https://fa.wikinoor.ir/w/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%AD%D8%AF%DB%8C%D8%AB_%28%D8%AD%DA%A9%DB%8C%D9%85%DB%8C%29حدیث (حکیمی) - تاریخچهٔ نسخهها2026-06-17T02:30:30Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.39.0https://fa.wikinoor.ir/w/index.php?title=%D8%AD%D8%AF%DB%8C%D8%AB_(%D8%AD%DA%A9%DB%8C%D9%85%DB%8C)&diff=732975&oldid=prevHbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ن شناسی' به 'نشناسی'2024-05-12T14:03:45Z<p>جایگزینی متن - 'ن شناسی' به 'نشناسی'</p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۱۲ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۳</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l29">خط ۲۹:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲۹:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این کتاب، شماره شانزدهم از مجموعه کتابهای «برگرفته از آثار» میباشد. در این کتابچه کوچک، به معرفی حدیث و بیان جایگاه آن در دین پرداخته شده است. آغازگر کتاب سخن چند تن از شخصیتهاى دینى در مورد اهمیت حدیث در فهم دین است. روند بیان مباحث کتاب از مسئله دینشناسى به وسیله عقل و استناد شروع مىشود و به حدیث ثقلین، و پیوستگى قرآن و حدیث در بیان معارف دینى ختم مىگردد. حکیمی بر این عقیده است که تعقل در دین، بدون استناد به منابع دین، یعنى کتاب و حدیث، مایه ضلالت خواهد بود؛ و بر این باور است که سنت و حدیث پس از قرآن رکن اصلى و مبین حقایق قرآنى است، و این کار تنها از سوى معصومین(ع) امکانپذیر است.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این کتاب، شماره شانزدهم از مجموعه کتابهای «برگرفته از آثار» میباشد. در این کتابچه کوچک، به معرفی حدیث و بیان جایگاه آن در دین پرداخته شده است. آغازگر کتاب سخن چند تن از شخصیتهاى دینى در مورد اهمیت حدیث در فهم دین است. روند بیان مباحث کتاب از مسئله دینشناسى به وسیله عقل و استناد شروع مىشود و به حدیث ثقلین، و پیوستگى قرآن و حدیث در بیان معارف دینى ختم مىگردد. حکیمی بر این عقیده است که تعقل در دین، بدون استناد به منابع دین، یعنى کتاب و حدیث، مایه ضلالت خواهد بود؛ و بر این باور است که سنت و حدیث پس از قرآن رکن اصلى و مبین حقایق قرآنى است، و این کار تنها از سوى معصومین(ع) امکانپذیر است.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>حکیمی معتقد است که دین بر پایه دو اصل شناخته میشود؛ یکی تعقل (خردورزی، بکارگیری عقل، خوب فکر کردن)، یعنی شناخت دین با درک مستقل شخصی و نظر استقلالی و استدلالی، که از آن به «تحقیق (اجتهاد) در اصول (عقاید)» تعبیر میشود، و تقلید صرف در این مرحله، یعنی در اصول عقاید (بر خلاف احکام فرعی)، جایز نیست... پایه دوم <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دین شناسی، </del>استناد است، یعنی رجوع به منابع اصلی دین و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دین شناسی؛ </del>و اهمیت این دو شالوده تا آنجاست که هرگونه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دین شناسی، </del>و هر نوع معرفت دینی، که جز بر این دو استوار باشد، نه دینشناسی است و نه معرفت دینی. پس در شناخت دین، هم تعقل ضروری است، و هم استناد به مدارک و اسناد ینی (قرآن و حدیث)<ref>متن کتاب، ص22-23</ref>.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>حکیمی معتقد است که دین بر پایه دو اصل شناخته میشود؛ یکی تعقل (خردورزی، بکارگیری عقل، خوب فکر کردن)، یعنی شناخت دین با درک مستقل شخصی و نظر استقلالی و استدلالی، که از آن به «تحقیق (اجتهاد) در اصول (عقاید)» تعبیر میشود، و تقلید صرف در این مرحله، یعنی در اصول عقاید (بر خلاف احکام فرعی)، جایز نیست... پایه دوم <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دینشناسی، </ins>استناد است، یعنی رجوع به منابع اصلی دین و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دینشناسی؛ </ins>و اهمیت این دو شالوده تا آنجاست که هرگونه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دینشناسی، </ins>و هر نوع معرفت دینی، که جز بر این دو استوار باشد، نه دینشناسی است و نه معرفت دینی. پس در شناخت دین، هم تعقل ضروری است، و هم استناد به مدارک و اسناد ینی (قرآن و حدیث)<ref>متن کتاب، ص22-23</ref>.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==پانویس ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==پانویس ==</div></td></tr>
<!-- diff cache key fawiki:diff::1.12:old-723293:rev-732975 -->
</table>Hbaghizadehhttps://fa.wikinoor.ir/w/index.php?title=%D8%AD%D8%AF%DB%8C%D8%AB_(%D8%AD%DA%A9%DB%8C%D9%85%DB%8C)&diff=723293&oldid=prevHbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ن شناسی ' به 'نشناسی '2024-04-08T08:50:27Z<p>جایگزینی متن - 'ن شناسی ' به 'نشناسی '</p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۰</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l29">خط ۲۹:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲۹:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این کتاب، شماره شانزدهم از مجموعه کتابهای «برگرفته از آثار» میباشد. در این کتابچه کوچک، به معرفی حدیث و بیان جایگاه آن در دین پرداخته شده است. آغازگر کتاب سخن چند تن از شخصیتهاى دینى در مورد اهمیت حدیث در فهم دین است. روند بیان مباحث کتاب از مسئله دینشناسى به وسیله عقل و استناد شروع مىشود و به حدیث ثقلین، و پیوستگى قرآن و حدیث در بیان معارف دینى ختم مىگردد. حکیمی بر این عقیده است که تعقل در دین، بدون استناد به منابع دین، یعنى کتاب و حدیث، مایه ضلالت خواهد بود؛ و بر این باور است که سنت و حدیث پس از قرآن رکن اصلى و مبین حقایق قرآنى است، و این کار تنها از سوى معصومین(ع) امکانپذیر است.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این کتاب، شماره شانزدهم از مجموعه کتابهای «برگرفته از آثار» میباشد. در این کتابچه کوچک، به معرفی حدیث و بیان جایگاه آن در دین پرداخته شده است. آغازگر کتاب سخن چند تن از شخصیتهاى دینى در مورد اهمیت حدیث در فهم دین است. روند بیان مباحث کتاب از مسئله دینشناسى به وسیله عقل و استناد شروع مىشود و به حدیث ثقلین، و پیوستگى قرآن و حدیث در بیان معارف دینى ختم مىگردد. حکیمی بر این عقیده است که تعقل در دین، بدون استناد به منابع دین، یعنى کتاب و حدیث، مایه ضلالت خواهد بود؛ و بر این باور است که سنت و حدیث پس از قرآن رکن اصلى و مبین حقایق قرآنى است، و این کار تنها از سوى معصومین(ع) امکانپذیر است.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>حکیمی معتقد است که دین بر پایه دو اصل شناخته میشود؛ یکی تعقل (خردورزی، بکارگیری عقل، خوب فکر کردن)، یعنی شناخت دین با درک مستقل شخصی و نظر استقلالی و استدلالی، که از آن به «تحقیق (اجتهاد) در اصول (عقاید)» تعبیر میشود، و تقلید صرف در این مرحله، یعنی در اصول عقاید (بر خلاف احکام فرعی)، جایز نیست... پایه دوم دین شناسی، استناد است، یعنی رجوع به منابع اصلی دین و دین شناسی؛ و اهمیت این دو شالوده تا آنجاست که هرگونه دین شناسی، و هر نوع معرفت دینی، که جز بر این دو استوار باشد، نه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دین شناسی </del>است و نه معرفت دینی. پس در شناخت دین، هم تعقل ضروری است، و هم استناد به مدارک و اسناد ینی (قرآن و حدیث)<ref>متن کتاب، ص22-23</ref>.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>حکیمی معتقد است که دین بر پایه دو اصل شناخته میشود؛ یکی تعقل (خردورزی، بکارگیری عقل، خوب فکر کردن)، یعنی شناخت دین با درک مستقل شخصی و نظر استقلالی و استدلالی، که از آن به «تحقیق (اجتهاد) در اصول (عقاید)» تعبیر میشود، و تقلید صرف در این مرحله، یعنی در اصول عقاید (بر خلاف احکام فرعی)، جایز نیست... پایه دوم دین شناسی، استناد است، یعنی رجوع به منابع اصلی دین و دین شناسی؛ و اهمیت این دو شالوده تا آنجاست که هرگونه دین شناسی، و هر نوع معرفت دینی، که جز بر این دو استوار باشد، نه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دینشناسی </ins>است و نه معرفت دینی. پس در شناخت دین، هم تعقل ضروری است، و هم استناد به مدارک و اسناد ینی (قرآن و حدیث)<ref>متن کتاب، ص22-23</ref>.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==پانویس ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==پانویس ==</div></td></tr>
<!-- diff cache key fawiki:diff::1.12:old-639005:rev-723293 -->
</table>Hbaghizadehhttps://fa.wikinoor.ir/w/index.php?title=%D8%AD%D8%AF%DB%8C%D8%AB_(%D8%AD%DA%A9%DB%8C%D9%85%DB%8C)&diff=639005&oldid=prevHbaghizadeh: جایگزینی متن - ' (ع)' به '(ع)'2023-01-25T15:57:25Z<p>جایگزینی متن - ' (ع)' به '(ع)'</p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۲۷</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l27">خط ۲۷:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲۷:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>}}</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>}}</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این کتاب، شماره شانزدهم از مجموعه کتابهای «برگرفته از آثار» میباشد. در این کتابچه کوچک، به معرفی حدیث و بیان جایگاه آن در دین پرداخته شده است. آغازگر کتاب سخن چند تن از شخصیتهاى دینى در مورد اهمیت حدیث در فهم دین است. روند بیان مباحث کتاب از مسئله دینشناسى به وسیله عقل و استناد شروع مىشود و به حدیث ثقلین، و پیوستگى قرآن و حدیث در بیان معارف دینى ختم مىگردد. حکیمی بر این عقیده است که تعقل در دین، بدون استناد به منابع دین، یعنى کتاب و حدیث، مایه ضلالت خواهد بود؛ و بر این باور است که سنت و حدیث پس از قرآن رکن اصلى و مبین حقایق قرآنى است، و این کار تنها از سوى معصومین (ع) امکانپذیر است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این کتاب، شماره شانزدهم از مجموعه کتابهای «برگرفته از آثار» میباشد. در این کتابچه کوچک، به معرفی حدیث و بیان جایگاه آن در دین پرداخته شده است. آغازگر کتاب سخن چند تن از شخصیتهاى دینى در مورد اهمیت حدیث در فهم دین است. روند بیان مباحث کتاب از مسئله دینشناسى به وسیله عقل و استناد شروع مىشود و به حدیث ثقلین، و پیوستگى قرآن و حدیث در بیان معارف دینى ختم مىگردد. حکیمی بر این عقیده است که تعقل در دین، بدون استناد به منابع دین، یعنى کتاب و حدیث، مایه ضلالت خواهد بود؛ و بر این باور است که سنت و حدیث پس از قرآن رکن اصلى و مبین حقایق قرآنى است، و این کار تنها از سوى معصومین(ع) امکانپذیر است.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>حکیمی معتقد است که دین بر پایه دو اصل شناخته میشود؛ یکی تعقل (خردورزی، بکارگیری عقل، خوب فکر کردن)، یعنی شناخت دین با درک مستقل شخصی و نظر استقلالی و استدلالی، که از آن به «تحقیق (اجتهاد) در اصول (عقاید)» تعبیر میشود، و تقلید صرف در این مرحله، یعنی در اصول عقاید (بر خلاف احکام فرعی)، جایز نیست... پایه دوم دین شناسی، استناد است، یعنی رجوع به منابع اصلی دین و دین شناسی؛ و اهمیت این دو شالوده تا آنجاست که هرگونه دین شناسی، و هر نوع معرفت دینی، که جز بر این دو استوار باشد، نه دین شناسی است و نه معرفت دینی. پس در شناخت دین، هم تعقل ضروری است، و هم استناد به مدارک و اسناد ینی (قرآن و حدیث)<ref>متن کتاب، ص22-23</ref>.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>حکیمی معتقد است که دین بر پایه دو اصل شناخته میشود؛ یکی تعقل (خردورزی، بکارگیری عقل، خوب فکر کردن)، یعنی شناخت دین با درک مستقل شخصی و نظر استقلالی و استدلالی، که از آن به «تحقیق (اجتهاد) در اصول (عقاید)» تعبیر میشود، و تقلید صرف در این مرحله، یعنی در اصول عقاید (بر خلاف احکام فرعی)، جایز نیست... پایه دوم دین شناسی، استناد است، یعنی رجوع به منابع اصلی دین و دین شناسی؛ و اهمیت این دو شالوده تا آنجاست که هرگونه دین شناسی، و هر نوع معرفت دینی، که جز بر این دو استوار باشد، نه دین شناسی است و نه معرفت دینی. پس در شناخت دین، هم تعقل ضروری است، و هم استناد به مدارک و اسناد ینی (قرآن و حدیث)<ref>متن کتاب، ص22-23</ref>.</div></td></tr>
<!-- diff cache key fawiki:diff::1.12:old-611435:rev-639005 -->
</table>Hbaghizadehhttps://fa.wikinoor.ir/w/index.php?title=%D8%AD%D8%AF%DB%8C%D8%AB_(%D8%AD%DA%A9%DB%8C%D9%85%DB%8C)&diff=611435&oldid=prevA-esmaili در ۵ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۳۵2022-11-05T05:35:02Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۵ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۵</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l29">خط ۲۹:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲۹:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این کتاب، شماره شانزدهم از مجموعه کتابهای «برگرفته از آثار» میباشد. در این کتابچه کوچک، به معرفی حدیث و بیان جایگاه آن در دین پرداخته شده است. آغازگر کتاب سخن چند تن از شخصیتهاى دینى در مورد اهمیت حدیث در فهم دین است. روند بیان مباحث کتاب از مسئله دینشناسى به وسیله عقل و استناد شروع مىشود و به حدیث ثقلین، و پیوستگى قرآن و حدیث در بیان معارف دینى ختم مىگردد. حکیمی بر این عقیده است که تعقل در دین، بدون استناد به منابع دین، یعنى کتاب و حدیث، مایه ضلالت خواهد بود؛ و بر این باور است که سنت و حدیث پس از قرآن رکن اصلى و مبین حقایق قرآنى است، و این کار تنها از سوى معصومین (ع) امکانپذیر است.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>این کتاب، شماره شانزدهم از مجموعه کتابهای «برگرفته از آثار» میباشد. در این کتابچه کوچک، به معرفی حدیث و بیان جایگاه آن در دین پرداخته شده است. آغازگر کتاب سخن چند تن از شخصیتهاى دینى در مورد اهمیت حدیث در فهم دین است. روند بیان مباحث کتاب از مسئله دینشناسى به وسیله عقل و استناد شروع مىشود و به حدیث ثقلین، و پیوستگى قرآن و حدیث در بیان معارف دینى ختم مىگردد. حکیمی بر این عقیده است که تعقل در دین، بدون استناد به منابع دین، یعنى کتاب و حدیث، مایه ضلالت خواهد بود؛ و بر این باور است که سنت و حدیث پس از قرآن رکن اصلى و مبین حقایق قرآنى است، و این کار تنها از سوى معصومین (ع) امکانپذیر است.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>حکیمی معتقد است که دین بر پایه دو اصل شناخته <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می شود؛ </del>یکی تعقل (خردورزی، بکارگیری عقل، خوب فکر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کدن</del>)، یعنی شناخت دین با درک مستقل شخصی و نظر استقلالی و استدلالی، که از آن به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ـمحقیق </del>(اجتهاد) در اصول (عقاید)» تعبیر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می شود، </del>و تقلید صرف در این مرحله، یعنی در اصول عقاید (بر خلاف احکام فرعی)، جایز نیست... پایه دوم دین شناسی، استناد است، یعنی رجوع به منابع اصلی دین و دین شناسی؛ و اهمیت این دو شالوده تا آنجاست که هرگونه دین شناسی، و هر نوع معرفت دینی، که جز بر این دو استوار باشد، نه دین شناسی است و نه معرفت دینی. پس در شناخت دین، هم تعقل ضروری است، و هم استناد به مدارک و اسناد ینی (قرآن و حدیث)<ref>متن کتاب، ص22-23</ref>.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>حکیمی معتقد است که دین بر پایه دو اصل شناخته <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">میشود؛ </ins>یکی تعقل (خردورزی، بکارگیری عقل، خوب فکر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کردن</ins>)، یعنی شناخت دین با درک مستقل شخصی و نظر استقلالی و استدلالی، که از آن به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">«تحقیق </ins>(اجتهاد) در اصول (عقاید)» تعبیر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">میشود، </ins>و تقلید صرف در این مرحله، یعنی در اصول عقاید (بر خلاف احکام فرعی)، جایز نیست... پایه دوم دین شناسی، استناد است، یعنی رجوع به منابع اصلی دین و دین شناسی؛ و اهمیت این دو شالوده تا آنجاست که هرگونه دین شناسی، و هر نوع معرفت دینی، که جز بر این دو استوار باشد، نه دین شناسی است و نه معرفت دینی. پس در شناخت دین، هم تعقل ضروری است، و هم استناد به مدارک و اسناد ینی (قرآن و حدیث)<ref>متن کتاب، ص22-23</ref>.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==پانویس ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==پانویس ==</div></td></tr>
<!-- diff cache key fawiki:diff::1.12:old-611434:rev-611435 -->
</table>A-esmailihttps://fa.wikinoor.ir/w/index.php?title=%D8%AD%D8%AF%DB%8C%D8%AB_(%D8%AD%DA%A9%DB%8C%D9%85%DB%8C)&diff=611434&oldid=prevA-esmaili: صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR116263J1.jpg | عنوان = حدیث | عنوانهای دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = حکیمی، محمدرضا (نویسنده) |زبان | زبان = فارسی | کد کنگره = | موضوع = حدیث |ناشر | ناشر = دلیل ما | مکان نشر = قم | سال نشر = 1390ش | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE1162...» ایجاد کرد2022-11-05T05:31:41Z<p>صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR116263J1.jpg | عنوان = حدیث | عنوانهای دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = <a href="/wiki/%D8%AD%DA%A9%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%8C_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7" title="حکیمی، محمدرضا">حکیمی، محمدرضا</a> (نویسنده) |زبان | زبان = فارسی | کد کنگره = | موضوع = حدیث |ناشر | ناشر = دلیل ما | مکان نشر = قم | سال نشر = 1390ش | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE1162...» ایجاد کرد</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>{{جعبه اطلاعات کتاب<br />
| تصویر =NUR116263J1.jpg<br />
| عنوان = حدیث<br />
| عنوانهای دیگر =<br />
|پدیدآورندگان <br />
| پدیدآوران = <br />
[[حکیمی، محمدرضا]] (نویسنده)<br />
<br />
|زبان <br />
| زبان = فارسی<br />
| کد کنگره =<br />
| موضوع = حدیث<br />
|ناشر <br />
| ناشر = دلیل ما<br />
| مکان نشر = قم<br />
| سال نشر = 1390ش<br />
<br />
| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE116263AUTOMATIONCODE<br />
| چاپ = یکم<br />
| شابک =<br />
| تعداد جلد = 1<br />
| کتابخانۀ دیجیتال نور = 116263<br />
| کتابخوان همراه نور = 116263<br />
| کد پدیدآور =<br />
| پس از =<br />
| پیش از =<br />
}}<br />
<br />
این کتاب، شماره شانزدهم از مجموعه کتابهای «برگرفته از آثار» میباشد. در این کتابچه کوچک، به معرفی حدیث و بیان جایگاه آن در دین پرداخته شده است. آغازگر کتاب سخن چند تن از شخصیتهاى دینى در مورد اهمیت حدیث در فهم دین است. روند بیان مباحث کتاب از مسئله دینشناسى به وسیله عقل و استناد شروع مىشود و به حدیث ثقلین، و پیوستگى قرآن و حدیث در بیان معارف دینى ختم مىگردد. حکیمی بر این عقیده است که تعقل در دین، بدون استناد به منابع دین، یعنى کتاب و حدیث، مایه ضلالت خواهد بود؛ و بر این باور است که سنت و حدیث پس از قرآن رکن اصلى و مبین حقایق قرآنى است، و این کار تنها از سوى معصومین (ع) امکانپذیر است.<br />
<br />
حکیمی معتقد است که دین بر پایه دو اصل شناخته می شود؛ یکی تعقل (خردورزی، بکارگیری عقل، خوب فکر کدن)، یعنی شناخت دین با درک مستقل شخصی و نظر استقلالی و استدلالی، که از آن به ـمحقیق (اجتهاد) در اصول (عقاید)» تعبیر می شود، و تقلید صرف در این مرحله، یعنی در اصول عقاید (بر خلاف احکام فرعی)، جایز نیست... پایه دوم دین شناسی، استناد است، یعنی رجوع به منابع اصلی دین و دین شناسی؛ و اهمیت این دو شالوده تا آنجاست که هرگونه دین شناسی، و هر نوع معرفت دینی، که جز بر این دو استوار باشد، نه دین شناسی است و نه معرفت دینی. پس در شناخت دین، هم تعقل ضروری است، و هم استناد به مدارک و اسناد ینی (قرآن و حدیث)<ref>متن کتاب، ص22-23</ref>.<br />
<br />
==پانویس ==<br />
<references/><br />
<br />
==منابع مقاله==<br />
مقدمه و متن کتاب<br />
<br />
==وابستهها==<br />
{{وابستهها}}<br />
<br />
<br />
[[رده:کتابشناسی]]<br />
[[رده:محمدرضا حکیمی]]</div>A-esmaili