رسالة استحسان الخوض في علم الكلام - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - '== وابسته‌ها == ' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} '

2020-12-09T22:16:23Z

جایگزینی متن - '== وابسته‌ها == ' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۴۶
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	\| شابک =		\| شابک =
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =~~35393~~		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =15782
	\| کتابخوان همراه نور =15782		\| کتابخوان همراه نور =15782
	\| کد پدیدآور =01757		\| کد پدیدآور =01757
خط ۵۴:		خط ۵۴:


	== وابسته‌ها ==		==وابسته‌ها==
			{{وابسته‌ها}}

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'رده: تیر(98)' به ''

2020-06-09T15:21:53Z

جایگزینی متن - 'رده: تیر(98)' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۸:۵۱
خط ۶۳:		خط ۶۳:

	[[رده:آثار کلی (مناظرات کلامی، مذاهب کلامی)]]		[[رده:آثار کلی (مناظرات کلامی، مذاهب کلامی)]]

	~~[[رده: تیر(98)]]~~

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'رده:25 اردیبهشت الی 24 خرداد(98)' به ''

2020-06-09T15:13:49Z

جایگزینی متن - 'رده:25 اردیبهشت الی 24 خرداد(98)' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۸:۴۳
خط ۶۵:		خط ۶۵:

	[[رده: تیر(98)]]		[[رده: تیر(98)]]

	~~[[رده:25 اردیبهشت الی 24 خرداد(98)]]~~

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'مى‏د' به 'می‌‏د'

2020-02-18T19:55:50Z

جایگزینی متن - 'مى‏د' به 'می‌‏د'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۲۳:۲۵
خط ۳۲:		خط ۳۲:

	==گزارش محتوا==		==گزارش محتوا==
	نویسنده این رساله، مؤسس مذهب کلامی اشاعره است که از مهم‌ترین مذاهب کلامی اهل سنت، بشمار می‌رود. او نخست بر مذهب معتزله بود، ولى از آن روى گرداند و در حدود سال 300ق، اصول مذهب خویش را بنیان نهاد و نظریه‏‌هاى کلامى خویش را در آثارى همچون‏ رساله حاضر، مطرح ساخت. او قصد داشت تا میان روش اصحاب عقل (معتزله) و اصحاب نص (اهل حدیث) راه میانه‏‌اى برگزیند تا از این رهگذر عقاید دینى را از لغزش‏هاى کلامى مصون بدارد، اما در این راه موفقیت زیادی نیافت. می‌‏توان گفت روش کلامى اشعرى که در رساله حاضر بخش‌هایی از آن نمودار است، از هر دو مذهب آموزه‌هایی دارد؛ ازآن‌رو که روش اشعرى به‌کارگیرى عقل و استدلال و منطق را در اصول دین روا ~~مى‏داند،~~ با روش معتزلى همراه است و ازآن‌رو که ظاهر را بر باطن مقدم ~~مى‏دارد~~ و از قرآن و سنت بهره می‌برد، با روش اهل حدیث موافق است. البته قرابت کلام اشعرى با اهل حدیث بیشتر است<ref>[http://alwahabiyah.com/fa/Article/View/128751/%D9%85%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D9%82%D8%A7%D8%A6%D8%AF ر.ک: سعادتی، قادر]</ref>.		نویسنده این رساله، مؤسس مذهب کلامی اشاعره است که از مهم‌ترین مذاهب کلامی اهل سنت، بشمار می‌رود. او نخست بر مذهب معتزله بود، ولى از آن روى گرداند و در حدود سال 300ق، اصول مذهب خویش را بنیان نهاد و نظریه‏‌هاى کلامى خویش را در آثارى همچون‏ رساله حاضر، مطرح ساخت. او قصد داشت تا میان روش اصحاب عقل (معتزله) و اصحاب نص (اهل حدیث) راه میانه‏‌اى برگزیند تا از این رهگذر عقاید دینى را از لغزش‏هاى کلامى مصون بدارد، اما در این راه موفقیت زیادی نیافت. می‌‏توان گفت روش کلامى اشعرى که در رساله حاضر بخش‌هایی از آن نمودار است، از هر دو مذهب آموزه‌هایی دارد؛ ازآن‌رو که روش اشعرى به‌کارگیرى عقل و استدلال و منطق را در اصول دین روا می‌‏داند، با روش معتزلى همراه است و ازآن‌رو که ظاهر را بر باطن مقدم می‌‏دارد و از قرآن و سنت بهره می‌برد، با روش اهل حدیث موافق است. البته قرابت کلام اشعرى با اهل حدیث بیشتر است<ref>[http://alwahabiyah.com/fa/Article/View/128751/%D9%85%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D9%82%D8%A7%D8%A6%D8%AF ر.ک: سعادتی، قادر]</ref>.

	اهل حدیث، به عقل و خرد توجهی نداشتند و برای هر اصلی از اصول عقاید، به دنبال دلیل شرعی بودند. در مقابل آنها، معتزله به عقل بهای بیشتری می‌دادند و حتی گاهی ادله شرعی را که مخالف عقل هم نبود تأویل می‌کردند، ولی شیخ اشعری در عین اعتماد به کتاب و سنت، به عقل هم اعتماد کرد و در این زمینه رساله حاضر را نگاشت. او در این رساله، به‌روشنی استدلالات عقلی را به‌عنوان یک عنصر صحیح در مسائل اعتقادی پذیرفت و با آیات قرآن بر آن استدلال کرد<ref>[http://alwahabiyah.com/fa/Article/View/128751/%D9%85%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D9%82%D8%A7%D8%A6%D8%AF ر.ک: همان]</ref>.		اهل حدیث، به عقل و خرد توجهی نداشتند و برای هر اصلی از اصول عقاید، به دنبال دلیل شرعی بودند. در مقابل آنها، معتزله به عقل بهای بیشتری می‌دادند و حتی گاهی ادله شرعی را که مخالف عقل هم نبود تأویل می‌کردند، ولی شیخ اشعری در عین اعتماد به کتاب و سنت، به عقل هم اعتماد کرد و در این زمینه رساله حاضر را نگاشت. او در این رساله، به‌روشنی استدلالات عقلی را به‌عنوان یک عنصر صحیح در مسائل اعتقادی پذیرفت و با آیات قرآن بر آن استدلال کرد<ref>[http://alwahabiyah.com/fa/Article/View/128751/%D9%85%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D9%82%D8%A7%D8%A6%D8%AF ر.ک: همان]</ref>.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'مى‏ت' به 'می‌‏ت'

2020-01-28T08:27:53Z

جایگزینی متن - 'مى‏ت' به 'می‌‏ت'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۵۷
خط ۳۲:		خط ۳۲:

	==گزارش محتوا==		==گزارش محتوا==
	نویسنده این رساله، مؤسس مذهب کلامی اشاعره است که از مهم‌ترین مذاهب کلامی اهل سنت، بشمار می‌رود. او نخست بر مذهب معتزله بود، ولى از آن روى گرداند و در حدود سال 300ق، اصول مذهب خویش را بنیان نهاد و نظریه‏‌هاى کلامى خویش را در آثارى همچون‏ رساله حاضر، مطرح ساخت. او قصد داشت تا میان روش اصحاب عقل (معتزله) و اصحاب نص (اهل حدیث) راه میانه‏‌اى برگزیند تا از این رهگذر عقاید دینى را از لغزش‏هاى کلامى مصون بدارد، اما در این راه موفقیت زیادی نیافت. ~~مى‏توان~~ گفت روش کلامى اشعرى که در رساله حاضر بخش‌هایی از آن نمودار است، از هر دو مذهب آموزه‌هایی دارد؛ ازآن‌رو که روش اشعرى به‌کارگیرى عقل و استدلال و منطق را در اصول دین روا مى‏داند، با روش معتزلى همراه است و ازآن‌رو که ظاهر را بر باطن مقدم مى‏دارد و از قرآن و سنت بهره می‌برد، با روش اهل حدیث موافق است. البته قرابت کلام اشعرى با اهل حدیث بیشتر است<ref>[http://alwahabiyah.com/fa/Article/View/128751/%D9%85%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D9%82%D8%A7%D8%A6%D8%AF ر.ک: سعادتی، قادر]</ref>.		نویسنده این رساله، مؤسس مذهب کلامی اشاعره است که از مهم‌ترین مذاهب کلامی اهل سنت، بشمار می‌رود. او نخست بر مذهب معتزله بود، ولى از آن روى گرداند و در حدود سال 300ق، اصول مذهب خویش را بنیان نهاد و نظریه‏‌هاى کلامى خویش را در آثارى همچون‏ رساله حاضر، مطرح ساخت. او قصد داشت تا میان روش اصحاب عقل (معتزله) و اصحاب نص (اهل حدیث) راه میانه‏‌اى برگزیند تا از این رهگذر عقاید دینى را از لغزش‏هاى کلامى مصون بدارد، اما در این راه موفقیت زیادی نیافت. می‌‏توان گفت روش کلامى اشعرى که در رساله حاضر بخش‌هایی از آن نمودار است، از هر دو مذهب آموزه‌هایی دارد؛ ازآن‌رو که روش اشعرى به‌کارگیرى عقل و استدلال و منطق را در اصول دین روا مى‏داند، با روش معتزلى همراه است و ازآن‌رو که ظاهر را بر باطن مقدم مى‏دارد و از قرآن و سنت بهره می‌برد، با روش اهل حدیث موافق است. البته قرابت کلام اشعرى با اهل حدیث بیشتر است<ref>[http://alwahabiyah.com/fa/Article/View/128751/%D9%85%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D9%82%D8%A7%D8%A6%D8%AF ر.ک: سعادتی، قادر]</ref>.

	اهل حدیث، به عقل و خرد توجهی نداشتند و برای هر اصلی از اصول عقاید، به دنبال دلیل شرعی بودند. در مقابل آنها، معتزله به عقل بهای بیشتری می‌دادند و حتی گاهی ادله شرعی را که مخالف عقل هم نبود تأویل می‌کردند، ولی شیخ اشعری در عین اعتماد به کتاب و سنت، به عقل هم اعتماد کرد و در این زمینه رساله حاضر را نگاشت. او در این رساله، به‌روشنی استدلالات عقلی را به‌عنوان یک عنصر صحیح در مسائل اعتقادی پذیرفت و با آیات قرآن بر آن استدلال کرد<ref>[http://alwahabiyah.com/fa/Article/View/128751/%D9%85%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D9%82%D8%A7%D8%A6%D8%AF ر.ک: همان]</ref>.		اهل حدیث، به عقل و خرد توجهی نداشتند و برای هر اصلی از اصول عقاید، به دنبال دلیل شرعی بودند. در مقابل آنها، معتزله به عقل بهای بیشتری می‌دادند و حتی گاهی ادله شرعی را که مخالف عقل هم نبود تأویل می‌کردند، ولی شیخ اشعری در عین اعتماد به کتاب و سنت، به عقل هم اعتماد کرد و در این زمینه رساله حاضر را نگاشت. او در این رساله، به‌روشنی استدلالات عقلی را به‌عنوان یک عنصر صحیح در مسائل اعتقادی پذیرفت و با آیات قرآن بر آن استدلال کرد<ref>[http://alwahabiyah.com/fa/Article/View/128751/%D9%85%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D9%82%D8%A7%D8%A6%D8%AF ر.ک: همان]</ref>.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'مى‏ب' به 'می‌ب'

2020-01-28T08:21:00Z

جایگزینی متن - 'مى‏ب' به 'می‌ب'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۵۱
خط ۳۲:		خط ۳۲:

	==گزارش محتوا==		==گزارش محتوا==
	نویسنده این رساله، مؤسس مذهب کلامی اشاعره است که از مهم‌ترین مذاهب کلامی اهل سنت، بشمار می‌رود. او نخست بر مذهب معتزله بود، ولى از آن روى گرداند و در حدود سال 300ق، اصول مذهب خویش را بنیان نهاد و نظریه‏‌هاى کلامى خویش را در آثارى همچون‏ رساله حاضر، مطرح ساخت. او قصد داشت تا میان روش اصحاب عقل (معتزله) و اصحاب نص (اهل حدیث) راه میانه‏‌اى برگزیند تا از این رهگذر عقاید دینى را از لغزش‏هاى کلامى مصون بدارد، اما در این راه موفقیت زیادی نیافت. مى‏توان گفت روش کلامى اشعرى که در رساله حاضر بخش‌هایی از آن نمودار است، از هر دو مذهب آموزه‌هایی دارد؛ ازآن‌رو که روش اشعرى به‌کارگیرى عقل و استدلال و منطق را در اصول دین روا مى‏داند، با روش معتزلى همراه است و ازآن‌رو که ظاهر را بر باطن مقدم مى‏دارد و از قرآن و سنت بهره ~~مى‏برد،~~ با روش اهل حدیث موافق است. البته قرابت کلام اشعرى با اهل حدیث بیشتر است<ref>[http://alwahabiyah.com/fa/Article/View/128751/%D9%85%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D9%82%D8%A7%D8%A6%D8%AF ر.ک: سعادتی، قادر]</ref>.		نویسنده این رساله، مؤسس مذهب کلامی اشاعره است که از مهم‌ترین مذاهب کلامی اهل سنت، بشمار می‌رود. او نخست بر مذهب معتزله بود، ولى از آن روى گرداند و در حدود سال 300ق، اصول مذهب خویش را بنیان نهاد و نظریه‏‌هاى کلامى خویش را در آثارى همچون‏ رساله حاضر، مطرح ساخت. او قصد داشت تا میان روش اصحاب عقل (معتزله) و اصحاب نص (اهل حدیث) راه میانه‏‌اى برگزیند تا از این رهگذر عقاید دینى را از لغزش‏هاى کلامى مصون بدارد، اما در این راه موفقیت زیادی نیافت. مى‏توان گفت روش کلامى اشعرى که در رساله حاضر بخش‌هایی از آن نمودار است، از هر دو مذهب آموزه‌هایی دارد؛ ازآن‌رو که روش اشعرى به‌کارگیرى عقل و استدلال و منطق را در اصول دین روا مى‏داند، با روش معتزلى همراه است و ازآن‌رو که ظاهر را بر باطن مقدم مى‏دارد و از قرآن و سنت بهره می‌برد، با روش اهل حدیث موافق است. البته قرابت کلام اشعرى با اهل حدیث بیشتر است<ref>[http://alwahabiyah.com/fa/Article/View/128751/%D9%85%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D9%82%D8%A7%D8%A6%D8%AF ر.ک: سعادتی، قادر]</ref>.

	اهل حدیث، به عقل و خرد توجهی نداشتند و برای هر اصلی از اصول عقاید، به دنبال دلیل شرعی بودند. در مقابل آنها، معتزله به عقل بهای بیشتری می‌دادند و حتی گاهی ادله شرعی را که مخالف عقل هم نبود تأویل می‌کردند، ولی شیخ اشعری در عین اعتماد به کتاب و سنت، به عقل هم اعتماد کرد و در این زمینه رساله حاضر را نگاشت. او در این رساله، به‌روشنی استدلالات عقلی را به‌عنوان یک عنصر صحیح در مسائل اعتقادی پذیرفت و با آیات قرآن بر آن استدلال کرد<ref>[http://alwahabiyah.com/fa/Article/View/128751/%D9%85%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D9%82%D8%A7%D8%A6%D8%AF ر.ک: همان]</ref>.		اهل حدیث، به عقل و خرد توجهی نداشتند و برای هر اصلی از اصول عقاید، به دنبال دلیل شرعی بودند. در مقابل آنها، معتزله به عقل بهای بیشتری می‌دادند و حتی گاهی ادله شرعی را که مخالف عقل هم نبود تأویل می‌کردند، ولی شیخ اشعری در عین اعتماد به کتاب و سنت، به عقل هم اعتماد کرد و در این زمینه رساله حاضر را نگاشت. او در این رساله، به‌روشنی استدلالات عقلی را به‌عنوان یک عنصر صحیح در مسائل اعتقادی پذیرفت و با آیات قرآن بر آن استدلال کرد<ref>[http://alwahabiyah.com/fa/Article/View/128751/%D9%85%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D9%82%D8%A7%D8%A6%D8%AF ر.ک: همان]</ref>.

A-esmaili@noornet.net: جایگزینی متن - '' به ''

2019-11-07T09:13:21Z

جایگزینی متن - '<references />' به '<references/>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۴۳
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =35393		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =35393
			\| کتابخوان همراه نور =15782
	\| کد پدیدآور =01757		\| کد پدیدآور =01757
	\| پس از =		\| پس از =
خط ۴۵:		خط ۴۶:

	==پانویس ==		==پانویس ==
	<references />		<references/>

	==منابع مقاله==		==منابع مقاله==

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'دائرة المعارف' به 'دائرةالمعارف'

2019-08-04T16:13:44Z

جایگزینی متن - 'دائرة المعارف' به 'دائرةالمعارف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۱۹:۴۳
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	\| موضوع =کلام اشعري		\| موضوع =کلام اشعري

	\| ناشر =مطبعة مجلس. ~~دائرة المعارف~~ العثمانية		\| ناشر =مطبعة مجلس. دائرةالمعارف العثمانية

	\| مکان نشر =هند - حيدرآباد		\| مکان نشر =هند - حيدرآباد

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۹:۱۴

2019-07-13T19:14:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۲۲:۴۴
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	\| شابک =		\| شابک =
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =35393
	\| کد پدیدآور =01757		\| کد پدیدآور =01757
	\| پس از =		\| پس از =

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۹:۱۳

2019-07-13T19:13:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۲۲:۴۳
خط ۳۱:		خط ۳۱:

	==گزارش محتوا==		==گزارش محتوا==
	نویسنده این رساله، مؤسس مذهب کلامی اشاعره است که از مهم‌ترین مذاهب کلامی اهل سنت، بشمار می‌رود. او نخست بر مذهب معتزله بود، ولى از آن روى گرداند و در حدود سال 300ق، اصول مذهب خویش را بنیان نهاد و نظریه‏‌هاى کلامى خویش را در آثارى همچون‏ رساله حاضر، مطرح ساخت. او قصد داشت تا میان روش اصحاب عقل (معتزله) و اصحاب نص (اهل حدیث) راه میانه‏‌اى برگزیند تا از این رهگذر عقاید دینى را از لغزش‏هاى کلامى مصون بدارد، اما در این راه موفقیت زیادی نیافت. مى‏توان گفت روش کلامى اشعرى که در رساله حاضر بخش‌هایی از آن نمودار است، از هر دو مذهب آموزه‌هایی دارد؛ ازآن‌رو که روش اشعرى به‌کارگیرى عقل و استدلال و منطق را در اصول دین روا مى‏داند، با روش معتزلى همراه است و ازآن‌رو که ظاهر را بر باطن مقدم مى‏دارد و از قرآن و سنت بهره مى‏برد، با روش اهل حدیث موافق است. البته قرابت کلام اشعرى با اهل حدیث بیشتر است<ref>ر.ک: سعادتی، قادر</ref>.		نویسنده این رساله، مؤسس مذهب کلامی اشاعره است که از مهم‌ترین مذاهب کلامی اهل سنت، بشمار می‌رود. او نخست بر مذهب معتزله بود، ولى از آن روى گرداند و در حدود سال 300ق، اصول مذهب خویش را بنیان نهاد و نظریه‏‌هاى کلامى خویش را در آثارى همچون‏ رساله حاضر، مطرح ساخت. او قصد داشت تا میان روش اصحاب عقل (معتزله) و اصحاب نص (اهل حدیث) راه میانه‏‌اى برگزیند تا از این رهگذر عقاید دینى را از لغزش‏هاى کلامى مصون بدارد، اما در این راه موفقیت زیادی نیافت. مى‏توان گفت روش کلامى اشعرى که در رساله حاضر بخش‌هایی از آن نمودار است، از هر دو مذهب آموزه‌هایی دارد؛ ازآن‌رو که روش اشعرى به‌کارگیرى عقل و استدلال و منطق را در اصول دین روا مى‏داند، با روش معتزلى همراه است و ازآن‌رو که ظاهر را بر باطن مقدم مى‏دارد و از قرآن و سنت بهره مى‏برد، با روش اهل حدیث موافق است. البته قرابت کلام اشعرى با اهل حدیث بیشتر است<ref>[http://alwahabiyah.com/fa/Article/View/128751/%D9%85%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D9%82%D8%A7%D8%A6%D8%AF ر.ک: سعادتی، قادر]</ref>.

	اهل حدیث، به عقل و خرد توجهی نداشتند و برای هر اصلی از اصول عقاید، به دنبال دلیل شرعی بودند. در مقابل آنها، معتزله به عقل بهای بیشتری می‌دادند و حتی گاهی ادله شرعی را که مخالف عقل هم نبود تأویل می‌کردند، ولی شیخ اشعری در عین اعتماد به کتاب و سنت، به عقل هم اعتماد کرد و در این زمینه رساله حاضر را نگاشت. او در این رساله، به‌روشنی استدلالات عقلی را به‌عنوان یک عنصر صحیح در مسائل اعتقادی پذیرفت و با آیات قرآن بر آن استدلال کرد<ref>ر.ک: همان</ref>.		اهل حدیث، به عقل و خرد توجهی نداشتند و برای هر اصلی از اصول عقاید، به دنبال دلیل شرعی بودند. در مقابل آنها، معتزله به عقل بهای بیشتری می‌دادند و حتی گاهی ادله شرعی را که مخالف عقل هم نبود تأویل می‌کردند، ولی شیخ اشعری در عین اعتماد به کتاب و سنت، به عقل هم اعتماد کرد و در این زمینه رساله حاضر را نگاشت. او در این رساله، به‌روشنی استدلالات عقلی را به‌عنوان یک عنصر صحیح در مسائل اعتقادی پذیرفت و با آیات قرآن بر آن استدلال کرد<ref>[http://alwahabiyah.com/fa/Article/View/128751/%D9%85%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D9%82%D8%A7%D8%A6%D8%AF ر.ک: همان]</ref>.

	برخلاف اهل حدیث که روششان عدم تعمق در مسائل اعتقادی و أخذ به ظواهر نقلیات است، نویسنده معتقد است باید در مسائل اعتقادی تعمق و بحث شود و از طریق عقل، مبهمات عقائد رفع گردد. او اهل حدیث را که در اعتقادات راه توقف در پیش می‌گیرند، مذمت کرده و در این رساله می‌گوید: «هرکس که در مسائل اعتقادی توقف کند، مبتدع و ضال خواهد بود»<ref>ر.ک: همان</ref>.		برخلاف اهل حدیث که روششان عدم تعمق در مسائل اعتقادی و أخذ به ظواهر نقلیات است، نویسنده معتقد است باید در مسائل اعتقادی تعمق و بحث شود و از طریق عقل، مبهمات عقائد رفع گردد. او اهل حدیث را که در اعتقادات راه توقف در پیش می‌گیرند، مذمت کرده و در این رساله می‌گوید: «هرکس که در مسائل اعتقادی توقف کند، مبتدع و ضال خواهد بود»<ref>[http://alwahabiyah.com/fa/Article/View/128751/%D9%85%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D9%82%D8%A7%D8%A6%D8%AF ر.ک: همان]</ref>.

	اشعری در رساله حاضر، از قیاس برای اثبات عقائد خودش استفاده کرده و بارها به این مبنای خود، تصریح می‌کند و آن را در ردیف ادله نقلی و عقلی قرار می‌دهد<ref>ر.ک: همان</ref>.		اشعری در رساله حاضر، از قیاس برای اثبات عقائد خودش استفاده کرده و بارها به این مبنای خود، تصریح می‌کند و آن را در ردیف ادله نقلی و عقلی قرار می‌دهد<ref>[http://alwahabiyah.com/fa/Article/View/128751/%D9%85%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D9%82%D8%A7%D8%A6%D8%AF ر.ک: همان]</ref>.

	برخی معتقدند که رساله حاضر، روشن‌ترین‌ و مستندترین‌ نمونه‌ای است که‌ مى‌توان‌ برای‌ عقل‌گرایى‌ اشعری‌ ارائه‌ کرد. اشعری‌ در این‌ رساله‌ به‌ کسانى‌ که‌ تفکر و تعقل‌ را در الهیات‌ حرام‌ مى‌دانستند، سخت‌ تاخته‌ و استدلال‌های‌ گوناگونى‌ برای‌ باطل‌ ساختن‌ عقایدی‌ از این‌ دست‌ مطرح‌ کرده‌ است‌<ref>پاکتچی، احمد، ج8، ص736</ref>.		برخی معتقدند که رساله حاضر، روشن‌ترین‌ و مستندترین‌ نمونه‌ای است که‌ مى‌توان‌ برای‌ عقل‌گرایى‌ اشعری‌ ارائه‌ کرد. اشعری‌ در این‌ رساله‌ به‌ کسانى‌ که‌ تفکر و تعقل‌ را در الهیات‌ حرام‌ مى‌دانستند، سخت‌ تاخته‌ و استدلال‌های‌ گوناگونى‌ برای‌ باطل‌ ساختن‌ عقایدی‌ از این‌ دست‌ مطرح‌ کرده‌ است‌<ref>پاکتچی، احمد، ج8، ص736</ref>.
خط ۵۰:		خط ۵۰:
	# مقدمه و متن کتاب.		# مقدمه و متن کتاب.
	# پاکتچی، احمد، «دائرةالمعارف بزرگ اسلامی»، زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، تهران، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، چاپ اول، 1377.		# پاکتچی، احمد، «دائرةالمعارف بزرگ اسلامی»، زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، تهران، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، چاپ اول، 1377.
	# ~~سعادتی، قادر، «مبانی و منهج اشاعره در عقائد»، پایگاه تخصصی وهابیت‌پژوهی و جریان‌های سلفی، به آدرس:~~		# [http://alwahabiyah.com/fa/Article/View/128751/%D9%85%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D9%82%D8%A7%D8%A6%D8%AF سعادتی، قادر، «مبانی و منهج اشاعره در عقائد»، پایگاه تخصصی وهابیت‌پژوهی و جریان‌های سلفی]،
	http://alwahabiyah.com/fa/Article/View/128751/%D9%85%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D9%82%D8%A7%D8%A6%D8%AF