زبان زنده - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh در ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۳۴

2026-04-16T15:34:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۰۴
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	\| سال نشر =1398		\| سال نشر =1398

	\| کد اتوماسیون =~~AUTOMATIONCODE.....AUTOMATIONCODE~~		\| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE181104AUTOMATIONCODE
	\| چاپ =		\| چاپ =
	\| شابک =1ـ103ـ431ـ964ـ978		\| شابک =1ـ103ـ431ـ964ـ978
خط ۵۶:		خط ۵۶:
	[[رده:مقالات(دی) باقی زاده]]		[[رده:مقالات(دی) باقی زاده]]
	[[رده:مقالات بازبینی شده2 بهمن 1403]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 بهمن 1403]]
	~~[[رده:فاقد اتوماسیون]]~~

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' .' به '.'

2025-04-12T13:29:26Z

جایگزینی متن - ' .' به '.'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۹
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	قصیده‌سرای بزرگ خراسان، [[ناصر خسرو\|ناصرخسرو]] در زبده‌ترین قصیده‌اش، زبان فارسی را درّ دری ـ این قیمتی درّ لفظ دری ـ می‌نامد و ننگ دارد از اینکه آن را در قالب شعر، به «پای خوکان [بریزد]». بهتر از این تاکنون آیا تعریفی برای زبان فارسی به فکر کسی رسیده است یا بعد از نه قرنی که از عمرش می‌گذرد، آیا لازم است که کسی امروز دنبال تعریف جانانه‌تری بگردد؟ حاشا! اما کوشش در دفع آفاتی که همواره بلای جان این مروارید خوشاب بوده، حرف دیگری است.		قصیده‌سرای بزرگ خراسان، [[ناصر خسرو\|ناصرخسرو]] در زبده‌ترین قصیده‌اش، زبان فارسی را درّ دری ـ این قیمتی درّ لفظ دری ـ می‌نامد و ننگ دارد از اینکه آن را در قالب شعر، به «پای خوکان [بریزد]». بهتر از این تاکنون آیا تعریفی برای زبان فارسی به فکر کسی رسیده است یا بعد از نه قرنی که از عمرش می‌گذرد، آیا لازم است که کسی امروز دنبال تعریف جانانه‌تری بگردد؟ حاشا! اما کوشش در دفع آفاتی که همواره بلای جان این مروارید خوشاب بوده، حرف دیگری است.

	بعد از رفتن [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]]، فارسی یتیم ماند و یکسره شد آلت دست منشیان فنی‌نویسی که به زور سجع و جناس و استعراب و قرینه‌سازی و .... معنی را به تصاعد، از نثر فارسی بیرون راندند و تعارف را در جای آن نشاندند. شش قرن طول کشید تا اینکه قائم‌مقام در منشآتش در معنی را دوباره به روی نثر فارسی باز کرد و دستور ازیادرفتۀ گفتار را به یادش آورد و ساختار موسیقایی آن را دوباره به کار گرفت. دیگرانی در پی او قدم‌های بلندتر برداشتند و به زبان و ساختار و موسیقی گفتار بیش از پیش بها دادند و از اینجا بود که فارسی دوباره کم‌کم جانی گرفت و برای امروزی‌ها راه باز شد که اگر نمی‌شد، معلوم نیست که بعد از «درۀ نادره» کار فارسی آفت‌زده به کجاها می‌کشید.		بعد از رفتن [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]]، فارسی یتیم ماند و یکسره شد آلت دست منشیان فنی‌نویسی که به زور سجع و جناس و استعراب و قرینه‌سازی و.... معنی را به تصاعد، از نثر فارسی بیرون راندند و تعارف را در جای آن نشاندند. شش قرن طول کشید تا اینکه قائم‌مقام در منشآتش در معنی را دوباره به روی نثر فارسی باز کرد و دستور ازیادرفتۀ گفتار را به یادش آورد و ساختار موسیقایی آن را دوباره به کار گرفت. دیگرانی در پی او قدم‌های بلندتر برداشتند و به زبان و ساختار و موسیقی گفتار بیش از پیش بها دادند و از اینجا بود که فارسی دوباره کم‌کم جانی گرفت و برای امروزی‌ها راه باز شد که اگر نمی‌شد، معلوم نیست که بعد از «درۀ نادره» کار فارسی آفت‌زده به کجاها می‌کشید.

	امروزه باوجود شلتاقی که در کار فارسی‌نویسی برپاست، بر ذمۀ هر قلم به دست صادقی است که از این نکتۀ باریک غافل نماند که خرما بر نخیل علم و ادب هزاران برابر شده، اما دست ما همچنان کوتاه‌تر از آن است که باشد، چه در عرصۀ علم و ادب، چه از بابت بهره جستن از امکانات بی حد و حساب نهفته در فطرت فارسی در هر زمینه‌ای؛ آنچنان که تا اواخر قرن هشتم رواج داشت.		امروزه باوجود شلتاقی که در کار فارسی‌نویسی برپاست، بر ذمۀ هر قلم به دست صادقی است که از این نکتۀ باریک غافل نماند که خرما بر نخیل علم و ادب هزاران برابر شده، اما دست ما همچنان کوتاه‌تر از آن است که باشد، چه در عرصۀ علم و ادب، چه از بابت بهره جستن از امکانات بی حد و حساب نهفته در فطرت فارسی در هر زمینه‌ای؛ آنچنان که تا اواخر قرن هشتم رواج داشت.

Hbaghizadeh در ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۵۳

2025-01-14T05:53:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۳
خط ۸:		خط ۸:
	\|زبان		\|زبان
	\| زبان =		\| زبان =
	\| کد کنگره =‏		\| کد کنگره =‏PIR ۲۶۳۳/الف۸۴،ز۲
	\| موضوع =		\| موضوع =فا‌رسی‌ -- ایران‌,Iran -- Persian language,فا‌رسی‌,Persian language
	\|ناشر		\|ناشر
	\| ناشر =کارنامه		\| ناشر =کارنامه
خط ۵۱:		خط ۵۱:

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]
			[[رده:زبان‌شناسی، زبان و ادبیات]]
			[[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]]
			[[رده:زبان و ادبیات فارسی]]
	[[رده:مقالات(دی) باقی زاده]]		[[رده:مقالات(دی) باقی زاده]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 بهمن 1403]]
	[[رده:فاقد اتوماسیون]]		[[رده:فاقد اتوماسیون]]

Hbaghizadeh در ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۵۱

2025-01-14T05:51:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۱
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	'''زبان زنده''' تألیف منوچهر انور، این کتاب که اکنون به صورت مستقل به چاپ رسیده است، روزی بنا بود تا به عنوان مقدمۀ مستوفی نمایشنامه عروسک‌خانه منتشر شود. این کتاب ~~که حاصل سال‌ها تحقیق، پژوهش و تجربۀ نگارنده است،~~ پیرامون فرازوفرودهای زبان فارسی سخن می‌راند و آن را از دوران مشروطه تاکنون در بستری تاریخی و فرهنگی وامی‌کاود.		'''زبان زنده''' تألیف [[انور، منوچهر\|منوچهر انور]]، این کتاب پیرامون فرازوفرودهای زبان فارسی سخن می‌راند و آن را از دوران مشروطه تاکنون در بستری تاریخی و فرهنگی وامی‌کاود.

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==
	قصیده‌سرای بزرگ خراسان، ناصرخسرو در زبده‌ترین قصیده‌اش، زبان فارسی را درّ دری ـ این قیمتی درّ لفظ دری ـ می‌نامد و ننگ دارد از اینکه آن را در قالب شعر، به «پای خوکان [بریزد]». بهتر از این تاکنون آیا تعریفی برای زبان فارسی به فکر کسی رسیده است یا بعد از نه قرنی که از عمرش می‌گذرد، آیا لازم است که کسی امروز دنبال تعریف جانانه‌تری بگردد؟ حاشا! اما کوشش در دفع آفاتی که همواره بلای جان این مروارید خوشاب بوده، حرف دیگری است.		قصیده‌سرای بزرگ خراسان، [[ناصر خسرو\|ناصرخسرو]] در زبده‌ترین قصیده‌اش، زبان فارسی را درّ دری ـ این قیمتی درّ لفظ دری ـ می‌نامد و ننگ دارد از اینکه آن را در قالب شعر، به «پای خوکان [بریزد]». بهتر از این تاکنون آیا تعریفی برای زبان فارسی به فکر کسی رسیده است یا بعد از نه قرنی که از عمرش می‌گذرد، آیا لازم است که کسی امروز دنبال تعریف جانانه‌تری بگردد؟ حاشا! اما کوشش در دفع آفاتی که همواره بلای جان این مروارید خوشاب بوده، حرف دیگری است.

	بعد از رفتن حافظ، فارسی یتیم ماند و یکسره شد ~~الت~~ دست منشیان فنی‌نویسی که به زور سجع و جناس و استعراب و قرینه‌سازی و .... معنی را به تصاعد، از نثر فارسی بیرون راندند و تعارف را در جای آن نشاندند. شش قرن طول کشید تا اینکه قائم‌مقام در منشآتش در معنی را دوباره به روی نثر فارسی باز کرد و دستور ازیادرفتۀ گفتار را به یادش آورد و ساختار موسیقایی آن را دوباره به کار گرفت. دیگرانی در پی او قدم‌های بلندتر برداشتند و به زبان و ساختار و موسیقی گفتار بیش از پیش بها دادند و از اینجا بود که فارسی دوباره کم‌کم جانی گرفت و برای امروزی‌ها راه باز شد که اگر نمی‌شد، معلوم نیست که بعد از «درۀ نادره» کار فارسی آفت‌زده به کجاها می‌کشید.		بعد از رفتن [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]]، فارسی یتیم ماند و یکسره شد آلت دست منشیان فنی‌نویسی که به زور سجع و جناس و استعراب و قرینه‌سازی و .... معنی را به تصاعد، از نثر فارسی بیرون راندند و تعارف را در جای آن نشاندند. شش قرن طول کشید تا اینکه قائم‌مقام در منشآتش در معنی را دوباره به روی نثر فارسی باز کرد و دستور ازیادرفتۀ گفتار را به یادش آورد و ساختار موسیقایی آن را دوباره به کار گرفت. دیگرانی در پی او قدم‌های بلندتر برداشتند و به زبان و ساختار و موسیقی گفتار بیش از پیش بها دادند و از اینجا بود که فارسی دوباره کم‌کم جانی گرفت و برای امروزی‌ها راه باز شد که اگر نمی‌شد، معلوم نیست که بعد از «درۀ نادره» کار فارسی آفت‌زده به کجاها می‌کشید.

	امروزه باوجود شلتاقی که در کار فارسی‌نویسی برپاست، بر ذمۀ هر قلم به دست صادقی است که از این نکتۀ باریک غافل نماند که خرما بر نخیل علم و ادب هزاران برابر شده، اما دست ما همچنان کوتاه‌تر از آن است که باشد، چه در عرصۀ علم و ادب، چه از بابت بهره جستن از امکانات بی حد و حساب نهفته در فطرت فارسی در هر زمینه‌ای؛ آنچنان که تا اواخر قرن هشتم رواج داشت.		امروزه باوجود شلتاقی که در کار فارسی‌نویسی برپاست، بر ذمۀ هر قلم به دست صادقی است که از این نکتۀ باریک غافل نماند که خرما بر نخیل علم و ادب هزاران برابر شده، اما دست ما همچنان کوتاه‌تر از آن است که باشد، چه در عرصۀ علم و ادب، چه از بابت بهره جستن از امکانات بی حد و حساب نهفته در فطرت فارسی در هر زمینه‌ای؛ آنچنان که تا اواخر قرن هشتم رواج داشت.

Hbaghizadeh: صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURزبان زندهJ1.jpg | عنوان =زبان زنده | عنوان‌های دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = انور، منوچهر (نویسنده) |زبان | زبان = | کد کنگره =‏ | موضوع = |ناشر | ناشر =کارنامه | مکان نشر =تهران | سال نشر =1398 | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE.....A...» ایجاد کرد

2025-01-11T22:03:40Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURزبان زندهJ1.jpg | عنوان =زبان زنده | عنوان‌های دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = انور، منوچهر (نویسنده) |زبان | زبان = | کد کنگره =‏ | موضوع = |ناشر | ناشر =کارنامه | مکان نشر =تهران | سال نشر =1398 | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE.....A...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات کتاب
| تصویر =NURزبان زندهJ1.jpg
| عنوان =زبان زنده
| عنوان‌های دیگر =
|پدیدآورندگان
| پدیدآوران =
[[انور، منوچهر]] (نویسنده)
|زبان
| زبان =
| کد کنگره =‏
| موضوع =
|ناشر
| ناشر =کارنامه
| مکان نشر =تهران
| سال نشر =1398

| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE.....AUTOMATIONCODE
| چاپ =
| شابک =1ـ103ـ431ـ964ـ978
| تعداد جلد =
| کتابخانۀ دیجیتال نور =
| کتابخوان همراه نور =
| کد پدیدآور =
| پس از =
| پیش از =
}}
'''زبان زنده''' تألیف منوچهر انور، این کتاب که اکنون به صورت مستقل به چاپ رسیده است، روزی بنا بود تا به عنوان مقدمۀ مستوفی نمایشنامه عروسک‌خانه منتشر شود. این کتاب که حاصل سال‌ها تحقیق، پژوهش و تجربۀ نگارنده است، پیرامون فرازوفرودهای زبان فارسی سخن می‌راند و آن را از دوران مشروطه تاکنون در بستری تاریخی و فرهنگی وامی‌کاود.

==گزارش کتاب==
قصیده‌سرای بزرگ خراسان، ناصرخسرو در زبده‌ترین قصیده‌اش، زبان فارسی را درّ دری ـ این قیمتی درّ لفظ دری ـ می‌نامد و ننگ دارد از اینکه آن را در قالب شعر، به «پای خوکان [بریزد]». بهتر از این تاکنون آیا تعریفی برای زبان فارسی به فکر کسی رسیده است یا بعد از نه قرنی که از عمرش می‌گذرد، آیا لازم است که کسی امروز دنبال تعریف جانانه‌تری بگردد؟ حاشا! اما کوشش در دفع آفاتی که همواره بلای جان این مروارید خوشاب بوده، حرف دیگری است.

بعد از رفتن حافظ، فارسی یتیم ماند و یکسره شد الت دست منشیان فنی‌نویسی که به زور سجع و جناس و استعراب و قرینه‌سازی و .... معنی را به تصاعد، از نثر فارسی بیرون راندند و تعارف را در جای آن نشاندند. شش قرن طول کشید تا اینکه قائم‌مقام در منشآتش در معنی را دوباره به روی نثر فارسی باز کرد و دستور ازیادرفتۀ گفتار را به یادش آورد و ساختار موسیقایی آن را دوباره به کار گرفت. دیگرانی در پی او قدم‌های بلندتر برداشتند و به زبان و ساختار و موسیقی گفتار بیش از پیش بها دادند و از اینجا بود که فارسی دوباره کم‌کم جانی گرفت و برای امروزی‌ها راه باز شد که اگر نمی‌شد، معلوم نیست که بعد از «درۀ نادره» کار فارسی آفت‌زده به کجاها می‌کشید.

امروزه باوجود شلتاقی که در کار فارسی‌نویسی برپاست، بر ذمۀ هر قلم به دست صادقی است که از این نکتۀ باریک غافل نماند که خرما بر نخیل علم و ادب هزاران برابر شده، اما دست ما همچنان کوتاه‌تر از آن است که باشد، چه در عرصۀ علم و ادب، چه از بابت بهره جستن از امکانات بی حد و حساب نهفته در فطرت فارسی در هر زمینه‌ای؛ آنچنان که تا اواخر قرن هشتم رواج داشت.

رواج تدریجی ساده‌نویسی مقارن است با ظهور فارسی‌نویسانی ـ در داخل یا خارج کشور ـ که در بحبوحۀ انحطاط، خود را متعهد به تجددخواهی می‌دانند و در میان آنها کمتر کسی ست ـ چه در زیر گلیم، چه بر سر بازار ـ که قلم را قبل از هرچیز، در چشم بیداد فرو نکند، و نقل رذالت سردمداران ورد زبانش نباشد. البته معترضان داخل دستگاه، جز اصلاح تدریجی آن چیزی در سر ندارند؛ اما در سر بیرونی‌ها، علی الخصوص آنها که مقیم خارج‌اند، فکرهای تازه هست، که انتقال آنها را از راه قلم، چه‌بسا وافی به تغییر عاجل دستگاه و برانداختن قطعی ظلم، و استقرار عدالت می‌انگارند.

این کتاب که اکنون به صورت مستقل به چاپ رسیده است، روزی بنا بود تا به عنوان مقدمۀ مستوفی نمایشنامه عروسک‌خانه منتشر شود. این کتاب که حاصل سال‌ها تحقیق، پژوهش و تجربۀ نگارنده است، پیرامون فرازوفرودهای زبان فارسی سخن می‌راند و آن را از دوران مشروطه تاکنون در بستری تاریخی و فرهنگی وامی‌کاود. در این حین از بزرگان زبان فارسی سخن به میان می‌آید و به افراد و جریاناتی پرداخته می‌شود که بر زبان فارسی تأثیر‌گذار بوده‌اند.

این اثر دنبالۀ نظریاتی است که نویسنده سال‌ها پیش در مقدمۀ نمایشنامۀ عروسک‌خانۀ هنریک ایبسن نوشته است. مقدمه‌ای که در کوشیده است اهمیت زبان زنده و پویای گفتاری را برجسته کند و مرزگذاری قاطعی را که عده‌ای از سنت‌پرستان بین نوشتار و گفتار قائل‌اند، از میان بردارد. نویسنده از هر دری در این کتاب سخن رانده است؛ از تاریخ مشروطه و تاریخ ادبیات فارسی و بلاغت فارسی گرفته تا شیوۀ نمایش‌نامه‌نویسی و نقد، ترجمه و نقد فارسی‌نویسی امروزیان.<ref>[https://literaturelib.com/books/4312 پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>

==پانويس ==
<references />

==منابع مقاله==
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات
==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}

[[رده:کتاب‌شناسی]]
[[رده:مقالات(دی) باقی زاده]]
[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
[[رده:فاقد اتوماسیون]]