دیوان وحشی بافقی (انتشارات امیرکبیر) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - '.↵↵رده:کتاب‌شناسی' به '. ==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} رده:کتاب‌شناسی'

2023-02-14T12:49:58Z

جایگزینی متن - '.↵↵رده:کتاب‌شناسی' به '. ==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} رده:کتاب‌شناسی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۱۹
خط ۹۹:		خط ۹۹:
	==منابع مقاله==		==منابع مقاله==
	مقدمه مصحح کتاب.		مقدمه مصحح کتاب.

			==وابسته‌ها==
			{{وابسته‌ها}}


	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'فارسي ' به 'فارسی'

2022-07-05T06:37:50Z

جایگزینی متن - 'فارسي ' به 'فارسی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۷
خط ۷:		خط ۷:
	[[آذران، حسين]] (مصحح)		[[آذران، حسين]] (مصحح)

	\| زبان =~~فارسي~~		\| زبان =فارسی
	\| کد کنگره =‏‎‏13‎‏80 6155 ‏PIR‎‏		\| کد کنگره =‏‎‏13‎‏80 6155 ‏PIR‎‏
	\| موضوع =شعر ~~فارسي~~ - قرن 10ق.		\| موضوع =شعر فارسی- قرن 10ق.

	\| ناشر =امير کبير		\| ناشر =امير کبير
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	\| شابک =964-00-0758-7		\| شابک =964-00-0758-7
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =28426
	\| کتابخوان همراه نور =28426		\| کتابخوان همراه نور =28426
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =

Mrmoosavi@noornet.net: Mrmoosavi@noornet.net صفحهٔ دیوان وحشی بافقی را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به دیوان وحشی بافقی (انتشارات امیرکبیر) منتقل کرد

2022-05-15T05:28:56Z

Mrmoosavi@noornet.net صفحهٔ دیوان وحشی بافقی را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به دیوان وحشی بافقی (انتشارات امیرکبیر) منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر

نسخهٔ ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۸

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'رده:خرداد(99)' به ''

2021-09-22T09:59:50Z

جایگزینی متن - 'رده:خرداد(99)' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۲۹
خط ۱۰۹:		خط ۱۰۹:

	[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]]		[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]]

	~~[[رده:خرداد(99)]]~~

Hbaghizadeh@noornet.net: /* مثنوی‌ها */

2020-05-24T19:15:32Z

مثنوی‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۲۲:۴۵
خط ۵۷:		خط ۵۷:
	مثنوی‌ها برروی‌هم کلان‌ترین بخش دیوان وحشی را تشکیل می‌دهند و آنها را باید بر چهار بخش، تقسیم کرد:		مثنوی‌ها برروی‌هم کلان‌ترین بخش دیوان وحشی را تشکیل می‌دهند و آنها را باید بر چهار بخش، تقسیم کرد:
	# مثنوی‌های پراکنده:		# مثنوی‌های پراکنده:
	در این بخش از مثنوی‌ها، گله‌نامه‌ها، ستایش‌نامه‌ها، دشنام‌نامه، تاریخ بنای گرمابه و کاخ و نامه‌ای به دلدار سفرکرده، به چشم می‌خورد. ستایش‌نامه‌ها درباره میر میران، ولی‌سلطان، بکتاش‌بیگ، قاسم‌بیگ، عباس‌بیگ و دشنام‌نامه‌ها درباره یاری، سراینده هم‌زمان اوست. این بخش از مثنوی‌های وحشی، حاوی 595 بیت است<ref>ر.ک: همان</ref>.		#:در این بخش از مثنوی‌ها، گله‌نامه‌ها، ستایش‌نامه‌ها، دشنام‌نامه، تاریخ بنای گرمابه و کاخ و نامه‌ای به دلدار سفرکرده، به چشم می‌خورد. ستایش‌نامه‌ها درباره میر میران، ولی‌سلطان، بکتاش‌بیگ، قاسم‌بیگ، عباس‌بیگ و دشنام‌نامه‌ها درباره یاری، سراینده هم‌زمان اوست. این بخش از مثنوی‌های وحشی، حاوی 595 بیت است<ref>ر.ک: همان</ref>.
	# خلد برین:		# خلد برین:
	این بخش از مثنوی‌ها مانند «مخزن ‌الأسرار» نظامی در پند و اندرز و تمثیل و راهنمایی سروده شده و دارای شش «روضه» و هر روضه دارای تمثیلی شیرین و پندآموز است و روی‌هم 592 بیت می‌باشد<ref>ر.ک: همان</ref>.		#:این بخش از مثنوی‌ها مانند «مخزن ‌الأسرار» نظامی در پند و اندرز و تمثیل و راهنمایی سروده شده و دارای شش «روضه» و هر روضه دارای تمثیلی شیرین و پندآموز است و روی‌هم 592 بیت می‌باشد<ref>ر.ک: همان</ref>.
	# ناظر و منظور:		# ناظر و منظور:
	داستانی است عاشقانه بر وزن «خسرو و شیرین» نظامی که در سال 966ق، سروده شده و وحشی خود ماده تاریخی در پایان آن آورده است. این مثنوی مجموعا دارای 1569 بیت است<ref>ر.ک: همان</ref>.		#:داستانی است عاشقانه بر وزن «خسرو و شیرین» نظامی که در سال 966ق، سروده شده و وحشی خود ماده تاریخی در پایان آن آورده است. این مثنوی مجموعا دارای 1569 بیت است<ref>ر.ک: همان</ref>.
	# فرهاد و شیرین:		# فرهاد و شیرین:
	این مثنوی از بهترین و رایج‌ترین یادبودهای وحشی است که در زمان خود وحشی نیز دست‌به‌دست می‌گشته و دهان‌به‌دهان بازگو می‌شده و رونویس‌گران، نمونه‌های گوناگون از آن برمی‌داشته‌اند. افسوس که او این داستان شورانگیز و دل‌نشین را به پایان نرسانده و همه دوست‌داران ترانه‌های دلکش ایرانی را از همان زمان تاکنون «دریغاگو» کرده است.		#:این مثنوی از بهترین و رایج‌ترین یادبودهای وحشی است که در زمان خود وحشی نیز دست‌به‌دست می‌گشته و دهان‌به‌دهان بازگو می‌شده و رونویس‌گران، نمونه‌های گوناگون از آن برمی‌داشته‌اند. افسوس که او این داستان شورانگیز و دل‌نشین را به پایان نرسانده و همه دوست‌داران ترانه‌های دلکش ایرانی را از همان زمان تاکنون «دریغاگو» کرده است.
	این مثنوی نیم‌گفته، روی‌هم 1070 بیت دارد و وصال شیرازی که دریغش آمده این داستان دلکش نیم‌گفته بماند، دویست‌وپنجاه سال پس از وحشی، 1251 بیت بر آن افزوده و به گفته خود به پایانش آورده، ولی به گفته صابر شیرازی:		این مثنوی نیم‌گفته، روی‌هم 1070 بیت دارد و وصال شیرازی که دریغش آمده این داستان دلکش نیم‌گفته بماند، دویست‌وپنجاه سال پس از وحشی، 1251 بیت بر آن افزوده و به گفته خود به پایانش آورده، ولی به گفته صابر شیرازی:

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۹:۱۳

2020-05-24T19:13:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۲۲:۴۳
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	}}		}}

	'''دیوان وحشی بافقی'''، مجموعه اشعار فارسی کمال‌الدین و به قولی شمس‌الدین، محمد وحشی بافقی است که با ویراستاری دکتر حسین آذران در سال 1380، توسط انتشارات امیرکبیر تهران به چاپ رسیده است.		'''دیوان وحشی بافقی'''، مجموعه اشعار فارسی کمال‌الدین و به قولی [[وحشی بافقی، کمال‌الدین\|شمس‌الدین، محمد وحشی بافقی]] است که با ویراستاری دکتر [[آذران، حسين\|حسین آذران]] در سال 1380، توسط انتشارات امیرکبیر تهران به چاپ رسیده است.

	==ساختار==		==ساختار==
	کتاب، حاوی مقدمه مفصلی از دکتر حسین آذران و متن اشعار شامل: غزلیات، قصاید، قطعات، ترکیب‌بندها، ترجیع‌بندها، رباعیات، مثنوی‌های پراکنده، مثنوی خلد برین، مثنوی ناظر و منظور، مثنوی فرهاد و شیرین، دنباله فرهاد و شیرین از وصال شیرازی، پایانه فرهاد و شیرین از صابر شیرازی و پیوستی از شعرهای بازیافته وحشی بافقی است.		کتاب، حاوی مقدمه مفصلی از دکتر حسین آذران و متن اشعار شامل: غزلیات، قصاید، قطعات، ترکیب‌بندها، ترجیع‌بندها، رباعیات، مثنوی‌های پراکنده، مثنوی خلد برین، مثنوی ناظر و منظور، مثنوی فرهاد و شیرین، دنباله فرهاد و شیرین از وصال شیرازی، پایانه فرهاد و شیرین از صابر شیرازی و پیوستی از شعرهای بازیافته [[وحشی بافقی، کمال‌الدین\|وحشی بافقی]] است.

	آنچه نگارنده از سروده‌های گوناگون وحشی از این‌سو و آن‌سو گرد آورده و در این مجموعه به چاپ رسانیده است، روی‌هم 9111 بیت است.		آنچه نگارنده از سروده‌های گوناگون وحشی از این‌سو و آن‌سو گرد آورده و در این مجموعه به چاپ رسانیده است، روی‌هم 9111 بیت است.
خط ۸۸:		خط ۸۸:
	سراسر سروده‌های وحشی، ساده و روان و نرم و بی‌پیرایه است و راز دل‌نشینی و زیبایی و آوازه آنها نیز یکی همین سادگی و بی‌پیرایگی است. وی علاوه بر این عنصر، سوز و گداز و شور و فغان و مهر بسیار نیز در اشعارش دارد و سخنانش به گفته آذر، «ملاحتی تمام و حلاوتی مالاکلام دارد»<ref>ر.ک: همان، ص117</ref>.		سراسر سروده‌های وحشی، ساده و روان و نرم و بی‌پیرایه است و راز دل‌نشینی و زیبایی و آوازه آنها نیز یکی همین سادگی و بی‌پیرایگی است. وی علاوه بر این عنصر، سوز و گداز و شور و فغان و مهر بسیار نیز در اشعارش دارد و سخنانش به گفته آذر، «ملاحتی تمام و حلاوتی مالاکلام دارد»<ref>ر.ک: همان، ص117</ref>.

	وحشی از میان سخنوارن نامی، بیش از همه به نظامی و سعدی توجه داشته و جای‌جای از آنان یاد نموده و پاره‌ای از گفته‌هایشان را تضمین کرده و چون نگین انگشتر در حلقه شعر خویش نشانده است. او به سرایندگان دیگر نیز کم‌وبیش به دیده مهر نگریسته و گاه‌گاه پاره‌ای از مضمون‌های شعری آنان را به‌کار برده است؛ مثلا انوری یا رابعه قزداری. او در مثنوی‌سرایی، از نظامی گنجوی سرمشق گرفته و در «خلد برین» از او پیروی کرده است. وی همچنین در سرودن «فرهاد و شیرین» نیز توجهی بسیار به خسرو و شیرین نظامی داشته است<ref>ر.ک: همان، ص120-122</ref>.		وحشی از میان سخنوارن نامی، بیش از همه به [[نظامی، الیاس بن یوسف\|نظامی]] و [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]] توجه داشته و جای‌جای از آنان یاد نموده و پاره‌ای از گفته‌هایشان را تضمین کرده و چون نگین انگشتر در حلقه شعر خویش نشانده است. او به سرایندگان دیگر نیز کم‌وبیش به دیده مهر نگریسته و گاه‌گاه پاره‌ای از مضمون‌های شعری آنان را به‌کار برده است؛ مثلا [[انوری، محمد بن محمد\|انوری]] یا رابعه قزداری. او در مثنوی‌سرایی، از [[نظامی گنجوی]] سرمشق گرفته و در «خلد برین» از او پیروی کرده است. وی همچنین در سرودن «فرهاد و شیرین» نیز توجهی بسیار به خسرو و شیرین نظامی داشته است<ref>ر.ک: همان، ص120-122</ref>.

	==وضعیت کتاب==		==وضعیت کتاب==

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'وحشي بافقي، کمال‎‌الدين' به 'وحشی بافقی، کمال‌الدین'

2020-05-24T19:03:33Z

جایگزینی متن - 'وحشي بافقي، کمال‎‌الدين' به 'وحشی بافقی، کمال‌الدین'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۲۲:۳۳
خط ۳:		خط ۳:
	\| عنوان =‏ديوان وحشي بافقي		\| عنوان =‏ديوان وحشي بافقي
	\| عنوان‌های دیگر =		\| عنوان‌های دیگر =
	\| پدیدآوران = [[~~وحشي بافقي، کمال‎‌الدين~~]] (نويسنده)		\| پدیدآوران = [[وحشی بافقی، کمال‌الدین]] (نويسنده)

	[[آذران، حسين]] (مصحح)		[[آذران، حسين]] (مصحح)

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۹:۰۱

2020-05-24T19:01:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۲۲:۳۱
خط ۳:		خط ۳:
	\| عنوان =‏ديوان وحشي بافقي		\| عنوان =‏ديوان وحشي بافقي
	\| عنوان‌های دیگر =		\| عنوان‌های دیگر =
	\| پدیدآوران = وحشي بافقي، کمال‎‌الدين , نويسنده		\| پدیدآوران = [[وحشي بافقي، کمال‎‌الدين]] (نويسنده)
	~~مصحح :~~ آذران، حسين
			[[آذران، حسين]] (مصحح)

	\| زبان =فارسي		\| زبان =فارسي
	\| کد کنگره =‏‎‏13‎‏80 6155 ‏PIR‎‏		\| کد کنگره =‏‎‏13‎‏80 6155 ‏PIR‎‏

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۸:۲۰

2020-05-24T18:20:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۲۱:۵۰
خط ۹۷:		خط ۹۷:
	==منابع مقاله==		==منابع مقاله==
	مقدمه مصحح کتاب.		مقدمه مصحح کتاب.

			[[رده:کتاب‌شناسی]]

			[[رده:زبان‌شناسی، علم زبان]]

			[[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]]

			[[رده:زبان و ادبیات فارسی]]

			[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]]

			[[رده:خرداد(99)]]

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۲۱:۰۸

2020-05-23T21:08:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۰:۳۸
خط ۶۶:		خط ۶۶:
	{{شعر}}		{{شعر}}
	{{ب\|'' حدیثی را که وحشی کرده عنوان''\|2='' وصالش نیز ناورده به پایان''}}		{{ب\|'' حدیثی را که وحشی کرده عنوان''\|2='' وصالش نیز ناورده به پایان''}}
			{{پایان شعر}}

	خود صابر نیز که پیداست از جمله دریغاگویان بوده است، دنبال کار وحشی را گرفته و 304 بیت بر آن افزوده و به پایانش رسانده است. نگارنده برای قدردانی و سپاسگزاری از روان پاک این دو رادمرد سخنور و برای بهره‌مند کردن دوست‌داران زبان و ادب شیرین فارسی، به‌ویژه شیفتگان و هواخواهان وحشی فرهادخوی، سروده‌های دلکش آنان را نیز در پایان فرهاد و شیرین وحشی آورده است<ref>ر.ک: همان، ص112</ref>.		خود صابر نیز که پیداست از جمله دریغاگویان بوده است، دنبال کار وحشی را گرفته و 304 بیت بر آن افزوده و به پایانش رسانده است. نگارنده برای قدردانی و سپاسگزاری از روان پاک این دو رادمرد سخنور و برای بهره‌مند کردن دوست‌داران زبان و ادب شیرین فارسی، به‌ویژه شیفتگان و هواخواهان وحشی فرهادخوی، سروده‌های دلکش آنان را نیز در پایان فرهاد و شیرین وحشی آورده است<ref>ر.ک: همان، ص112</ref>.
خط ۸۱:		خط ۸۲:
	{{ب\|'' یک مسافر نیامد از جایی''\|2='' که نبودش ز من تمنایی''}}		{{ب\|'' یک مسافر نیامد از جایی''\|2='' که نبودش ز من تمنایی''}}
	{{ب\|'' یا غزل جست یا قصیده من''\|2='' کز تو ثبت است بر جریده من''<ref>ر.ک: همان، ص113</ref>}}.		{{ب\|'' یا غزل جست یا قصیده من''\|2='' کز تو ثبت است بر جریده من''<ref>ر.ک: همان، ص113</ref>}}.
			{{پایان شعر}}

	سراسر سروده‌های وحشی، ساده و روان و نرم و بی‌پیرایه است و راز دل‌نشینی و زیبایی و آوازه آنها نیز یکی همین سادگی و بی‌پیرایگی است. وی علاوه بر این عنصر، سوز و گداز و شور و فغان و مهر بسیار نیز در اشعارش دارد و سخنانش به گفته آذر، «ملاحتی تمام و حلاوتی مالاکلام دارد»<ref>ر.ک: همان، ص117</ref>.		سراسر سروده‌های وحشی، ساده و روان و نرم و بی‌پیرایه است و راز دل‌نشینی و زیبایی و آوازه آنها نیز یکی همین سادگی و بی‌پیرایگی است. وی علاوه بر این عنصر، سوز و گداز و شور و فغان و مهر بسیار نیز در اشعارش دارد و سخنانش به گفته آذر، «ملاحتی تمام و حلاوتی مالاکلام دارد»<ref>ر.ک: همان، ص117</ref>.