در حریم کعبه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' '''،' به ''''،'

2025-12-31T06:00:52Z

جایگزینی متن - ' '''،' به ''''،'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۳۰
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	}}		}}

	'''در حريم كعبه '''، اثر [[حجتی، سید محمدباقر\|سيد محمدباقر حجتى]] (متولد بابل، 1311ش)، است كه در آن، افزون بر توضيح هدف‌ها و حكمت‌هاى مناسك عبادى حج، گزارشى از سفر خودش و زيارت كعبه و اوضاع فرهنگى، مذهبى و اجتماعى عربستان بيان كرده است.		'''در حريم كعبه'''، اثر [[حجتی، سید محمدباقر\|سيد محمدباقر حجتى]] (متولد بابل، 1311ش)، است كه در آن، افزون بر توضيح هدف‌ها و حكمت‌هاى مناسك عبادى حج، گزارشى از سفر خودش و زيارت كعبه و اوضاع فرهنگى، مذهبى و اجتماعى عربستان بيان كرده است.

	== ساختار ==		== ساختار ==

Mkheradmand110: /* وابسته‌ها */ شیعه در حجاز

2024-01-27T15:46:23Z

وابسته‌ها: شیعه در حجاز

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۱۶
خط ۵۷:		خط ۵۷:
	{{وابسته‌ها}}		{{وابسته‌ها}}

			[[شیعه در حجاز]]

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'به'''' به 'به ''''

2023-09-26T02:29:17Z

جایگزینی متن - 'به'''' به 'به ''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۵۹
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	}}		}}

	'''در حريم كعبه'''، اثر [[حجتی، سید محمدباقر\|سيد محمدباقر حجتى]] (متولد بابل، 1311ش)، است كه در آن، افزون بر توضيح هدف‌ها و حكمت‌هاى مناسك عبادى حج، گزارشى از سفر خودش و زيارت كعبه و اوضاع فرهنگى، مذهبى و اجتماعى عربستان بيان كرده است.		'''در حريم كعبه '''، اثر [[حجتی، سید محمدباقر\|سيد محمدباقر حجتى]] (متولد بابل، 1311ش)، است كه در آن، افزون بر توضيح هدف‌ها و حكمت‌هاى مناسك عبادى حج، گزارشى از سفر خودش و زيارت كعبه و اوضاع فرهنگى، مذهبى و اجتماعى عربستان بيان كرده است.

	== ساختار ==		== ساختار ==

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' '''' به '''''

2023-07-31T11:47:09Z

جایگزینی متن - ' '''' به '''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۱۷
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	برخى از نكات جالب و آموزنده اين اثر عبارت است از:		برخى از نكات جالب و آموزنده اين اثر عبارت است از:

	#اين خانه در دو جا از قرآن كريم، «بيت مخصوص خدا» معرفى شده و صاحب بلامنازع آن؛ يعنى خداوند متعال مى‌فرمايد: «بيتي»؛ «خانه من». در قرآن كريم هيچ كانونى را سراغ نداريم كه حضرت بارى تعالى با تعبير «بيتي» از آن ياد كرده باشد، جز كعبه كه علاوه بر عناوين ويژه ديگر، خانه منسوب به خود اوست. شايد تعبير «بيتي» اشاره به همان نكته‌اى باشد كه در '''«إن أول بيت وضع للناس...»'''<ref>آل عمران: 96</ref>، بدان تصريح شده مبنى بر اينكه: چون خانه من است و من به همه مردم تعلق دارم، اين خانه نيز از آن همه مردم مى‌باشد؛ هرچند اضافه «بيت» به ياى متكلم - كه خداست - اضافه‌اى است تشريفى و خداوند در هيچ خانه‌اى نمى‌گنجد؛ ليكن اين وضع درباره هيچ بيت و خانه‌اى در قرآن وجود ندارد..<ref>متن كتاب، ص8-9</ref>		#اين خانه در دو جا از قرآن كريم، «بيت مخصوص خدا» معرفى شده و صاحب بلامنازع آن؛ يعنى خداوند متعال مى‌فرمايد: «بيتي»؛ «خانه من». در قرآن كريم هيچ كانونى را سراغ نداريم كه حضرت بارى تعالى با تعبير «بيتي» از آن ياد كرده باشد، جز كعبه كه علاوه بر عناوين ويژه ديگر، خانه منسوب به خود اوست. شايد تعبير «بيتي» اشاره به همان نكته‌اى باشد كه در'''«إن أول بيت وضع للناس...»'''<ref>آل عمران: 96</ref>، بدان تصريح شده مبنى بر اينكه: چون خانه من است و من به همه مردم تعلق دارم، اين خانه نيز از آن همه مردم مى‌باشد؛ هرچند اضافه «بيت» به ياى متكلم - كه خداست - اضافه‌اى است تشريفى و خداوند در هيچ خانه‌اى نمى‌گنجد؛ ليكن اين وضع درباره هيچ بيت و خانه‌اى در قرآن وجود ندارد..<ref>متن كتاب، ص8-9</ref>
	#ابراهيم(ع) مدتى در «حران» اقامت گزيد و با دختر عمه‌اش ساره ازدواج كرد، اما جز حضرت لوط(ع) و شمارى اندك از مردم، به دعوت توحيدى او پاسخ مثبت ندادند. او به مهاجرت از اين ديار مصمم گشت. علت آن درگيرى شديد و فرساينده‌اى بود كه ميان اين اقليت خداپرست پديد آمده بود؛ لذا از آنها روى‌گردان شد: '''«فآمن له لوط و قال إنیمهاجر إلى ربي إنه هو العزيز الحكيم»'''<ref>عنكبوت: 26</ref>؛ «لوط(ع) به ابراهيم در (حران) ايمان آورد و گفت مسلما من به‌سوى خداوندگار كارسازم از اين ديار مى‌كوچم؛ چراكه او فرازمند شكست‌ناپذير فرزانه است»<ref>ر.ک: همان، ص44</ref>		#ابراهيم(ع) مدتى در «حران» اقامت گزيد و با دختر عمه‌اش ساره ازدواج كرد، اما جز حضرت لوط(ع) و شمارى اندك از مردم، به دعوت توحيدى او پاسخ مثبت ندادند. او به مهاجرت از اين ديار مصمم گشت. علت آن درگيرى شديد و فرساينده‌اى بود كه ميان اين اقليت خداپرست پديد آمده بود؛ لذا از آنها روى‌گردان شد:'''«فآمن له لوط و قال إنیمهاجر إلى ربي إنه هو العزيز الحكيم»'''<ref>عنكبوت: 26</ref>؛ «لوط(ع) به ابراهيم در (حران) ايمان آورد و گفت مسلما من به‌سوى خداوندگار كارسازم از اين ديار مى‌كوچم؛ چراكه او فرازمند شكست‌ناپذير فرزانه است»<ref>ر.ک: همان، ص44</ref>
	#حضرت [[امام خمينى(ره)\|امام خمينى]] نخست به امت بزرگوار ايران فهماند قرآن كتاب زندگى و برنامه و دستورالعمل براى زنده‌ها است كه بايد اوامر آن را در تمام زواياى زندگانى پياده كرد و فهماندند كه اين كار امكان‌پذير است و با بياناتى كه از قرآن كريم الهام مى‌گرفت، اين حقيقت را خاطرنشان ساخت كه براى رهايى از ظلم و ستم طواغيت - در ظل رهنمودهاى قرآن و اسلام - مى‌توان گام‌هاى مؤثر و سازنده‌اى برداشت و اين باور را در قلوب امت اسلامى ايران و امت‌هاى جوامع اسلامى جهان بارور ساخت كه اسلام و قرآن عملا مى‌تواند با نفوذ در همه نواحى زندگانى، عزت و سربلندى و پيشرفت همه‌جانبه ملت‌ها را ضمانت كند... ديديم - على‌رغم همه دسيسه‌هاى جهانى و تمهيدات محاسبه‌شده - انقلاب اسلامى ايران به رهبرى [[خمینی، سید روح‌الله\|حضرت امام]] راحل(قده) پيروز شد. پس از پيروزى انقلاب هم تمام قدرت‌ها به سركردگى آمريكاى جهان‌خوار عليه حكومت اسلامى اسلامى ايران متحد شدند؛ يعنى در واقع عليه قدرت الهى همبستگى يافتند؛ اما نتوانستند كارى از پيش ببرند و خود را در نظر مردم جهان بى‌آبرو ساختند و انقلاب اسلامى موجب گرديد چهره كريه استعمار و استكبار براى جهانيان افشا شود..<ref>ر.ک: همان، ص63-66</ref>		#حضرت [[امام خمينى(ره)\|امام خمينى]] نخست به امت بزرگوار ايران فهماند قرآن كتاب زندگى و برنامه و دستورالعمل براى زنده‌ها است كه بايد اوامر آن را در تمام زواياى زندگانى پياده كرد و فهماندند كه اين كار امكان‌پذير است و با بياناتى كه از قرآن كريم الهام مى‌گرفت، اين حقيقت را خاطرنشان ساخت كه براى رهايى از ظلم و ستم طواغيت - در ظل رهنمودهاى قرآن و اسلام - مى‌توان گام‌هاى مؤثر و سازنده‌اى برداشت و اين باور را در قلوب امت اسلامى ايران و امت‌هاى جوامع اسلامى جهان بارور ساخت كه اسلام و قرآن عملا مى‌تواند با نفوذ در همه نواحى زندگانى، عزت و سربلندى و پيشرفت همه‌جانبه ملت‌ها را ضمانت كند... ديديم - على‌رغم همه دسيسه‌هاى جهانى و تمهيدات محاسبه‌شده - انقلاب اسلامى ايران به رهبرى [[خمینی، سید روح‌الله\|حضرت امام]] راحل(قده) پيروز شد. پس از پيروزى انقلاب هم تمام قدرت‌ها به سركردگى آمريكاى جهان‌خوار عليه حكومت اسلامى اسلامى ايران متحد شدند؛ يعنى در واقع عليه قدرت الهى همبستگى يافتند؛ اما نتوانستند كارى از پيش ببرند و خود را در نظر مردم جهان بى‌آبرو ساختند و انقلاب اسلامى موجب گرديد چهره كريه استعمار و استكبار براى جهانيان افشا شود..<ref>ر.ک: همان، ص63-66</ref>
	#انديشه تقرب به معبود از رهگذر تقديم قربانى‌ها و وسيله قرار دادن آن براى خواسته‌هاى جهان خاکى و برطرف ساختن حوادث سهمگين و توسل به آن، براى جلب منافع و دفع و پيشگيرى از آسيب‌ها و زيان‌هاى فردى و اجتماعى، همراه با آفرينش انسان و هم‌زبان با آن بوده و همواره در مراحل مختلف تفكر دينى، ملازم انسان بشمار مى‌رفت و تا وقتى عقايد و عبادات بر سر پاست استمرار دارد.		#انديشه تقرب به معبود از رهگذر تقديم قربانى‌ها و وسيله قرار دادن آن براى خواسته‌هاى جهان خاکى و برطرف ساختن حوادث سهمگين و توسل به آن، براى جلب منافع و دفع و پيشگيرى از آسيب‌ها و زيان‌هاى فردى و اجتماعى، همراه با آفرينش انسان و هم‌زبان با آن بوده و همواره در مراحل مختلف تفكر دينى، ملازم انسان بشمار مى‌رفت و تا وقتى عقايد و عبادات بر سر پاست استمرار دارد.
	#:هيچ دينى از اديان، فاقد چنين شعارى نبوده و زندگانى هيچ ملتى بدون چنين شعارى در طول تاريخ به چشم نمى‌خورد... بهترين دليل بر قدمت اين شعار و گسترش آن، همه صحف و كتب آسمانى پيشين است كه مسئله قربانى در آنها جلب نظر مى‌كند... قرآن كريم يكى از اشكال و صور قربانى را براى ما تصوير مى‌كند كه عملا هم‌زمان با آدم ابوالبشر(ع) روى داده است؛ آنجا كه مى‌فرمايد: '''«و اتل عليهم نبأ ابنیآدم إذ قربا قربانا فتقبل من أحدهما و لم يتقبل من الآخر، قال لأقتلنك، قال إنما يتقبل الله من المتقين»'''<ref>مائده: 27</ref>«و داستان دو فرزند آدم (هابيل و قابيل) را بر آنها بخوان، آنگاه كه قربانى كردند و اين قربانى از يكى از آن دو مورد قبول (پيشگاه الهى) واقع شد و از آن ديگرى قبول نشد. (قابيل به‌هابيل) گفت: قطعا تو را (چون كه قربانى تو مقبول افتاد) مى‌كشم. هابيل گفت: خدا قربانى را از كسانى كه پرهيزكارند و از خدا پروا مى‌كنند مى‌پذيرد»<ref>ر.ک: همان، ص116-117</ref>		#:هيچ دينى از اديان، فاقد چنين شعارى نبوده و زندگانى هيچ ملتى بدون چنين شعارى در طول تاريخ به چشم نمى‌خورد... بهترين دليل بر قدمت اين شعار و گسترش آن، همه صحف و كتب آسمانى پيشين است كه مسئله قربانى در آنها جلب نظر مى‌كند... قرآن كريم يكى از اشكال و صور قربانى را براى ما تصوير مى‌كند كه عملا هم‌زمان با آدم ابوالبشر(ع) روى داده است؛ آنجا كه مى‌فرمايد:'''«و اتل عليهم نبأ ابنیآدم إذ قربا قربانا فتقبل من أحدهما و لم يتقبل من الآخر، قال لأقتلنك، قال إنما يتقبل الله من المتقين»'''<ref>مائده: 27</ref>«و داستان دو فرزند آدم (هابيل و قابيل) را بر آنها بخوان، آنگاه كه قربانى كردند و اين قربانى از يكى از آن دو مورد قبول (پيشگاه الهى) واقع شد و از آن ديگرى قبول نشد. (قابيل به‌هابيل) گفت: قطعا تو را (چون كه قربانى تو مقبول افتاد) مى‌كشم. هابيل گفت: خدا قربانى را از كسانى كه پرهيزكارند و از خدا پروا مى‌كنند مى‌پذيرد»<ref>ر.ک: همان، ص116-117</ref>
	#روز شنبه - 17 ارديبهشت 1373 - پس از درنگى نسبتا طولانى در بخش مراجعات خارجى، نزدیک ظهر براى ديدار يكى از همكاران دانشگاهى، راهى كاروانى شدم كه در خيابان ملك عبدالعزيز نو، در مدينه قرار داشت... در ميان تاكسى با مسافرى از مصر كه به حج آمده بود به گفتگو نشسته بوديم و پرسش‌هايى با او در ميان گذاشتيم؛ از آن جمله مى‌گفت: براى آمدن به زيارت حرمين، مبلغى معادل هفت هزار ريال سعودى به دولت مصر مى‌پردازيم؛ آن‌هم سفر ما با كشتى صورت مى‌گيرد و اين سفر دو روز به طول مى‌انجامد و از دولت مبارک انتقاد مى‌كرد كه حكومتى لائيك است و مراتب تنفر خود را صريحا نسبت به رژيم مبارک اعلام مى‌كرد و آياتى چند برمى‌خواند كه گوياى مخالفت مردم مصر از حكومت منهاى دين اين سرزمين بود... مراتب عشق و علاقه مردمى - كه در آن سوى مغرب و در جوار اروپا مسافت‌ها با ايران فاصله دارند - نسبت به آرمان‌هاى انقلابی‌جمهورى اسلامى ايران تا پايه‌اى است كه در مقام تأييد ايده‌هاى انقلاب اسلامى ايران و شركت در مراسم برائت، از هيچ عاملى هراس به خود راه نمى‌دهند و تا پاى جان در تأييد حكومت اسلامى ام‌القراى اسلام آماده پايمردى هستند و اين امر نشان مى‌دهد مهر تابان انقلاب اسلامى ايران سر از مغرب نيز برآورده و بر قلوب مردم اين سامان درخشيدن گرفته و دل‌هاى آنان را به‌سوى خود جذب كرده است..<ref>ر.ک: همان، ص188-191</ref>		#روز شنبه - 17 ارديبهشت 1373 - پس از درنگى نسبتا طولانى در بخش مراجعات خارجى، نزدیک ظهر براى ديدار يكى از همكاران دانشگاهى، راهى كاروانى شدم كه در خيابان ملك عبدالعزيز نو، در مدينه قرار داشت... در ميان تاكسى با مسافرى از مصر كه به حج آمده بود به گفتگو نشسته بوديم و پرسش‌هايى با او در ميان گذاشتيم؛ از آن جمله مى‌گفت: براى آمدن به زيارت حرمين، مبلغى معادل هفت هزار ريال سعودى به دولت مصر مى‌پردازيم؛ آن‌هم سفر ما با كشتى صورت مى‌گيرد و اين سفر دو روز به طول مى‌انجامد و از دولت مبارک انتقاد مى‌كرد كه حكومتى لائيك است و مراتب تنفر خود را صريحا نسبت به رژيم مبارک اعلام مى‌كرد و آياتى چند برمى‌خواند كه گوياى مخالفت مردم مصر از حكومت منهاى دين اين سرزمين بود... مراتب عشق و علاقه مردمى - كه در آن سوى مغرب و در جوار اروپا مسافت‌ها با ايران فاصله دارند - نسبت به آرمان‌هاى انقلابی‌جمهورى اسلامى ايران تا پايه‌اى است كه در مقام تأييد ايده‌هاى انقلاب اسلامى ايران و شركت در مراسم برائت، از هيچ عاملى هراس به خود راه نمى‌دهند و تا پاى جان در تأييد حكومت اسلامى ام‌القراى اسلام آماده پايمردى هستند و اين امر نشان مى‌دهد مهر تابان انقلاب اسلامى ايران سر از مغرب نيز برآورده و بر قلوب مردم اين سامان درخشيدن گرفته و دل‌هاى آنان را به‌سوى خود جذب كرده است..<ref>ر.ک: همان، ص188-191</ref>

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - '.↵↵↵↵رده:کتاب‌شناسی' به '. ==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} رده:کتاب‌شناسی'

2023-01-21T16:06:42Z

جایگزینی متن - '.↵↵↵↵رده:کتاب‌شناسی' به '. ==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} رده:کتاب‌شناسی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۳۶
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	مقدمه و متن كتاب.		مقدمه و متن كتاب.

			==وابسته‌ها==
			{{وابسته‌ها}}

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'ني ' به 'نی'

2022-09-01T07:58:14Z

جایگزینی متن - 'ني ' به 'نی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۸
خط ۳۴:		خط ۳۴:

	#اين خانه در دو جا از قرآن كريم، «بيت مخصوص خدا» معرفى شده و صاحب بلامنازع آن؛ يعنى خداوند متعال مى‌فرمايد: «بيتي»؛ «خانه من». در قرآن كريم هيچ كانونى را سراغ نداريم كه حضرت بارى تعالى با تعبير «بيتي» از آن ياد كرده باشد، جز كعبه كه علاوه بر عناوين ويژه ديگر، خانه منسوب به خود اوست. شايد تعبير «بيتي» اشاره به همان نكته‌اى باشد كه در '''«إن أول بيت وضع للناس...»'''<ref>آل عمران: 96</ref>، بدان تصريح شده مبنى بر اينكه: چون خانه من است و من به همه مردم تعلق دارم، اين خانه نيز از آن همه مردم مى‌باشد؛ هرچند اضافه «بيت» به ياى متكلم - كه خداست - اضافه‌اى است تشريفى و خداوند در هيچ خانه‌اى نمى‌گنجد؛ ليكن اين وضع درباره هيچ بيت و خانه‌اى در قرآن وجود ندارد..<ref>متن كتاب، ص8-9</ref>		#اين خانه در دو جا از قرآن كريم، «بيت مخصوص خدا» معرفى شده و صاحب بلامنازع آن؛ يعنى خداوند متعال مى‌فرمايد: «بيتي»؛ «خانه من». در قرآن كريم هيچ كانونى را سراغ نداريم كه حضرت بارى تعالى با تعبير «بيتي» از آن ياد كرده باشد، جز كعبه كه علاوه بر عناوين ويژه ديگر، خانه منسوب به خود اوست. شايد تعبير «بيتي» اشاره به همان نكته‌اى باشد كه در '''«إن أول بيت وضع للناس...»'''<ref>آل عمران: 96</ref>، بدان تصريح شده مبنى بر اينكه: چون خانه من است و من به همه مردم تعلق دارم، اين خانه نيز از آن همه مردم مى‌باشد؛ هرچند اضافه «بيت» به ياى متكلم - كه خداست - اضافه‌اى است تشريفى و خداوند در هيچ خانه‌اى نمى‌گنجد؛ ليكن اين وضع درباره هيچ بيت و خانه‌اى در قرآن وجود ندارد..<ref>متن كتاب، ص8-9</ref>
	#ابراهيم(ع) مدتى در «حران» اقامت گزيد و با دختر عمه‌اش ساره ازدواج كرد، اما جز حضرت لوط(ع) و شمارى اندك از مردم، به دعوت توحيدى او پاسخ مثبت ندادند. او به مهاجرت از اين ديار مصمم گشت. علت آن درگيرى شديد و فرساينده‌اى بود كه ميان اين اقليت خداپرست پديد آمده بود؛ لذا از آنها روى‌گردان شد: '''«فآمن له لوط و قال ~~إني مهاجر~~ إلى ربي إنه هو العزيز الحكيم»'''<ref>عنكبوت: 26</ref>؛ «لوط(ع) به ابراهيم در (حران) ايمان آورد و گفت مسلما من به‌سوى خداوندگار كارسازم از اين ديار مى‌كوچم؛ چراكه او فرازمند شكست‌ناپذير فرزانه است»<ref>ر.ک: همان، ص44</ref>		#ابراهيم(ع) مدتى در «حران» اقامت گزيد و با دختر عمه‌اش ساره ازدواج كرد، اما جز حضرت لوط(ع) و شمارى اندك از مردم، به دعوت توحيدى او پاسخ مثبت ندادند. او به مهاجرت از اين ديار مصمم گشت. علت آن درگيرى شديد و فرساينده‌اى بود كه ميان اين اقليت خداپرست پديد آمده بود؛ لذا از آنها روى‌گردان شد: '''«فآمن له لوط و قال إنیمهاجر إلى ربي إنه هو العزيز الحكيم»'''<ref>عنكبوت: 26</ref>؛ «لوط(ع) به ابراهيم در (حران) ايمان آورد و گفت مسلما من به‌سوى خداوندگار كارسازم از اين ديار مى‌كوچم؛ چراكه او فرازمند شكست‌ناپذير فرزانه است»<ref>ر.ک: همان، ص44</ref>
	#حضرت [[امام خمينى(ره)\|امام خمينى]] نخست به امت بزرگوار ايران فهماند قرآن كتاب زندگى و برنامه و دستورالعمل براى زنده‌ها است كه بايد اوامر آن را در تمام زواياى زندگانى پياده كرد و فهماندند كه اين كار امكان‌پذير است و با بياناتى كه از قرآن كريم الهام مى‌گرفت، اين حقيقت را خاطرنشان ساخت كه براى رهايى از ظلم و ستم طواغيت - در ظل رهنمودهاى قرآن و اسلام - مى‌توان گام‌هاى مؤثر و سازنده‌اى برداشت و اين باور را در قلوب امت اسلامى ايران و امت‌هاى جوامع اسلامى جهان بارور ساخت كه اسلام و قرآن عملا مى‌تواند با نفوذ در همه نواحى زندگانى، عزت و سربلندى و پيشرفت همه‌جانبه ملت‌ها را ضمانت كند... ديديم - على‌رغم همه دسيسه‌هاى جهانى و تمهيدات محاسبه‌شده - انقلاب اسلامى ايران به رهبرى [[خمینی، سید روح‌الله\|حضرت امام]] راحل(قده) پيروز شد. پس از پيروزى انقلاب هم تمام قدرت‌ها به سركردگى آمريكاى جهان‌خوار عليه حكومت اسلامى اسلامى ايران متحد شدند؛ يعنى در واقع عليه قدرت الهى همبستگى يافتند؛ اما نتوانستند كارى از پيش ببرند و خود را در نظر مردم جهان بى‌آبرو ساختند و انقلاب اسلامى موجب گرديد چهره كريه استعمار و استكبار براى جهانيان افشا شود..<ref>ر.ک: همان، ص63-66</ref>		#حضرت [[امام خمينى(ره)\|امام خمينى]] نخست به امت بزرگوار ايران فهماند قرآن كتاب زندگى و برنامه و دستورالعمل براى زنده‌ها است كه بايد اوامر آن را در تمام زواياى زندگانى پياده كرد و فهماندند كه اين كار امكان‌پذير است و با بياناتى كه از قرآن كريم الهام مى‌گرفت، اين حقيقت را خاطرنشان ساخت كه براى رهايى از ظلم و ستم طواغيت - در ظل رهنمودهاى قرآن و اسلام - مى‌توان گام‌هاى مؤثر و سازنده‌اى برداشت و اين باور را در قلوب امت اسلامى ايران و امت‌هاى جوامع اسلامى جهان بارور ساخت كه اسلام و قرآن عملا مى‌تواند با نفوذ در همه نواحى زندگانى، عزت و سربلندى و پيشرفت همه‌جانبه ملت‌ها را ضمانت كند... ديديم - على‌رغم همه دسيسه‌هاى جهانى و تمهيدات محاسبه‌شده - انقلاب اسلامى ايران به رهبرى [[خمینی، سید روح‌الله\|حضرت امام]] راحل(قده) پيروز شد. پس از پيروزى انقلاب هم تمام قدرت‌ها به سركردگى آمريكاى جهان‌خوار عليه حكومت اسلامى اسلامى ايران متحد شدند؛ يعنى در واقع عليه قدرت الهى همبستگى يافتند؛ اما نتوانستند كارى از پيش ببرند و خود را در نظر مردم جهان بى‌آبرو ساختند و انقلاب اسلامى موجب گرديد چهره كريه استعمار و استكبار براى جهانيان افشا شود..<ref>ر.ک: همان، ص63-66</ref>
	#انديشه تقرب به معبود از رهگذر تقديم قربانى‌ها و وسيله قرار دادن آن براى خواسته‌هاى جهان خاکى و برطرف ساختن حوادث سهمگين و توسل به آن، براى جلب منافع و دفع و پيشگيرى از آسيب‌ها و زيان‌هاى فردى و اجتماعى، همراه با آفرينش انسان و هم‌زبان با آن بوده و همواره در مراحل مختلف تفكر دينى، ملازم انسان بشمار مى‌رفت و تا وقتى عقايد و عبادات بر سر پاست استمرار دارد.		#انديشه تقرب به معبود از رهگذر تقديم قربانى‌ها و وسيله قرار دادن آن براى خواسته‌هاى جهان خاکى و برطرف ساختن حوادث سهمگين و توسل به آن، براى جلب منافع و دفع و پيشگيرى از آسيب‌ها و زيان‌هاى فردى و اجتماعى، همراه با آفرينش انسان و هم‌زبان با آن بوده و همواره در مراحل مختلف تفكر دينى، ملازم انسان بشمار مى‌رفت و تا وقتى عقايد و عبادات بر سر پاست استمرار دارد.
	#:هيچ دينى از اديان، فاقد چنين شعارى نبوده و زندگانى هيچ ملتى بدون چنين شعارى در طول تاريخ به چشم نمى‌خورد... بهترين دليل بر قدمت اين شعار و گسترش آن، همه صحف و كتب آسمانى پيشين است كه مسئله قربانى در آنها جلب نظر مى‌كند... قرآن كريم يكى از اشكال و صور قربانى را براى ما تصوير مى‌كند كه عملا هم‌زمان با آدم ابوالبشر(ع) روى داده است؛ آنجا كه مى‌فرمايد: '''«و اتل عليهم نبأ ~~ابني آدم~~ إذ قربا قربانا فتقبل من أحدهما و لم يتقبل من الآخر، قال لأقتلنك، قال إنما يتقبل الله من المتقين»'''<ref>مائده: 27</ref>«و داستان دو فرزند آدم (هابيل و قابيل) را بر آنها بخوان، آنگاه كه قربانى كردند و اين قربانى از يكى از آن دو مورد قبول (پيشگاه الهى) واقع شد و از آن ديگرى قبول نشد. (قابيل به‌هابيل) گفت: قطعا تو را (چون كه قربانى تو مقبول افتاد) مى‌كشم. هابيل گفت: خدا قربانى را از كسانى كه پرهيزكارند و از خدا پروا مى‌كنند مى‌پذيرد»<ref>ر.ک: همان، ص116-117</ref>		#:هيچ دينى از اديان، فاقد چنين شعارى نبوده و زندگانى هيچ ملتى بدون چنين شعارى در طول تاريخ به چشم نمى‌خورد... بهترين دليل بر قدمت اين شعار و گسترش آن، همه صحف و كتب آسمانى پيشين است كه مسئله قربانى در آنها جلب نظر مى‌كند... قرآن كريم يكى از اشكال و صور قربانى را براى ما تصوير مى‌كند كه عملا هم‌زمان با آدم ابوالبشر(ع) روى داده است؛ آنجا كه مى‌فرمايد: '''«و اتل عليهم نبأ ابنیآدم إذ قربا قربانا فتقبل من أحدهما و لم يتقبل من الآخر، قال لأقتلنك، قال إنما يتقبل الله من المتقين»'''<ref>مائده: 27</ref>«و داستان دو فرزند آدم (هابيل و قابيل) را بر آنها بخوان، آنگاه كه قربانى كردند و اين قربانى از يكى از آن دو مورد قبول (پيشگاه الهى) واقع شد و از آن ديگرى قبول نشد. (قابيل به‌هابيل) گفت: قطعا تو را (چون كه قربانى تو مقبول افتاد) مى‌كشم. هابيل گفت: خدا قربانى را از كسانى كه پرهيزكارند و از خدا پروا مى‌كنند مى‌پذيرد»<ref>ر.ک: همان، ص116-117</ref>
	#روز شنبه - 17 ارديبهشت 1373 - پس از درنگى نسبتا طولانى در بخش مراجعات خارجى، نزدیک ظهر براى ديدار يكى از همكاران دانشگاهى، راهى كاروانى شدم كه در خيابان ملك عبدالعزيز نو، در مدينه قرار داشت... در ميان تاكسى با مسافرى از مصر كه به حج آمده بود به گفتگو نشسته بوديم و پرسش‌هايى با او در ميان گذاشتيم؛ از آن جمله مى‌گفت: براى آمدن به زيارت حرمين، مبلغى معادل هفت هزار ريال سعودى به دولت مصر مى‌پردازيم؛ آن‌هم سفر ما با كشتى صورت مى‌گيرد و اين سفر دو روز به طول مى‌انجامد و از دولت مبارک انتقاد مى‌كرد كه حكومتى لائيك است و مراتب تنفر خود را صريحا نسبت به رژيم مبارک اعلام مى‌كرد و آياتى چند برمى‌خواند كه گوياى مخالفت مردم مصر از حكومت منهاى دين اين سرزمين بود... مراتب عشق و علاقه مردمى - كه در آن سوى مغرب و در جوار اروپا مسافت‌ها با ايران فاصله دارند - نسبت به آرمان‌هاى انقلابی‌جمهورى اسلامى ايران تا پايه‌اى است كه در مقام تأييد ايده‌هاى انقلاب اسلامى ايران و شركت در مراسم برائت، از هيچ عاملى هراس به خود راه نمى‌دهند و تا پاى جان در تأييد حكومت اسلامى ام‌القراى اسلام آماده پايمردى هستند و اين امر نشان مى‌دهد مهر تابان انقلاب اسلامى ايران سر از مغرب نيز برآورده و بر قلوب مردم اين سامان درخشيدن گرفته و دل‌هاى آنان را به‌سوى خود جذب كرده است..<ref>ر.ک: همان، ص188-191</ref>		#روز شنبه - 17 ارديبهشت 1373 - پس از درنگى نسبتا طولانى در بخش مراجعات خارجى، نزدیک ظهر براى ديدار يكى از همكاران دانشگاهى، راهى كاروانى شدم كه در خيابان ملك عبدالعزيز نو، در مدينه قرار داشت... در ميان تاكسى با مسافرى از مصر كه به حج آمده بود به گفتگو نشسته بوديم و پرسش‌هايى با او در ميان گذاشتيم؛ از آن جمله مى‌گفت: براى آمدن به زيارت حرمين، مبلغى معادل هفت هزار ريال سعودى به دولت مصر مى‌پردازيم؛ آن‌هم سفر ما با كشتى صورت مى‌گيرد و اين سفر دو روز به طول مى‌انجامد و از دولت مبارک انتقاد مى‌كرد كه حكومتى لائيك است و مراتب تنفر خود را صريحا نسبت به رژيم مبارک اعلام مى‌كرد و آياتى چند برمى‌خواند كه گوياى مخالفت مردم مصر از حكومت منهاى دين اين سرزمين بود... مراتب عشق و علاقه مردمى - كه در آن سوى مغرب و در جوار اروپا مسافت‌ها با ايران فاصله دارند - نسبت به آرمان‌هاى انقلابی‌جمهورى اسلامى ايران تا پايه‌اى است كه در مقام تأييد ايده‌هاى انقلاب اسلامى ايران و شركت در مراسم برائت، از هيچ عاملى هراس به خود راه نمى‌دهند و تا پاى جان در تأييد حكومت اسلامى ام‌القراى اسلام آماده پايمردى هستند و اين امر نشان مى‌دهد مهر تابان انقلاب اسلامى ايران سر از مغرب نيز برآورده و بر قلوب مردم اين سامان درخشيدن گرفته و دل‌هاى آنان را به‌سوى خود جذب كرده است..<ref>ر.ک: همان، ص188-191</ref>

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'حجتی، محمدباقر' به 'حجتی، سید محمدباقر'

2021-11-04T15:54:36Z

جایگزینی متن - 'حجتی، محمدباقر' به 'حجتی، سید محمدباقر'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۲۴
خط ۴:		خط ۴:
	\| عنوان‌های دیگر =		\| عنوان‌های دیگر =
	\| پدیدآوران =		\| پدیدآوران =
	[[حجتی، محمدباقر]] (نویسنده)		[[حجتی، سید محمدباقر]] (نویسنده)
	\| زبان =فارسی		\| زبان =فارسی
	\| کد کنگره =‏BP‎‏ ‎‏188‎‏/‎‏8‎‏ ‎‏/‎‏ح‎‏3‎‏د‎‏4		\| کد کنگره =‏BP‎‏ ‎‏188‎‏/‎‏8‎‏ ‎‏/‎‏ح‎‏3‎‏د‎‏4
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	\| شابک =964-6293-46-8		\| شابک =964-6293-46-8
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =~~5549~~		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =03868
	\| کتابخوان همراه نور =03868		\| کتابخوان همراه نور =03868
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	}}		}}

	'''در حريم كعبه'''، اثر [[حجتی، محمدباقر\|سيد محمدباقر حجتى]] (متولد بابل، 1311ش)، است كه در آن، افزون بر توضيح هدف‌ها و حكمت‌هاى مناسك عبادى حج، گزارشى از سفر خودش و زيارت كعبه و اوضاع فرهنگى، مذهبى و اجتماعى عربستان بيان كرده است.		'''در حريم كعبه'''، اثر [[حجتی، سید محمدباقر\|سيد محمدباقر حجتى]] (متولد بابل، 1311ش)، است كه در آن، افزون بر توضيح هدف‌ها و حكمت‌هاى مناسك عبادى حج، گزارشى از سفر خودش و زيارت كعبه و اوضاع فرهنگى، مذهبى و اجتماعى عربستان بيان كرده است.

	== ساختار ==		== ساختار ==

A-esmaili@noornet.net: جایگزینی متن - '' به ''

2019-11-07T08:21:04Z

جایگزینی متن - '<references />' به '<references/>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۵۱
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =5549		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =5549
			\| کتابخوان همراه نور =03868
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
	\| پس از =		\| پس از =
خط ۴۷:		خط ۴۸:

	==پانويس ==		==پانويس ==
	<references />		<references/>

	== منابع مقاله ==		== منابع مقاله ==

A-esmaili@noornet.net: جایگزینی متن - 'نويسنده' به 'نویسنده'

2018-11-10T06:26:30Z

جایگزینی متن - 'نويسنده' به 'نویسنده'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ نوامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۵۶
خط ۴:		خط ۴:
	\| عنوان‌های دیگر =		\| عنوان‌های دیگر =
	\| پدیدآوران =		\| پدیدآوران =
	[[حجتی، محمدباقر]] (~~نويسنده~~)		[[حجتی، محمدباقر]] (نویسنده)
	\| زبان =فارسی		\| زبان =فارسی
	\| کد کنگره =‏BP‎‏ ‎‏188‎‏/‎‏8‎‏ ‎‏/‎‏ح‎‏3‎‏د‎‏4		\| کد کنگره =‏BP‎‏ ‎‏188‎‏/‎‏8‎‏ ‎‏/‎‏ح‎‏3‎‏د‎‏4
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	\| سال نشر = 1384 ش		\| سال نشر = 1384 ش

	\| کد اتوماسیون =~~AUTOMATIONCODE3868AUTOMATIONCODE~~		\| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE03868AUTOMATIONCODE
	\| چاپ =4		\| چاپ =4
	\| شابک =964-6293-46-8		\| شابک =964-6293-46-8
خط ۲۷:		خط ۲۷:

	== ساختار ==		== ساختار ==
	كتاب حاضر، مقدمه ندارد و از 2 بخش تشكيل شده است. روش ~~نويسنده~~ در اين اثر، گزارشى، تحليلى و انتقادى است و از كتاب و سنت و مشاهدات شخصى استفاده كرده است.		كتاب حاضر، مقدمه ندارد و از 2 بخش تشكيل شده است. روش نویسنده در اين اثر، گزارشى، تحليلى و انتقادى است و از كتاب و سنت و مشاهدات شخصى استفاده كرده است.

	== گزارش محتوا ==		== گزارش محتوا ==
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	براى كتاب حاضر فهرست تفصيلى مطالب در آغاز آن و فهرست منابع در پايان آن تنظيم شده، ولى متأسفانه فهرست‌هاى فنى تنظيم نشده است.		براى كتاب حاضر فهرست تفصيلى مطالب در آغاز آن و فهرست منابع در پايان آن تنظيم شده، ولى متأسفانه فهرست‌هاى فنى تنظيم نشده است.

	كتاب حاضر، مستند است و ~~نويسنده~~ ارجاعات و توضيحاتش را به‌صورت پاورقى آورده است. ~~نويسنده~~ براى توليد اثر حاضر از منابع معتبر و متعددى (48 منبع) بهره برده است.		كتاب حاضر، مستند است و نویسنده ارجاعات و توضيحاتش را به‌صورت پاورقى آورده است. نویسنده براى توليد اثر حاضر از منابع معتبر و متعددى (48 منبع) بهره برده است.

	==پانويس ==		==پانويس ==

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - ' ' به ' '

2018-10-05T18:46:05Z

جایگزینی متن - ' ' به ' '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۲۲:۱۶
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	#انديشه تقرب به معبود از رهگذر تقديم قربانى‌ها و وسيله قرار دادن آن براى خواسته‌هاى جهان خاکى و برطرف ساختن حوادث سهمگين و توسل به آن، براى جلب منافع و دفع و پيشگيرى از آسيب‌ها و زيان‌هاى فردى و اجتماعى، همراه با آفرينش انسان و هم‌زبان با آن بوده و همواره در مراحل مختلف تفكر دينى، ملازم انسان بشمار مى‌رفت و تا وقتى عقايد و عبادات بر سر پاست استمرار دارد.		#انديشه تقرب به معبود از رهگذر تقديم قربانى‌ها و وسيله قرار دادن آن براى خواسته‌هاى جهان خاکى و برطرف ساختن حوادث سهمگين و توسل به آن، براى جلب منافع و دفع و پيشگيرى از آسيب‌ها و زيان‌هاى فردى و اجتماعى، همراه با آفرينش انسان و هم‌زبان با آن بوده و همواره در مراحل مختلف تفكر دينى، ملازم انسان بشمار مى‌رفت و تا وقتى عقايد و عبادات بر سر پاست استمرار دارد.
	#:هيچ دينى از اديان، فاقد چنين شعارى نبوده و زندگانى هيچ ملتى بدون چنين شعارى در طول تاريخ به چشم نمى‌خورد... بهترين دليل بر قدمت اين شعار و گسترش آن، همه صحف و كتب آسمانى پيشين است كه مسئله قربانى در آنها جلب نظر مى‌كند... قرآن كريم يكى از اشكال و صور قربانى را براى ما تصوير مى‌كند كه عملا هم‌زمان با آدم ابوالبشر(ع) روى داده است؛ آنجا كه مى‌فرمايد: '''«و اتل عليهم نبأ ابني آدم إذ قربا قربانا فتقبل من أحدهما و لم يتقبل من الآخر، قال لأقتلنك، قال إنما يتقبل الله من المتقين»'''<ref>مائده: 27</ref>«و داستان دو فرزند آدم (هابيل و قابيل) را بر آنها بخوان، آنگاه كه قربانى كردند و اين قربانى از يكى از آن دو مورد قبول (پيشگاه الهى) واقع شد و از آن ديگرى قبول نشد. (قابيل به‌هابيل) گفت: قطعا تو را (چون كه قربانى تو مقبول افتاد) مى‌كشم. هابيل گفت: خدا قربانى را از كسانى كه پرهيزكارند و از خدا پروا مى‌كنند مى‌پذيرد»<ref>ر.ک: همان، ص116-117</ref>		#:هيچ دينى از اديان، فاقد چنين شعارى نبوده و زندگانى هيچ ملتى بدون چنين شعارى در طول تاريخ به چشم نمى‌خورد... بهترين دليل بر قدمت اين شعار و گسترش آن، همه صحف و كتب آسمانى پيشين است كه مسئله قربانى در آنها جلب نظر مى‌كند... قرآن كريم يكى از اشكال و صور قربانى را براى ما تصوير مى‌كند كه عملا هم‌زمان با آدم ابوالبشر(ع) روى داده است؛ آنجا كه مى‌فرمايد: '''«و اتل عليهم نبأ ابني آدم إذ قربا قربانا فتقبل من أحدهما و لم يتقبل من الآخر، قال لأقتلنك، قال إنما يتقبل الله من المتقين»'''<ref>مائده: 27</ref>«و داستان دو فرزند آدم (هابيل و قابيل) را بر آنها بخوان، آنگاه كه قربانى كردند و اين قربانى از يكى از آن دو مورد قبول (پيشگاه الهى) واقع شد و از آن ديگرى قبول نشد. (قابيل به‌هابيل) گفت: قطعا تو را (چون كه قربانى تو مقبول افتاد) مى‌كشم. هابيل گفت: خدا قربانى را از كسانى كه پرهيزكارند و از خدا پروا مى‌كنند مى‌پذيرد»<ref>ر.ک: همان، ص116-117</ref>
	#روز شنبه - 17 ارديبهشت 1373 - پس از درنگى نسبتا طولانى در بخش مراجعات خارجى، نزدیک ظهر براى ديدار يكى از همكاران دانشگاهى، راهى كاروانى شدم كه در خيابان ملك عبدالعزيز نو، در مدينه قرار داشت... در ميان تاكسى با مسافرى از مصر كه به حج آمده بود به گفتگو نشسته بوديم و پرسش‌هايى با او در ميان گذاشتيم؛ از آن جمله مى‌گفت: براى آمدن به زيارت حرمين، مبلغى معادل هفت هزار ريال سعودى به دولت مصر مى‌پردازيم؛ آن‌هم سفر ما با كشتى صورت مى‌گيرد و اين سفر دو روز به طول مى‌انجامد و از دولت مبارک انتقاد مى‌كرد كه حكومتى لائيك است و مراتب تنفر خود را صريحا نسبت به رژيم مبارک اعلام مى‌كرد و آياتى چند برمى‌خواند كه گوياى مخالفت مردم مصر از حكومت منهاى دين اين سرزمين بود... مراتب عشق و علاقه مردمى - كه در آن سوى مغرب و در جوار اروپا مسافت‌ها با ايران فاصله دارند - نسبت به آرمان‌هاى انقلابی‌جمهورى اسلامى ايران تا پايه‌اى است كه در مقام تأييد ايده‌هاى انقلاب اسلامى ايران و شركت در مراسم برائت، از هيچ عاملى هراس به خود راه نمى‌دهند و تا پاى جان در تأييد حكومت اسلامى ام‌القراى اسلام آماده پايمردى هستند و اين امر نشان مى‌دهد مهر تابان انقلاب اسلامى ايران سر از مغرب نيز برآورده و بر قلوب مردم اين سامان درخشيدن گرفته و دل‌هاى آنان را به‌سوى خود جذب كرده است..<ref>ر.ک: همان، ص188-191</ref>		#روز شنبه - 17 ارديبهشت 1373 - پس از درنگى نسبتا طولانى در بخش مراجعات خارجى، نزدیک ظهر براى ديدار يكى از همكاران دانشگاهى، راهى كاروانى شدم كه در خيابان ملك عبدالعزيز نو، در مدينه قرار داشت... در ميان تاكسى با مسافرى از مصر كه به حج آمده بود به گفتگو نشسته بوديم و پرسش‌هايى با او در ميان گذاشتيم؛ از آن جمله مى‌گفت: براى آمدن به زيارت حرمين، مبلغى معادل هفت هزار ريال سعودى به دولت مصر مى‌پردازيم؛ آن‌هم سفر ما با كشتى صورت مى‌گيرد و اين سفر دو روز به طول مى‌انجامد و از دولت مبارک انتقاد مى‌كرد كه حكومتى لائيك است و مراتب تنفر خود را صريحا نسبت به رژيم مبارک اعلام مى‌كرد و آياتى چند برمى‌خواند كه گوياى مخالفت مردم مصر از حكومت منهاى دين اين سرزمين بود... مراتب عشق و علاقه مردمى - كه در آن سوى مغرب و در جوار اروپا مسافت‌ها با ايران فاصله دارند - نسبت به آرمان‌هاى انقلابی‌جمهورى اسلامى ايران تا پايه‌اى است كه در مقام تأييد ايده‌هاى انقلاب اسلامى ايران و شركت در مراسم برائت، از هيچ عاملى هراس به خود راه نمى‌دهند و تا پاى جان در تأييد حكومت اسلامى ام‌القراى اسلام آماده پايمردى هستند و اين امر نشان مى‌دهد مهر تابان انقلاب اسلامى ايران سر از مغرب نيز برآورده و بر قلوب مردم اين سامان درخشيدن گرفته و دل‌هاى آنان را به‌سوى خود جذب كرده است..<ref>ر.ک: همان، ص188-191</ref>

	== وضعيت كتاب ==		== وضعيت كتاب ==