سلسله‌های صوفیه ایران - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'سرگذشت نامه' به 'سرگذشت‌نامه '

2022-12-30T05:16:14Z

جایگزینی متن - 'سرگذشت نامه' به 'سرگذشت‌نامه '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۴۶
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	ايران - تاريخ		ايران - تاريخ

	عارفان - ايران - ~~سرگذشت نامه~~		عارفان - ايران - سرگذشت‌نامه

	\|ناشر		\|ناشر

Wikinoor.ir: جایگزینی متن - '↵↵↵\{\{کاربردهای\sدیگر\|(.*)\s$ابهام\sزدایی$\}\}↵↵↵' به ' {{کاربردهای دیگر|$1 (ابهام زدایی)}} '

2022-11-30T21:34:40Z

جایگزینی متن - '↵↵↵\{\{کاربردهای\sدیگر\|(.*)\s$ابهام\sزدایی$\}\}↵↵↵' به ' {{کاربردهای دیگر|$1 (ابهام زدایی)}} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۰۴
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}


	{{کاربردهای دیگر\| صوفیان (ابهام زدایی)}}		{{کاربردهای دیگر\| صوفیان (ابهام زدایی)}}


	'''سلسله‌های صوفیه ایران''' اثر [[مدرسی چهاردهی، نورالدین\|نورالدین مدرسی چهاردهی]]، کتابی است در معرفی سلسله‌های صوفیه در ایران.		'''سلسله‌های صوفیه ایران''' اثر [[مدرسی چهاردهی، نورالدین\|نورالدین مدرسی چهاردهی]]، کتابی است در معرفی سلسله‌های صوفیه در ایران.

Yaalatif: + {{کاربردهای دیگر| صوفیان (ابهام زدایی)}}

2022-08-18T15:27:20Z

+ {{کاربردهای دیگر| صوفیان (ابهام زدایی)}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۷
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}


			{{کاربردهای دیگر\| صوفیان (ابهام زدایی)}}


	'''سلسله‌های صوفیه ایران''' اثر [[مدرسی چهاردهی، نورالدین\|نورالدین مدرسی چهاردهی]]، کتابی است در معرفی سلسله‌های صوفیه در ایران.		'''سلسله‌های صوفیه ایران''' اثر [[مدرسی چهاردهی، نورالدین\|نورالدین مدرسی چهاردهی]]، کتابی است در معرفی سلسله‌های صوفیه در ایران.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'فارسي ' به 'فارسی'

2022-07-05T06:45:12Z

جایگزینی متن - 'فارسي ' به 'فارسی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۵
خط ۷:		خط ۷:
	[[مدرسی چهاردهی، نورالدین]] (نویسنده)		[[مدرسی چهاردهی، نورالدین]] (نویسنده)
	\|زبان		\|زبان
	\| زبان = ~~فارسي~~		\| زبان = فارسی
	\| کد کنگره =‏‎‏/‎‏م4س‎‏8 / 290 BP		\| کد کنگره =‏‎‏/‎‏م4س‎‏8 / 290 BP
	\| موضوع =تصوف - فرقه‌‎ها		\| موضوع =تصوف - فرقه‌‎ها
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	\| شابک =964-445-453-7		\| شابک =964-445-453-7
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =29477
	\| کتابخوان همراه نور =		\| کتابخوان همراه نور =
	\| کد پدیدآور =48141		\| کد پدیدآور =48141

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۱۱

2021-12-25T20:11:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۴۱
خط ۹:		خط ۹:
	\| زبان = فارسي		\| زبان = فارسي
	\| کد کنگره =‏‎‏/‎‏م4س‎‏8 / 290 BP		\| کد کنگره =‏‎‏/‎‏م4س‎‏8 / 290 BP
	\| موضوع =تصوف - ~~فرقه‎ها~~		\| موضوع =تصوف - فرقه‌‎ها

	ايران - تاريخ		ايران - تاريخ

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۰۷

2021-12-25T20:07:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۳۷
خط ۶۷:		خط ۶۷:
	==منابع مقاله==		==منابع مقاله==
	# مقدمه و متن کتاب.		# مقدمه و متن کتاب.
	# دهباشی، علی، «کتاب و مطبوعات» پایگاه مجلات تخصصی نور: آرش، مهر 1360، شماره 27، صفحه 152 تا ~~158، به آدرس اینترنتی:~~		#[[:noormags:464765\| دهباشی، علی، «کتاب و مطبوعات» پایگاه مجلات تخصصی نور: آرش، مهر 1360، شماره 27، صفحه 152 تا 158]]


	~~www.noormags.ir/view/fa/articlepage/464765~~


خط ۷۷:		خط ۷۷:

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]
	[[رده:~~مقالات جدید~~]]
			[[رده:اسلام، عرفان، غیره]]

			[[رده:تصوف و عرفان]]

			[[رده:طرائق صوفیه]]
			[[رده:دی (1400)]]

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۰۲

2021-12-25T20:02:28Z

Yqorbani@noornet.net: صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR29477J1.jpg | عنوان =سلسله‌های صوفیه ایران | عنوان‌ها...» ایجاد کرد

2021-12-25T07:24:26Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR29477J1.jpg | عنوان =سلسله‌های صوفیه ایران | عنوان‌ها...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات کتاب
| تصویر =NUR29477J1.jpg
| عنوان =سلسله‌های صوفیه ایران
| عنوان‌های دیگر =
|پدیدآورندگان
| پدیدآوران =
[[مدرسی چهاردهی، نورالدین]] (نویسنده)
|زبان
| زبان = فارسي
| کد کنگره =‏‎‏/‎‏م4س‎‏8 / 290 BP
| موضوع =تصوف - فرقه‎ها

ايران - تاريخ

عارفان - ايران - سرگذشت نامه

|ناشر
| ناشر =شرکت انتشارات علمي و فرهنگي
| مکان نشر =ايران - تهران
| سال نشر =1382ش.

| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE29477AUTOMATIONCODE
| چاپ =چاپ دوم
| شابک =964-445-453-7
| تعداد جلد =1
| کتابخانۀ دیجیتال نور =
| کتابخوان همراه نور =
| کد پدیدآور =48141
| پس از =
| پیش از =
}}

'''سلسله‌های صوفیه ایران''' اثر نورالدین مدرسی چهاردهی، کتابی است در معرفی سلسله‌های صوفیه در ایران.

==ساختار==
کتاب با مقدمه مؤلف آغاز و مطالب بدون فصل‌بندی خاصی با ذکر نام سلسله‌های صوفیه ارائه شده است.

نویسنده در این کتاب، نقد خود را بر فرقه‌های صوفیه از زاویه و دیدگاه تاریخ ادیان بررسی کرده است<ref>ر.ک: دهباشی، علی، ص155</ref>. کتاب‌ اسنادی‌ به همراه دارد که شامل عکس‌ها و دست‌نوشت‌ها و لیست اسامی فرقه‌های صوفیه می‌باشد<ref>همان</ref>.

برای ازدیاد اطلاع خوانندگان، در پایان هر مبحث، به استناد کتب اقطاب هر سلسله که به مباشرت خود آنان انتشار یافته است، دعاوی هر یک که مغایر موازین احکام الهی، بیان شده است<ref>ر.ک: مقدمه، ص3</ref>.

==گزارش محتوا==
مؤلف کتاب که خود سالیانی از عمرش، پیرو فرقه‌های مختلف صوفیه بوده است و در این راه‌ مطالعاتی‌ دارد، به این نتیجه رسیده که سران فرق صوفیه آنچه که باید، نیستند<ref>همان</ref>. وی در مقدمه، به این موضوع، این‌گونه اشاره کرده است: «پس از یک عمر تحقیق دریافتم که مَسندنیشنان تصوف، گذشته از اینکه در سلوک زحمتی را بر خود هموار نساخته، از علم عرفان نیز بی‌بهره‌اند؛ لذا خود را موظف دیدم نتیجه بررسی‌های علمی و عملی خویش درباره کلیه سلاسل موجوده تصوف اسلامی در بلاد شرق را به روشنی بیان کرده و کلیه اسرار و آداب و معارف و اذکار خفیه هر سلسله را به رشته تحریر درآوردم و نتیجه عمل اذکار خفی را روشن ساخته تا خواننده گرفتار دام‌های عنکبوت آسای مدعیان نگردد و کم‌وکیف هر مسلک را دریابد و در مطاوی کتاب سعی شده که در اثبات سلسله یا فردی یا نفی مکتب و مرشدی سخن گفته نشده باشد و از دیدگاه تاریخ ادیان بررسی به عمل آید»<ref>مقدمه، ص2</ref>.

در این کتاب، به معرفی مجموعاً هفده سلسله و گروه پرداخته شده است که به منظور آشنایی با محتوای کتاب، به‌صورت مختصر، به توضیحاتی که پیرامون برخی از این سلسله‌ها داده شده، اشاره می‌شود:
# سلسله صفی علیشاهی: این سلسله، به شاه نعمت‌الله ولی، منسوب است. شاه نعمت‌الله ولی ملقب به نورالدین، در چهاردهم ربیع‌الاول 731ق، در حلب متولد گردید<ref>متن کتاب، ص7- 8</ref> و در سن بیست و چهارسالگی در مکه نزد امام یافعی مشرف به فقر شد و پس از طی هفت سال اجازه ارشاد یافت<ref>ر.ک: همان</ref>.
# سلسله نقشبندیه: خواجه بهاءالدین محمد که در سال 1388م درگذشت، این مکتب را تأسیس کرد<ref>همان، ص64</ref>. پیروان این مکتب، در هندوستان، چین، ترکستان، جاوه و ترکیه پراکنده‌اند<ref>همان</ref>. این مکتب مدعی است که از مکتب طیفوریه سرچشمه گرفته است<ref>همان</ref>. نویسنده معتقد است طریقه خواجگان، دنباله طریقه خواجه یوسف همدانی و خواجه عبدالخالق غجدوانی بوده و درباره آنان چنین نوشته است: «خواجه طریقه اویسی داشت و کرسی‌نامه را بی‌ثمر محسوب می‌داشت و طریقه او جذبه است و خواجه علاءالدین محمد عطار بخاری متوفی 802ق، خلیفه خواجه بود»<ref>همان</ref>.
# مانیه‌تیسم: نویسنده معتقد است افرادی حق دارند مانیه‌تیسم را فراگیرند که سلامت بدن را دارا بوده و غذای متعادلی تناول کنند و ورزش سبکی انجام داده و صبح‌ها با آب نیمه گرم استحمام کنند و شهوت‌رانی را ترک کنند و در ساعتی خاص تمرکز دهند<ref>همان، ص87</ref>. خستگی زیاد و تحریکات شدید مضر است، کسی که مورد خواب قرار گیرد، او را «معمول یا مدیوم» می‌نامند، عامل با حرکت ملایم دست، در نزدیکی بدن معمول که به اصطلاح «پاس» گویند مدیوم را به اراده خود درمی‌آورد<ref>همان</ref>.
# اصحاب سراچه: این سلسله منسوب است به یکی از علمای طراز اول خراسان که به تصوف گرایید و نامش در سرتاسر خراسان، بلکه در اکثر بلاد ایران شهرت یافت، حاج میرزا حبیب‌الله خراسانی بود که نبیره سید محمد شهید بود (سید محمد مهدی) فرزند سید هدایت‌الله حسینی اصفهانی در شهر مشهد به دستور نادرمیرزا حاکم مشهد به شهادت رسید و این خانواده به شهیدی معروف گردیدند<ref>ر.ک: همان، ص95</ref>.
# سلسله قادریه: یکی از بزرگترین سلاسل تصوف اسلامی است که سلسله سهروردیه، چشتیه و نعمت‌الهیه، منشعب از آن می‌باشد<ref>ر.ک: همان، ص102</ref>. بنیانگذار این سلسله، شیخ محیی‌الدین عبدالقادر گیلانی بن ابی‌صلاح چنگی دوست... بن حسن مثنی بن علی بن ابیطالب(ع) است<ref>همان</ref>.
# سلسله سهروردیه: مؤسس این سلسله، ضیاءالدین ابوالنجیب عبدالقاهر بن عبدالله سهروردی است<ref>ر.ک: همان، ص128</ref>. نسب او به خلیفه اول، ابوبکر می‌رسد در 490ق در سهرورد متولد گردید و مدرس نظامیه بغداد بود و پس از مدتی رییس نظامیه گردید<ref>ر.ک: همان</ref>. اصول تصوف را از احمد غزالی فراگرفت و در 562ق وفات یافت و برادرزاده وی، شهاب‌الدین ابوحفص عمر بن عبدالله معروف به شاه شهاب‌الدین بود در 539ق متولد گردید و در معیت عم خود که کتاب «آداب المریدین» اثر اوست، به مجالس شیخ عبدالقادر گیلانی حاضر می‌شدند و پس از چندی دست ارادت به گیلانی بداد<ref>همان</ref>. الناصر خلیفه عباسی او را به سمت شیخ الشیوخی برگزید<ref>همان</ref>. دارشکوه در کتاب «سکینةالاولیاء» ذکر کرده الست که سهروردیه سماع را جایز نشمرند و در تاریخ ابن بی‌بی که درباره سلاطین سلجوقی روم نگاشته گردیده است، آمده که الناصر لدین الله خلیفه عباسی، شیخ شهاب‌الدین را نزد سلطان علاءالدین کیقباد سلجوقی به سفارت فرستاد<ref>همان</ref>.
# سلسله اویسی: هجویری مؤلف تذکره «کشف المحجوب»، شیخ عطار نیشابوری در «تذکرةالاولیاء» و جامی در «نفحات الأنس الافاق»، سالکی را اویسی نامیده‌اند که از روحانیت یکی از مشایخ و اقطاب گذشته، بهره جوید<ref>همان، ص246</ref>.
# سلسله طاووسیه: حاجی زین‌العابدین شیروانی مست علیشاه، جانشین مجذوب علیشاه بود و در 1253ق وفات یافت و پس از او، میرزا کوچک حاج زین‌العابدین و پس از او حاج آقامحمدکاظم تنباکوفروش اصفهانی، ملقب به سعادت علیشاه که از طرف محمدشاه قاجار، لقب طاووس العرفاء گرفت و به همین لحاظ، گنابادیها را طاووسیه گویند<ref>همان، 264</ref>.
# سلسله ملامتیه: کتاب «کشف المحجوب» درباره این سلسله، چنین نوشته است: «گروهی از مشایخ طریق ملامت سپرده‌اند و مر ملامت را اندر خلوص محبت تأثیری عظیمست و مشربی تمام و اهل حق مخصوصند به ملامت خلق از جمله عالم»<ref>ر.ک: همان، ص308</ref>.
# سلسله بکتاشیه: این سلسله منسوب است به سید محمد رضوی «حاجی بکتاش ولی»، از سادات رضوی که مدت‌ها در نجف و مکه معتکف بود<ref>ر.ک: همان، ص338</ref>.
# سلسله شطاری: در معرفی این سلسله، چنین نوشته شده است: «سلسله شطاریه، از طیفوریه است و بعضی آن را به نام شطاریه طبیه گیلیه خوانند»<ref>ر.ک: همان، ص345</ref>.
# زار و زاری یا اهل هوا: این گروه، در بنادر خلیج فارس و دریای عمان وجود دارند و مشهور است که به‌وسیله ناوهای پرتغالی، از آفریقا و دیگر نقاط، به بندر بوشهر و لنگه آمده‌اند<ref>ر.ک: همان، ص346</ref>.

==وضعیت کتاب==
فهرست مطالب در ابتدا و فهرست منابع مورد استفاده نویسنده، در انتهای کتاب آمده است.

پاورقی‌ها بسیار اندک بوده و در آنها، به توضیح مختصر برخی از کلمات و واژگان متن، پرداخته شده است<ref>ر.ک: پاورقی، ص146</ref>.

==پانویس ==
<references />

==منابع مقاله==
# مقدمه و متن کتاب.
# دهباشی، علی، «کتاب و مطبوعات» پایگاه مجلات تخصصی نور: آرش، مهر 1360، شماره 27، صفحه 152 تا 158، به آدرس اینترنتی:

www.noormags.ir/view/fa/articlepage/464765

==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}

[[رده:کتاب‌شناسی]]
[[رده:مقالات جدید]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۳۲
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	}}		}}

	'''سلسله‌های صوفیه ایران''' اثر نورالدین مدرسی ~~چهاردهی،~~ کتابی است در معرفی سلسله‌های صوفیه در ایران.		'''سلسله‌های صوفیه ایران''' اثر [[مدرسی چهاردهی، نورالدین\|نورالدین مدرسی چهاردهی]]، کتابی است در معرفی سلسله‌های صوفیه در ایران.

	==ساختار==		==ساختار==
خط ۴۴:		خط ۴۴:

	در این کتاب، به معرفی مجموعاً هفده سلسله و گروه پرداخته شده است که به منظور آشنایی با محتوای کتاب، به‌صورت مختصر، به توضیحاتی که پیرامون برخی از این سلسله‌ها داده شده، اشاره می‌شود:		در این کتاب، به معرفی مجموعاً هفده سلسله و گروه پرداخته شده است که به منظور آشنایی با محتوای کتاب، به‌صورت مختصر، به توضیحاتی که پیرامون برخی از این سلسله‌ها داده شده، اشاره می‌شود:
	# سلسله صفی علیشاهی: این سلسله، به شاه نعمت‌الله ~~ولی،~~ منسوب است. شاه نعمت‌الله ولی ملقب به نورالدین، در چهاردهم ربیع‌الاول 731ق، در حلب متولد گردید<ref>متن کتاب، ص7- 8</ref> و در سن بیست و چهارسالگی در مکه نزد امام یافعی مشرف به فقر شد و پس از طی هفت سال اجازه ارشاد یافت<ref>ر.ک: همان</ref>.		# سلسله صفی علیشاهی: این سلسله، به [[نعمت‌الله ولی\|شاه نعمت‌الله ولی]]، منسوب است. [[نعمت‌الله ولی\|شاه نعمت‌الله ولی]] ملقب به نورالدین، در چهاردهم ربیع‌الاول 731ق، در حلب متولد گردید<ref>متن کتاب، ص7- 8</ref> و در سن بیست و چهارسالگی در مکه نزد امام یافعی مشرف به فقر شد و پس از طی هفت سال اجازه ارشاد یافت<ref>ر.ک: همان</ref>.
	# سلسله نقشبندیه: خواجه بهاءالدین محمد که در سال 1388م درگذشت، این مکتب را تأسیس کرد<ref>همان، ص64</ref>. پیروان این مکتب، در هندوستان، چین، ترکستان، جاوه و ترکیه پراکنده‌اند<ref>همان</ref>. این مکتب مدعی است که از مکتب طیفوریه سرچشمه گرفته است<ref>همان</ref>. نویسنده معتقد است طریقه خواجگان، دنباله طریقه خواجه یوسف همدانی و خواجه عبدالخالق غجدوانی بوده و درباره آنان چنین نوشته است: «خواجه طریقه اویسی داشت و کرسی‌نامه را بی‌ثمر محسوب می‌داشت و طریقه او جذبه است و خواجه علاءالدین محمد عطار بخاری متوفی 802ق، خلیفه خواجه بود»<ref>همان</ref>.		# سلسله نقشبندیه: خواجه بهاءالدین محمد که در سال 1388م درگذشت، این مکتب را تأسیس کرد<ref>همان، ص64</ref>. پیروان این مکتب، در هندوستان، چین، ترکستان، جاوه و ترکیه پراکنده‌اند<ref>همان</ref>. این مکتب مدعی است که از مکتب طیفوریه سرچشمه گرفته است<ref>همان</ref>. نویسنده معتقد است طریقه خواجگان، دنباله طریقه خواجه یوسف همدانی و خواجه عبدالخالق غجدوانی بوده و درباره آنان چنین نوشته است: «خواجه طریقه اویسی داشت و کرسی‌نامه را بی‌ثمر محسوب می‌داشت و طریقه او جذبه است و خواجه علاءالدین محمد عطار بخاری متوفی 802ق، خلیفه خواجه بود»<ref>همان</ref>.
	# مانیه‌تیسم: نویسنده معتقد است افرادی حق دارند مانیه‌تیسم را فراگیرند که سلامت بدن را دارا بوده و غذای متعادلی تناول کنند و ورزش سبکی انجام داده و صبح‌ها با آب نیمه گرم استحمام کنند و شهوت‌رانی را ترک کنند و در ساعتی خاص تمرکز دهند<ref>همان، ص87</ref>. خستگی زیاد و تحریکات شدید مضر است، کسی که مورد خواب قرار گیرد، او را «معمول یا مدیوم» می‌نامند، عامل با حرکت ملایم دست، در نزدیکی بدن معمول که به اصطلاح «پاس» گویند مدیوم را به اراده خود درمی‌آورد<ref>همان</ref>.		# مانیه‌تیسم: نویسنده معتقد است افرادی حق دارند مانیه‌تیسم را فراگیرند که سلامت بدن را دارا بوده و غذای متعادلی تناول کنند و ورزش سبکی انجام داده و صبح‌ها با آب نیمه گرم استحمام کنند و شهوت‌رانی را ترک کنند و در ساعتی خاص تمرکز دهند<ref>همان، ص87</ref>. خستگی زیاد و تحریکات شدید مضر است، کسی که مورد خواب قرار گیرد، او را «معمول یا مدیوم» می‌نامند، عامل با حرکت ملایم دست، در نزدیکی بدن معمول که به اصطلاح «پاس» گویند مدیوم را به اراده خود درمی‌آورد<ref>همان</ref>.
	# اصحاب سراچه: این سلسله منسوب است به یکی از علمای طراز اول خراسان که به تصوف گرایید و نامش در سرتاسر خراسان، بلکه در اکثر بلاد ایران شهرت یافت، حاج میرزا حبیب‌الله خراسانی بود که نبیره سید محمد شهید بود (سید محمد مهدی) فرزند سید هدایت‌الله حسینی اصفهانی در شهر مشهد به دستور نادرمیرزا حاکم مشهد به شهادت رسید و این خانواده به شهیدی معروف گردیدند<ref>ر.ک: همان، ص95</ref>.		# اصحاب سراچه: این سلسله منسوب است به یکی از علمای طراز اول خراسان که به تصوف گرایید و نامش در سرتاسر خراسان، بلکه در اکثر بلاد ایران شهرت یافت، حاج میرزا حبیب‌الله خراسانی بود که نبیره سید محمد شهید بود (سید محمد مهدی) فرزند سید هدایت‌الله حسینی اصفهانی در شهر مشهد به دستور نادرمیرزا حاکم مشهد به شهادت رسید و این خانواده به شهیدی معروف گردیدند<ref>ر.ک: همان، ص95</ref>.
	# سلسله قادریه: یکی از بزرگترین سلاسل تصوف اسلامی است که سلسله سهروردیه، چشتیه و نعمت‌الهیه، منشعب از آن می‌باشد<ref>ر.ک: همان، ص102</ref>. بنیانگذار این سلسله، شیخ محیی‌الدین عبدالقادر گیلانی بن ابی‌صلاح چنگی دوست... بن حسن مثنی بن علی بن ابیطالب(ع) است<ref>همان</ref>.		# سلسله قادریه: یکی از بزرگترین سلاسل تصوف اسلامی است که سلسله سهروردیه، چشتیه و نعمت‌الهیه، منشعب از آن می‌باشد<ref>ر.ک: همان، ص102</ref>. بنیانگذار این سلسله، شیخ محیی‌الدین عبدالقادر گیلانی بن ابی‌صلاح چنگی دوست... بن حسن مثنی بن علی بن ابیطالب(ع) است<ref>همان</ref>.
	# سلسله سهروردیه: مؤسس این سلسله، ضیاءالدین ابوالنجیب عبدالقاهر بن عبدالله سهروردی است<ref>ر.ک: همان، ص128</ref>. نسب او به خلیفه اول، ابوبکر می‌رسد در 490ق در سهرورد متولد گردید و مدرس نظامیه بغداد بود و پس از مدتی رییس نظامیه گردید<ref>ر.ک: همان</ref>. اصول تصوف را از احمد غزالی فراگرفت و در 562ق وفات یافت و برادرزاده وی، شهاب‌الدین ابوحفص عمر بن عبدالله معروف به شاه شهاب‌الدین بود در 539ق متولد گردید و در معیت عم خود که کتاب «آداب المریدین» اثر اوست، به مجالس شیخ عبدالقادر گیلانی حاضر می‌شدند و پس از چندی دست ارادت به گیلانی بداد<ref>همان</ref>. الناصر خلیفه عباسی او را به سمت شیخ الشیوخی برگزید<ref>همان</ref>. دارشکوه در کتاب «سکینةالاولیاء» ذکر کرده الست که سهروردیه سماع را جایز نشمرند و در تاریخ ابن بی‌بی که درباره سلاطین سلجوقی روم نگاشته گردیده است، آمده که الناصر لدین الله خلیفه عباسی، شیخ شهاب‌الدین را نزد سلطان علاءالدین کیقباد سلجوقی به سفارت فرستاد<ref>همان</ref>.		# سلسله سهروردیه: مؤسس این سلسله، [[سهروردی، عبدالقاهر بن عبدالله\|ضیاءالدین ابوالنجیب عبدالقاهر بن عبدالله سهروردی]] است<ref>ر.ک: همان، ص128</ref>. نسب او به خلیفه اول، ابوبکر می‌رسد در 490ق در سهرورد متولد گردید و مدرس نظامیه بغداد بود و پس از مدتی رییس نظامیه گردید<ref>ر.ک: همان</ref>. اصول تصوف را از احمد غزالی فراگرفت و در 562ق وفات یافت و برادرزاده وی، شهاب‌الدین ابوحفص عمر بن عبدالله معروف به شاه شهاب‌الدین بود در 539ق متولد گردید و در معیت عم خود که کتاب «آداب المریدین» اثر اوست، به مجالس شیخ [[گیلانی، عبدالقادر\|عبدالقادر گیلانی]] حاضر می‌شدند و پس از چندی دست ارادت به گیلانی بداد<ref>همان</ref>. الناصر خلیفه عباسی او را به سمت شیخ الشیوخی برگزید<ref>همان</ref>. دارشکوه در کتاب «سکینةالاولیاء» ذکر کرده الست که سهروردیه سماع را جایز نشمرند و در تاریخ ابن بی‌بی که درباره سلاطین سلجوقی روم نگاشته گردیده است، آمده که الناصر لدین الله خلیفه عباسی، شیخ شهاب‌الدین را نزد سلطان علاءالدین کیقباد سلجوقی به سفارت فرستاد<ref>همان</ref>.
	# سلسله اویسی: هجویری مؤلف تذکره ~~«کشف المحجوب»،~~ شیخ عطار نیشابوری در ~~«تذکرةالاولیاء»~~ و جامی در ~~«نفحات~~ الأنس ~~الافاق»،~~ سالکی را اویسی نامیده‌اند که از روحانیت یکی از مشایخ و اقطاب گذشته، بهره جوید<ref>همان، ص246</ref>.		# سلسله اویسی: هجویری مؤلف تذکره «[[كشف المحجوب (تصنیف)\|کشف المحجوب]]»، شیخ [[عطار، محمد بن ابراهیم\|عطار نیشابوری]] در «[[تذکرة الأولیاء\|تذکرةالاولیاء]]» و [[جامی، عبدالرحمن\|جامی]] در «[[نفحات الأنس\|نفحات الأنس الافاق]]»، سالکی را اویسی نامیده‌اند که از روحانیت یکی از مشایخ و اقطاب گذشته، بهره جوید<ref>همان، ص246</ref>.
	# سلسله طاووسیه: حاجی زین‌العابدین شیروانی مست علیشاه، جانشین مجذوب علیشاه بود و در 1253ق وفات یافت و پس از او، میرزا کوچک حاج زین‌العابدین و پس از او حاج آقامحمدکاظم تنباکوفروش اصفهانی، ملقب به سعادت علیشاه که از طرف محمدشاه قاجار، لقب طاووس العرفاء گرفت و به همین لحاظ، گنابادیها را طاووسیه گویند<ref>همان، 264</ref>.		# سلسله طاووسیه: حاجی زین‌العابدین شیروانی مست علیشاه، جانشین مجذوب علیشاه بود و در 1253ق وفات یافت و پس از او، میرزا کوچک حاج زین‌العابدین و پس از او حاج آقامحمدکاظم تنباکوفروش اصفهانی، ملقب به سعادت علیشاه که از طرف محمدشاه قاجار، لقب طاووس العرفاء گرفت و به همین لحاظ، گنابادیها را طاووسیه گویند<ref>همان، 264</ref>.
	# سلسله ملامتیه: کتاب «کشف المحجوب» درباره این سلسله، چنین نوشته است: «گروهی از مشایخ طریق ملامت سپرده‌اند و مر ملامت را اندر خلوص محبت تأثیری عظیمست و مشربی تمام و اهل حق مخصوصند به ملامت خلق از جمله عالم»<ref>ر.ک: همان، ص308</ref>.		# سلسله ملامتیه: کتاب «کشف المحجوب» درباره این سلسله، چنین نوشته است: «گروهی از مشایخ طریق ملامت سپرده‌اند و مر ملامت را اندر خلوص محبت تأثیری عظیمست و مشربی تمام و اهل حق مخصوصند به ملامت خلق از جمله عالم»<ref>ر.ک: همان، ص308</ref>.
	# سلسله بکتاشیه: این سلسله منسوب است به سید محمد رضوی «حاجی بکتاش ولی»، از سادات رضوی که مدت‌ها در نجف و مکه معتکف بود<ref>ر.ک: همان، ص338</ref>.		# سلسله بکتاشیه: این سلسله منسوب است به [[سید محمد رضوی]] «حاجی بکتاش ولی»، از سادات رضوی که مدت‌ها در نجف و مکه معتکف بود<ref>ر.ک: همان، ص338</ref>.
	# سلسله شطاری: در معرفی این سلسله، چنین نوشته شده است: «سلسله شطاریه، از طیفوریه است و بعضی آن را به نام شطاریه طبیه گیلیه خوانند»<ref>ر.ک: همان، ص345</ref>.		# سلسله شطاری: در معرفی این سلسله، چنین نوشته شده است: «سلسله شطاریه، از طیفوریه است و بعضی آن را به نام شطاریه طبیه گیلیه خوانند»<ref>ر.ک: همان، ص345</ref>.
	# زار و زاری یا اهل هوا: این گروه، در بنادر خلیج فارس و دریای عمان وجود دارند و مشهور است که به‌وسیله ناوهای پرتغالی، از آفریقا و دیگر نقاط، به بندر بوشهر و لنگه آمده‌اند<ref>ر.ک: همان، ص346</ref>.		# زار و زاری یا اهل هوا: این گروه، در بنادر خلیج فارس و دریای عمان وجود دارند و مشهور است که به‌وسیله ناوهای پرتغالی، از آفریقا و دیگر نقاط، به بندر بوشهر و لنگه آمده‌اند<ref>ر.ک: همان، ص346</ref>.