ديوان أبي‌العتاهية - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh در ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۰۷

2025-06-21T18:07:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۳۷
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	# شاعر خود را از قید و بندهای معانی، الفاظ و اوزان سنتی آزاد کرده و اوزان جدیدی را به‌کار گرفته است که در علم عروض متداول نبوده است. این نوآوری او مرزهای شعر سنتی را گسترش داد<ref>ر.ک: مقدمه، ص10</ref>.		# شاعر خود را از قید و بندهای معانی، الفاظ و اوزان سنتی آزاد کرده و اوزان جدیدی را به‌کار گرفته است که در علم عروض متداول نبوده است. این نوآوری او مرزهای شعر سنتی را گسترش داد<ref>ر.ک: مقدمه، ص10</ref>.
	# استفاده از واژگانی آسان و سبک و فاقد تکلف و تصنع در کلام<ref>ر.ک: همان، ص6</ref>؛ نمونه آن را در شعر «لا تعشق الدنيا» می‌توان دید<ref>ر.ک: متن کتاب، ص12</ref>؛ دراین قطعه با کلماتی بسیار ساده و ساختاری روان، پیامی عمیق را منتقل می‌کند. همچنین، در شعر «الحياة أنفاس معدودة»، می‌گوید:		# استفاده از واژگانی آسان و سبک و فاقد تکلف و تصنع در کلام<ref>ر.ک: همان، ص6</ref>؛ نمونه آن را در شعر «لا تعشق الدنيا» می‌توان دید<ref>ر.ک: متن کتاب، ص12</ref>؛ دراین قطعه با کلماتی بسیار ساده و ساختاری روان، پیامی عمیق را منتقل می‌کند. همچنین، در شعر «الحياة أنفاس معدودة»، می‌گوید:
	~~'''حياتك أنفاس تعد، فكلما~~

	مضى نفس منها نقصت بها جزءا'''<ref>ر.ک: همان، ص14</ref> (زندگی تو نفس‌هایی شمرده‌شده است، پس هر بار که نفسی از آن بگذرد، جزیی از آن کم می‌شود)، که نمونه بارزی از سادگی و وضوح است.'''		{{شعر}}
			{{ب\|''حياتك أنفاس تعد، فكلما''\|2=''مضى نفس منها نقصت بها جزءا''<ref>ر.ک: همان، ص14</ref>}}
			{{پایان شعر}}

			(زندگی تو نفس‌هایی شمرده‌شده است، پس هر بار که نفسی از آن بگذرد، جزیی از آن کم می‌شود)، که نمونه بارزی از سادگی و وضوح است.'''
	# صراحت و وضوح در بیان مضامین پند و زهد: او نخستین کسی بود که باب پند و اندرز و بیم دادن از دنیا را در شعر گشود. اشعارش به‌طور صریح و مستقیم به مضامین اخلاقی، زهد، یادآوری مرگ و فنا می‌پردازد<ref>ر.ک: مقدمه، ص10</ref>؛ برای مثال وی در شعری با عنوان «اتق الله تغنم»، به‌صراحت توصیه به تقوای الهی می‌کند و آن را مایه غنیمت و رستگاری می‌داند<ref>ر.ک: متن کتاب، ص81</ref>.		# صراحت و وضوح در بیان مضامین پند و زهد: او نخستین کسی بود که باب پند و اندرز و بیم دادن از دنیا را در شعر گشود. اشعارش به‌طور صریح و مستقیم به مضامین اخلاقی، زهد، یادآوری مرگ و فنا می‌پردازد<ref>ر.ک: مقدمه، ص10</ref>؛ برای مثال وی در شعری با عنوان «اتق الله تغنم»، به‌صراحت توصیه به تقوای الهی می‌کند و آن را مایه غنیمت و رستگاری می‌داند<ref>ر.ک: متن کتاب، ص81</ref>.
	# عمق معنایی و فکری: باوجود سادگی در لفظ، اشعار او از معانی دقیق و ظریف برخوردار است؛ نمونه آن در شعر «أ نلهو و أيامنا تذهب» (آیا سرگرم بازی هستیم و روزگارمان می‌گذرد؟) است<ref>ر.ک: همان، ص51</ref>، که به‌سادگی به ماهیت فانی بودن دنیا و ضرورت عبرت گرفتن از آن اشاره دارد.		# عمق معنایی و فکری: باوجود سادگی در لفظ، اشعار او از معانی دقیق و ظریف برخوردار است؛ نمونه آن در شعر «أ نلهو و أيامنا تذهب» (آیا سرگرم بازی هستیم و روزگارمان می‌گذرد؟) است<ref>ر.ک: همان، ص51</ref>، که به‌سادگی به ماهیت فانی بودن دنیا و ضرورت عبرت گرفتن از آن اشاره دارد.
خط ۵۰:		خط ۵۳:

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]
			[[رده:زبان‌شناسی، زبان و ادبیات]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2~~]]		[[رده:زبان و ادبیات شرقی]]
			[[رده:زبان و ادبیات عربی]]
			[[رده:مقالات بازبینی شده2 تیر 1404]]
	[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ خرداد 1404 توسط فاضل گرنه زاده]]		[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ خرداد 1404 توسط فاضل گرنه زاده]]
	[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ خرداد 1404 توسط محسن عزیزی]]		[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ خرداد 1404 توسط محسن عزیزی]]

Hbaghizadeh در ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۰۲

2025-06-21T18:02:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۳۲
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	'''ديوان أبي‌العتاهية'''، مجموعه اشعار [[~~ابوالعتاهیه،~~ اسماعیل بن قاسم\|اسماعیل بن قاسم بن سوید بن کیسان]] (۱۳۰-۲۱۰ق/ ۷۴۸-۸۲۶م)، از ادیبان و شاعران و ملازم مهدی عباسی و هارون‌الرشید است، که سرانجام به پارسایی و زهد روی آورد. اشعار یادشده، عمدتاً بر مضامین زهد، حکمت، پند و اندرز، ناپایداری دنیا و یادآوری مرگ متمرکز است.		'''ديوان أبي‌العتاهية'''، مجموعه اشعار [[ابو العتاهیه، اسماعیل بن قاسم\|اسماعیل بن قاسم بن سوید بن کیسان]] (۱۳۰-۲۱۰ق/ ۷۴۸-۸۲۶م)، از ادیبان و شاعران و ملازم مهدی عباسی و هارون‌الرشید است، که سرانجام به پارسایی و زهد روی آورد. اشعار یادشده، عمدتاً بر مضامین زهد، حکمت، پند و اندرز، ناپایداری دنیا و یادآوری مرگ متمرکز است.

	==ساختار==		==ساختار==
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	== ویژگی‌های ادبی کتاب==		== ویژگی‌های ادبی کتاب==
	شعر ابو العتاهیه از ویژگی‌های ادبی و بلاغی برخوردار است که او را به‌عنوان شاعری نوآور و تأثیرگذار در ادبیات عرب مطرح می‌کند. این ویژگی‌ها به شرح زیر است:		شعر [[ابو العتاهیه، اسماعیل بن قاسم\|ابو العتاهیه]] از ویژگی‌های ادبی و بلاغی برخوردار است که او را به‌عنوان شاعری نوآور و تأثیرگذار در ادبیات عرب مطرح می‌کند. این ویژگی‌ها به شرح زیر است:
	# شاعر خود را از قید و بندهای معانی، الفاظ و اوزان سنتی آزاد کرده و اوزان جدیدی را به‌کار گرفته است که در علم عروض متداول نبوده است. این نوآوری او مرزهای شعر سنتی را گسترش داد<ref>ر.ک: مقدمه، ص10</ref>.		# شاعر خود را از قید و بندهای معانی، الفاظ و اوزان سنتی آزاد کرده و اوزان جدیدی را به‌کار گرفته است که در علم عروض متداول نبوده است. این نوآوری او مرزهای شعر سنتی را گسترش داد<ref>ر.ک: مقدمه، ص10</ref>.
	# استفاده از واژگانی آسان و سبک و فاقد تکلف و تصنع در کلام<ref>ر.ک: همان، ص6</ref>؛ نمونه آن را در شعر «لا تعشق الدنيا» می‌توان دید<ref>ر.ک: متن کتاب، ص12</ref>؛ دراین قطعه با کلماتی بسیار ساده و ساختاری روان، پیامی عمیق را منتقل می‌کند. همچنین، در شعر «الحياة أنفاس معدودة»، می‌گوید:		# استفاده از واژگانی آسان و سبک و فاقد تکلف و تصنع در کلام<ref>ر.ک: همان، ص6</ref>؛ نمونه آن را در شعر «لا تعشق الدنيا» می‌توان دید<ref>ر.ک: متن کتاب، ص12</ref>؛ دراین قطعه با کلماتی بسیار ساده و ساختاری روان، پیامی عمیق را منتقل می‌کند. همچنین، در شعر «الحياة أنفاس معدودة»، می‌گوید:
	'''حياتك أنفاس تعد، فكلما		'''حياتك أنفاس تعد، فكلما
	مضى نفس منها نقصت بها جزءا'''<ref>ر.ک: همان، ص14</ref> (زندگی تو نفس‌هایی شمرده‌شده است، پس هر بار که نفسی از آن بگذرد، جزیی از آن کم می‌شود)، که نمونه بارزی از سادگی و وضوح است.
			مضى نفس منها نقصت بها جزءا'''<ref>ر.ک: همان، ص14</ref> (زندگی تو نفس‌هایی شمرده‌شده است، پس هر بار که نفسی از آن بگذرد، جزیی از آن کم می‌شود)، که نمونه بارزی از سادگی و وضوح است.'''
	# صراحت و وضوح در بیان مضامین پند و زهد: او نخستین کسی بود که باب پند و اندرز و بیم دادن از دنیا را در شعر گشود. اشعارش به‌طور صریح و مستقیم به مضامین اخلاقی، زهد، یادآوری مرگ و فنا می‌پردازد<ref>ر.ک: مقدمه، ص10</ref>؛ برای مثال وی در شعری با عنوان «اتق الله تغنم»، به‌صراحت توصیه به تقوای الهی می‌کند و آن را مایه غنیمت و رستگاری می‌داند<ref>ر.ک: متن کتاب، ص81</ref>.		# صراحت و وضوح در بیان مضامین پند و زهد: او نخستین کسی بود که باب پند و اندرز و بیم دادن از دنیا را در شعر گشود. اشعارش به‌طور صریح و مستقیم به مضامین اخلاقی، زهد، یادآوری مرگ و فنا می‌پردازد<ref>ر.ک: مقدمه، ص10</ref>؛ برای مثال وی در شعری با عنوان «اتق الله تغنم»، به‌صراحت توصیه به تقوای الهی می‌کند و آن را مایه غنیمت و رستگاری می‌داند<ref>ر.ک: متن کتاب، ص81</ref>.
	# عمق معنایی و فکری: باوجود سادگی در لفظ، اشعار او از معانی دقیق و ظریف برخوردار است؛ نمونه آن در شعر «أ نلهو و أيامنا تذهب» (آیا سرگرم بازی هستیم و روزگارمان می‌گذرد؟) است<ref>ر.ک: همان، ص51</ref>، که به‌سادگی به ماهیت فانی بودن دنیا و ضرورت عبرت گرفتن از آن اشاره دارد.		# عمق معنایی و فکری: باوجود سادگی در لفظ، اشعار او از معانی دقیق و ظریف برخوردار است؛ نمونه آن در شعر «أ نلهو و أيامنا تذهب» (آیا سرگرم بازی هستیم و روزگارمان می‌گذرد؟) است<ref>ر.ک: همان، ص51</ref>، که به‌سادگی به ماهیت فانی بودن دنیا و ضرورت عبرت گرفتن از آن اشاره دارد.

Hbaghizadeh: Hbaghizadeh صفحهٔ ديوان أبي العتاهية را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به ديوان أبي‌العتاهية منتقل کرد

2025-06-21T17:59:19Z

Hbaghizadeh صفحهٔ ديوان أبي العتاهية را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به ديوان أبي‌العتاهية منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۲۹
(بدون تفاوت)

A-esmaeili: صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR80431J1.jpg | عنوان = ديوان أبي العتاهية | عنوان‌های دیگر = | پدیدآورندگان | پدیدآوران = ابو العتاهیه، اسماعیل بن قاسم (نويسنده) |زبان | زبان = عربی | کد کنگره = /د9 3407 PJA | موضوع = |ناشر | ناشر = دار بيروت | مکان نشر = لبن...» ایجاد کرد

2025-06-21T03:51:07Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR80431J1.jpg | عنوان = ديوان أبي العتاهية | عنوان‌های دیگر = | پدیدآورندگان | پدیدآوران = ابو العتاهیه، اسماعیل بن قاسم (نويسنده) |زبان | زبان = عربی | کد کنگره = /د9 3407 PJA | موضوع = |ناشر | ناشر = دار بيروت | مکان نشر = لبن...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات کتاب
| تصویر =NUR80431J1.jpg
| عنوان = ديوان أبي العتاهية
| عنوان‌های دیگر =
| پدیدآورندگان
| پدیدآوران =
[[ابو العتاهیه، اسماعیل بن قاسم]] (نويسنده)
|زبان
| زبان = عربی
| کد کنگره = /د9 3407 PJA
| موضوع =
|ناشر
| ناشر = دار بيروت
| مکان نشر = لبنان - بیروت
| سال نشر = 13سده
| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE80431AUTOMATIONCODE
| چاپ = 1
| شابک =
| تعداد جلد = 1
| کتابخانۀ دیجیتال نور = 80431
| کتابخوان همراه نور = 80431
| کد پدیدآور = 34210
| پس از =
| پیش از =
}}
'''ديوان أبي‌العتاهية'''، مجموعه اشعار [[ابوالعتاهیه، اسماعیل بن قاسم|اسماعیل بن قاسم بن سوید بن کیسان]] (۱۳۰-۲۱۰ق/ ۷۴۸-۸۲۶م)، از ادیبان و شاعران و ملازم مهدی عباسی و هارون‌الرشید است، که سرانجام به پارسایی و زهد روی آورد. اشعار یادشده، عمدتاً بر مضامین زهد، حکمت، پند و اندرز، ناپایداری دنیا و یادآوری مرگ متمرکز است.

==ساختار==
کتاب، شامل مقدمه‌ای درباره شاعر و اشعار دیوان است که بر اساس حروف الفبا مرتب شده است. هر قطعه از اشعار تحت عنوانی مشخص و با توجه به حرف رویّ (آخرین حرف اصلی از کلمات قافیه)، از حرف «همزه»<ref>ر.ک: متن کتاب، ص11</ref>، آغاز شده و با مجموعه اشعاری که حرف رویّ آنها «یا» است، پایان یافته است<ref>ر.ک: همان، ص480</ref>.

== ویژگی‌های ادبی کتاب==
شعر ابو العتاهیه از ویژگی‌های ادبی و بلاغی برخوردار است که او را به‌عنوان شاعری نوآور و تأثیرگذار در ادبیات عرب مطرح می‌کند. این ویژگی‌ها به شرح زیر است:
# شاعر خود را از قید و بندهای معانی، الفاظ و اوزان سنتی آزاد کرده و اوزان جدیدی را به‌کار گرفته است که در علم عروض متداول نبوده است. این نوآوری او مرزهای شعر سنتی را گسترش داد<ref>ر.ک: مقدمه، ص10</ref>.
# استفاده از واژگانی آسان و سبک و فاقد تکلف و تصنع در کلام<ref>ر.ک: همان، ص6</ref>؛ نمونه آن را در شعر «لا تعشق الدنيا» می‌توان دید<ref>ر.ک: متن کتاب، ص12</ref>؛ دراین قطعه با کلماتی بسیار ساده و ساختاری روان، پیامی عمیق را منتقل می‌کند. همچنین، در شعر «الحياة أنفاس معدودة»، می‌گوید:
'''حياتك أنفاس تعد، فكلما
مضى نفس منها نقصت بها جزءا'''<ref>ر.ک: همان، ص14</ref> (زندگی تو نفس‌هایی شمرده‌شده است، پس هر بار که نفسی از آن بگذرد، جزیی از آن کم می‌شود)، که نمونه بارزی از سادگی و وضوح است.
# صراحت و وضوح در بیان مضامین پند و زهد: او نخستین کسی بود که باب پند و اندرز و بیم دادن از دنیا را در شعر گشود. اشعارش به‌طور صریح و مستقیم به مضامین اخلاقی، زهد، یادآوری مرگ و فنا می‌پردازد<ref>ر.ک: مقدمه، ص10</ref>؛ برای مثال وی در شعری با عنوان «اتق الله تغنم»، به‌صراحت توصیه به تقوای الهی می‌کند و آن را مایه غنیمت و رستگاری می‌داند<ref>ر.ک: متن کتاب، ص81</ref>.
# عمق معنایی و فکری: باوجود سادگی در لفظ، اشعار او از معانی دقیق و ظریف برخوردار است؛ نمونه آن در شعر «أ نلهو و أيامنا تذهب» (آیا سرگرم بازی هستیم و روزگارمان می‌گذرد؟) است<ref>ر.ک: همان، ص51</ref>، که به‌سادگی به ماهیت فانی بودن دنیا و ضرورت عبرت گرفتن از آن اشاره دارد.

==پانویس ==
<references/>

==منابع مقاله==
مقدمه و متن کتاب.

==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}

[[رده:کتاب‌شناسی]]

[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ خرداد 1404 توسط فاضل گرنه زاده]]
[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ خرداد 1404 توسط محسن عزیزی]]