دیوان ابوالفرج رونی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'فارسي ' به 'فارسی'

2022-07-05T06:40:33Z

جایگزینی متن - 'فارسي ' به 'فارسی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۰
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	\| زبان = فارسی		\| زبان = فارسی
	\| کد کنگره =‏/9د / 4542 PIR		\| کد کنگره =‏/9د / 4542 PIR
	\| موضوع = شعر ~~فارسي~~ - قرن 5ق.		\| موضوع = شعر فارسی- قرن 5ق.
	\|ناشر		\|ناشر
	\| ناشر = کتابفروشی باستان		\| ناشر = کتابفروشی باستان
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	\| شابک =		\| شابک =
	\| تعداد جلد = 1		\| تعداد جلد = 1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =28637
	\| کتابخوان همراه نور =		\| کتابخوان همراه نور =
	\| کد پدیدآور =46106		\| کد پدیدآور =46106

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۴ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۷

2022-06-04T10:47:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۱۷
خط ۵۰:		خط ۵۰:

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]

			[[رده:زبان‌شناسی، علم زبان]]

			[[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]]

			[[رده:زبان و ادبیات فارسی]]

			[[رده:زبانها و ادبیات ایرانی]]
	[[رده:مقالات اردیبهشت 01 مکرمی]]		[[رده:مقالات اردیبهشت 01 مکرمی]]
	[[رده:مقالات بازبینی شده خرداد 01]]		[[رده:مقالات بازبینی شده خرداد 01]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 خرداد1401]]

Hbaghizadeh@noornet.net در ‏۴ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۶

2022-06-04T10:46:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۱۶
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	}}		}}

			'''دیوان ابوالفرج رونی،''' مجموعه اشعار [[ابوالفرج رونی، ابوالفرج بن مسعود\|ابوالفرج بن مسعود ابوالفرج رونی]]، (بین 430 تا 435ق - بین 500 تا 508ق) است که به اهتمام [[مهدوی دامغانی، محمود\|محمود مهدوی دامغانی]] گردآوری شده است.

	'''دیوان ابوالفرج رونی،''' مجموعه اشعار [[ابوالفرج بن مسعود ابوالفرج رونی]]، (بین 430 تا 435ق - بین 500 تا 508ق) است که به اهتمام [[مهدوی دامغانی، محمود\|محمود مهدوی دامغانی]] گردآوری شده است.		آنچه باعث اهمیت دیوان حاضر شده، این است که شاعر آن، از پیشروان تغییر سبک قدیمی خراسان به سبک نوین دیگری است که توانسته است در شعرای بعد از خود، تأثیر بسیار نموده و آن‌چنان از عهده کار بیرون آید که بزرگانی از قبیل انوری که او را از ارکان شعر فارسی می‌شمارند، بدو اقتفا کنند. البته نمی‌توان گفت که تنها [[ابوالفرج رونی، ابوالفرج بن مسعود\|ابوالفرج]] به‌وجودآورنده سبک نوین است، ولی به مصداق «الفضل للمتقدم» این نکته را باید یادآوری کنیم که وی بیش از دیگران متوجه این شیوه گردیده است<ref>ر.ک: مقدمه، صفحه نه</ref>.

	آنچه باعث اهمیت دیوان حاضر شده، این است که شاعر آن، از پیشروان تغییر سبک قدیمی خراسان به سبک نوین دیگری است که توانسته است در شعرای بعد از خود، تأثیر بسیار نموده و آن‌چنان از عهده کار بیرون آید که بزرگانی از قبیل انوری که او را از ارکان شعر فارسی می‌شمارند، بدو اقتفا کنند. البته نمی‌توان گفت که تنها ابوالفرج به‌وجودآورنده سبک نوین است، ولی به مصداق «الفضل للمتقدم» این نکته را باید یادآوری کنیم که وی بیش از دیگران متوجه این شیوه گردیده است<ref>ر.ک: مقدمه، صفحه نه</ref>.

	از جمله ویژگی‌های دیوان ابوالفرج این است که در آن، لغات و ترکیبات عربی، تضمین آیات و مورد استفاده قرار دادن قصص قرآن برای ادای مافی‌الضمیر، بیش از دواوین متقدمین، به‌ چشم می‌خورد و صنایع ادبی لفظی و معنوی از قبیل انواع جناس، سجع، استعاره، تشبیه و کنایه، در شعر او بسیار به‌کار رفته است و به‌ همین سبب، شعر او پیچیده‌تر به‌ نظر می‌آید<ref>ر.ک: همان، صفحه نه- ده</ref>.		از جمله ویژگی‌های دیوان ابوالفرج این است که در آن، لغات و ترکیبات عربی، تضمین آیات و مورد استفاده قرار دادن قصص قرآن برای ادای مافی‌الضمیر، بیش از دواوین متقدمین، به‌ چشم می‌خورد و صنایع ادبی لفظی و معنوی از قبیل انواع جناس، سجع، استعاره، تشبیه و کنایه، در شعر او بسیار به‌کار رفته است و به‌ همین سبب، شعر او پیچیده‌تر به‌ نظر می‌آید<ref>ر.ک: همان، صفحه نه- ده</ref>.

	از نکات دیگری که در شعر ابوالفرج سخت واضح و روشن است، مبالغات عجیب او درباره ممدوحان است که به‌واسطه اطلاع کامل از علومی چون نجوم، حکمت، کلام و آمیختن آن با موضوعات دینی، فهم آن برای عموم دشوار و تقلید آن برای شعرای دیگر، مستلزم فراگیری همان علوم است و در این موارد، ابوالفرج و شعرای بعدی، پایبند به فهم مطلب از طرف ممدوح نبوده‌اند<ref>همان، صفحه ده</ref>.		از نکات دیگری که در شعر [[ابوالفرج رونی، ابوالفرج بن مسعود\|ابوالفرج]] سخت واضح و روشن است، مبالغات عجیب او درباره ممدوحان است که به‌واسطه اطلاع کامل از علومی چون نجوم، حکمت، کلام و آمیختن آن با موضوعات دینی، فهم آن برای عموم دشوار و تقلید آن برای شعرای دیگر، مستلزم فراگیری همان علوم است و در این موارد، [[ابوالفرج رونی، ابوالفرج بن مسعود\|ابوالفرج]] و شعرای بعدی، پایبند به فهم مطلب از طرف ممدوح نبوده‌اند<ref>همان، صفحه ده</ref>.

	ویژگی دیگر کتاب آن است که ابوالفرج در دیوان خود، در انتخاب حرف روی بیشتر به حرف «ن» و «ر» توجه داشته است؛ به‌طوری‌که از مجموع 109 فصیده و قطعه که در دیوان او گردآمده است، 24 شماره با قافیه «ن» ساخته شده است و 24 قصیده و قطعه را هم رائیه سروده است و 11 قصیده و قطعه نیز دارای قافیه «م» است<ref>همان، صفحه یازده</ref>.		ویژگی دیگر کتاب آن است که [[ابوالفرج رونی، ابوالفرج بن مسعود\|ابوالفرج]] در دیوان خود، در انتخاب حرف روی بیشتر به حرف «ن» و «ر» توجه داشته است؛ به‌طوری‌که از مجموع 109 فصیده و قطعه که در دیوان او گردآمده است، 24 شماره با قافیه «ن» ساخته شده است و 24 قصیده و قطعه را هم رائیه سروده است و 11 قصیده و قطعه نیز دارای قافیه «م» است<ref>همان، صفحه یازده</ref>.

	==پانویس ==		==پانویس ==

A-esmaili@noornet.net در ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۲۹

2022-06-01T05:29:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۹
خط ۵۲:		خط ۵۲:
	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]
	[[رده:مقالات اردیبهشت 01 مکرمی]]		[[رده:مقالات اردیبهشت 01 مکرمی]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده1~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده خرداد 01]]
	[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]		[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]

A-esmaili@noornet.net در ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۲۸

2022-06-01T05:28:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۸
خط ۲۸:		خط ۲۸:


	'''دیوان ابوالفرج ~~رونی~~''' مجموعه اشعار [[ابوالفرج بن مسعود ابوالفرج رونی]]، (بین 430 تا 435ق- بین 500 تا 508ق) است که به اهتمام [[مهدوی دامغانی، محمود\|محمود مهدوی دامغانی]] گردآوری شده است.		'''دیوان ابوالفرج رونی،''' مجموعه اشعار [[ابوالفرج بن مسعود ابوالفرج رونی]]، (بین 430 تا 435ق - بین 500 تا 508ق) است که به اهتمام [[مهدوی دامغانی، محمود\|محمود مهدوی دامغانی]] گردآوری شده است.

	آنچه باعث اهمیت دیوان حاضر شده، این است که شاعر آن، از پیشروان تغییر سبک قدیمی خراسان به سبک نوین دیگری است که توانسته است در شعرای بعد از خود، تأثیر بسیار نموده و ~~آنچنان~~ از عهده کار بیرون آید که بزرگانی از قبیل انوری که او را از ارکان شعر فارسی می‌شمارند، بدو اقتفا کنند. البته نمی‌توان گفت که تنها ابوالفرج ~~به‌وجود آورنده~~ سبک نوین ~~است~~ ولی به مصداق «الفضل للمتقدم» این نکته را باید یادآوری کنیم که وی بیش از دیگران متوجه این شیوه گردیده است<ref>ر.ک: مقدمه، صفحه نه</ref>.		آنچه باعث اهمیت دیوان حاضر شده، این است که شاعر آن، از پیشروان تغییر سبک قدیمی خراسان به سبک نوین دیگری است که توانسته است در شعرای بعد از خود، تأثیر بسیار نموده و آن‌چنان از عهده کار بیرون آید که بزرگانی از قبیل انوری که او را از ارکان شعر فارسی می‌شمارند، بدو اقتفا کنند. البته نمی‌توان گفت که تنها ابوالفرج به‌وجودآورنده سبک نوین است، ولی به مصداق «الفضل للمتقدم» این نکته را باید یادآوری کنیم که وی بیش از دیگران متوجه این شیوه گردیده است<ref>ر.ک: مقدمه، صفحه نه</ref>.

	از جمله ویژگی‌های دیوان ابوالفرج این است که در آن، لغات و ترکیبات عربی، تضمین آیات و مورد استفاده قرار دادن قصص قرآن برای ادای مافی‌الضمیر، بیش از دواوین متقدمین، ~~به‌چشم~~ می‌خورد و صنایع ادبی لفظی و معنوی از قبیل انواع جناس، سجع، استعاره، تشبیه و کنایه، در شعر او بسیار به‌کار رفته است و ~~به‌همین~~ سبب، شعر او پیچیده‌تر ~~به‌نظر~~ می‌آید<ref>ر.ک: همان، صفحه نه- ده</ref>.		از جمله ویژگی‌های دیوان ابوالفرج این است که در آن، لغات و ترکیبات عربی، تضمین آیات و مورد استفاده قرار دادن قصص قرآن برای ادای مافی‌الضمیر، بیش از دواوین متقدمین، به‌ چشم می‌خورد و صنایع ادبی لفظی و معنوی از قبیل انواع جناس، سجع، استعاره، تشبیه و کنایه، در شعر او بسیار به‌کار رفته است و به‌ همین سبب، شعر او پیچیده‌تر به‌ نظر می‌آید<ref>ر.ک: همان، صفحه نه- ده</ref>.

	از نکات دیگری که در شعر ابوالفرج سخت واضح و روشن است، مبالغات عجیب او درباره ممدوحان است که ~~به واسطه~~ اطلاع کامل از علومی چون نجوم، حکمت، کلام و آمیختن آن با موضوعات دینی، فهم آن برای عموم دشوار و تقلید آن برای شعرای دیگر، مستلزم فراگیری همان علوم است و در این موارد، ابوالفرج و شعرای بعدی، ~~پای‌بند بفهم~~ مطلب از طرف ممدوح نبوده‌اند<ref>همان، صفحه ده</ref>.		از نکات دیگری که در شعر ابوالفرج سخت واضح و روشن است، مبالغات عجیب او درباره ممدوحان است که به‌واسطه اطلاع کامل از علومی چون نجوم، حکمت، کلام و آمیختن آن با موضوعات دینی، فهم آن برای عموم دشوار و تقلید آن برای شعرای دیگر، مستلزم فراگیری همان علوم است و در این موارد، ابوالفرج و شعرای بعدی، پایبند به فهم مطلب از طرف ممدوح نبوده‌اند<ref>همان، صفحه ده</ref>.

	ویژگی دیگر کتاب آن است که ابوالفرج در دیوان خود، در انتخاب حرف روی بیشتر به حرف «ن» و «ر» توجه داشته ~~است،~~ به‌طوری‌که از مجموع 109 فصیده و قطعه که در دیوان او گردآمده است، 24 شماره با قافیه «ن» ساخته شده است و 24 قصیده و قطعه ~~راه م~~ رائیه سروده است و 11 قصیده و قطعه نیز دارای قافیه «م» است<ref>همان، صفحه یازده</ref>.		ویژگی دیگر کتاب آن است که ابوالفرج در دیوان خود، در انتخاب حرف روی بیشتر به حرف «ن» و «ر» توجه داشته است؛ به‌طوری‌که از مجموع 109 فصیده و قطعه که در دیوان او گردآمده است، 24 شماره با قافیه «ن» ساخته شده است و 24 قصیده و قطعه را هم رائیه سروده است و 11 قصیده و قطعه نیز دارای قافیه «م» است<ref>همان، صفحه یازده</ref>.

	==پانویس ==		==پانویس ==

A-esmaili@noornet.net در ‏۲۷ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۵۰

2022-05-27T14:50:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۲۰
خط ۲۸:		خط ۲۸:


	'''دیوان ابوالفرج رونی''' مجموعه اشعار ابوالفرج بن مسعود ابوالفرج ~~رونی،~~ (بین 430 تا 435ق- بین 500 تا 508ق) است که به اهتمام محمود مهدوی دامغانی گردآوری شده است.		'''دیوان ابوالفرج رونی''' مجموعه اشعار [[ابوالفرج بن مسعود ابوالفرج رونی]]، (بین 430 تا 435ق- بین 500 تا 508ق) است که به اهتمام [[مهدوی دامغانی، محمود\|محمود مهدوی دامغانی]] گردآوری شده است.

	آنچه باعث اهمیت دیوان حاضر شده، این است که شاعر آن، از پیشروان تغییر سبک قدیمی خراسان به سبک نوین دیگری است که توانسته است در شعرای بعد از خود، تأثیر بسیار نموده و آنچنان از عهده کار بیرون آید که بزرگانی از قبیل انوری که او را از ارکان شعر فارسی می‌شمارند، بدو اقتفا کنند. البته نمی‌توان گفت که تنها ابوالفرج به‌وجود آورنده سبک نوین است ولی به مصداق «الفضل للمتقدم» این نکته را باید یادآوری کنیم که وی بیش از دیگران متوجه این شیوه گردیده است<ref>ر.ک: مقدمه، صفحه نه</ref>.		آنچه باعث اهمیت دیوان حاضر شده، این است که شاعر آن، از پیشروان تغییر سبک قدیمی خراسان به سبک نوین دیگری است که توانسته است در شعرای بعد از خود، تأثیر بسیار نموده و آنچنان از عهده کار بیرون آید که بزرگانی از قبیل انوری که او را از ارکان شعر فارسی می‌شمارند، بدو اقتفا کنند. البته نمی‌توان گفت که تنها ابوالفرج به‌وجود آورنده سبک نوین است ولی به مصداق «الفضل للمتقدم» این نکته را باید یادآوری کنیم که وی بیش از دیگران متوجه این شیوه گردیده است<ref>ر.ک: مقدمه، صفحه نه</ref>.
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	==منابع مقاله==		==منابع مقاله==
	مقدمه و متن کتاب.		مقدمه و متن کتاب.

A-esmaili@noornet.net: صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR28637J1.jpg | عنوان =دیوان ابوالفرج رونی | عنوان‌های د...» ایجاد کرد

2022-05-27T14:49:00Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR28637J1.jpg | عنوان =دیوان ابوالفرج رونی | عنوان‌های د...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات کتاب
| تصویر =NUR28637J1.jpg
| عنوان =دیوان ابوالفرج رونی
| عنوان‌های دیگر =
|پدیدآورندگان
| پدیدآوران =
[[ابوالفرج رونی، ابوالفرج بن مسعود]] (نویسنده)
[[مهدوی دامغانی، محمود]] (مصمحح)
|زبان
| زبان = فارسی
| کد کنگره =‏/9د / 4542 PIR
| موضوع = شعر فارسي - قرن 5ق.
|ناشر
| ناشر = کتابفروشی باستان
| مکان نشر = ایران- مشهود مقدس
| سال نشر = 1347ش

| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE28637AUTOMATIONCODE
| چاپ = یکم
| شابک =
| تعداد جلد = 1
| کتابخانۀ دیجیتال نور =
| کتابخوان همراه نور =
| کد پدیدآور =46106
| پس از =
| پیش از =
}}

'''دیوان ابوالفرج رونی''' مجموعه اشعار ابوالفرج بن مسعود ابوالفرج رونی، (بین 430 تا 435ق- بین 500 تا 508ق) است که به اهتمام محمود مهدوی دامغانی گردآوری شده است.

آنچه باعث اهمیت دیوان حاضر شده، این است که شاعر آن، از پیشروان تغییر سبک قدیمی خراسان به سبک نوین دیگری است که توانسته است در شعرای بعد از خود، تأثیر بسیار نموده و آنچنان از عهده کار بیرون آید که بزرگانی از قبیل انوری که او را از ارکان شعر فارسی می‌شمارند، بدو اقتفا کنند. البته نمی‌توان گفت که تنها ابوالفرج به‌وجود آورنده سبک نوین است ولی به مصداق «الفضل للمتقدم» این نکته را باید یادآوری کنیم که وی بیش از دیگران متوجه این شیوه گردیده است<ref>ر.ک: مقدمه، صفحه نه</ref>.

از جمله ویژگی‌های دیوان ابوالفرج این است که در آن، لغات و ترکیبات عربی، تضمین آیات و مورد استفاده قرار دادن قصص قرآن برای ادای مافی‌الضمیر، بیش از دواوین متقدمین، به‌چشم می‌خورد و صنایع ادبی لفظی و معنوی از قبیل انواع جناس، سجع، استعاره، تشبیه و کنایه، در شعر او بسیار به‌کار رفته است و به‌همین سبب، شعر او پیچیده‌تر به‌نظر می‌آید<ref>ر.ک: همان، صفحه نه- ده</ref>.

از نکات دیگری که در شعر ابوالفرج سخت واضح و روشن است، مبالغات عجیب او درباره ممدوحان است که به واسطه اطلاع کامل از علومی چون نجوم، حکمت، کلام و آمیختن آن با موضوعات دینی، فهم آن برای عموم دشوار و تقلید آن برای شعرای دیگر، مستلزم فراگیری همان علوم است و در این موارد، ابوالفرج و شعرای بعدی، پای‌بند بفهم مطلب از طرف ممدوح نبوده‌اند<ref>همان، صفحه ده</ref>.

ویژگی دیگر کتاب آن است که ابوالفرج در دیوان خود، در انتخاب حرف روی بیشتر به حرف «ن» و «ر» توجه داشته است، به‌طوری‌که از مجموع 109 فصیده و قطعه که در دیوان او گردآمده است، 24 شماره با قافیه «ن» ساخته شده است و 24 قصیده و قطعه راه م رائیه سروده است و 11 قصیده و قطعه نیز دارای قافیه «م» است<ref>همان، صفحه یازده</ref>.

==پانویس ==
<references />

==منابع مقاله==
مقدمه و متن کتاب.

==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}

[[رده:کتاب‌شناسی]]
[[رده:مقالات اردیبهشت 01 مکرمی]]
[[رده:مقالات بازبینی نشده1]]
[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]