دیوان طبیب اصفهانی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'دیوان اشعار (ابهام‌ زدایی)' به 'دیوان اشعار (ابهام‌زدایی)'

2024-09-02T07:30:14Z

جایگزینی متن - 'دیوان اشعار (ابهام‌ زدایی)' به 'دیوان اشعار (ابهام‌زدایی)'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۰
خط ۲۸:		خط ۲۸:


	{{کاربردهای دیگر\|دیوان اشعار (~~ابهام‌ زدایی~~)}}		{{کاربردهای دیگر\|دیوان اشعار (ابهام‌زدایی)}}
	'''دیوان طبیب اصفهانی''' مجموعه اشعار [[طبیب اصفهانی، عبدالباقی بن عبدالرحیم\|عبدالباقی بن محمد رحیم]]، معروف به [[طبیب اصفهانی، عبدالباقی بن عبدالرحیم\|طبیب اصفهانی]] (متوفی 1171ق)، شامل غزل‌ها، قصیده‌ها، رباعیات و مفرداتی است که برخی از آنها، زبان‌زد اهالی خاص و عام است.		'''دیوان طبیب اصفهانی''' مجموعه اشعار [[طبیب اصفهانی، عبدالباقی بن عبدالرحیم\|عبدالباقی بن محمد رحیم]]، معروف به [[طبیب اصفهانی، عبدالباقی بن عبدالرحیم\|طبیب اصفهانی]] (متوفی 1171ق)، شامل غزل‌ها، قصیده‌ها، رباعیات و مفرداتی است که برخی از آنها، زبان‌زد اهالی خاص و عام است.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ی ای ' به 'ی‌ای '

2024-04-16T21:40:49Z

جایگزینی متن - 'ی ای ' به 'ی‌ای '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۱:۱۰
خط ۶۲:		خط ۶۲:

	از ویژگی‌های مهم شعر طبیب، استفاده از کلمات سالم و صحیح و دوری از کلمات مهجور است:		از ویژگی‌های مهم شعر طبیب، استفاده از کلمات سالم و صحیح و دوری از کلمات مهجور است:
	چند در خوابی این مبارک پی/ چند در ~~خوابی ای~~ همایون فال<ref>همان</ref>.		چند در خوابی این مبارک پی/ چند در خوابی‌ای همایون فال<ref>همان</ref>.

	طبيب غزل‌هاى عرفانى فراوان دارد و مي‌توان گفت با اين شيوه تحولى در شعر پديد آورده‌است.<ref>همان، ص14</ref>}}		طبيب غزل‌هاى عرفانى فراوان دارد و مي‌توان گفت با اين شيوه تحولى در شعر پديد آورده‌است.<ref>همان، ص14</ref>}}

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'موسسه' به 'مؤسسه'

2023-11-24T16:56:32Z

جایگزینی متن - 'موسسه' به 'مؤسسه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۲۶
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	\| موضوع =		\| موضوع =
	\|ناشر		\|ناشر
	\| ناشر = ~~موسسه~~ انتشارات نگاه		\| ناشر = مؤسسه انتشارات نگاه
	\| مکان نشر = تهران		\| مکان نشر = تهران
	\| سال نشر =		\| سال نشر =

Wikinoor.ir: جایگزینی متن - '(ابهام‌ زدایی)}}↵↵↵↵'''' به '(ابهام‌ زدایی)}} ''''

2023-01-13T00:44:58Z

جایگزینی متن - '(ابهام‌ زدایی)}}↵↵↵↵'''' به '(ابهام‌ زدایی)}} ''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۱۴
خط ۲۹:		خط ۲۹:

	{{کاربردهای دیگر\|دیوان اشعار (ابهام‌ زدایی)}}		{{کاربردهای دیگر\|دیوان اشعار (ابهام‌ زدایی)}}



	'''دیوان طبیب اصفهانی''' مجموعه اشعار [[طبیب اصفهانی، عبدالباقی بن عبدالرحیم\|عبدالباقی بن محمد رحیم]]، معروف به [[طبیب اصفهانی، عبدالباقی بن عبدالرحیم\|طبیب اصفهانی]] (متوفی 1171ق)، شامل غزل‌ها، قصیده‌ها، رباعیات و مفرداتی است که برخی از آنها، زبان‌زد اهالی خاص و عام است.		'''دیوان طبیب اصفهانی''' مجموعه اشعار [[طبیب اصفهانی، عبدالباقی بن عبدالرحیم\|عبدالباقی بن محمد رحیم]]، معروف به [[طبیب اصفهانی، عبدالباقی بن عبدالرحیم\|طبیب اصفهانی]] (متوفی 1171ق)، شامل غزل‌ها، قصیده‌ها، رباعیات و مفرداتی است که برخی از آنها، زبان‌زد اهالی خاص و عام است.

Fsobhani@noornet.net در ‏۲۲ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۲۶

2022-10-22T05:26:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۶
خط ۳۲:		خط ۳۲:


	'''دیوان طبیب اصفهانی''' مجموعه اشعار [[طبیب اصفهانی، عبدالباقی بن عبدالرحیم\|عبدالباقی بن محمد رحیم]]، معروف به [[طبیب اصفهانی، عبدالباقی بن عبدالرحیم\|طبیب اصفهانی]] (متوفی 1171ق)، شامل غزل‌ها، قصیده‌ها، رباعیات و مفرداتی است که برخی از آنها، ~~زبانزد~~ اهالی خاص و عام است.		'''دیوان طبیب اصفهانی''' مجموعه اشعار [[طبیب اصفهانی، عبدالباقی بن عبدالرحیم\|عبدالباقی بن محمد رحیم]]، معروف به [[طبیب اصفهانی، عبدالباقی بن عبدالرحیم\|طبیب اصفهانی]] (متوفی 1171ق)، شامل غزل‌ها، قصیده‌ها، رباعیات و مفرداتی است که برخی از آنها، زبان‌زد اهالی خاص و عام است.

	آن‌طور که در تذکره‌ها آمده است، [[طبیب اصفهانی، عبدالباقی بن عبدالرحیم\|طبیب]] در ایام حیات کوتاهش، دیوان اشعارش را خود ترتیب داده و چنین می‌نماید که این کار به تشویق میرسید علی مشتاق، انجام پذیرفته است<ref>ر.ک: سمیعی، غلامرضا، ص18</ref>.		آن‌طور که در تذکره‌ها آمده است، [[طبیب اصفهانی، عبدالباقی بن عبدالرحیم\|طبیب]] در ایام حیات کوتاهش، دیوان اشعارش را خود ترتیب داده و چنین می‌نماید که این کار به تشویق میرسید علی مشتاق، انجام پذیرفته است<ref>ر.ک: سمیعی، غلامرضا، ص18</ref>.
خط ۶۱:		خط ۶۱:
	وقتی طبیب به اشعار عربی می‌پردازد، آنچنان فصیح سخن می‌گوید که در حد اعجاز است:		وقتی طبیب به اشعار عربی می‌پردازد، آنچنان فصیح سخن می‌گوید که در حد اعجاز است:
	{{شعر}}		{{شعر}}
	{{ب\|''انت غیث الندی ~~الدی~~ الاحسان''\|2=''انت بحر ~~السخلدی~~ الافضال''<ref>همان، ص13</ref>}}		{{ب\|''انت غیث الندی لدی الاحسان''\|2=''انت بحر السخا لدی الافضال''<ref>همان، ص13</ref>}}
	{{پایان شعر}}		{{پایان شعر}}

	از ویژگی‌های مهم شعر طبیب، استفاده از کلمات سالم و صحیح و دوری از کلمات مهجور است:		از ویژگی‌های مهم شعر طبیب، استفاده از کلمات سالم و صحیح و دوری از کلمات مهجور است:
	چند در خوابی این مبارک پی/ چند در خوابی ای همایون فال<ref>همان</ref>.		چند در خوابی این مبارک پی/ چند در خوابی ای همایون فال<ref>همان</ref>.

			طبيب غزل‌هاى عرفانى فراوان دارد و مي‌توان گفت با اين شيوه تحولى در شعر پديد آورده‌است.<ref>همان، ص14</ref>}}

	==پانویس ==		==پانویس ==
خط ۸۸:		خط ۹۰:
	[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]]		[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]]
	[[رده:مقالات آبان 01 مکرمی]]		[[رده:مقالات آبان 01 مکرمی]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده1~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده1]]
	[[رده:مقالات بازبینی شده2 مهرماه 1401]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 مهرماه 1401]]

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۴۷

2022-10-16T16:47:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۱۷
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}


			{{کاربردهای دیگر\|دیوان اشعار (ابهام‌ زدایی)}}



	'''دیوان طبیب اصفهانی''' مجموعه اشعار [[طبیب اصفهانی، عبدالباقی بن عبدالرحیم\|عبدالباقی بن محمد رحیم]]، معروف به [[طبیب اصفهانی، عبدالباقی بن عبدالرحیم\|طبیب اصفهانی]] (متوفی 1171ق)، شامل غزل‌ها، قصیده‌ها، رباعیات و مفرداتی است که برخی از آنها، زبانزد اهالی خاص و عام است.		'''دیوان طبیب اصفهانی''' مجموعه اشعار [[طبیب اصفهانی، عبدالباقی بن عبدالرحیم\|عبدالباقی بن محمد رحیم]]، معروف به [[طبیب اصفهانی، عبدالباقی بن عبدالرحیم\|طبیب اصفهانی]] (متوفی 1171ق)، شامل غزل‌ها، قصیده‌ها، رباعیات و مفرداتی است که برخی از آنها، زبانزد اهالی خاص و عام است.

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۴۴

2022-10-16T16:44:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۱۴
خط ۲۸:		خط ۲۸:


	'''دیوان طبیب اصفهانی''' مجموعه اشعار عبدالباقی بن محمد ~~رحیم،~~ معروف به طبیب اصفهانی (متوفی 1171ق)، شامل غزل‌ها، قصیده‌ها، رباعیات و مفرداتی است که برخی از آنها، زبانزد اهالی خاص و عام است.		'''دیوان طبیب اصفهانی''' مجموعه اشعار [[طبیب اصفهانی، عبدالباقی بن عبدالرحیم\|عبدالباقی بن محمد رحیم]]، معروف به [[طبیب اصفهانی، عبدالباقی بن عبدالرحیم\|طبیب اصفهانی]] (متوفی 1171ق)، شامل غزل‌ها، قصیده‌ها، رباعیات و مفرداتی است که برخی از آنها، زبانزد اهالی خاص و عام است.

	آن‌طور که در تذکره‌ها آمده است، طبیب در ایام حیات کوتاهش، دیوان اشعارش را خود ترتیب داده و چنین می‌نماید که این کار به تشویق میرسید علی مشتاق، انجام پذیرفته است<ref>ر.ک: سمیعی، غلامرضا، ص18</ref>.		آن‌طور که در تذکره‌ها آمده است، [[طبیب اصفهانی، عبدالباقی بن عبدالرحیم\|طبیب]] در ایام حیات کوتاهش، دیوان اشعارش را خود ترتیب داده و چنین می‌نماید که این کار به تشویق میرسید علی مشتاق، انجام پذیرفته است<ref>ر.ک: سمیعی، غلامرضا، ص18</ref>.

	تعداد ابیات کتاب، حدود دو هزار بیت است که در تمام نسخه‌های موجود، با اندک تفاوتی آمده و هدایت در «مجم الفصحا» تعداد ابیات او را «دو سه هزار» بیت ذکر کرده است<ref>همان</ref>.		تعداد ابیات کتاب، حدود دو هزار بیت است که در تمام نسخه‌های موجود، با اندک تفاوتی آمده و هدایت در «مجم الفصحا» تعداد ابیات او را «دو سه هزار» بیت ذکر کرده است<ref>همان</ref>.

	طبیب چندین قصیده مهم دارد که همه آنها در مدح پیامبر(ص) و حضرت علی(ع) است. در این قصاید، طبیب بیشتر به «غم» پرداخته است، در صورتی که یکی از مشخصات و خصوصیات شعر فارسی، شادی آفرین بودن و نشاط آور بودن شعر است، ولیکن طبیب شاید به دلیل ضربه‌ای که به روح حساس و آرام وی در حمله افغان وارد شده باشد، این‌گونه شده است؛ زیرا می‌دانیم که وی در حدود ده سالگی، شاهد حمله افاغنه بوده است و خونریزی و کشت‌وکشتار و قتل پدر و اقوام، روح حساس شاعر را آنچنان رنجانده است که طالب غم بوده و اینها غیر از اشعار عارفانه اوست:		[[طبیب اصفهانی، عبدالباقی بن عبدالرحیم\|طبیب]] چندین قصیده مهم دارد که همه آنها در مدح پیامبر(ص) و حضرت علی(ع) است. در این قصاید، طبیب بیشتر به «غم» پرداخته است، در صورتی که یکی از مشخصات و خصوصیات شعر فارسی، شادی آفرین بودن و نشاط آور بودن شعر است، ولیکن طبیب شاید به دلیل ضربه‌ای که به روح حساس و آرام وی در حمله افغان وارد شده باشد، این‌گونه شده است؛ زیرا می‌دانیم که وی در حدود ده سالگی، شاهد حمله افاغنه بوده است و خونریزی و کشت‌وکشتار و قتل پدر و اقوام، روح حساس شاعر را آنچنان رنجانده است که طالب غم بوده و اینها غیر از اشعار عارفانه اوست:
	ای عشرتیان این همه انکار ز غم چیست/ رفتم بچشانم به شما لذت غم را
			{{شعر}}
			{{ب\|''ای عشرتیان این همه انکار ز غم چیست''\|2=''رفتم بچشانم به شما لذت غم را''}}
	و نیز می‌گوید:		و نیز می‌گوید:
	غم نیست اگر برشکند محفل عشرت/ یارت که شکستی نرسد مجلس غم را<ref>همان، ص12</ref>.		{{شعر}}
			{{ب\|''غم نیست اگر برشکند محفل عشرت''\|2=''یارت که شکستی نرسد مجلس غم را''<ref>همان، ص12</ref>}}
			{{پایان شعر}}

	وقتی که طبیب، مدح حضرت علی(ع) را می‌نماید، می‌گوید:		وقتی که طبیب، مدح حضرت علی(ع) را می‌نماید، می‌گوید:
	سینه پرخون، طبع محزون، کام خشک و دیده‌تر/ بخت تار و تن نزار و جان فکار و دل کباب		{{شعر}}
			{{ب\|''سینه پرخون، طبع محزون، کام خشک و دیده‌تر''\|2='' بخت تار و تن نزار و جان فکار و دل کباب''}}
			{{پایان شعر}}

	در جایی که وصف بهار می‌کند، می‌گوید:		در جایی که وصف بهار می‌کند، می‌گوید:
	مزده بلبل را که آمد گل به باغ شاخسار/ شد دگر صحن چمن چون محفل از رخسار یار		{{شعر}}
			{{ب\|''مزده بلبل را که آمد گل به باغ شاخسار''\|2=''شد دگر صحن چمن چون محفل از رخسار یار''}}
			{{پایان شعر}}

	که چه شعر فاخری است<ref>همان، ص12- 13</ref>.		که چه شعر فاخری است<ref>همان، ص12- 13</ref>.

	وقتی طبیب به اشعار عربی می‌پردازد، آنچنان فصیح سخن می‌گوید که در حد اعجاز است:		وقتی طبیب به اشعار عربی می‌پردازد، آنچنان فصیح سخن می‌گوید که در حد اعجاز است:
	انت غیث الندی الدی الاحسان/ انت بحر السخلدی الافضال<ref>همان، ص13</ref>.		{{شعر}}
			{{ب\|''انت غیث الندی الدی الاحسان''\|2=''انت بحر السخلدی الافضال''<ref>همان، ص13</ref>}}
			{{پایان شعر}}

	از ویژگی‌های مهم شعر طبیب، استفاده از کلمات سالم و صحیح و دوری از کلمات مهجور است:		از ویژگی‌های مهم شعر طبیب، استفاده از کلمات سالم و صحیح و دوری از کلمات مهجور است:
خط ۶۳:		خط ۷۵:

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]

			[[رده:زبان‌شناسی، علم زبان]]

			[[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]]

			[[رده:زبان و ادبیات فارسی]]

			[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]]
	[[رده:مقالات آبان 01 مکرمی]]		[[رده:مقالات آبان 01 مکرمی]]
	[[رده:مقالات بازبینی نشده1]]		[[رده:مقالات بازبینی نشده1]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 مهرماه 1401]]

A-esmaili@noornet.net در ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۴

2022-10-15T09:04:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۴
خط ۵۶:		خط ۵۶:
	==منابع مقاله==		==منابع مقاله==
	سمیعی، کیوان، «دیوان طبیب اصفهانی»، تهران، انتشارات سنایی، جاپ یکم، سده 13.		سمیعی، کیوان، «دیوان طبیب اصفهانی»، تهران، انتشارات سنایی، جاپ یکم، سده 13.
	~~==پانویس ==~~
	~~<references/>~~

	~~==منابع مقاله==~~

A-esmaili@noornet.net: صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR50851J1.jpg | عنوان = دیوان طبیب اصفهانی | عنوان‌های د...» ایجاد کرد

2022-10-15T09:03:16Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR50851J1.jpg | عنوان = دیوان طبیب اصفهانی | عنوان‌های د...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات کتاب
| تصویر =NUR50851J1.jpg
| عنوان = دیوان طبیب اصفهانی
| عنوان‌های دیگر =
|پدیدآورندگان
| پدیدآوران =
[[طبیب اصفهانی، عبدالباقی بن عبدالرحیم]] (نویسنده)

|زبان
| زبان = فارسی
| کد کنگره =‏ د9 / 6742 PIR
| موضوع =
|ناشر
| ناشر = موسسه انتشارات نگاه
| مکان نشر = تهران
| سال نشر =

| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE50851AUTOMATIONCODE
| چاپ = یکم
| شابک =
| تعداد جلد = 1
| کتابخانۀ دیجیتال نور =50851
| کتابخوان همراه نور =50851
| کد پدیدآور =
| پس از =
| پیش از =
}}

'''دیوان طبیب اصفهانی''' مجموعه اشعار عبدالباقی بن محمد رحیم، معروف به طبیب اصفهانی (متوفی 1171ق)، شامل غزل‌ها، قصیده‌ها، رباعیات و مفرداتی است که برخی از آنها، زبانزد اهالی خاص و عام است.

آن‌طور که در تذکره‌ها آمده است، طبیب در ایام حیات کوتاهش، دیوان اشعارش را خود ترتیب داده و چنین می‌نماید که این کار به تشویق میرسید علی مشتاق، انجام پذیرفته است<ref>ر.ک: سمیعی، غلامرضا، ص18</ref>.

تعداد ابیات کتاب، حدود دو هزار بیت است که در تمام نسخه‌های موجود، با اندک تفاوتی آمده و هدایت در «مجم الفصحا» تعداد ابیات او را «دو سه هزار» بیت ذکر کرده است<ref>همان</ref>.

طبیب چندین قصیده مهم دارد که همه آنها در مدح پیامبر(ص) و حضرت علی(ع) است. در این قصاید، طبیب بیشتر به «غم» پرداخته است، در صورتی که یکی از مشخصات و خصوصیات شعر فارسی، شادی آفرین بودن و نشاط آور بودن شعر است، ولیکن طبیب شاید به دلیل ضربه‌ای که به روح حساس و آرام وی در حمله افغان وارد شده باشد، این‌گونه شده است؛ زیرا می‌دانیم که وی در حدود ده سالگی، شاهد حمله افاغنه بوده است و خونریزی و کشت‌وکشتار و قتل پدر و اقوام، روح حساس شاعر را آنچنان رنجانده است که طالب غم بوده و اینها غیر از اشعار عارفانه اوست:
ای عشرتیان این همه انکار ز غم چیست/ رفتم بچشانم به شما لذت غم را
و نیز می‌گوید:
غم نیست اگر برشکند محفل عشرت/ یارت که شکستی نرسد مجلس غم را<ref>همان، ص12</ref>.

وقتی که طبیب، مدح حضرت علی(ع) را می‌نماید، می‌گوید:
سینه پرخون، طبع محزون، کام خشک و دیده‌تر/ بخت تار و تن نزار و جان فکار و دل کباب
در جایی که وصف بهار می‌کند، می‌گوید:
مزده بلبل را که آمد گل به باغ شاخسار/ شد دگر صحن چمن چون محفل از رخسار یار
که چه شعر فاخری است<ref>همان، ص12- 13</ref>.

وقتی طبیب به اشعار عربی می‌پردازد، آنچنان فصیح سخن می‌گوید که در حد اعجاز است:
انت غیث الندی الدی الاحسان/ انت بحر السخلدی الافضال<ref>همان، ص13</ref>.

از ویژگی‌های مهم شعر طبیب، استفاده از کلمات سالم و صحیح و دوری از کلمات مهجور است:
چند در خوابی این مبارک پی/ چند در خوابی ای همایون فال<ref>همان</ref>.

==پانویس ==
<references />

==منابع مقاله==
سمیعی، کیوان، «دیوان طبیب اصفهانی»، تهران، انتشارات سنایی، جاپ یکم، سده 13.
==پانویس ==
<references/>

==منابع مقاله==

==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}

[[رده:کتاب‌شناسی]]
[[رده:مقالات آبان 01 مکرمی]]
[[رده:مقالات بازبینی نشده1]]
[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]