دیوان مجیرالدین بیلقانی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' ' به ''

2025-08-30T07:44:50Z

جایگزینی متن - ' ' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۴
خط ۹:		خط ۹:
	\|زبان		\|زبان
	\| زبان = فارسی		\| زبان = فارسی
	\| کد کنگره =PIR ۵۰۹۷/د۹ ۱۳۵۸		\| کد کنگره =PIR ۵۰۹۷/د۹ ۱۳۵۸
	\| موضوع =شعر فارسی - قرن 6ق.		\| موضوع =شعر فارسی - قرن 6ق.
	\|ناشر		\|ناشر

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'تاثیر' به 'تأثیر'

2024-07-28T12:27:07Z

جایگزینی متن - 'تاثیر' به 'تأثیر'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۵۷
خط ۳۲:		خط ۳۲:

	==تمثیل‌های مجیر==		==تمثیل‌های مجیر==
	او برای ایجاد‌ ارتباط‌ مؤثر‌ و تفهیم مطالب اجتماعی‌، عرفانی‌ و توصیفی خود از تمثیل‌ بهره‌ می‌گیرد تا دارویی برای درمان آلام‌ درونی خود و جامعه تجویز‌ کند. برخی از "تمثیلات" مجیر ساخته طبع و قریحه شاعر و برخی دیگر، از فکر [[خاقانی شروانی\|خاقانی]] و یا [[فرخی سیستانی، علی بن جولوق\|فرخی]] و [[منوچهری، احمد بن قوص\|منوچهری]] ~~تاثیر~~ می‌گیرد. در دیوان او سه نوع «تمثیل» دیده می‌شود: نخست، مثل‌هایی که امروز هم رواج دارد، دوم، مثل‌هایی که در عصر شاعر بر سر زبان‌ها بوده و سوم، مثل‌های مرده و غیر متداول.<ref>ر.ک: مالملی، امیدوار، ص8 و33</ref>‏ضرب‌المثل‌های دیوان مجیرالدین‌ دارای استعاره‌های مفهومی، با بار‌ معنایی‌ عمیق است.<ref>ر.ک: قویطاسی، ادریس، ص38</ref>‏مجموعه‌ای از این ضرب‌المثل‌ها در این دیوان گردآوردی شده است.<ref>ر.ک: متن کتاب، ص771-762</ref>		او برای ایجاد‌ ارتباط‌ مؤثر‌ و تفهیم مطالب اجتماعی‌، عرفانی‌ و توصیفی خود از تمثیل‌ بهره‌ می‌گیرد تا دارویی برای درمان آلام‌ درونی خود و جامعه تجویز‌ کند. برخی از "تمثیلات" مجیر ساخته طبع و قریحه شاعر و برخی دیگر، از فکر [[خاقانی شروانی\|خاقانی]] و یا [[فرخی سیستانی، علی بن جولوق\|فرخی]] و [[منوچهری، احمد بن قوص\|منوچهری]] تأثیر می‌گیرد. در دیوان او سه نوع «تمثیل» دیده می‌شود: نخست، مثل‌هایی که امروز هم رواج دارد، دوم، مثل‌هایی که در عصر شاعر بر سر زبان‌ها بوده و سوم، مثل‌های مرده و غیر متداول.<ref>ر.ک: مالملی، امیدوار، ص8 و33</ref>‏ضرب‌المثل‌های دیوان مجیرالدین‌ دارای استعاره‌های مفهومی، با بار‌ معنایی‌ عمیق است.<ref>ر.ک: قویطاسی، ادریس، ص38</ref>‏مجموعه‌ای از این ضرب‌المثل‌ها در این دیوان گردآوردی شده است.<ref>ر.ک: متن کتاب، ص771-762</ref>

	==هَجوگویی‌های مجیر==		==هَجوگویی‌های مجیر==

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' .' به '.'

2024-07-28T12:20:45Z

جایگزینی متن - ' .' به '.'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۵۰
خط ۶۲:		خط ۶۲:
	آوردن واژه‌های پهلوی «ایدون» و «ایدر» و.... <ref>ر.ک: متن کتاب، ص42،39،38</ref>‏		آوردن واژه‌های پهلوی «ایدون» و «ایدر» و.... <ref>ر.ک: متن کتاب، ص42،39،38</ref>‏

	‏آبادی از دوازده نسخه خطی برای تهیه این دیوان بهره جسته است.<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص87-78</ref>‏ همچنین تعلیقه‌ها و حاشیه‌های خود، واژه‌های دشوار یا نامأنوس را (به همراه درج شماره صفحه‌ای که واژه در آن آمده است) معنی می‌کند و درباره آن‌ها با بهره‌جستن از فرهنگ‌نامه‌ها و لغت‌نامه‌های معتبر توضیح می‌دهد: مانند: «برید»: قاصد و نامه‌بر. برید معرّب بُریده دم است و آن استری باشد یا. ... <ref>ر.ک: همان، ص419</ref>‏ وی علاوه بر نمایه لغات و ترکیبات، فهارس فنی احادیث، اخبار، مثل‌ها، سخن بزرگان، اشعار عربی تعلیقه‌ها، ضرب المثل‌ها، نام کسان و جای‌ها، نام‌های منسوب و بروج و ستارگان را نيز تنظیم کرده است.<ref>ر.ک: همان، ص781-675</ref>		‏آبادی از دوازده نسخه خطی برای تهیه این دیوان بهره جسته است.<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص87-78</ref>‏ همچنین تعلیقه‌ها و حاشیه‌های خود، واژه‌های دشوار یا نامأنوس را (به همراه درج شماره صفحه‌ای که واژه در آن آمده است) معنی می‌کند و درباره آن‌ها با بهره‌جستن از فرهنگ‌نامه‌ها و لغت‌نامه‌های معتبر توضیح می‌دهد: مانند: «برید»: قاصد و نامه‌بر. برید معرّب بُریده دم است و آن استری باشد یا.... <ref>ر.ک: همان، ص419</ref>‏ وی علاوه بر نمایه لغات و ترکیبات، فهارس فنی احادیث، اخبار، مثل‌ها، سخن بزرگان، اشعار عربی تعلیقه‌ها، ضرب المثل‌ها، نام کسان و جای‌ها، نام‌های منسوب و بروج و ستارگان را نيز تنظیم کرده است.<ref>ر.ک: همان، ص781-675</ref>

	==پانویس ==		==پانویس ==

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' .' به '. '

2024-05-04T08:29:48Z

جایگزینی متن - ' .' به '. '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۹
خط ۳۵:		خط ۳۵:

	==هَجوگویی‌های مجیر==		==هَجوگویی‌های مجیر==
	زبان مجیر در‌ هجویات‌، زبانی عفیف و غالباً به‌دور از پرده‌دری‌های مرسوم با الفاظ تابو است . هجویات او بیشتر متوجه رقیبان شعری و حاسدان است و در این میان، تشبیه مهمترین عنصر خیال‌آفرین‌ و شاعرانه‌ مجیر به شمار می‌آید. ذهن تصویرساز مجیر برای هجو دیگران، به آوردن یک تصویر اکتفا نمی‌کند و تشبیهات او آمیخته به تصاویر دیگر و دربرگیرنده تناسب‌های لفظی و معنوی گوناگون است. این آمیختگی‌ بر‌ ارزش‌ ادبی هجویات وی می‌افزاید و جنبه‌ تخیلی‌ آن‌ را تقویت می‌نماید. همچنین، این امر از زشتی و کراهیتی که مختص سخن هجوگونه است، می‌کاهد و بر ویژگی بلاغی سخن می‌افزاید‌. مجیر‌ با تمثیل‌‎ها و اسلوب معادله‌هایی که بر پایه‌ منطق‌ عقلی و هنری ساخته است، می‌کوشد با بیانی مستدل، ضمن برکشیدن مقام خود، دیگران را در جایگاهی فروتر نشاند. از این‌رو، می‌توان گفت که مجیر‌ در تشبیهات هجوآمیز خود بین عناصر به ظاهر بی‌ارتباط‌ و دور از هم، پیوندی شاعرانه برقرار نموده است و ذهن مخاطب را برای کشف ارتباط دو سوی تشبیه، به تکاپو‌ انداخته‌ است‌. از نظر معنایی نیز هجویات او بازنمود اوضاع اجتماعی مردم و اخلاق‌ حاکم‌ بر جامعه است و افزون بر وجاهت هنری، از نظر معنایی نیز درخور توجه‌ است‌.<ref>ر.ک: سعیدی ‌مقدم، محمد، صفحه چکیده</ref>‏		زبان مجیر در‌ هجویات‌، زبانی عفیف و غالباً به‌دور از پرده‌دری‌های مرسوم با الفاظ تابو است. هجویات او بیشتر متوجه رقیبان شعری و حاسدان است و در این میان، تشبیه مهمترین عنصر خیال‌آفرین‌ و شاعرانه‌ مجیر به شمار می‌آید. ذهن تصویرساز مجیر برای هجو دیگران، به آوردن یک تصویر اکتفا نمی‌کند و تشبیهات او آمیخته به تصاویر دیگر و دربرگیرنده تناسب‌های لفظی و معنوی گوناگون است. این آمیختگی‌ بر‌ ارزش‌ ادبی هجویات وی می‌افزاید و جنبه‌ تخیلی‌ آن‌ را تقویت می‌نماید. همچنین، این امر از زشتی و کراهیتی که مختص سخن هجوگونه است، می‌کاهد و بر ویژگی بلاغی سخن می‌افزاید‌. مجیر‌ با تمثیل‌‎ها و اسلوب معادله‌هایی که بر پایه‌ منطق‌ عقلی و هنری ساخته است، می‌کوشد با بیانی مستدل، ضمن برکشیدن مقام خود، دیگران را در جایگاهی فروتر نشاند. از این‌رو، می‌توان گفت که مجیر‌ در تشبیهات هجوآمیز خود بین عناصر به ظاهر بی‌ارتباط‌ و دور از هم، پیوندی شاعرانه برقرار نموده است و ذهن مخاطب را برای کشف ارتباط دو سوی تشبیه، به تکاپو‌ انداخته‌ است‌. از نظر معنایی نیز هجویات او بازنمود اوضاع اجتماعی مردم و اخلاق‌ حاکم‌ بر جامعه است و افزون بر وجاهت هنری، از نظر معنایی نیز درخور توجه‌ است‌.<ref>ر.ک: سعیدی ‌مقدم، محمد، صفحه چکیده</ref>‏

	==موسیقی شعر مجیر==		==موسیقی شعر مجیر==
خط ۶۰:		خط ۶۰:
	{{ب\|''با یاد تو داد، خویشتن را''\|2=''نوروزی و تهنیت بهانه است''}}		{{ب\|''با یاد تو داد، خویشتن را''\|2=''نوروزی و تهنیت بهانه است''}}
	{{پایان شعر}}		{{پایان شعر}}
	آوردن واژه‌های پهلوی «ایدون» و «ایدر» و... .<ref>ر.ک: متن کتاب، ص42،39،38</ref>‏		آوردن واژه‌های پهلوی «ایدون» و «ایدر» و.... <ref>ر.ک: متن کتاب، ص42،39،38</ref>‏

	‏آبادی از دوازده نسخه خطی برای تهیه این دیوان بهره جسته است.<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص87-78</ref>‏ همچنین تعلیقه‌ها و حاشیه‌های خود، واژه‌های دشوار یا نامأنوس را (به همراه درج شماره صفحه‌ای که واژه در آن آمده است) معنی می‌کند و درباره آن‌ها با بهره‌جستن از فرهنگ‌نامه‌ها و لغت‌نامه‌های معتبر توضیح می‌دهد: مانند: «برید»: قاصد و نامه‌بر. برید معرّب بُریده دم است و آن استری باشد یا ... . <ref>ر.ک: همان، ص419</ref>‏ وی علاوه بر نمایه لغات و ترکیبات، فهارس فنی احادیث، اخبار، مثل‌ها، سخن بزرگان، اشعار عربی تعلیقه‌ها، ضرب المثل‌ها، نام کسان و جای‌ها، نام‌های منسوب و بروج و ستارگان را نيز تنظیم کرده است.<ref>ر.ک: همان، ص781-675</ref>		‏آبادی از دوازده نسخه خطی برای تهیه این دیوان بهره جسته است.<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص87-78</ref>‏ همچنین تعلیقه‌ها و حاشیه‌های خود، واژه‌های دشوار یا نامأنوس را (به همراه درج شماره صفحه‌ای که واژه در آن آمده است) معنی می‌کند و درباره آن‌ها با بهره‌جستن از فرهنگ‌نامه‌ها و لغت‌نامه‌های معتبر توضیح می‌دهد: مانند: «برید»: قاصد و نامه‌بر. برید معرّب بُریده دم است و آن استری باشد یا. ... <ref>ر.ک: همان، ص419</ref>‏ وی علاوه بر نمایه لغات و ترکیبات، فهارس فنی احادیث، اخبار، مثل‌ها، سخن بزرگان، اشعار عربی تعلیقه‌ها، ضرب المثل‌ها، نام کسان و جای‌ها، نام‌های منسوب و بروج و ستارگان را نيز تنظیم کرده است.<ref>ر.ک: همان، ص781-675</ref>

	==پانویس ==		==پانویس ==

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'می شود' به 'می‌شود'

2024-02-09T11:09:19Z

جایگزینی متن - 'می شود' به 'می‌شود'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۳۹
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	او به‌سان شاعران مکتب «اران» با آگاهی از ظرفیت‌ موسیقیایی زبان شعر، از آن در غنای اشعار خویش بهترین بهره‌ را برده است. تنوع اوزان و بحور شعر او، غنای موسیقی بیرونی دیوانش را نشان می‌دهد. مجیر بیشتر اشعارش را در وزن «مفعول فاعلات‌ مفاعیل‌ فاعلن» سروده است و از دوازده بحر دیوانش، بحر «رمل» بیشترین فراوانی را دارد. بهره‌گیری مجیر از ساخت‌های مختلف قافیه و تمایل او به سرودن اشعار مردف با ردیف‌‌های‌ طولانی و متنوع بر غنای موسیقی کناری دیوانش افزوده است.<ref>ر.ک: اسدی ولیلو، رشید؛ آرمال، مهدیه، ص 183</ref>		او به‌سان شاعران مکتب «اران» با آگاهی از ظرفیت‌ موسیقیایی زبان شعر، از آن در غنای اشعار خویش بهترین بهره‌ را برده است. تنوع اوزان و بحور شعر او، غنای موسیقی بیرونی دیوانش را نشان می‌دهد. مجیر بیشتر اشعارش را در وزن «مفعول فاعلات‌ مفاعیل‌ فاعلن» سروده است و از دوازده بحر دیوانش، بحر «رمل» بیشترین فراوانی را دارد. بهره‌گیری مجیر از ساخت‌های مختلف قافیه و تمایل او به سرودن اشعار مردف با ردیف‌‌های‌ طولانی و متنوع بر غنای موسیقی کناری دیوانش افزوده است.<ref>ر.ک: اسدی ولیلو، رشید؛ آرمال، مهدیه، ص 183</ref>

	از توصیفات مجیر در قصایدش در‌ وصف‌ آل‌ خجند و حسین بن علی، معلوم ~~می شود‌~~ که‌ وی مذهب شافعی داشته است. بهترین معرّف مجیر، قدرت شاعر در علوم‌ قرآن‌، حدیث، علوم عقلی، بلاغت و امثال‌ و حکم‌ و تمثیل است‌. قصیده‌های مجیر‌ با انقلاب درونی که در وی رخ داد، از‌ [[خاقانی شروانی\|خاقانی‌]] تأثیر پذیرفت و بوی تصوف و زهد به خود گرفت. او علت اختلافات موجود‌ در‌ جامعه را از بی‌توجهی به عالم درون می‌بیند.<ref>ر.ک: مالملی، امیدوار، ص33</ref>‏		از توصیفات مجیر در قصایدش در‌ وصف‌ آل‌ خجند و حسین بن علی، معلوم می‌شود‌ که‌ وی مذهب شافعی داشته است. بهترین معرّف مجیر، قدرت شاعر در علوم‌ قرآن‌، حدیث، علوم عقلی، بلاغت و امثال‌ و حکم‌ و تمثیل است‌. قصیده‌های مجیر‌ با انقلاب درونی که در وی رخ داد، از‌ [[خاقانی شروانی\|خاقانی‌]] تأثیر پذیرفت و بوی تصوف و زهد به خود گرفت. او علت اختلافات موجود‌ در‌ جامعه را از بی‌توجهی به عالم درون می‌بیند.<ref>ر.ک: مالملی، امیدوار، ص33</ref>‏

	آبادی (محقق)، ضمن شرح حال و زندگی ادبی [[م‍ج‍ی‍رال‍دی‍ن‌ ب‍ی‍ل‍ق‍ان‍ی‌\|بیلقانی]]، برخی اختصاصات سبک مجیر را برمی‌شمرد؛ او بیست‌و‌هشت ویژگی در اشعار او را با درج نمونه‌هایی آورده است؛ برخی از آن‌ها عبارتند از:		آبادی (محقق)، ضمن شرح حال و زندگی ادبی [[م‍ج‍ی‍رال‍دی‍ن‌ ب‍ی‍ل‍ق‍ان‍ی‌\|بیلقانی]]، برخی اختصاصات سبک مجیر را برمی‌شمرد؛ او بیست‌و‌هشت ویژگی در اشعار او را با درج نمونه‌هایی آورده است؛ برخی از آن‌ها عبارتند از:

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' ،' به '،'

2024-01-19T06:52:38Z

جایگزینی متن - ' ،' به '،'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۲
خط ۳۲:		خط ۳۲:

	==تمثیل‌های مجیر==		==تمثیل‌های مجیر==
	او برای ایجاد‌ ارتباط‌ مؤثر‌ و تفهیم مطالب ~~اجتماعی‌ ،~~ عرفانی‌ و توصیفی خود از تمثیل‌ بهره‌ می‌گیرد تا دارویی برای درمان آلام‌ درونی خود و جامعه تجویز‌ کند. برخی از "تمثیلات" مجیر ساخته طبع و قریحه شاعر و برخی دیگر، از فکر [[خاقانی شروانی\|خاقانی]] و یا [[فرخی سیستانی، علی بن جولوق\|فرخی]] و [[منوچهری، احمد بن قوص\|منوچهری]] تاثیر می‌گیرد. در دیوان او سه نوع «تمثیل» دیده می‌شود: نخست، مثل‌هایی که امروز هم رواج دارد، دوم، مثل‌هایی که در عصر شاعر بر سر زبان‌ها بوده و سوم، مثل‌های مرده و غیر متداول.<ref>ر.ک: مالملی، ~~امیدوار ،~~ ص8 و33</ref>‏ضرب‌المثل‌های دیوان مجیرالدین‌ دارای استعاره‌های مفهومی، با بار‌ معنایی‌ عمیق است.<ref>ر.ک: قویطاسی، ادریس، ص38</ref>‏مجموعه‌ای از این ضرب‌المثل‌ها در این دیوان گردآوردی شده است.<ref>ر.ک: متن کتاب، ص771-762</ref>		او برای ایجاد‌ ارتباط‌ مؤثر‌ و تفهیم مطالب اجتماعی‌، عرفانی‌ و توصیفی خود از تمثیل‌ بهره‌ می‌گیرد تا دارویی برای درمان آلام‌ درونی خود و جامعه تجویز‌ کند. برخی از "تمثیلات" مجیر ساخته طبع و قریحه شاعر و برخی دیگر، از فکر [[خاقانی شروانی\|خاقانی]] و یا [[فرخی سیستانی، علی بن جولوق\|فرخی]] و [[منوچهری، احمد بن قوص\|منوچهری]] تاثیر می‌گیرد. در دیوان او سه نوع «تمثیل» دیده می‌شود: نخست، مثل‌هایی که امروز هم رواج دارد، دوم، مثل‌هایی که در عصر شاعر بر سر زبان‌ها بوده و سوم، مثل‌های مرده و غیر متداول.<ref>ر.ک: مالملی، امیدوار، ص8 و33</ref>‏ضرب‌المثل‌های دیوان مجیرالدین‌ دارای استعاره‌های مفهومی، با بار‌ معنایی‌ عمیق است.<ref>ر.ک: قویطاسی، ادریس، ص38</ref>‏مجموعه‌ای از این ضرب‌المثل‌ها در این دیوان گردآوردی شده است.<ref>ر.ک: متن کتاب، ص771-762</ref>

	==هَجوگویی‌های مجیر==		==هَجوگویی‌های مجیر==
	زبان مجیر در‌ هجویات‌، زبانی عفیف و غالباً به‌دور از پرده‌دری‌های مرسوم با الفاظ تابو است . هجویات او بیشتر متوجه رقیبان شعری و حاسدان است و در این میان، تشبیه مهمترین عنصر خیال‌آفرین‌ و شاعرانه‌ مجیر به شمار می‌آید. ذهن تصویرساز مجیر برای هجو دیگران، به آوردن یک تصویر اکتفا نمی‌کند و تشبیهات او آمیخته به تصاویر دیگر و دربرگیرنده تناسب‌های لفظی و معنوی گوناگون است. این آمیختگی‌ بر‌ ارزش‌ ادبی هجویات وی می‌افزاید و جنبه‌ تخیلی‌ آن‌ را تقویت می‌نماید. همچنین، این امر از زشتی و کراهیتی که مختص سخن هجوگونه است، می‌کاهد و بر ویژگی بلاغی سخن می‌افزاید‌. مجیر‌ با تمثیل‌‎ها و اسلوب معادله‌هایی که بر پایه‌ منطق‌ عقلی و هنری ساخته است، می‌کوشد با بیانی ~~مستدل ،~~ ضمن برکشیدن مقام خود، دیگران را در جایگاهی فروتر نشاند. از این‌رو، می‌توان گفت که مجیر‌ در تشبیهات هجوآمیز خود بین عناصر به ظاهر بی‌ارتباط‌ و دور از ~~هم ،~~ پیوندی شاعرانه برقرار نموده است و ذهن مخاطب را برای کشف ارتباط دو سوی تشبیه، به تکاپو‌ انداخته‌ است‌. از نظر معنایی نیز هجویات او بازنمود اوضاع اجتماعی مردم و اخلاق‌ حاکم‌ بر جامعه است و افزون بر وجاهت هنری، از نظر معنایی نیز درخور توجه‌ است‌.<ref>ر.ک: سعیدی ‌مقدم، محمد، صفحه چکیده</ref>‏		زبان مجیر در‌ هجویات‌، زبانی عفیف و غالباً به‌دور از پرده‌دری‌های مرسوم با الفاظ تابو است . هجویات او بیشتر متوجه رقیبان شعری و حاسدان است و در این میان، تشبیه مهمترین عنصر خیال‌آفرین‌ و شاعرانه‌ مجیر به شمار می‌آید. ذهن تصویرساز مجیر برای هجو دیگران، به آوردن یک تصویر اکتفا نمی‌کند و تشبیهات او آمیخته به تصاویر دیگر و دربرگیرنده تناسب‌های لفظی و معنوی گوناگون است. این آمیختگی‌ بر‌ ارزش‌ ادبی هجویات وی می‌افزاید و جنبه‌ تخیلی‌ آن‌ را تقویت می‌نماید. همچنین، این امر از زشتی و کراهیتی که مختص سخن هجوگونه است، می‌کاهد و بر ویژگی بلاغی سخن می‌افزاید‌. مجیر‌ با تمثیل‌‎ها و اسلوب معادله‌هایی که بر پایه‌ منطق‌ عقلی و هنری ساخته است، می‌کوشد با بیانی مستدل، ضمن برکشیدن مقام خود، دیگران را در جایگاهی فروتر نشاند. از این‌رو، می‌توان گفت که مجیر‌ در تشبیهات هجوآمیز خود بین عناصر به ظاهر بی‌ارتباط‌ و دور از هم، پیوندی شاعرانه برقرار نموده است و ذهن مخاطب را برای کشف ارتباط دو سوی تشبیه، به تکاپو‌ انداخته‌ است‌. از نظر معنایی نیز هجویات او بازنمود اوضاع اجتماعی مردم و اخلاق‌ حاکم‌ بر جامعه است و افزون بر وجاهت هنری، از نظر معنایی نیز درخور توجه‌ است‌.<ref>ر.ک: سعیدی ‌مقدم، محمد، صفحه چکیده</ref>‏

	==موسیقی شعر مجیر==		==موسیقی شعر مجیر==
	او به‌سان شاعران مکتب «اران» با آگاهی از ظرفیت‌ موسیقیایی زبان شعر، از آن در غنای اشعار خویش بهترین بهره‌ را برده است. تنوع اوزان و بحور شعر او، غنای موسیقی بیرونی دیوانش را نشان می‌دهد. مجیر بیشتر اشعارش را در وزن «مفعول فاعلات‌ مفاعیل‌ فاعلن» سروده است و از دوازده بحر دیوانش، بحر «رمل» بیشترین فراوانی را دارد. بهره‌گیری مجیر از ساخت‌های مختلف قافیه و تمایل او به سرودن اشعار مردف با ردیف‌‌های‌ طولانی و متنوع بر غنای موسیقی کناری دیوانش افزوده است.<ref>ر.ک: اسدی ولیلو، رشید؛ آرمال، مهدیه، ص 183</ref>		او به‌سان شاعران مکتب «اران» با آگاهی از ظرفیت‌ موسیقیایی زبان شعر، از آن در غنای اشعار خویش بهترین بهره‌ را برده است. تنوع اوزان و بحور شعر او، غنای موسیقی بیرونی دیوانش را نشان می‌دهد. مجیر بیشتر اشعارش را در وزن «مفعول فاعلات‌ مفاعیل‌ فاعلن» سروده است و از دوازده بحر دیوانش، بحر «رمل» بیشترین فراوانی را دارد. بهره‌گیری مجیر از ساخت‌های مختلف قافیه و تمایل او به سرودن اشعار مردف با ردیف‌‌های‌ طولانی و متنوع بر غنای موسیقی کناری دیوانش افزوده است.<ref>ر.ک: اسدی ولیلو، رشید؛ آرمال، مهدیه، ص 183</ref>

	از توصیفات مجیر در قصایدش در‌ وصف‌ آل‌ خجند و حسین بن ~~علی ،~~ معلوم می شود‌ که‌ وی مذهب شافعی داشته است. بهترین معرّف مجیر، قدرت شاعر در علوم‌ قرآن‌، حدیث، علوم عقلی، بلاغت و امثال‌ و حکم‌ و تمثیل است‌. قصیده‌های مجیر‌ با انقلاب درونی که در وی رخ داد، از‌ [[خاقانی شروانی\|خاقانی‌]] تأثیر پذیرفت و بوی تصوف و زهد به خود گرفت. او علت اختلافات موجود‌ در‌ جامعه را از بی‌توجهی به عالم درون می‌بیند.<ref>ر.ک: مالملی، ~~امیدوار ،~~ ص33</ref>‏		از توصیفات مجیر در قصایدش در‌ وصف‌ آل‌ خجند و حسین بن علی، معلوم می شود‌ که‌ وی مذهب شافعی داشته است. بهترین معرّف مجیر، قدرت شاعر در علوم‌ قرآن‌، حدیث، علوم عقلی، بلاغت و امثال‌ و حکم‌ و تمثیل است‌. قصیده‌های مجیر‌ با انقلاب درونی که در وی رخ داد، از‌ [[خاقانی شروانی\|خاقانی‌]] تأثیر پذیرفت و بوی تصوف و زهد به خود گرفت. او علت اختلافات موجود‌ در‌ جامعه را از بی‌توجهی به عالم درون می‌بیند.<ref>ر.ک: مالملی، امیدوار، ص33</ref>‏

	آبادی (محقق) ، ضمن شرح حال و زندگی ادبی [[م‍ج‍ی‍رال‍دی‍ن‌ ب‍ی‍ل‍ق‍ان‍ی‌\|بیلقانی]]، برخی اختصاصات سبک مجیر را برمی‌شمرد؛ او بیست‌و‌هشت ویژگی در اشعار او را با درج نمونه‌هایی آورده است؛ برخی از آن‌ها عبارتند از:		آبادی (محقق)، ضمن شرح حال و زندگی ادبی [[م‍ج‍ی‍رال‍دی‍ن‌ ب‍ی‍ل‍ق‍ان‍ی‌\|بیلقانی]]، برخی اختصاصات سبک مجیر را برمی‌شمرد؛ او بیست‌و‌هشت ویژگی در اشعار او را با درج نمونه‌هایی آورده است؛ برخی از آن‌ها عبارتند از:

	==آوردن یای شرطی==		==آوردن یای شرطی==

Hbaghizadeh در ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۶

2023-12-29T09:26:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۶
خط ۹:		خط ۹:
	\|زبان		\|زبان
	\| زبان = فارسی		\| زبان = فارسی
	\| کد کنگره =		\| کد کنگره =PIR ۵۰۹۷/د۹ ۱۳۵۸
	\| موضوع =شعر فارسی - قرن 6ق.		\| موضوع =شعر فارسی - قرن 6ق.
	\|ناشر		\|ناشر
خط ۷۸:		خط ۷۸:

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]
			[[رده:زبان‌شناسی، زبان و ادبیات]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2~~]]		[[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]]
			[[رده:زبان و ادبیات فارسی]]
			[[رده:مقالات بازبینی شده2 دی 1402]]
	[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ دی 1402 توسط سید حمید رضا حسینی هاشمی]]		[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ دی 1402 توسط سید حمید رضا حسینی هاشمی]]
	[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ دی 1402 توسط سید محمد رضا موسوی]]		[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ دی 1402 توسط سید محمد رضا موسوی]]

Hbaghizadeh در ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۵

2023-12-29T08:45:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۵
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	کاربرد «با» به جای «به»، مانند «با یاد دادن» و «در با در»:		کاربرد «با» به جای «به»، مانند «با یاد دادن» و «در با در»:
	{{شعر}}		{{شعر}}
	~~«در~~ کوی جهان که خانه عمر در اوست ''\|2=''همسایه محنتیم و در با درِ غم''}}		{{ب\|''در کوی جهان که خانه عمر در اوست ''\|2=''همسایه محنتیم و در با درِ غم''}}
	{{پایان شعر}}		{{پایان شعر}}
	{{شعر}}		{{شعر}}

Hbaghizadeh در ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۴

2023-12-29T08:44:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۴
خط ۴۵:		خط ۴۵:

	==آوردن یای شرطی==		==آوردن یای شرطی==
	~~«از~~ این خراس، خلاصی اگر بیافتمی / رسیدمی به مقام علا ~~مسیح‌آسا»؛~~		{{شعر}}
			{{ب\|''از این خراس، خلاصی اگر بیافتمی''\|2=''رسیدمی به مقام علا مسیح‌آسا''}}
			{{پایان شعر}}
	استعمال یای تمنّایی:		استعمال یای تمنّایی:
			{{شعر}}
	کاشکی از همدمی روزی خبر بودی مرا / تا فلک با آن جلالت پی‌سپر بودی مرا		{{ب\|''کاشکی از همدمی روزی خبر بودی مرا''\|2=''تا فلک با آن جلالت پی‌سپر بودی مرا''}}
			{{ب\|''دوستی مَحرم مرا از ملک عالَم آرزوست''\|2=''کاشکی بودی که این ملک دگر بودی مرا''}}
	دوستی مَحرم مرا از ملک عالَم آرزوست / کاشکی بودی که این ملک دگر بودی ~~مرا؛~~		{{پایان شعر}}

	کاربرد «با» به جای «به»، مانند «با یاد دادن» و «در با در»:		کاربرد «با» به جای «به»، مانند «با یاد دادن» و «در با در»:
	«در کوی جهان که خانه عمر در اوست / همسایه محنتیم و در با درِ ~~غم»~~		{{شعر}}
			«در کوی جهان که خانه عمر در اوست ''\|2=''همسایه محنتیم و در با درِ غم''}}
	~~«با~~ یاد تو داد، خویشتن را / نوروزی و تهنیت بهانه ~~است»~~		{{پایان شعر}}
			{{شعر}}
			{{ب\|''با یاد تو داد، خویشتن را''\|2=''نوروزی و تهنیت بهانه است''}}
			{{پایان شعر}}
	آوردن واژه‌های پهلوی «ایدون» و «ایدر» و... .<ref>ر.ک: متن کتاب، ص42،39،38</ref>‏		آوردن واژه‌های پهلوی «ایدون» و «ایدر» و... .<ref>ر.ک: متن کتاب، ص42،39،38</ref>‏

	‏آبادی از دوازده نسخه خطی برای تهیه این دیوان بهره جسته است.<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص87-78</ref>‏ همچنین تعلیقه‌ها و حاشیه‌های خود، واژه‌های دشوار یا نامأنوس را (به همراه درج شماره صفحه‌ای که واژه در آن آمده است) معنی می‌کند و درباره آن‌ها با بهره‌جستن از فرهنگ‌نامه‌ها و لغت‌نامه‌های معتبر توضیح می‌دهد: مانند: «برید»: قاصد و نامه‌بر. برید معرّب بُریده دم است و آن استری باشد یا ... . <ref>ر.ک: همان، ص419</ref>‏ وی علاوه بر نمایه لغات و ترکیبات، فهارس فنی احادیث، اخبار، مثل‌ها، سخن بزرگان، اشعار عربی تعلیقه‌ها، ضرب المثل‌ها، نام کسان و جای‌ها، نام‌های منسوب و بروج و ستارگان را نيز تنظیم کرده است.<ref>ر.ک: همان، ص781-675</ref>		‏آبادی از دوازده نسخه خطی برای تهیه این دیوان بهره جسته است.<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص87-78</ref>‏ همچنین تعلیقه‌ها و حاشیه‌های خود، واژه‌های دشوار یا نامأنوس را (به همراه درج شماره صفحه‌ای که واژه در آن آمده است) معنی می‌کند و درباره آن‌ها با بهره‌جستن از فرهنگ‌نامه‌ها و لغت‌نامه‌های معتبر توضیح می‌دهد: مانند: «برید»: قاصد و نامه‌بر. برید معرّب بُریده دم است و آن استری باشد یا ... . <ref>ر.ک: همان، ص419</ref>‏ وی علاوه بر نمایه لغات و ترکیبات، فهارس فنی احادیث، اخبار، مثل‌ها، سخن بزرگان، اشعار عربی تعلیقه‌ها، ضرب المثل‌ها، نام کسان و جای‌ها، نام‌های منسوب و بروج و ستارگان را نيز تنظیم کرده است.<ref>ر.ک: همان، ص781-675</ref>

	پانویس ==		==پانویس ==
	<references/>		<references/>
	==منابع مقاله==		==منابع مقاله==
	# مقدمه محقق و متن کتاب.		# مقدمه محقق و متن کتاب.
	# قمی، حسن، «تحلیلی سبک‌شناسانه بر شعر مجیرالدین بیلقانی»، هشتمین همایش بین‌المللی انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران.		# [https://civilica.com/doc/319834/ قمی، حسن، «تحلیلی سبک‌شناسانه بر شعر مجیرالدین بیلقانی»، هشتمین همایش بین‌المللی انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران].
	~~https~~:~~//civilica.com/doc/319834/~~		#[[:noormags:1825884\| سعیدی ‌مقدم، محمد، «وجاهت هنری تشبیهات هجوآمیز مجیرالدین بیلقانی (پژوهشی در سبک‌شناسی بلاغی هجو)»، سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)، آذر 1400، شماره 67]].
	# سعیدی ‌مقدم، محمد، «وجاهت هنری تشبیهات هجوآمیز مجیرالدین بیلقانی (پژوهشی در سبک‌شناسی بلاغی هجو)»، سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)، آذر 1400، شماره 67.		#[[:noormags:2040143\| اسدی ولیلو، رشید؛ آرمال، مهدیه، «بررسی موسیقی (بیرونی و کناری) شعر مجیرالدین بیلقانی»، زیبایی‌شناسی ادبی، زمستان 1400، شماره 50]].
	~~https~~:~~//www.~~noormags~~.ir/view/fa/articlepage/1825884~~		#[[:noormags:1506464\| مالملی، امیدوار، «مختصری از تمثیلات دیوان مجیرالدین بیلقانی»، فصل‌نامه تحقیقات تمثیلی در زبان و ادب فارسی، دوره 10، شماره 35، خرداد 1397، صفحه 35-8]].
	# اسدی ولیلو، رشید؛ آرمال، مهدیه، «بررسی موسیقی (بیرونی و کناری) شعر مجیرالدین بیلقانی»، زیبایی‌شناسی ادبی، زمستان 1400، شماره 50.		#[[:noormags:2042747\| قویطاسی، ادریس، «استعاره مفهومی در شعر مجیر بیلقانی»، نقد، تحلیل و زیبایی‌شناسی متون، زمستان 1401، سال پنجم، شماره 17]].
	~~https~~:~~//www.~~noormags~~.ir/view/fa/articlepage/2040143~~
	# مالملی، امیدوار، «مختصری از تمثیلات دیوان مجیرالدین بیلقانی»، فصل‌نامه تحقیقات تمثیلی در زبان و ادب فارسی، دوره 10، شماره 35، خرداد 1397، صفحه 35-8.
	~~https~~:~~//www.~~noormags~~.ir/view/fa/articlepage/1506464~~
	# قویطاسی، ادریس، «استعاره مفهومی در شعر مجیر بیلقانی»، نقد، تحلیل و زیبایی‌شناسی متون، زمستان 1401، سال پنجم، شماره 17.
	~~https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2042747~~

	==وابسته‌ها==		==وابسته‌ها==

Hbaghizadeh در ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۷

2023-12-29T08:17:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۷
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	}}		}}

	'''دیوان مجیرالدین بیلقانی'''، سروده ابوالمکارم مجیرالدین بیلقانی (درگذشته 586ق) مشتمل بر قصاید، غزلیات، شکوائیات، قطعات و ملمعات اوست. محمد ~~آبادی،~~ پژوهش این دیوان را انجام داده است.		'''دیوان مجیرالدین بیلقانی'''، سروده [[م‍ج‍ی‍رال‍دی‍ن‌ ب‍ی‍ل‍ق‍ان‍ی‌\|ابوالمکارم مجیرالدین بیلقانی]] (درگذشته 586ق) مشتمل بر قصاید، غزلیات، شکوائیات، قطعات و ملمعات اوست. [[آب‍ادی‌ ب‍اوی‍ل‌، م‍ح‍م‍د\|محمد آبادی]]، پژوهش این دیوان را انجام داده است.

	==سبک شاعرانه مجیر==		==سبک شاعرانه مجیر==
	شعر مجیر منتسب به «سبک ارانی» است. این سبک، ویژه شاعران منطقه اران در قرن ششم هجری است. تحلیل اشعار او از رهگذر علم «سبک‌شناسی» در سه سطح اندیشگانی، زبانی و ادبی، این نتیجه را به دست می‌دهد که گرچه بسیاری از ویژگی‌های سبک خراسانی در شعر بیلقانی نیز دیده می‌شود، ولی مختصات اصلی و برجسته شعر او، همان ویژگی‌هایی است که سبک ارانی را از سبک خراسانی جدا می‌کند.<ref>ر.ک: قمی، حسن، صفحه چکیده</ref>‏		شعر مجیر منتسب به «سبک ارانی» است. این سبک، ویژه شاعران منطقه اران در قرن ششم هجری است. تحلیل اشعار او از رهگذر علم «سبک‌شناسی» در سه سطح اندیشگانی، زبانی و ادبی، این نتیجه را به دست می‌دهد که گرچه بسیاری از ویژگی‌های سبک خراسانی در شعر [[م‍ج‍ی‍رال‍دی‍ن‌ ب‍ی‍ل‍ق‍ان‍ی‌\|بیلقانی]] نیز دیده می‌شود، ولی مختصات اصلی و برجسته شعر او، همان ویژگی‌هایی است که سبک ارانی را از سبک خراسانی جدا می‌کند.<ref>ر.ک: قمی، حسن، صفحه چکیده</ref>‏

	==تمثیل‌های مجیر==		==تمثیل‌های مجیر==
	او برای ایجاد‌ ارتباط‌ مؤثر‌ و تفهیم مطالب اجتماعی‌ ، عرفانی‌ و توصیفی خود از تمثیل‌ بهره‌ می‌گیرد تا دارویی برای درمان آلام‌ درونی خود و جامعه تجویز‌ کند. برخی از "تمثیلات" مجیر ساخته طبع و قریحه شاعر و برخی دیگر، از فکر خاقانی و یا فرخی و منوچهری تاثیر می‌گیرد. در دیوان او سه نوع «تمثیل» دیده می‌شود: نخست، مثل‌هایی که امروز هم رواج دارد، دوم، مثل‌هایی که در عصر شاعر بر سر زبان‌ها بوده و سوم، مثل‌های مرده و غیر متداول.<ref>ر.ک: مالملی، امیدوار ، ص8 و33</ref>‏ضرب‌المثل‌های دیوان مجیرالدین‌ دارای استعاره‌های مفهومی، با بار‌ معنایی‌ عمیق است.<ref>ر.ک: قویطاسی، ادریس، ص38</ref>‏مجموعه‌ای از این ضرب‌المثل‌ها در این دیوان گردآوردی شده است.<ref>ر.ک: متن کتاب، ص771-762</ref>		او برای ایجاد‌ ارتباط‌ مؤثر‌ و تفهیم مطالب اجتماعی‌ ، عرفانی‌ و توصیفی خود از تمثیل‌ بهره‌ می‌گیرد تا دارویی برای درمان آلام‌ درونی خود و جامعه تجویز‌ کند. برخی از "تمثیلات" مجیر ساخته طبع و قریحه شاعر و برخی دیگر، از فکر [[خاقانی شروانی\|خاقانی]] و یا [[فرخی سیستانی، علی بن جولوق\|فرخی]] و [[منوچهری، احمد بن قوص\|منوچهری]] تاثیر می‌گیرد. در دیوان او سه نوع «تمثیل» دیده می‌شود: نخست، مثل‌هایی که امروز هم رواج دارد، دوم، مثل‌هایی که در عصر شاعر بر سر زبان‌ها بوده و سوم، مثل‌های مرده و غیر متداول.<ref>ر.ک: مالملی، امیدوار ، ص8 و33</ref>‏ضرب‌المثل‌های دیوان مجیرالدین‌ دارای استعاره‌های مفهومی، با بار‌ معنایی‌ عمیق است.<ref>ر.ک: قویطاسی، ادریس، ص38</ref>‏مجموعه‌ای از این ضرب‌المثل‌ها در این دیوان گردآوردی شده است.<ref>ر.ک: متن کتاب، ص771-762</ref>

	==هَجوگویی‌های مجیر==		==هَجوگویی‌های مجیر==
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	او به‌سان شاعران مکتب «اران» با آگاهی از ظرفیت‌ موسیقیایی زبان شعر، از آن در غنای اشعار خویش بهترین بهره‌ را برده است. تنوع اوزان و بحور شعر او، غنای موسیقی بیرونی دیوانش را نشان می‌دهد. مجیر بیشتر اشعارش را در وزن «مفعول فاعلات‌ مفاعیل‌ فاعلن» سروده است و از دوازده بحر دیوانش، بحر «رمل» بیشترین فراوانی را دارد. بهره‌گیری مجیر از ساخت‌های مختلف قافیه و تمایل او به سرودن اشعار مردف با ردیف‌‌های‌ طولانی و متنوع بر غنای موسیقی کناری دیوانش افزوده است.<ref>ر.ک: اسدی ولیلو، رشید؛ آرمال، مهدیه، ص 183</ref>		او به‌سان شاعران مکتب «اران» با آگاهی از ظرفیت‌ موسیقیایی زبان شعر، از آن در غنای اشعار خویش بهترین بهره‌ را برده است. تنوع اوزان و بحور شعر او، غنای موسیقی بیرونی دیوانش را نشان می‌دهد. مجیر بیشتر اشعارش را در وزن «مفعول فاعلات‌ مفاعیل‌ فاعلن» سروده است و از دوازده بحر دیوانش، بحر «رمل» بیشترین فراوانی را دارد. بهره‌گیری مجیر از ساخت‌های مختلف قافیه و تمایل او به سرودن اشعار مردف با ردیف‌‌های‌ طولانی و متنوع بر غنای موسیقی کناری دیوانش افزوده است.<ref>ر.ک: اسدی ولیلو، رشید؛ آرمال، مهدیه، ص 183</ref>

	از توصیفات مجیر در قصایدش در‌ وصف‌ آل‌ خجند و حسین بن علی ، معلوم می شود‌ که‌ وی مذهب شافعی داشته است. بهترین معرّف مجیر، قدرت شاعر در علوم‌ قرآن‌، حدیث، علوم عقلی، بلاغت و امثال‌ و حکم‌ و تمثیل است‌. قصیده‌های مجیر‌ با انقلاب درونی که در وی رخ داد، از‌ خاقانی‌ تأثیر پذیرفت و بوی تصوف و زهد به خود گرفت. او علت اختلافات موجود‌ در‌ جامعه را از بی‌توجهی به عالم درون می‌بیند.<ref>ر.ک: مالملی، امیدوار ، ص33</ref>‏		از توصیفات مجیر در قصایدش در‌ وصف‌ آل‌ خجند و حسین بن علی ، معلوم می شود‌ که‌ وی مذهب شافعی داشته است. بهترین معرّف مجیر، قدرت شاعر در علوم‌ قرآن‌، حدیث، علوم عقلی، بلاغت و امثال‌ و حکم‌ و تمثیل است‌. قصیده‌های مجیر‌ با انقلاب درونی که در وی رخ داد، از‌ [[خاقانی شروانی\|خاقانی‌]] تأثیر پذیرفت و بوی تصوف و زهد به خود گرفت. او علت اختلافات موجود‌ در‌ جامعه را از بی‌توجهی به عالم درون می‌بیند.<ref>ر.ک: مالملی، امیدوار ، ص33</ref>‏

	آبادی (محقق) ، ضمن شرح حال و زندگی ادبی ~~بیلقانی،~~ برخی اختصاصات سبک مجیر را برمی‌شمرد؛ او بیست‌و‌هشت ویژگی در اشعار او را با درج نمونه‌هایی آورده است؛ برخی از آن‌ها عبارتند از:		آبادی (محقق) ، ضمن شرح حال و زندگی ادبی [[م‍ج‍ی‍رال‍دی‍ن‌ ب‍ی‍ل‍ق‍ان‍ی‌\|بیلقانی]]، برخی اختصاصات سبک مجیر را برمی‌شمرد؛ او بیست‌و‌هشت ویژگی در اشعار او را با درج نمونه‌هایی آورده است؛ برخی از آن‌ها عبارتند از:

	==آوردن یای شرطی==		==آوردن یای شرطی==
خط ۴۸:		خط ۴۸:

	استعمال یای تمنّایی:		استعمال یای تمنّایی:

	کاشکی از همدمی روزی خبر بودی مرا / تا فلک با آن جلالت پی‌سپر بودی مرا		کاشکی از همدمی روزی خبر بودی مرا / تا فلک با آن جلالت پی‌سپر بودی مرا