دیوان وثوقی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ی ای ' به 'ی‌ای '

2024-04-16T21:45:54Z

جایگزینی متن - 'ی ای ' به 'ی‌ای '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۱:۱۵
خط ۱۳۱:		خط ۱۳۱:
	{{شعر}}		{{شعر}}
	{{ب\|''ای بهشت جاودان در گلخن دنیا ظهورت ''\|2=''ای بهار بی‌خزان در گلشن عقبا ظهورت''}}		{{ب\|''ای بهشت جاودان در گلخن دنیا ظهورت ''\|2=''ای بهار بی‌خزان در گلشن عقبا ظهورت''}}
	{{ب\|''نوبهار هر ~~خزانی ای~~ گل گلزار نرگس''\|2='' خرمی‌بخش جنانی، خرما، خوشا، ظهورت''}}		{{ب\|''نوبهار هر خزانی‌ای گل گلزار نرگس''\|2='' خرمی‌بخش جنانی، خرما، خوشا، ظهورت''}}
	{{ب\|''آرزوی جانی و در سینه امیدآفرینی ''\|2='' بر همه امیدواران تهنیت بادا ظهورت''}}		{{ب\|''آرزوی جانی و در سینه امیدآفرینی ''\|2='' بر همه امیدواران تهنیت بادا ظهورت''}}
	{{ب\|''عرشیان تا حشر تسبیح تو می‌گویند و «روشن» ''\|2=''جز به نعت تو نخواهد لب گشودن تا ظهورت''<ref>ر.ک: همان، ص15-‎16</ref>}}		{{ب\|''عرشیان تا حشر تسبیح تو می‌گویند و «روشن» ''\|2=''جز به نعت تو نخواهد لب گشودن تا ظهورت''<ref>ر.ک: همان، ص15-‎16</ref>}}

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - '}} [[' به '}} [['

2021-09-06T09:33:59Z

جایگزینی متن - '}} [[' به '}} [['

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۰۳
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	\| شابک =		\| شابک =
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =28369
	\| کتابخوان همراه نور =28369		\| کتابخوان همراه نور =28369
	\| کد پدیدآور =18406		\| کد پدیدآور =18406
خط ۱۵۴:		خط ۱۵۴:
	==وابسته‌ها==		==وابسته‌ها==
	{{وابسته‌ها}}		{{وابسته‌ها}}

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - '==وابسته‌ها== ' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} '

2020-12-10T17:52:40Z

جایگزینی متن - '==وابسته‌ها== ' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۲۱:۲۲
خط ۱۵۳:		خط ۱۵۳:

	==وابسته‌ها==		==وابسته‌ها==
			{{وابسته‌ها}}
	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۲۸ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۱۰

2020-08-28T12:10:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۴۰
خط ۷۹:		خط ۷۹:
	بااینکه از دیرزمان، حتی قرن‌ها پیش، سرقت ادبی و دزدیدن مضمون‌های دیگران، رسم و باب بوده و امروزه هم متأسفانه از این صفت مذموم و نکوهیده، دور نمانده‌ایم، [[وثوقی، کيومرث\|وثوقی]] مرد و مردانه قد علم کرده و می‌گوید:		بااینکه از دیرزمان، حتی قرن‌ها پیش، سرقت ادبی و دزدیدن مضمون‌های دیگران، رسم و باب بوده و امروزه هم متأسفانه از این صفت مذموم و نکوهیده، دور نمانده‌ایم، [[وثوقی، کيومرث\|وثوقی]] مرد و مردانه قد علم کرده و می‌گوید:
	{{شعر}}		{{شعر}}
	{{ب\|''خوشه‌چینی سازگار طبع روشن نیست نیست ''\|2=''خوشه‌ای نایاب و دور از دسترس باید مرا''~~}}{{پایان شعر}}~~<ref>ر.ک: همان، ص12-‎13</ref>.		{{ب\|''خوشه‌چینی سازگار طبع روشن نیست نیست ''\|2=''خوشه‌ای نایاب و دور از دسترس باید مرا''<ref>ر.ک: همان، ص12-‎13</ref>}}{{پایان شعر}}.

	او مانند همه نازک‎طبعان و شکسته‌دلان، از جور روزگار می‌نالد و می‌گوید:		او مانند همه نازک‎طبعان و شکسته‌دلان، از جور روزگار می‌نالد و می‌گوید:
خط ۸۸:		خط ۸۸:
	{{شعر}}		{{شعر}}
	{{ب\|''ای برگ یاسمن که سراسر لطافتی ''\|2=''ای شاخ نسترن که سراپا طراوتی''}}		{{ب\|''ای برگ یاسمن که سراسر لطافتی ''\|2=''ای شاخ نسترن که سراپا طراوتی''}}
	{{ب\|''در شام عمر من تو سحرگاه روشنی ''\|2='' بر بام بخت من تو همای سعادتی''~~}}{{پایان شعر}}~~<ref>ر.ک: همان</ref>.		{{ب\|''در شام عمر من تو سحرگاه روشنی ''\|2='' بر بام بخت من تو همای سعادتی''<ref>ر.ک: همان</ref>}}{{پایان شعر}}.

	[[وثوقی، کيومرث\|وثوقی]] معشوق را آمرانه می‌ستاید؛ تا جایی که او را وادار می‌کند حرمت عاشق دل‎سوخته را نگاه دارد. این معشوق که غالباً دختر یا همسر اوست، در بادی نظر، هیچ اشاره مستقیمی به او نشده است:		[[وثوقی، کيومرث\|وثوقی]] معشوق را آمرانه می‌ستاید؛ تا جایی که او را وادار می‌کند حرمت عاشق دل‎سوخته را نگاه دارد. این معشوق که غالباً دختر یا همسر اوست، در بادی نظر، هیچ اشاره مستقیمی به او نشده است:

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'رده:سال97-25مرداد الی24 شهریور' به ''

2020-06-14T14:30:17Z

جایگزینی متن - 'رده:سال97-25مرداد الی24 شهریور' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۸:۰۰
خط ۱۶۳:		خط ۱۶۳:

	[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]]		[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]]



	~~[[رده:سال97-25مرداد الی24 شهریور]]~~

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'رده:25 مرداد الی 24 شهریور' به ''

2020-06-14T12:03:48Z

جایگزینی متن - 'رده:25 مرداد الی 24 شهریور' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۳۳
خط ۱۶۴:		خط ۱۶۴:
	[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]]		[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]]

	~~[[رده:25 مرداد الی 24 شهریور]]~~

	[[رده:سال97-25مرداد الی24 شهریور]]		[[رده:سال97-25مرداد الی24 شهریور]]

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'ت‎پ' به 'ت‌پ'

2020-06-07T15:28:30Z

جایگزینی متن - 'ت‎پ' به 'ت‌پ'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۸:۵۸
خط ۷۰:		خط ۷۰:
	{{ب\|''کهکشان‌افرازی و کیهان‌وشی ''\|2='' آفتاب‌افروزی و انجم‌فری''<ref>ر.ک: همان، ص7-‎8</ref>}}{{پایان شعر}}.		{{ب\|''کهکشان‌افرازی و کیهان‌وشی ''\|2='' آفتاب‌افروزی و انجم‌فری''<ref>ر.ک: همان، ص7-‎8</ref>}}{{پایان شعر}}.

	شاعر این دیوان ارزشمند، انسانی نازک‎خیال بوده که از هنگامی که قلم به دست گرفته و چامه‌سرایی را آغاز کرده، جز درباره دردها و آلام مردم، زیباشناسی، دوست‎یابی، ~~محبت‎پروری~~ و مشاعره با بزرگان ادب و هنر معاصر خود و اخوانیات و چامه‌های عاشقانه و چکامه‌های باارزش ادبی، سخنی نگفته و خلق اثری نکرده است. او در نهایت سادگی و روانی، زیباترین واژه‌ها را استخدام و قشنگ‎ترین مضمون‌ها را آفریده است:		شاعر این دیوان ارزشمند، انسانی نازک‎خیال بوده که از هنگامی که قلم به دست گرفته و چامه‌سرایی را آغاز کرده، جز درباره دردها و آلام مردم، زیباشناسی، دوست‎یابی، محبت‌پروری و مشاعره با بزرگان ادب و هنر معاصر خود و اخوانیات و چامه‌های عاشقانه و چکامه‌های باارزش ادبی، سخنی نگفته و خلق اثری نکرده است. او در نهایت سادگی و روانی، زیباترین واژه‌ها را استخدام و قشنگ‎ترین مضمون‌ها را آفریده است:
	{{شعر}}		{{شعر}}
	{{ب\|''بی‌فروغ آید به چشمم چشمه خورشید و ماه''\|2='' بینم ار بی روی و مویت رنگ صبح و شام را''}}		{{ب\|''بی‌فروغ آید به چشمم چشمه خورشید و ماه''\|2='' بینم ار بی روی و مویت رنگ صبح و شام را''}}

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'ن‎و' به 'ن‌و'

2020-05-14T09:16:43Z

جایگزینی متن - 'ن‎و' به 'ن‌و'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۴۶
خط ۶۸:		خط ۶۸:
	{{شعر}}		{{شعر}}
	{{ب\|''مقتدایی مرتجائی ملجئی ''\|2=''مصطفایی راستین‌پیغمبری''}}		{{ب\|''مقتدایی مرتجائی ملجئی ''\|2=''مصطفایی راستین‌پیغمبری''}}
	{{ب\|''کهکشان‌افرازی و ~~کیهان‎وشی~~ ''\|2='' آفتاب‌افروزی و انجم‌فری''<ref>ر.ک: همان، ص7-‎8</ref>}}{{پایان شعر}}.		{{ب\|''کهکشان‌افرازی و کیهان‌وشی ''\|2='' آفتاب‌افروزی و انجم‌فری''<ref>ر.ک: همان، ص7-‎8</ref>}}{{پایان شعر}}.

	شاعر این دیوان ارزشمند، انسانی نازک‎خیال بوده که از هنگامی که قلم به دست گرفته و چامه‌سرایی را آغاز کرده، جز درباره دردها و آلام مردم، زیباشناسی، دوست‎یابی، محبت‎پروری و مشاعره با بزرگان ادب و هنر معاصر خود و اخوانیات و چامه‌های عاشقانه و چکامه‌های باارزش ادبی، سخنی نگفته و خلق اثری نکرده است. او در نهایت سادگی و روانی، زیباترین واژه‌ها را استخدام و قشنگ‎ترین مضمون‌ها را آفریده است:		شاعر این دیوان ارزشمند، انسانی نازک‎خیال بوده که از هنگامی که قلم به دست گرفته و چامه‌سرایی را آغاز کرده، جز درباره دردها و آلام مردم، زیباشناسی، دوست‎یابی، محبت‎پروری و مشاعره با بزرگان ادب و هنر معاصر خود و اخوانیات و چامه‌های عاشقانه و چکامه‌های باارزش ادبی، سخنی نگفته و خلق اثری نکرده است. او در نهایت سادگی و روانی، زیباترین واژه‌ها را استخدام و قشنگ‎ترین مضمون‌ها را آفریده است:

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'ع‎ب' به 'ع‌ب'

2020-05-13T07:45:43Z

جایگزینی متن - 'ع‎ب' به 'ع‌ب'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۱۵
خط ۲۹:		خط ۲۹:

	==ساختار==		==ساختار==
	کتاب با سه مقدمه از استاد وحیدنیا، علی‌اکبر کنی‌پور (مستی) و جمال رضایی آغاز و اشعار در قالب قصائد، غزلیات، تغزل، مثنوی‌ها، ترکیب‌بند، دوبیتی ترکیب، دوبیتی پیوسته، ~~ترجیع‎بند،~~ قطعات، رباعیات، پندنامه‌ها، ترانه‌ها، شعر آزاد، اخوانیات، مذهبی‌ها و سوگ‎نامه‌ها سروده شده است.		کتاب با سه مقدمه از استاد وحیدنیا، علی‌اکبر کنی‌پور (مستی) و جمال رضایی آغاز و اشعار در قالب قصائد، غزلیات، تغزل، مثنوی‌ها، ترکیب‌بند، دوبیتی ترکیب، دوبیتی پیوسته، ترجیع‌بند، قطعات، رباعیات، پندنامه‌ها، ترانه‌ها، شعر آزاد، اخوانیات، مذهبی‌ها و سوگ‎نامه‌ها سروده شده است.

	==گزارش محتوا==		==گزارش محتوا==

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'ه‎چ' به 'ه‌چ'

2020-02-27T09:40:05Z

جایگزینی متن - 'ه‎چ' به 'ه‌چ'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۱۰
خط ۵۹:		خط ۵۹:
	{{ب\|''روشن، غبار درگه روشندلان شدم ''\|2=''بوی عبیر سوده از آن دامنم گرفت''<ref>ر.ک: همان، ص6-‎7</ref>}}{{پایان شعر}}.		{{ب\|''روشن، غبار درگه روشندلان شدم ''\|2=''بوی عبیر سوده از آن دامنم گرفت''<ref>ر.ک: همان، ص6-‎7</ref>}}{{پایان شعر}}.

	[[وثوقی، کيومرث\|وثوقی]]، مسلمانی خداترس و خدادوست است و این معنی، در اشعار و آثار او ~~به‎چشم~~ می‌خورد. طلیعه دفتر خود را با نام خدا و جای‌جای آن را به نعت رسول اکرم(ص) و ائمه طاهرین(ع)، زیب و زیور بخشیده است؛ به‌عنوان مثال:		[[وثوقی، کيومرث\|وثوقی]]، مسلمانی خداترس و خدادوست است و این معنی، در اشعار و آثار او به‌چشم می‌خورد. طلیعه دفتر خود را با نام خدا و جای‌جای آن را به نعت رسول اکرم(ص) و ائمه طاهرین(ع)، زیب و زیور بخشیده است؛ به‌عنوان مثال:

	{{شعر}}		{{شعر}}
خط ۷۹:		خط ۷۹:
	بااینکه از دیرزمان، حتی قرن‌ها پیش، سرقت ادبی و دزدیدن مضمون‌های دیگران، رسم و باب بوده و امروزه هم متأسفانه از این صفت مذموم و نکوهیده، دور نمانده‌ایم، [[وثوقی، کيومرث\|وثوقی]] مرد و مردانه قد علم کرده و می‌گوید:		بااینکه از دیرزمان، حتی قرن‌ها پیش، سرقت ادبی و دزدیدن مضمون‌های دیگران، رسم و باب بوده و امروزه هم متأسفانه از این صفت مذموم و نکوهیده، دور نمانده‌ایم، [[وثوقی، کيومرث\|وثوقی]] مرد و مردانه قد علم کرده و می‌گوید:
	{{شعر}}		{{شعر}}
	{{ب\|''~~خوشه‎چینی~~ سازگار طبع روشن نیست نیست ''\|2=''خوشه‌ای نایاب و دور از دسترس باید مرا''}}{{پایان شعر}}<ref>ر.ک: همان، ص12-‎13</ref>.		{{ب\|''خوشه‌چینی سازگار طبع روشن نیست نیست ''\|2=''خوشه‌ای نایاب و دور از دسترس باید مرا''}}{{پایان شعر}}<ref>ر.ک: همان، ص12-‎13</ref>.

	او مانند همه نازک‎طبعان و شکسته‌دلان، از جور روزگار می‌نالد و می‌گوید:		او مانند همه نازک‎طبعان و شکسته‌دلان، از جور روزگار می‌نالد و می‌گوید:

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۱:۱۵
خط ۱۳۱:		خط ۱۳۱:
	{{شعر}}		{{شعر}}
	{{ب\|''ای بهشت جاودان در گلخن دنیا ظهورت ''\|2=''ای بهار بی‌خزان در گلشن عقبا ظهورت''}}		{{ب\|''ای بهشت جاودان در گلخن دنیا ظهورت ''\|2=''ای بهار بی‌خزان در گلشن عقبا ظهورت''}}
	{{ب\|''نوبهار هر ~~خزانی ای~~ گل گلزار نرگس''\|2='' خرمی‌بخش جنانی، خرما، خوشا، ظهورت''}}		{{ب\|''نوبهار هر خزانی‌ای گل گلزار نرگس''\|2='' خرمی‌بخش جنانی، خرما، خوشا، ظهورت''}}
	{{ب\|''آرزوی جانی و در سینه امیدآفرینی ''\|2='' بر همه امیدواران تهنیت بادا ظهورت''}}		{{ب\|''آرزوی جانی و در سینه امیدآفرینی ''\|2='' بر همه امیدواران تهنیت بادا ظهورت''}}
	{{ب\|''عرشیان تا حشر تسبیح تو می‌گویند و «روشن» ''\|2=''جز به نعت تو نخواهد لب گشودن تا ظهورت''<ref>ر.ک: همان، ص15-‎16</ref>}}		{{ب\|''عرشیان تا حشر تسبیح تو می‌گویند و «روشن» ''\|2=''جز به نعت تو نخواهد لب گشودن تا ظهورت''<ref>ر.ک: همان، ص15-‎16</ref>}}