دیوان کامل جهان ملک خاتون - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' ،' به '،'

2023-01-25T15:50:17Z

جایگزینی متن - ' ،' به '،'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۲۰
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	اشعار جهان بالغ بر ١٥٩٣٧ بیت و ١٤١٣ غزل با احتساب غزل‌های تکراری است. دیوان او مشتمل است بر یک دیباچه (به نثر و لابه لای آن چند بیتی از اشعار خود و دیگر شاعران) و مدح سلطان احمد بهادر ایلکانی، ١٤ هزار غزل، ترجیع‌بندی مسبع در طلب وصل معشوق، مرثیه فرزند دلبندش، سلطان بخت دارای ١١٧ بیت، مقدار کمی مثنوی، مقطعات با ٤٨ بیت و فرجامین سخن او تعداد ٣٥٧ رباعی است. او از معدود شاعران زن ایرانی است که به سرودن غزل اهتمام ورزیده است<ref>کردافشاری، راویه؛ خاتمی، احمد، ص190- 191</ref>.		اشعار جهان بالغ بر ١٥٩٣٧ بیت و ١٤١٣ غزل با احتساب غزل‌های تکراری است. دیوان او مشتمل است بر یک دیباچه (به نثر و لابه لای آن چند بیتی از اشعار خود و دیگر شاعران) و مدح سلطان احمد بهادر ایلکانی، ١٤ هزار غزل، ترجیع‌بندی مسبع در طلب وصل معشوق، مرثیه فرزند دلبندش، سلطان بخت دارای ١١٧ بیت، مقدار کمی مثنوی، مقطعات با ٤٨ بیت و فرجامین سخن او تعداد ٣٥٧ رباعی است. او از معدود شاعران زن ایرانی است که به سرودن غزل اهتمام ورزیده است<ref>کردافشاری، راویه؛ خاتمی، احمد، ص190- 191</ref>.

	استعداد ادبی او از آبشخور اشعار شاعرانی چون [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]]، [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] ، [[خواجو‌]]، [[سلمان ساوجی، سلمان بن محمد\|سلمان ساوجی]] و حتی پیش از آنها [[منوچهری، احمد بن قوص\|منوچهری دامغانی‌]]، [[نظامی گنجوی\|نظامی]] و [[انوری، محمد بن محمد\|انوری]]، سرشار گردیده و به‌عنوان شاعر غزل‌سرای زن درخشیده است. اشعار جهان بسیار سلیس و روان و قابل فهم برای همگان است؛ از این جهت غزلیات او را می‌توان متأثر از اشعار سعدی دانست. در دیوان او شمار تعداد غزل‌هایی که به استقبال غزلیات سعدی سروده شده، چشمگیر است و از منظر زبانی، اشعار او مدیون زبان فصیح، سهل و ممتنع سعدی ~~است ،~~ اما بی‌تردید‌، زبان وی فاقد فصاحت و بلاغتی است که در سخن سعدی شاهد آن هستیم. به‌هرروی او در نمونه‌های هم‌جنس خود تا اندازه‌ای هم از نظر کمیت و هم کیفیت اشعار، بی‌نظیر است<ref>همان، ص191</ref>.		استعداد ادبی او از آبشخور اشعار شاعرانی چون [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]]، [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]]، [[خواجو‌]]، [[سلمان ساوجی، سلمان بن محمد\|سلمان ساوجی]] و حتی پیش از آنها [[منوچهری، احمد بن قوص\|منوچهری دامغانی‌]]، [[نظامی گنجوی\|نظامی]] و [[انوری، محمد بن محمد\|انوری]]، سرشار گردیده و به‌عنوان شاعر غزل‌سرای زن درخشیده است. اشعار جهان بسیار سلیس و روان و قابل فهم برای همگان است؛ از این جهت غزلیات او را می‌توان متأثر از اشعار سعدی دانست. در دیوان او شمار تعداد غزل‌هایی که به استقبال غزلیات سعدی سروده شده، چشمگیر است و از منظر زبانی، اشعار او مدیون زبان فصیح، سهل و ممتنع سعدی است، اما بی‌تردید‌، زبان وی فاقد فصاحت و بلاغتی است که در سخن سعدی شاهد آن هستیم. به‌هرروی او در نمونه‌های هم‌جنس خود تا اندازه‌ای هم از نظر کمیت و هم کیفیت اشعار، بی‌نظیر است<ref>همان، ص191</ref>.

	شعر او از نظر‌ زبانی‌ ساده و به‌دور از‌ تصنع‌ و تکلف و در نهایت سادگی و روانی، برآمده از روح آرام و مردانه بانویی شاهزاده و کاخ‌نشین است. شاعر گونه‌های مختلف اشعار خود را که متأثر از حوادث سخت و خشن روزگار است‌، صیقل‌‌داده و تراشیده، می‌سراید. گویی درشتی شعر را سخته و پخته و سنجیده به جهانیان عرضه می‌دارد<ref>همان</ref>.		شعر او از نظر‌ زبانی‌ ساده و به‌دور از‌ تصنع‌ و تکلف و در نهایت سادگی و روانی، برآمده از روح آرام و مردانه بانویی شاهزاده و کاخ‌نشین است. شاعر گونه‌های مختلف اشعار خود را که متأثر از حوادث سخت و خشن روزگار است‌، صیقل‌‌داده و تراشیده، می‌سراید. گویی درشتی شعر را سخته و پخته و سنجیده به جهانیان عرضه می‌دارد<ref>همان</ref>.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'فارسي ' به 'فارسی'

2022-07-05T06:43:12Z

جایگزینی متن - 'فارسي ' به 'فارسی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۳
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\| زبان = فارسی		\| زبان = فارسی
	\| کد کنگره =‏‎‏/‎‏د‎‏9‎‏ / 5418 PIR		\| کد کنگره =‏‎‏/‎‏د‎‏9‎‏ / 5418 PIR
	\| موضوع = شعر ~~فارسي~~ - قرن 8ق.		\| موضوع = شعر فارسی- قرن 8ق.
	\|ناشر		\|ناشر
	\| ناشر = زوار		\| ناشر = زوار
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	\| شابک =		\| شابک =
	\| تعداد جلد = 1		\| تعداد جلد = 1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =29067
	\| کتابخوان همراه نور =		\| کتابخوان همراه نور =
	\| کد پدیدآور =18787		\| کد پدیدآور =18787

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۷ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۶

2022-06-07T09:46:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۶
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	}}		}}

	'''دیوان کامل جهان ملک خاتون،''' مجموعه اشعار [[جهان ملک خاتون\|جهان ملک خاتون‌]] (زنده در 786ق)، بانوی شاعر نامور نیمه دوم قرن هشتم است که به کوشش پ[[~~وراندخت~~ کاشانی‌راد]] و [[کامل احمدنژاد]]، منتشر شده است.		'''دیوان کامل جهان ملک خاتون،''' مجموعه اشعار [[جهان ملک خاتون\|جهان ملک خاتون‌]] (زنده در 786ق)، بانوی شاعر نامور نیمه دوم قرن هشتم است که به کوشش [[پوراندخت کاشانی‌راد]] و [[کامل احمدنژاد]]، منتشر شده است.

	اشعار جهان بالغ بر ١٥٩٣٧ بیت و ١٤١٣ غزل با احتساب غزل‌های تکراری است. دیوان او مشتمل است بر یک دیباچه (به نثر و لابه لای آن چند بیتی از اشعار خود و دیگر شاعران) و مدح سلطان احمد بهادر ایلکانی، ١٤ هزار غزل، ترجیع‌بندی مسبع در طلب وصل معشوق، مرثیه فرزند دلبندش، سلطان بخت دارای ١١٧ بیت، مقدار کمی مثنوی، مقطعات با ٤٨ بیت و فرجامین سخن او تعداد ٣٥٧ رباعی است. او از معدود شاعران زن ایرانی است که به سرودن غزل اهتمام ورزیده است<ref>کردافشاری، راویه؛ خاتمی، احمد، ص190- 191</ref>.		اشعار جهان بالغ بر ١٥٩٣٧ بیت و ١٤١٣ غزل با احتساب غزل‌های تکراری است. دیوان او مشتمل است بر یک دیباچه (به نثر و لابه لای آن چند بیتی از اشعار خود و دیگر شاعران) و مدح سلطان احمد بهادر ایلکانی، ١٤ هزار غزل، ترجیع‌بندی مسبع در طلب وصل معشوق، مرثیه فرزند دلبندش، سلطان بخت دارای ١١٧ بیت، مقدار کمی مثنوی، مقطعات با ٤٨ بیت و فرجامین سخن او تعداد ٣٥٧ رباعی است. او از معدود شاعران زن ایرانی است که به سرودن غزل اهتمام ورزیده است<ref>کردافشاری، راویه؛ خاتمی، احمد، ص190- 191</ref>.

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۷ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۵

2022-06-07T09:45:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۵
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	اشعار جهان بالغ بر ١٥٩٣٧ بیت و ١٤١٣ غزل با احتساب غزل‌های تکراری است. دیوان او مشتمل است بر یک دیباچه (به نثر و لابه لای آن چند بیتی از اشعار خود و دیگر شاعران) و مدح سلطان احمد بهادر ایلکانی، ١٤ هزار غزل، ترجیع‌بندی مسبع در طلب وصل معشوق، مرثیه فرزند دلبندش، سلطان بخت دارای ١١٧ بیت، مقدار کمی مثنوی، مقطعات با ٤٨ بیت و فرجامین سخن او تعداد ٣٥٧ رباعی است. او از معدود شاعران زن ایرانی است که به سرودن غزل اهتمام ورزیده است<ref>کردافشاری، راویه؛ خاتمی، احمد، ص190- 191</ref>.		اشعار جهان بالغ بر ١٥٩٣٧ بیت و ١٤١٣ غزل با احتساب غزل‌های تکراری است. دیوان او مشتمل است بر یک دیباچه (به نثر و لابه لای آن چند بیتی از اشعار خود و دیگر شاعران) و مدح سلطان احمد بهادر ایلکانی، ١٤ هزار غزل، ترجیع‌بندی مسبع در طلب وصل معشوق، مرثیه فرزند دلبندش، سلطان بخت دارای ١١٧ بیت، مقدار کمی مثنوی، مقطعات با ٤٨ بیت و فرجامین سخن او تعداد ٣٥٧ رباعی است. او از معدود شاعران زن ایرانی است که به سرودن غزل اهتمام ورزیده است<ref>کردافشاری، راویه؛ خاتمی، احمد، ص190- 191</ref>.

	استعداد ادبی او از آبشخور اشعار شاعرانی چون [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]]، [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] ، [[خواجو‌]]، [[سلمان ساوجی، سلمان بن محمد\|سلمان ساوجی]] و حتی پیش از آنها [[منوچهری دامغانی‌]]، [[نظامی گنجوی\|نظامی]] و [[انوری، محمد بن محمد\|انوری]]، سرشار گردیده و به‌عنوان شاعر غزل‌سرای زن درخشیده است. اشعار جهان بسیار سلیس و روان و قابل فهم برای همگان است؛ از این جهت غزلیات او را می‌توان متأثر از اشعار سعدی دانست. در دیوان او شمار تعداد غزل‌هایی که به استقبال غزلیات سعدی سروده شده، چشمگیر است و از منظر زبانی، اشعار او مدیون زبان فصیح، سهل و ممتنع سعدی است ، اما بی‌تردید‌، زبان وی فاقد فصاحت و بلاغتی است که در سخن سعدی شاهد آن هستیم. به‌هرروی او در نمونه‌های هم‌جنس خود تا اندازه‌ای هم از نظر کمیت و هم کیفیت اشعار، بی‌نظیر است<ref>همان، ص191</ref>.		استعداد ادبی او از آبشخور اشعار شاعرانی چون [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]]، [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] ، [[خواجو‌]]، [[سلمان ساوجی، سلمان بن محمد\|سلمان ساوجی]] و حتی پیش از آنها [[منوچهری، احمد بن قوص\|منوچهری دامغانی‌]]، [[نظامی گنجوی\|نظامی]] و [[انوری، محمد بن محمد\|انوری]]، سرشار گردیده و به‌عنوان شاعر غزل‌سرای زن درخشیده است. اشعار جهان بسیار سلیس و روان و قابل فهم برای همگان است؛ از این جهت غزلیات او را می‌توان متأثر از اشعار سعدی دانست. در دیوان او شمار تعداد غزل‌هایی که به استقبال غزلیات سعدی سروده شده، چشمگیر است و از منظر زبانی، اشعار او مدیون زبان فصیح، سهل و ممتنع سعدی است ، اما بی‌تردید‌، زبان وی فاقد فصاحت و بلاغتی است که در سخن سعدی شاهد آن هستیم. به‌هرروی او در نمونه‌های هم‌جنس خود تا اندازه‌ای هم از نظر کمیت و هم کیفیت اشعار، بی‌نظیر است<ref>همان، ص191</ref>.

	شعر او از نظر‌ زبانی‌ ساده و به‌دور از‌ تصنع‌ و تکلف و در نهایت سادگی و روانی، برآمده از روح آرام و مردانه بانویی شاهزاده و کاخ‌نشین است. شاعر گونه‌های مختلف اشعار خود را که متأثر از حوادث سخت و خشن روزگار است‌، صیقل‌‌داده و تراشیده، می‌سراید. گویی درشتی شعر را سخته و پخته و سنجیده به جهانیان عرضه می‌دارد<ref>همان</ref>.		شعر او از نظر‌ زبانی‌ ساده و به‌دور از‌ تصنع‌ و تکلف و در نهایت سادگی و روانی، برآمده از روح آرام و مردانه بانویی شاهزاده و کاخ‌نشین است. شاعر گونه‌های مختلف اشعار خود را که متأثر از حوادث سخت و خشن روزگار است‌، صیقل‌‌داده و تراشیده، می‌سراید. گویی درشتی شعر را سخته و پخته و سنجیده به جهانیان عرضه می‌دارد<ref>همان</ref>.

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۷ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۴

2022-06-07T09:44:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۴
خط ۵۰:		خط ۵۰:

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]

			[[رده:زبان‌شناسی، علم زبان]]

			[[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]]

			[[رده:زبان و ادبیات فارسی]]

			[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]]
	[[رده:مقالات اردیبهشت 01 مکرمی]]		[[رده:مقالات اردیبهشت 01 مکرمی]]
	[[رده:مقالات بازبینی شده خرداد 01]]		[[رده:مقالات بازبینی شده خرداد 01]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 خرداد1401]]

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۷ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۹

2022-06-07T09:39:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۰۹
خط ۶:		خط ۶:
	\| پدیدآوران =		\| پدیدآوران =
	[[جهان ملک خاتون]] (نویسنده)		[[جهان ملک خاتون]] (نویسنده)

	[[کاشانی‌راد، پوراندخت]] (به کوشش)		[[کاشانی‌راد، پوراندخت]] (به کوشش)

	[[احمدنژاد، کامل]] (به کوشش)		[[احمدنژاد، کامل]] (به کوشش)
	\|زبان		\|زبان

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'شـ' به 'ش'

2022-06-07T05:53:17Z

جایگزینی متن - 'شـ' به 'ش'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۳
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	استعداد ادبی او از آبشخور اشعار شاعرانی چون [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]]، [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] ، [[خواجو‌]]، [[سلمان ساوجی، سلمان بن محمد\|سلمان ساوجی]] و حتی پیش از آنها [[منوچهری دامغانی‌]]، [[نظامی گنجوی\|نظامی]] و [[انوری، محمد بن محمد\|انوری]]، سرشار گردیده و به‌عنوان شاعر غزل‌سرای زن درخشیده است. اشعار جهان بسیار سلیس و روان و قابل فهم برای همگان است؛ از این جهت غزلیات او را می‌توان متأثر از اشعار سعدی دانست. در دیوان او شمار تعداد غزل‌هایی که به استقبال غزلیات سعدی سروده شده، چشمگیر است و از منظر زبانی، اشعار او مدیون زبان فصیح، سهل و ممتنع سعدی است ، اما بی‌تردید‌، زبان وی فاقد فصاحت و بلاغتی است که در سخن سعدی شاهد آن هستیم. به‌هرروی او در نمونه‌های هم‌جنس خود تا اندازه‌ای هم از نظر کمیت و هم کیفیت اشعار، بی‌نظیر است<ref>همان، ص191</ref>.		استعداد ادبی او از آبشخور اشعار شاعرانی چون [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]]، [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] ، [[خواجو‌]]، [[سلمان ساوجی، سلمان بن محمد\|سلمان ساوجی]] و حتی پیش از آنها [[منوچهری دامغانی‌]]، [[نظامی گنجوی\|نظامی]] و [[انوری، محمد بن محمد\|انوری]]، سرشار گردیده و به‌عنوان شاعر غزل‌سرای زن درخشیده است. اشعار جهان بسیار سلیس و روان و قابل فهم برای همگان است؛ از این جهت غزلیات او را می‌توان متأثر از اشعار سعدی دانست. در دیوان او شمار تعداد غزل‌هایی که به استقبال غزلیات سعدی سروده شده، چشمگیر است و از منظر زبانی، اشعار او مدیون زبان فصیح، سهل و ممتنع سعدی است ، اما بی‌تردید‌، زبان وی فاقد فصاحت و بلاغتی است که در سخن سعدی شاهد آن هستیم. به‌هرروی او در نمونه‌های هم‌جنس خود تا اندازه‌ای هم از نظر کمیت و هم کیفیت اشعار، بی‌نظیر است<ref>همان، ص191</ref>.

	شعر او از نظر‌ زبانی‌ ساده و به‌دور از‌ تصنع‌ و تکلف و در نهایت سادگی و روانی، برآمده از روح آرام و مردانه بانویی شاهزاده و کاخ‌نشین است. شاعر گونه‌های مختلف اشعار خود را که متأثر از حوادث سخت و ~~خشـن~~ روزگار است‌، صیقل‌‌داده و تراشیده، می‌سراید. گویی درشتی شعر را سخته و پخته و سنجیده به جهانیان عرضه می‌دارد<ref>همان</ref>.		شعر او از نظر‌ زبانی‌ ساده و به‌دور از‌ تصنع‌ و تکلف و در نهایت سادگی و روانی، برآمده از روح آرام و مردانه بانویی شاهزاده و کاخ‌نشین است. شاعر گونه‌های مختلف اشعار خود را که متأثر از حوادث سخت و خشن روزگار است‌، صیقل‌‌داده و تراشیده، می‌سراید. گویی درشتی شعر را سخته و پخته و سنجیده به جهانیان عرضه می‌دارد<ref>همان</ref>.

	==پانویس ==		==پانویس ==

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'گـ' به 'گ'

2022-06-07T05:52:38Z

جایگزینی متن - 'گـ' به 'گ'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۲
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	استعداد ادبی او از آبشخور اشعار شاعرانی چون [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]]، [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] ، [[خواجو‌]]، [[سلمان ساوجی، سلمان بن محمد\|سلمان ساوجی]] و حتی پیش از آنها [[منوچهری دامغانی‌]]، [[نظامی گنجوی\|نظامی]] و [[انوری، محمد بن محمد\|انوری]]، سرشار گردیده و به‌عنوان شاعر غزل‌سرای زن درخشیده است. اشعار جهان بسیار سلیس و روان و قابل فهم برای همگان است؛ از این جهت غزلیات او را می‌توان متأثر از اشعار سعدی دانست. در دیوان او شمار تعداد غزل‌هایی که به استقبال غزلیات سعدی سروده شده، چشمگیر است و از منظر زبانی، اشعار او مدیون زبان فصیح، سهل و ممتنع سعدی است ، اما بی‌تردید‌، زبان وی فاقد فصاحت و بلاغتی است که در سخن سعدی شاهد آن هستیم. به‌هرروی او در نمونه‌های هم‌جنس خود تا اندازه‌ای هم از نظر کمیت و هم کیفیت اشعار، بی‌نظیر است<ref>همان، ص191</ref>.		استعداد ادبی او از آبشخور اشعار شاعرانی چون [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]]، [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] ، [[خواجو‌]]، [[سلمان ساوجی، سلمان بن محمد\|سلمان ساوجی]] و حتی پیش از آنها [[منوچهری دامغانی‌]]، [[نظامی گنجوی\|نظامی]] و [[انوری، محمد بن محمد\|انوری]]، سرشار گردیده و به‌عنوان شاعر غزل‌سرای زن درخشیده است. اشعار جهان بسیار سلیس و روان و قابل فهم برای همگان است؛ از این جهت غزلیات او را می‌توان متأثر از اشعار سعدی دانست. در دیوان او شمار تعداد غزل‌هایی که به استقبال غزلیات سعدی سروده شده، چشمگیر است و از منظر زبانی، اشعار او مدیون زبان فصیح، سهل و ممتنع سعدی است ، اما بی‌تردید‌، زبان وی فاقد فصاحت و بلاغتی است که در سخن سعدی شاهد آن هستیم. به‌هرروی او در نمونه‌های هم‌جنس خود تا اندازه‌ای هم از نظر کمیت و هم کیفیت اشعار، بی‌نظیر است<ref>همان، ص191</ref>.

	شعر او از نظر‌ زبانی‌ ساده و به‌دور از‌ تصنع‌ و تکلف و در نهایت سادگی و روانی، برآمده از روح آرام و مردانه بانویی شاهزاده و کاخ‌نشین است. شاعر ~~گـونه‌های~~ مختلف اشعار خود را که متأثر از حوادث سخت و خشـن روزگار است‌، صیقل‌‌داده و تراشیده، می‌سراید. گویی درشتی شعر را سخته و پخته و سنجیده به جهانیان عرضه می‌دارد<ref>همان</ref>.		شعر او از نظر‌ زبانی‌ ساده و به‌دور از‌ تصنع‌ و تکلف و در نهایت سادگی و روانی، برآمده از روح آرام و مردانه بانویی شاهزاده و کاخ‌نشین است. شاعر گونه‌های مختلف اشعار خود را که متأثر از حوادث سخت و خشـن روزگار است‌، صیقل‌‌داده و تراشیده، می‌سراید. گویی درشتی شعر را سخته و پخته و سنجیده به جهانیان عرضه می‌دارد<ref>همان</ref>.

	==پانویس ==		==پانویس ==

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'صـ' به 'ص'

2022-06-07T05:52:00Z

جایگزینی متن - 'صـ' به 'ص'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۲
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	استعداد ادبی او از آبشخور اشعار شاعرانی چون [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]]، [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] ، [[خواجو‌]]، [[سلمان ساوجی، سلمان بن محمد\|سلمان ساوجی]] و حتی پیش از آنها [[منوچهری دامغانی‌]]، [[نظامی گنجوی\|نظامی]] و [[انوری، محمد بن محمد\|انوری]]، سرشار گردیده و به‌عنوان شاعر غزل‌سرای زن درخشیده است. اشعار جهان بسیار سلیس و روان و قابل فهم برای همگان است؛ از این جهت غزلیات او را می‌توان متأثر از اشعار سعدی دانست. در دیوان او شمار تعداد غزل‌هایی که به استقبال غزلیات سعدی سروده شده، چشمگیر است و از منظر زبانی، اشعار او مدیون زبان فصیح، سهل و ممتنع سعدی است ، اما بی‌تردید‌، زبان وی فاقد فصاحت و بلاغتی است که در سخن سعدی شاهد آن هستیم. به‌هرروی او در نمونه‌های هم‌جنس خود تا اندازه‌ای هم از نظر کمیت و هم کیفیت اشعار، بی‌نظیر است<ref>همان، ص191</ref>.		استعداد ادبی او از آبشخور اشعار شاعرانی چون [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]]، [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] ، [[خواجو‌]]، [[سلمان ساوجی، سلمان بن محمد\|سلمان ساوجی]] و حتی پیش از آنها [[منوچهری دامغانی‌]]، [[نظامی گنجوی\|نظامی]] و [[انوری، محمد بن محمد\|انوری]]، سرشار گردیده و به‌عنوان شاعر غزل‌سرای زن درخشیده است. اشعار جهان بسیار سلیس و روان و قابل فهم برای همگان است؛ از این جهت غزلیات او را می‌توان متأثر از اشعار سعدی دانست. در دیوان او شمار تعداد غزل‌هایی که به استقبال غزلیات سعدی سروده شده، چشمگیر است و از منظر زبانی، اشعار او مدیون زبان فصیح، سهل و ممتنع سعدی است ، اما بی‌تردید‌، زبان وی فاقد فصاحت و بلاغتی است که در سخن سعدی شاهد آن هستیم. به‌هرروی او در نمونه‌های هم‌جنس خود تا اندازه‌ای هم از نظر کمیت و هم کیفیت اشعار، بی‌نظیر است<ref>همان، ص191</ref>.

	شعر او از نظر‌ زبانی‌ ساده و به‌دور از‌ تصنع‌ و تکلف و در نهایت سادگی و روانی، برآمده از روح آرام و مردانه بانویی شاهزاده و کاخ‌نشین است. شاعر گـونه‌های مختلف اشعار خود را که متأثر از حوادث سخت و خشـن روزگار است‌، ~~صـیقل‌‌داده~~ و تراشیده، می‌سراید. گویی درشتی شعر را سخته و پخته و سنجیده به جهانیان عرضه می‌دارد<ref>همان</ref>.		شعر او از نظر‌ زبانی‌ ساده و به‌دور از‌ تصنع‌ و تکلف و در نهایت سادگی و روانی، برآمده از روح آرام و مردانه بانویی شاهزاده و کاخ‌نشین است. شاعر گـونه‌های مختلف اشعار خود را که متأثر از حوادث سخت و خشـن روزگار است‌، صیقل‌‌داده و تراشیده، می‌سراید. گویی درشتی شعر را سخته و پخته و سنجیده به جهانیان عرضه می‌دارد<ref>همان</ref>.

	==پانویس ==		==پانویس ==

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'سـ' به 'س'

2022-06-07T05:51:18Z

جایگزینی متن - 'سـ' به 'س'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۱
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	استعداد ادبی او از آبشخور اشعار شاعرانی چون [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]]، [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] ، [[خواجو‌]]، [[سلمان ساوجی، سلمان بن محمد\|سلمان ساوجی]] و حتی پیش از آنها [[منوچهری دامغانی‌]]، [[نظامی گنجوی\|نظامی]] و [[انوری، محمد بن محمد\|انوری]]، سرشار گردیده و به‌عنوان شاعر غزل‌سرای زن درخشیده است. اشعار جهان بسیار سلیس و روان و قابل فهم برای همگان است؛ از این جهت غزلیات او را می‌توان متأثر از اشعار سعدی دانست. در دیوان او شمار تعداد غزل‌هایی که به استقبال غزلیات سعدی سروده شده، چشمگیر است و از منظر زبانی، اشعار او مدیون زبان فصیح، سهل و ممتنع سعدی است ، اما بی‌تردید‌، زبان وی فاقد فصاحت و بلاغتی است که در سخن سعدی شاهد آن هستیم. به‌هرروی او در نمونه‌های هم‌جنس خود تا اندازه‌ای هم از نظر کمیت و هم کیفیت اشعار، بی‌نظیر است<ref>همان، ص191</ref>.		استعداد ادبی او از آبشخور اشعار شاعرانی چون [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]]، [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]] ، [[خواجو‌]]، [[سلمان ساوجی، سلمان بن محمد\|سلمان ساوجی]] و حتی پیش از آنها [[منوچهری دامغانی‌]]، [[نظامی گنجوی\|نظامی]] و [[انوری، محمد بن محمد\|انوری]]، سرشار گردیده و به‌عنوان شاعر غزل‌سرای زن درخشیده است. اشعار جهان بسیار سلیس و روان و قابل فهم برای همگان است؛ از این جهت غزلیات او را می‌توان متأثر از اشعار سعدی دانست. در دیوان او شمار تعداد غزل‌هایی که به استقبال غزلیات سعدی سروده شده، چشمگیر است و از منظر زبانی، اشعار او مدیون زبان فصیح، سهل و ممتنع سعدی است ، اما بی‌تردید‌، زبان وی فاقد فصاحت و بلاغتی است که در سخن سعدی شاهد آن هستیم. به‌هرروی او در نمونه‌های هم‌جنس خود تا اندازه‌ای هم از نظر کمیت و هم کیفیت اشعار، بی‌نظیر است<ref>همان، ص191</ref>.

	شعر او از نظر‌ زبانی‌ ساده و به‌دور از‌ تصنع‌ و تکلف و در نهایت سادگی و روانی، برآمده از روح آرام و مردانه بانویی شاهزاده و کاخ‌نشین است. شاعر گـونه‌های مختلف اشعار خود را که متأثر از حوادث ~~سـخت~~ و خشـن روزگار ~~اسـت‌،~~ صـیقل‌‌داده و تراشیده، می‌سراید. گویی درشتی شعر را سخته و پخته و سنجیده به جهانیان عرضه می‌دارد<ref>همان</ref>.		شعر او از نظر‌ زبانی‌ ساده و به‌دور از‌ تصنع‌ و تکلف و در نهایت سادگی و روانی، برآمده از روح آرام و مردانه بانویی شاهزاده و کاخ‌نشین است. شاعر گـونه‌های مختلف اشعار خود را که متأثر از حوادث سخت و خشـن روزگار است‌، صـیقل‌‌داده و تراشیده، می‌سراید. گویی درشتی شعر را سخته و پخته و سنجیده به جهانیان عرضه می‌دارد<ref>همان</ref>.

	==پانویس ==		==پانویس ==