زهر المعاني - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'المعانی (ابهام زدایی)' به 'المعانی (ابهام‌زدایی)'

2024-08-28T10:16:15Z

جایگزینی متن - 'المعانی (ابهام زدایی)' به 'المعانی (ابهام‌زدایی)'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۶
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	{{کاربردهای دیگر\| المعانی (~~ابهام زدایی~~)}}		{{کاربردهای دیگر\| المعانی (ابهام‌زدایی)}}
	'''زهر المعاني'''، با نام کامل «زهر المعاني في توحيد المبدع سبحانه و معرفة كمال الأول و الثاني و حصول عالم الجسم و ارتقائه إلی العالم الروحانی»، تألیف [[داعی، ادریس بن حسن\|عمادالدین ادریس قرشی]] (متوفی 872ق)، در موضوع عقاید اسماعیلیه است، که توسط [[غالب، مصطفی\|مصطفی غالب]] مورد تحقیق قرار گرفته و منتشر شده است.		'''زهر المعاني'''، با نام کامل «زهر المعاني في توحيد المبدع سبحانه و معرفة كمال الأول و الثاني و حصول عالم الجسم و ارتقائه إلی العالم الروحانی»، تألیف [[داعی، ادریس بن حسن\|عمادالدین ادریس قرشی]] (متوفی 872ق)، در موضوع عقاید اسماعیلیه است، که توسط [[غالب، مصطفی\|مصطفی غالب]] مورد تحقیق قرار گرفته و منتشر شده است.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' '''' به '''''

2023-07-31T11:47:25Z

جایگزینی متن - ' '''' به '''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۱۷
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	محقق در مقدمه مختصری درباره ابواب کتاب سخن گفته، سپس درباره ترجمه نویسنده و چگونگی تحقیق کتاب مطالبی را بیان نموده است.<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص5-9</ref>.		محقق در مقدمه مختصری درباره ابواب کتاب سخن گفته، سپس درباره ترجمه نویسنده و چگونگی تحقیق کتاب مطالبی را بیان نموده است.<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص5-9</ref>.

	عمادالدین ادریس که خود نوزدهمین داعی از فرقه اسماعیلیه و شاخه مستعلیه می‌باشد، طرف‌دار الهیات سلبی است و در باب دوم کتابش، از سلب اسما و صفات از خدا سخن می‌گوید و خدا را توصیف‌ناشدنی و اشاره‌ناپذیر می‌خواند. در نگاه قرشی، خدا برتر از آن است که به صفتی از صفات توصیف شود یا اسمی از اسما بر او اطلاق گردد و صفات یا نام‌هایی که برای خدا آورده می‌شود، به‌صورت حقیقی بر مبدع عالم اطلاق نمی‌گردد؛ برای نمونه، صفاتی که در آیات وحی بر خداوند اطلاق شده است، مانند سمیع، علیم، قادر و حکیم، تعبیر از چیزهایی است که خداوند در خلقش نهاده است و اطلاق آن‌ها بر خداوند مجازی است، نه حقیقی. خداوند، نه جسم است که به صفات جسم توصیف گردد و نه عقل است که به صفات عقل توصیف شود. افزون بر این، نه چیزی بر خدا محیط است و نه وحدانیت بر خداوند اطلاق می‌گردد. کسی که خدا را نفی می‌کند، در باتلاق تعطیل می‌افتد و آنکه خدا را توصیف و تشبیه می‌کند، در گرداب شرک غرق می‌شود؛ چه اینکه خداوند می‌فرماید: '''وَ مَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ''' (انعام: 91‌)؛ بنابراین، نتیجه می‌گیریم که اسما، صفات، اشارات و عبارات، بر غیر خدا اطلاق می‌شوند و بر خدا اطلاق نخواهند شد. توحید واقعی اقتضا می‌کند که صفات از خدا نفی و سلب شود. آن اسماء حسنایی که قرآن ذکر می‌کند نیز به‌عنوان استعاره توجیه می‌شود‌. تنزیه، متوقف بر سلب اسما و صفات از باری ‌تعالی است.<ref>ر.ک: بهرامی، محمد، ص80-81؛ متن کتاب، ص21-20</ref>.		عمادالدین ادریس که خود نوزدهمین داعی از فرقه اسماعیلیه و شاخه مستعلیه می‌باشد، طرف‌دار الهیات سلبی است و در باب دوم کتابش، از سلب اسما و صفات از خدا سخن می‌گوید و خدا را توصیف‌ناشدنی و اشاره‌ناپذیر می‌خواند. در نگاه قرشی، خدا برتر از آن است که به صفتی از صفات توصیف شود یا اسمی از اسما بر او اطلاق گردد و صفات یا نام‌هایی که برای خدا آورده می‌شود، به‌صورت حقیقی بر مبدع عالم اطلاق نمی‌گردد؛ برای نمونه، صفاتی که در آیات وحی بر خداوند اطلاق شده است، مانند سمیع، علیم، قادر و حکیم، تعبیر از چیزهایی است که خداوند در خلقش نهاده است و اطلاق آن‌ها بر خداوند مجازی است، نه حقیقی. خداوند، نه جسم است که به صفات جسم توصیف گردد و نه عقل است که به صفات عقل توصیف شود. افزون بر این، نه چیزی بر خدا محیط است و نه وحدانیت بر خداوند اطلاق می‌گردد. کسی که خدا را نفی می‌کند، در باتلاق تعطیل می‌افتد و آنکه خدا را توصیف و تشبیه می‌کند، در گرداب شرک غرق می‌شود؛ چه اینکه خداوند می‌فرماید:'''وَ مَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ''' (انعام: 91‌)؛ بنابراین، نتیجه می‌گیریم که اسما، صفات، اشارات و عبارات، بر غیر خدا اطلاق می‌شوند و بر خدا اطلاق نخواهند شد. توحید واقعی اقتضا می‌کند که صفات از خدا نفی و سلب شود. آن اسماء حسنایی که قرآن ذکر می‌کند نیز به‌عنوان استعاره توجیه می‌شود‌. تنزیه، متوقف بر سلب اسما و صفات از باری ‌تعالی است.<ref>ر.ک: بهرامی، محمد، ص80-81؛ متن کتاب، ص21-20</ref>.

	ایشان از روایات [[امام علی علیه‌السلام\|امام علی(ع)]] برای اثبات درستی الهیات سلبی خویش بهره می‌گیرد؛ آنجا که امام می‌فرماید: توحید خداوند به نفی صفات از خداست. عقل، هر صفت و موصوفی را مخلوق می‌داندو هر مخلوقی شهادت می‌دهد که خالقی دارد که نه صفت است و نه موصوف قرار می‌گیرد<ref>ر.ک: متن کتاب، ص22</ref>.		ایشان از روایات [[امام علی علیه‌السلام\|امام علی(ع)]] برای اثبات درستی الهیات سلبی خویش بهره می‌گیرد؛ آنجا که امام می‌فرماید: توحید خداوند به نفی صفات از خداست. عقل، هر صفت و موصوفی را مخلوق می‌داندو هر مخلوقی شهادت می‌دهد که خالقی دارد که نه صفت است و نه موصوف قرار می‌گیرد<ref>ر.ک: متن کتاب، ص22</ref>.
خط ۵۶:		خط ۵۶:
	# دوره محمد(ص)<ref>ر.ک: همان، ص106-138</ref>.		# دوره محمد(ص)<ref>ر.ک: همان، ص106-138</ref>.

	در مورد رسول خدا(ص) چنین قائل است که وجود آن حضرت غیر از وجود دنیایی اوست؛ آن حضرت به دلیل لطافت و صفای صورت و درخشش گوهر خویش به هیچ عارضه‌ای مبتلا نمی‌شد و چشم کفار او را نمی‌دید؛ چراکه خداوند خطاب به آن حضرت می‌فرماید: '''وَ تراهُمْ ينظُرونَ إليكَ و هم لا يبصِرون''' (اعراف: ١٩٧) (و آن‌ها را می‌بینی که به‌سوی تو می‌نگرند، درحالی‌که نمی‌بینند). حال که آنان حتی آن حضرت را نمی‌بینند چگونه می‌توانند آزاری به او برسانند و اگر رنجی به او رسیده، این رنج بر ناسوت آن حضرت واقع شده است. او به‌مانند یاقوت در میان سنگ‌ها است. یاقوت اگرچه صفا و درخشش برتر دارد، ولی در اصل سنگ است.<ref>همان، ص179</ref>.		در مورد رسول خدا(ص) چنین قائل است که وجود آن حضرت غیر از وجود دنیایی اوست؛ آن حضرت به دلیل لطافت و صفای صورت و درخشش گوهر خویش به هیچ عارضه‌ای مبتلا نمی‌شد و چشم کفار او را نمی‌دید؛ چراکه خداوند خطاب به آن حضرت می‌فرماید:'''وَ تراهُمْ ينظُرونَ إليكَ و هم لا يبصِرون''' (اعراف: ١٩٧) (و آن‌ها را می‌بینی که به‌سوی تو می‌نگرند، درحالی‌که نمی‌بینند). حال که آنان حتی آن حضرت را نمی‌بینند چگونه می‌توانند آزاری به او برسانند و اگر رنجی به او رسیده، این رنج بر ناسوت آن حضرت واقع شده است. او به‌مانند یاقوت در میان سنگ‌ها است. یاقوت اگرچه صفا و درخشش برتر دارد، ولی در اصل سنگ است.<ref>همان، ص179</ref>.

	او در ادامه می‌گوید: ائمه بزرگوار نیز از چنین مقامی بهره‌مند بودند؛ زیرا امام باقر(ع) می‌گوید: رنج و ابتلاهایی که به امام حسن(ع) و حسین(ع) نازل شده، در واقع در وجود مثالی و خیالی آن‌ها نازل شده است.<ref>ر.ک: همان، ص180</ref>.		او در ادامه می‌گوید: ائمه بزرگوار نیز از چنین مقامی بهره‌مند بودند؛ زیرا امام باقر(ع) می‌گوید: رنج و ابتلاهایی که به امام حسن(ع) و حسین(ع) نازل شده، در واقع در وجود مثالی و خیالی آن‌ها نازل شده است.<ref>ر.ک: همان، ص180</ref>.

Wikinoor.ir: جایگزینی متن - '(ابهام زدایی)}} ↵↵ ↵'''' به '(ابهام زدایی)}} ''''

2023-01-15T08:06:56Z

جایگزینی متن - '(ابهام زدایی)}} ↵↵ ↵'''' به '(ابهام زدایی)}} ''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۶
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	{{کاربردهای دیگر\| المعانی (ابهام زدایی)}}		{{کاربردهای دیگر\| المعانی (ابهام زدایی)}}


	'''زهر المعاني'''، با نام کامل «زهر المعاني في توحيد المبدع سبحانه و معرفة كمال الأول و الثاني و حصول عالم الجسم و ارتقائه إلی العالم الروحانی»، تألیف [[داعی، ادریس بن حسن\|عمادالدین ادریس قرشی]] (متوفی 872ق)، در موضوع عقاید اسماعیلیه است، که توسط [[غالب، مصطفی\|مصطفی غالب]] مورد تحقیق قرار گرفته و منتشر شده است.		'''زهر المعاني'''، با نام کامل «زهر المعاني في توحيد المبدع سبحانه و معرفة كمال الأول و الثاني و حصول عالم الجسم و ارتقائه إلی العالم الروحانی»، تألیف [[داعی، ادریس بن حسن\|عمادالدین ادریس قرشی]] (متوفی 872ق)، در موضوع عقاید اسماعیلیه است، که توسط [[غالب، مصطفی\|مصطفی غالب]] مورد تحقیق قرار گرفته و منتشر شده است.

Wikinoor.ir: جایگزینی متن - '↵↵↵\{\{کاربردهای\sدیگر\|(.*)\s$ابهام\sزدایی$\}\}' به ' {{کاربردهای دیگر|$1 (ابهام زدایی)}}'

2022-12-07T05:18:55Z

جایگزینی متن - '↵↵↵\{\{کاربردهای\sدیگر\|(.*)\s$ابهام\sزدایی$\}\}' به ' {{کاربردهای دیگر|$1 (ابهام زدایی)}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۴۸
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}


	{{کاربردهای دیگر\| المعانی (ابهام زدایی)}}		{{کاربردهای دیگر\| المعانی (ابهام زدایی)}}

Hbaghizadeh در ‏۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۲

2022-12-02T08:32:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۰۲
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}


			{{کاربردهای دیگر\| المعانی (ابهام زدایی)}}


	'''زهر المعاني'''، با نام کامل «زهر المعاني في توحيد المبدع سبحانه و معرفة كمال الأول و الثاني و حصول عالم الجسم و ارتقائه إلی العالم الروحانی»، تألیف [[داعی، ادریس بن حسن\|عمادالدین ادریس قرشی]] (متوفی 872ق)، در موضوع عقاید اسماعیلیه است، که توسط [[غالب، مصطفی\|مصطفی غالب]] مورد تحقیق قرار گرفته و منتشر شده است.		'''زهر المعاني'''، با نام کامل «زهر المعاني في توحيد المبدع سبحانه و معرفة كمال الأول و الثاني و حصول عالم الجسم و ارتقائه إلی العالم الروحانی»، تألیف [[داعی، ادریس بن حسن\|عمادالدین ادریس قرشی]] (متوفی 872ق)، در موضوع عقاید اسماعیلیه است، که توسط [[غالب، مصطفی\|مصطفی غالب]] مورد تحقیق قرار گرفته و منتشر شده است.

A-esmaili@noornet.net: جایگزینی متن - '' به ''

2021-04-25T07:59:19Z

جایگزینی متن - '<references />' به '<references/>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۲۹
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	\| چاپ =1		\| چاپ =1
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =~~23588~~		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =14363
	\| کتابخوان همراه نور =14363		\| کتابخوان همراه نور =14363
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
خط ۷۲:		خط ۷۲:

	==پانویس==		==پانویس==
	<references />		<references/>

	==منابع مقاله==		==منابع مقاله==

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - '==وابسته‌ها== ' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} '

2020-12-10T21:54:35Z

جایگزینی متن - '==وابسته‌ها== ' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۲۴
خط ۷۸:		خط ۷۸:
	#[[:noormags:1090413\|بهرامی، محمد، «شکل‌شناسی الهیات اسماعیلیه»، مجله شیعه‌شناسی، پاییز 1392، شماره 43، درج در پایگاه مجلات تخصصی نور (نورمگز)]].		#[[:noormags:1090413\|بهرامی، محمد، «شکل‌شناسی الهیات اسماعیلیه»، مجله شیعه‌شناسی، پاییز 1392، شماره 43، درج در پایگاه مجلات تخصصی نور (نورمگز)]].

	==وابسته‌ها==		==وابسته‌ها==
			{{وابسته‌ها}}

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۱۵ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۲۸

2020-11-15T08:28:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۵۸
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	}}		}}

	'''زهر المعاني'''، با نام کامل «زهر المعاني في توحيد المبدع سبحانه و معرفة كمال الأول و الثاني و حصول عالم الجسم و ارتقائه إلی العالم الروحانی»، تألیف عمادالدین ادریس قرشی (متوفی 872ق)، در موضوع عقاید اسماعیلیه است، که توسط مصطفی غالب مورد تحقیق قرار گرفته و منتشر شده است.		'''زهر المعاني'''، با نام کامل «زهر المعاني في توحيد المبدع سبحانه و معرفة كمال الأول و الثاني و حصول عالم الجسم و ارتقائه إلی العالم الروحانی»، تألیف [[داعی، ادریس بن حسن\|عمادالدین ادریس قرشی]] (متوفی 872ق)، در موضوع عقاید اسماعیلیه است، که توسط [[غالب، مصطفی\|مصطفی غالب]] مورد تحقیق قرار گرفته و منتشر شده است.

	نویسنده، کتاب را در روز پنج‌شنبه، هفتم شوال سال 838ق، به پایان برده است.<ref>ر.ک: متن کتاب، ص344</ref>.		نویسنده، کتاب را در روز پنج‌شنبه، هفتم شوال سال 838ق، به پایان برده است.<ref>ر.ک: متن کتاب، ص344</ref>.
خط ۴۲:		خط ۴۲:
	عمادالدین ادریس که خود نوزدهمین داعی از فرقه اسماعیلیه و شاخه مستعلیه می‌باشد، طرف‌دار الهیات سلبی است و در باب دوم کتابش، از سلب اسما و صفات از خدا سخن می‌گوید و خدا را توصیف‌ناشدنی و اشاره‌ناپذیر می‌خواند. در نگاه قرشی، خدا برتر از آن است که به صفتی از صفات توصیف شود یا اسمی از اسما بر او اطلاق گردد و صفات یا نام‌هایی که برای خدا آورده می‌شود، به‌صورت حقیقی بر مبدع عالم اطلاق نمی‌گردد؛ برای نمونه، صفاتی که در آیات وحی بر خداوند اطلاق شده است، مانند سمیع، علیم، قادر و حکیم، تعبیر از چیزهایی است که خداوند در خلقش نهاده است و اطلاق آن‌ها بر خداوند مجازی است، نه حقیقی. خداوند، نه جسم است که به صفات جسم توصیف گردد و نه عقل است که به صفات عقل توصیف شود. افزون بر این، نه چیزی بر خدا محیط است و نه وحدانیت بر خداوند اطلاق می‌گردد. کسی که خدا را نفی می‌کند، در باتلاق تعطیل می‌افتد و آنکه خدا را توصیف و تشبیه می‌کند، در گرداب شرک غرق می‌شود؛ چه اینکه خداوند می‌فرماید: '''وَ مَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ''' (انعام: 91‌)؛ بنابراین، نتیجه می‌گیریم که اسما، صفات، اشارات و عبارات، بر غیر خدا اطلاق می‌شوند و بر خدا اطلاق نخواهند شد. توحید واقعی اقتضا می‌کند که صفات از خدا نفی و سلب شود. آن اسماء حسنایی که قرآن ذکر می‌کند نیز به‌عنوان استعاره توجیه می‌شود‌. تنزیه، متوقف بر سلب اسما و صفات از باری ‌تعالی است.<ref>ر.ک: بهرامی، محمد، ص80-81؛ متن کتاب، ص21-20</ref>.		عمادالدین ادریس که خود نوزدهمین داعی از فرقه اسماعیلیه و شاخه مستعلیه می‌باشد، طرف‌دار الهیات سلبی است و در باب دوم کتابش، از سلب اسما و صفات از خدا سخن می‌گوید و خدا را توصیف‌ناشدنی و اشاره‌ناپذیر می‌خواند. در نگاه قرشی، خدا برتر از آن است که به صفتی از صفات توصیف شود یا اسمی از اسما بر او اطلاق گردد و صفات یا نام‌هایی که برای خدا آورده می‌شود، به‌صورت حقیقی بر مبدع عالم اطلاق نمی‌گردد؛ برای نمونه، صفاتی که در آیات وحی بر خداوند اطلاق شده است، مانند سمیع، علیم، قادر و حکیم، تعبیر از چیزهایی است که خداوند در خلقش نهاده است و اطلاق آن‌ها بر خداوند مجازی است، نه حقیقی. خداوند، نه جسم است که به صفات جسم توصیف گردد و نه عقل است که به صفات عقل توصیف شود. افزون بر این، نه چیزی بر خدا محیط است و نه وحدانیت بر خداوند اطلاق می‌گردد. کسی که خدا را نفی می‌کند، در باتلاق تعطیل می‌افتد و آنکه خدا را توصیف و تشبیه می‌کند، در گرداب شرک غرق می‌شود؛ چه اینکه خداوند می‌فرماید: '''وَ مَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ''' (انعام: 91‌)؛ بنابراین، نتیجه می‌گیریم که اسما، صفات، اشارات و عبارات، بر غیر خدا اطلاق می‌شوند و بر خدا اطلاق نخواهند شد. توحید واقعی اقتضا می‌کند که صفات از خدا نفی و سلب شود. آن اسماء حسنایی که قرآن ذکر می‌کند نیز به‌عنوان استعاره توجیه می‌شود‌. تنزیه، متوقف بر سلب اسما و صفات از باری ‌تعالی است.<ref>ر.ک: بهرامی، محمد، ص80-81؛ متن کتاب، ص21-20</ref>.

	ایشان از روایات امام علی(ع) برای اثبات درستی الهیات سلبی خویش بهره می‌گیرد؛ آنجا که امام می‌فرماید: توحید خداوند به نفی صفات از خداست. عقل، هر صفت و موصوفی را مخلوق می‌داندو هر مخلوقی شهادت می‌دهد که خالقی دارد که نه صفت است و نه موصوف قرار می‌گیرد<ref>ر.ک: متن کتاب، ص22</ref>.		ایشان از روایات [[امام علی علیه‌السلام\|امام علی(ع)]] برای اثبات درستی الهیات سلبی خویش بهره می‌گیرد؛ آنجا که امام می‌فرماید: توحید خداوند به نفی صفات از خداست. عقل، هر صفت و موصوفی را مخلوق می‌داندو هر مخلوقی شهادت می‌دهد که خالقی دارد که نه صفت است و نه موصوف قرار می‌گیرد<ref>ر.ک: متن کتاب، ص22</ref>.

	قرشی در تقریر دلیل طرف‌داران الهیات سلبی می‌‏نویسد: توصیف باری‌ تعالی به عالم یا قادر، وجود یک عالم و یک معلوم را می‏طلبد‌؛ چنان‌که توصیف خداوند به قادر نیز وجود قدرت، قادر و مقدورعلیه را لازم دارد. در این صورت، آیا خداوند پیش از آفرینش، عالم یا قادر بود؟ اگر بگویید پیش از آفرینش نیز قادر و عالم بود، در این صورت، صفت علم و قدرت برای خداوند قدیم خواهد بود‌؛ اما اگر ادعا کنید صفت قدرت و علم، پس از آفرینش برای خدا پیدا شده است‌، در این صورت، علم و قدرت حادث خواهد بود و خداوند محل حوادث و اگر خداوند را قادر بشناسیم، چنان‌که برخی مخلوقات را قادر می‏دانیم، در این صورت، اگرچه خداوند را دارای قدرت تامه بدانیم، اما به‌هرحال مخلوق خداوند با خداوند در این قدرت و علم شریک خواهد بود<ref>ر.ک: همان‌، ص‌24؛ همان، ص81-82</ref>.		قرشی در تقریر دلیل طرف‌داران الهیات سلبی می‌‏نویسد: توصیف باری‌ تعالی به عالم یا قادر، وجود یک عالم و یک معلوم را می‏طلبد‌؛ چنان‌که توصیف خداوند به قادر نیز وجود قدرت، قادر و مقدورعلیه را لازم دارد. در این صورت، آیا خداوند پیش از آفرینش، عالم یا قادر بود؟ اگر بگویید پیش از آفرینش نیز قادر و عالم بود، در این صورت، صفت علم و قدرت برای خداوند قدیم خواهد بود‌؛ اما اگر ادعا کنید صفت قدرت و علم، پس از آفرینش برای خدا پیدا شده است‌، در این صورت، علم و قدرت حادث خواهد بود و خداوند محل حوادث و اگر خداوند را قادر بشناسیم، چنان‌که برخی مخلوقات را قادر می‏دانیم، در این صورت، اگرچه خداوند را دارای قدرت تامه بدانیم، اما به‌هرحال مخلوق خداوند با خداوند در این قدرت و علم شریک خواهد بود<ref>ر.ک: همان‌، ص‌24؛ همان، ص81-82</ref>.
خط ۷۲:		خط ۷۲:

	==پانویس==		==پانویس==
	<references/>		<references />

	==منابع مقاله==		==منابع مقاله==
خط ۷۸:		خط ۷۸:
	#[[:noormags:1090413\|بهرامی، محمد، «شکل‌شناسی الهیات اسماعیلیه»، مجله شیعه‌شناسی، پاییز 1392، شماره 43، درج در پایگاه مجلات تخصصی نور (نورمگز)]].		#[[:noormags:1090413\|بهرامی، محمد، «شکل‌شناسی الهیات اسماعیلیه»، مجله شیعه‌شناسی، پاییز 1392، شماره 43، درج در پایگاه مجلات تخصصی نور (نورمگز)]].

	==وابسته‌ها==		==وابسته‌ها==



	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'غالب، مصطفي' به 'غالب، مصطفی'

2020-11-15T08:24:18Z

جایگزینی متن - 'غالب، مصطفي' به 'غالب، مصطفی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۵۴
خط ۶:		خط ۶:
	\| پدیدآوران =		\| پدیدآوران =
	[[داعی، ادریس بن حسن]] (نویسنده)		[[داعی، ادریس بن حسن]] (نویسنده)
	[[غالب، ~~مصطفي~~]] (مصحح)		[[غالب، مصطفی]] (مصحح)
	\|-		\|-
	\| data-type="language" \|عربي		\| data-type="language" \|عربي

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'داعي، ادريس بن حسن' به 'داعی، ادریس بن حسن'

2020-08-27T09:39:05Z

جایگزینی متن - 'داعي، ادريس بن حسن' به 'داعی، ادریس بن حسن'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۰۹
خط ۵:		خط ۵:
	\|پدیدآورندگان		\|پدیدآورندگان
	\| پدیدآوران =		\| پدیدآوران =
	[[~~داعي، ادريس~~ بن حسن]] (نویسنده)		[[داعی، ادریس بن حسن]] (نویسنده)
	[[غالب، مصطفي]] (مصحح)		[[غالب، مصطفي]] (مصحح)
	\|-		\|-