شرح العقيدة الكبری - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' '''' به '''''

2023-08-01T13:04:52Z

جایگزینی متن - ' '''' به '''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۳۴
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	نویسنده قائل است که صفات مذکور، قدیمند؛ زیرا حدوث هرکدام، مستلزم حدوث خداوند خواهد بود که امری است محال<ref>ر.ک: همان، ص204-205</ref>.		نویسنده قائل است که صفات مذکور، قدیمند؛ زیرا حدوث هرکدام، مستلزم حدوث خداوند خواهد بود که امری است محال<ref>ر.ک: همان، ص204-205</ref>.

	نویسنده، همچون دیگر اشاعره قائل است که خداوند را می‌توان با چشم سر دید و برای مدعای خود از آیات '''وُجُوهٌ يوْمَئِذٍ نٰاضِرَةٌ إِلىٰ رَبِّهٰا نٰاظِرَةٌ''' (قیامت: 22-23)؛ «در آن روز چهره‌هایی شادابند؛ به‌سوی پروردگار خود می‌نگرند»،		نویسنده، همچون دیگر اشاعره قائل است که خداوند را می‌توان با چشم سر دید و برای مدعای خود از آیات'''وُجُوهٌ يوْمَئِذٍ نٰاضِرَةٌ إِلىٰ رَبِّهٰا نٰاظِرَةٌ''' (قیامت: 22-23)؛ «در آن روز چهره‌هایی شادابند؛ به‌سوی پروردگار خود می‌نگرند»،
	یا داستان حضرت موسی که خواهان رؤیت خداوند بوده<ref>ر.ک: همان، ص324-326</ref>، استمداد می‎طلبد، سپس می‌گوید: آیات یادشده با آیه شریفه '''لاٰ تُدْرِكهُ اَلْأَبْصٰارُ''' (انعام: 103)؛ «چشم‎ها او را درنمی‌یابند»، که معتزله از آن برای اثبات عقیده خود مبنی بر عدم رؤیت خداوند بهره برده‌اند، مغایرت و تعارض ندارد<ref>ر.ک: همان، ص324-328</ref>؛ زیرا:		یا داستان حضرت موسی که خواهان رؤیت خداوند بوده<ref>ر.ک: همان، ص324-326</ref>، استمداد می‎طلبد، سپس می‌گوید: آیات یادشده با آیه شریفه'''لاٰ تُدْرِكهُ اَلْأَبْصٰارُ''' (انعام: 103)؛ «چشم‎ها او را درنمی‌یابند»، که معتزله از آن برای اثبات عقیده خود مبنی بر عدم رؤیت خداوند بهره برده‌اند، مغایرت و تعارض ندارد<ref>ر.ک: همان، ص324-328</ref>؛ زیرا:

	اولاً ادراک به معنای رؤیت نیست، بلکه اخص از آن است و اگر هم باشد به معنای این است که خداوند را در این دنیا نمی‌توان دید، لکن در آخرت می‌توان او را رؤیت نمود؛ علاوه بر این می‌توان مؤمنان را خارج از عموم آیه دانست، به دلیل ادله‌ای که رؤیت را برای آنان ثابت نموده است<ref>ر.ک: همان، ص328-329</ref>.		اولاً ادراک به معنای رؤیت نیست، بلکه اخص از آن است و اگر هم باشد به معنای این است که خداوند را در این دنیا نمی‌توان دید، لکن در آخرت می‌توان او را رؤیت نمود؛ علاوه بر این می‌توان مؤمنان را خارج از عموم آیه دانست، به دلیل ادله‌ای که رؤیت را برای آنان ثابت نموده است<ref>ر.ک: همان، ص328-329</ref>.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'أسرار الآيات (ترجمه بانو علویه همدانی)' به 'أسرار الآيات (ترجمه بانو علویه همایونی)'

2021-06-25T18:09:40Z

جایگزینی متن - 'أسرار الآيات (ترجمه بانو علویه همدانی)' به 'أسرار الآيات (ترجمه بانو علویه همایونی)'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۳۹
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	\| چاپ =1		\| چاپ =1
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =~~29041~~		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =21559
	\| کتابخوان همراه نور =21559		\| کتابخوان همراه نور =21559
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
خط ۹۴:		خط ۹۴:
	[[دلائل التوحيد]]		[[دلائل التوحيد]]

	[[أسرار الآيات (ترجمه بانو علویه ~~همدانی~~)]]		[[أسرار الآيات (ترجمه بانو علویه همایونی)]]

	[[جامع الافكار و ناقد الانظار]]		[[جامع الافكار و ناقد الانظار]]

Hbaghizadeh@noornet.net: /* وابسته‌ها */

2021-05-01T17:43:06Z

وابسته‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۱۳
خط ۱۳۹:		خط ۱۳۹:

	[[عجائب القرآن]]		[[عجائب القرآن]]

			[[الإهليلجة]]

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۵۱

2021-02-27T22:51:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۲:۲۱
خط ۷۹:		خط ۷۹:
	==وابسته‌ها==		==وابسته‌ها==
	{{وابسته‌ها}}		{{وابسته‌ها}}

			[[دروس في التوحيد]]

			[[تهليليه (شرح لا إله إلّا الله)]]

			[[التوحيد، بحوث في مراتبه و معطياته]]

			[[رساله فارسی إنه الحق]]

			[[التوحيد(ماتريدي)]]

			[[حکمت الهی عام و خاص]]

			[[دلائل التوحيد]]

			[[أسرار الآيات (ترجمه بانو علویه همدانی)]]

			[[جامع الافكار و ناقد الانظار]]

			[[التمهيد لقواعد التوحيد]]

			[[الأربعين في دلائل التوحيد]]

			[[رسالة التوحيد]]

			[[المسامرة شرح المسایرة]]

			[[كتاب التوحيد]]

			[[التوحيد، بحوث في مراتبه و معطياته]]

			[[شرح القصيدة النونية]]

			[[رسالة الطبيب البهبهاني]]

			[[تنبیهات حول المبدأ و المعاد]]

			[[رسالة في الذب عن أبي‌الحسن الأشعري]]

			[[توحید المفضل]]

			[[راه نجات در دعای سمات]]

			[[شرح القصيدة النونية]]

			[[توحيد مفضل]]

			[[دلائل التوحيد]]

			[[هداية الأمة إلی معارف الأئمة]]

			[[توحید مفضل و اخلاق]]

			[[در آمدی بر سیر و سلوک]]

			[[أسرار الآيات به انضمام تعليقات حكيم مولی علی نوری]]

			[[أسرار الآيات (تحقیق خواجوی)]]

			[[عجائب القرآن]]

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - '==وابسته‌ها== ' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} '

2020-12-10T17:56:46Z

جایگزینی متن - '==وابسته‌ها== ' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۲۱:۲۶
خط ۷۸:		خط ۷۸:

	==وابسته‌ها==		==وابسته‌ها==
			{{وابسته‌ها}}

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'سنوسی، محمد بن يوسف' به 'سنوسی، محمد بن یوسف'

2020-08-27T08:36:46Z

جایگزینی متن - 'سنوسی، محمد بن يوسف' به 'سنوسی، محمد بن یوسف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۰۶
خط ۴:		خط ۴:
	\| عنوان‌های دیگر =المسماه عقيدة أهل التوحيد		\| عنوان‌های دیگر =المسماه عقيدة أهل التوحيد
	\| پدیدآوران =		\| پدیدآوران =
	[[سنوسی، محمد بن ~~يوسف~~]] (نویسنده)		[[سنوسی، محمد بن یوسف]] (نویسنده)


خط ۱۲:		خط ۱۲:
	\| کد کنگره =‏BP‎‏ ‎‏217‎‏ ‎‏/‎‏س‎‏9‎‏ ‎‏ع‎‏7025		\| کد کنگره =‏BP‎‏ ‎‏217‎‏ ‎‏/‎‏س‎‏9‎‏ ‎‏ع‎‏7025
	\| موضوع =		\| موضوع =
	سنوسی، محمد بن ~~يوسف،~~ 832 - 895ق. عقيده اهل التوحيد - نقد و تفسير		سنوسی، محمد بن یوسف، 832 - 895ق. عقيده اهل التوحيد - نقد و تفسير

	کلام معتزله - قرن 9ق.		کلام معتزله - قرن 9ق.
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	}}		}}

	'''شرح العقيدة الكبری''' با نام «عقيدة أهل التوحيد»، اثر [[سنوسی، محمد بن ~~يوسف~~\|محمد بن یوسف سنوسی]] (متوفی 895ق)، کتابی است در موضوع کلام در مذهب اشاعره که توسط سید یوسف احمد، مورد تحقیق قرار گرفته و منتشر شده است.		'''شرح العقيدة الكبری''' با نام «عقيدة أهل التوحيد»، اثر [[سنوسی، محمد بن یوسف\|محمد بن یوسف سنوسی]] (متوفی 895ق)، کتابی است در موضوع کلام در مذهب اشاعره که توسط سید یوسف احمد، مورد تحقیق قرار گرفته و منتشر شده است.

	==ساختار==		==ساختار==

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'رده:سال97-1اردیبهشت الی31' به ''

2020-06-14T15:19:21Z

جایگزینی متن - 'رده:سال97-1اردیبهشت الی31' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۸:۴۹
خط ۹۰:		خط ۹۰:

	[[رده:الهیات (توحید)]]		[[رده:الهیات (توحید)]]



	~~[[رده:سال97-1اردیبهشت الی31]]~~

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'رده:25 فروردین الی 24 اردیبهشت' به ''

2020-06-14T14:21:45Z

جایگزینی متن - 'رده:25 فروردین الی 24 اردیبهشت' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۵۱
خط ۹۱:		خط ۹۱:
	[[رده:الهیات (توحید)]]		[[رده:الهیات (توحید)]]

	~~[[رده:25 فروردین الی 24 اردیبهشت]]~~

	[[رده:سال97-1اردیبهشت الی31]]		[[رده:سال97-1اردیبهشت الی31]]

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'ه‎ی' به 'ه‌ی'

2019-12-13T13:13:05Z

جایگزینی متن - 'ه‎ی' به 'ه‌ی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۶:۴۳
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =29041		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =29041
			\| کتابخوان همراه نور =21559
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
	\| پس از =		\| پس از =
خط ۴۳:		خط ۴۴:
	فصل اول، درباره قدیم بودن خداست. نویسنده می‌گوید: خداوند قدیم است و مسبوق به عدم نیست و اگر چنین نباشد، نیازمند به محدث خواهد بود. ایشان در توضیح این عبارت می‌گوید: برای قدیم دو معنا است:		فصل اول، درباره قدیم بودن خداست. نویسنده می‌گوید: خداوند قدیم است و مسبوق به عدم نیست و اگر چنین نباشد، نیازمند به محدث خواهد بود. ایشان در توضیح این عبارت می‌گوید: برای قدیم دو معنا است:
	# قدیم زمانی که این برای خداوند محال است؛		# قدیم زمانی که این برای خداوند محال است؛
	# قدیم ذاتی که آغازی برای هستی او نیست؛ یعنی وجودش ازلی است و مسبوق به عدم نمی‌باشد. نویسنده این معنا از قدیم را برای خداوند پسندیده و می‌گوید: این قدمت برای خداوند ثابت است؛ زیرا اگر قدیم نباشد، ~~به‎یقین~~ باید حادث باشد؛ چون هیچ حد وسطی بین این دو معنا وجود ندارد؛ لکن حادث بودن او محال است؛ چون باعث نیازمندی وی به محدث خواهد بود<ref>ر.ک: متن کتاب، ص106-108</ref>.		# قدیم ذاتی که آغازی برای هستی او نیست؛ یعنی وجودش ازلی است و مسبوق به عدم نمی‌باشد. نویسنده این معنا از قدیم را برای خداوند پسندیده و می‌گوید: این قدمت برای خداوند ثابت است؛ زیرا اگر قدیم نباشد، به‌یقین باید حادث باشد؛ چون هیچ حد وسطی بین این دو معنا وجود ندارد؛ لکن حادث بودن او محال است؛ چون باعث نیازمندی وی به محدث خواهد بود<ref>ر.ک: متن کتاب، ص106-108</ref>.

	فصل دوم، به ابدیت خداوند اختصاص یافته است. نویسنده در این‌باره می‌گوید: واجب است که خداوند باقی باشد؛ بدین معنا که هیچ عدمی به وجودش ملحق نشود. اگر چنین نباشد، ذات خداوند، عدم و وجود، هر دو را می‌پذیرد؛ پس برای وجود داشتن، نیاز به مخصص دارد، بنابراین حادث خواهد بود<ref>ر.ک: همان، ص111</ref>. نویسنده در ادامه می‌نویسد: ازآنجاکه خداوند ازلی و ابدی است، پس از جِرم بودن یا قائم بودن به آن یا در جهت آن بودن یا نقش بستن در خیال آن، منزه است؛ زیرا همه اینها موجب مماثلت وی با حوادث می‌گردد؛ بنابراین، ویژگی‌های حوادث برای او ثابت خواهد بود و این به قدمت و ابدیت وی آسیب می‌رساند<ref>ر.ک: همان، ص114-115</ref>.		فصل دوم، به ابدیت خداوند اختصاص یافته است. نویسنده در این‌باره می‌گوید: واجب است که خداوند باقی باشد؛ بدین معنا که هیچ عدمی به وجودش ملحق نشود. اگر چنین نباشد، ذات خداوند، عدم و وجود، هر دو را می‌پذیرد؛ پس برای وجود داشتن، نیاز به مخصص دارد، بنابراین حادث خواهد بود<ref>ر.ک: همان، ص111</ref>. نویسنده در ادامه می‌نویسد: ازآنجاکه خداوند ازلی و ابدی است، پس از جِرم بودن یا قائم بودن به آن یا در جهت آن بودن یا نقش بستن در خیال آن، منزه است؛ زیرا همه اینها موجب مماثلت وی با حوادث می‌گردد؛ بنابراین، ویژگی‌های حوادث برای او ثابت خواهد بود و این به قدمت و ابدیت وی آسیب می‌رساند<ref>ر.ک: همان، ص114-115</ref>.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'ی‎و' به 'ی‌و'

2019-10-31T13:53:52Z

جایگزینی متن - 'ی‎و' به 'ی‌و'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۷:۲۳
خط ۵۸:		خط ۵۸:
	اولاً ادراک به معنای رؤیت نیست، بلکه اخص از آن است و اگر هم باشد به معنای این است که خداوند را در این دنیا نمی‌توان دید، لکن در آخرت می‌توان او را رؤیت نمود؛ علاوه بر این می‌توان مؤمنان را خارج از عموم آیه دانست، به دلیل ادله‌ای که رؤیت را برای آنان ثابت نموده است<ref>ر.ک: همان، ص328-329</ref>.		اولاً ادراک به معنای رؤیت نیست، بلکه اخص از آن است و اگر هم باشد به معنای این است که خداوند را در این دنیا نمی‌توان دید، لکن در آخرت می‌توان او را رؤیت نمود؛ علاوه بر این می‌توان مؤمنان را خارج از عموم آیه دانست، به دلیل ادله‌ای که رؤیت را برای آنان ثابت نموده است<ref>ر.ک: همان، ص328-329</ref>.

	نویسنده ضمن توضیح اینکه همه افعال، ~~بی‎واسطه~~ به خداوند منسوب است، می‌گوید: بنابراین، همه این افعال یکسانند و چنین نیست که برخی متصف به حسن و برخی دیگر متصف به قبح ‎شوند؛ پس عقل هرگز توان درک حکم شرعی آنها را ندارد (انکار حسن و قبح عقلی)<ref>ر.ک: همان، ص369</ref>.		نویسنده ضمن توضیح اینکه همه افعال، بی‌واسطه به خداوند منسوب است، می‌گوید: بنابراین، همه این افعال یکسانند و چنین نیست که برخی متصف به حسن و برخی دیگر متصف به قبح ‎شوند؛ پس عقل هرگز توان درک حکم شرعی آنها را ندارد (انکار حسن و قبح عقلی)<ref>ر.ک: همان، ص369</ref>.

	نویسنده، نبوت را نه صفت ذاتی برای پیامبر می‌داند (چنان‌که کرامیه می‌دانند)، نه صفت کسبی می‌خواند (چنان‌که فلاسفه می‌خوانند)، بلکه آن را اصطفا و گزینش الهی می‌داند. وی نبوت را از رسالت جدا می‌کند؛ اولی را نوعی اختصاص یافتن به شنیدن وحی از خداوند، با واسطه یا بی واسطه فرشته، بدون امر به تبلیغ، می‌داند و دومی را همین نوع اختصاص، به شرط امر به تبلیغ، می‌خواند<ref>ر.ک: همان، ص375-376</ref>.		نویسنده، نبوت را نه صفت ذاتی برای پیامبر می‌داند (چنان‌که کرامیه می‌دانند)، نه صفت کسبی می‌خواند (چنان‌که فلاسفه می‌خوانند)، بلکه آن را اصطفا و گزینش الهی می‌داند. وی نبوت را از رسالت جدا می‌کند؛ اولی را نوعی اختصاص یافتن به شنیدن وحی از خداوند، با واسطه یا بی واسطه فرشته، بدون امر به تبلیغ، می‌داند و دومی را همین نوع اختصاص، به شرط امر به تبلیغ، می‌خواند<ref>ر.ک: همان، ص375-376</ref>.