جمال غزل سعدی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' .' به '.'

2024-12-12T08:25:22Z

جایگزینی متن - ' .' به '.'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۵
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	در جمال‌شناسی و ستایش زیبایی هم، [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]] اگرچه از نظر جمال‌شناسانی نظیر [[غزالی، احمد بن محمد\|احمد غزالی]] و [[روزبهان بقلی، روزبهان بن ابی‌نصر\|روزبهان بقلی]] تأثیر پذیرفته، خود راه تازه‌ای برای مشاهدۀ جمال می‌گشاید؛ مشاهدۀ جمیل به شیوه و از همان منظری که سعدی بدان می‌نگرد؛ والا ادراک جمال، چنان‌که هست مقدور نخواهد بود.		در جمال‌شناسی و ستایش زیبایی هم، [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]] اگرچه از نظر جمال‌شناسانی نظیر [[غزالی، احمد بن محمد\|احمد غزالی]] و [[روزبهان بقلی، روزبهان بن ابی‌نصر\|روزبهان بقلی]] تأثیر پذیرفته، خود راه تازه‌ای برای مشاهدۀ جمال می‌گشاید؛ مشاهدۀ جمیل به شیوه و از همان منظری که سعدی بدان می‌نگرد؛ والا ادراک جمال، چنان‌که هست مقدور نخواهد بود.

	این کتاب تفصیلی است بر اجمال‌های غزلیات [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]]. در این کتاب مباحثی مطرح شده که پیش از این دست‌کم با این شکل و سان دیده نشده است. «بو»، «تقابل‌های دوگانه»، «زبان و اندیشۀ سعدی» و «جمال‌شناسی سعدی» در غزلیات او از این قبیل است. در تمام این موارد، نویسنده پیش از هر چیز بر یادداشت‌هایی که مستقیم از غزلیات به دست آمده، تکیه کرده است. بعد از مقدمه‌ای دربارۀ سعدی و غزلیات او، مباحثی چون موسیقی، جمال‌شناسی، فصاحت و بلاغت، تصاویر و تضادها و تقابل‌های دوگانه، تصویرگری و ... در غزلیات [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]] به تفصیل بررسی شده است.<ref> [https://literaturelib.com/books/4791 ر.ک: پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>		این کتاب تفصیلی است بر اجمال‌های غزلیات [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]]. در این کتاب مباحثی مطرح شده که پیش از این دست‌کم با این شکل و سان دیده نشده است. «بو»، «تقابل‌های دوگانه»، «زبان و اندیشۀ سعدی» و «جمال‌شناسی سعدی» در غزلیات او از این قبیل است. در تمام این موارد، نویسنده پیش از هر چیز بر یادداشت‌هایی که مستقیم از غزلیات به دست آمده، تکیه کرده است. بعد از مقدمه‌ای دربارۀ سعدی و غزلیات او، مباحثی چون موسیقی، جمال‌شناسی، فصاحت و بلاغت، تصاویر و تضادها و تقابل‌های دوگانه، تصویرگری و... در غزلیات [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]] به تفصیل بررسی شده است.<ref> [https://literaturelib.com/books/4791 ر.ک: پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>

Hbaghizadeh در ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۷

2024-11-28T09:47:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۷
خط ۸:		خط ۸:
	\|زبان		\|زبان
	\| زبان =		\| زبان =
	\| کد کنگره =‏		\| کد کنگره =PIR ۵۲۱۰/ع۷ج۸ ۱۳۹۹‏
	\| موضوع =		\| موضوع =سعدی، مصلح‌ بن‌ عبدالله‌، -۶۹۱؟ق‌. غزلیا‌ت‌.- نقد و تفسیر,شعر فا‌رسی‌ - قرن‌ ۷ق‌. - تا‌ریخ‌ و نقد,غزل‌ - قرن‌ ۷ ق‌.- تا‌ریخ‌ و نقد
	\|ناشر		\|ناشر
	\| ناشر =فرهنگان		\| ناشر =فرهنگان
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	سلطۀ [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]] بر سخن و توان تأثیرگذاری بسیاری بر عواطف و احساسات مخاطب، گذشته از عاشقی با ویژگی‌های دیگر او نظیر رندی، نظربازی و جمال‌شناسی که با عشق‌ورزی‌اش ملازمه دارد، در پیوند است. سعدی آشکارا به داشتن این اوصاف که از اسباب آزادی از اسارت عقل است، به خود می‌بالد و می‌گوید:		سلطۀ [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]] بر سخن و توان تأثیرگذاری بسیاری بر عواطف و احساسات مخاطب، گذشته از عاشقی با ویژگی‌های دیگر او نظیر رندی، نظربازی و جمال‌شناسی که با عشق‌ورزی‌اش ملازمه دارد، در پیوند است. سعدی آشکارا به داشتن این اوصاف که از اسباب آزادی از اسارت عقل است، به خود می‌بالد و می‌گوید:

	من این رندان و مستان دوست دارم خلاف پارسایان و خطیبان		{{شعر}}
			{{ب\|''من این رندان و مستان دوست دارم''\|2=''خلاف پارسایان و خطیبان''}}
			{{پایان شعر}}

	در جمال‌شناسی و ستایش زیبایی هم، [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]] اگرچه از نظر جمال‌شناسانی نظیر [[غزالی، احمد بن محمد\|احمد غزالی]] و [[روزبهان بقلی، روزبهان بن ابی‌نصر\|روزبهان بقلی]] تأثیر پذیرفته، خود راه تازه‌ای برای مشاهدۀ جمال می‌گشاید؛ مشاهدۀ جمیل به شیوه و از همان منظری که سعدی بدان می‌نگرد؛ والا ادراک جمال، چنان‌که هست مقدور نخواهد بود.		در جمال‌شناسی و ستایش زیبایی هم، [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]] اگرچه از نظر جمال‌شناسانی نظیر [[غزالی، احمد بن محمد\|احمد غزالی]] و [[روزبهان بقلی، روزبهان بن ابی‌نصر\|روزبهان بقلی]] تأثیر پذیرفته، خود راه تازه‌ای برای مشاهدۀ جمال می‌گشاید؛ مشاهدۀ جمیل به شیوه و از همان منظری که سعدی بدان می‌نگرد؛ والا ادراک جمال، چنان‌که هست مقدور نخواهد بود.
خط ۶۱:		خط ۶۳:

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]
			[[رده:زبان‌شناسی، زبان و ادبیات]]
			[[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]]
			[[رده:زبان و ادبیات فارسی]]
	[[رده:مقالات(آذر) باقی زاده]]		[[رده:مقالات(آذر) باقی زاده]]
	[[رده:مقالات بازبینی ~~نشده2~~]]		[[رده:مقالات بازبینی شده2 آذر 1403]]
	[[رده:فاقد اتوماسیون]]		[[رده:فاقد اتوماسیون]]

Hbaghizadeh در ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۲

2024-11-28T09:42:52Z

Hbaghizadeh در ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۳

2024-11-27T12:23:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۵۳
خط ۶:		خط ۶:
	\| پدیدآوران =		\| پدیدآوران =
	[[عقدایی، تورج]] (نویسنده)		[[عقدایی، تورج]] (نویسنده)
	~~[[]] (محقق)~~
	~~[[]] (مترجم)~~
	\|زبان		\|زبان
	\| زبان =		\| زبان =

Hbaghizadeh: صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURجمال غزل سعدیJ1.jpg | عنوان =جمال غزل سعدی | عنوان‌های دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = عقدایی، تورج (نویسنده) [[]] (محقق) [[]] (مترجم) |زبان | زبان = | کد کنگره =‏ | موضوع = |ناشر | ناشر =فرهنگان | مکان نشر =تهران | سال نشر =1399...» ایجاد کرد

2024-11-27T12:23:04Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURجمال غزل سعدیJ1.jpg | عنوان =جمال غزل سعدی | عنوان‌های دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = عقدایی، تورج (نویسنده) [[]] (محقق) [[]] (مترجم) |زبان | زبان = | کد کنگره =‏ | موضوع = |ناشر | ناشر =فرهنگان | مکان نشر =تهران | سال نشر =1399...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات کتاب
| تصویر =NURجمال غزل سعدیJ1.jpg
| عنوان =جمال غزل سعدی
| عنوان‌های دیگر =
|پدیدآورندگان
| پدیدآوران =
[[عقدایی، تورج]] (نویسنده)
[[]] (محقق)
[[]] (مترجم)
|زبان
| زبان =
| کد کنگره =‏
| موضوع =
|ناشر
| ناشر =فرهنگان
| مکان نشر =تهران
| سال نشر =1399

| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE.....AUTOMATIONCODE
| چاپ =
| شابک =8ـ555868ـ964ـ978
| تعداد جلد =
| کتابخانۀ دیجیتال نور =
| کتابخوان همراه نور =
| کد پدیدآور =
| پس از =
| پیش از =
}}
'''جمال غزل سعدی''' تألیف تورج عقدایی، این کتاب تفصیلی است بر اجمال‌های غزلیات سعدی. در این کتاب مباحثی مطرح شده که پیش از این دست‌کم با این شکل و سان دیده نشده است. «بو»، «تقابل‌های دوگانه»، «زبان و اندیشۀ سعدی» و «جمال‌شناسی سعدی» در غزلیات او از این قبیل است. در تمام این موارد، نویسنده پیش از هر چیز بر یادداشت‌هایی که مستقیم از غزلیات به دست آمده، تکیه کرده است.

==ساختار==
کتاب در یازده فصل تدوین شده است.

==گزارش کتاب==
مخاطب شعر عاشقانۀ سعدی، احساس فعال و برون‌نگر و در شعر حافظ، احساس منفعل و درون‌نگر است. به‌راستی سعدی از این‌ جهت مخاطب را با یک حقیقت یا دست‌کم واقعیت محسوس نامحسوس درگیر می‌کند، در ادبیات ما نظیری ندارد. گویی او می‌خواهد آن معشوقی را که شعر عرفانی می‌کوشد از دسترس حواس و فهم و خیال مخاطب دور نگه دارد، در هیئتی زیبا تجسم بخشد و تا حدی دریافتنی کند. اما به هر حال سعدی هم بر آن است که با نگه‌داشتن مخاطب در حالت تعلیق و ابهام ناشی از در هاله بودن چیستی معشوق، حقیقت و واقعیت این چهرۀ زیبا را درهم آمیزد و زمینۀ لذت بردن خواننده را از آنیمایی که در خانۀ وجودش جای گرفته و هرگز از آن بیرون نمی‌رود، فراهم آورد.

به شهادت تاریخ از همان لحظه‌ای که شعر سعدی از دروازه‌های شیراز بیرون رفت و در بوتۀ نقد قرار گرفت تا روزگار کنونی، همواره در مرکز توجه بوده است. اگرچه در بیان تفاوت آن با زبان دیگر سخنوران هرگز آسان نبوده و هیچ‌کسی مدعی کشف تام و تمام رازهای زیبایی این زبان نشده است و این خاصیت هنر اصیل است که همواره یکتا و بی‌همتا و وصف‌ناپذیر باقی بماند.

زبان سعدی به‌ویژه در غزل‌هایش به لحاظ زیبایی و رسایی، وصف‌ناپذیر است و چه‌بسا بتوان برخی از ویژگی‌های آن را در صنعت «تفویف»، اگرچه در توصیف قصیده به کار رفته، باز یافت. اگر بر آن باشیم که «زبان، جهان و انسان سه‌گانه‌ای هستند که هر یک خود و آن دو دیگر را دربر می‌گیرد و وجود هر یک شرط وجود آن دوی دیگر است»، سعدی و جهان او را جز از رهگذر زبانش نمی‌توان شناخت؛ چراکه جهان و انسان فقط در زبان شکل می‌گیرند و جز از طریق آن معرفی نمی‌شوند. زیرا ذات زبان پدیدارگری است. زبان جهان را در تمام کلیت و جزئیت‌اش برای ما گزارش می‌کند.

یکی از مسائلی که در بدو امر در سخن سعدی، نظر را جلب می‌کند، گره‌خوردگی و درهم‌تنیدگی زبان و موضوع سخن سعدی است. این آمیختگی عواطف و احساسات رقیق سعدی با شیوۀ بیان او، تا بدان‌جاست که نه می‌توان از زبان، بی‌محتوا و نه از محتوا بدون زبانی که آن را منعکس می‌کند، سخن گفت. همین درهم‌آمیزی و جدایی‌ناپذیری صورت و محتواست که کار را دشوارتر می‌کند. اما از آنجا که در نهایت همین زبان و عبارت‌ها و اشارت‌های آن است که محتوا را به مخاطب منتقل می‌کند، ناگزیر باید از یکی برای فهم دیگری کمک گرفت.

بلاغت که محصول ترکیبی صورت و معناست، فقط در بافت سخن او قابل تشخیص و وجه تمایز غزل سعدی از غزل دیگران است. به سخن دیگر دل‌سوخته و سوزی که درون این شاعر شیفته را شرحه‌شرحه می‌کند، وقتی با زبان زیبای او درمی‌آمیزد، سبب دلنوازی سخن او می‌گردد: «که سوز عشق سخن‌های دلنواز آرد».

سلطۀ سعدی بر سخن و توان تأثیرگذاری بسیاری بر عواطف و احساسات مخاطب، گذشته از عاشقی با ویژگی‌های دیگر او نظیر رندی، نظربازی و جمال‌شناسی که با عشق‌ورزی‌اش ملازمه دارد، در پیوند است. سعدی آشکارا به داشتن این اوصاف که از اسباب آزادی از اسارت عقل است، به خود می‌بالد و می‌گوید:

من این رندان و مستان دوست دارم خلاف پارسایان و خطیبان

در جمال‌شناسی و ستایش زیبایی هم، سعدی اگرچه از نظر جمال‌شناسانی نظیر احمد غزالی و روزبهان بقلی تأثیر پذیرفته، خود راه تازه‌ای برای مشاهدۀ جمال می‌گشاید؛ مشاهدۀ جمیل به شیوه و از همان منظری که سعدی بدان می‌نگرد؛ والا ادراک جمال، چنان‌که هست مقدور نخواهد بود.

این کتاب تفصیلی است بر اجمال‌های غزلیات سعدی. در این کتاب مباحثی مطرح شده که پیش از این دست‌کم با این شکل و سان دیده نشده است. «بو»، «تقابل‌های دوگانه»، «زبان و اندیشۀ سعدی» و «جمال‌شناسی سعدی» در غزلیات او از این قبیل است. در تمام این موارد، نویسنده پیش از هر چیز بر یادداشت‌هایی که مستقیم از غزلیات به دست آمده، تکیه کرده است. بعد از مقدمه‌ای دربارۀ سعدی و غزلیات او، مباحثی چون موسیقی، جمال‌شناسی، فصاحت و بلاغت، تصاویر و تضادها و تقابل‌های دوگانه، تصویرگری و ... در غزلیات سعدی به تفصیل بررسی شده است.<ref> [https://literaturelib.com/books/4791 ر.ک: پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>

==پانويس ==
<references />

==منابع مقاله==
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات
==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}

[[رده:کتاب‌شناسی]]
[[رده:مقالات(آذر) باقی زاده]]
[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
[[رده:فاقد اتوماسیون]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۲
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	\| پیش از =		\| پیش از =
	}}		}}
	'''جمال غزل سعدی''' تألیف تورج ~~عقدایی،~~ این کتاب تفصیلی است بر اجمال‌های غزلیات سعدی. در این کتاب مباحثی مطرح شده که پیش از این دست‌کم با این شکل و سان دیده نشده است. «بو»، «تقابل‌های دوگانه»، «زبان و اندیشۀ سعدی» و «جمال‌شناسی سعدی» در غزلیات او از این قبیل است. در تمام این موارد، نویسنده پیش از هر چیز بر یادداشت‌هایی که مستقیم از غزلیات به دست آمده، تکیه کرده است.		'''جمال غزل سعدی''' تألیف [[عقدایی، تورج\|تورج عقدایی]]، این کتاب تفصیلی است بر اجمال‌های غزلیات [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]]. در این کتاب مباحثی مطرح شده که پیش از این دست‌کم با این شکل و سان دیده نشده است. «بو»، «تقابل‌های دوگانه»، «زبان و اندیشۀ سعدی» و «جمال‌شناسی سعدی» در غزلیات او از این قبیل است. در تمام این موارد، نویسنده پیش از هر چیز بر یادداشت‌هایی که مستقیم از غزلیات به دست آمده، تکیه کرده است.

	==ساختار==		==ساختار==
خط ۳۱:		خط ۳۱:

	==گزارش کتاب==		==گزارش کتاب==
	مخاطب شعر عاشقانۀ سعدی، احساس فعال و برون‌نگر و در شعر حافظ، احساس منفعل و درون‌نگر است. به‌راستی سعدی از این‌ جهت مخاطب را با یک حقیقت یا دست‌کم واقعیت محسوس نامحسوس درگیر می‌کند، در ادبیات ما نظیری ندارد. گویی او می‌خواهد آن معشوقی را که شعر عرفانی می‌کوشد از دسترس حواس و فهم و خیال مخاطب دور نگه دارد، در هیئتی زیبا تجسم بخشد و تا حدی دریافتنی کند. اما به هر حال سعدی هم بر آن است که با نگه‌داشتن مخاطب در حالت تعلیق و ابهام ناشی از در هاله بودن چیستی معشوق، حقیقت و واقعیت این چهرۀ زیبا را درهم آمیزد و زمینۀ لذت بردن خواننده را از آنیمایی که در خانۀ وجودش جای گرفته و هرگز از آن بیرون نمی‌رود، فراهم آورد.		مخاطب شعر عاشقانۀ [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]]، احساس فعال و برون‌نگر و در شعر [[حافظ، شمس‌الدین محمد\|حافظ]]، احساس منفعل و درون‌نگر است. به‌راستی [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]] از این‌ جهت مخاطب را با یک حقیقت یا دست‌کم واقعیت محسوس نامحسوس درگیر می‌کند، در ادبیات ما نظیری ندارد. گویی او می‌خواهد آن معشوقی را که شعر عرفانی می‌کوشد از دسترس حواس و فهم و خیال مخاطب دور نگه دارد، در هیئتی زیبا تجسم بخشد و تا حدی دریافتنی کند. اما به هر حال [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]] هم بر آن است که با نگه‌داشتن مخاطب در حالت تعلیق و ابهام ناشی از در هاله بودن چیستی معشوق، حقیقت و واقعیت این چهرۀ زیبا را درهم آمیزد و زمینۀ لذت بردن خواننده را از آنیمایی که در خانۀ وجودش جای گرفته و هرگز از آن بیرون نمی‌رود، فراهم آورد.

	به شهادت تاریخ از همان لحظه‌ای که شعر سعدی از دروازه‌های شیراز بیرون رفت و در بوتۀ نقد قرار گرفت تا روزگار کنونی، همواره در مرکز توجه بوده است. اگرچه در بیان تفاوت آن با زبان دیگر سخنوران هرگز آسان نبوده و هیچ‌کسی مدعی کشف تام و تمام رازهای زیبایی این زبان نشده است و این خاصیت هنر اصیل است که همواره یکتا و بی‌همتا و وصف‌ناپذیر باقی بماند.		به شهادت تاریخ از همان لحظه‌ای که شعر سعدی از دروازه‌های شیراز بیرون رفت و در بوتۀ نقد قرار گرفت تا روزگار کنونی، همواره در مرکز توجه بوده است. اگرچه در بیان تفاوت آن با زبان دیگر سخنوران هرگز آسان نبوده و هیچ‌کسی مدعی کشف تام و تمام رازهای زیبایی این زبان نشده است و این خاصیت هنر اصیل است که همواره یکتا و بی‌همتا و وصف‌ناپذیر باقی بماند.

	زبان سعدی به‌ویژه در غزل‌هایش به لحاظ زیبایی و رسایی، وصف‌ناپذیر است و چه‌بسا بتوان برخی از ویژگی‌های آن را در صنعت «تفویف»، اگرچه در توصیف قصیده به کار رفته، باز یافت. اگر بر آن باشیم که «زبان، جهان و انسان سه‌گانه‌ای هستند که هر یک خود و آن دو دیگر را دربر می‌گیرد و وجود هر یک شرط وجود آن دوی دیگر است»، سعدی و جهان او را جز از رهگذر زبانش نمی‌توان شناخت؛ چراکه جهان و انسان فقط در زبان شکل می‌گیرند و جز از طریق آن معرفی نمی‌شوند. زیرا ذات زبان پدیدارگری است. زبان جهان را در تمام کلیت و جزئیت‌اش برای ما گزارش می‌کند.		زبان [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]] به‌ویژه در غزل‌هایش به لحاظ زیبایی و رسایی، وصف‌ناپذیر است و چه‌بسا بتوان برخی از ویژگی‌های آن را در صنعت «تفویف»، اگرچه در توصیف قصیده به کار رفته، باز یافت. اگر بر آن باشیم که «زبان، جهان و انسان سه‌گانه‌ای هستند که هر یک خود و آن دو دیگر را دربر می‌گیرد و وجود هر یک شرط وجود آن دوی دیگر است»، سعدی و جهان او را جز از رهگذر زبانش نمی‌توان شناخت؛ چراکه جهان و انسان فقط در زبان شکل می‌گیرند و جز از طریق آن معرفی نمی‌شوند. زیرا ذات زبان پدیدارگری است. زبان جهان را در تمام کلیت و جزئیت‌اش برای ما گزارش می‌کند.

	یکی از مسائلی که در بدو امر در سخن سعدی، نظر را جلب می‌کند، گره‌خوردگی و درهم‌تنیدگی زبان و موضوع سخن سعدی است. این آمیختگی عواطف و احساسات رقیق سعدی با شیوۀ بیان او، تا بدان‌جاست که نه می‌توان از زبان، بی‌محتوا و نه از محتوا بدون زبانی که آن را منعکس می‌کند، سخن گفت. همین درهم‌آمیزی و جدایی‌ناپذیری صورت و محتواست که کار را دشوارتر می‌کند. اما از آنجا که در نهایت همین زبان و عبارت‌ها و اشارت‌های آن است که محتوا را به مخاطب منتقل می‌کند، ناگزیر باید از یکی برای فهم دیگری کمک گرفت.		یکی از مسائلی که در بدو امر در سخن [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]]، نظر را جلب می‌کند، گره‌خوردگی و درهم‌تنیدگی زبان و موضوع سخن [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]] است. این آمیختگی عواطف و احساسات رقیق [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]] با شیوۀ بیان او، تا بدان‌جاست که نه می‌توان از زبان، بی‌محتوا و نه از محتوا بدون زبانی که آن را منعکس می‌کند، سخن گفت. همین درهم‌آمیزی و جدایی‌ناپذیری صورت و محتواست که کار را دشوارتر می‌کند. اما از آنجا که در نهایت همین زبان و عبارت‌ها و اشارت‌های آن است که محتوا را به مخاطب منتقل می‌کند، ناگزیر باید از یکی برای فهم دیگری کمک گرفت.

	بلاغت که محصول ترکیبی صورت و معناست، فقط در بافت سخن او قابل تشخیص و وجه تمایز غزل سعدی از غزل دیگران است. به سخن دیگر دل‌سوخته و سوزی که درون این شاعر شیفته را شرحه‌شرحه می‌کند، وقتی با زبان زیبای او درمی‌آمیزد، سبب دلنوازی سخن او می‌گردد: «که سوز عشق سخن‌های دلنواز آرد».		بلاغت که محصول ترکیبی صورت و معناست، فقط در بافت سخن او قابل تشخیص و وجه تمایز غزل [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]] از غزل دیگران است. به سخن دیگر دل‌سوخته و سوزی که درون این شاعر شیفته را شرحه‌شرحه می‌کند، وقتی با زبان زیبای او درمی‌آمیزد، سبب دلنوازی سخن او می‌گردد: «که سوز عشق سخن‌های دلنواز آرد».

	سلطۀ سعدی بر سخن و توان تأثیرگذاری بسیاری بر عواطف و احساسات مخاطب، گذشته از عاشقی با ویژگی‌های دیگر او نظیر رندی، نظربازی و جمال‌شناسی که با عشق‌ورزی‌اش ملازمه دارد، در پیوند است. سعدی آشکارا به داشتن این اوصاف که از اسباب آزادی از اسارت عقل است، به خود می‌بالد و می‌گوید:		سلطۀ [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]] بر سخن و توان تأثیرگذاری بسیاری بر عواطف و احساسات مخاطب، گذشته از عاشقی با ویژگی‌های دیگر او نظیر رندی، نظربازی و جمال‌شناسی که با عشق‌ورزی‌اش ملازمه دارد، در پیوند است. سعدی آشکارا به داشتن این اوصاف که از اسباب آزادی از اسارت عقل است، به خود می‌بالد و می‌گوید:

	من این رندان و مستان دوست دارم خلاف پارسایان و خطیبان		من این رندان و مستان دوست دارم خلاف پارسایان و خطیبان

	در جمال‌شناسی و ستایش زیبایی هم، سعدی اگرچه از نظر جمال‌شناسانی نظیر احمد غزالی و روزبهان بقلی تأثیر پذیرفته، خود راه تازه‌ای برای مشاهدۀ جمال می‌گشاید؛ مشاهدۀ جمیل به شیوه و از همان منظری که سعدی بدان می‌نگرد؛ والا ادراک جمال، چنان‌که هست مقدور نخواهد بود.		در جمال‌شناسی و ستایش زیبایی هم، [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]] اگرچه از نظر جمال‌شناسانی نظیر [[غزالی، احمد بن محمد\|احمد غزالی]] و [[روزبهان بقلی، روزبهان بن ابی‌نصر\|روزبهان بقلی]] تأثیر پذیرفته، خود راه تازه‌ای برای مشاهدۀ جمال می‌گشاید؛ مشاهدۀ جمیل به شیوه و از همان منظری که سعدی بدان می‌نگرد؛ والا ادراک جمال، چنان‌که هست مقدور نخواهد بود.

	این کتاب تفصیلی است بر اجمال‌های غزلیات سعدی. در این کتاب مباحثی مطرح شده که پیش از این دست‌کم با این شکل و سان دیده نشده است. «بو»، «تقابل‌های دوگانه»، «زبان و اندیشۀ سعدی» و «جمال‌شناسی سعدی» در غزلیات او از این قبیل است. در تمام این موارد، نویسنده پیش از هر چیز بر یادداشت‌هایی که مستقیم از غزلیات به دست آمده، تکیه کرده است. بعد از مقدمه‌ای دربارۀ سعدی و غزلیات او، مباحثی چون موسیقی، جمال‌شناسی، فصاحت و بلاغت، تصاویر و تضادها و تقابل‌های دوگانه، تصویرگری و ... در غزلیات سعدی به تفصیل بررسی شده است.<ref> [https://literaturelib.com/books/4791 ر.ک: پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>		این کتاب تفصیلی است بر اجمال‌های غزلیات [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]]. در این کتاب مباحثی مطرح شده که پیش از این دست‌کم با این شکل و سان دیده نشده است. «بو»، «تقابل‌های دوگانه»، «زبان و اندیشۀ سعدی» و «جمال‌شناسی سعدی» در غزلیات او از این قبیل است. در تمام این موارد، نویسنده پیش از هر چیز بر یادداشت‌هایی که مستقیم از غزلیات به دست آمده، تکیه کرده است. بعد از مقدمه‌ای دربارۀ سعدی و غزلیات او، مباحثی چون موسیقی، جمال‌شناسی، فصاحت و بلاغت، تصاویر و تضادها و تقابل‌های دوگانه، تصویرگری و ... در غزلیات [[سعدی، مصلح بن عبدالله\|سعدی]] به تفصیل بررسی شده است.<ref> [https://literaturelib.com/books/4791 ر.ک: پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>