درة التاج - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: /* وابسته‌ها */

2024-12-28T08:09:48Z

وابسته‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۹
خط ۷۵:		خط ۷۵:
	==وابسته‌ها==		==وابسته‌ها==
	{{وابسته‌ها}}		{{وابسته‌ها}}
			[[درة التاج لغرة الدباج (بخش حساب)]]

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]

Hbaghizadeh در ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۱

2024-12-27T11:01:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۳۱
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	}}		}}

	'''~~درة~~ التاج''' با نام کامل ~~«درة~~ التاج ~~لغرة الدباج»،~~ تألیف [[قطب‌‌الدین‌ شیرازی‌، محمود بن‌ مسعود\|قطب‌الدین محمود بن ضیاء‌الدین مسعود شیرازی]](633-710ق)، معروف به [[قطب‌‌الدین‌ شیرازی‌، محمود بن‌ مسعود\|قطب‌الدین شیرازی]]، کتابی است به زبان فارسی و با موضوع فلسفه اسلامی. محمد مشکوة مصحح بخش نخست کتاب است. [[قطب‌‌الدین‌ شیرازی‌، محمود بن‌ مسعود\|قطب‌الدین شیرازی]] در این کتاب پنج جلدی، ضمن بیان مباحث مقدماتی، مباحث فلسفه اسلامی به معنی عام آن که شامل منطق، امور عامه، طبیعیات و الهیات می‌شود را بیان کرده است.		'''دُرّة التاج''' با نام کامل «دُرّة التاج لِغُرّة الدُبّاج»، تألیف [[قطب‌‌الدین‌ شیرازی‌، محمود بن‌ مسعود\|قطب‌الدین محمود بن ضیاء‌الدین مسعود شیرازی]](633-710ق)، معروف به [[قطب‌‌الدین‌ شیرازی‌، محمود بن‌ مسعود\|قطب‌الدین شیرازی]]، کتابی است به زبان فارسی و با موضوع فلسفه اسلامی. محمد مشکوة مصحح بخش نخست کتاب است. [[قطب‌‌الدین‌ شیرازی‌، محمود بن‌ مسعود\|قطب‌الدین شیرازی]] در این کتاب پنج جلدی، ضمن بیان مباحث مقدماتی، مباحث فلسفه اسلامی به معنی عام آن که شامل منطق، امور عامه، طبیعیات و الهیات می‌شود را بیان کرده است.

	== نام‌های دیگر کتاب==		== نام‌های دیگر کتاب==

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ابن‌س' به 'ابن‌ س'

2023-01-21T09:08:04Z

جایگزینی متن - 'ابن‌س' به 'ابن‌ س'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۸
خط ۴۸:		خط ۴۸:

	==ساختار==		==ساختار==
	کتاب، دارای مقدمه مفصلی از مصحح (سید محمد مشکات)، مقدمه مؤلف و محتوای مطالب در پنج جلد به ترتیب ذیل است؛ جلد اول (مقدمه) در سه فصل، جلد دوم (منطق) هفت مقاله، جلد سوم (فلسفه اولی) شامل دو فن (امور عامه و اقسام اعراض وجودی و اعتباری) که هرکدام دربردارنده هفت مقاله هستند، جلد چهارم (علم طبیعی) دربردارنده دو فن (اجسام طبیعی و نفوس و صفات و آثار آن) و جلد پنجم (علم الهی) شامل دو فن (عقول و آثار آن... و واجب‌الوجود و صفاتش). مسلماً بخشی از قسمت منطق و فلسفه کتاب حاضر، از مصنفات [[سهروردی، یحیی بن حبش\|شهاب‌الدین سهروردی]] و شاید بخشی هم از شجرة الالهیة شهروزی اقتباس شده است. فن اول از جمله چهارم عین کتاب اقلیدس با اضافاتی از خود مصنف است. فن دوم از جمله چهارم تلخیص مجسطی بطلمیوس است که به دست عبدالملک بن محمد شیرازی انجام شده و مصنف آن را ترجمه کرده است. او در فن چهارم که در علم موسیقی است از موسیقی [[فارابی، محمد بن محمد\|فارابی]] و گفتار [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|~~ابن‌سینا~~]] در موسیقی (در شفا یا رساله مستقل او درباره موسیقی)، رسائل عبدالمؤمن به‌ویژه شرفیه، استفاده کرده است. مأخذ عمده قطب اول از خاتمه کتاب، [[الأربعين في أصول‌الدين (رازی)\|اربعین]] و اسرار التنزیل [[فخر رازی، محمد بن عمر\|فخر رازی]] است. مباحث حکمت عملی ترجمه فصول مدنی [[فارابی، محمد بن محمد\|فارابی]] و رساله [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|شیخ ابوعلی]] در اخلاق است. او در نوشتن خاتمه کتاب که درباره سیر و سلوک است از «تحفة البررة فی المسائل العشرة» بغوی و «نفحات الانس» [[جامی، عبدالرحمن\|جامی]] بهره برده است.<ref>ر.ک: همان، ص69-72</ref>		کتاب، دارای مقدمه مفصلی از مصحح (سید محمد مشکات)، مقدمه مؤلف و محتوای مطالب در پنج جلد به ترتیب ذیل است؛ جلد اول (مقدمه) در سه فصل، جلد دوم (منطق) هفت مقاله، جلد سوم (فلسفه اولی) شامل دو فن (امور عامه و اقسام اعراض وجودی و اعتباری) که هرکدام دربردارنده هفت مقاله هستند، جلد چهارم (علم طبیعی) دربردارنده دو فن (اجسام طبیعی و نفوس و صفات و آثار آن) و جلد پنجم (علم الهی) شامل دو فن (عقول و آثار آن... و واجب‌الوجود و صفاتش). مسلماً بخشی از قسمت منطق و فلسفه کتاب حاضر، از مصنفات [[سهروردی، یحیی بن حبش\|شهاب‌الدین سهروردی]] و شاید بخشی هم از شجرة الالهیة شهروزی اقتباس شده است. فن اول از جمله چهارم عین کتاب اقلیدس با اضافاتی از خود مصنف است. فن دوم از جمله چهارم تلخیص مجسطی بطلمیوس است که به دست عبدالملک بن محمد شیرازی انجام شده و مصنف آن را ترجمه کرده است. او در فن چهارم که در علم موسیقی است از موسیقی [[فارابی، محمد بن محمد\|فارابی]] و گفتار [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌ سینا]] در موسیقی (در شفا یا رساله مستقل او درباره موسیقی)، رسائل عبدالمؤمن به‌ویژه شرفیه، استفاده کرده است. مأخذ عمده قطب اول از خاتمه کتاب، [[الأربعين في أصول‌الدين (رازی)\|اربعین]] و اسرار التنزیل [[فخر رازی، محمد بن عمر\|فخر رازی]] است. مباحث حکمت عملی ترجمه فصول مدنی [[فارابی، محمد بن محمد\|فارابی]] و رساله [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|شیخ ابوعلی]] در اخلاق است. او در نوشتن خاتمه کتاب که درباره سیر و سلوک است از «تحفة البررة فی المسائل العشرة» بغوی و «نفحات الانس» [[جامی، عبدالرحمن\|جامی]] بهره برده است.<ref>ر.ک: همان، ص69-72</ref>

	==گزارش محتوا==		==گزارش محتوا==
	در مقدمه مصحح شرح‌حال مصنف، توضیحاتی درباره این اثر و چگونگی تحقیق و تصحیح آن به همراه چند تصویر از نسخ خطی آمده است.		در مقدمه مصحح شرح‌حال مصنف، توضیحاتی درباره این اثر و چگونگی تحقیق و تصحیح آن به همراه چند تصویر از نسخ خطی آمده است.

	این اثر، «کتابی است که اقسام مهم حکمت را از نظری و عملی بر طبق تقسیم [[ارسطو]] در برگرفته و با اهم مزایای ایرانی آن علوم آراسته است؛ یا دائرة‌المعارفی است که نخست در فضیلت دانش –و دانشجوئی- و دانش‌آموزی، سخن رانده، سپس دوازده رشته علم که یک نفر حکیم را در قرن هفتم به کار بوده به قسمی گرده آورده که در بسیاری از این علوم، رساله مفرد هم بدین خوبی به دست نیست.»<ref>همان، ص34 </ref> «همچنان که مصنفِ کتاب مشارالیه در پایه دانش -و اخلاق- و عادات و چگونگی زندگی... از هرکسی به [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|~~ابن‌سینا~~]] شبیه‌تر است، این تصنیف او نیز از هر کتابی به کتاب «[[الشفاء]]» [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|~~ابن‌سینا~~]] نزدیک‌تر –و مانندتر است؛ بنابراین تنها کتابی که در زبان تازی نظیر درة‌التاج یافته شود کتاب [[الشفاء]] است.»<ref>ر.ک، همان، ص33</ref> «کتاب [[الشفاء]] در حقیقت یگانه کتاب عربی است که اقسام اصلی حکمت نظری را به‌تفصیل بین‌الدفتین فرا گرفته و کتاب حاضر هم حذو النعل بالنعل درآن علوم یکایک بحث کرده ولی با این فرق که ~~ابن‌سینا~~ به منطق بیش از سایر رشته‌ها اهمیت داده و از علوم ریاضی با کمال اختصار در گذشته است و مصنف کتاب حاضر بالعکس، همان مباحث منطق را مختصر آورده و چون به ریاضی رسیده دامنه گفتار را چند برابر شفا بسط داده در سایر رشته‌ها هم کمی نسبت به او کوتاه آمده است؛ و باز شیخ بیشتر در پیرامون فلسفه مشائیان سخن رانده، این تصنیف او از ذوق اشراق بهره‌مند نیست ولی در کتاب حاضر فلسفه از جمودت مشائی بیرون آمده، با ذوق اشراق طراوت یافته است. این مقایسه تنها در بخش نخستین –و دوم کتاب درست است، اما بخش سوم که خاتمه کتاب باشد، آن خود داستانی جداگانه است، چه آن قسمت یک سوم کتاب است- که کتاب الشفاء از آن‌همه خالی مانده و مزایای شرقی در این بخش افزون است. بخش سوم درة التاج یک دوره تمام حکمت عملی است که اهم علوم خاورزمین از قبیل کلام، عبادات فقه، سیر و سلوک عرفا، در آنجا مفصلاً از نظر خوانندگان خواهد گذشت و با این وصف در سه قسم اصلی حکمت عملی یعنی علوم: سیاست، خانه‌داری، علم اخلاق نیز در اینجا بحث می‌شود.»<ref>همان، ص33-34 </ref>		این اثر، «کتابی است که اقسام مهم حکمت را از نظری و عملی بر طبق تقسیم [[ارسطو]] در برگرفته و با اهم مزایای ایرانی آن علوم آراسته است؛ یا دائرة‌المعارفی است که نخست در فضیلت دانش –و دانشجوئی- و دانش‌آموزی، سخن رانده، سپس دوازده رشته علم که یک نفر حکیم را در قرن هفتم به کار بوده به قسمی گرده آورده که در بسیاری از این علوم، رساله مفرد هم بدین خوبی به دست نیست.»<ref>همان، ص34 </ref> «همچنان که مصنفِ کتاب مشارالیه در پایه دانش -و اخلاق- و عادات و چگونگی زندگی... از هرکسی به [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌ سینا]] شبیه‌تر است، این تصنیف او نیز از هر کتابی به کتاب «[[الشفاء]]» [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌ سینا]] نزدیک‌تر –و مانندتر است؛ بنابراین تنها کتابی که در زبان تازی نظیر درة‌التاج یافته شود کتاب [[الشفاء]] است.»<ref>ر.ک، همان، ص33</ref> «کتاب [[الشفاء]] در حقیقت یگانه کتاب عربی است که اقسام اصلی حکمت نظری را به‌تفصیل بین‌الدفتین فرا گرفته و کتاب حاضر هم حذو النعل بالنعل درآن علوم یکایک بحث کرده ولی با این فرق که ابن‌ سینا به منطق بیش از سایر رشته‌ها اهمیت داده و از علوم ریاضی با کمال اختصار در گذشته است و مصنف کتاب حاضر بالعکس، همان مباحث منطق را مختصر آورده و چون به ریاضی رسیده دامنه گفتار را چند برابر شفا بسط داده در سایر رشته‌ها هم کمی نسبت به او کوتاه آمده است؛ و باز شیخ بیشتر در پیرامون فلسفه مشائیان سخن رانده، این تصنیف او از ذوق اشراق بهره‌مند نیست ولی در کتاب حاضر فلسفه از جمودت مشائی بیرون آمده، با ذوق اشراق طراوت یافته است. این مقایسه تنها در بخش نخستین –و دوم کتاب درست است، اما بخش سوم که خاتمه کتاب باشد، آن خود داستانی جداگانه است، چه آن قسمت یک سوم کتاب است- که کتاب الشفاء از آن‌همه خالی مانده و مزایای شرقی در این بخش افزون است. بخش سوم درة التاج یک دوره تمام حکمت عملی است که اهم علوم خاورزمین از قبیل کلام، عبادات فقه، سیر و سلوک عرفا، در آنجا مفصلاً از نظر خوانندگان خواهد گذشت و با این وصف در سه قسم اصلی حکمت عملی یعنی علوم: سیاست، خانه‌داری، علم اخلاق نیز در اینجا بحث می‌شود.»<ref>همان، ص33-34 </ref>

	نثر کتاب زیر نفوذ زبان عربی است که در برخی‌ موارد‌ باید آن‌ را فارسی برگرفته از‌ عربی‌ دانست. ترکیب‌ها‌، تعبیرها‌ و اصطلاحات‌ قطب‌الدین همه به‌ عربی است و او کوششی برای یافتن معادل‌ فارسی برای آن‌ها نکرده است؛ چه، آن روزگار‌ کتاب‌خوان‌ها‌ با متون عربی آشنایی داشتند. درة‌ التاج‌ نثری‌ دشوار‌ دارد‌ و در آن، از‌ صناعات‌ ادبی کمتر استفاده شده است. نثر کتاب متناسب با موضوع‌ است یعنی در علوم نثر علمی‌ و در‌ اخلاق‌ نثر ادبی همراه با آیات و احادیث دارد‌ و کمتر‌ با‌ شعر‌ فارسی‌ و عربی‌ آمیخته شده است.<ref>رشنوزاده، بابک، ص47</ref>.		نثر کتاب زیر نفوذ زبان عربی است که در برخی‌ موارد‌ باید آن‌ را فارسی برگرفته از‌ عربی‌ دانست. ترکیب‌ها‌، تعبیرها‌ و اصطلاحات‌ قطب‌الدین همه به‌ عربی است و او کوششی برای یافتن معادل‌ فارسی برای آن‌ها نکرده است؛ چه، آن روزگار‌ کتاب‌خوان‌ها‌ با متون عربی آشنایی داشتند. درة‌ التاج‌ نثری‌ دشوار‌ دارد‌ و در آن، از‌ صناعات‌ ادبی کمتر استفاده شده است. نثر کتاب متناسب با موضوع‌ است یعنی در علوم نثر علمی‌ و در‌ اخلاق‌ نثر ادبی همراه با آیات و احادیث دارد‌ و کمتر‌ با‌ شعر‌ فارسی‌ و عربی‌ آمیخته شده است.<ref>رشنوزاده، بابک، ص47</ref>.

	قطب‌الدین در تألیف این اثر از مآخذ قدیمی فراوانی سود برده است که گاه اسم مؤلف را ذکر کرده و گاه مؤلفی که نامدار‌ بوده معرفی نکرده است. پاره‌ای از فصل‌ها ترجمه آثار قدیم‌ در زمینه‌های خاص است؛ هندسه و هیئت، ترجمه‌های مختصر از فلسفه اقلیدس و بطلمیوس است. اصول دین ترجمه «اربعین» فخر رازی و فلسفه عملی‌ ترجمه‌ای از «فصول مدنی» فارابی است. از شفای [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|~~ابن‌سینا~~]]، «المشارع و المطارحات»، «[[حکمة الإشراق]]» [[سهروردی، یحیی بن حبش\|سهروردی]] و «[[رسائل الشجرة الإلهية في علوم الحقائق الربانية\|شجرة الاهیئة]]» [[شهرزوری، محمد بن محمود\|شهرزوری]] در بحث فلسفه؛ از آثار [[فارابی، محمد بن محمد\|فارابی]]، [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|~~ابن‌سینا~~]]، از تذهیب الاخلاق‌ [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|~~ابن‌سینا~~]] در حکمت‌ عملی و مناهج العبادالی المعاد سعیدالدین فرغانی سود جسته است‌<ref>همان</ref>		قطب‌الدین در تألیف این اثر از مآخذ قدیمی فراوانی سود برده است که گاه اسم مؤلف را ذکر کرده و گاه مؤلفی که نامدار‌ بوده معرفی نکرده است. پاره‌ای از فصل‌ها ترجمه آثار قدیم‌ در زمینه‌های خاص است؛ هندسه و هیئت، ترجمه‌های مختصر از فلسفه اقلیدس و بطلمیوس است. اصول دین ترجمه «اربعین» فخر رازی و فلسفه عملی‌ ترجمه‌ای از «فصول مدنی» فارابی است. از شفای [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌ سینا]]، «المشارع و المطارحات»، «[[حکمة الإشراق]]» [[سهروردی، یحیی بن حبش\|سهروردی]] و «[[رسائل الشجرة الإلهية في علوم الحقائق الربانية\|شجرة الاهیئة]]» [[شهرزوری، محمد بن محمود\|شهرزوری]] در بحث فلسفه؛ از آثار [[فارابی، محمد بن محمد\|فارابی]]، [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌ سینا]]، از تذهیب الاخلاق‌ [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌ سینا]] در حکمت‌ عملی و مناهج العبادالی المعاد سعیدالدین فرغانی سود جسته است‌<ref>همان</ref>

	==وضعیت کتاب==		==وضعیت کتاب==

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'شـ' به 'ش'

2022-01-04T16:26:36Z

جایگزینی متن - 'شـ' به 'ش'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۵۶
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\| چاپ =3		\| چاپ =3
	\| تعداد جلد =5		\| تعداد جلد =5
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =01803
	\| کتابخوان همراه نور =01803		\| کتابخوان همراه نور =01803
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	این اثر، «کتابی است که اقسام مهم حکمت را از نظری و عملی بر طبق تقسیم [[ارسطو]] در برگرفته و با اهم مزایای ایرانی آن علوم آراسته است؛ یا دائرة‌المعارفی است که نخست در فضیلت دانش –و دانشجوئی- و دانش‌آموزی، سخن رانده، سپس دوازده رشته علم که یک نفر حکیم را در قرن هفتم به کار بوده به قسمی گرده آورده که در بسیاری از این علوم، رساله مفرد هم بدین خوبی به دست نیست.»<ref>همان، ص34 </ref> «همچنان که مصنفِ کتاب مشارالیه در پایه دانش -و اخلاق- و عادات و چگونگی زندگی... از هرکسی به [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] شبیه‌تر است، این تصنیف او نیز از هر کتابی به کتاب «[[الشفاء]]» [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] نزدیک‌تر –و مانندتر است؛ بنابراین تنها کتابی که در زبان تازی نظیر درة‌التاج یافته شود کتاب [[الشفاء]] است.»<ref>ر.ک، همان، ص33</ref> «کتاب [[الشفاء]] در حقیقت یگانه کتاب عربی است که اقسام اصلی حکمت نظری را به‌تفصیل بین‌الدفتین فرا گرفته و کتاب حاضر هم حذو النعل بالنعل درآن علوم یکایک بحث کرده ولی با این فرق که ابن‌سینا به منطق بیش از سایر رشته‌ها اهمیت داده و از علوم ریاضی با کمال اختصار در گذشته است و مصنف کتاب حاضر بالعکس، همان مباحث منطق را مختصر آورده و چون به ریاضی رسیده دامنه گفتار را چند برابر شفا بسط داده در سایر رشته‌ها هم کمی نسبت به او کوتاه آمده است؛ و باز شیخ بیشتر در پیرامون فلسفه مشائیان سخن رانده، این تصنیف او از ذوق اشراق بهره‌مند نیست ولی در کتاب حاضر فلسفه از جمودت مشائی بیرون آمده، با ذوق اشراق طراوت یافته است. این مقایسه تنها در بخش نخستین –و دوم کتاب درست است، اما بخش سوم که خاتمه کتاب باشد، آن خود داستانی جداگانه است، چه آن قسمت یک سوم کتاب است- که کتاب الشفاء از آن‌همه خالی مانده و مزایای شرقی در این بخش افزون است. بخش سوم درة التاج یک دوره تمام حکمت عملی است که اهم علوم خاورزمین از قبیل کلام، عبادات فقه، سیر و سلوک عرفا، در آنجا مفصلاً از نظر خوانندگان خواهد گذشت و با این وصف در سه قسم اصلی حکمت عملی یعنی علوم: سیاست، خانه‌داری، علم اخلاق نیز در اینجا بحث می‌شود.»<ref>همان، ص33-34 </ref>		این اثر، «کتابی است که اقسام مهم حکمت را از نظری و عملی بر طبق تقسیم [[ارسطو]] در برگرفته و با اهم مزایای ایرانی آن علوم آراسته است؛ یا دائرة‌المعارفی است که نخست در فضیلت دانش –و دانشجوئی- و دانش‌آموزی، سخن رانده، سپس دوازده رشته علم که یک نفر حکیم را در قرن هفتم به کار بوده به قسمی گرده آورده که در بسیاری از این علوم، رساله مفرد هم بدین خوبی به دست نیست.»<ref>همان، ص34 </ref> «همچنان که مصنفِ کتاب مشارالیه در پایه دانش -و اخلاق- و عادات و چگونگی زندگی... از هرکسی به [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] شبیه‌تر است، این تصنیف او نیز از هر کتابی به کتاب «[[الشفاء]]» [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] نزدیک‌تر –و مانندتر است؛ بنابراین تنها کتابی که در زبان تازی نظیر درة‌التاج یافته شود کتاب [[الشفاء]] است.»<ref>ر.ک، همان، ص33</ref> «کتاب [[الشفاء]] در حقیقت یگانه کتاب عربی است که اقسام اصلی حکمت نظری را به‌تفصیل بین‌الدفتین فرا گرفته و کتاب حاضر هم حذو النعل بالنعل درآن علوم یکایک بحث کرده ولی با این فرق که ابن‌سینا به منطق بیش از سایر رشته‌ها اهمیت داده و از علوم ریاضی با کمال اختصار در گذشته است و مصنف کتاب حاضر بالعکس، همان مباحث منطق را مختصر آورده و چون به ریاضی رسیده دامنه گفتار را چند برابر شفا بسط داده در سایر رشته‌ها هم کمی نسبت به او کوتاه آمده است؛ و باز شیخ بیشتر در پیرامون فلسفه مشائیان سخن رانده، این تصنیف او از ذوق اشراق بهره‌مند نیست ولی در کتاب حاضر فلسفه از جمودت مشائی بیرون آمده، با ذوق اشراق طراوت یافته است. این مقایسه تنها در بخش نخستین –و دوم کتاب درست است، اما بخش سوم که خاتمه کتاب باشد، آن خود داستانی جداگانه است، چه آن قسمت یک سوم کتاب است- که کتاب الشفاء از آن‌همه خالی مانده و مزایای شرقی در این بخش افزون است. بخش سوم درة التاج یک دوره تمام حکمت عملی است که اهم علوم خاورزمین از قبیل کلام، عبادات فقه، سیر و سلوک عرفا، در آنجا مفصلاً از نظر خوانندگان خواهد گذشت و با این وصف در سه قسم اصلی حکمت عملی یعنی علوم: سیاست، خانه‌داری، علم اخلاق نیز در اینجا بحث می‌شود.»<ref>همان، ص33-34 </ref>

	نثر کتاب زیر نفوذ زبان عربی است که در برخی‌ موارد‌ باید آن‌ را فارسی برگرفته از‌ عربی‌ دانست. ترکیب‌ها‌، تعبیرها‌ و اصطلاحات‌ قطب‌الدین همه به‌ عربی است و او کوششی برای یافتن معادل‌ فارسی برای آن‌ها نکرده است؛ چه، آن روزگار‌ کتاب‌خوان‌ها‌ با متون عربی ~~آشـنایی~~ داشتند. درة‌ التاج‌ نثری‌ دشوار‌ دارد‌ و در آن، از‌ صناعات‌ ادبی کمتر استفاده شده است. نثر کتاب متناسب با موضوع‌ است یعنی در علوم نثر علمی‌ و در‌ اخلاق‌ نثر ادبی همراه با آیات و احادیث دارد‌ و کمتر‌ با‌ ~~شـعر‌~~ فارسی‌ و عربی‌ آمیخته شده است.<ref>رشنوزاده، بابک، ص47</ref>.		نثر کتاب زیر نفوذ زبان عربی است که در برخی‌ موارد‌ باید آن‌ را فارسی برگرفته از‌ عربی‌ دانست. ترکیب‌ها‌، تعبیرها‌ و اصطلاحات‌ قطب‌الدین همه به‌ عربی است و او کوششی برای یافتن معادل‌ فارسی برای آن‌ها نکرده است؛ چه، آن روزگار‌ کتاب‌خوان‌ها‌ با متون عربی آشنایی داشتند. درة‌ التاج‌ نثری‌ دشوار‌ دارد‌ و در آن، از‌ صناعات‌ ادبی کمتر استفاده شده است. نثر کتاب متناسب با موضوع‌ است یعنی در علوم نثر علمی‌ و در‌ اخلاق‌ نثر ادبی همراه با آیات و احادیث دارد‌ و کمتر‌ با‌ شعر‌ فارسی‌ و عربی‌ آمیخته شده است.<ref>رشنوزاده، بابک، ص47</ref>.

	قطب‌الدین در تألیف این اثر از مآخذ قدیمی فراوانی سود برده است که گاه اسم مؤلف را ذکر کرده و گاه مؤلفی که نامدار‌ بوده معرفی نکرده است. پاره‌ای از فصل‌ها ترجمه آثار قدیم‌ در زمینه‌های خاص است؛ هندسه و هیئت، ترجمه‌های مختصر از فلسفه اقلیدس و بطلمیوس است. اصول دین ترجمه «اربعین» فخر رازی و فلسفه عملی‌ ترجمه‌ای از «فصول مدنی» فارابی است. از ~~شـفای~~ [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، «المشارع و المطارحات»، «[[حکمة الإشراق]]» [[سهروردی، یحیی بن حبش\|سهروردی]] و «[[رسائل الشجرة الإلهية في علوم الحقائق الربانية\|~~شـجرة~~ الاهیئة]]» [[شهرزوری، محمد بن محمود\|شهرزوری]] در بحث فلسفه؛ از آثار [[فارابی، محمد بن محمد\|فارابی]]، [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، از تذهیب الاخلاق‌ [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] در حکمت‌ عملی و مناهج العبادالی المعاد سعیدالدین فرغانی سود جسته است‌<ref>همان</ref>		قطب‌الدین در تألیف این اثر از مآخذ قدیمی فراوانی سود برده است که گاه اسم مؤلف را ذکر کرده و گاه مؤلفی که نامدار‌ بوده معرفی نکرده است. پاره‌ای از فصل‌ها ترجمه آثار قدیم‌ در زمینه‌های خاص است؛ هندسه و هیئت، ترجمه‌های مختصر از فلسفه اقلیدس و بطلمیوس است. اصول دین ترجمه «اربعین» فخر رازی و فلسفه عملی‌ ترجمه‌ای از «فصول مدنی» فارابی است. از شفای [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، «المشارع و المطارحات»، «[[حکمة الإشراق]]» [[سهروردی، یحیی بن حبش\|سهروردی]] و «[[رسائل الشجرة الإلهية في علوم الحقائق الربانية\|شجرة الاهیئة]]» [[شهرزوری، محمد بن محمود\|شهرزوری]] در بحث فلسفه؛ از آثار [[فارابی، محمد بن محمد\|فارابی]]، [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، از تذهیب الاخلاق‌ [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] در حکمت‌ عملی و مناهج العبادالی المعاد سعیدالدین فرغانی سود جسته است‌<ref>همان</ref>

	==وضعیت کتاب==		==وضعیت کتاب==

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'گـ' به 'گ'

2021-11-29T17:23:18Z

جایگزینی متن - 'گـ' به 'گ'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۵۳
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	این اثر، «کتابی است که اقسام مهم حکمت را از نظری و عملی بر طبق تقسیم [[ارسطو]] در برگرفته و با اهم مزایای ایرانی آن علوم آراسته است؛ یا دائرة‌المعارفی است که نخست در فضیلت دانش –و دانشجوئی- و دانش‌آموزی، سخن رانده، سپس دوازده رشته علم که یک نفر حکیم را در قرن هفتم به کار بوده به قسمی گرده آورده که در بسیاری از این علوم، رساله مفرد هم بدین خوبی به دست نیست.»<ref>همان، ص34 </ref> «همچنان که مصنفِ کتاب مشارالیه در پایه دانش -و اخلاق- و عادات و چگونگی زندگی... از هرکسی به [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] شبیه‌تر است، این تصنیف او نیز از هر کتابی به کتاب «[[الشفاء]]» [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] نزدیک‌تر –و مانندتر است؛ بنابراین تنها کتابی که در زبان تازی نظیر درة‌التاج یافته شود کتاب [[الشفاء]] است.»<ref>ر.ک، همان، ص33</ref> «کتاب [[الشفاء]] در حقیقت یگانه کتاب عربی است که اقسام اصلی حکمت نظری را به‌تفصیل بین‌الدفتین فرا گرفته و کتاب حاضر هم حذو النعل بالنعل درآن علوم یکایک بحث کرده ولی با این فرق که ابن‌سینا به منطق بیش از سایر رشته‌ها اهمیت داده و از علوم ریاضی با کمال اختصار در گذشته است و مصنف کتاب حاضر بالعکس، همان مباحث منطق را مختصر آورده و چون به ریاضی رسیده دامنه گفتار را چند برابر شفا بسط داده در سایر رشته‌ها هم کمی نسبت به او کوتاه آمده است؛ و باز شیخ بیشتر در پیرامون فلسفه مشائیان سخن رانده، این تصنیف او از ذوق اشراق بهره‌مند نیست ولی در کتاب حاضر فلسفه از جمودت مشائی بیرون آمده، با ذوق اشراق طراوت یافته است. این مقایسه تنها در بخش نخستین –و دوم کتاب درست است، اما بخش سوم که خاتمه کتاب باشد، آن خود داستانی جداگانه است، چه آن قسمت یک سوم کتاب است- که کتاب الشفاء از آن‌همه خالی مانده و مزایای شرقی در این بخش افزون است. بخش سوم درة التاج یک دوره تمام حکمت عملی است که اهم علوم خاورزمین از قبیل کلام، عبادات فقه، سیر و سلوک عرفا، در آنجا مفصلاً از نظر خوانندگان خواهد گذشت و با این وصف در سه قسم اصلی حکمت عملی یعنی علوم: سیاست، خانه‌داری، علم اخلاق نیز در اینجا بحث می‌شود.»<ref>همان، ص33-34 </ref>		این اثر، «کتابی است که اقسام مهم حکمت را از نظری و عملی بر طبق تقسیم [[ارسطو]] در برگرفته و با اهم مزایای ایرانی آن علوم آراسته است؛ یا دائرة‌المعارفی است که نخست در فضیلت دانش –و دانشجوئی- و دانش‌آموزی، سخن رانده، سپس دوازده رشته علم که یک نفر حکیم را در قرن هفتم به کار بوده به قسمی گرده آورده که در بسیاری از این علوم، رساله مفرد هم بدین خوبی به دست نیست.»<ref>همان، ص34 </ref> «همچنان که مصنفِ کتاب مشارالیه در پایه دانش -و اخلاق- و عادات و چگونگی زندگی... از هرکسی به [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] شبیه‌تر است، این تصنیف او نیز از هر کتابی به کتاب «[[الشفاء]]» [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] نزدیک‌تر –و مانندتر است؛ بنابراین تنها کتابی که در زبان تازی نظیر درة‌التاج یافته شود کتاب [[الشفاء]] است.»<ref>ر.ک، همان، ص33</ref> «کتاب [[الشفاء]] در حقیقت یگانه کتاب عربی است که اقسام اصلی حکمت نظری را به‌تفصیل بین‌الدفتین فرا گرفته و کتاب حاضر هم حذو النعل بالنعل درآن علوم یکایک بحث کرده ولی با این فرق که ابن‌سینا به منطق بیش از سایر رشته‌ها اهمیت داده و از علوم ریاضی با کمال اختصار در گذشته است و مصنف کتاب حاضر بالعکس، همان مباحث منطق را مختصر آورده و چون به ریاضی رسیده دامنه گفتار را چند برابر شفا بسط داده در سایر رشته‌ها هم کمی نسبت به او کوتاه آمده است؛ و باز شیخ بیشتر در پیرامون فلسفه مشائیان سخن رانده، این تصنیف او از ذوق اشراق بهره‌مند نیست ولی در کتاب حاضر فلسفه از جمودت مشائی بیرون آمده، با ذوق اشراق طراوت یافته است. این مقایسه تنها در بخش نخستین –و دوم کتاب درست است، اما بخش سوم که خاتمه کتاب باشد، آن خود داستانی جداگانه است، چه آن قسمت یک سوم کتاب است- که کتاب الشفاء از آن‌همه خالی مانده و مزایای شرقی در این بخش افزون است. بخش سوم درة التاج یک دوره تمام حکمت عملی است که اهم علوم خاورزمین از قبیل کلام، عبادات فقه، سیر و سلوک عرفا، در آنجا مفصلاً از نظر خوانندگان خواهد گذشت و با این وصف در سه قسم اصلی حکمت عملی یعنی علوم: سیاست، خانه‌داری، علم اخلاق نیز در اینجا بحث می‌شود.»<ref>همان، ص33-34 </ref>

	نثر کتاب زیر نفوذ زبان عربی است که در برخی‌ موارد‌ باید آن‌ را فارسی برگرفته از‌ عربی‌ دانست. ترکیب‌ها‌، تعبیرها‌ و اصطلاحات‌ قطب‌الدین همه به‌ عربی است و او کوششی برای یافتن معادل‌ فارسی برای آن‌ها نکرده است؛ چه، آن ~~روزگـار‌~~ کتاب‌خوان‌ها‌ با متون عربی آشـنایی داشتند. درة‌ التاج‌ نثری‌ دشوار‌ دارد‌ و در آن، از‌ صناعات‌ ادبی کمتر استفاده شده است. نثر کتاب متناسب با موضوع‌ است یعنی در علوم نثر علمی‌ و در‌ اخلاق‌ نثر ادبی همراه با آیات و احادیث دارد‌ و کمتر‌ با‌ شـعر‌ فارسی‌ و عربی‌ آمیخته شده است.<ref>رشنوزاده، بابک، ص47</ref>.		نثر کتاب زیر نفوذ زبان عربی است که در برخی‌ موارد‌ باید آن‌ را فارسی برگرفته از‌ عربی‌ دانست. ترکیب‌ها‌، تعبیرها‌ و اصطلاحات‌ قطب‌الدین همه به‌ عربی است و او کوششی برای یافتن معادل‌ فارسی برای آن‌ها نکرده است؛ چه، آن روزگار‌ کتاب‌خوان‌ها‌ با متون عربی آشـنایی داشتند. درة‌ التاج‌ نثری‌ دشوار‌ دارد‌ و در آن، از‌ صناعات‌ ادبی کمتر استفاده شده است. نثر کتاب متناسب با موضوع‌ است یعنی در علوم نثر علمی‌ و در‌ اخلاق‌ نثر ادبی همراه با آیات و احادیث دارد‌ و کمتر‌ با‌ شـعر‌ فارسی‌ و عربی‌ آمیخته شده است.<ref>رشنوزاده، بابک، ص47</ref>.

	قطب‌الدین در تألیف این اثر از مآخذ قدیمی فراوانی سود برده است که گاه اسم مؤلف را ذکر کرده و گاه مؤلفی که نامدار‌ بوده معرفی نکرده است. پاره‌ای از فصل‌ها ترجمه آثار قدیم‌ در زمینه‌های خاص است؛ هندسه و هیئت، ترجمه‌های مختصر از فلسفه اقلیدس و بطلمیوس است. اصول دین ترجمه «اربعین» فخر رازی و فلسفه عملی‌ ترجمه‌ای از «فصول مدنی» فارابی است. از شـفای [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، «المشارع و المطارحات»، «[[حکمة الإشراق]]» [[سهروردی، یحیی بن حبش\|سهروردی]] و «[[رسائل الشجرة الإلهية في علوم الحقائق الربانية\|شـجرة الاهیئة]]» [[شهرزوری، محمد بن محمود\|شهرزوری]] در بحث فلسفه؛ از آثار [[فارابی، محمد بن محمد\|فارابی]]، [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، از تذهیب الاخلاق‌ [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] در حکمت‌ عملی و مناهج العبادالی المعاد سعیدالدین فرغانی سود جسته است‌<ref>همان</ref>		قطب‌الدین در تألیف این اثر از مآخذ قدیمی فراوانی سود برده است که گاه اسم مؤلف را ذکر کرده و گاه مؤلفی که نامدار‌ بوده معرفی نکرده است. پاره‌ای از فصل‌ها ترجمه آثار قدیم‌ در زمینه‌های خاص است؛ هندسه و هیئت، ترجمه‌های مختصر از فلسفه اقلیدس و بطلمیوس است. اصول دین ترجمه «اربعین» فخر رازی و فلسفه عملی‌ ترجمه‌ای از «فصول مدنی» فارابی است. از شـفای [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، «المشارع و المطارحات»، «[[حکمة الإشراق]]» [[سهروردی، یحیی بن حبش\|سهروردی]] و «[[رسائل الشجرة الإلهية في علوم الحقائق الربانية\|شـجرة الاهیئة]]» [[شهرزوری، محمد بن محمود\|شهرزوری]] در بحث فلسفه؛ از آثار [[فارابی، محمد بن محمد\|فارابی]]، [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، از تذهیب الاخلاق‌ [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] در حکمت‌ عملی و مناهج العبادالی المعاد سعیدالدین فرغانی سود جسته است‌<ref>همان</ref>

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'فـ' به 'ف'

2021-11-29T17:22:39Z

جایگزینی متن - 'فـ' به 'ف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۵۲
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	این اثر، «کتابی است که اقسام مهم حکمت را از نظری و عملی بر طبق تقسیم [[ارسطو]] در برگرفته و با اهم مزایای ایرانی آن علوم آراسته است؛ یا دائرة‌المعارفی است که نخست در فضیلت دانش –و دانشجوئی- و دانش‌آموزی، سخن رانده، سپس دوازده رشته علم که یک نفر حکیم را در قرن هفتم به کار بوده به قسمی گرده آورده که در بسیاری از این علوم، رساله مفرد هم بدین خوبی به دست نیست.»<ref>همان، ص34 </ref> «همچنان که مصنفِ کتاب مشارالیه در پایه دانش -و اخلاق- و عادات و چگونگی زندگی... از هرکسی به [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] شبیه‌تر است، این تصنیف او نیز از هر کتابی به کتاب «[[الشفاء]]» [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] نزدیک‌تر –و مانندتر است؛ بنابراین تنها کتابی که در زبان تازی نظیر درة‌التاج یافته شود کتاب [[الشفاء]] است.»<ref>ر.ک، همان، ص33</ref> «کتاب [[الشفاء]] در حقیقت یگانه کتاب عربی است که اقسام اصلی حکمت نظری را به‌تفصیل بین‌الدفتین فرا گرفته و کتاب حاضر هم حذو النعل بالنعل درآن علوم یکایک بحث کرده ولی با این فرق که ابن‌سینا به منطق بیش از سایر رشته‌ها اهمیت داده و از علوم ریاضی با کمال اختصار در گذشته است و مصنف کتاب حاضر بالعکس، همان مباحث منطق را مختصر آورده و چون به ریاضی رسیده دامنه گفتار را چند برابر شفا بسط داده در سایر رشته‌ها هم کمی نسبت به او کوتاه آمده است؛ و باز شیخ بیشتر در پیرامون فلسفه مشائیان سخن رانده، این تصنیف او از ذوق اشراق بهره‌مند نیست ولی در کتاب حاضر فلسفه از جمودت مشائی بیرون آمده، با ذوق اشراق طراوت یافته است. این مقایسه تنها در بخش نخستین –و دوم کتاب درست است، اما بخش سوم که خاتمه کتاب باشد، آن خود داستانی جداگانه است، چه آن قسمت یک سوم کتاب است- که کتاب الشفاء از آن‌همه خالی مانده و مزایای شرقی در این بخش افزون است. بخش سوم درة التاج یک دوره تمام حکمت عملی است که اهم علوم خاورزمین از قبیل کلام، عبادات فقه، سیر و سلوک عرفا، در آنجا مفصلاً از نظر خوانندگان خواهد گذشت و با این وصف در سه قسم اصلی حکمت عملی یعنی علوم: سیاست، خانه‌داری، علم اخلاق نیز در اینجا بحث می‌شود.»<ref>همان، ص33-34 </ref>		این اثر، «کتابی است که اقسام مهم حکمت را از نظری و عملی بر طبق تقسیم [[ارسطو]] در برگرفته و با اهم مزایای ایرانی آن علوم آراسته است؛ یا دائرة‌المعارفی است که نخست در فضیلت دانش –و دانشجوئی- و دانش‌آموزی، سخن رانده، سپس دوازده رشته علم که یک نفر حکیم را در قرن هفتم به کار بوده به قسمی گرده آورده که در بسیاری از این علوم، رساله مفرد هم بدین خوبی به دست نیست.»<ref>همان، ص34 </ref> «همچنان که مصنفِ کتاب مشارالیه در پایه دانش -و اخلاق- و عادات و چگونگی زندگی... از هرکسی به [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] شبیه‌تر است، این تصنیف او نیز از هر کتابی به کتاب «[[الشفاء]]» [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] نزدیک‌تر –و مانندتر است؛ بنابراین تنها کتابی که در زبان تازی نظیر درة‌التاج یافته شود کتاب [[الشفاء]] است.»<ref>ر.ک، همان، ص33</ref> «کتاب [[الشفاء]] در حقیقت یگانه کتاب عربی است که اقسام اصلی حکمت نظری را به‌تفصیل بین‌الدفتین فرا گرفته و کتاب حاضر هم حذو النعل بالنعل درآن علوم یکایک بحث کرده ولی با این فرق که ابن‌سینا به منطق بیش از سایر رشته‌ها اهمیت داده و از علوم ریاضی با کمال اختصار در گذشته است و مصنف کتاب حاضر بالعکس، همان مباحث منطق را مختصر آورده و چون به ریاضی رسیده دامنه گفتار را چند برابر شفا بسط داده در سایر رشته‌ها هم کمی نسبت به او کوتاه آمده است؛ و باز شیخ بیشتر در پیرامون فلسفه مشائیان سخن رانده، این تصنیف او از ذوق اشراق بهره‌مند نیست ولی در کتاب حاضر فلسفه از جمودت مشائی بیرون آمده، با ذوق اشراق طراوت یافته است. این مقایسه تنها در بخش نخستین –و دوم کتاب درست است، اما بخش سوم که خاتمه کتاب باشد، آن خود داستانی جداگانه است، چه آن قسمت یک سوم کتاب است- که کتاب الشفاء از آن‌همه خالی مانده و مزایای شرقی در این بخش افزون است. بخش سوم درة التاج یک دوره تمام حکمت عملی است که اهم علوم خاورزمین از قبیل کلام، عبادات فقه، سیر و سلوک عرفا، در آنجا مفصلاً از نظر خوانندگان خواهد گذشت و با این وصف در سه قسم اصلی حکمت عملی یعنی علوم: سیاست، خانه‌داری، علم اخلاق نیز در اینجا بحث می‌شود.»<ref>همان، ص33-34 </ref>

	نثر کتاب زیر نفوذ زبان عربی است که در برخی‌ موارد‌ باید آن‌ را فارسی برگرفته از‌ عربی‌ دانست. ترکیب‌ها‌، تعبیرها‌ و اصطلاحات‌ قطب‌الدین همه به‌ عربی است و او کوششی برای یافتن معادل‌ ~~فـارسی~~ برای آن‌ها نکرده است؛ چه، آن روزگـار‌ کتاب‌خوان‌ها‌ با متون عربی آشـنایی داشتند. درة‌ التاج‌ نثری‌ دشوار‌ دارد‌ و در آن، از‌ صناعات‌ ادبی کمتر استفاده شده است. نثر کتاب متناسب با موضوع‌ است یعنی در علوم نثر علمی‌ و در‌ اخلاق‌ نثر ادبی همراه با آیات و احادیث دارد‌ و کمتر‌ با‌ شـعر‌ ~~فـارسی‌~~ و عربی‌ آمیخته شده است.<ref>رشنوزاده، بابک، ص47</ref>.		نثر کتاب زیر نفوذ زبان عربی است که در برخی‌ موارد‌ باید آن‌ را فارسی برگرفته از‌ عربی‌ دانست. ترکیب‌ها‌، تعبیرها‌ و اصطلاحات‌ قطب‌الدین همه به‌ عربی است و او کوششی برای یافتن معادل‌ فارسی برای آن‌ها نکرده است؛ چه، آن روزگـار‌ کتاب‌خوان‌ها‌ با متون عربی آشـنایی داشتند. درة‌ التاج‌ نثری‌ دشوار‌ دارد‌ و در آن، از‌ صناعات‌ ادبی کمتر استفاده شده است. نثر کتاب متناسب با موضوع‌ است یعنی در علوم نثر علمی‌ و در‌ اخلاق‌ نثر ادبی همراه با آیات و احادیث دارد‌ و کمتر‌ با‌ شـعر‌ فارسی‌ و عربی‌ آمیخته شده است.<ref>رشنوزاده، بابک، ص47</ref>.

	قطب‌الدین در تألیف این اثر از مآخذ قدیمی فراوانی سود برده است که گاه اسم مؤلف را ذکر کرده و گاه مؤلفی که نامدار‌ بوده معرفی نکرده است. پاره‌ای از ~~فـصل‌ها~~ ترجمه آثار قدیم‌ در زمینه‌های خاص است؛ هندسه و هیئت، ترجمه‌های مختصر از فلسفه اقلیدس و بطلمیوس است. اصول دین ترجمه «اربعین» ~~فـخر~~ رازی و ~~فـلسفه~~ عملی‌ ترجمه‌ای از «فصول مدنی» فارابی است. از شـفای [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، «المشارع و المطارحات»، «[[حکمة الإشراق]]» [[سهروردی، یحیی بن حبش\|سهروردی]] و «[[رسائل الشجرة الإلهية في علوم الحقائق الربانية\|شـجرة الاهیئة]]» [[شهرزوری، محمد بن محمود\|شهرزوری]] در بحث فلسفه؛ از آثار [[فارابی، محمد بن محمد\|فارابی]]، [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، از تذهیب الاخلاق‌ [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] در حکمت‌ عملی و مناهج العبادالی المعاد سعیدالدین فرغانی سود جسته است‌<ref>همان</ref>		قطب‌الدین در تألیف این اثر از مآخذ قدیمی فراوانی سود برده است که گاه اسم مؤلف را ذکر کرده و گاه مؤلفی که نامدار‌ بوده معرفی نکرده است. پاره‌ای از فصل‌ها ترجمه آثار قدیم‌ در زمینه‌های خاص است؛ هندسه و هیئت، ترجمه‌های مختصر از فلسفه اقلیدس و بطلمیوس است. اصول دین ترجمه «اربعین» فخر رازی و فلسفه عملی‌ ترجمه‌ای از «فصول مدنی» فارابی است. از شـفای [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، «المشارع و المطارحات»، «[[حکمة الإشراق]]» [[سهروردی، یحیی بن حبش\|سهروردی]] و «[[رسائل الشجرة الإلهية في علوم الحقائق الربانية\|شـجرة الاهیئة]]» [[شهرزوری، محمد بن محمود\|شهرزوری]] در بحث فلسفه؛ از آثار [[فارابی، محمد بن محمد\|فارابی]]، [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، از تذهیب الاخلاق‌ [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] در حکمت‌ عملی و مناهج العبادالی المعاد سعیدالدین فرغانی سود جسته است‌<ref>همان</ref>

	==وضعیت کتاب==		==وضعیت کتاب==

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'خـ' به 'خ'

2021-11-29T17:18:34Z

جایگزینی متن - 'خـ' به 'خ'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۴۸
خط ۵۷:		خط ۵۷:
	نثر کتاب زیر نفوذ زبان عربی است که در برخی‌ موارد‌ باید آن‌ را فارسی برگرفته از‌ عربی‌ دانست. ترکیب‌ها‌، تعبیرها‌ و اصطلاحات‌ قطب‌الدین همه به‌ عربی است و او کوششی برای یافتن معادل‌ فـارسی برای آن‌ها نکرده است؛ چه، آن روزگـار‌ کتاب‌خوان‌ها‌ با متون عربی آشـنایی داشتند. درة‌ التاج‌ نثری‌ دشوار‌ دارد‌ و در آن، از‌ صناعات‌ ادبی کمتر استفاده شده است. نثر کتاب متناسب با موضوع‌ است یعنی در علوم نثر علمی‌ و در‌ اخلاق‌ نثر ادبی همراه با آیات و احادیث دارد‌ و کمتر‌ با‌ شـعر‌ فـارسی‌ و عربی‌ آمیخته شده است.<ref>رشنوزاده، بابک، ص47</ref>.		نثر کتاب زیر نفوذ زبان عربی است که در برخی‌ موارد‌ باید آن‌ را فارسی برگرفته از‌ عربی‌ دانست. ترکیب‌ها‌، تعبیرها‌ و اصطلاحات‌ قطب‌الدین همه به‌ عربی است و او کوششی برای یافتن معادل‌ فـارسی برای آن‌ها نکرده است؛ چه، آن روزگـار‌ کتاب‌خوان‌ها‌ با متون عربی آشـنایی داشتند. درة‌ التاج‌ نثری‌ دشوار‌ دارد‌ و در آن، از‌ صناعات‌ ادبی کمتر استفاده شده است. نثر کتاب متناسب با موضوع‌ است یعنی در علوم نثر علمی‌ و در‌ اخلاق‌ نثر ادبی همراه با آیات و احادیث دارد‌ و کمتر‌ با‌ شـعر‌ فـارسی‌ و عربی‌ آمیخته شده است.<ref>رشنوزاده، بابک، ص47</ref>.

	قطب‌الدین در تألیف این اثر از مآخذ قدیمی فراوانی سود برده است که گاه اسم مؤلف را ذکر کرده و گاه مؤلفی که نامدار‌ بوده معرفی نکرده است. پاره‌ای از فـصل‌ها ترجمه آثار قدیم‌ در زمینه‌های ~~خـاص~~ است؛ هندسه و هیئت، ترجمه‌های مختصر از فلسفه اقلیدس و بطلمیوس است. اصول دین ترجمه «اربعین» فـخر رازی و فـلسفه عملی‌ ترجمه‌ای از «فصول مدنی» فارابی است. از شـفای [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، «المشارع و المطارحات»، «[[حکمة الإشراق]]» [[سهروردی، یحیی بن حبش\|سهروردی]] و «[[رسائل الشجرة الإلهية في علوم الحقائق الربانية\|شـجرة الاهیئة]]» [[شهرزوری، محمد بن محمود\|شهرزوری]] در بحث فلسفه؛ از آثار [[فارابی، محمد بن محمد\|فارابی]]، [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، از تذهیب الاخلاق‌ [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] در حکمت‌ عملی و مناهج العبادالی المعاد سعیدالدین فرغانی سود جسته است‌<ref>همان</ref>		قطب‌الدین در تألیف این اثر از مآخذ قدیمی فراوانی سود برده است که گاه اسم مؤلف را ذکر کرده و گاه مؤلفی که نامدار‌ بوده معرفی نکرده است. پاره‌ای از فـصل‌ها ترجمه آثار قدیم‌ در زمینه‌های خاص است؛ هندسه و هیئت، ترجمه‌های مختصر از فلسفه اقلیدس و بطلمیوس است. اصول دین ترجمه «اربعین» فـخر رازی و فـلسفه عملی‌ ترجمه‌ای از «فصول مدنی» فارابی است. از شـفای [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، «المشارع و المطارحات»، «[[حکمة الإشراق]]» [[سهروردی، یحیی بن حبش\|سهروردی]] و «[[رسائل الشجرة الإلهية في علوم الحقائق الربانية\|شـجرة الاهیئة]]» [[شهرزوری، محمد بن محمود\|شهرزوری]] در بحث فلسفه؛ از آثار [[فارابی، محمد بن محمد\|فارابی]]، [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، از تذهیب الاخلاق‌ [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] در حکمت‌ عملی و مناهج العبادالی المعاد سعیدالدین فرغانی سود جسته است‌<ref>همان</ref>

	==وضعیت کتاب==		==وضعیت کتاب==

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'مـ' به 'م'

2021-11-29T16:54:49Z

جایگزینی متن - 'مـ' به 'م'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۲۴
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	این اثر، «کتابی است که اقسام مهم حکمت را از نظری و عملی بر طبق تقسیم [[ارسطو]] در برگرفته و با اهم مزایای ایرانی آن علوم آراسته است؛ یا دائرة‌المعارفی است که نخست در فضیلت دانش –و دانشجوئی- و دانش‌آموزی، سخن رانده، سپس دوازده رشته علم که یک نفر حکیم را در قرن هفتم به کار بوده به قسمی گرده آورده که در بسیاری از این علوم، رساله مفرد هم بدین خوبی به دست نیست.»<ref>همان، ص34 </ref> «همچنان که مصنفِ کتاب مشارالیه در پایه دانش -و اخلاق- و عادات و چگونگی زندگی... از هرکسی به [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] شبیه‌تر است، این تصنیف او نیز از هر کتابی به کتاب «[[الشفاء]]» [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] نزدیک‌تر –و مانندتر است؛ بنابراین تنها کتابی که در زبان تازی نظیر درة‌التاج یافته شود کتاب [[الشفاء]] است.»<ref>ر.ک، همان، ص33</ref> «کتاب [[الشفاء]] در حقیقت یگانه کتاب عربی است که اقسام اصلی حکمت نظری را به‌تفصیل بین‌الدفتین فرا گرفته و کتاب حاضر هم حذو النعل بالنعل درآن علوم یکایک بحث کرده ولی با این فرق که ابن‌سینا به منطق بیش از سایر رشته‌ها اهمیت داده و از علوم ریاضی با کمال اختصار در گذشته است و مصنف کتاب حاضر بالعکس، همان مباحث منطق را مختصر آورده و چون به ریاضی رسیده دامنه گفتار را چند برابر شفا بسط داده در سایر رشته‌ها هم کمی نسبت به او کوتاه آمده است؛ و باز شیخ بیشتر در پیرامون فلسفه مشائیان سخن رانده، این تصنیف او از ذوق اشراق بهره‌مند نیست ولی در کتاب حاضر فلسفه از جمودت مشائی بیرون آمده، با ذوق اشراق طراوت یافته است. این مقایسه تنها در بخش نخستین –و دوم کتاب درست است، اما بخش سوم که خاتمه کتاب باشد، آن خود داستانی جداگانه است، چه آن قسمت یک سوم کتاب است- که کتاب الشفاء از آن‌همه خالی مانده و مزایای شرقی در این بخش افزون است. بخش سوم درة التاج یک دوره تمام حکمت عملی است که اهم علوم خاورزمین از قبیل کلام، عبادات فقه، سیر و سلوک عرفا، در آنجا مفصلاً از نظر خوانندگان خواهد گذشت و با این وصف در سه قسم اصلی حکمت عملی یعنی علوم: سیاست، خانه‌داری، علم اخلاق نیز در اینجا بحث می‌شود.»<ref>همان، ص33-34 </ref>		این اثر، «کتابی است که اقسام مهم حکمت را از نظری و عملی بر طبق تقسیم [[ارسطو]] در برگرفته و با اهم مزایای ایرانی آن علوم آراسته است؛ یا دائرة‌المعارفی است که نخست در فضیلت دانش –و دانشجوئی- و دانش‌آموزی، سخن رانده، سپس دوازده رشته علم که یک نفر حکیم را در قرن هفتم به کار بوده به قسمی گرده آورده که در بسیاری از این علوم، رساله مفرد هم بدین خوبی به دست نیست.»<ref>همان، ص34 </ref> «همچنان که مصنفِ کتاب مشارالیه در پایه دانش -و اخلاق- و عادات و چگونگی زندگی... از هرکسی به [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] شبیه‌تر است، این تصنیف او نیز از هر کتابی به کتاب «[[الشفاء]]» [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] نزدیک‌تر –و مانندتر است؛ بنابراین تنها کتابی که در زبان تازی نظیر درة‌التاج یافته شود کتاب [[الشفاء]] است.»<ref>ر.ک، همان، ص33</ref> «کتاب [[الشفاء]] در حقیقت یگانه کتاب عربی است که اقسام اصلی حکمت نظری را به‌تفصیل بین‌الدفتین فرا گرفته و کتاب حاضر هم حذو النعل بالنعل درآن علوم یکایک بحث کرده ولی با این فرق که ابن‌سینا به منطق بیش از سایر رشته‌ها اهمیت داده و از علوم ریاضی با کمال اختصار در گذشته است و مصنف کتاب حاضر بالعکس، همان مباحث منطق را مختصر آورده و چون به ریاضی رسیده دامنه گفتار را چند برابر شفا بسط داده در سایر رشته‌ها هم کمی نسبت به او کوتاه آمده است؛ و باز شیخ بیشتر در پیرامون فلسفه مشائیان سخن رانده، این تصنیف او از ذوق اشراق بهره‌مند نیست ولی در کتاب حاضر فلسفه از جمودت مشائی بیرون آمده، با ذوق اشراق طراوت یافته است. این مقایسه تنها در بخش نخستین –و دوم کتاب درست است، اما بخش سوم که خاتمه کتاب باشد، آن خود داستانی جداگانه است، چه آن قسمت یک سوم کتاب است- که کتاب الشفاء از آن‌همه خالی مانده و مزایای شرقی در این بخش افزون است. بخش سوم درة التاج یک دوره تمام حکمت عملی است که اهم علوم خاورزمین از قبیل کلام، عبادات فقه، سیر و سلوک عرفا، در آنجا مفصلاً از نظر خوانندگان خواهد گذشت و با این وصف در سه قسم اصلی حکمت عملی یعنی علوم: سیاست، خانه‌داری، علم اخلاق نیز در اینجا بحث می‌شود.»<ref>همان، ص33-34 </ref>

	نثر کتاب زیر نفوذ زبان عربی است که در برخی‌ موارد‌ باید آن‌ را فارسی برگرفته از‌ عربی‌ دانست. ترکیب‌ها‌، تعبیرها‌ و اصطلاحات‌ قطب‌الدین همه به‌ عربی است و او کوششی برای یافتن معادل‌ فـارسی برای آن‌ها نکرده است؛ چه، آن روزگـار‌ کتاب‌خوان‌ها‌ با ~~مـتون~~ عربی آشـنایی داشتند. درة‌ التاج‌ نثری‌ دشوار‌ دارد‌ و در آن، از‌ صناعات‌ ادبی کمتر استفاده شده است. نثر کتاب متناسب با موضوع‌ است یعنی در علوم نثر علمی‌ و در‌ اخلاق‌ نثر ادبی همراه با آیات و احادیث دارد‌ و کمتر‌ با‌ شـعر‌ فـارسی‌ و عربی‌ آمیخته شده است.<ref>رشنوزاده، بابک، ص47</ref>.		نثر کتاب زیر نفوذ زبان عربی است که در برخی‌ موارد‌ باید آن‌ را فارسی برگرفته از‌ عربی‌ دانست. ترکیب‌ها‌، تعبیرها‌ و اصطلاحات‌ قطب‌الدین همه به‌ عربی است و او کوششی برای یافتن معادل‌ فـارسی برای آن‌ها نکرده است؛ چه، آن روزگـار‌ کتاب‌خوان‌ها‌ با متون عربی آشـنایی داشتند. درة‌ التاج‌ نثری‌ دشوار‌ دارد‌ و در آن، از‌ صناعات‌ ادبی کمتر استفاده شده است. نثر کتاب متناسب با موضوع‌ است یعنی در علوم نثر علمی‌ و در‌ اخلاق‌ نثر ادبی همراه با آیات و احادیث دارد‌ و کمتر‌ با‌ شـعر‌ فـارسی‌ و عربی‌ آمیخته شده است.<ref>رشنوزاده، بابک، ص47</ref>.

	قطب‌الدین در تألیف این اثر از مآخذ قدیمی فراوانی سود برده است که گاه اسم ~~مـؤلف~~ را ذکر کرده و گاه مؤلفی که نامدار‌ بوده ~~مـعرفی~~ نکرده است. پاره‌ای از فـصل‌ها ترجمه آثار قدیم‌ در ~~زمـینه‌های~~ خـاص است؛ هندسه و هیئت، ترجمه‌های مختصر از فلسفه اقلیدس و بطلمیوس است. اصول دین ترجمه «اربعین» فـخر رازی و فـلسفه عملی‌ ترجمه‌ای از «فصول مدنی» فارابی است. از شـفای [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، ~~«المـشارع~~ و ~~المـطارحات»،~~ «[[حکمة الإشراق]]» [[سهروردی، یحیی بن حبش\|سهروردی]] و «[[رسائل الشجرة الإلهية في علوم الحقائق الربانية\|شـجرة الاهیئة]]» [[شهرزوری، محمد بن محمود\|شهرزوری]] در بحث فلسفه؛ از آثار [[فارابی، محمد بن محمد\|فارابی]]، [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، از تذهیب الاخلاق‌ [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] در حکمت‌ عملی و ~~مـناهج~~ العبادالی المعاد سعیدالدین فرغانی سود جسته است‌<ref>همان</ref>		قطب‌الدین در تألیف این اثر از مآخذ قدیمی فراوانی سود برده است که گاه اسم مؤلف را ذکر کرده و گاه مؤلفی که نامدار‌ بوده معرفی نکرده است. پاره‌ای از فـصل‌ها ترجمه آثار قدیم‌ در زمینه‌های خـاص است؛ هندسه و هیئت، ترجمه‌های مختصر از فلسفه اقلیدس و بطلمیوس است. اصول دین ترجمه «اربعین» فـخر رازی و فـلسفه عملی‌ ترجمه‌ای از «فصول مدنی» فارابی است. از شـفای [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، «المشارع و المطارحات»، «[[حکمة الإشراق]]» [[سهروردی، یحیی بن حبش\|سهروردی]] و «[[رسائل الشجرة الإلهية في علوم الحقائق الربانية\|شـجرة الاهیئة]]» [[شهرزوری، محمد بن محمود\|شهرزوری]] در بحث فلسفه؛ از آثار [[فارابی، محمد بن محمد\|فارابی]]، [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، از تذهیب الاخلاق‌ [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] در حکمت‌ عملی و مناهج العبادالی المعاد سعیدالدین فرغانی سود جسته است‌<ref>همان</ref>

	==وضعیت کتاب==		==وضعیت کتاب==

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'جـ' به 'ج'

2021-11-29T16:53:11Z

جایگزینی متن - 'جـ' به 'ج'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۲۳
خط ۵۷:		خط ۵۷:
	نثر کتاب زیر نفوذ زبان عربی است که در برخی‌ موارد‌ باید آن‌ را فارسی برگرفته از‌ عربی‌ دانست. ترکیب‌ها‌، تعبیرها‌ و اصطلاحات‌ قطب‌الدین همه به‌ عربی است و او کوششی برای یافتن معادل‌ فـارسی برای آن‌ها نکرده است؛ چه، آن روزگـار‌ کتاب‌خوان‌ها‌ با مـتون عربی آشـنایی داشتند. درة‌ التاج‌ نثری‌ دشوار‌ دارد‌ و در آن، از‌ صناعات‌ ادبی کمتر استفاده شده است. نثر کتاب متناسب با موضوع‌ است یعنی در علوم نثر علمی‌ و در‌ اخلاق‌ نثر ادبی همراه با آیات و احادیث دارد‌ و کمتر‌ با‌ شـعر‌ فـارسی‌ و عربی‌ آمیخته شده است.<ref>رشنوزاده، بابک، ص47</ref>.		نثر کتاب زیر نفوذ زبان عربی است که در برخی‌ موارد‌ باید آن‌ را فارسی برگرفته از‌ عربی‌ دانست. ترکیب‌ها‌، تعبیرها‌ و اصطلاحات‌ قطب‌الدین همه به‌ عربی است و او کوششی برای یافتن معادل‌ فـارسی برای آن‌ها نکرده است؛ چه، آن روزگـار‌ کتاب‌خوان‌ها‌ با مـتون عربی آشـنایی داشتند. درة‌ التاج‌ نثری‌ دشوار‌ دارد‌ و در آن، از‌ صناعات‌ ادبی کمتر استفاده شده است. نثر کتاب متناسب با موضوع‌ است یعنی در علوم نثر علمی‌ و در‌ اخلاق‌ نثر ادبی همراه با آیات و احادیث دارد‌ و کمتر‌ با‌ شـعر‌ فـارسی‌ و عربی‌ آمیخته شده است.<ref>رشنوزاده، بابک، ص47</ref>.

	قطب‌الدین در تألیف این اثر از مآخذ قدیمی فراوانی سود برده است که گاه اسم مـؤلف را ذکر کرده و گاه مؤلفی که نامدار‌ بوده مـعرفی نکرده است. پاره‌ای از فـصل‌ها ترجمه آثار قدیم‌ در زمـینه‌های خـاص است؛ هندسه و هیئت، ترجمه‌های مختصر از فلسفه اقلیدس و بطلمیوس است. اصول دین ترجمه «اربعین» فـخر رازی و فـلسفه عملی‌ ترجمه‌ای از «فصول مدنی» فارابی است. از شـفای [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، «المـشارع و المـطارحات»، «[[حکمة الإشراق]]» [[سهروردی، یحیی بن حبش\|سهروردی]] و «[[رسائل الشجرة الإلهية في علوم الحقائق الربانية\|شـجرة الاهیئة]]» [[شهرزوری، محمد بن محمود\|شهرزوری]] در بحث فلسفه؛ از آثار [[فارابی، محمد بن محمد\|فارابی]]، [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، از تذهیب الاخلاق‌ [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] در حکمت‌ عملی و مـناهج العبادالی المعاد سعیدالدین فرغانی سود ~~جـسته~~ است‌<ref>همان</ref>		قطب‌الدین در تألیف این اثر از مآخذ قدیمی فراوانی سود برده است که گاه اسم مـؤلف را ذکر کرده و گاه مؤلفی که نامدار‌ بوده مـعرفی نکرده است. پاره‌ای از فـصل‌ها ترجمه آثار قدیم‌ در زمـینه‌های خـاص است؛ هندسه و هیئت، ترجمه‌های مختصر از فلسفه اقلیدس و بطلمیوس است. اصول دین ترجمه «اربعین» فـخر رازی و فـلسفه عملی‌ ترجمه‌ای از «فصول مدنی» فارابی است. از شـفای [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، «المـشارع و المـطارحات»، «[[حکمة الإشراق]]» [[سهروردی، یحیی بن حبش\|سهروردی]] و «[[رسائل الشجرة الإلهية في علوم الحقائق الربانية\|شـجرة الاهیئة]]» [[شهرزوری، محمد بن محمود\|شهرزوری]] در بحث فلسفه؛ از آثار [[فارابی، محمد بن محمد\|فارابی]]، [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، از تذهیب الاخلاق‌ [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] در حکمت‌ عملی و مـناهج العبادالی المعاد سعیدالدین فرغانی سود جسته است‌<ref>همان</ref>

	==وضعیت کتاب==		==وضعیت کتاب==

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'یـ' به 'ی'

2021-11-29T16:50:20Z

جایگزینی متن - 'یـ' به 'ی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۲۰
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	این اثر، «کتابی است که اقسام مهم حکمت را از نظری و عملی بر طبق تقسیم [[ارسطو]] در برگرفته و با اهم مزایای ایرانی آن علوم آراسته است؛ یا دائرة‌المعارفی است که نخست در فضیلت دانش –و دانشجوئی- و دانش‌آموزی، سخن رانده، سپس دوازده رشته علم که یک نفر حکیم را در قرن هفتم به کار بوده به قسمی گرده آورده که در بسیاری از این علوم، رساله مفرد هم بدین خوبی به دست نیست.»<ref>همان، ص34 </ref> «همچنان که مصنفِ کتاب مشارالیه در پایه دانش -و اخلاق- و عادات و چگونگی زندگی... از هرکسی به [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] شبیه‌تر است، این تصنیف او نیز از هر کتابی به کتاب «[[الشفاء]]» [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] نزدیک‌تر –و مانندتر است؛ بنابراین تنها کتابی که در زبان تازی نظیر درة‌التاج یافته شود کتاب [[الشفاء]] است.»<ref>ر.ک، همان، ص33</ref> «کتاب [[الشفاء]] در حقیقت یگانه کتاب عربی است که اقسام اصلی حکمت نظری را به‌تفصیل بین‌الدفتین فرا گرفته و کتاب حاضر هم حذو النعل بالنعل درآن علوم یکایک بحث کرده ولی با این فرق که ابن‌سینا به منطق بیش از سایر رشته‌ها اهمیت داده و از علوم ریاضی با کمال اختصار در گذشته است و مصنف کتاب حاضر بالعکس، همان مباحث منطق را مختصر آورده و چون به ریاضی رسیده دامنه گفتار را چند برابر شفا بسط داده در سایر رشته‌ها هم کمی نسبت به او کوتاه آمده است؛ و باز شیخ بیشتر در پیرامون فلسفه مشائیان سخن رانده، این تصنیف او از ذوق اشراق بهره‌مند نیست ولی در کتاب حاضر فلسفه از جمودت مشائی بیرون آمده، با ذوق اشراق طراوت یافته است. این مقایسه تنها در بخش نخستین –و دوم کتاب درست است، اما بخش سوم که خاتمه کتاب باشد، آن خود داستانی جداگانه است، چه آن قسمت یک سوم کتاب است- که کتاب الشفاء از آن‌همه خالی مانده و مزایای شرقی در این بخش افزون است. بخش سوم درة التاج یک دوره تمام حکمت عملی است که اهم علوم خاورزمین از قبیل کلام، عبادات فقه، سیر و سلوک عرفا، در آنجا مفصلاً از نظر خوانندگان خواهد گذشت و با این وصف در سه قسم اصلی حکمت عملی یعنی علوم: سیاست، خانه‌داری، علم اخلاق نیز در اینجا بحث می‌شود.»<ref>همان، ص33-34 </ref>		این اثر، «کتابی است که اقسام مهم حکمت را از نظری و عملی بر طبق تقسیم [[ارسطو]] در برگرفته و با اهم مزایای ایرانی آن علوم آراسته است؛ یا دائرة‌المعارفی است که نخست در فضیلت دانش –و دانشجوئی- و دانش‌آموزی، سخن رانده، سپس دوازده رشته علم که یک نفر حکیم را در قرن هفتم به کار بوده به قسمی گرده آورده که در بسیاری از این علوم، رساله مفرد هم بدین خوبی به دست نیست.»<ref>همان، ص34 </ref> «همچنان که مصنفِ کتاب مشارالیه در پایه دانش -و اخلاق- و عادات و چگونگی زندگی... از هرکسی به [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] شبیه‌تر است، این تصنیف او نیز از هر کتابی به کتاب «[[الشفاء]]» [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] نزدیک‌تر –و مانندتر است؛ بنابراین تنها کتابی که در زبان تازی نظیر درة‌التاج یافته شود کتاب [[الشفاء]] است.»<ref>ر.ک، همان، ص33</ref> «کتاب [[الشفاء]] در حقیقت یگانه کتاب عربی است که اقسام اصلی حکمت نظری را به‌تفصیل بین‌الدفتین فرا گرفته و کتاب حاضر هم حذو النعل بالنعل درآن علوم یکایک بحث کرده ولی با این فرق که ابن‌سینا به منطق بیش از سایر رشته‌ها اهمیت داده و از علوم ریاضی با کمال اختصار در گذشته است و مصنف کتاب حاضر بالعکس، همان مباحث منطق را مختصر آورده و چون به ریاضی رسیده دامنه گفتار را چند برابر شفا بسط داده در سایر رشته‌ها هم کمی نسبت به او کوتاه آمده است؛ و باز شیخ بیشتر در پیرامون فلسفه مشائیان سخن رانده، این تصنیف او از ذوق اشراق بهره‌مند نیست ولی در کتاب حاضر فلسفه از جمودت مشائی بیرون آمده، با ذوق اشراق طراوت یافته است. این مقایسه تنها در بخش نخستین –و دوم کتاب درست است، اما بخش سوم که خاتمه کتاب باشد، آن خود داستانی جداگانه است، چه آن قسمت یک سوم کتاب است- که کتاب الشفاء از آن‌همه خالی مانده و مزایای شرقی در این بخش افزون است. بخش سوم درة التاج یک دوره تمام حکمت عملی است که اهم علوم خاورزمین از قبیل کلام، عبادات فقه، سیر و سلوک عرفا، در آنجا مفصلاً از نظر خوانندگان خواهد گذشت و با این وصف در سه قسم اصلی حکمت عملی یعنی علوم: سیاست، خانه‌داری، علم اخلاق نیز در اینجا بحث می‌شود.»<ref>همان، ص33-34 </ref>

	نثر کتاب زیر نفوذ زبان عربی است که در برخی‌ موارد‌ باید آن‌ را فارسی برگرفته از‌ عربی‌ دانست. ترکیب‌ها‌، تعبیرها‌ و اصطلاحات‌ قطب‌الدین همه به‌ عربی است و او کوششی برای یافتن معادل‌ فـارسی برای آن‌ها نکرده است؛ چه، آن روزگـار‌ کتاب‌خوان‌ها‌ با مـتون عربی آشـنایی داشتند. درة‌ التاج‌ نثری‌ دشوار‌ دارد‌ و در آن، از‌ صناعات‌ ادبی کمتر استفاده شده است. نثر کتاب متناسب با موضوع‌ است یعنی در علوم نثر علمی‌ و در‌ اخلاق‌ نثر ادبی همراه با ~~آیـات~~ و احادیث دارد‌ و کمتر‌ با‌ شـعر‌ فـارسی‌ و عربی‌ آمیخته شده است.<ref>رشنوزاده، بابک، ص47</ref>.		نثر کتاب زیر نفوذ زبان عربی است که در برخی‌ موارد‌ باید آن‌ را فارسی برگرفته از‌ عربی‌ دانست. ترکیب‌ها‌، تعبیرها‌ و اصطلاحات‌ قطب‌الدین همه به‌ عربی است و او کوششی برای یافتن معادل‌ فـارسی برای آن‌ها نکرده است؛ چه، آن روزگـار‌ کتاب‌خوان‌ها‌ با مـتون عربی آشـنایی داشتند. درة‌ التاج‌ نثری‌ دشوار‌ دارد‌ و در آن، از‌ صناعات‌ ادبی کمتر استفاده شده است. نثر کتاب متناسب با موضوع‌ است یعنی در علوم نثر علمی‌ و در‌ اخلاق‌ نثر ادبی همراه با آیات و احادیث دارد‌ و کمتر‌ با‌ شـعر‌ فـارسی‌ و عربی‌ آمیخته شده است.<ref>رشنوزاده، بابک، ص47</ref>.

	قطب‌الدین در تألیف این اثر از مآخذ قدیمی فراوانی سود برده است که گاه اسم مـؤلف را ذکر کرده و گاه مؤلفی که نامدار‌ بوده مـعرفی نکرده است. پاره‌ای از فـصل‌ها ترجمه آثار قدیم‌ در زمـینه‌های خـاص است؛ هندسه و هیئت، ترجمه‌های مختصر از فلسفه اقلیدس و بطلمیوس است. اصول دین ترجمه «اربعین» فـخر رازی و فـلسفه عملی‌ ترجمه‌ای از «فصول مدنی» فارابی است. از شـفای [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، «المـشارع و المـطارحات»، «[[حکمة الإشراق]]» [[سهروردی، یحیی بن حبش\|سهروردی]] و «[[رسائل الشجرة الإلهية في علوم الحقائق الربانية\|شـجرة الاهیئة]]» [[شهرزوری، محمد بن محمود\|شهرزوری]] در بحث فلسفه؛ از آثار [[فارابی، محمد بن محمد\|فارابی]]، [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، از تذهیب الاخلاق‌ [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] در حکمت‌ عملی و مـناهج العبادالی المعاد سعیدالدین فرغانی سود جـسته است‌<ref>همان</ref>		قطب‌الدین در تألیف این اثر از مآخذ قدیمی فراوانی سود برده است که گاه اسم مـؤلف را ذکر کرده و گاه مؤلفی که نامدار‌ بوده مـعرفی نکرده است. پاره‌ای از فـصل‌ها ترجمه آثار قدیم‌ در زمـینه‌های خـاص است؛ هندسه و هیئت، ترجمه‌های مختصر از فلسفه اقلیدس و بطلمیوس است. اصول دین ترجمه «اربعین» فـخر رازی و فـلسفه عملی‌ ترجمه‌ای از «فصول مدنی» فارابی است. از شـفای [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، «المـشارع و المـطارحات»، «[[حکمة الإشراق]]» [[سهروردی، یحیی بن حبش\|سهروردی]] و «[[رسائل الشجرة الإلهية في علوم الحقائق الربانية\|شـجرة الاهیئة]]» [[شهرزوری، محمد بن محمود\|شهرزوری]] در بحث فلسفه؛ از آثار [[فارابی، محمد بن محمد\|فارابی]]، [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]]، از تذهیب الاخلاق‌ [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن‌سینا]] در حکمت‌ عملی و مـناهج العبادالی المعاد سعیدالدین فرغانی سود جـسته است‌<ref>همان</ref>