شرح مثنوی (سبزواری) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'مثنوی مولوی (ابهام زدایی)' به 'مثنوی مولوی (ابهام‌زدایی)'

2024-09-09T16:31:15Z

جایگزینی متن - 'مثنوی مولوی (ابهام زدایی)' به 'مثنوی مولوی (ابهام‌زدایی)'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۰۱
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	{{کاربردهای دیگر\| مثنوی مولوی (~~ابهام زدایی~~)}}		{{کاربردهای دیگر\| مثنوی مولوی (ابهام‌زدایی)}}
	'''شرح مثنوى (سبزوارى)'''، از آثار ادبى عرفانى ادیب و حکیم بزرگ صدرایى [[ملاهادى سبزوارى]] (1212- 1289ق) متخلص به «اسرار» است که در آن، [[مثنوى جلال‌الدین مولوى]] از ابتدا تا انتها در سه جلد به زبان فارسى شرح شده است. در جلد اول، دفتر اول و دوم مثنوى، در جلد دوم دفتر سوم و چهارم و در جلد سوم دفتر پنجم و ششم شرح شده است.		'''شرح مثنوى (سبزوارى)'''، از آثار ادبى عرفانى ادیب و حکیم بزرگ صدرایى [[ملاهادى سبزوارى]] (1212- 1289ق) متخلص به «اسرار» است که در آن، [[مثنوى جلال‌الدین مولوى]] از ابتدا تا انتها در سه جلد به زبان فارسى شرح شده است. در جلد اول، دفتر اول و دوم مثنوى، در جلد دوم دفتر سوم و چهارم و در جلد سوم دفتر پنجم و ششم شرح شده است.

A-esmaili در ‏۷ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۰۵

2024-05-07T07:05:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۵
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	#شارح در شرح این بیت:{{شعر}}{{ب\|''ما نبودیم و تقاضامان نبود''\|2=''لطف تو ناگفته ما مى‌شنود''}} {{پایان شعر}}		#شارح در شرح این بیت:{{شعر}}{{ب\|''ما نبودیم و تقاضامان نبود''\|2=''لطف تو ناگفته ما مى‌شنود''}} {{پایان شعر}}
	نوشته است: ما نبودیم: در ازل، و تقاضایى و استدعایى نبود، چون در مالایزال حادث شدیم. لطف تو: یعنى در ازل صور علمیه تو بود، که اعیان ثابته در علم معلوم حق بودند به وجود حق، نه به وجود خود که وجود خودشان این وجودات متفرقه متشتّته است که در مالایزال دارند. پس اعیان ثابته در علم به لسان ثبوتى لوازم خود و احکام لایزالیه خود را خواستند و حق شنود و چون به وجود حق موجود بودند، که علم به وجود عالِم موجود است نه به وجود معلوم، و استدعاى مسئولات نیز به او بود و از خود لسان نداشتند محض فضل و لطف بود<ref>همان، ج 1، ص69</ref>		نوشته است: ما نبودیم: در ازل، و تقاضایى و استدعایى نبود، چون در مالایزال حادث شدیم. لطف تو: یعنى در ازل صور علمیه تو بود، که اعیان ثابته در علم معلوم حق بودند به وجود حق، نه به وجود خود که وجود خودشان این وجودات متفرقه متشتّته است که در مالایزال دارند. پس اعیان ثابته در علم به لسان ثبوتى لوازم خود و احکام لایزالیه خود را خواستند و حق شنود و چون به وجود حق موجود بودند، که علم به وجود عالِم موجود است نه به وجود معلوم، و استدعاى مسئولات نیز به او بود و از خود لسان نداشتند محض فضل و لطف بود<ref>همان، ج 1، ص69</ref>
	#شارح در شرح این بیت {{شعر}}{{ب\|''ماجراى مرد و زن افتاد نقل''\|2=''این مثال نفس خود مى‌دان و عقل''}} {{پایان شعر}} نوشته است: این مثال نفس خود مى‌دان و عقل: نفس در زبان عرفا روح لطیف بخارى است با قواى جزییه مدرکه جزییات که حامل است آنها را و به ازدیاد او آن قوى قوت مى‌گیرند و به نقصان او ضعف؛ و در قرآن مجید تعبیر از آن به «شجره زیتونه» شده، بنا بر بعض وجوه. و عقل و روح که در زبان عرفا باطن عقل و باطن قلب است، لطیفه مجرده مدرکه کلیات است، چه کلیاتى که معارف محضند و چه کلیاتى که کمال عقل عملى‌اند... و عرفا که نفس را به معنى زن و روح را یا عقل را مرد به حسب معنى مى‌دانند قلب را هم ولد مى‌گیرند؛ چه از سکون روح به سوى نفس، قلب معنوى در عالم امر متولد شد. چنان که از سکون آدم طبیعى به سوى حوا، ذریّه در عالم خلق متکون شدند. قال اللَّه تعالى: ~~{{عبارت عربی\|~~«'''وَ جَعَلَ مِنْها زَوْجَها لِيَسْكُنَ إِلَيْها'''»}} و تربیت روح مر نفس مطمئنه را و قلب از هر مستقیم را مثل تدبیر والد است ولد خلف صالح و زوجه صالحه را و تدبیرش مر نفس امّاره و قلب مسوّده منکوس را مثل تدبیر والد است ولد ناخلف و زوجه سیئه ناشزه را. پس بعضى قلوبند که مَیّال به روح علوى و پدر گرامى‌اند و متشبّه به او مى‌شوند و بعضى قلوبند که مَیّال به سوى مادر سیئه غیرصالحه‌اند تا عنایت آخر او را به کجا کشاند<ref>همان، ج 1، ص158- 159</ref>		#شارح در شرح این بیت {{شعر}}{{ب\|''ماجراى مرد و زن افتاد نقل''\|2=''این مثال نفس خود مى‌دان و عقل''}} {{پایان شعر}} نوشته است: این مثال نفس خود مى‌دان و عقل: نفس در زبان عرفا روح لطیف بخارى است با قواى جزییه مدرکه جزییات که حامل است آنها را و به ازدیاد او آن قوى قوت مى‌گیرند و به نقصان او ضعف؛ و در قرآن مجید تعبیر از آن به «شجره زیتونه» شده، بنا بر بعض وجوه. و عقل و روح که در زبان عرفا باطن عقل و باطن قلب است، لطیفه مجرده مدرکه کلیات است، چه کلیاتى که معارف محضند و چه کلیاتى که کمال عقل عملى‌اند... و عرفا که نفس را به معنى زن و روح را یا عقل را مرد به حسب معنى مى‌دانند قلب را هم ولد مى‌گیرند؛ چه از سکون روح به سوى نفس، قلب معنوى در عالم امر متولد شد. چنان که از سکون آدم طبیعى به سوى حوا، ذریّه در عالم خلق متکون شدند. قال اللَّه تعالى: «'''وَ جَعَلَ مِنْها زَوْجَها لِيَسْكُنَ إِلَيْها'''» و تربیت روح مر نفس مطمئنه را و قلب از هر مستقیم را مثل تدبیر والد است ولد خلف صالح و زوجه صالحه را و تدبیرش مر نفس امّاره و قلب مسوّده منکوس را مثل تدبیر والد است ولد ناخلف و زوجه سیئه ناشزه را. پس بعضى قلوبند که مَیّال به روح علوى و پدر گرامى‌اند و متشبّه به او مى‌شوند و بعضى قلوبند که مَیّال به سوى مادر سیئه غیرصالحه‌اند تا عنایت آخر او را به کجا کشاند<ref>همان، ج 1، ص158- 159</ref>
	#همچنین شارح وارسته در شرح این بیت:{{شعر}} {{ب\|''روى ناشسته نبیند روى حُور''\|2=''لاصلاة گفت الّا بالطّهور''}} {{پایان شعر}}		#همچنین شارح وارسته در شرح این بیت:{{شعر}} {{ب\|''روى ناشسته نبیند روى حُور''\|2=''لاصلاة گفت الّا بالطّهور''}} {{پایان شعر}}
	توضیح داده است که: ناشستگى عبارت از آلودگى به خیالات متفرقه است و حضور اهمّ چیزهاست که در نماز معتبر است چنان‌که تدبّر معانى بلند در اذکار و قرائت و ادعیه که خواصّ قصد مى‌کنند از مقامات بلند است و حکم و اسرار افعال جوارح را ملتفت بودن از مهمّاتست؛ ولى تدبّر آن معانى از براى اکثر عوام دست نمى‌دهد. به‌خلاف حضور که از براى همه ممکن است با آن که صعوبت دارد، چه جسم مادّه پریشانى خاطر و استیصال خیالات پراکنده موقوفست بر عدم علاقه به دنیا و این عزیزالوجود است<ref>همان، ج 2، ص132- 133</ref>		توضیح داده است که: ناشستگى عبارت از آلودگى به خیالات متفرقه است و حضور اهمّ چیزهاست که در نماز معتبر است چنان‌که تدبّر معانى بلند در اذکار و قرائت و ادعیه که خواصّ قصد مى‌کنند از مقامات بلند است و حکم و اسرار افعال جوارح را ملتفت بودن از مهمّاتست؛ ولى تدبّر آن معانى از براى اکثر عوام دست نمى‌دهد. به‌خلاف حضور که از براى همه ممکن است با آن که صعوبت دارد، چه جسم مادّه پریشانى خاطر و استیصال خیالات پراکنده موقوفست بر عدم علاقه به دنیا و این عزیزالوجود است<ref>همان، ج 2، ص132- 133</ref>
	#شارح در توضیح این بیت {{شعر}} {{ب\|''بهر زمان فکرى چو مهمان عزیز''\|2=''آید اندر سینه‌ات هر روز نیز''}}{{پایان شعر}}		#شارح در توضیح این بیت {{شعر}} {{ب\|''بهر زمان فکرى چو مهمان عزیز''\|2=''آید اندر سینه‌ات هر روز نیز''}}{{پایان شعر}}
	نوشته است: هر زمان فکرى: مراد به این فکر معنى خاص نیست- که حرکت از مطالب به مبادى و از مبادى به مطالب باشد، و در کلّیات است- بلکه معنى عام است که این را و انتقال در صور جزئیّه خیالیّه را- که عوام فکر گویند- بلکه خودِ صورِ خیالیه مدرکه از احوالى را که از بلا و رخا بر تن وارد مى‌شود و اندیشه‌هاى قبل از وقوع سوانح- مثل آن‌که شاید این مریض من بمیرد، و امسأله گرانى شود، و شاید از فلان کس به من آسیب برسد، و مانند اینها- همه را شامل است. و همه ضیف اللَّه و هدیة اللَّه‌اند، و باید گرامى داشت. اما فکر خاص را، پس معلوم است که ~~{{عبارت عربی\|~~تَفَكُّرُ ساعَةٍ خَيرٌ مِن عِبادَةِ سَبعينَ سَنَةً}} و اما صور جزئیه خیالیه، پس چه از بلا و چه از غیر- مثل صاحبات آن صور- باید شاکر و لااقل صابر بر آنها بود. ففي الدعاء: ~~{{عبارت عربی\|~~إلهى نَحمَدُكَ عَلى بَلائِكَ كَما نَشكُرُكَ عَلى نَعمائِكَ}} و اما اندیشه‌هاى مصائب قبل از وقوع گرامى داشتنش آن است که بدانى که هر چه آید خوش آید<ref>همان، ج 3، ص222- 223</ref>		نوشته است: هر زمان فکرى: مراد به این فکر معنى خاص نیست- که حرکت از مطالب به مبادى و از مبادى به مطالب باشد، و در کلّیات است- بلکه معنى عام است که این را و انتقال در صور جزئیّه خیالیّه را- که عوام فکر گویند- بلکه خودِ صورِ خیالیه مدرکه از احوالى را که از بلا و رخا بر تن وارد مى‌شود و اندیشه‌هاى قبل از وقوع سوانح- مثل آن‌که شاید این مریض من بمیرد، و امسأله گرانى شود، و شاید از فلان کس به من آسیب برسد، و مانند اینها- همه را شامل است. و همه ضیف اللَّه و هدیة اللَّه‌اند، و باید گرامى داشت. اما فکر خاص را، پس معلوم است که تَفَكُّرُ ساعَةٍ خَيرٌ مِن عِبادَةِ سَبعينَ سَنَةً و اما صور جزئیه خیالیه، پس چه از بلا و چه از غیر- مثل صاحبات آن صور- باید شاکر و لااقل صابر بر آنها بود. ففي الدعاء: إلهى نَحمَدُكَ عَلى بَلائِكَ كَما نَشكُرُكَ عَلى نَعمائِكَ و اما اندیشه‌هاى مصائب قبل از وقوع گرامى داشتنش آن است که بدانى که هر چه آید خوش آید<ref>همان، ج 3، ص222- 223</ref>

	فهرست ابیات هر یک از جلدهاى کتاب در انتهاى آن آمده است. آدرس آیات، روایات و برخى توضیحات در پاورقى‌هاى کتاب آمده است.		فهرست ابیات هر یک از جلدهاى کتاب در انتهاى آن آمده است. آدرس آیات، روایات و برخى توضیحات در پاورقى‌هاى کتاب آمده است.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - '.↵↵↵رده:کتاب‌شناسی' به '. ==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} رده:کتاب‌شناسی'

2023-02-27T08:55:53Z

جایگزینی متن - '.↵↵↵رده:کتاب‌شناسی' به '. ==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} رده:کتاب‌شناسی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۵
خط ۵۷:		خط ۵۷:
	# [[:noormags:881971\|ذاکرى، مصطفى، «شرح مثنوى اسرار حاجى سبزوارى»، کتاب ماه ادبیات، بهمن 1390، شماره 58، ص54- 58]].		# [[:noormags:881971\|ذاکرى، مصطفى، «شرح مثنوى اسرار حاجى سبزوارى»، کتاب ماه ادبیات، بهمن 1390، شماره 58، ص54- 58]].
	# [[:noormags:578878\|لاهوتى، حسن، «شرح اسرار و شرح انقروى»، نشریه اطلاعات حکمت و معرفت، مهر 1386، شماره 19، ص120-112]].		# [[:noormags:578878\|لاهوتى، حسن، «شرح اسرار و شرح انقروى»، نشریه اطلاعات حکمت و معرفت، مهر 1386، شماره 19، ص120-112]].

			==وابسته‌ها==
			{{وابسته‌ها}}

Wikinoor.ir: جایگزینی متن - '(ابهام زدایی)}} ↵↵ ↵'''' به '(ابهام زدایی)}} ''''

2023-01-15T08:06:50Z

جایگزینی متن - '(ابهام زدایی)}} ↵↵ ↵'''' به '(ابهام زدایی)}} ''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۶
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	{{کاربردهای دیگر\| مثنوی مولوی (ابهام زدایی)}}		{{کاربردهای دیگر\| مثنوی مولوی (ابهام زدایی)}}


	'''شرح مثنوى (سبزوارى)'''، از آثار ادبى عرفانى ادیب و حکیم بزرگ صدرایى [[ملاهادى سبزوارى]] (1212- 1289ق) متخلص به «اسرار» است که در آن، [[مثنوى جلال‌الدین مولوى]] از ابتدا تا انتها در سه جلد به زبان فارسى شرح شده است. در جلد اول، دفتر اول و دوم مثنوى، در جلد دوم دفتر سوم و چهارم و در جلد سوم دفتر پنجم و ششم شرح شده است.		'''شرح مثنوى (سبزوارى)'''، از آثار ادبى عرفانى ادیب و حکیم بزرگ صدرایى [[ملاهادى سبزوارى]] (1212- 1289ق) متخلص به «اسرار» است که در آن، [[مثنوى جلال‌الدین مولوى]] از ابتدا تا انتها در سه جلد به زبان فارسى شرح شده است. در جلد اول، دفتر اول و دوم مثنوى، در جلد دوم دفتر سوم و چهارم و در جلد سوم دفتر پنجم و ششم شرح شده است.

Wikinoor.ir: جایگزینی متن - '↵↵↵\{\{کاربردهای\sدیگر\|(.*)\s$ابهام\sزدایی$\}\}' به ' {{کاربردهای دیگر|$1 (ابهام زدایی)}}'

2022-12-07T05:18:50Z

جایگزینی متن - '↵↵↵\{\{کاربردهای\sدیگر\|(.*)\s$ابهام\sزدایی$\}\}' به ' {{کاربردهای دیگر|$1 (ابهام زدایی)}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۴۸
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}


	{{کاربردهای دیگر\| مثنوی مولوی (ابهام زدایی)}}		{{کاربردهای دیگر\| مثنوی مولوی (ابهام زدایی)}}

Hbaghizadeh در ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۱۹

2022-11-28T21:19:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۴۹
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}


			{{کاربردهای دیگر\| مثنوی مولوی (ابهام زدایی)}}


	'''شرح مثنوى (سبزوارى)'''، از آثار ادبى عرفانى ادیب و حکیم بزرگ صدرایى [[ملاهادى سبزوارى]] (1212- 1289ق) متخلص به «اسرار» است که در آن، [[مثنوى جلال‌الدین مولوى]] از ابتدا تا انتها در سه جلد به زبان فارسى شرح شده است. در جلد اول، دفتر اول و دوم مثنوى، در جلد دوم دفتر سوم و چهارم و در جلد سوم دفتر پنجم و ششم شرح شده است.		'''شرح مثنوى (سبزوارى)'''، از آثار ادبى عرفانى ادیب و حکیم بزرگ صدرایى [[ملاهادى سبزوارى]] (1212- 1289ق) متخلص به «اسرار» است که در آن، [[مثنوى جلال‌الدین مولوى]] از ابتدا تا انتها در سه جلد به زبان فارسى شرح شده است. در جلد اول، دفتر اول و دوم مثنوى، در جلد دوم دفتر سوم و چهارم و در جلد سوم دفتر پنجم و ششم شرح شده است.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'جلال الدین' به 'جلال‌الدین'

2019-01-07T06:44:15Z

جایگزینی متن - 'جلال الدین' به 'جلال‌الدین'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۱۴
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	شعر فارسی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد		شعر فارسی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد

	مولوی، ~~جلال الدین~~ محمد بن محمد، 604 - 672ق. مثنوی - نقد و تفسیر		مولوی، جلال‌الدین محمد بن محمد، 604 - 672ق. مثنوی - نقد و تفسیر
	\| ناشر =		\| ناشر =
	وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان چاپ و انتشارات		وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان چاپ و انتشارات
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	\| چاپ =1		\| چاپ =1
	\| تعداد جلد =3		\| تعداد جلد =3
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =~~4336~~		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =02195
			\| کتابخوان همراه نور =02195
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
	\| پس از =		\| پس از =

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'مساله' به 'مسأله'

2018-11-23T10:31:32Z

جایگزینی متن - 'مساله' به 'مسأله'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ نوامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۴:۰۱
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	\| سال نشر = 1374 ش		\| سال نشر = 1374 ش

	\| کد اتوماسیون =~~AUTOMATIONCODE2195AUTOMATIONCODE~~		\| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE02195AUTOMATIONCODE
	\| چاپ =1		\| چاپ =1
	\| تعداد جلد =3		\| تعداد جلد =3
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	توضیح داده است که: ناشستگى عبارت از آلودگى به خیالات متفرقه است و حضور اهمّ چیزهاست که در نماز معتبر است چنان‌که تدبّر معانى بلند در اذکار و قرائت و ادعیه که خواصّ قصد مى‌کنند از مقامات بلند است و حکم و اسرار افعال جوارح را ملتفت بودن از مهمّاتست؛ ولى تدبّر آن معانى از براى اکثر عوام دست نمى‌دهد. به‌خلاف حضور که از براى همه ممکن است با آن که صعوبت دارد، چه جسم مادّه پریشانى خاطر و استیصال خیالات پراکنده موقوفست بر عدم علاقه به دنیا و این عزیزالوجود است<ref>همان، ج 2، ص132- 133</ref>		توضیح داده است که: ناشستگى عبارت از آلودگى به خیالات متفرقه است و حضور اهمّ چیزهاست که در نماز معتبر است چنان‌که تدبّر معانى بلند در اذکار و قرائت و ادعیه که خواصّ قصد مى‌کنند از مقامات بلند است و حکم و اسرار افعال جوارح را ملتفت بودن از مهمّاتست؛ ولى تدبّر آن معانى از براى اکثر عوام دست نمى‌دهد. به‌خلاف حضور که از براى همه ممکن است با آن که صعوبت دارد، چه جسم مادّه پریشانى خاطر و استیصال خیالات پراکنده موقوفست بر عدم علاقه به دنیا و این عزیزالوجود است<ref>همان، ج 2، ص132- 133</ref>
	#شارح در توضیح این بیت {{شعر}} {{ب\|''بهر زمان فکرى چو مهمان عزیز''\|2=''آید اندر سینه‌ات هر روز نیز''}}{{پایان شعر}}		#شارح در توضیح این بیت {{شعر}} {{ب\|''بهر زمان فکرى چو مهمان عزیز''\|2=''آید اندر سینه‌ات هر روز نیز''}}{{پایان شعر}}
	نوشته است: هر زمان فکرى: مراد به این فکر معنى خاص نیست- که حرکت از مطالب به مبادى و از مبادى به مطالب باشد، و در کلّیات است- بلکه معنى عام است که این را و انتقال در صور جزئیّه خیالیّه را- که عوام فکر گویند- بلکه خودِ صورِ خیالیه مدرکه از احوالى را که از بلا و رخا بر تن وارد مى‌شود و اندیشه‌هاى قبل از وقوع سوانح- مثل آن‌که شاید این مریض من بمیرد، و ~~امساله~~ گرانى شود، و شاید از فلان کس به من آسیب برسد، و مانند اینها- همه را شامل است. و همه ضیف اللَّه و هدیة اللَّه‌اند، و باید گرامى داشت. اما فکر خاص را، پس معلوم است که {{عبارت عربی\|تَفَكُّرُ ساعَةٍ خَيرٌ مِن عِبادَةِ سَبعينَ سَنَةً}} و اما صور جزئیه خیالیه، پس چه از بلا و چه از غیر- مثل صاحبات آن صور- باید شاکر و لااقل صابر بر آنها بود. ففي الدعاء: {{عبارت عربی\|إلهى نَحمَدُكَ عَلى بَلائِكَ كَما نَشكُرُكَ عَلى نَعمائِكَ}} و اما اندیشه‌هاى مصائب قبل از وقوع گرامى داشتنش آن است که بدانى که هر چه آید خوش آید<ref>همان، ج 3، ص222- 223</ref>		نوشته است: هر زمان فکرى: مراد به این فکر معنى خاص نیست- که حرکت از مطالب به مبادى و از مبادى به مطالب باشد، و در کلّیات است- بلکه معنى عام است که این را و انتقال در صور جزئیّه خیالیّه را- که عوام فکر گویند- بلکه خودِ صورِ خیالیه مدرکه از احوالى را که از بلا و رخا بر تن وارد مى‌شود و اندیشه‌هاى قبل از وقوع سوانح- مثل آن‌که شاید این مریض من بمیرد، و امسأله گرانى شود، و شاید از فلان کس به من آسیب برسد، و مانند اینها- همه را شامل است. و همه ضیف اللَّه و هدیة اللَّه‌اند، و باید گرامى داشت. اما فکر خاص را، پس معلوم است که {{عبارت عربی\|تَفَكُّرُ ساعَةٍ خَيرٌ مِن عِبادَةِ سَبعينَ سَنَةً}} و اما صور جزئیه خیالیه، پس چه از بلا و چه از غیر- مثل صاحبات آن صور- باید شاکر و لااقل صابر بر آنها بود. ففي الدعاء: {{عبارت عربی\|إلهى نَحمَدُكَ عَلى بَلائِكَ كَما نَشكُرُكَ عَلى نَعمائِكَ}} و اما اندیشه‌هاى مصائب قبل از وقوع گرامى داشتنش آن است که بدانى که هر چه آید خوش آید<ref>همان، ج 3، ص222- 223</ref>

	فهرست ابیات هر یک از جلدهاى کتاب در انتهاى آن آمده است. آدرس آیات، روایات و برخى توضیحات در پاورقى‌هاى کتاب آمده است.		فهرست ابیات هر یک از جلدهاى کتاب در انتهاى آن آمده است. آدرس آیات، روایات و برخى توضیحات در پاورقى‌هاى کتاب آمده است.

Hbaghizadeh@noornet.net: /* منابع مقاله */

2018-10-20T12:14:05Z

منابع مقاله

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۵:۴۴
خط ۵۲:		خط ۵۲:

	== منابع مقاله ==		== منابع مقاله ==
			# مقدمه و متن کتاب.
			# [[:noormags:364862\|مصطفوى سبزوارى، رضا، «شرح اسرار بر مثنوى معنوى شریف»، فصلنامه آیینه میراث، پاییز 1386، شماره 38، ص314 303]].
	1- مقدمه و متن کتاب.		# [[:noormags:881971\|ذاکرى، مصطفى، «شرح مثنوى اسرار حاجى سبزوارى»، کتاب ماه ادبیات، بهمن 1390، شماره 58، ص54- 58]].
			# [[:noormags:578878\|لاهوتى، حسن، «شرح اسرار و شرح انقروى»، نشریه اطلاعات حکمت و معرفت، مهر 1386، شماره 19، ص120-112]].
	2- مصطفوى سبزوارى، رضا، «شرح اسرار بر مثنوى معنوى شریف»، فصلنامه آیینه میراث، پاییز 1386، شماره 38، ص314 303.

	3- ذاکرى، مصطفى، «شرح مثنوى اسرار حاجى سبزوارى»، کتاب ماه ادبیات، بهمن 1390، شماره 58، ص54- 58.

	4- لاهوتى، حسن، «شرح اسرار و شرح انقروى»، نشریه اطلاعات حکمت و معرفت، مهر 1386، شماره 19، ص120-112.

Yqorbani@noornet.net: جایگزینی متن - '==پانویس == ' به '==پانویس== '

2018-09-27T05:04:43Z

جایگزینی متن - '==پانویس == <references />' به '==پانویس== <references/>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۳۴
خط ۴۸:		خط ۴۸:
	فهرست ابیات هر یک از جلدهاى کتاب در انتهاى آن آمده است. آدرس آیات، روایات و برخى توضیحات در پاورقى‌هاى کتاب آمده است.		فهرست ابیات هر یک از جلدهاى کتاب در انتهاى آن آمده است. آدرس آیات، روایات و برخى توضیحات در پاورقى‌هاى کتاب آمده است.

	==پانویس ==		==پانویس==
	<references />		<references/>

	== منابع مقاله ==		== منابع مقاله ==