ترجمه کلیله و دمنه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hbaghizadeh: /* وابسته‌ها */

2024-12-04T08:15:29Z

وابسته‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۵
خط ۶۸:		خط ۶۸:

	[[رده:کتاب‌شناسی]]		[[رده:کتاب‌شناسی]]
			[[رده:زبان‌شناسی، زبان و ادبیات]]
			[[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]]
			[[رده:زبان و ادبیات فارسی]]

Hbaghizadeh: /* وابسته‌ها */

2024-07-25T07:15:02Z

وابسته‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۵
خط ۵۹:		خط ۵۹:
	==وابسته‌ها==		==وابسته‌ها==
	{{وابسته‌ها}}		{{وابسته‌ها}}

			[[کلیله و دمنه (با حواشی و تعلیقات اکبرزاده)]]

	[[كليلة و دمنة]]		[[كليلة و دمنة]]

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - ' '''' به '''''

2023-07-19T13:25:29Z

جایگزینی متن - ' '''' به '''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۵۵
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	}}		}}

	'''ترجمه كليلة و دمنة '''، انشاى [[نصرالله منشی، نصرالله بن محمد\|ابوالمعالى نصرالله منشى]] به زبان فارسى، با تصحيح و توضيح [[مینوی، مجتبی\|مجتبى مينوى تهرانى]]، مجموعه داستان‌هایى است از زبان حيوانات كه در عهد ساسانيان از زبان سنسكريت (هندى) به پهلوى نقل شده است.		'''ترجمه كليلة و دمنة'''، انشاى [[نصرالله منشی، نصرالله بن محمد\|ابوالمعالى نصرالله منشى]] به زبان فارسى، با تصحيح و توضيح [[مینوی، مجتبی\|مجتبى مينوى تهرانى]]، مجموعه داستان‌هایى است از زبان حيوانات كه در عهد ساسانيان از زبان سنسكريت (هندى) به پهلوى نقل شده است.

	== ساختار ==		== ساختار ==

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ابن‌ مقفع، عبدالله بن دادویه' به 'ابن مقفع، عبدالله بن دادویه'

2023-01-21T11:48:20Z

جایگزینی متن - 'ابن‌ مقفع، عبدالله بن دادویه' به 'ابن مقفع، عبدالله بن دادویه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۱۸
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	درباره ويژگى‌ها و محتواى اين اثر، توجه به نكات زير بسيار مفيد است:		درباره ويژگى‌ها و محتواى اين اثر، توجه به نكات زير بسيار مفيد است:

	#بعد از حمله عرب به ايران، [[~~ابن‌~~ مقفع، عبدالله بن دادویه\|عبدالله بن مقفع]]، اين اثر را به عربى ترجمه كرده و «[[كليلة و دمنة]]» نام نهاد و در عهد نصر بن احمد سامانى و به فرمان او، ابوالفضل محمد بلعمى آن را به نثر فارسى ترجمه كرد. از اين ترجمه، اثرى در دست نيست.		#بعد از حمله عرب به ايران، [[ابن مقفع، عبدالله بن دادویه\|عبدالله بن مقفع]]، اين اثر را به عربى ترجمه كرده و «[[كليلة و دمنة]]» نام نهاد و در عهد نصر بن احمد سامانى و به فرمان او، ابوالفضل محمد بلعمى آن را به نثر فارسى ترجمه كرد. از اين ترجمه، اثرى در دست نيست.
	#:رودكى به فرمان امير نصر بن احمد، [[كليلة و دمنة]] را به نظم درآورد كه تنها ابيات پراكنده‌اى از آن باقى مانده است. اين منظومه از ترجمه بلعمى صورت گرفته است.<ref>مقدمه مصحح، ص7-8</ref>		#:رودكى به فرمان امير نصر بن احمد، [[كليلة و دمنة]] را به نظم درآورد كه تنها ابيات پراكنده‌اى از آن باقى مانده است. اين منظومه از ترجمه بلعمى صورت گرفته است.<ref>مقدمه مصحح، ص7-8</ref>
	#ابوالمعالى نصرالله بن محمد عبدالحميد منشى كه در زمان بهرام‌شاه غزنوى مى‌زيست و نزد اين پادشاه تقرب تام داشت، [[كليلة و دمنة]] را براى وى ترجمه كرد و آن را «[[كليلة و دمنة]] بهرام‌شاهى» نام نهاد. در اين [[كليلة و دمنة]]، گذشته از نقل اصل هندى، دو سه حكايت ايرانى و اسلامى بر آن افزوده شده است. وى امثال و اشعارى به اين كتاب افزود و در آن نثر متين و شيوايى به كار برد؛ چنان‌كه مى‌توان آن را از امهات كتاب‌هاى ادبى فارسى بشمار آورد.		#ابوالمعالى نصرالله بن محمد عبدالحميد منشى كه در زمان بهرام‌شاه غزنوى مى‌زيست و نزد اين پادشاه تقرب تام داشت، [[كليلة و دمنة]] را براى وى ترجمه كرد و آن را «[[كليلة و دمنة]] بهرام‌شاهى» نام نهاد. در اين [[كليلة و دمنة]]، گذشته از نقل اصل هندى، دو سه حكايت ايرانى و اسلامى بر آن افزوده شده است. وى امثال و اشعارى به اين كتاب افزود و در آن نثر متين و شيوايى به كار برد؛ چنان‌كه مى‌توان آن را از امهات كتاب‌هاى ادبى فارسى بشمار آورد.

Hbaghizadeh: جایگزینی متن - 'ابن‌م' به 'ابن‌ م'

2023-01-21T09:39:31Z

جایگزینی متن - 'ابن‌م' به 'ابن‌ م'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۰۹
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	درباره ويژگى‌ها و محتواى اين اثر، توجه به نكات زير بسيار مفيد است:		درباره ويژگى‌ها و محتواى اين اثر، توجه به نكات زير بسيار مفيد است:

	#بعد از حمله عرب به ايران، [[~~ابن‌مقفع،~~ عبدالله بن دادویه\|عبدالله بن مقفع]]، اين اثر را به عربى ترجمه كرده و «[[كليلة و دمنة]]» نام نهاد و در عهد نصر بن احمد سامانى و به فرمان او، ابوالفضل محمد بلعمى آن را به نثر فارسى ترجمه كرد. از اين ترجمه، اثرى در دست نيست.		#بعد از حمله عرب به ايران، [[ابن‌ مقفع، عبدالله بن دادویه\|عبدالله بن مقفع]]، اين اثر را به عربى ترجمه كرده و «[[كليلة و دمنة]]» نام نهاد و در عهد نصر بن احمد سامانى و به فرمان او، ابوالفضل محمد بلعمى آن را به نثر فارسى ترجمه كرد. از اين ترجمه، اثرى در دست نيست.
	#:رودكى به فرمان امير نصر بن احمد، [[كليلة و دمنة]] را به نظم درآورد كه تنها ابيات پراكنده‌اى از آن باقى مانده است. اين منظومه از ترجمه بلعمى صورت گرفته است.<ref>مقدمه مصحح، ص7-8</ref>		#:رودكى به فرمان امير نصر بن احمد، [[كليلة و دمنة]] را به نظم درآورد كه تنها ابيات پراكنده‌اى از آن باقى مانده است. اين منظومه از ترجمه بلعمى صورت گرفته است.<ref>مقدمه مصحح، ص7-8</ref>
	#ابوالمعالى نصرالله بن محمد عبدالحميد منشى كه در زمان بهرام‌شاه غزنوى مى‌زيست و نزد اين پادشاه تقرب تام داشت، [[كليلة و دمنة]] را براى وى ترجمه كرد و آن را «[[كليلة و دمنة]] بهرام‌شاهى» نام نهاد. در اين [[كليلة و دمنة]]، گذشته از نقل اصل هندى، دو سه حكايت ايرانى و اسلامى بر آن افزوده شده است. وى امثال و اشعارى به اين كتاب افزود و در آن نثر متين و شيوايى به كار برد؛ چنان‌كه مى‌توان آن را از امهات كتاب‌هاى ادبى فارسى بشمار آورد.		#ابوالمعالى نصرالله بن محمد عبدالحميد منشى كه در زمان بهرام‌شاه غزنوى مى‌زيست و نزد اين پادشاه تقرب تام داشت، [[كليلة و دمنة]] را براى وى ترجمه كرد و آن را «[[كليلة و دمنة]] بهرام‌شاهى» نام نهاد. در اين [[كليلة و دمنة]]، گذشته از نقل اصل هندى، دو سه حكايت ايرانى و اسلامى بر آن افزوده شده است. وى امثال و اشعارى به اين كتاب افزود و در آن نثر متين و شيوايى به كار برد؛ چنان‌كه مى‌توان آن را از امهات كتاب‌هاى ادبى فارسى بشمار آورد.

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - '==وابسته‌ها== ' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} '

2020-12-08T21:53:18Z

جایگزینی متن - '==وابسته‌ها== ' به '==وابسته‌ها== {{وابسته‌ها}} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۲۳
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	\| شابک =964-00-0155-4		\| شابک =964-00-0155-4
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =~~14170~~		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =02525
	\| کتابخوان همراه نور =02525		\| کتابخوان همراه نور =02525
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
خط ۵۸:		خط ۵۸:

	==وابسته‌ها==		==وابسته‌ها==
			{{وابسته‌ها}}

	[[كليلة و دمنة]]		[[كليلة و دمنة]]

A-esmaili@noornet.net: جایگزینی متن - '' به ''

2019-11-07T08:00:01Z

جایگزینی متن - '<references />' به '<references/>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۳۰
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	\| تعداد جلد =1		\| تعداد جلد =1
	\| کتابخانۀ دیجیتال نور =14170		\| کتابخانۀ دیجیتال نور =14170
			\| کتابخوان همراه نور =02525
	\| کد پدیدآور =		\| کد پدیدآور =
	\| پس از =		\| پس از =
خط ۵۰:		خط ۵۱:

	==پانويس ==		==پانويس ==
	<references />		<references/>

	== منابع مقاله ==		== منابع مقاله ==

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'غالبا' به 'غالباً '

2019-08-08T11:59:08Z

جایگزینی متن - 'غالبا' به 'غالباً '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۲۹
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	#نصرالله منشى كوشيده است تا مطالب كتاب را بسط داده، اشارات را روشن بيان كند، به آيات، اخبار، ابيات و امثال بيارايد و معنى را مؤكد كند و خلاصه اينكه كتاب را احيا كند.<ref>همان، ص10</ref>		#نصرالله منشى كوشيده است تا مطالب كتاب را بسط داده، اشارات را روشن بيان كند، به آيات، اخبار، ابيات و امثال بيارايد و معنى را مؤكد كند و خلاصه اينكه كتاب را احيا كند.<ref>همان، ص10</ref>
	#در اين تجديد تحرير و نگارش، يك باب را كه به سرگذشت بروزيه طبيب مخصوص بوده است، مختصر كرده، اما در بقيه ابواب، به تفصيل، تشريح و افزودن فصول و در سخن مؤلف دويدن، قائل شده است. عنوان برخى از اين ابواب، عبارت است از: باب شير و گاو؛ بازجست كار دمنه؛ دوستى كبوتر و زاغ و موش و باخه و آهو؛ بوف و زاغ؛ بوزينه و باخه؛ زاهد و راسو؛ گربه و موش؛ پادشاه و فنزه؛ شير و شغال؛ تيرانداز و ماده شير؛ زاهد و مهمان او؛ پادشاه و برهمنان؛ زرگر و سياح و شاهزاده و ياران او.		#در اين تجديد تحرير و نگارش، يك باب را كه به سرگذشت بروزيه طبيب مخصوص بوده است، مختصر كرده، اما در بقيه ابواب، به تفصيل، تشريح و افزودن فصول و در سخن مؤلف دويدن، قائل شده است. عنوان برخى از اين ابواب، عبارت است از: باب شير و گاو؛ بازجست كار دمنه؛ دوستى كبوتر و زاغ و موش و باخه و آهو؛ بوف و زاغ؛ بوزينه و باخه؛ زاهد و راسو؛ گربه و موش؛ پادشاه و فنزه؛ شير و شغال؛ تيرانداز و ماده شير؛ زاهد و مهمان او؛ پادشاه و برهمنان؛ زرگر و سياح و شاهزاده و ياران او.
	#در اين اثر، قوتى در بيان مقاصد و قدرتى در اداى معانى هست كه در كتب ديگر نيست. انواعى از صنايع لفظى و معنوى كلام در آن ديده مى‌شود، اما اهتمام نویسنده، مصروف آوردن صنايع نشده و به حداقل آرايش، اكتفا كرده و صنايع، چنان طبيعى افتاده است كه خواننده ~~غالبا~~ متوجه آن نمى‌گردد و اگر در انشاى او الفاظى تازى ديده مى‌شود كه در زبان ما، در زمان ما كمتر جارى است، به اقتضاى سبک عهد و منشآت متداول آن زمان بوده است، نه اصرار در آوردن غرائب لغات.<ref>همان، ص13</ref>		#در اين اثر، قوتى در بيان مقاصد و قدرتى در اداى معانى هست كه در كتب ديگر نيست. انواعى از صنايع لفظى و معنوى كلام در آن ديده مى‌شود، اما اهتمام نویسنده، مصروف آوردن صنايع نشده و به حداقل آرايش، اكتفا كرده و صنايع، چنان طبيعى افتاده است كه خواننده غالباً متوجه آن نمى‌گردد و اگر در انشاى او الفاظى تازى ديده مى‌شود كه در زبان ما، در زمان ما كمتر جارى است، به اقتضاى سبک عهد و منشآت متداول آن زمان بوده است، نه اصرار در آوردن غرائب لغات.<ref>همان، ص13</ref>
	#آيه، حديث، مثل و شعر فارسى و عربى كه نصرالله منشى در سراسر كتاب گنجانيده است، گذشته از رعايت عادت زمان، نشانه‌اى از قريحه خارق‌العاده و نبوغ فكرى و ذوقى نویسنده است.<ref>همان</ref>		#آيه، حديث، مثل و شعر فارسى و عربى كه نصرالله منشى در سراسر كتاب گنجانيده است، گذشته از رعايت عادت زمان، نشانه‌اى از قريحه خارق‌العاده و نبوغ فكرى و ذوقى نویسنده است.<ref>همان</ref>
	#نصرالله منشى مقيد به متابعت از اصل نبوده است و به ترجمه و نگارشى آزاد پرداخته و آن را بهانه و وسيله‌اى كرده است از براى انشاى كتابى به فارسى كه معرّف هنر و قدرت او در نوشتن باشد و انصافا نثر فارسى را به ذروه اعلى رسانيده است و كمال قدرت آن را در بيان مطالب و توانايى خويش را نيز در نويسندگى، در اين كتاب، به منصه ظهور نشانيده است.<ref>همان، ص8</ref>		#نصرالله منشى مقيد به متابعت از اصل نبوده است و به ترجمه و نگارشى آزاد پرداخته و آن را بهانه و وسيله‌اى كرده است از براى انشاى كتابى به فارسى كه معرّف هنر و قدرت او در نوشتن باشد و انصافا نثر فارسى را به ذروه اعلى رسانيده است و كمال قدرت آن را در بيان مطالب و توانايى خويش را نيز در نويسندگى، در اين كتاب، به منصه ظهور نشانيده است.<ref>همان، ص8</ref>

Hbaghizadeh@noornet.net: جایگزینی متن - 'هاي' به 'های'

2019-07-31T12:32:54Z

جایگزینی متن - 'هاي' به 'های'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۶:۰۲
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	}}		}}

	'''ترجمه كليلة و دمنة '''، انشاى [[نصرالله منشی، نصرالله بن محمد\|ابوالمعالى نصرالله منشى]] به زبان فارسى، با تصحيح و توضيح [[مینوی، مجتبی\|مجتبى مينوى تهرانى]]، مجموعه ~~داستان‌هايى~~ است از زبان حيوانات كه در عهد ساسانيان از زبان سنسكريت (هندى) به پهلوى نقل شده است.		'''ترجمه كليلة و دمنة '''، انشاى [[نصرالله منشی، نصرالله بن محمد\|ابوالمعالى نصرالله منشى]] به زبان فارسى، با تصحيح و توضيح [[مینوی، مجتبی\|مجتبى مينوى تهرانى]]، مجموعه داستان‌هایى است از زبان حيوانات كه در عهد ساسانيان از زبان سنسكريت (هندى) به پهلوى نقل شده است.

	== ساختار ==		== ساختار ==

A-esmaili@noornet.net: جایگزینی متن - 'نويسنده' به 'نویسنده'

2018-11-06T06:01:33Z

جایگزینی متن - 'نويسنده' به 'نویسنده'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ نوامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۳۱
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	\| سال نشر = 1383 ش		\| سال نشر = 1383 ش

	\| کد اتوماسیون =~~AUTOMATIONCODE2525AUTOMATIONCODE~~		\| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE02525AUTOMATIONCODE
	\| چاپ =26		\| چاپ =26
	\| شابک =964-00-0155-4		\| شابک =964-00-0155-4
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	#نصرالله منشى كوشيده است تا مطالب كتاب را بسط داده، اشارات را روشن بيان كند، به آيات، اخبار، ابيات و امثال بيارايد و معنى را مؤكد كند و خلاصه اينكه كتاب را احيا كند.<ref>همان، ص10</ref>		#نصرالله منشى كوشيده است تا مطالب كتاب را بسط داده، اشارات را روشن بيان كند، به آيات، اخبار، ابيات و امثال بيارايد و معنى را مؤكد كند و خلاصه اينكه كتاب را احيا كند.<ref>همان، ص10</ref>
	#در اين تجديد تحرير و نگارش، يك باب را كه به سرگذشت بروزيه طبيب مخصوص بوده است، مختصر كرده، اما در بقيه ابواب، به تفصيل، تشريح و افزودن فصول و در سخن مؤلف دويدن، قائل شده است. عنوان برخى از اين ابواب، عبارت است از: باب شير و گاو؛ بازجست كار دمنه؛ دوستى كبوتر و زاغ و موش و باخه و آهو؛ بوف و زاغ؛ بوزينه و باخه؛ زاهد و راسو؛ گربه و موش؛ پادشاه و فنزه؛ شير و شغال؛ تيرانداز و ماده شير؛ زاهد و مهمان او؛ پادشاه و برهمنان؛ زرگر و سياح و شاهزاده و ياران او.		#در اين تجديد تحرير و نگارش، يك باب را كه به سرگذشت بروزيه طبيب مخصوص بوده است، مختصر كرده، اما در بقيه ابواب، به تفصيل، تشريح و افزودن فصول و در سخن مؤلف دويدن، قائل شده است. عنوان برخى از اين ابواب، عبارت است از: باب شير و گاو؛ بازجست كار دمنه؛ دوستى كبوتر و زاغ و موش و باخه و آهو؛ بوف و زاغ؛ بوزينه و باخه؛ زاهد و راسو؛ گربه و موش؛ پادشاه و فنزه؛ شير و شغال؛ تيرانداز و ماده شير؛ زاهد و مهمان او؛ پادشاه و برهمنان؛ زرگر و سياح و شاهزاده و ياران او.
	#در اين اثر، قوتى در بيان مقاصد و قدرتى در اداى معانى هست كه در كتب ديگر نيست. انواعى از صنايع لفظى و معنوى كلام در آن ديده مى‌شود، اما اهتمام ~~نويسنده،~~ مصروف آوردن صنايع نشده و به حداقل آرايش، اكتفا كرده و صنايع، چنان طبيعى افتاده است كه خواننده غالبا متوجه آن نمى‌گردد و اگر در انشاى او الفاظى تازى ديده مى‌شود كه در زبان ما، در زمان ما كمتر جارى است، به اقتضاى سبک عهد و منشآت متداول آن زمان بوده است، نه اصرار در آوردن غرائب لغات.<ref>همان، ص13</ref>		#در اين اثر، قوتى در بيان مقاصد و قدرتى در اداى معانى هست كه در كتب ديگر نيست. انواعى از صنايع لفظى و معنوى كلام در آن ديده مى‌شود، اما اهتمام نویسنده، مصروف آوردن صنايع نشده و به حداقل آرايش، اكتفا كرده و صنايع، چنان طبيعى افتاده است كه خواننده غالبا متوجه آن نمى‌گردد و اگر در انشاى او الفاظى تازى ديده مى‌شود كه در زبان ما، در زمان ما كمتر جارى است، به اقتضاى سبک عهد و منشآت متداول آن زمان بوده است، نه اصرار در آوردن غرائب لغات.<ref>همان، ص13</ref>
	#آيه، حديث، مثل و شعر فارسى و عربى كه نصرالله منشى در سراسر كتاب گنجانيده است، گذشته از رعايت عادت زمان، نشانه‌اى از قريحه خارق‌العاده و نبوغ فكرى و ذوقى ~~نويسنده~~ است.<ref>همان</ref>		#آيه، حديث، مثل و شعر فارسى و عربى كه نصرالله منشى در سراسر كتاب گنجانيده است، گذشته از رعايت عادت زمان، نشانه‌اى از قريحه خارق‌العاده و نبوغ فكرى و ذوقى نویسنده است.<ref>همان</ref>
	#نصرالله منشى مقيد به متابعت از اصل نبوده است و به ترجمه و نگارشى آزاد پرداخته و آن را بهانه و وسيله‌اى كرده است از براى انشاى كتابى به فارسى كه معرّف هنر و قدرت او در نوشتن باشد و انصافا نثر فارسى را به ذروه اعلى رسانيده است و كمال قدرت آن را در بيان مطالب و توانايى خويش را نيز در نويسندگى، در اين كتاب، به منصه ظهور نشانيده است.<ref>همان، ص8</ref>		#نصرالله منشى مقيد به متابعت از اصل نبوده است و به ترجمه و نگارشى آزاد پرداخته و آن را بهانه و وسيله‌اى كرده است از براى انشاى كتابى به فارسى كه معرّف هنر و قدرت او در نوشتن باشد و انصافا نثر فارسى را به ذروه اعلى رسانيده است و كمال قدرت آن را در بيان مطالب و توانايى خويش را نيز در نويسندگى، در اين كتاب، به منصه ظهور نشانيده است.<ref>همان، ص8</ref>
	#نخستين پديده‌اى كه در نثر كتاب جلب نظر مى‌كند، سازمان منطقى اسلوب است؛ موضوع، به‌نحوى طبيعى بخش‌بندى مى‌شود، گسترش مى‌يابد و به نتيجه‌اى ختم مى‌گردد.		#نخستين پديده‌اى كه در نثر كتاب جلب نظر مى‌كند، سازمان منطقى اسلوب است؛ موضوع، به‌نحوى طبيعى بخش‌بندى مى‌شود، گسترش مى‌يابد و به نتيجه‌اى ختم مى‌گردد.