خیام فراتر از ایام - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh در ‏۱۱ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۳۸

2026-03-11T17:38:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۰۸
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	\| سال نشر =1399		\| سال نشر =1399

	\| کد اتوماسیون =~~AUTOMATIONCODE.....AUTOMATIONCODE~~		\| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE186676AUTOMATIONCODE
	\| چاپ =		\| چاپ =
	\| شابک =2ـ0ـ96977ـ622ـ978		\| شابک =2ـ0ـ96977ـ622ـ978
خط ۶۵:		خط ۶۵:
	[[رده:مقالات(آبان) باقی زاده]]		[[رده:مقالات(آبان) باقی زاده]]
	[[رده:مقالات بازبینی شده2 آبان 1403]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 آبان 1403]]
	~~[[رده:فاقد اتوماسیون]]~~

Hbaghizadeh در ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۴۸

2024-10-28T19:48:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۱۸
خط ۹:		خط ۹:
	\|زبان		\|زبان
	\| زبان =		\| زبان =
	\| کد کنگره =‏		\| کد کنگره =PIR ۴۶۳۵‏
	\| موضوع =خ‍ی‍ام‌,، ع‍م‍ر ب‍ن‌ اب‍راه‍ی‍م‌,، ۴۳۲ - ۵۱۷؟ق., -- نقد و تفسیر,aqcf		\| موضوع =خ‍ی‍ام‌,، ع‍م‍ر ب‍ن‌ اب‍راه‍ی‍م‌,، ۴۳۲ - ۵۱۷؟ق., -- نقد و تفسیر,aqcf
	\|ناشر		\|ناشر
خط ۶۰:		خط ۶۰:

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]
			[[رده:زبان‌شناسی، زبان و ادبیات]]
			[[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]]
			[[رده:زبان و ادبیات فارسی]]
	[[رده:مقالات(آبان) باقی زاده]]		[[رده:مقالات(آبان) باقی زاده]]
	[[رده:مقالات بازبینی شده2 آبان 1403]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 آبان 1403]]
	[[رده:فاقد اتوماسیون]]		[[رده:فاقد اتوماسیون]]

Hbaghizadeh در ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۴۵

2024-10-28T19:45:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۱۵
خط ۶۱:		خط ۶۱:
	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]
	[[رده:مقالات(آبان) باقی زاده]]		[[رده:مقالات(آبان) باقی زاده]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 آبان 1403]]
	[[رده:فاقد اتوماسیون]]		[[رده:فاقد اتوماسیون]]

Hbaghizadeh در ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۰۷

2024-10-26T16:07:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۳۷
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	'''خیام فراتر از ایام''' تألیف [[سربندی، علی\|علی سربندی]] با مقدمۀ دکتر [[سرامی، قدمعلی\|قدمعلی سرامی]]؛ در کتاب حاضر، ضمن بیان سرگذشتنامه‌ای از حکیم ~~«عمر~~ بن ابراهیم ~~خیام»،~~ آثار برجای مانده از او معرفی می‌شود. پس از آن، به بیان پاره‌ای از دیدگاه‌های مخالف خیام پرداخته می‌شود و نظرگاه آنان از دیدگاه نویسنده به نقد کشیده می‌شود. خیام که در زمان خود به عنوان استادی در علوم ریاضی و پیرو فلسفه یونانی، به‌ویژه مکتب ~~«ابن سینا»~~ شناخته می‌شد، در اشعارش و به‌ویژه در رباعیاتش به رسوایی ریاکاران، منافقان، بی‌خردان و تنگ‌نظران می‌پردازد، و ضلالت و گمراهی آدمیان را به تصویر می‌کشد. شایان ذکر است در پایان کتاب، گزیده‌ای از رباعیات خیام، به نظم درآمده است.		'''خیام فراتر از ایام''' تألیف [[سربندی، علی\|علی سربندی]] با مقدمۀ دکتر [[سرامی، قدمعلی\|قدمعلی سرامی]]؛ در کتاب حاضر، ضمن بیان سرگذشتنامه‌ای از حکیم «[[خیام، عمر بن ابراهیم\|عمر بن ابراهیم خیام]]»، آثار برجای مانده از او معرفی می‌شود. پس از آن، به بیان پاره‌ای از دیدگاه‌های مخالف [[خیام، عمر بن ابراهیم\|خیام]] پرداخته می‌شود و نظرگاه آنان از دیدگاه نویسنده به نقد کشیده می‌شود. [[خیام، عمر بن ابراهیم\|خیام]] که در زمان خود به عنوان استادی در علوم ریاضی و پیرو فلسفه یونانی، به‌ویژه مکتب «[[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن سینا]]» شناخته می‌شد، در اشعارش و به‌ویژه در رباعیاتش به رسوایی ریاکاران، منافقان، بی‌خردان و تنگ‌نظران می‌پردازد، و ضلالت و گمراهی آدمیان را به تصویر می‌کشد. شایان ذکر است در پایان کتاب، گزیده‌ای از رباعیات خیام، به نظم درآمده است.

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==
	خیام از آنان است که هر گروه و فرقه‌ای او را از خود می‌دانند. شاعران، شاعر، فیلسوفان، فیلسوف، عاشقان، عاشق، اصحاب شریعت، شریعتمدار، اهل طریقت، طریقت‌شعار یا حقیقت‌یاران، حقیقت‌بینش می‌انگارند. اما وی آزاده‌تر از آن است که در هیچ‌یک از مجموعه‌های انسانی جایگزین شود. او فراتر از عقل و عشق، مستی و راستی، کفر و ایمان و در یک جمله آمیختاری از اندیشه و ضداندیشه است. او در زمانۀ خود به اعتبار دانستن همۀ علم‌های شناختۀ روزگار، نمونۀ علم مطلق حق بوده، با هم‌عصران نادان خود، تناقضی را نزیسته است.		[[خیام، عمر بن ابراهیم\|خیام]] از آنان است که هر گروه و فرقه‌ای او را از خود می‌دانند. شاعران، شاعر، فیلسوفان، فیلسوف، عاشقان، عاشق، اصحاب شریعت، شریعتمدار، اهل طریقت، طریقت‌شعار یا حقیقت‌یاران، حقیقت‌بینش می‌انگارند. اما وی آزاده‌تر از آن است که در هیچ‌یک از مجموعه‌های انسانی جایگزین شود. او فراتر از عقل و عشق، مستی و راستی، کفر و ایمان و در یک جمله آمیختاری از اندیشه و ضداندیشه است. او در زمانۀ خود به اعتبار دانستن همۀ علم‌های شناختۀ روزگار، نمونۀ علم مطلق حق بوده، با هم‌عصران نادان خود، تناقضی را نزیسته است.

	شعر خیام همانند شعر [[مولوی، جلال‌الدین محمد\|مولانا]] و [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]]، شعر مرکزشکن است و اذهان مخاطبان خود را از اسارت انواع عایق‌های فرهنگی می‌رهاند. او در عین حال که خود از خردمندی قرص و قائمی برخوردار است، می‌داند که همیشه نمی‌توان از این ابزار برای درک حقایق عالم بهره گرفت که بسا اوقات ابلهی در این راه کاراتر است:		شعر خیام همانند شعر [[مولوی، جلال‌الدین محمد\|مولانا]] و [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]]، شعر مرکزشکن است و اذهان مخاطبان خود را از اسارت انواع عایق‌های فرهنگی می‌رهاند. او در عین حال که خود از خردمندی قرص و قائمی برخوردار است، می‌داند که همیشه نمی‌توان از این ابزار برای درک حقایق عالم بهره گرفت که بسا اوقات ابلهی در این راه کاراتر است:

Hbaghizadeh در ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۰۶

2024-10-26T16:06:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۳۶
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	شعر خیام همانند شعر [[مولوی، جلال‌الدین محمد\|مولانا]] و [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]]، شعر مرکزشکن است و اذهان مخاطبان خود را از اسارت انواع عایق‌های فرهنگی می‌رهاند. او در عین حال که خود از خردمندی قرص و قائمی برخوردار است، می‌داند که همیشه نمی‌توان از این ابزار برای درک حقایق عالم بهره گرفت که بسا اوقات ابلهی در این راه کاراتر است:		شعر خیام همانند شعر [[مولوی، جلال‌الدین محمد\|مولانا]] و [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]]، شعر مرکزشکن است و اذهان مخاطبان خود را از اسارت انواع عایق‌های فرهنگی می‌رهاند. او در عین حال که خود از خردمندی قرص و قائمی برخوردار است، می‌داند که همیشه نمی‌توان از این ابزار برای درک حقایق عالم بهره گرفت که بسا اوقات ابلهی در این راه کاراتر است:

	~~«آنان~~ که به کار عقل درمی‌کوشند ~~****~~ هیهات که جمله گاو نر می‌دوشند		{{شعر}}
			{{ب\|''آنان که به کار عقل درمی‌کوشند''\|2=''هیهات که جمله گاو نر می‌دوشند''}}
	آن به‌که لباس ابلهی درپوشند ~~*****~~ کامروز به عقل، ترّه می ~~نفروشند».~~		{{ب\|''آن به‌که لباس ابلهی درپوشند''\|2=''کامروز به عقل، ترّه می نفروشند''}}
			{{پایان شعر}}

	[[خیام، عمر بن ابراهیم\|خیام]] در زمان خود نه‌تنها به عنوان استادی در علوم ریاضی و پیروی از فلسفۀ یوانی و به‌ویژه از مکتب [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن سینا]] شناخته می‌شد، بلکه او را به عنوان یکی از متصوفان نیز می‌شناختند. با آنکه در معرض حملۀ بعضی از ارباب قدرت دینی و حتی بعضی از صوفیان قرار گرفته بود که بیشتر در بند ظاهر بودند، باید او را عارفی دانست که در پشت شکاکی‌گری ظاهری وی، یقینی مطلق از آنجا آشکار می‌شود که در سلسلۀ مراتب اصحاب معرفت، آنان را در بالاترین رتبه قرار داده است. دانش [[خیام، عمر بن ابراهیم\|خیام]] همان دانش حیرانی، همان معرفت عتیق ندانستن است.		[[خیام، عمر بن ابراهیم\|خیام]] در زمان خود نه‌تنها به عنوان استادی در علوم ریاضی و پیروی از فلسفۀ یوانی و به‌ویژه از مکتب [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن سینا]] شناخته می‌شد، بلکه او را به عنوان یکی از متصوفان نیز می‌شناختند. با آنکه در معرض حملۀ بعضی از ارباب قدرت دینی و حتی بعضی از صوفیان قرار گرفته بود که بیشتر در بند ظاهر بودند، باید او را عارفی دانست که در پشت شکاکی‌گری ظاهری وی، یقینی مطلق از آنجا آشکار می‌شود که در سلسلۀ مراتب اصحاب معرفت، آنان را در بالاترین رتبه قرار داده است. دانش [[خیام، عمر بن ابراهیم\|خیام]] همان دانش حیرانی، همان معرفت عتیق ندانستن است.

Hbaghizadeh در ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۰۴

2024-10-26T16:04:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۳۴
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	خیام از آنان است که هر گروه و فرقه‌ای او را از خود می‌دانند. شاعران، شاعر، فیلسوفان، فیلسوف، عاشقان، عاشق، اصحاب شریعت، شریعتمدار، اهل طریقت، طریقت‌شعار یا حقیقت‌یاران، حقیقت‌بینش می‌انگارند. اما وی آزاده‌تر از آن است که در هیچ‌یک از مجموعه‌های انسانی جایگزین شود. او فراتر از عقل و عشق، مستی و راستی، کفر و ایمان و در یک جمله آمیختاری از اندیشه و ضداندیشه است. او در زمانۀ خود به اعتبار دانستن همۀ علم‌های شناختۀ روزگار، نمونۀ علم مطلق حق بوده، با هم‌عصران نادان خود، تناقضی را نزیسته است.		خیام از آنان است که هر گروه و فرقه‌ای او را از خود می‌دانند. شاعران، شاعر، فیلسوفان، فیلسوف، عاشقان، عاشق، اصحاب شریعت، شریعتمدار، اهل طریقت، طریقت‌شعار یا حقیقت‌یاران، حقیقت‌بینش می‌انگارند. اما وی آزاده‌تر از آن است که در هیچ‌یک از مجموعه‌های انسانی جایگزین شود. او فراتر از عقل و عشق، مستی و راستی، کفر و ایمان و در یک جمله آمیختاری از اندیشه و ضداندیشه است. او در زمانۀ خود به اعتبار دانستن همۀ علم‌های شناختۀ روزگار، نمونۀ علم مطلق حق بوده، با هم‌عصران نادان خود، تناقضی را نزیسته است.

	شعر خیام همانند شعر مولانا و حافظ، شعر مرکزشکن است و اذهان مخاطبان خود را از اسارت انواع عایق‌های فرهنگی می‌رهاند. او در عین حال که خود از خردمندی قرص و قائمی برخوردار است، می‌داند که همیشه نمی‌توان از این ابزار برای درک حقایق عالم بهره گرفت که بسا اوقات ابلهی در این راه کاراتر است:		شعر خیام همانند شعر [[مولوی، جلال‌الدین محمد\|مولانا]] و [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]]، شعر مرکزشکن است و اذهان مخاطبان خود را از اسارت انواع عایق‌های فرهنگی می‌رهاند. او در عین حال که خود از خردمندی قرص و قائمی برخوردار است، می‌داند که همیشه نمی‌توان از این ابزار برای درک حقایق عالم بهره گرفت که بسا اوقات ابلهی در این راه کاراتر است:

	«آنان که به کار عقل درمی‌کوشند **** هیهات که جمله گاو نر می‌دوشند		«آنان که به کار عقل درمی‌کوشند **** هیهات که جمله گاو نر می‌دوشند
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	آن به‌که لباس ابلهی درپوشند ***** کامروز به عقل، ترّه می نفروشند».		آن به‌که لباس ابلهی درپوشند ***** کامروز به عقل، ترّه می نفروشند».

	خیام در زمان خود نه‌تنها به عنوان استادی در علوم ریاضی و پیروی از فلسفۀ یوانی و به‌ویژه از مکتب ابن سینا شناخته می‌شد، بلکه او را به عنوان یکی از متصوفان نیز می‌شناختند. با آنکه در معرض حملۀ بعضی از ارباب قدرت دینی و حتی بعضی از صوفیان قرار گرفته بود که بیشتر در بند ظاهر بودند، باید او را عارفی دانست که در پشت شکاکی‌گری ظاهری وی، یقینی مطلق از آنجا آشکار می‌شود که در سلسلۀ مراتب اصحاب معرفت، آنان را در بالاترین رتبه قرار داده است. دانش خیام همان دانش حیرانی، همان معرفت عتیق ندانستن است.		[[خیام، عمر بن ابراهیم\|خیام]] در زمان خود نه‌تنها به عنوان استادی در علوم ریاضی و پیروی از فلسفۀ یوانی و به‌ویژه از مکتب [[ابن سینا، حسین بن عبدالله\|ابن سینا]] شناخته می‌شد، بلکه او را به عنوان یکی از متصوفان نیز می‌شناختند. با آنکه در معرض حملۀ بعضی از ارباب قدرت دینی و حتی بعضی از صوفیان قرار گرفته بود که بیشتر در بند ظاهر بودند، باید او را عارفی دانست که در پشت شکاکی‌گری ظاهری وی، یقینی مطلق از آنجا آشکار می‌شود که در سلسلۀ مراتب اصحاب معرفت، آنان را در بالاترین رتبه قرار داده است. دانش [[خیام، عمر بن ابراهیم\|خیام]] همان دانش حیرانی، همان معرفت عتیق ندانستن است.

	از ویژگی‌های این اثر آن است که نویسنده پس از آوردن آرای موافق و مخالف، نظرات خود را هم آورده؛ اما هرگز رأی قطعی صادر نکرده است. از محسنات این کتاب آن است که خواننده هرگز احساس نمی‌کند نویسنده درصدد حصر آزادی او و تحمیل دیدگاه‌های خاص خویش به وی است. بر این اساس نخست همگام با خیام از هنگام زایش و پیدایش همسفر او سخن گفته شده است؛ ولی نه در تمام موارد، بلکه اینکه چگونه زاده شد، چگونه زیست، چگونه به بالاترین رتبه‌های دانش و خرد رسید، چگونه داغ رسوایی بر پیشانی‌اش نشست و چگونه آن را خردمندانه از دامن خویش زدود و سرانجام چگونه دیده از جهان فروبست.		از ویژگی‌های این اثر آن است که نویسنده پس از آوردن آرای موافق و مخالف، نظرات خود را هم آورده؛ اما هرگز رأی قطعی صادر نکرده است. از محسنات این کتاب آن است که خواننده هرگز احساس نمی‌کند نویسنده درصدد حصر آزادی او و تحمیل دیدگاه‌های خاص خویش به وی است. بر این اساس نخست همگام با [[خیام، عمر بن ابراهیم\|خیام]] از هنگام زایش و پیدایش همسفر او سخن گفته شده است؛ ولی نه در تمام موارد، بلکه اینکه چگونه زاده شد، چگونه زیست، چگونه به بالاترین رتبه‌های دانش و خرد رسید، چگونه داغ رسوایی بر پیشانی‌اش نشست و چگونه آن را خردمندانه از دامن خویش زدود و سرانجام چگونه دیده از جهان فروبست.

	در ادامه و بعد از آشنایی با خیام، خواننده با آثار برجای‌مانده از او آشنا خواهد شد و در این دیدار با چهره‌هایی متفاوت روبرو خواهد شد و او را از مردی رهپوی طریق حق و سالک راه بهشت، تا دوزخی مست و هر نام و عنوان دیگری مشاهده خواهد کرد.		در ادامه و بعد از آشنایی با خیام، خواننده با آثار برجای‌مانده از او آشنا خواهد شد و در این دیدار با چهره‌هایی متفاوت روبرو خواهد شد و او را از مردی رهپوی طریق حق و سالک راه بهشت، تا دوزخی مست و هر نام و عنوان دیگری مشاهده خواهد کرد.

	بعد از مرگ خیام، رباعیات برجای‌مانده از اوست که از یک‌سو او را به دام ننگ و رسوایی‌های کفر و الحاد و زندقه و شراب‌خواری و مادی‌گری و ضلالت و گمراهی می‌کشاند و از دیگرسو نه‌تنها بر زدودن آن به قیامی جانانه می‌پردازد که سبب رسوایی و بی‌آبرویی سالوسان، ریاکاران، منافقان، کم‌مایگان، بی‌خردان، تنگ‌نظران و خودکامگان می‌گردد.		بعد از مرگ [[خیام، عمر بن ابراهیم\|خیام]]، رباعیات برجای‌مانده از اوست که از یک‌سو او را به دام ننگ و رسوایی‌های کفر و الحاد و زندقه و شراب‌خواری و مادی‌گری و ضلالت و گمراهی می‌کشاند و از دیگرسو نه‌تنها بر زدودن آن به قیامی جانانه می‌پردازد که سبب رسوایی و بی‌آبرویی سالوسان، ریاکاران، منافقان، کم‌مایگان، بی‌خردان، تنگ‌نظران و خودکامگان می‌گردد.

	در بخش پایانی کتاب به بیان پاره‌ای از دیدگاه‌ها پرداخته شده که به گونه‌های متفاوت تصویرگر چهرۀ مردی است که به رسواگری می‌پردازد.<ref> [https://literaturelib.com/books/4981 ر.ک: پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>		در بخش پایانی کتاب به بیان پاره‌ای از دیدگاه‌ها پرداخته شده که به گونه‌های متفاوت تصویرگر چهرۀ مردی است که به رسواگری می‌پردازد.<ref> [https://literaturelib.com/books/4981 ر.ک: پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>

Hbaghizadeh در ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۰۲

2024-10-26T16:02:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۳۲
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	'''خیام فراتر از ایام''' تألیف علی سربندی با مقدمۀ دکتر قدمعلی ~~سرامی؛~~ در کتاب حاضر، ضمن بیان سرگذشتنامه‌ای از حکیم «عمر بن ابراهیم خیام»، آثار برجای مانده از او معرفی می‌شود. پس از آن، به بیان پاره‌ای از دیدگاه‌های مخالف خیام پرداخته می‌شود و نظرگاه آنان از دیدگاه نویسنده به نقد کشیده می‌شود. خیام که در زمان خود به عنوان استادی در علوم ریاضی و پیرو فلسفه یونانی، به‌ویژه مکتب «ابن سینا» شناخته می‌شد، در اشعارش و به‌ویژه در رباعیاتش به رسوایی ریاکاران، منافقان، بی‌خردان و تنگ‌نظران می‌پردازد، و ضلالت و گمراهی آدمیان را به تصویر می‌کشد. شایان ذکر است در پایان کتاب، گزیده‌ای از رباعیات خیام، به نظم درآمده است.		'''خیام فراتر از ایام''' تألیف [[سربندی، علی\|علی سربندی]] با مقدمۀ دکتر [[سرامی، قدمعلی\|قدمعلی سرامی]]؛ در کتاب حاضر، ضمن بیان سرگذشتنامه‌ای از حکیم «عمر بن ابراهیم خیام»، آثار برجای مانده از او معرفی می‌شود. پس از آن، به بیان پاره‌ای از دیدگاه‌های مخالف خیام پرداخته می‌شود و نظرگاه آنان از دیدگاه نویسنده به نقد کشیده می‌شود. خیام که در زمان خود به عنوان استادی در علوم ریاضی و پیرو فلسفه یونانی، به‌ویژه مکتب «ابن سینا» شناخته می‌شد، در اشعارش و به‌ویژه در رباعیاتش به رسوایی ریاکاران، منافقان، بی‌خردان و تنگ‌نظران می‌پردازد، و ضلالت و گمراهی آدمیان را به تصویر می‌کشد. شایان ذکر است در پایان کتاب، گزیده‌ای از رباعیات خیام، به نظم درآمده است.

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==

Hbaghizadeh در ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۰۱

2024-10-26T16:01:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۳۱
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	\| زبان =		\| زبان =
	\| کد کنگره =‏		\| کد کنگره =‏
	\| موضوع =		\| موضوع =خ‍ی‍ام‌,، ع‍م‍ر ب‍ن‌ اب‍راه‍ی‍م‌,، ۴۳۲ - ۵۱۷؟ق., -- نقد و تفسیر,aqcf
	\|ناشر		\|ناشر
	\| ناشر =هیرمبا		\| ناشر =هیرمبا

Hbaghizadeh: صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURخیام فراتر از ایامJ1.jpg | عنوان =خیام فراتر از ایام | عنوان‌های دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = سربندی، علی (نویسنده) سرامی، قدمعلی (مقدمه‌نویس) |زبان | زبان = | کد کنگره =‏ | موضوع = |ناشر | ناشر =هیرمبا | مکان نشر =...» ایجاد کرد

2024-10-26T16:00:23Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURخیام فراتر از ایامJ1.jpg | عنوان =خیام فراتر از ایام | عنوان‌های دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = سربندی، علی (نویسنده) سرامی، قدمعلی (مقدمه‌نویس) |زبان | زبان = | کد کنگره =‏ | موضوع = |ناشر | ناشر =هیرمبا | مکان نشر =...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات کتاب
| تصویر =NURخیام فراتر از ایامJ1.jpg
| عنوان =خیام فراتر از ایام
| عنوان‌های دیگر =
|پدیدآورندگان
| پدیدآوران =
[[سربندی، علی]] (نویسنده)
[[سرامی، قدمعلی]] (مقدمه‌نویس)
|زبان
| زبان =
| کد کنگره =‏
| موضوع =
|ناشر
| ناشر =هیرمبا
| مکان نشر =تهران
| سال نشر =1399

| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE.....AUTOMATIONCODE
| چاپ =
| شابک =2ـ0ـ96977ـ622ـ978
| تعداد جلد =
| کتابخانۀ دیجیتال نور =
| کتابخوان همراه نور =
| کد پدیدآور =
| پس از =
| پیش از =
}}
'''خیام فراتر از ایام''' تألیف علی سربندی با مقدمۀ دکتر قدمعلی سرامی؛ در کتاب حاضر، ضمن بیان سرگذشتنامه‌ای از حکیم «عمر بن ابراهیم خیام»، آثار برجای مانده از او معرفی می‌شود. پس از آن، به بیان پاره‌ای از دیدگاه‌های مخالف خیام پرداخته می‌شود و نظرگاه آنان از دیدگاه نویسنده به نقد کشیده می‌شود. خیام که در زمان خود به عنوان استادی در علوم ریاضی و پیرو فلسفه یونانی، به‌ویژه مکتب «ابن سینا» شناخته می‌شد، در اشعارش و به‌ویژه در رباعیاتش به رسوایی ریاکاران، منافقان، بی‌خردان و تنگ‌نظران می‌پردازد، و ضلالت و گمراهی آدمیان را به تصویر می‌کشد. شایان ذکر است در پایان کتاب، گزیده‌ای از رباعیات خیام، به نظم درآمده است.

==گزارش کتاب==
خیام از آنان است که هر گروه و فرقه‌ای او را از خود می‌دانند. شاعران، شاعر، فیلسوفان، فیلسوف، عاشقان، عاشق، اصحاب شریعت، شریعتمدار، اهل طریقت، طریقت‌شعار یا حقیقت‌یاران، حقیقت‌بینش می‌انگارند. اما وی آزاده‌تر از آن است که در هیچ‌یک از مجموعه‌های انسانی جایگزین شود. او فراتر از عقل و عشق، مستی و راستی، کفر و ایمان و در یک جمله آمیختاری از اندیشه و ضداندیشه است. او در زمانۀ خود به اعتبار دانستن همۀ علم‌های شناختۀ روزگار، نمونۀ علم مطلق حق بوده، با هم‌عصران نادان خود، تناقضی را نزیسته است.

شعر خیام همانند شعر مولانا و حافظ، شعر مرکزشکن است و اذهان مخاطبان خود را از اسارت انواع عایق‌های فرهنگی می‌رهاند. او در عین حال که خود از خردمندی قرص و قائمی برخوردار است، می‌داند که همیشه نمی‌توان از این ابزار برای درک حقایق عالم بهره گرفت که بسا اوقات ابلهی در این راه کاراتر است:

«آنان که به کار عقل درمی‌کوشند **** هیهات که جمله گاو نر می‌دوشند

آن به‌که لباس ابلهی درپوشند ***** کامروز به عقل، ترّه می نفروشند».

خیام در زمان خود نه‌تنها به عنوان استادی در علوم ریاضی و پیروی از فلسفۀ یوانی و به‌ویژه از مکتب ابن سینا شناخته می‌شد، بلکه او را به عنوان یکی از متصوفان نیز می‌شناختند. با آنکه در معرض حملۀ بعضی از ارباب قدرت دینی و حتی بعضی از صوفیان قرار گرفته بود که بیشتر در بند ظاهر بودند، باید او را عارفی دانست که در پشت شکاکی‌گری ظاهری وی، یقینی مطلق از آنجا آشکار می‌شود که در سلسلۀ مراتب اصحاب معرفت، آنان را در بالاترین رتبه قرار داده است. دانش خیام همان دانش حیرانی، همان معرفت عتیق ندانستن است.

از ویژگی‌های این اثر آن است که نویسنده پس از آوردن آرای موافق و مخالف، نظرات خود را هم آورده؛ اما هرگز رأی قطعی صادر نکرده است. از محسنات این کتاب آن است که خواننده هرگز احساس نمی‌کند نویسنده درصدد حصر آزادی او و تحمیل دیدگاه‌های خاص خویش به وی است. بر این اساس نخست همگام با خیام از هنگام زایش و پیدایش همسفر او سخن گفته شده است؛ ولی نه در تمام موارد، بلکه اینکه چگونه زاده شد، چگونه زیست، چگونه به بالاترین رتبه‌های دانش و خرد رسید، چگونه داغ رسوایی بر پیشانی‌اش نشست و چگونه آن را خردمندانه از دامن خویش زدود و سرانجام چگونه دیده از جهان فروبست.

در ادامه و بعد از آشنایی با خیام، خواننده با آثار برجای‌مانده از او آشنا خواهد شد و در این دیدار با چهره‌هایی متفاوت روبرو خواهد شد و او را از مردی رهپوی طریق حق و سالک راه بهشت، تا دوزخی مست و هر نام و عنوان دیگری مشاهده خواهد کرد.

بعد از مرگ خیام، رباعیات برجای‌مانده از اوست که از یک‌سو او را به دام ننگ و رسوایی‌های کفر و الحاد و زندقه و شراب‌خواری و مادی‌گری و ضلالت و گمراهی می‌کشاند و از دیگرسو نه‌تنها بر زدودن آن به قیامی جانانه می‌پردازد که سبب رسوایی و بی‌آبرویی سالوسان، ریاکاران، منافقان، کم‌مایگان، بی‌خردان، تنگ‌نظران و خودکامگان می‌گردد.

در بخش پایانی کتاب به بیان پاره‌ای از دیدگاه‌ها پرداخته شده که به گونه‌های متفاوت تصویرگر چهرۀ مردی است که به رسواگری می‌پردازد.<ref> [https://literaturelib.com/books/4981 ر.ک: پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>

==پانويس ==
<references />

==منابع مقاله==
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات
==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}

[[رده:کتاب‌شناسی]]
[[رده:مقالات(آبان) باقی زاده]]
[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
[[رده:فاقد اتوماسیون]]