دیوان حیاتی کرمانی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'فارسي ' به 'فارسی'

2022-07-05T06:41:57Z

جایگزینی متن - 'فارسي ' به 'فارسی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۱
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	\| زبان = فارسی		\| زبان = فارسی
	\| کد کنگره =‏‎‏/‎‏د‎‏9 / 6681 PIR		\| کد کنگره =‏‎‏/‎‏د‎‏9 / 6681 PIR
	\| موضوع = شعر ~~فارسي~~ - قرن 12ق.		\| موضوع = شعر فارسی- قرن 12ق.
	\|ناشر		\|ناشر
	\| ناشر = یلدا قلم		\| ناشر = یلدا قلم
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	\| شابک =964-5745-22-5		\| شابک =964-5745-22-5
	\| تعداد جلد = 1		\| تعداد جلد = 1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =28545
	\| کتابخوان همراه نور =		\| کتابخوان همراه نور =
	\| کد پدیدآور = 18509		\| کد پدیدآور = 18509

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۴ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۵

2022-06-04T13:25:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۵۵
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	حیاتی به‌واسطه برادرش رونق‌علی‌شاه، به مجلس [[نوربخش، جواد\|نورعلی‌شاه]] راه پیدا کرده و [[نوربخش، جواد\|نورعلی‌شاه]] از او می‌خواهد که دست به قلم شود. وی نیز این درخواست را اجابت نموده و قلم برمی‌گیرد و اشعاری بسیار نغز و لطیف و شیوا می‌سراید و در این‌باره می‌گوید:		حیاتی به‌واسطه برادرش رونق‌علی‌شاه، به مجلس [[نوربخش، جواد\|نورعلی‌شاه]] راه پیدا کرده و [[نوربخش، جواد\|نورعلی‌شاه]] از او می‌خواهد که دست به قلم شود. وی نیز این درخواست را اجابت نموده و قلم برمی‌گیرد و اشعاری بسیار نغز و لطیف و شیوا می‌سراید و در این‌باره می‌گوید:

	به مدح شهنشاه اقلیم فقر		{{شعر}}
			{{ب\|''به مدح شهنشاه اقلیم فقر''\|2=''که او را سزد تخت و دیهیم فقر''}}
	که او را سزد تخت و دیهیم فقر		{{ب\|''نمایم ز الفاظ گوهرفشان''\|2=''به طرز غزل چند بیتی بیان''<ref>ر.ک: مقدمه، ص3- 4</ref>}}
			{{پایان شعر}}
	نمایم ز الفاظ گوهرفشان

	به طرز غزل چند بیتی بیان<ref>ر.ک: مقدمه، ص3- 4</ref>.

	ویژگی دیوان حیاتی، آن است که از مجموع اشعار وی، برمی‌آید که به علوم ظاهری و باطنی و عرفان، آشنایی کامل داشته، به مبانی مذهبی پایبند و به اصول طریقت، عرفان داشته است و به علم تدبیر منزل واقف و به اخلاق و اخلاقیات علمی آگاه و در آیین دلداری و دلبری، صاحب ناز و در سفره‌داری و پذیرایی از اخوان، دست‌ودل‌باز بوده است. همچنین، به‌طوری‌که از اشعار وی برمی‌آید، به‌ویژه در ساقی‌نامه، با آیین سماع و مقام‌های موسیقی آشنایی کامل داشته است<ref>ر.ک: همان، ص4</ref>.		ویژگی دیوان حیاتی، آن است که از مجموع اشعار وی، برمی‌آید که به علوم ظاهری و باطنی و عرفان، آشنایی کامل داشته، به مبانی مذهبی پایبند و به اصول طریقت، عرفان داشته است و به علم تدبیر منزل واقف و به اخلاق و اخلاقیات علمی آگاه و در آیین دلداری و دلبری، صاحب ناز و در سفره‌داری و پذیرایی از اخوان، دست‌ودل‌باز بوده است. همچنین، به‌طوری‌که از اشعار وی برمی‌آید، به‌ویژه در ساقی‌نامه، با آیین سماع و مقام‌های موسیقی آشنایی کامل داشته است<ref>ر.ک: همان، ص4</ref>.
خط ۵۴:		خط ۵۱:

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]

			[[رده:زبان‌شناسی، علم زبان]]

			[[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]]

			[[رده:زبان و ادبیات فارسی]]

			[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]]
	[[رده:مقالات اردیبهشت 01 مکرمی]]		[[رده:مقالات اردیبهشت 01 مکرمی]]
	[[رده:مقالات بازبینی شده خرداد 01]]		[[رده:مقالات بازبینی شده خرداد 01]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 خرداد1401]]

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۴ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۲

2022-06-04T13:22:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۵۲
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	}}		}}

			'''دیوان حیاتی کرمانی،''' مجموعه اشعار [[حیاتی کرمانی، بی بی جان\|بی‌بی جان حیاتی کرمانی]]، شاعره اواخر قرن دوازدهم هجری است که مشتمل است بر انواع شعر از غزل، رباعی، قصیده، ترجیع‌بند، ترکیب‌بند، مثنوی و ساقی‌نامه که به کوشش [[نوربخش، جواد\|جواد نوربخش]]، گردآوری شده است.

	'''دیوان حیاتی کرمانی،''' مجموعه اشعار بی‌بی جان حیاتی کرمانی، شاعره اواخر قرن دوازدهم هجری است که مشتمل است بر انواع شعر از غزل، رباعی، قصیده، ترجیع‌بند، ترکیب‌بند، مثنوی و ساقی‌نامه که به کوشش جواد نوربخش، گردآوری شده است.		حیاتی به‌واسطه برادرش رونق‌علی‌شاه، به مجلس [[نوربخش، جواد\|نورعلی‌شاه]] راه پیدا کرده و [[نوربخش، جواد\|نورعلی‌شاه]] از او می‌خواهد که دست به قلم شود. وی نیز این درخواست را اجابت نموده و قلم برمی‌گیرد و اشعاری بسیار نغز و لطیف و شیوا می‌سراید و در این‌باره می‌گوید:

	حیاتی به‌واسطه برادرش رونق‌علی‌شاه، به مجلس نورعلی‌شاه راه پیدا کرده و نورعلی‌شاه از او می‌خواهد که دست به قلم شود. وی نیز این درخواست را اجابت نموده و قلم برمی‌گیرد و اشعاری بسیار نغز و لطیف و شیوا می‌سراید و در این‌باره می‌گوید:

	به مدح شهنشاه اقلیم فقر		به مدح شهنشاه اقلیم فقر

A-esmaili@noornet.net در ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۵۶

2022-06-02T07:56:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۶
خط ۵۶:		خط ۵۶:
	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]
	[[رده:مقالات اردیبهشت 01 مکرمی]]		[[رده:مقالات اردیبهشت 01 مکرمی]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده1~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده خرداد 01]]
	[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]		[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]

A-esmaili@noornet.net در ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۵۵

2022-06-02T07:55:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۵
خط ۴۱:		خط ۴۱:

	ویژگی دیوان حیاتی، آن است که از مجموع اشعار وی، برمی‌آید که به علوم ظاهری و باطنی و عرفان، آشنایی کامل داشته، به مبانی مذهبی پایبند و به اصول طریقت، عرفان داشته است و به علم تدبیر منزل واقف و به اخلاق و اخلاقیات علمی آگاه و در آیین دلداری و دلبری، صاحب ناز و در سفره‌داری و پذیرایی از اخوان، دست‌ودل‌باز بوده است. همچنین، به‌طوری‌که از اشعار وی برمی‌آید، به‌ویژه در ساقی‌نامه، با آیین سماع و مقام‌های موسیقی آشنایی کامل داشته است<ref>ر.ک: همان، ص4</ref>.		ویژگی دیوان حیاتی، آن است که از مجموع اشعار وی، برمی‌آید که به علوم ظاهری و باطنی و عرفان، آشنایی کامل داشته، به مبانی مذهبی پایبند و به اصول طریقت، عرفان داشته است و به علم تدبیر منزل واقف و به اخلاق و اخلاقیات علمی آگاه و در آیین دلداری و دلبری، صاحب ناز و در سفره‌داری و پذیرایی از اخوان، دست‌ودل‌باز بوده است. همچنین، به‌طوری‌که از اشعار وی برمی‌آید، به‌ویژه در ساقی‌نامه، با آیین سماع و مقام‌های موسیقی آشنایی کامل داشته است<ref>ر.ک: همان، ص4</ref>.

	~~به‌منظور آشنایی بیشتر با این دیوان ارزشمند، به بخشی از اشعار آن، اشاره می‌شود:~~

	~~شبی دلگیر چون گیسوی دلدار~~

	~~تبی جانسوز بودن در تن زار~~

	~~ز بس تاب تب از خویشم خبر نه~~

	~~بجز ناله برم کس را گذر نه~~

	~~چراغ کلبه‌ام ان شررخیز~~

	~~ایاغ باده‌ام چشم گهرریز~~

	~~ندیم جان خیال روی جانان~~

	~~انیس دل غمش در خلوت جان~~

	~~سرم را متکا زانوی فکرت~~

	~~گریبانم فراش استراحت~~

	~~ره نظارگی بر دیده بسته~~

	~~به ره بگشوده چشم دل نشسته~~

	~~زبان بی‌زبانی باز کرده~~

	~~بیان شرح راز آغاز کرده~~

	~~برآورده ز دل دست مناجات~~

	~~که ای بر آستانت روی حاجات<ref>متن کتاب، ص8</ref>.~~

	==پانویس ==		==پانویس ==

A-esmaili@noornet.net در ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۵۳

2022-06-02T07:53:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۳
خط ۲۸:		خط ۲۸:


	'''دیوان حیاتی ~~کرمانی~~''' مجموعه اشعار ~~بی بی~~ جان حیاتی کرمانی، شاعره اواخر قرن دوازدهم هجری است که مشتمل است بر انواع شعر از غزل، رباعی، قصیده، ترجیع‌بند، ترکیب‌بند، ~~مثنوی،~~ و ساقی‌نامه که به کوشش جواد نوربخش، گردآوری شده است.		'''دیوان حیاتی کرمانی،''' مجموعه اشعار بی‌بی جان حیاتی کرمانی، شاعره اواخر قرن دوازدهم هجری است که مشتمل است بر انواع شعر از غزل، رباعی، قصیده، ترجیع‌بند، ترکیب‌بند، مثنوی و ساقی‌نامه که به کوشش جواد نوربخش، گردآوری شده است.

	حیاتی ~~به واسطه~~ برادرش ~~رونقعلیشاه،~~ به مجلس ~~نورعلیشاه~~ راه پیدا کرده و ~~نورعلیشاه~~ از او می‌خواهد که دست به قلم شود. وی نیز این درخواست را اجابت نموده و قلم برمی‌گیرد و اشعاری بسیار نغز و ~~لطف~~ و شیوا می‌سراید و در ~~این باره~~ می‌گوید:		حیاتی به‌واسطه برادرش رونق‌علی‌شاه، به مجلس نورعلی‌شاه راه پیدا کرده و نورعلی‌شاه از او می‌خواهد که دست به قلم شود. وی نیز این درخواست را اجابت نموده و قلم برمی‌گیرد و اشعاری بسیار نغز و لطیف و شیوا می‌سراید و در این‌باره می‌گوید:

	به مدح شهنشاه اقلیم فقر		به مدح شهنشاه اقلیم فقر
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	به طرز غزل چند بیتی بیان<ref>ر.ک: مقدمه، ص3- 4</ref>.		به طرز غزل چند بیتی بیان<ref>ر.ک: مقدمه، ص3- 4</ref>.

	ویژگی دیوان حیاتی، آن است که از مجموع اشعار وی، برمی‌آید که به علوم ظاهری و باطنی و عرفان، آشنایی کامل داشته، به مبانی مذهبی پایبند و به اصول طریقت، عرفان داشته است و به علم تدبیر منزل واقف و به اخلاق و ~~اخلاقیات،~~ علمی آگاه و در آیین دلداری و دلبری، صاحب ناز و در سفره‌داری و پذیرایی از اخوان، دست‌ودل‌باز بوده است. همچنین، به‌طوری‌که از اشعار وی برمی‌آید، به‌ویژه در ساقی‌نامه، به آیین سماع و مقام‌های موسیقی آشنایی کامل داشته است<ref>ر.ک: همان، ص4</ref>.		ویژگی دیوان حیاتی، آن است که از مجموع اشعار وی، برمی‌آید که به علوم ظاهری و باطنی و عرفان، آشنایی کامل داشته، به مبانی مذهبی پایبند و به اصول طریقت، عرفان داشته است و به علم تدبیر منزل واقف و به اخلاق و اخلاقیات علمی آگاه و در آیین دلداری و دلبری، صاحب ناز و در سفره‌داری و پذیرایی از اخوان، دست‌ودل‌باز بوده است. همچنین، به‌طوری‌که از اشعار وی برمی‌آید، به‌ویژه در ساقی‌نامه، با آیین سماع و مقام‌های موسیقی آشنایی کامل داشته است<ref>ر.ک: همان، ص4</ref>.

	~~به منظور~~ آشنایی بیشتر با این دیوان ارزشمند، به بخشی از اشعار آن، اشاره می‌شود:		به‌منظور آشنایی بیشتر با این دیوان ارزشمند، به بخشی از اشعار آن، اشاره می‌شود:

	شبی دلگیر چون گیسوی دلدار		شبی دلگیر چون گیسوی دلدار
خط ۸۱:		خط ۸۱:
	==منابع مقاله==		==منابع مقاله==
	مقدمه و متن کتاب.		مقدمه و متن کتاب.

A-esmaili@noornet.net: صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR28545J1.jpg | عنوان = دیوان حیاتی کرمانی | عنوان‌های د...» ایجاد کرد

2022-05-27T14:38:43Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR28545J1.jpg | عنوان = دیوان حیاتی کرمانی | عنوان‌های د...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات کتاب
| تصویر =NUR28545J1.jpg
| عنوان = دیوان حیاتی کرمانی
| عنوان‌های دیگر =
|پدیدآورندگان
| پدیدآوران =
[[حیاتی کرمانی، بی بی جان]] (نویسنده)
[[نوربخش، جواد]] (گردآورنده)
|زبان
| زبان = فارسی
| کد کنگره =‏‎‏/‎‏د‎‏9 / 6681 PIR
| موضوع = شعر فارسي - قرن 12ق.
|ناشر
| ناشر = یلدا قلم
| مکان نشر = ایران- تهران
| سال نشر = 1381ش

| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE28545AUTOMATIONCODE
| چاپ = دوم
| شابک =964-5745-22-5
| تعداد جلد = 1
| کتابخانۀ دیجیتال نور =
| کتابخوان همراه نور =
| کد پدیدآور = 18509
| پس از =
| پیش از =
}}

'''دیوان حیاتی کرمانی''' مجموعه اشعار بی بی جان حیاتی کرمانی، شاعره اواخر قرن دوازدهم هجری است که مشتمل است بر انواع شعر از غزل، رباعی، قصیده، ترجیع‌بند، ترکیب‌بند، مثنوی، و ساقی‌نامه که به کوشش جواد نوربخش، گردآوری شده است.

حیاتی به واسطه برادرش رونقعلیشاه، به مجلس نورعلیشاه راه پیدا کرده و نورعلیشاه از او می‌خواهد که دست به قلم شود. وی نیز این درخواست را اجابت نموده و قلم برمی‌گیرد و اشعاری بسیار نغز و لطف و شیوا می‌سراید و در این باره می‌گوید:

به مدح شهنشاه اقلیم فقر

که او را سزد تخت و دیهیم فقر

نمایم ز الفاظ گوهرفشان

به طرز غزل چند بیتی بیان<ref>ر.ک: مقدمه، ص3- 4</ref>.

ویژگی دیوان حیاتی، آن است که از مجموع اشعار وی، برمی‌آید که به علوم ظاهری و باطنی و عرفان، آشنایی کامل داشته، به مبانی مذهبی پایبند و به اصول طریقت، عرفان داشته است و به علم تدبیر منزل واقف و به اخلاق و اخلاقیات، علمی آگاه و در آیین دلداری و دلبری، صاحب ناز و در سفره‌داری و پذیرایی از اخوان، دست‌ودل‌باز بوده است. همچنین، به‌طوری‌که از اشعار وی برمی‌آید، به‌ویژه در ساقی‌نامه، به آیین سماع و مقام‌های موسیقی آشنایی کامل داشته است<ref>ر.ک: همان، ص4</ref>.

به منظور آشنایی بیشتر با این دیوان ارزشمند، به بخشی از اشعار آن، اشاره می‌شود:

شبی دلگیر چون گیسوی دلدار

تبی جانسوز بودن در تن زار

ز بس تاب تب از خویشم خبر نه

بجز ناله برم کس را گذر نه

چراغ کلبه‌ام ان شررخیز

ایاغ باده‌ام چشم گهرریز

ندیم جان خیال روی جانان

انیس دل غمش در خلوت جان

سرم را متکا زانوی فکرت

گریبانم فراش استراحت

ره نظارگی بر دیده بسته

به ره بگشوده چشم دل نشسته

زبان بی‌زبانی باز کرده

بیان شرح راز آغاز کرده

برآورده ز دل دست مناجات

که ای بر آستانت روی حاجات<ref>متن کتاب، ص8</ref>.

==پانویس ==
<references />

==منابع مقاله==
مقدمه و متن کتاب.

==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}

[[رده:کتاب‌شناسی]]
[[رده:مقالات اردیبهشت 01 مکرمی]]
[[رده:مقالات بازبینی نشده1]]
[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]