شرح الحکم العطائية - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh در ‏۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۴۹

2024-08-04T07:49:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۹
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	'''شرح حکم العطائیة''' یا «إحکام الحکم» نوشته [[مواهبی، ابراهیم بن محمود\|ابراهیم بن محمود شاذلی]] معروف به [[مواهبی، ابراهیم بن محمود\|مواهبی]] (متوفی 908ق)، شرح ~~«الحکم العطائیة»~~ احمد بن محمد بن عطاءالله سکندری (متوفی 709ق) است. در این کتاب آداب و شیوه سلوک صوفیه به ایجاز و ایهام ذکرشده و به همین جهت فراوان شرح و توضیح شده است. تحقیق و تعلیقات این اثر به قلم [[مزیدی، احمد فرید\|احمد فرید مزیدی]] است.		'''شرح حکم العطائیة''' یا «إحکام الحکم» نوشته [[مواهبی، ابراهیم بن محمود\|ابراهیم بن محمود شاذلی]] معروف به [[مواهبی، ابراهیم بن محمود\|مواهبی]] (متوفی 908ق)، شرح «[[شرح حکم الإمام إبن عطاءالله السکندري\|الحکم العطائیة]]» [[ابن عطاء‌الله اسکندری، احمد بن محمد\|احمد بن محمد بن عطاءالله سکندری]] (متوفی 709ق) است. در این کتاب آداب و شیوه سلوک صوفیه به ایجاز و ایهام ذکرشده و به همین جهت فراوان شرح و توضیح شده است. تحقیق و تعلیقات این اثر به قلم [[مزیدی، احمد فرید\|احمد فرید مزیدی]] است.

	الحکم العطائیه رساله‌ای است کم‌حجم در اخلاق، به‌ روش‌ عرفا و کلمات حکیمانه و مناجات که حدود‌ 15 صفحه<ref>ر.ک: ترابی، حسین؛ ص49</ref>‏ و مشتمل بر 264 حکمت است که ابن عطاءالله برای تربیت صوفیانه نوشته است.<ref>ر.ک: بوعمری، کریمه، ص 95</ref>‏ ابن عطاءالله در کتابش بنای بر تقنین قواعد نداشته است؛ بلکه اشارات او از ذوق و شهودش نشأت گرفته است<ref>ر.ک: القرنی، عبدالحفیظ فرغلی، ص2175</ref>‏		الحکم العطائیه رساله‌ای است کم‌حجم در اخلاق، به‌ روش‌ عرفا و کلمات حکیمانه و مناجات که حدود‌ 15 صفحه<ref>ر.ک: ترابی، حسین؛ ص49</ref>‏ و مشتمل بر 264 حکمت است که ابن عطاءالله برای تربیت صوفیانه نوشته است.<ref>ر.ک: بوعمری، کریمه، ص 95</ref>‏ ابن عطاءالله در کتابش بنای بر تقنین قواعد نداشته است؛ بلکه اشارات او از ذوق و شهودش نشأت گرفته است<ref>ر.ک: القرنی، عبدالحفیظ فرغلی، ص2175</ref>‏

A-esmaili: جایگزینی متن - ']] ↵' به ' [['

2023-01-28T09:00:12Z

جایگزینی متن - ']] ↵' به ' [['

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۰
خط ۵۰:		خط ۵۰:
	[[رده:آثار کلی تصوف و عرفان]]		[[رده:آثار کلی تصوف و عرفان]]
	[[رده:مقالات مرداد 01 موسوی]]		[[رده:مقالات مرداد 01 موسوی]]
	[[رده:مقالات بازبینی شده1]]		[[رده:مقالات بازبینی شده1]]


	[[رده:مقالات بازبینی شده2 مهرماه 1401]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 مهرماه 1401]]

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'یـ' به 'ی'

2022-12-14T22:47:44Z

جایگزینی متن - 'یـ' به 'ی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۲:۱۷
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	الحکم العطائیه رساله‌ای است کم‌حجم در اخلاق، به‌ روش‌ عرفا و کلمات حکیمانه و مناجات که حدود‌ 15 صفحه<ref>ر.ک: ترابی، حسین؛ ص49</ref>‏ و مشتمل بر 264 حکمت است که ابن عطاءالله برای تربیت صوفیانه نوشته است.<ref>ر.ک: بوعمری، کریمه، ص 95</ref>‏ ابن عطاءالله در کتابش بنای بر تقنین قواعد نداشته است؛ بلکه اشارات او از ذوق و شهودش نشأت گرفته است<ref>ر.ک: القرنی، عبدالحفیظ فرغلی، ص2175</ref>‏		الحکم العطائیه رساله‌ای است کم‌حجم در اخلاق، به‌ روش‌ عرفا و کلمات حکیمانه و مناجات که حدود‌ 15 صفحه<ref>ر.ک: ترابی، حسین؛ ص49</ref>‏ و مشتمل بر 264 حکمت است که ابن عطاءالله برای تربیت صوفیانه نوشته است.<ref>ر.ک: بوعمری، کریمه، ص 95</ref>‏ ابن عطاءالله در کتابش بنای بر تقنین قواعد نداشته است؛ بلکه اشارات او از ذوق و شهودش نشأت گرفته است<ref>ر.ک: القرنی، عبدالحفیظ فرغلی، ص2175</ref>‏

	در انتساب ~~ایـن~~ کتاب‌ به‌ ابن عطاءالله اسکندرانی، جای گمان و شک نیست، همان‌گونه که کسی در انتساب کتاب‌ کافی‌ به کلینی و تهذیب به شیخ طوسی‌ تردیدی‌ به خود‌ راه‌ نمی‌دهد؛ آن‌هم کتابی‌ که از زمان خود مؤلف موردعنایت و توجه بوده و تا زمان حاضر چندین شرح بر‌ آن‌ نوشته‌اند. حتی نقل می‌کنند‌ که‌ شیخ‌ زروق‌(متوفّای‌ 899ق) سی شرح‌ بر‌ آن نوشته است. <ref>ر.ک: ترابی، حسین، ص68 </ref>‏		در انتساب این کتاب‌ به‌ ابن عطاءالله اسکندرانی، جای گمان و شک نیست، همان‌گونه که کسی در انتساب کتاب‌ کافی‌ به کلینی و تهذیب به شیخ طوسی‌ تردیدی‌ به خود‌ راه‌ نمی‌دهد؛ آن‌هم کتابی‌ که از زمان خود مؤلف موردعنایت و توجه بوده و تا زمان حاضر چندین شرح بر‌ آن‌ نوشته‌اند. حتی نقل می‌کنند‌ که‌ شیخ‌ زروق‌(متوفّای‌ 899ق) سی شرح‌ بر‌ آن نوشته است. <ref>ر.ک: ترابی، حسین، ص68 </ref>‏

	مواهبی در شرح کتاب به شیوه رایج بخشی از عبارت سکندری را ذکر و سپس با «اقول» به شرح و توضیح آن اقدام کرده است. فرید مزیدی نیز به جهت استفاده راحت‌‌تر محققین عبارات کتاب را در 317 بند ارائه کرده است.		مواهبی در شرح کتاب به شیوه رایج بخشی از عبارت سکندری را ذکر و سپس با «اقول» به شرح و توضیح آن اقدام کرده است. فرید مزیدی نیز به جهت استفاده راحت‌‌تر محققین عبارات کتاب را در 317 بند ارائه کرده است.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'کـ' به 'ک'

2022-11-09T17:09:33Z

جایگزینی متن - 'کـ' به 'ک'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۳۹
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	الحکم العطائیه رساله‌ای است کم‌حجم در اخلاق، به‌ روش‌ عرفا و کلمات حکیمانه و مناجات که حدود‌ 15 صفحه<ref>ر.ک: ترابی، حسین؛ ص49</ref>‏ و مشتمل بر 264 حکمت است که ابن عطاءالله برای تربیت صوفیانه نوشته است.<ref>ر.ک: بوعمری، کریمه، ص 95</ref>‏ ابن عطاءالله در کتابش بنای بر تقنین قواعد نداشته است؛ بلکه اشارات او از ذوق و شهودش نشأت گرفته است<ref>ر.ک: القرنی، عبدالحفیظ فرغلی، ص2175</ref>‏		الحکم العطائیه رساله‌ای است کم‌حجم در اخلاق، به‌ روش‌ عرفا و کلمات حکیمانه و مناجات که حدود‌ 15 صفحه<ref>ر.ک: ترابی، حسین؛ ص49</ref>‏ و مشتمل بر 264 حکمت است که ابن عطاءالله برای تربیت صوفیانه نوشته است.<ref>ر.ک: بوعمری، کریمه، ص 95</ref>‏ ابن عطاءالله در کتابش بنای بر تقنین قواعد نداشته است؛ بلکه اشارات او از ذوق و شهودش نشأت گرفته است<ref>ر.ک: القرنی، عبدالحفیظ فرغلی، ص2175</ref>‏

	در انتساب ایـن ~~کـتاب‌~~ به‌ ابن عطاءالله اسکندرانی، جای گمان و شک نیست، همان‌گونه که کسی در انتساب کتاب‌ کافی‌ به کلینی و تهذیب به شیخ طوسی‌ تردیدی‌ به خود‌ راه‌ نمی‌دهد؛ آن‌هم کتابی‌ که از زمان خود مؤلف موردعنایت و توجه بوده و تا زمان حاضر چندین شرح بر‌ آن‌ نوشته‌اند. حتی نقل می‌کنند‌ ~~کـه‌~~ شیخ‌ زروق‌(متوفّای‌ 899ق) سی شرح‌ بر‌ آن نوشته است. <ref>ر.ک: ترابی، حسین، ص68 </ref>‏		در انتساب ایـن کتاب‌ به‌ ابن عطاءالله اسکندرانی، جای گمان و شک نیست، همان‌گونه که کسی در انتساب کتاب‌ کافی‌ به کلینی و تهذیب به شیخ طوسی‌ تردیدی‌ به خود‌ راه‌ نمی‌دهد؛ آن‌هم کتابی‌ که از زمان خود مؤلف موردعنایت و توجه بوده و تا زمان حاضر چندین شرح بر‌ آن‌ نوشته‌اند. حتی نقل می‌کنند‌ که‌ شیخ‌ زروق‌(متوفّای‌ 899ق) سی شرح‌ بر‌ آن نوشته است. <ref>ر.ک: ترابی، حسین، ص68 </ref>‏

	مواهبی در شرح کتاب به شیوه رایج بخشی از عبارت سکندری را ذکر و سپس با «اقول» به شرح و توضیح آن اقدام کرده است. فرید مزیدی نیز به جهت استفاده راحت‌‌تر محققین عبارات کتاب را در 317 بند ارائه کرده است.		مواهبی در شرح کتاب به شیوه رایج بخشی از عبارت سکندری را ذکر و سپس با «اقول» به شرح و توضیح آن اقدام کرده است. فرید مزیدی نیز به جهت استفاده راحت‌‌تر محققین عبارات کتاب را در 317 بند ارائه کرده است.

Hbaghizadeh@noornet.net: /* منابع مقاله */

2022-10-14T18:41:25Z

منابع مقاله

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۱۱
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	==منابع مقاله==		==منابع مقاله==
	#مقدمه و متن کتاب.		#مقدمه و متن کتاب.
	# بوعمري، كريمه؛ «حکم عطائیه»، اليقين، السنة 2009، العدد 1، صفحة 95 -~~96؛ به آدرس اینترنتی:~~		#[[:noormags:1897242\| بوعمري، كريمه؛ «حکم عطائیه»، اليقين، السنة 2009، العدد 1، صفحة 95 -96]].
	~~https~~:~~//www.~~noormags~~.ir/view/fa/articlepage/1897242~~		#[[:noormags:424347\|القرنی، عبدالحفیظ فرغلی؛ «مع رسالة الأدب الصوفی الحکم العطائیة»، الازهر، السنة الحادیة و الخمسون، ذوالقعدة 1399، الجزء 9، صفحه 2168-2177]].
	#القرنی، عبدالحفیظ فرغلی؛ «مع رسالة الأدب الصوفی الحکم العطائیة»، الازهر، السنة الحادیة و الخمسون، ذوالقعدة 1399، الجزء 9، صفحه 2168-~~2177؛ به آدرس اینترنتی:~~		#[[:noormags:926829\|ترابی، حسین؛ «پژوهشی درباره ذیل دعای عرفه»، مجله: میقات حج، بهار 1384، شماره 51، صفحه 44 تا 70]].
	~~https~~:~~//www.~~noormags~~.ir/view/fa/articlepage/424347~~
	#ترابی، حسین؛ «پژوهشی درباره ذیل دعای عرفه»، مجله: میقات حج، بهار 1384، شماره 51، صفحه 44 تا 70 ~~؛ به آدرس اینترنتی:~~
	~~https://www~~.~~noormags.ir/view/fa/articlepage/926829~~

	==وابسته‌ها==		==وابسته‌ها==

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۳۹

2022-10-14T18:39:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۰۹
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	'''شرح حکم العطائیة''' یا «إحکام الحکم» نوشته ابراهیم بن محمود شاذلی معروف به مواهبی (متوفی 908ق)، شرح «الحکم العطائیة» احمد بن محمد بن عطاءالله سکندری (متوفی 709ق) است. در این کتاب آداب و شیوه سلوک صوفیه به ایجاز و ایهام ذکرشده و به همین جهت فراوان شرح و توضیح شده است. تحقیق و تعلیقات این اثر به قلم احمد فرید مزیدی است.		'''شرح حکم العطائیة''' یا «إحکام الحکم» نوشته [[مواهبی، ابراهیم بن محمود\|ابراهیم بن محمود شاذلی]] معروف به [[مواهبی، ابراهیم بن محمود\|مواهبی]] (متوفی 908ق)، شرح «الحکم العطائیة» احمد بن محمد بن عطاءالله سکندری (متوفی 709ق) است. در این کتاب آداب و شیوه سلوک صوفیه به ایجاز و ایهام ذکرشده و به همین جهت فراوان شرح و توضیح شده است. تحقیق و تعلیقات این اثر به قلم [[مزیدی، احمد فرید\|احمد فرید مزیدی]] است.

	الحکم العطائیه رساله‌ای است کم‌حجم در اخلاق، به‌ روش‌ عرفا و کلمات حکیمانه و مناجات که حدود‌ 15 صفحه<ref>ر.ک: ترابی، حسین؛ ص49</ref>‏ و مشتمل بر 264 حکمت است که ابن عطاءالله برای تربیت صوفیانه نوشته است.<ref>ر.ک: بوعمری، کریمه، ص 95</ref>‏ ابن عطاءالله در کتابش بنای بر تقنین قواعد نداشته است؛ بلکه اشارات او از ذوق و شهودش نشأت گرفته است<ref>ر.ک: القرنی، عبدالحفیظ فرغلی، ص2175</ref>‏		الحکم العطائیه رساله‌ای است کم‌حجم در اخلاق، به‌ روش‌ عرفا و کلمات حکیمانه و مناجات که حدود‌ 15 صفحه<ref>ر.ک: ترابی، حسین؛ ص49</ref>‏ و مشتمل بر 264 حکمت است که ابن عطاءالله برای تربیت صوفیانه نوشته است.<ref>ر.ک: بوعمری، کریمه، ص 95</ref>‏ ابن عطاءالله در کتابش بنای بر تقنین قواعد نداشته است؛ بلکه اشارات او از ذوق و شهودش نشأت گرفته است<ref>ر.ک: القرنی، عبدالحفیظ فرغلی، ص2175</ref>‏
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	==وابسته‌ها==		==وابسته‌ها==
	{{وابسته‌ها}}		{{وابسته‌ها}}

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]
			[[رده:اسلام، عرفان، غیره]]
			[[رده:تصوف و عرفان]]
			[[رده:آثار کلی تصوف و عرفان]]
	[[رده:مقالات مرداد 01 موسوی]]		[[رده:مقالات مرداد 01 موسوی]]
	[[رده:مقالات بازبینی شده1]]		[[رده:مقالات بازبینی شده1]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 مهرماه 1401]]

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'طـ' به 'ط'

2022-10-13T04:03:00Z

جایگزینی متن - 'طـ' به 'ط'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۳
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	الحکم العطائیه رساله‌ای است کم‌حجم در اخلاق، به‌ روش‌ عرفا و کلمات حکیمانه و مناجات که حدود‌ 15 صفحه<ref>ر.ک: ترابی، حسین؛ ص49</ref>‏ و مشتمل بر 264 حکمت است که ابن عطاءالله برای تربیت صوفیانه نوشته است.<ref>ر.ک: بوعمری، کریمه، ص 95</ref>‏ ابن عطاءالله در کتابش بنای بر تقنین قواعد نداشته است؛ بلکه اشارات او از ذوق و شهودش نشأت گرفته است<ref>ر.ک: القرنی، عبدالحفیظ فرغلی، ص2175</ref>‏		الحکم العطائیه رساله‌ای است کم‌حجم در اخلاق، به‌ روش‌ عرفا و کلمات حکیمانه و مناجات که حدود‌ 15 صفحه<ref>ر.ک: ترابی، حسین؛ ص49</ref>‏ و مشتمل بر 264 حکمت است که ابن عطاءالله برای تربیت صوفیانه نوشته است.<ref>ر.ک: بوعمری، کریمه، ص 95</ref>‏ ابن عطاءالله در کتابش بنای بر تقنین قواعد نداشته است؛ بلکه اشارات او از ذوق و شهودش نشأت گرفته است<ref>ر.ک: القرنی، عبدالحفیظ فرغلی، ص2175</ref>‏

	در انتساب ایـن کـتاب‌ به‌ ابن عطاءالله اسکندرانی، جای گمان و شک نیست، همان‌گونه که کسی در انتساب کتاب‌ کافی‌ به کلینی و تهذیب به شیخ ~~طـوسی‌~~ تردیدی‌ به خود‌ راه‌ نمی‌دهد؛ آن‌هم کتابی‌ که از زمان خود مؤلف موردعنایت و توجه بوده و تا زمان حاضر چندین شرح بر‌ آن‌ نوشته‌اند. حتی نقل می‌کنند‌ کـه‌ شیخ‌ زروق‌(متوفّای‌ 899ق) سی شرح‌ بر‌ آن نوشته است. <ref>ر.ک: ترابی، حسین، ص68 </ref>‏		در انتساب ایـن کـتاب‌ به‌ ابن عطاءالله اسکندرانی، جای گمان و شک نیست، همان‌گونه که کسی در انتساب کتاب‌ کافی‌ به کلینی و تهذیب به شیخ طوسی‌ تردیدی‌ به خود‌ راه‌ نمی‌دهد؛ آن‌هم کتابی‌ که از زمان خود مؤلف موردعنایت و توجه بوده و تا زمان حاضر چندین شرح بر‌ آن‌ نوشته‌اند. حتی نقل می‌کنند‌ کـه‌ شیخ‌ زروق‌(متوفّای‌ 899ق) سی شرح‌ بر‌ آن نوشته است. <ref>ر.ک: ترابی، حسین، ص68 </ref>‏

	مواهبی در شرح کتاب به شیوه رایج بخشی از عبارت سکندری را ذکر و سپس با «اقول» به شرح و توضیح آن اقدام کرده است. فرید مزیدی نیز به جهت استفاده راحت‌‌تر محققین عبارات کتاب را در 317 بند ارائه کرده است.		مواهبی در شرح کتاب به شیوه رایج بخشی از عبارت سکندری را ذکر و سپس با «اقول» به شرح و توضیح آن اقدام کرده است. فرید مزیدی نیز به جهت استفاده راحت‌‌تر محققین عبارات کتاب را در 317 بند ارائه کرده است.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'تـ' به 'ت'

2022-10-13T04:02:44Z

جایگزینی متن - 'تـ' به 'ت'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۲
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	الحکم العطائیه رساله‌ای است کم‌حجم در اخلاق، به‌ روش‌ عرفا و کلمات حکیمانه و مناجات که حدود‌ 15 صفحه<ref>ر.ک: ترابی، حسین؛ ص49</ref>‏ و مشتمل بر 264 حکمت است که ابن عطاءالله برای تربیت صوفیانه نوشته است.<ref>ر.ک: بوعمری، کریمه، ص 95</ref>‏ ابن عطاءالله در کتابش بنای بر تقنین قواعد نداشته است؛ بلکه اشارات او از ذوق و شهودش نشأت گرفته است<ref>ر.ک: القرنی، عبدالحفیظ فرغلی، ص2175</ref>‏		الحکم العطائیه رساله‌ای است کم‌حجم در اخلاق، به‌ روش‌ عرفا و کلمات حکیمانه و مناجات که حدود‌ 15 صفحه<ref>ر.ک: ترابی، حسین؛ ص49</ref>‏ و مشتمل بر 264 حکمت است که ابن عطاءالله برای تربیت صوفیانه نوشته است.<ref>ر.ک: بوعمری، کریمه، ص 95</ref>‏ ابن عطاءالله در کتابش بنای بر تقنین قواعد نداشته است؛ بلکه اشارات او از ذوق و شهودش نشأت گرفته است<ref>ر.ک: القرنی، عبدالحفیظ فرغلی، ص2175</ref>‏

	در انتساب ایـن کـتاب‌ به‌ ابن عطاءالله اسکندرانی، جای گمان و شک نیست، همان‌گونه که کسی در انتساب کتاب‌ کافی‌ به کلینی و تهذیب به شیخ طـوسی‌ ~~تـردیدی‌~~ به خود‌ راه‌ نمی‌دهد؛ آن‌هم کتابی‌ که از زمان خود مؤلف موردعنایت و توجه بوده و تا زمان حاضر چندین شرح بر‌ آن‌ نوشته‌اند. حتی نقل می‌کنند‌ کـه‌ شیخ‌ زروق‌(متوفّای‌ 899ق) سی شرح‌ بر‌ آن نوشته است. <ref>ر.ک: ترابی، حسین، ص68 </ref>‏		در انتساب ایـن کـتاب‌ به‌ ابن عطاءالله اسکندرانی، جای گمان و شک نیست، همان‌گونه که کسی در انتساب کتاب‌ کافی‌ به کلینی و تهذیب به شیخ طـوسی‌ تردیدی‌ به خود‌ راه‌ نمی‌دهد؛ آن‌هم کتابی‌ که از زمان خود مؤلف موردعنایت و توجه بوده و تا زمان حاضر چندین شرح بر‌ آن‌ نوشته‌اند. حتی نقل می‌کنند‌ کـه‌ شیخ‌ زروق‌(متوفّای‌ 899ق) سی شرح‌ بر‌ آن نوشته است. <ref>ر.ک: ترابی، حسین، ص68 </ref>‏

	مواهبی در شرح کتاب به شیوه رایج بخشی از عبارت سکندری را ذکر و سپس با «اقول» به شرح و توضیح آن اقدام کرده است. فرید مزیدی نیز به جهت استفاده راحت‌‌تر محققین عبارات کتاب را در 317 بند ارائه کرده است.		مواهبی در شرح کتاب به شیوه رایج بخشی از عبارت سکندری را ذکر و سپس با «اقول» به شرح و توضیح آن اقدام کرده است. فرید مزیدی نیز به جهت استفاده راحت‌‌تر محققین عبارات کتاب را در 317 بند ارائه کرده است.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'شـ' به 'ش'

2022-10-13T03:58:27Z

جایگزینی متن - 'شـ' به 'ش'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۲۸
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	الحکم العطائیه رساله‌ای است کم‌حجم در اخلاق، به‌ روش‌ عرفا و کلمات حکیمانه و مناجات که حدود‌ 15 صفحه<ref>ر.ک: ترابی، حسین؛ ص49</ref>‏ و مشتمل بر 264 حکمت است که ابن عطاءالله برای تربیت صوفیانه نوشته است.<ref>ر.ک: بوعمری، کریمه، ص 95</ref>‏ ابن عطاءالله در کتابش بنای بر تقنین قواعد نداشته است؛ بلکه اشارات او از ذوق و شهودش نشأت گرفته است<ref>ر.ک: القرنی، عبدالحفیظ فرغلی، ص2175</ref>‏		الحکم العطائیه رساله‌ای است کم‌حجم در اخلاق، به‌ روش‌ عرفا و کلمات حکیمانه و مناجات که حدود‌ 15 صفحه<ref>ر.ک: ترابی، حسین؛ ص49</ref>‏ و مشتمل بر 264 حکمت است که ابن عطاءالله برای تربیت صوفیانه نوشته است.<ref>ر.ک: بوعمری، کریمه، ص 95</ref>‏ ابن عطاءالله در کتابش بنای بر تقنین قواعد نداشته است؛ بلکه اشارات او از ذوق و شهودش نشأت گرفته است<ref>ر.ک: القرنی، عبدالحفیظ فرغلی، ص2175</ref>‏

	در انتساب ایـن کـتاب‌ به‌ ابن عطاءالله اسکندرانی، جای گمان و شک نیست، همان‌گونه که کسی در انتساب کتاب‌ کافی‌ به کلینی و تهذیب به ~~شـیخ~~ طـوسی‌ تـردیدی‌ به خود‌ راه‌ نمی‌دهد؛ آن‌هم کتابی‌ که از زمان خود مؤلف موردعنایت و توجه بوده و تا زمان حاضر چندین شرح بر‌ آن‌ نوشته‌اند. حتی نقل می‌کنند‌ کـه‌ ~~شـیخ‌~~ زروق‌(متوفّای‌ 899ق) سی شرح‌ بر‌ آن نوشته است. <ref>ر.ک: ترابی، حسین، ص68 </ref>‏		در انتساب ایـن کـتاب‌ به‌ ابن عطاءالله اسکندرانی، جای گمان و شک نیست، همان‌گونه که کسی در انتساب کتاب‌ کافی‌ به کلینی و تهذیب به شیخ طـوسی‌ تـردیدی‌ به خود‌ راه‌ نمی‌دهد؛ آن‌هم کتابی‌ که از زمان خود مؤلف موردعنایت و توجه بوده و تا زمان حاضر چندین شرح بر‌ آن‌ نوشته‌اند. حتی نقل می‌کنند‌ کـه‌ شیخ‌ زروق‌(متوفّای‌ 899ق) سی شرح‌ بر‌ آن نوشته است. <ref>ر.ک: ترابی، حسین، ص68 </ref>‏

	مواهبی در شرح کتاب به شیوه رایج بخشی از عبارت سکندری را ذکر و سپس با «اقول» به شرح و توضیح آن اقدام کرده است. فرید مزیدی نیز به جهت استفاده راحت‌‌تر محققین عبارات کتاب را در 317 بند ارائه کرده است.		مواهبی در شرح کتاب به شیوه رایج بخشی از عبارت سکندری را ذکر و سپس با «اقول» به شرح و توضیح آن اقدام کرده است. فرید مزیدی نیز به جهت استفاده راحت‌‌تر محققین عبارات کتاب را در 317 بند ارائه کرده است.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'سـ' به 'س'

2022-10-11T20:53:25Z

جایگزینی متن - 'سـ' به 'س'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۲۳
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	'''شرح حکم العطائیة''' یا «إحکام الحکم» نوشته ابراهیم بن محمود شاذلی معروف به مواهبی (متوفی 908ق)، شرح «الحکم العطائیة» احمد بن محمد بن عطاءالله سکندری (متوفی 709ق) است. در این کتاب آداب و شیوه سلوک صوفیه به ایجاز و ایهام ذکرشده و به همین جهت فراوان شرح و توضیح شده است. تحقیق و تعلیقات این اثر به قلم احمد فرید مزیدی است.		'''شرح حکم العطائیة''' یا «إحکام الحکم» نوشته ابراهیم بن محمود شاذلی معروف به مواهبی (متوفی 908ق)، شرح «الحکم العطائیة» احمد بن محمد بن عطاءالله سکندری (متوفی 709ق) است. در این کتاب آداب و شیوه سلوک صوفیه به ایجاز و ایهام ذکرشده و به همین جهت فراوان شرح و توضیح شده است. تحقیق و تعلیقات این اثر به قلم احمد فرید مزیدی است.

	الحکم العطائیه رساله‌ای ~~اسـت~~ کم‌حجم در اخلاق، به‌ روش‌ عرفا و کلمات حکیمانه و مناجات که حدود‌ 15 صفحه<ref>ر.ک: ترابی، حسین؛ ص49</ref>‏ و مشتمل بر 264 حکمت است که ابن عطاءالله برای تربیت صوفیانه نوشته است.<ref>ر.ک: بوعمری، کریمه، ص 95</ref>‏ ابن عطاءالله در کتابش بنای بر تقنین قواعد نداشته است؛ بلکه اشارات او از ذوق و شهودش نشأت گرفته است<ref>ر.ک: القرنی، عبدالحفیظ فرغلی، ص2175</ref>‏		الحکم العطائیه رساله‌ای است کم‌حجم در اخلاق، به‌ روش‌ عرفا و کلمات حکیمانه و مناجات که حدود‌ 15 صفحه<ref>ر.ک: ترابی، حسین؛ ص49</ref>‏ و مشتمل بر 264 حکمت است که ابن عطاءالله برای تربیت صوفیانه نوشته است.<ref>ر.ک: بوعمری، کریمه، ص 95</ref>‏ ابن عطاءالله در کتابش بنای بر تقنین قواعد نداشته است؛ بلکه اشارات او از ذوق و شهودش نشأت گرفته است<ref>ر.ک: القرنی، عبدالحفیظ فرغلی، ص2175</ref>‏

	در انتساب ایـن کـتاب‌ به‌ ابن عطاءالله اسکندرانی، جای گمان و شک نیست، همان‌گونه که کسی در انتساب کتاب‌ کافی‌ به کلینی و تهذیب به شـیخ طـوسی‌ تـردیدی‌ به خود‌ راه‌ نمی‌دهد؛ آن‌هم کتابی‌ که از زمان خود مؤلف موردعنایت و توجه بوده و تا زمان حاضر چندین شرح بر‌ آن‌ نوشته‌اند. حتی نقل می‌کنند‌ کـه‌ شـیخ‌ زروق‌(متوفّای‌ 899ق) سی شرح‌ بر‌ آن نوشته است. <ref>ر.ک: ترابی، حسین، ص68 </ref>‏		در انتساب ایـن کـتاب‌ به‌ ابن عطاءالله اسکندرانی، جای گمان و شک نیست، همان‌گونه که کسی در انتساب کتاب‌ کافی‌ به کلینی و تهذیب به شـیخ طـوسی‌ تـردیدی‌ به خود‌ راه‌ نمی‌دهد؛ آن‌هم کتابی‌ که از زمان خود مؤلف موردعنایت و توجه بوده و تا زمان حاضر چندین شرح بر‌ آن‌ نوشته‌اند. حتی نقل می‌کنند‌ کـه‌ شـیخ‌ زروق‌(متوفّای‌ 899ق) سی شرح‌ بر‌ آن نوشته است. <ref>ر.ک: ترابی، حسین، ص68 </ref>‏