دیوان کمال خجندی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' می ب' به ' می‌ب'

2024-05-13T11:01:39Z

جایگزینی متن - ' می ب' به ' می‌ب'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۳۱
خط ۷۶:		خط ۷۶:
	#:از مطلع‌های زیبای غزلیات دو نمونه نقل می‌شود:{{شعر}}		#:از مطلع‌های زیبای غزلیات دو نمونه نقل می‌شود:{{شعر}}
	#:{{ب\|''مشنو که مرا به ز تو یار دگری هست''\|2=''مسموع نباشد که ز جان‌دوست تری هست''}}		#:{{ب\|''مشنو که مرا به ز تو یار دگری هست''\|2=''مسموع نباشد که ز جان‌دوست تری هست''}}
	#:{{ب\|''با یاد لبت ساقی چون ~~می به~~ قدح ریزد''\|2=''صد کُشته به یک جرعه از خاک برانگیزد''<ref>ر.ک: همان</ref>}}{{پایان شعر}}		#:{{ب\|''با یاد لبت ساقی چون می‌به قدح ریزد''\|2=''صد کُشته به یک جرعه از خاک برانگیزد''<ref>ر.ک: همان</ref>}}{{پایان شعر}}
	# طبیعت:		# طبیعت:
	#:یکی از مایه‌های زیبایی و جاذبه شعر [[خجندی، کمال‌الدین مسعود\|کمال]]، حضور طبیعت در شعر اوست. گل، به‌تنهایی، در غزلیات [[خجندی، کمال‌الدین مسعود\|کمال]] نقشی رنگین و دل‌انگیز دارد و حسن مطلع شمار بسیاری از غزل‌های او، مرهون حضور گل و ریحان و بوی خوش طبیعت است. در دیوان کمال، به غزل‌هایی برمی‌خوریم که گل‌ها و ریاحین مضمون ساز بیت بیت آن‌ها شده‌اند و از سخن شاعر، رایحه‌ای روح‌پرور به مشام می‌رسد؛ مثلاً غزلی به مطلع:{{شعر}}		#:یکی از مایه‌های زیبایی و جاذبه شعر [[خجندی، کمال‌الدین مسعود\|کمال]]، حضور طبیعت در شعر اوست. گل، به‌تنهایی، در غزلیات [[خجندی، کمال‌الدین مسعود\|کمال]] نقشی رنگین و دل‌انگیز دارد و حسن مطلع شمار بسیاری از غزل‌های او، مرهون حضور گل و ریحان و بوی خوش طبیعت است. در دیوان کمال، به غزل‌هایی برمی‌خوریم که گل‌ها و ریاحین مضمون ساز بیت بیت آن‌ها شده‌اند و از سخن شاعر، رایحه‌ای روح‌پرور به مشام می‌رسد؛ مثلاً غزلی به مطلع:{{شعر}}

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' می آ' به ' می‌آ'

2024-05-12T08:48:24Z

جایگزینی متن - ' می آ' به ' می‌آ'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۱۸
خط ۹۲:		خط ۹۲:

	#اخلاقی و تربیتی:{{شعر}}		#اخلاقی و تربیتی:{{شعر}}
	#:{{ب\|''بی لبت گر شد لبالب ساغر اشکم رواست''\|2=''اولین چیزی که رفت اندر سر ~~می آبروست~~''}}{{پایان شعر}}		#:{{ب\|''بی لبت گر شد لبالب ساغر اشکم رواست''\|2=''اولین چیزی که رفت اندر سر می‌آبروست''}}{{پایان شعر}}
	#انتقادی و اجتماعی:{{شعر}}		#انتقادی و اجتماعی:{{شعر}}
	#:{{ب\|''از سر کوی تو هرگز نشود دور کمال''\|2=''تا در مرگ ز دریوزه گدا بس نکند''}}{{پایان شعر}}		#:{{ب\|''از سر کوی تو هرگز نشود دور کمال''\|2=''تا در مرگ ز دریوزه گدا بس نکند''}}{{پایان شعر}}

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'فارسي ' به 'فارسی'

2022-07-05T06:39:39Z

جایگزینی متن - 'فارسي ' به 'فارسی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۹
خط ۸:		خط ۸:
	[[کرمی، احمد]] (مصحح)		[[کرمی، احمد]] (مصحح)

	\| زبان =~~فارسي~~		\| زبان =فارسی
	\| کد کنگره =‏‏PIR‎‏ ‎‏5597‎‏ ‎‏/‎‏ک‎‏8‎‏د‎‏9		\| کد کنگره =‏‏PIR‎‏ ‎‏5597‎‏ ‎‏/‎‏ک‎‏8‎‏د‎‏9
	\| موضوع =شعر ~~فارسي~~ - قرن 8ق.		\| موضوع =شعر فارسی- قرن 8ق.

	\| ناشر = ما		\| ناشر = ما
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	\| شابک =		\| شابک =
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =13318
	\| کتابخوان همراه نور =13318		\| کتابخوان همراه نور =13318
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - '== وابسته‌ها == ' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} '

2020-12-09T21:43:21Z

جایگزینی متن - '== وابسته‌ها == ' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۱۳
خط ۱۱۱:		خط ۱۱۱:
	#[[:noormags:48628\|معدن کن، معصومه، «ویژگی‌های ممتاز شعر کمال خجندی»، پایگاه مجلات تخصصی نور، مجله: نامه فرهنگستان، بهار 1376، شماره 9 ISC ‏(10 صفحه، از 55 تا 64)]].		#[[:noormags:48628\|معدن کن، معصومه، «ویژگی‌های ممتاز شعر کمال خجندی»، پایگاه مجلات تخصصی نور، مجله: نامه فرهنگستان، بهار 1376، شماره 9 ISC ‏(10 صفحه، از 55 تا 64)]].

	== وابسته‌ها ==		==وابسته‌ها==
			{{وابسته‌ها}}

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'رده: مهر(98)' به ''

2020-06-14T12:13:36Z

جایگزینی متن - 'رده: مهر(98)' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۴۳
خط ۱۲۲:		خط ۱۲۲:

	[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]]		[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]]


	~~[[رده: مهر(98)]]~~

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'رده:آپلود مهر(98)' به ''

2020-06-14T12:04:49Z

جایگزینی متن - 'رده:آپلود مهر(98)' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۳۴
خط ۱۲۳:		خط ۱۲۳:
	[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]]		[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]]

	~~[[رده:آپلود مهر(98)]]~~
	[[رده: مهر(98)]]		[[رده: مهر(98)]]

A-esmaili@noornet.net: جایگزینی متن - '' به ''

2019-11-07T09:01:22Z

جایگزینی متن - '<references />' به '<references/>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۳۱
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =
			\| کتابخوان همراه نور =13318
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
	\| پس از =		\| پس از =
خط ۱۰۴:		خط ۱۰۵:

	==پانویس ==		==پانویس ==
	<references />		<references/>

	==منابع مقاله==		==منابع مقاله==

Hbaghizadeh@noornet.net: /* منابع مقاله */

2019-10-05T09:08:49Z

منابع مقاله

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۳۸
خط ۱۰۸:		خط ۱۰۸:
	==منابع مقاله==		==منابع مقاله==
	# مقدمه و متن کتاب.		# مقدمه و متن کتاب.
	# معدن کن، معصومه، «ویژگی‌های ممتاز شعر کمال خجندی»، پایگاه مجلات تخصصی نور، مجله: نامه فرهنگستان، بهار 1376، شماره 9 ISC ‏(10 صفحه، از 55 تا 64)~~، به آدرس:~~		#[[:noormags:48628\|معدن کن، معصومه، «ویژگی‌های ممتاز شعر کمال خجندی»، پایگاه مجلات تخصصی نور، مجله: نامه فرهنگستان، بهار 1376، شماره 9 ISC ‏(10 صفحه، از 55 تا 64)]].
	~~www.noormags~~.~~ir/view/fa/articlepage/48628/~~



	== وابسته‌ها ==		== وابسته‌ها ==

Hbaghizadeh@noornet.net: /* گزارش محتوا */

2019-10-05T09:07:33Z

گزارش محتوا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۳۷
خط ۹۷:		خط ۹۷:
	#:{{ب\|''کجا درست کنند اهل زهد تخته عشق''\|2=''که مشکل است به میمون دروگری آموخت''}}{{پایان شعر}}		#:{{ب\|''کجا درست کنند اهل زهد تخته عشق''\|2=''که مشکل است به میمون دروگری آموخت''}}{{پایان شعر}}
	#تخیلی و احساسی:{{شعر}}		#تخیلی و احساسی:{{شعر}}
	#:{{ب\|''عاشق دیدار را دیدار آرد در خروش''\|2=''عندلیب از شوق گل فریاد و زاری می‌کند''}}<ref>ر.ک: همان، ص59- 60</ref>}}{{پایان شعر}}		#:{{ب\|''عاشق دیدار را دیدار آرد در خروش''\|2=''عندلیب از شوق گل فریاد و زاری می‌کند''<ref>ر.ک: همان، ص59- 60</ref>}}{{پایان شعر}}
	#:انعکاس معلومات و احوال اجتماعی و نیز باورهای مردمی و شباهت با شعر حافظ در اموری همچون: ریاستیزی، اشتراک در وزن و قافیه، ترکیبات و اصطلاحات و تعبیرات مشترک، از دیگر ویژگی‌های شعر [[خجندی، کمال‌الدین مسعود\|کمال خجندی]] است<ref>ر.ک: همان، ص60- 64</ref>.		#:انعکاس معلومات و احوال اجتماعی و نیز باورهای مردمی و شباهت با شعر حافظ در اموری همچون: ریاستیزی، اشتراک در وزن و قافیه، ترکیبات و اصطلاحات و تعبیرات مشترک، از دیگر ویژگی‌های شعر [[خجندی، کمال‌الدین مسعود\|کمال خجندی]] است<ref>ر.ک: همان، ص60- 64</ref>.

Hbaghizadeh@noornet.net: /* گزارش محتوا */

2019-10-05T09:06:20Z

گزارش محتوا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۳۶
خط ۸۹:		خط ۸۹:
	# مثل و تمثیل:		# مثل و تمثیل:
	#:تمثیل یکی از ویژگی‌های اساسی سبک هندی است. شاعران این مکتب، عموماً از این سنت برای توجیه، تعلیل، تأکید یا ایضاح بهره می‌جستند؛ اما پایه‌های تمثیل پیش از آن در شیوه شاعران آذربایجان و سبک عراقی گذاشته شده بود و بزرگانی چون انوری، خاقانی، نظامی، سعدی و دیگران از آن، برای بیان معانی، استفاده کرده‌اند؛ اما استفاده [[خجندی، کمال‌الدین مسعود\|کمال خجندی]] از این شیوه، کیفیتی خاص دارد: منبع اصلی تمثیلات [[خجندی، کمال‌الدین مسعود\|کمال]]، مشاهدات و تجربیات او در زندگی اجتماعی، اعتقادات مردم و همچنین تخیل و احساس شاعرانه او و گاه تاریخ و روایت و افسانه است. [[خجندی، کمال‌الدین مسعود\|کمال]]، بیشتر، در مایه‌ها و مضامین عاشقانه تمثیل به کار می‌برد. جالب‌تر آنکه، در تأیید و توجیه و تعلیل مفاهیم غنائی، از تمثیل‌های اخلاقی و تربیتی و اجتماعی بهره می‌جوید. لطف این تمثیل‌ها، چون با تشبیهات زیبا و مضمر درمی‌آمیزد، دوچندان می‌شود. لزوم پرهیز بیمار از پرخوری، کم‌بها بودن زیره در کرمان و مشک در ختن، گستاخی مردم نادان، بشمار درنیامدن برگ درخت، ره گم نکردن قافله در شب مهتابی، مشکل آموختن دروگری به میمون (اشاره به حکایت کلیله)، بی‌تابی درخت گل در سرما و نرفتن سیاهی با شستشو از چهره زنگی، از جمله عناصرِ مضمون ساز در تمثیل‌های [[خجندی، کمال‌الدین مسعود\|کمال]] است. تمثیلات اشعار [[خجندی، کمال‌الدین مسعود\|کمال]] را می‌توان به تربیتی و اخلاقی، انتقادی و اجتماعی، تجربی و حسی، تخیلی و احساسی تقسیم کرد که به نقل نمونه‌ای از هر نوع اکتفا می‌کنم:		#:تمثیل یکی از ویژگی‌های اساسی سبک هندی است. شاعران این مکتب، عموماً از این سنت برای توجیه، تعلیل، تأکید یا ایضاح بهره می‌جستند؛ اما پایه‌های تمثیل پیش از آن در شیوه شاعران آذربایجان و سبک عراقی گذاشته شده بود و بزرگانی چون انوری، خاقانی، نظامی، سعدی و دیگران از آن، برای بیان معانی، استفاده کرده‌اند؛ اما استفاده [[خجندی، کمال‌الدین مسعود\|کمال خجندی]] از این شیوه، کیفیتی خاص دارد: منبع اصلی تمثیلات [[خجندی، کمال‌الدین مسعود\|کمال]]، مشاهدات و تجربیات او در زندگی اجتماعی، اعتقادات مردم و همچنین تخیل و احساس شاعرانه او و گاه تاریخ و روایت و افسانه است. [[خجندی، کمال‌الدین مسعود\|کمال]]، بیشتر، در مایه‌ها و مضامین عاشقانه تمثیل به کار می‌برد. جالب‌تر آنکه، در تأیید و توجیه و تعلیل مفاهیم غنائی، از تمثیل‌های اخلاقی و تربیتی و اجتماعی بهره می‌جوید. لطف این تمثیل‌ها، چون با تشبیهات زیبا و مضمر درمی‌آمیزد، دوچندان می‌شود. لزوم پرهیز بیمار از پرخوری، کم‌بها بودن زیره در کرمان و مشک در ختن، گستاخی مردم نادان، بشمار درنیامدن برگ درخت، ره گم نکردن قافله در شب مهتابی، مشکل آموختن دروگری به میمون (اشاره به حکایت کلیله)، بی‌تابی درخت گل در سرما و نرفتن سیاهی با شستشو از چهره زنگی، از جمله عناصرِ مضمون ساز در تمثیل‌های [[خجندی، کمال‌الدین مسعود\|کمال]] است. تمثیلات اشعار [[خجندی، کمال‌الدین مسعود\|کمال]] را می‌توان به تربیتی و اخلاقی، انتقادی و اجتماعی، تجربی و حسی، تخیلی و احساسی تقسیم کرد که به نقل نمونه‌ای از هر نوع اکتفا می‌کنم:
	#:#اخلاقی و تربیتی:{{شعر}}
			#اخلاقی و تربیتی:{{شعر}}
	#:{{ب\|''بی لبت گر شد لبالب ساغر اشکم رواست''\|2=''اولین چیزی که رفت اندر سر می آبروست''}}{{پایان شعر}}		#:{{ب\|''بی لبت گر شد لبالب ساغر اشکم رواست''\|2=''اولین چیزی که رفت اندر سر می آبروست''}}{{پایان شعر}}
	#:#انتقادی و اجتماعی:{{شعر}}		#انتقادی و اجتماعی:{{شعر}}
	#:{{ب\|''از سر کوی تو هرگز نشود دور کمال''\|2=''تا در مرگ ز دریوزه گدا بس نکند''}}{{پایان شعر}}		#:{{ب\|''از سر کوی تو هرگز نشود دور کمال''\|2=''تا در مرگ ز دریوزه گدا بس نکند''}}{{پایان شعر}}
	#:#تجربی و حسی:{{شعر}}		#تجربی و حسی:{{شعر}}
	#:{{ب\|''کجا درست کنند اهل زهد تخته عشق''\|2=''که مشکل است به میمون دروگری آموخت''}}{{پایان شعر}}		#:{{ب\|''کجا درست کنند اهل زهد تخته عشق''\|2=''که مشکل است به میمون دروگری آموخت''}}{{پایان شعر}}
	#:#تخیلی و احساسی:		#تخیلی و احساسی:{{شعر}}
	#:{{ب\|''عاشق دیدار را دیدار آرد در خروش''\|2=''عندلیب از شوق گل فریاد و زاری می‌کند''}}<ref>ر.ک: همان، ص59- 60</ref>}}{{پایان شعر}}		#:{{ب\|''عاشق دیدار را دیدار آرد در خروش''\|2=''عندلیب از شوق گل فریاد و زاری می‌کند''}}<ref>ر.ک: همان، ص59- 60</ref>}}{{پایان شعر}}
	#:انعکاس معلومات و احوال اجتماعی و نیز باورهای مردمی و شباهت با شعر حافظ در اموری همچون: ریاستیزی، اشتراک در وزن و قافیه، ترکیبات و اصطلاحات و تعبیرات مشترک، از دیگر ویژگی‌های شعر [[خجندی، کمال‌الدین مسعود\|کمال خجندی]] است<ref>ر.ک: همان، ص60- 64</ref>.		#:انعکاس معلومات و احوال اجتماعی و نیز باورهای مردمی و شباهت با شعر حافظ در اموری همچون: ریاستیزی، اشتراک در وزن و قافیه، ترکیبات و اصطلاحات و تعبیرات مشترک، از دیگر ویژگی‌های شعر [[خجندی، کمال‌الدین مسعود\|کمال خجندی]] است<ref>ر.ک: همان، ص60- 64</ref>.