نمی‌آید، رند حافظ، همان حافظ رند است. حاصل انقلاب حافظ در غزل، نظم پریشان «پاشان» است که غزلی چندآوایی اما هماهنگ پدید آورده است. حافظ از شعر، از شراب، از حقیقت، از زهد، از وعظ، از شریعت، از طریقت، از عشق، از راستی، از مستی، از احکام شرع و شهر، از ارباب دین و دنیا، از محتسب، از خانقاه و ..... حرف می‌زند؛ اما هر یک را با نگاهی تازه و دیگرگونه و انتقادی.		[[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] با همۀ جلالت قدر نه صدیق است نه قدیس، رندی است که سرش به «دنیی و عقبی» فرو نمی‌آید، رند [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]]، همان [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] رند است. حاصل انقلاب [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] در غزل، نظم پریشان «پاشان» است که غزلی چندآوایی اما هماهنگ پدید آورده است. [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] از شعر، از شراب، از حقیقت، از زهد، از وعظ، از شریعت، از طریقت، از عشق، از راستی، از مستی، از احکام شرع و شهر، از ارباب دین و دنیا، از محتسب، از خانقاه و ..... حرف می‌زند؛ اما هر یک را با نگاهی تازه و دیگرگونه و انتقادی.

	به نظر نگارندۀ این کتاب انتقادگری حافظ نخستین رکن از ارکان دیوان و شخصیت و رسالت اوست. گویی همۀ دیوان حافظ بر این شالودۀ اصلی، مهم و همیشه تازه تنیده و بافته شده است. از انتقادهای دینی، عرفانی، اخلاقی و اجتماعی گرفته تا انتقاد بر طرز غزل پیش از خود و بنیاد نوعی دیگر و تازه‌تر دیدن و سرودن غزل که در زمان خود بزرگ‌ترین جنبش ادبی بر علیه شعر گذشته و معاصر حافظ است.		به نظر نگارندۀ این کتاب انتقادگری [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] نخستین رکن از ارکان دیوان و شخصیت و رسالت اوست. گویی همۀ [[دیوان حافظ بر اساس نه نسخه کامل کهن مورخ به سال‌های 813 تا 827 هجری قمری (چاپ دوم)\|دیوان حافظ]] بر این شالودۀ اصلی، مهم و همیشه تازه تنیده و بافته شده است. از انتقادهای دینی، عرفانی، اخلاقی و اجتماعی گرفته تا انتقاد بر طرز غزل پیش از خود و بنیاد نوعی دیگر و تازه‌تر دیدن و سرودن غزل که در زمان خود بزرگ‌ترین جنبش ادبی بر علیه شعر گذشته و معاصر حافظ است.

	این کتاب گزینه‌‌ای مشتمل بر صد غزل انتقادی حافظ به روایت هیوا مسیح است. آنچه در این کتاب اهمیت و تازگی دارد، تقطیع نیمایی شعر حافظ است و زیرهم‌نویسی روشمند آنها که می‌تواند معیاری برای نیمایی‌نویسی هرگونه شعر اعم از کهن و نو باشد. شکل نوشتاری جدید شعر حافظ ثابت می‌کند که شعر راستین در هر شکلی حقیقت جوهری خود را کاملاً حفظ می‌کند.		این کتاب گزینه‌‌ای مشتمل بر صد غزل انتقادی [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] به روایت [[مسیح، هیوا\|هیوا مسیح]] است. آنچه در این کتاب اهمیت و تازگی دارد، تقطیع نیمایی شعر حافظ است و زیرهم‌نویسی روشمند آنها که می‌تواند معیاری برای نیمایی‌نویسی هرگونه شعر اعم از کهن و نو باشد. شکل نوشتاری جدید شعر [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] ثابت می‌کند که شعر راستین در هر شکلی حقیقت جوهری خود را کاملاً حفظ می‌کند.

	مبنای انتخاب غزلیات در این کتاب به این صورت بوده است:		مبنای انتخاب غزلیات در این کتاب به این صورت بوده است:
	1. افزون بر توجه به برخی غزل‌های مشهور حافظ، انتخاب غزل‌های با شهرت کمتر یا بدون شهرت نیز مطمح نظر بوده است.
			1. افزون بر توجه به برخی غزل‌های مشهور [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]]، انتخاب غزل‌های با شهرت کمتر یا بدون شهرت نیز مطمح نظر بوده است.

	2. غزل‌هایی انتخاب شده که به دلیل نوع بحر و وزن قابلیت مانور بیشتری در زیرهم‌نویسی دارند.		2. غزل‌هایی انتخاب شده که به دلیل نوع بحر و وزن قابلیت مانور بیشتری در زیرهم‌نویسی دارند.

	3. زیرهم‌نویسی یا تدوین هر غزل بر مبنای لحن و وزن، اهمیت قافیه و ردیف انجام شده است.		3. زیرهم‌نویسی یا تدوین هر غزل بر مبنای لحن و وزن، اهمیت قافیه و ردیف انجام شده است.

	4. در شیوۀ تدوین، نظام مصراع و بیت به هم می‌ریزد؛ اما وزن سر جای خود است.		4. در شیوۀ تدوین، نظام مصراع و بیت به هم می‌ریزد؛ اما وزن سر جای خود است.

	5. رعایت نکردن شیوۀ الفبایی		5. رعایت نکردن شیوۀ الفبایی
	6. منبع این گزینه، حافظ تصحیح استاد بهاءالدین خرمشاهی و استاد هوشنگ ابتهاج است.<ref>[https://literaturelib.com/books/3208 ر.ک. پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>
			6. منبع این گزینه، حافظ تصحیح استاد [[خرمشاهی، بهاءالدین\|بهاءالدین خرمشاهی]] و استاد [[ابتهاج، هوشنگ\|هوشنگ ابتهاج]] است.<ref>[https://literaturelib.com/books/3208 ر.ک. پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>

	==پانويس ==		==پانويس ==

Hbaghizadeh در ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۶

2025-04-28T08:16:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۶
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	}}		}}

	'''صد غزل انتقادی حافظ''' تألیف هیوا مسیح با یادداشتی از بهاءالدین ~~خرمشاهی؛حافظ همچون سعدی~~ مصلحی اجتماعی ~~است؛ دست‌کم سه‌چهارم غزل‌های او انتقادی است، البته انتقاد به معنای وسیع کلمه~~.		'''صد غزل انتقادی حافظ''' تألیف هیوا مسیح با یادداشتی از بهاءالدین خرمشاهی؛ این کتاب با بررسی غزل‌های انتقادی حافظ و ارائهٔ آنها در قالب نوین «زیرهم‌نویسی نیمایی»، او را مصلحی اجتماعی می‌داند که شعرش الهام‌بخش جنبش‌های ادبی بعدی شد و با شکستن ساختار سنتی، آن را برای نسل امروز جذاب‌تر کرده است.

	==ساختار==		==ساختار==

Hbaghizadeh: صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURصد غزل انتقادی حافظJ1.jpg | عنوان =صد غزل انتقادی حافظ | عنوان‌های دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = مسیح، هیوا (نویسنده) خرمشاهی، بهاءالدین (محقق) |زبان | زبان =فارسی | کد کنگره =‏ | موضوع =حافظ، غزل فارسی، نقد ادبی |...» ایجاد کرد

2025-04-27T18:00:55Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURصد غزل انتقادی حافظJ1.jpg | عنوان =صد غزل انتقادی حافظ | عنوان‌های دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = مسیح، هیوا (نویسنده) خرمشاهی، بهاءالدین (محقق) |زبان | زبان =فارسی | کد کنگره =‏ | موضوع =حافظ، غزل فارسی، نقد ادبی |...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات کتاب
| تصویر =NURصد غزل انتقادی حافظJ1.jpg
| عنوان =صد غزل انتقادی حافظ
| عنوان‌های دیگر =
|پدیدآورندگان
| پدیدآوران =
[[مسیح، هیوا]] (نویسنده)
[[خرمشاهی، بهاءالدین]] (محقق)
|زبان
| زبان =فارسی
| کد کنگره =‏
| موضوع =حافظ، غزل فارسی، نقد ادبی
|ناشر
| ناشر =مثلث
| مکان نشر =تهران
| سال نشر =1396

| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE.....AUTOMATIONCODE
| چاپ =
| شابک =978-964-8496-78-9
| تعداد جلد =1
| کتابخانۀ دیجیتال نور =
| کتابخوان همراه نور =
| کد پدیدآور =
| پس از =
| پیش از =
}}

'''صد غزل انتقادی حافظ''' تألیف هیوا مسیح با یادداشتی از بهاءالدین خرمشاهی؛حافظ همچون سعدی مصلحی اجتماعی است؛ دست‌کم سه‌چهارم غزل‌های او انتقادی است، البته انتقاد به معنای وسیع کلمه.

==ساختار==
این کتاب شامل گزیده‌ای از صد غزل انتقادی حافظ با رویکردی نوین در ارائه و تقطیع اشعار است.

==گزارش کتاب==
حافظ با همۀ جلالت قدر نه صدیق است نه قدیس، رندی است که سرش به «دنیی و عقبی» فرو نمی‌آید، رند حافظ، همان حافظ رند است. حاصل انقلاب حافظ در غزل، نظم پریشان «پاشان» است که غزلی چندآوایی اما هماهنگ پدید آورده است. حافظ از شعر، از شراب، از حقیقت، از زهد، از وعظ، از شریعت، از طریقت، از عشق، از راستی، از مستی، از احکام شرع و شهر، از ارباب دین و دنیا، از محتسب، از خانقاه و ..... حرف می‌زند؛ اما هر یک را با نگاهی تازه و دیگرگونه و انتقادی.

به نظر نگارندۀ این کتاب انتقادگری حافظ نخستین رکن از ارکان دیوان و شخصیت و رسالت اوست. گویی همۀ دیوان حافظ بر این شالودۀ اصلی، مهم و همیشه تازه تنیده و بافته شده است. از انتقادهای دینی، عرفانی، اخلاقی و اجتماعی گرفته تا انتقاد بر طرز غزل پیش از خود و بنیاد نوعی دیگر و تازه‌تر دیدن و سرودن غزل که در زمان خود بزرگ‌ترین جنبش ادبی بر علیه شعر گذشته و معاصر حافظ است.

این کتاب گزینه‌‌ای مشتمل بر صد غزل انتقادی حافظ به روایت هیوا مسیح است. آنچه در این کتاب اهمیت و تازگی دارد، تقطیع نیمایی شعر حافظ است و زیرهم‌نویسی روشمند آنها که می‌تواند معیاری برای نیمایی‌نویسی هرگونه شعر اعم از کهن و نو باشد. شکل نوشتاری جدید شعر حافظ ثابت می‌کند که شعر راستین در هر شکلی حقیقت جوهری خود را کاملاً حفظ می‌کند.

مبنای انتخاب غزلیات در این کتاب به این صورت بوده است:
1. افزون بر توجه به برخی غزل‌های مشهور حافظ، انتخاب غزل‌های با شهرت کمتر یا بدون شهرت نیز مطمح نظر بوده است.
2. غزل‌هایی انتخاب شده که به دلیل نوع بحر و وزن قابلیت مانور بیشتری در زیرهم‌نویسی دارند.
3. زیرهم‌نویسی یا تدوین هر غزل بر مبنای لحن و وزن، اهمیت قافیه و ردیف انجام شده است.
4. در شیوۀ تدوین، نظام مصراع و بیت به هم می‌ریزد؛ اما وزن سر جای خود است.
5. رعایت نکردن شیوۀ الفبایی
6. منبع این گزینه، حافظ تصحیح استاد بهاءالدین خرمشاهی و استاد هوشنگ ابتهاج است.<ref>[https://literaturelib.com/books/3208 ر.ک. پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>

==پانويس ==
<references />

==منابع مقاله==
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات

==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}

[[رده:کتاب‌شناسی]]
[[رده:مقالات(اردیبهشت 1404) باقی زاده]]
[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
[[رده:فاقد اتوماسیون]]